نویسنده: admin

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(100- قسمت)

خوب، تو از کجا می دانی که این مسلمان فریب خورده، جاهل و خطاکاری که فریب ظالمین را خورده و حالا که حقیقت را به واسطه ی تو و از کانال تو فهمیده و توبه کرده گناهانش بخشیده نشده اند؟ و از کجا می دانی که از کسانی نیست که الله دوستشان دارد؟ تو هرگز نمی دانی. پس به داد برادر مسلمانت برس، و احکام توابین را در مورد او پیاده کن، و او را درمان کن، و او را به همان صف واحدی دعوت کن که الله دوستشان دارد «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»، و مطمئن باش الله کسانی را که با دوستانش وارد جنگ شوند و یا آن ها را به قتل برسانند دوست ندارد؛ بلکه، الله با آن ها اعلان جنگ هم می کند: «إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ؛ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لأُعِيذَنَّهُ»،[1] كسی كه با يكی از دوستان من دشمنی كند من با او اعلان جنگ می كنم.مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، كسی كه با يكی از دوستان من دشمنی كند من با او اعلان جنگ می كنم. و بنده ی مؤمن با هيچ چيز محبوبی نزد من بهتر از فرايض با من نزديك نمی شود، و او با انجام نوافل (عبادتهای غير واجب) به من نزديك می شود تا اين كه من او را دوست بدارم، هنگامی كه من او را دوست دارم، من گوش او می شوم كه با آن می شنود، و چشم او می شوم كه با آن می بيند، و دستش می شوم كه با آن می گيرد، و پاهايش می شوم كه با آن راه می رود، و اگر چيزی از من بخواهد به او می دهم، و اگر پناه بخواهد پناهش میدهم.

خوب، حالا یقین داری که این شخص مثل حاطب رضی الله عنه قصد ارتداد نداشته و تسلیم کل شریعت الله است اما، به دلایلی کاملاً غلط و واهی در برابر تو قرار گرفته، و یقین هم داری که الان توبه کرده و یقین هم داری که الله تعالی توابین را دوست دارد«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ» و یقین هم داری که الله تعالی کسانی که در راهش قتال می کنند را هم دوست دارد «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ» و یقین هم داری که اگر با یکی از دوستان الله دشمنی کنی الله با تو اعلان جنگ می کند «مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ» اما، شک داری که این شخص مسلمان در مورد توبه اش راست می گوید یا دروغ؟ اما، همه می دانیم شخصی که با یقین وارد اسلام شده با شک و شبهه از آن خارج نمی شود. پس، این شخص را باید مشمول توابین، مجاهدین و محبین الله فرض کنی، نَحْسِبُهُ، وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلاَ نُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا. خوب، حالا اگر جرأت داری با همین شک و گمانهایت با الله اعلان جنگ کن.

خیلی خطرناک است خیلی، این ها در ظاهر ناخواسته همان کار حاطِب را انجام دادند اما، در سطح بزرگتری مثل گروه، حزب، جماعت و مذهب، و باید در برخورد با آن ها نهایت دقت صورت بگیرد، و آن ها را از کارشان منصرف کرد، و اهداف و قصد آن ها را از این کارشان تشخیص داد، و آن ها را به جمع مسلمین برگرداند، و عذرهایشان را پذیرفت هر چند که دروغین هم باشد.عذرهایشان را پذیرفت هر چند که دروغین هم باشد. چون، معمولاً در اینگونه موارد فقط یک بار به خاطر یک جرم عذر کسی پذیرفته می شود و اگر شخص در اینگونه کارها دوباره مرتکب آن شد عذر او پذیرفته نمی شود.

سرگذشت ابوعزه جُمحی نمونه ی خوبی می تواند باشد. این شخص انسانی سکولار، شاعر، نيازمند و صاحب چند دختر بود. زمانی که در جنگ بدر اسیر شد به رسول الله صلی الله علیه و سلم گفت: ای رسول الله! تو می‌دانی كه من فردی نيازمند و عيال‌دار هستم و مالی هم ندارم كه پرداخت كنم بنابراين، بر من احسان كن! رسول الله صلی الله علیه و سلم عذرش را قبول کرد و از او تعهد گرفت تا دوباره عليه رسول الله صلی الله علیه و سلم موضع گيری نکند و از دشمنانش راحمايت نكند.

اما، ابوعزه به عهد خودش با رسول الله صلی الله علیه و سلم  وفا نکرد و سکولاریستهای قریش او را فريب دادند، و در جنگ احد، در حین عقب کشی لشکر به دلایلی از لشکر قریش جا ماند و دوباره اسیر مسلمین شد. اين بار هم از رسول الله صلی الله علیه و سلم خواست تا او را ببخشد، رسول الله صلی الله علیه و سلم با قاطعیت درخواست او را رد کرد و فرمود: «اكنون تو را ول نمی‌كنم كه دست به رخسارت بكشی و بگویی محمد را دو مرتبه، گول زدم».به همین دلیل، دستور داد تا گردنش را بزنند.

(ادامه دارد……)

---

[1]– البخاري

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(58- қисмат)

Пас , сиёсат ва чигунаги бархурд ва таомули росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо бухронхои дохилий ба вужуд омада тавассути куффори пинхони дохилий ва дорудастаики атрофи худишон ба вужуд оварданд бисёр тахассусий ,пичида ва дақиқ астки мо намунаи онро дар торихи соири хукуматхои ғейри исломий то ба хол суроғ надорем .

Умид аст хамчунонки муслимин саъй мекунанд дар соири одоби шахсий аз одоби тахорат ,намоз ,руза ,хаж ва ғейрих ,суннат ва сийраи росулуллох саллаллоху алайхи васалламро барои худишон улгу қарор медиханд ва умидворамки қарор диханд , умидворем дар соири умури вахдат бахши ва бахусус дар мудирияти мунофиқин ва секулярзадахо ва бухронхойи ба вужуд омада тавассути онхо хам аз хамон улгу ,рафтори худишонро созмондехи ва танзим кунандки аллох таоло фармуда :

:« لَقدْ كان لكم فِي رسُولِ الله اُسْوةٌ حسنةٌ لمن كان يَرجُوا الله واْليوم الآخر»

Дар ин сурат , пайғамбар танхо дар умури риз улгуйи мо нест ,балки дар зиндаги фардий ,ижтимоий ,хукумати ва ғейрих хам улгуйи мо мешавад.

