درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(139- قسمت)

  1. سلام . به نظر شما چرا اینهمه گروه و حزب سلفی وجود دارد و اکثر آنها یا در حال جنگ لفظی با هم هستند یا در حال جنگ مسلحانه، اینها می گویند که حق نزد ماست و بقیه گمراه هستند، حالا ما به پیروی از کدام دسته از اینها دعوت شده ایم؟

خدمتتان عرض کنم که الله تعالی می فرمایند: وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(نساء/ 115) و از خدا و پیغمبر اطاعت کنید تا که مورد رحمت و مرحمت قرار گیرید .‏ . در زمینه ی اطاعت از الله و رسولش آیات زیادند حالا این سوال پیش می آید که با چه ابزار هائی می شود این اطاعت کردن را به آن شیوه ای که الله تعالی امر کرده  است انجامش داد . خود الله تعالی می فرماید: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ۖ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا(نساء/59)

یعنی اطاعت از الله و رسولش از کانال شورای اولی الامر و متخصصین امر، رسول الله صلی الله علیه وسلم هم می فرماید: یهود به هفتاد و یک فرقه تقسیم شدند و نصاری هم به هفتاد و دو فرقه تقسیم شدند و امت من نیز به هفتاد و سه فرقه تقسیم می شود به جز یک گروه از آن، همگی در آتشند. قالوا:مَنْ هی یَا رَسُولَ اللَّهِ، گفتند: ای رسول خدا آنها چه کسانی هستند؟ قَالَ هی الْجَمَاعَة، گفت: آن جماعت است و در روایت دیگری که اولی را تفسیر می کند، می فرماید: آنها کسانی هستند که بر آنچه من و اصحابم بر آن هستیم، قرار دارند[1]

اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم هم قطعا تابع جماعت بودند و اهل تفرق نبودند برای همین است الله تعالی ما را به تبعیت به احسان از آنها سفارش می کند: «وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِینَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِیَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ » (توبه 100).

اینها آنهائی هستند که الله تعالی ما را به تبعیت به احسان ازآنها دعوت کرده است. در این صورت واضح است که الله تعالی ما را به اطاعت از خودش و رسولش و شورای اولی الامری دعوت کرده است که این شورا امت واحدی را به وجود می آورد، و با اجماع واحدش جماعت واحدی را تولید می کند، و تمام این پروسه از طریق یکی از آن «3 ابزار» انجام می شود . یعنی این امت و جماعت واحد از طریق شورائی به وجود می آید که این شورا هم از طریق یکی از«3 ابزار» حکومت اسلامی علی منهاج نبوه یا حکومت بدیل اضطراری اسلامی یا مجلس واحد شورای مجاهدین به وجود آمده باشد .

حالا زمانی که این شورای اولی الامر واحد و امت واحد و جماعت واحد به دلیل انهدام آن «3 ابزار» از بین می رود، هر عالمی که ما را به این مسیر صحیح دعوت کند جزو گذشتگان درستکار ما یا به عربی جزو سلف صالح ما هستند، حالا فرقی ندارد این شخص صالح و درستکار شخصی مثل امام حنفی باشد و اهل رای، یا شخصی مثل امام احمد بن حنبل باشد و اهل حدیث و گریزان از اهل رای . اینها و تمام این بزرگواران دیگری مثل امام جعفر صادق و امام مالک و امام شافعی و صدها ائمه ی دیگر،  گذشتگان صالح و نیکولار ما هستند.

اما در برابر این نگرش، عده ای از برادرانمان که خودشان را سلفی و پیرو سلف صالح این امت می دانند در توهمشان انداخته اند، چون اینان به جای تبعیت به احسان از گذشتگان صالح این امت مقلد اندیشه های بخشی از علمای آل سعود هستند، و چنان در تقلید خودشان از این «نجدیتِ» دوسه قرن اخیر آل سعود جدی و محدود بین هستند که توان تحمل چیزی غیر از این خط فکری خاص را ندارند، و با تراشیدن اصطلاحات و اصول و فروع بدعی چنان خودشان را غرق کرده اند و چنان خودشان را به این اصطلاحات شبهه انگیز و حتی بدعی مشغول کرده اند که هر جا قدرت برتر شده اند هیچ اهل قبله ای را که مخالف این اصولشان باشد را نمی پذیرند .