Падидайи куффори пинхони дохилий ё секулярзадахои кунуний ,ба унвони душманони дохилий хукумат ва қудрати муслимин ,бештар аз онки сахт афзори бошад ек падидайи равоний – ижтимоий  ноши аз қудрати муслимин  астки , дар бештар мавоқеъ саъй мешавад бо хазар ва мунзавий кардани онхо таъсиришон кам шавад , ва танхо замони ба сурати низомий ва сахт афзори бо онхо бархурд мешавадки худишонро аз жомеъайи муслимин жудо карда бошанд ва чизи мисли соири секуляристхо ва куффори ошкор шуда бошанд.

Хийли аз муслимин саъй доштанд афроди аз муслиминроки муртакиби еки аз ин журмхои мунофиқин ва секулярзадахо мешаванд дар қолиби фосиқин таъриф кунанд ва жой диханд . Фосиқ миёни муслимин каси астки иймон дорад ,исломро қабул дорад аммо ,зиёд пайбанди баъзи аз қавонини он нест. Чун ,каламаи ” фисқ ” ё фосиқин умумийтар ва фарогиртар аз куфр аст ,яъни кофар хам шомили он мешавад . Ва бо онки дар мовриди хар гунохи ба кор меравад ,чи кам боша чи зиёд ,аммо бештар дар мовриди каси ба кор меравадки гунох ё гунохониро зиёд такрор мекунад.

Барои хамин аллохи мутаол мунофиқинро кофар номида аст. Пейравони куффори ахли китоб ,куффори шибхи ахли китоб ,куффори мушрик ва муртаддинро дар дунё машмули хукми хамон куффор қарор дода ; аммо пейравони куффори пинхони дохилий ва секулярзадахоро бо онки душман маърифий карда , машмули хукми муслимин қарор дода аст. Хам худи куффори пинхони дохилийро машмули хукми муслимин қарор дода ,хам пейравон ва дорудасташонро . Чиро ? Сирфан жихати мухофизат аз муслиминики фарибишонро хурданд ва дар дорудастаи ин қарор гирифтанд ва ин муслимин жузви мужтамаъи муслимин хастанд ва тафрақа миёни муслимин ва бар хам задани вахдат то замоники дар миёни муслимин хастанд нораво ва нопасанд ва жузви сифоти мушрикин аст,

«الذّینَ فَرَّقُوا دینَهُم».

Барои хамин астки , инхо хам бо дорудасташон жузви муслимин хисоб шуданд . Ба хамин далил танхо ба ” хазар ” аз мунофиқин ва секулярзадахо амр мешавад ; хазар :

А) – чигуна агар ба каси машкук бошики дузд аст хавои худ ва амволитро дори ?

Б) –чигуна агар машкук боши фалоний шахси жосусий аст ва хавойи худитро дори ?

В) – ё чигуна агар машкук боши фалони вабо ,тоъун,молориё ,сил ,ё ек бемори вогири дорад мувозиби худит хастики бемориро ба ту мунтақил накунад.

Г)  – ё чигуна агар машкук бошики масалан дар фалон макон ек мори саммий вужуд дорад , ё дузд ва қотил вужуд дорад ё мушкили пеш меояд хавойи худитро дори ва амсоли ин.

(идома дорад)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(57- қисмат)

Дар ин даста аз ривоёт ишколи вужуд надорад ,аммо дар маънойи инхо миёни ахли фан ихтилофи ба вужуд омада аст . Раъйи аксарият ин астки инхо вижагихо ва сифоти нифоқ хастанд ва касики ин сифотро дошта бошад дар ин сифот шабихи мунофиқин мебошад ; масалан мо хар се сифотро дар бародарони Юсуф мушохада мекунем . Хам ба падаришон дуруғ гуфтанд , хам ба ваъдашон вафо накарданд , ва хам ба итминони Яъқуб хиёнат карданд , аммо мунофиқ нашуданд ва аллох таоло дар хеч жойи онхоро ба унвони мунофиқ хитоб қарор намедихад . Хийли аз уламои гузашта хам бисёр медидандки ин сифот дар мусалмони дида мешудки хеч шакки дар мусалмон буданиш вужуд надошт . Алъон хам дида мешавад , мо касониро мебинемки шакки дар мусалмон будани у надорем ,корномайи у хаминро собит карда аммо се чохор сифот дар у вужуд дорад .

Ба хамин далил ,аимма ба ин амр расидандки чунончи каси бо забон ва амал ,садақоти худишро дар мусалмон будан собит кунад ва собит карда бошад ва муртакиби ин аъмол шавад , дар дорудастаи секулярзадахо қарор хам нагирифта бошад , наметавон уро жузви мунофиқин ва секулярзадахо донист ё уро мунофиқ донист ва такфир кард балки ,чанин шахси мусалмони хатокор ва гунохкори аст. Замони хам гуфта мешавад касики хамон чохор хислатро дошта бошад

«كان مُنافِقاً خَالِصاً»،

Яъни ба воситаи ин вижагихо ва сифот ,шадидан шабихи мунофиқин мешавад ,шадидан худишро шабихи мунофиқин карда аст.

Холо ,чиро мо тамоми дорудастаи секулярзадахо ва мунофиқинро бо ек чашм ва мисли хам ба онхо нигох мекунем ?

Аввалан , чун мо намедонем кудом ек аз инхо секуляристи аслий ва кофари аслий аст , сониян ин афрод дар жамъи ва дорудастайи хастандки он сифот дар миёни хамма тақсим шуданд , ва хар ек чанд сифот аз ин сифотро доранд ё баъзихо тамоми ин сифотро доранд . Аммо ,инхо мисли ек гурух ,жараён ва хизб амал мекунанд ва дар баробари дигаронки сифоти нописандтари доранд амалан кори намекунанд ва бо онхо дар тарххоишон ширкат менамоянд . Сукути онхо ва хамрохи кардан бо онон дар жамъ ,яъни ризоят ва жузви жамъ шудан ; яъни жузви хамон жамъ ва гурух шудан аст.

Дар жараёни жарима кардани яхудиёни хоин хам аз хамин қоида истефода шуд. Мушаххас астки теъдоди хоинин дар яхудиён ва теъдоди хоининики тасмим гиранда бисёр ничиз буданд хийли аз мардум дунболи кор ва зиндаги худишон буданд аммо ,хаммаи онхоики ба чанон хиёнати ризоят доштанд ва дар ин хиёнат алайхи муслимин онхоро хамрохи карданд машмули журми хиёнат шуданд.

Бо онки мунофиқ будани афроди барои росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  ва хатто соири муслимин ровшан шуда буд , ва муртакиби анжоми аъмоли мешудандки чунончи ек кофари ошкори чун яхудиён ва секуляристхойи қурайш ва атрофи онхо муртакиби он амал мешуданд ба қиймати тасхири сарзаминхойи онхо ва хатто жонишон тамом мешуд , аммо ,бархурди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ин душманони дохилий секулярзада модомики дар миёни муслимин буданд тобеъи асли қахр ва бархурди мусаллахона набуд.

Агар хамин журми онхоро яхудиён ва секулярхои атроф муртакииб мешуданд қатъан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо онхо бархурди жиддий мекард . Сарзаминхоишонро мегирифт ,бароишон нафар мефристодки шарришонро кам кунад.

Тасаввур кунид яхудиёни Мадина чун бани назир ,бани қайнақоъ ,бани қурайза ва хайбар ва амсолихим муртакиби тўвтиъа ва иртибот бо секуляристхои қурайш алайхи пайғамбар шуданд ва ба истелох хиёнат карданд ,натижа бароишон чи шуд ? Аммо ,хамин корро мунофиқин ,хам бо яхудиён ва хам бо секуляристхои қурайш муртакиб шуданд , ва ле харгиз бо бархурди мушобехи яхуд мувожих нашуданд.

Секуляристхо ва яхудиёни атроф бо шеър ва овозхони боиси азияти муслимин ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мешуданд ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бароишон шахси ё ашхосиро мефристодки уро терор кунад ва шарришро кам кунад .Хамин суханон ва балки бадтар аз онро мунофиқин ва секулярзадахои дохилий мегуфтанд аммо ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  бо онхо чанин бархурди накард , ва хатто ба дархости мўъминин ( хатто фарзанди Абдуллох ибни Убай ) дар қатли рахбарони мушаххаси ни афрод мувофиқат накард.

” Ахлоқи мудирияти душманони дохилий “, ва  ” мудирияти бухронхойи ” ки ба вужуд меоваранд ниёз ба тахассус ,мадоро ва хидояти систематики дорадки улгуйи рафтори росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои жомеъайи он рузи араб ва хатто барои соири жахон хам ба новъи тозаги дошт.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(56- қисмат)

60 – аз инки аз қонуни шариати аллох ва дастуроти рахбарият сарпичи карданд ва дучори гунохи тахаллуф аз қонуни шариати аллох ва нарафтан ба жиход ва амсолихим шуданд хушхол хастанд :

«فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلاَفَ رَسُولِ اللّهِ وَکَرِهُواْ أَن یُجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَقَالُواْ لاَ تَنفِرُواْ فِی الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرّاً لَّوْ کَانُوا یَفْقَهُونَ» ‏(توبه/81)

Хонанишинон аз инки аз росули худо ақаб кашиданд ва бо ишон нарафтанд хушхол ва шодмонанд , ва нахостанд бо мол ва жон дар рохи яздон жиход кунанд . Ва мегуянд дар гармо харакат накунид бигу : агар доно буданд мефахмиданки оташи дўзах бисёр гармтар ва сузонтар аст . Бале ,инхо хушхоланд .

Ин секулярзадахо чун худишонро оқилтар аз хамма медонанд ва барои корхойи худишон тўвжихоти ақлоний ва нафсоний меоваранд ва худишонро қонеъ мекунанд , ( ин хийли хатарнок аст каси барои кори иштибохики мекунад тўвжихоти ақлоний ва нафсоний биёварад ва худишро қоне кунад барои хамин ин мунофиқин ва секулярзадахо тамоми корхоики анжом медихандро нишонаи заранги худ медонанд ) ва табиий астки за ин заранги худишон хам хушхоланд .

Инхо мажмуъайи аз сифоти мунофиқин ва секулярзадахо  ва бахши аз сифоти онхо будки бо он ишора кардем . Аммо чизики хийли мухим аст ,мумкин аст хаммаи пейравон ва дорудастаи секулярзадахо дар ин сифот муштарак набошанд , ва балки бахши аз ин сифотро дошта бошанд , яъни ин сифот бейни бақия пахш шуда бошад каси бештар дошта бошад ва каси камтар . Ба хамин далил ,аллохи мутаол дар жохойи аз каламаи ” ва минхум ” истефода мекунад . Яъни баъзи вақтхоки сифоти онхоро меоварад мегуяд ” ва минхум ” яъни бахши аз онхо ,баъзи аз инхо интури хастанд :

• وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقَاتِ
  • وَمِنْهُمْ مَنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتَانَا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ
  • وَمِنْهُم مَّن یَقُولُ ائْذَن لِّی وَلاَ تَفْتِنِّی

Холо ,мумкин аст дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар бархаи аз замон 3 сифот ё 4 сифот ё бештар ё камтар аз ин сифотики зикр кардемки дар қуръон доранд ,алоими баржастайи шиносоий мунофиқин шуда ; яъни касоники ин сифотро доштанд ташхис дода шудаки инхо дар дорудастаи секуляристхо ва мунофиқин хастанд , ё мумкин аст дар хар дўвраи хар каси чанд сифоти дигарро дошта жузви ин гурух шуда ё масалан ,дар асри мо чанд сифоти баржаста дигари боиси маърифий ин жараёни мухарриб мешавадки мумкин аст дар дўврахойи гузашта ё дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам ин сифот масалан ончунон дар миёни дорудастаи мунофиқин баржаста набуда аст. Ба хамин далил росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд :

– آیَةُ الْمُنَافِقِ ثَلَاثٌ (یا مِنْ عَلَامَاتِ الْمُنَافِقِ ثَلَاث) إِذَا حَدَّثَ کَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ؛

Нишонаи мунофиқ се ( чиз ) аст : чун сухан гуяд дуруғ гуяд , ва чун ваъда намояд халофи ( ваъда ) кунад , ва чун амин қарор дода шавад хиёнат кунад.