این برادران تنگ نظر ما اگر قدرت برتر نباشند تحت مدیریت سایر مسلمین قرار می گیرند، اما به محض پیدا کردن قدرت بانی جنگ داخلی اجتناب ناپذیری می شوند که حتی نجدی های هم فکر خودشان را که دریکی دو اصطلاح بدعی با آنها هم فکر نیستند را هم تحمل نمی کنند. تقسیم بندی میان این نجدی هائی که خودشان را سلفی می دانند، و اینهمه حزب مسلح و جنگ داخلی میان آنها، چیزی نیست که قابل کتمان باشد، خیلی راحت با استفاده از همان اصطلاحات تولید شده ی بی پایه و اساس همدیگر را مرتد و گمراه و ضال و مضل و غیره می دانند و به سادگی خون و مال همدیگر را برای خودشان حلال کرده اند . 

 جالبه این هم بدانید که این برادران ما هر جا رفتند با رواج این اصطلاحات بی پایه و اساس بدعی باعث جدا کردن مردم از مجاهدین و حتی نابود کردن جهادی شده اند که قرنها درآن مردم حالت فرهنگی به خودش گرفته بود، نمونه ی چچن عینی ترین نمونه می تواند باشد. هر چند نمونه های الجزائر و عراق و شام را هم نمی شود نایده گرفت .

(ادامه دارد……..)


[1] رواه ابن ماجه و احمد و غیره

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(19- қисмат)

Идомайи ин бахсро бо ин хадиси росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба баъди аз танаффуси кутох муваккил мекунемки аз вай пурсида мешавад: ё росулуллох кудом мусалмон бехтар аст? Мефармояд:

« مَنْ سَلِمَ المُسْلِمُونَ مِن لِسَانِهِ وَيَدِهِ »[1]

Онки мусалмонон аз даст ва забони у дар амон бимонанд.

Тўлиди хабар, тахассус аст мисли соири тахассусхо.

То инжо бояд мутаважжих шуда бошемки хабар расоний фан ва тахассус аст ва танхо мутахассисин метавонанд дар он ворид шаванд. Агар мо пазирофтаемки қонунгузорий ва таъйини хуб ва бад, арзиш ва зидди арзиш, қудрат ва хокимият дар тахассуси аллох таоло аст, ва бо мухтас кардани мафохим ва мухтавойи чохоргонайи дин ба дини ислом дасти дигаронро дар ин замина кутох кардаем, ва хар касики чанин иддаойи дошта бошадро дуруғгу медонем; ба хамин тартиб лозим аст дар ин замина хам тобеъи улил амри бошемки қонуни шариати аллох барои чанин тахассуси таъйин карда аст.

Чун тўлиди хабар ек тахассус аст мисли соири тахассусхо. Фарқи ин тахассус бо жаррохийи қалб ва жаррохийи мағз ва ғейрих дар ин астки ин тахассус даруни инсонхо ва афкор ва ақоиди инсонхоро дармон ё олуда мекунадки, бисёр дақиқтар, ва хатарноктар аз садама задан ба жисми инсонхост.

Холо касб ё тўлиди ин ахбор хам ба хамин содагихо нест ва хаммайи ахбор ва иттилоат дар ек даража ва радиф нестанд. Замоники хукумат ё созмони иттилоатий, ё хатто ширкати тижорий аснод ва мадорикишро табақа банди мекунад мехохад ба ин шикл нақшахо, барномахо, рувияхойи корий, нуқоти заъаф ва қувват, вазиати нийрухо, имконот ва мақдуроти созмонийи худишро аз руқабойи хорижий  ва авомили нуфузийи онхо дар амон нигах дорад.