Ё дар жойи дигари мефармояд :

– ثَلَاثٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ فَهُوَ مُنَافِقٌ وَإِنْ صَامَ وَصَلَّى وَزَعَمَ أَنَّهُ مُسْلِمٌ مَنْ إِذَا حَدَّثَ کَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ؛

Се ( одат ) агар дар каси бошад пас , он ( фард ) мунофиқ аст ва гарчи руза бигирад ва намоз бухонад ва гумон кунадки хамоно у мусалмон аст : чун сухан гуяд дуруғ мегуяд , ва чун ваъда намояд халофи ( ваъда ) кунад , ва чун ва бу амонати дода шавад хиёнат кунад.

أَرْبَعٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ کَانَ مُنَافِقًا وَمَنْ کَانَتْ فِیهِ خَلَّةٌ مِنْهُنَّ کَانَتْ فِیهِ خَلَّةٌ مِنْ نِفَاقٍ حَتَّى یَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ کَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ

Чохор ( одат ) агар дар каси бошад у мунофиқ аст ва хар каси дар у хислат ва одати аз ин ( одатхо ) бошад дар у хислати аз нифоқ аст то инки онро тарк кунад : чун сухан гуяд дуруғ гуяд , ва чун ваъда намояд халофи ( ваъда ) кунад , ва чун ахди бибандад ғаддорий ва ахдшикани кунад ва чун даргир шавад фаххоши кунад ва фўш ва дашном дихад .

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(55- қисмат)

Инхо беморони хастандки ташхиси доктор ва доруйи докторро нодида гирифтанд ва дигар ба доктор мурожаъа намекунанд барои хамин ,доктор хам онхоро фаромуш карда аст. Натижаи ин фаромуши хам ин астки беморишон зиёдтар мешавад ва ба тадриж ба жойи мерасандки бемори ло илож мешавад .

.«فِی قُلُوبِهِم مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللهُ مَرَضاً»

Дигар ло илож мешавад ва сухбат кардан бароишон фойдаи надорад . Ба даражаи мерасандки

«إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ»،

Чун

«خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ».

Инхо бар қалбхо ,чашмхо ,гушхо ва дилхоишон мухр гузошта шуда ва дигар ло иложанд. Панд ва андурз хам барои инхо фойдаи надорад чун худо инхоро фаромуш карда ; инхо худоро фаромуш карданд худо хам онхоро фаромуш карда аст.

59 – бар асари куфрики ба жойи ислом баргузиданд бар қалбхоишон мухр гузошта шуда ва дигар чизи аз тўвхид ва иймон вориди он намешавад . Дилики руйи он мухр гузошта шуда дигар чизи аз иймон ба аллох дар он нуфуз намекунад :

«ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ کَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا یَفْقَهُونَ» (منافقون/3)،

Ин бидон хотир астки иймон оварданд ва сипас кофар шуданд ,сипас бар дилхоишон мухр находа шуда ва ишон намефахманд.

Дар ин мархалаки бемори онхо ло илож шуда дигар даво ва дармон бароишон фойдаи надорад . Панд додан ва насихат кардан хам бароишон бефойда аст. Аммо ,чандин бор ишора кардем касоники ба ин даража мерасандро мо намешносем ва намедонем мунофиқиники дар дохили ин секулярзадахо хастанд ин  мунофиқи аслийки дар дохили секулярзадахост кудом еки астки ба ин даражаи

ی «خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ»

Расида ва ба ин даража расидаки

«أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ»،

Аммо медонем касоники ба ин даража мерасанд коришон тамом аст . Бемори ло иложи гирифтанд ва дигар даво ва дармон бароишон фойдаи надорад . Панд додан ва насихат карданд хам бароишон фойдаи надорад.(идома дорад…..

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(99- қисм)

Мана бу заминада, бизлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни рихлатлари пайтидек, Хотиб розиаллоху анхуга ўхшаш нотўғри таъвил таъсирида ёки баъзи сиёсатларга мухолиф бўлганликлари сабабли, кофир ва муртадларни жибхасига ўтиб қолган қабилаларга,гурухларга, ахзобларга гувох бўлишимиз мумкин. Мухлис мусулмонлар учун мана бундай ходисалар аксар холатда уларнинг ихтиёрисиз содир бўлади, масалан баъзида ошкор кофирлар муртадлар билан бирга бизларга қарши жанг қилишади, энди бошқа бир гурух ёки жамоат хам мана шу кофир ва жангчи душман билан бирга жанг қилмаслик борасида қарордод тузиши ёки тузмаслиги ва улар билан иши бўлмаслиги мумкин, сўнгра эса  мана бу босқинчи,ташқи кофирлар ва махаллий муртадлар хабардор бўлмаган холда, улар бошқа бир жойда бизларга қарши жангга киради. Мана бу суратда, мусулмонларни бу хизби ва гурухи ўзи истамаган холда кофир ва муртадларни жибхасида туриб мусулмонларга қарши жангга кирган бўлади ва муртадлар билан бирга вохид жибхани ташкил қилади, натижада эса бизлар уларнинг нима эканликларини ва нимани истаётганликларини ташхис бергунимизгача, улар  хукмий иртидод хукмига шомил бўлишади. 

Энди бу ерда хамма нарсаси сизларга ўхшаган  мусулмонларнинг  бир дастаси бўлиши мумкин, аммо жахолат, нотўғри таъвил сабабли ва душманнинг таблиғотини таъсирида сизларни хавориж, муртад,сотқин, дин душмани, халқ душмани, болаларни қотили, жинояткор ва бошқа деб хисоблайди, хўп сен ўзингни бундай эмаслигингни яхши биласан, сенга тухмат қилишган, энди сен у билан сухбатлаш ва бундай эмаслигингни тушунтир ва узрини қабул қил. Ёки жахолати ва золимларни таблиғоти сабабли, агар сен қудратни қўлга киритсанг, мусулмон аёлларини каниз қилиб оласан ва барча мусулмонларни кофир  хисоблайсан,деган фикрда бўлади, бу шахс ўзини номусини ва мусулмонларни химоя қилиш учун сенга қарши жанг қилади. Хўп у билан хам сухбатлаш ва унга бу нарсаларни ёлғон эканини тушунтир ва узрини қабул қил.  Мана бу ўринларда ёки шунга ўхшаш ўринларни хаммасида бу шахс аллох учун ёки аллохга, аллохни шариатидаги қонунларга  эътиқод қилганлиги боис ўзини ўлим билан рўбарў қилади ва уришади. Хўп, шундай экан унга нажот бер ва узрини қабул қил. Мана бу биродаринг бир муддат олдин золим ва қинғир фахмли инсонларни хузурида асир бўлган ва  шуни таъсирида бемор эди, энди у сени қўлингга тушди, бу хам бир неъмат. Демак уни дармон қилиб нажот бер ва тавбасини қабул қил.

Аллох таоло мўъминларга амр қиладики:

   «یا اَیهَا الذینَ آمَنُوا تُوبَوا اِلَی اللّهِ تَوْبَةً نصوحاً»(تحریم/8

Эй мўъминлар, аллохга холис тавба қилинглар,

   وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ»(حجرات/ 11)

Ким тавба қилмаса бас, ана ўшалар золим кимсаларнинг ўзидирлар.

Энди мана бу шахс сен унга таълим берган илм ва сен орқали топган нарсалари сабабли ўзининг нотўғри жахлини,хатосини, ноўрин таъвилини тушуниб етади ва ўзига, сенга ва хаммага нисбатан зулм қилганини фахмлайди ва тавба қилади ва золимларни сафидан чиқади:

«وَمَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا» (نساء/110)،

Ким бирон бир ёмон иш қилса ёки ўз жонига жабр қилса, сўнгра аллохдан мағфират сўраса, аллохни мағфират қилгувчи ва мехрибон эканини топар- кўрар.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам тавба қилувчи шахс хақида мархамат қиладиларки:

 «التائِبُ مِنَالذَّنب كَمَن لَاذَنبَ لَه»،

Гунохдан тавба қилган кишини хеч қандай гунохи бўлмайди. Аллох таоло бундай шахслар хақида мархамат қиладики:

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ» (بقره/222)،

Албатта аллох тавба қилгувчиларни ва ўзларини мудом пок тутгувчиларни севади.

Бу шахс ўзини ширклардан, куфрдан, жахлдан ва нотўғри таъвиллардан поклагани сабабли аллох таоло қуйидаги оят билан мархамат қиляпти:

 «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ»،

Албатта аллох тавба қилгувчиларни ва ўзларини мудом пок тутгувчиларни севади. Худди шу шева билан қуйидагича мархамат қилади:

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»(صف/4)،

Албатта аллох ўзининг йўлида гўё туташ бинолардек бир сафга тизилган холларида жиход қиладиган зотларни севар.

Демак, аллох худди мужохидларни, жангчиларни яхши кўрганидек тавба қилгувчиларни хам яхши кўради.

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

(99- قیسم)

مَنَه بُو زَمِینَه دَه، بِیزلَر رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی رِحلَتلَرِی پَیتِیدِیک، خاطِب رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَش ناتوُغرِی تَعوِیل تَأثِیرِیدَه یاکِی بَعضِی سِیاسَتلَرگه مُخالِف بوُلگنلِیکلَرِی سَبَبلِی، کافِر وَ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه اوُتِیب قالگن قَبِیلَه لَرگه، گوُرُوهلَرگه، اَحزابلَرگه گوُواه بوُلِیشِیمِیز موُمکِین. مُخلِیص مُسُلمانلَر اوُچُون مَنَه بوُندَی حادِیثَه لَر اَکثَر حالَتدَه اوُلَرنِینگ اِیختِیارِیسِیز صادِر بُولَه دِی، مَثَلاً بَعضِیدَه آشکار کافِرلَر مُرتَدلَر بِیلَن بِیرگه بِیزلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشَه دِی، اِیندِی باشقَه بِیر گوُرُوه یا جَماعَت هَم مَنَه شوُ کافِر وَ جَنگچِی دُشمَن بِیلَن بِیرگه جَنگ قِیلمَسلِیک بارَه سِیدَه قَرارداد توُزِیشِی یاکِی توُزمَسلِیگِی وَ اوُلَر بِیلَن اِیشِی بوُلمَسلِیگِی موُمکِین، سوُنگرَه اِیسَه مَنَه بوُ باسقِینچِی، تَشقِی کافِرلَر وَ مَحَلِّی مُرتَدلَر خَبَردار بوُلمَه گن حالدَه، اوُلَر باشقَه بِیر جایدَه بِیزلَرگه قَرشِی جَنگگه کِیرَه دِی. مَنَه بُو صُورَتدَه، مُسُلمانلَرنِی بُو حِزبِی وَ گوُرُوهِی اوُزِی اِیستَه مَه گن حالدَه کافِر وَ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَه توُرِیب مُسُلمانلَرگه قَرشِی جَنگگه کِیرگن بوُلَه دِی وَ مُرتَدلَر بِیلَن بِیرگه واحِد جِبهَه نِی تَشکِیل قِیلَه دِی، نَتِیجَه دَه اِیسَه بِیزلَر اوُلَرنِینگ نِیمَه اِیکَنلِیکلَرِینِی وَ نِیمَه نِی اِیستَه یاتگنلِیکلَرِینِی تَشخِیص بِیرگوُنِیمِیزگه چَه، اوُلَر حُکمِی اِرتِداد حُکمِیگه شامِل بوُلِیشَه دِی.

اِیندِی بوُ یِیردَه هَمَّه نَرسَه سِی سِیزلَرگه اوُحشَه گن مُسُلمانلَرنِینگ بِیر دَستَه سِی بوُلِیشِی موُمکِین، اَمّا جَهالَت،ناتوُغرِی تَعوِیل سَبَبلِی وَ دُشمَننِینگ تَبلِیغاتِینِی تَأثِیرِیدَه سِیزلَرنِی خَوارِج، مُرتَد، ساتقِین، دِین دُشمَنِی، حَلق دُشمَنِی، بالَه لَرنِی قاتِیلِی، جِنایَتکار وَ باشقَه دِیب حِسابلَیدِی، حوُپ سِین اوُزِینگنِی بوُندَی اِیمَسلِیگِینگنِی یَحشِی بِیلَه سَن،سِینگه تُحمَت قِیلِیشگن، اِیندِی سِین اوُ بِیلَن صُحبَتلَش وَ بوُندَی اِیمَسلِیگِینگنِی توُشوُنتِیر وَ عُذرِینِی قَبُول قِیل. یاکِی جَهالَتِی وَ ظالِملَرنِی تَبلِیغاتِی سَبَبلِی، اَگر سِین قُدرَتنِی قوُلگه کِیرِیتسَنگ، مُسُلمان عَیاللَرِینِی کَنِیز قِیلِیب آلَه سَن وَ بَرچَه مُسُلمانلَرنِی کافِر حِسابلَیسَن، دِیگن فِکردَه بوُلَه دِی، بُو شَخص اوُزِینِی نامُوسِینِی وَ مُسُلمانلَرنِی حِمایَه قِیلِیش اوُچُون سِینگه قَرشِی جَنگ قِیلَه دِی. حوُپ اوُ بِیلَن هَم صُحبَتلَش وَ اوُنگه بُو نَرسَه لَرنِی یالغان اِیکَه نِینِی توُشوُنتِیر وَ عُذرِینِی قَبوُل قِیل. مَنَه بوُ اوُرِینلَردَه یاکِی شوُنگه اوُحشَش اوُرِینلَرنِی هَمَّه سِیدَه بُو شَخص اَلله اوُچُون یاکِی اَلله گه، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه اِعتِقاد قِیلگنلِیگِی بائِث اوُزِینِی اوُلِیم بِیلَن رُوبَرُو قِیلَه دِی وَ اوُرِیشَه دِی. حوُپ، شوُندَی اِیکَن اوُنگه نَجات بِیر وَ عُذرِینِی قَبُول قِیل. مَنَه بوُ بِرادَرِینگ بِیر مُددَت آلدِین ظالِم وَ قِینغِیر فَهملِی اِنسانلَرنِی حُوضُورِیدَه اَسِیر بوُلگن وَ شوُنِی تَأثِیرِیدَه بِیمار اِیدِی، اِیندِی اوُ سِینِی قوُلِینگگه توُشدِی، بُو هَم بِیر نِعمَت. دِیمَک اوُنِی دَرمان قِیلِیب نَجات بِیر وَ تَوبَه سِینِی قَبوُل قِیل.

اَلله تَعالَی مُؤمِنلَرگه اَمر قِیلَه دِیکِی:       «یا اَیهَا الذینَ آمَنُوا تُوبَوا اِلَی اللّهِ تَوْبَةً نصوحاً»(تحریم/8) اِی مُؤمِنلَر، اَلله گه خالِص تَوبَه قِیلِینگلَر،    وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ»(حجرات/ 11)) کِیم تَوبَه قِیلمَه سَه بَس، اَنَه اوُشَه لَر ظالِم کِیمسَه لَرنِینگ اوُزِیدِیرلَر.

اِیندِی مَنَه بُو شَخص سِین اوُنگه تَعلِیم بِیرگن عِلم وَ سِین آرقَه لِی تاپگن نَرسَه لَرِی سَبَبلِی اوُنِینگ ناتوُغرِی جَهلِینِی، خَطاسِینِی،نااوُرِین تَعوِیلِینِی توُشوُنِیب یِیتَه دِی وَ اوُزِیگه، سِینگه وَ هَمَّه گه نِسبَتاً ظُلم قِیلگه نِینِی فَهملَیدِی وَ تَوبَه قِیلَه دِی وَ ظالِملَرنِی صَفِیدَن چِیقَه دِی:   «وَمَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا» (نساء/110)،) کِیم بِیران بِیر یامان اِیش قِیلسَه یاکِی اوُز جانِیگه جَبر قِیلسَه، سوُنگرَه اَلله دَن مَغفِیرَت سوُرَه سَه، اَلله نِی مَغفِیرَت قِیلگوُچِی وَ مِهرِبان اِیکَه نِینِی تاپَر- کوُرَر.

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم هَم تَوبَه قِیلوُچِی شَخص حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   «التائِبُ مِنَالذَّنب كَمَن لَاذَنبَ لَه»، گوُناهدَن تَوبَه قِیلگن کِیشِینِی هِیچ قَندَی گوُناهِی بوُلمَیدِی. اَلله تَعالَی بوُندَی شَخصلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی: [1] «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ» (بقره/222)،) اَلبَتَّه اَلله تَوبَه قِیلگوُچِیلَرنِی وَ اوُزلَرِینِی مُودام پاک توُتگوُچِیلَرنِی سِیوَه دِی. بُو شَخص اوُزِینِی شِیرکدَن،کُفردَن، جَهلدَن وَ ناتوُغرِی تَعوِیللَردَن پاکلَه گه نِی سَبَبلِی اَلله تَعالَی قوُیِیدَگِی آیَت بِیلَن مَرحَمَت قیِلیَپتِی: «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ»، اَلبَتَّه اَلله تَوبَه قِیلگوُچِیلَرنِی وَ اوُزلَرِینِی موُدام پاک توُتگوُچِیلَرنِی سِیوَه دِی. حوُددِی شوُ شِیوَه بِیلَن اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  ِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»(صف/4)،)  اَلبَتَّه اَلله اوُزِینِینگ یوُلِیدَه گوُیا توُتَش بِنالَردِیک بِیر صَفگه تِیزِیلگن حاللَرِیدَه جِهاد قِیلَه دِیگن ذَاتلَرنِی سِیوَر. دِیمَک، اَلله حوُددِی مُجاهِدلَرنِی، جَنگچِیلَرنِی یَحشِی کوُرگه نِیدِیک تَوبَه قِیلگوُچِیلَرنِی هَم یَحشِی کوُرَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1]– صحیح الجامع،  ۳۰۰۸

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(99- قسمت)

در این زمینه، ما همچون زمان رحلت رسول الله صلی الله علیه وسلم شاهد قبایل، گروهها و احزابی هستیم که بر اثر تأویل غلط مثل حاطب رضی الله عنه یا به دلیل مخالفت با بعضی از سیاستهای ما ممکن است در جبهه ای قرار بگیرند که جبهه ی کفار و مرتدین می باشد. برای مسلمین مخلص اکثراً این اتفاق به صورت ناخواسته صورت می گیرد، مثلاً بعضی اوقات کفار آشکار به همراه مرتدین با ما درحال جنگ هستند و حالا ممکن است یک گروه و جماعتی هم با همین کفار و دشمنان محارب قراردادهایی مبنی بر عدم جنگ ببندند، یا نبندند و کاری به کارشان نداشته باشند و بعد بدون هماهنگی با این کفار آشکار اشغالگر خارجی و مرتدین محلی، او هم در جای دیگری علیه ما وارد جنگ شود. در این صورت، این حزب و گروه مسلمان، ناخواسته در جبهه ی کفار و مرتدین علیه مسلمین وارد جنگ شده و به همراه مرتدین جبهه ی واحدی را تشکیل دادند و مشمول حکم ارتداد حکمی می شوند تا زمانی که ما تشخیص ندهیم این ها چه چیزی هستند و چه می خواهند.

دسته ای از مسلمین هستند که در همه چیز مثل شما هستند، اما از روی جهالت، تأویل غلط و تحت تبلیغات دشمنان، شما را خوارج، مرتد، مزدور، دشمن دین، دشمن مردم، بچه کش، جنایتکار و غیره می دانند، خوب تو که میدانی اینگونه نیستی و به تو تهمت زده اند، پس او را بیاور و به او بفهمان که نیستی و عذرهایش را قبول کن. یا از روی جهالت و تبلیغات ظالمین خیال می کند اگر تو به قدرت برسی زنان مسلمین را کنیز می گیری و همه ی مسلمین را کافر می دانی و این شخص به خاطر دفاع از ناموسش و دفاع از مسلمین باتو می جنگد. خوب، او را بیاور و به او بفهمان که این یک دروغ است و عذرهایش را قبول کن. در تمام این موارد و موارد مشابه او به خاطر الله، اعتقاد به الله و قانون شریعت الله خودش را در معرض کشته شدن و جنگ قرار می دهد. خوب، او را نجات بده و عذرهایش را قبول کن. این برادرت، مدتی پیشِ انسانهایِ کج فهم و ظالم اسیر بوده و مریض شده، حالا به دست تو افتاده، این یک نعمت است. پس، او را درمان کن و نجاتش بده و توبه اش را قبول کن.

الله تعالی به مؤمنین امر می کند که: «یا اَیهَا الذینَ آمَنُوا تُوبَوا اِلَی اللّهِ تَوْبَةً نصوحاً»(تحریم/8)، ای مؤمنان به درگاه خدا برگردید وتوبه ای خالصانه کنید. «وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ»(تحریم/9)، کسانی که به درگاه خداوند توبه نکنند از ظالمان وستمکاران هستند.

حالا، این شخص به واسطه ی آگاهی که تو به او دادی و چیزهائی که از تو دیده متوجه جهل، اشتباه، خطا و تأویل نادرست خود شده، و متوجه شده که به خودش، به تو و به همه ظلم کرده و اقدام به توبه می کند و از صف ظالمین بیرون می آید.«وَمَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا» (نساء/110)، هر کس کار بدى کند یا بر خویشتن ستم ورزد سپس از الله مغفرت بخواهد، الله را آمرزنده‌ ای خواهد یافت که رحم می کند.

رسول الله صلی الله علیه وسلم هم در مورد شخص توبه کننده می فرماید: «التائِبُ مِنَالذَّنب كَمَن لَاذَنبَ لَه»،[1]توبه کننده از گناه همانند کسی است که هیچ گناهی ندارد. الله تعالی در مورد چنین اشخاصی می فرماید: «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ» (بقره/222)، الله توبه کاران و پاکیزگان را دوست مى دارد. او توبه کرده و خود را از کفریات، شرکیات، جهل و تأویلات غلط پاک کرده الله می گوید: «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ»، الله توبه کاران و پاکیزگان را دوست دارد. به همان شیوه ای که می فرماید: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»(صف/4)، همانا خداوند كسانى را دوست دارد كه در راه او متحداً قتال می كنند، چنان با هم متحد هستند انگار گويى بناى بسيار مستحكم سُربى هستند. پس، الله همچنان که مجاهدین و مقاتلین را دوست دارد توابین را هم دوست دارد.

(ادامه دارد……)

---

[1]– صحیح الجامع،  ۳۰۰۸

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(54- қисмат)

57 – замоники куффор ба такзиби оёти илохий ва тамасхара он дар мажолис ва расонахоишон мепардозанд ба новъи бо хамнишини ва сукут бо онон хамрох мешаванд.

Яъни вақтики бо онхо хамнишин мешаванд онхо хамин харфхоро мезананд онхо хамнишинанд ва сукут мекунанд. Инхо бо онхо хамрох мешаванд .Клипиро аз хамин жонувари ба номи мулло  бахтиёр  ё мулло  камтиёр дидамки дар хамин курдистони Ироқ ба сирохат дар чандин моврид тўвхин мекунад ва даххо ва садхо муллоки барои онхо суханрони мекунад , ва ба дини аллох тўвхин мекунад .Онхо хамин тур лам доданд ва доранд уро нигох мекунанд ва сукут карданд , бо у хамнишин шуданд, дар он жаласа хам хеч чизи намегуянд.Метавонид хамин клипро нигох кунид :

«وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلاَتَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى‏ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً» (نساء/140)،

Худованд дар китоб бар шумо нозил карда астки чун шанидид ба оёти худо куфр варзида мешавад ва оёти худоро ба бозича гирифта мешавад ,бо чанин касони манишинид то онгохки ба сухани дигари бипардозанд ( ва аз куфр ва шўхи кардани нобаханжори худ бо дин даст бардоранд ).Бегумон дар ин сурат , ( ки бо ишон хамнишин мешавид ва ба шўхихо ва масхарахойи онон гуш медихид ) шумо хам мисли онон хохид буд ( ва дар истехзо ба қуръон , ба дин ва шариат шарики журми ишон хохид буд.Сукут мекунид ва бо онхо хастид).Шак нестки худованд мунофиқон ва кофиронро хаммаги дар дўзах гирд меоварад

«إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً».  

Сукут дар баробари куфриёти расонаи секуляристхо ва жуксози пейравонишон дар шабакахойи ижтимоий яъни хамрохи бо онхо дар чанин куфриёти . Ин оя ошкоро мегуяд хукми сукут кунандахойики дар либоси худи хастанд мисли хамон анжом дихандаи куфриёт мебошад . Чиқадар дар баробари  хукми аллох дар мовриди қисос ,хамжинсбози ,машрубхури ва ғейрих тахти ливои озодийхойи шахсий ва ғейрих тўвхин шуда ва сукут хам шуда ?Чиқадар ба бехишт ва жаханнам ,фариштахо ,халол ва хароми аллох шўхи ва масхара шуда ва секулярзадахо дар баробариш сукут карданд ? Хатто фожеайи бузургтар инки ,илова бар сукут боиси интиқоли ин гуфторхо ва паёмакхои тўвхиномиз ба дигарон хам шуданд барои инки дигарон биханданд.

58 – худоро фаромуш карданд барои хамин аллох хам онхоро фаромуш карда аст :

«نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» (توبه/67(،

Худоро фаромуш карданд ,худо хам ишонро фаромуш карда аст.

Агар соатхо ва балки рузхо бо онхо бинишинид михвари сухбатхоишон таъриф ва тамжид аз гурухи худишон ,рахбарони он ,барномахойи секулярзадашон ,об ва хаво ,хона ва бозор ,кор ва хонувода ,саргарми ,гардишхо ,филмхо ,лаззатхои дунёвий ,зан ,духтар ,мошин ,сиёсатхои куффор ва бадгуйи аз мужохидини шариатгиро ва хамин чизхо мешавад . Тақрибан аз хар дари ва хар чизи сухбат мекунад ғейри аз ёди аллох ,ғейри аз қонуни шариати аллох ,мужохидин дар рохи аллох ,татбиқи қонуни шариати аллох ва ташкили хукумати исломий ё тақвияти хукумати исломий . Инхо ибтидо аллох ,қавонин ва дастуротишро фаромуш кардан ва ба дунболи он аллох хам онхоро фаромуш карда аст.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(53- қисмат)

56 – бо дасти худишон ,худро гирифтори фитна ва бало мекунанд :

«یُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَکُن مَّعَکُمْ قَالُوا بَلَى وَلَکِنَّکُمْ فَتَنتُمْ أَنفُسَکُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْکُمُ الْأَمَانِیُّ حَتَّى جَاء أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّکُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ» (حدید/14)

Мунофиқон ,мўъминонро ( дар рузи қиёмат ) бо фарёд садо мезананд ,мегуянд : магар мо ( дар дунё ) бо шумо набудем ? мегуянд : бале ! ва лекин хувиштанро гирифтори бало ва фитна гардид. ” футинтум анфусакум ” худро ба фитан андохтидки чи ? ва чашм ба рох ( марги рахбар ,нобуди мусалмонон ва барчида шудани ислом ) мондид – чашм ба рохи заиф ва нобуди муслимин – фалоний  тахти таъқиб аст , фалоний рахбарро бикушанд , фалон муслиминро бикушанд мунтазир буданд фалоний шикаст бухурад ва чашм ба рох мондид.

Хамин алъон хам хиёл мекунанд агар фалоний рахбари муслимин кушта шавад дигар басоти ислом ва қонуни шариати аллох барчида мешавад. Чашм ба рох хастанд Амрико фалонийроки дар фалон листи сиёх қарор дода аст. Мунтазирандки ин кушта шавад ва биёянд шоди кунанд ,чашм ба рохи куштани мужохидини озодихох хастанд .

.«وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ»

Ва дарбораи хақиқати қонуни шариати аллох ва қиёмат шак ва тардид кардид . Ин мўъминон доранд ба хамин бечорахо мегуянд ба хамин секулярзадахо ва мунофиқин мегуянд шумо ин корхоро кардид ,дар шак ва тардид будид.

Барои хамин , хамиша аз демокраси ва секуляризм ва хар ончи ғейри қонуни шариати аллох бошад дам мезананд  аз он химоят мекунанд . Худишонро хам мусалмон медонанд . Бале ,ин қуръон хам аз тарафи худо омада ,пайғамбар хам аз тарафи худо омада ва ле бейни ин ду шак ва тардид хастанд.

Иллати севумки ин балоро бар сари худитон овардид

«وَغَرَّتْکُمُ الْأَمَانِیُّ»،

Орзухо ва пандорхо шуморо гул зад ,орзухоишон инаки фалоний ин тури шавад ,агар фалон тур шавад ,агар инжури шавад , агар агар агар .Инхо хамин орзухо ва амони хатто дар мовриди қиёмат ,бехишт ва жаханнам хам дар хамин орзухо ва пандорхои ғалат хастанд бехишт ва жаханнамиро барои худишон тарсим кардандки аслан дар қуръон ва суннат вужуд надорад ,дар дини ислом вужуд надорад . Пандорхойи дар мовриди бехишт ва жаханнам ,қиёмат ва қабр ва …….барои худишон тасаввур карданд.

Хамин тасаввурот онхоро хам дар ин дунё гул медихад дар мовриди масоили зиндагишон ва хам нисбат ба масоили қиёмат онхоро гул медихад .

«حَتَّى جَاء أَمْرُ اللَّهِ»

Ба андозаи ин пандорхо ононро гул мезанад то инки фармони худо ( доир бар маргишон ) мерасад.

То вақти замони маргишон мерасад онхо дар орзухо ва таваххумотишон хастанд.

«وَغَرَّکُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ»

Ва шайтони фарибкор шуморо дарбораи худо фариб дод . Инхо дарбораи аллох ва қонуни шариати аллох фариби шуорхойи дуруғин ва шубхоти уро хурданд ва аз барнома ва хукми ғейри аз қонуни шариати аллох химоят мекунанд . Инхо дар дунё фариби шайтонро мехуранд дар мовриди қиёмат хам хамин банда худохойики фариб хурданд чизи дигари тасаввур мекунанд, чизи дигари бароишон тасаввур шуда то мерасанд ба жойики дар қиёмат хамин шайтон ба инхо мегуяд ман аз худо метарсам ва аз куфриёт ва таваххумоти шумо бари хастам. Шайтон хам аз инхо эълони бароат мекунад, онхоро фариб медихад ва ле дар онжо хам аз онон эълони бароат мекунад . Пас инхо бо дасти худишон ,худишонро гирифтори фитна мекунанд.

(идома дорад…….)