Дар ин сурат мешавад гуфтки хукуматхо ва созмонхо ва ширкатхойи мухталиф хар кудом жихати хифзи манофеъи мусбат ё манфийи худишон доройи ек сери ахбор ва иттилоати хастандки ба хар шевайи мумкин саъй доранд бо тартиботи хифозатийи хосси аз онхо мухофизат кунанд.

Ин ахбор ва иттилоатийки ба сурати санад дар омаданд жузви доройихойи мухим ва бо арзиши хар хукумат ва созмон ва ширкати хастанд, ва комилан қобили қабул астки аз хар чизи геронқиймат ва бо арзиш бояд мухофизат кард. Чун аз даст додани ин ахбор ва иттилоат дар мовориди заработи жуброн нопазирий бар манофеъ ва хатто асос ва мовжудияти хукумат, созмон ва ширкатхо ворид мекунад.

Масалан дар ширкати тўлиди одомси табиий дар Курдистон формули тўлид, еки аз сармояхойи арзишманди ин ширкати иқтисодий махсуб мешуд, аммо лов рафтани ин формул тавассути еки аз аъзойи дохилий садамоти сангиний ба ин ширкати бузурги иқтисодий ворид кард.

Дар ин сурат заруроти хифзи назм ва амнияти умумийи жомеъа ва пешбурди сахихи барномахо иқтизо дорадки бо хар омили дохилий ё хорижийки махалли ин амнияти умумий бошад бархурди муносиби сурат гирад. Ва еки аз вазоифи масъулини “ се абзор” ин астки барои тақвияти ихсоси амнияти умумий дар жомеъайи муслимин иқдомоти лозимро анжом бидиханд.

Фош кардани ахбор ва асрори махрамонайи шахсий ва гурухий ва жамоатий ва ширкатий ва созмоний ва хукуматий ва ғейрих дар воқеъ еки аз авомили ихлол дар амният махсуб мешавадки бо шуорхойи дуруғин ва фарибандайи озодийи баён ва озодийи матбуот ва …… наметавон ин зулми ошкорро лопушоний кард; инхо ба нисбатхойи мухталифи хатти қирмизхойи хар жомеъайи хастанд чи мусалмон ва чи ғейри мусалмон.

Мушаххас аст, мухофизат аз чизхойи арзишманд назди хар шахс, гурух, созмон, ширкати иқтисодий, қовм ва хукуматий амри оддий ва қобили хазм аст, ва табиий астки қабул дошта бошем хамчунонки мо аз ахбор ва иттилоат ва асноди худ мухофизат мекунем мухолифин хам чанин кориро анжом бидиханд ва хамчунонки мо мехохем онхоро гул бизанем ва ба иттилоат ва ахбори онхо нуфуз карда  ва дар аваз монеъи дастрасийи онхо ба ахбор ахноди худ бошем онхо хам дар пейи чанин таррохихойи бошанд.

Дар истелох ин даста аз ахбор ва иттилоатро тахти унвони “иттилоати махрамона” ё “асноди табақа банди шуда” ё “ахбори бисёр хассос” ва ғейрих ном бурданд.

(идома дорад……..)


[1] متفق عليه/ بخاری10 – مسلم 40

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(138- қисм)

Олтинчи муқаддамот дарсларига боғлиқ бўлган саволларни бир қисми.

Ассаламу алайкум ва рохматуллох ва барокатух.

1-Ассаламу алайкум: нима учун Усома бин Лодин ва алқоида ораларида кофир ва муртадлар хам жойлашиб олган мусулмонлар яшайдиган диёрларда, оддий мусулмон халқини ўртасида истишходия амалиётларини жоиз деб билишмайди, махсусан зирор деб саналган масжидларда амалга ошириладиган портлатишларга,истишходияларга рухсат беришмайди? Жазакумуллоху хойрон. 

 Қадрли дўстлар: жиходни ва исломий қуролли жангни мақсади, ўзи билан бирга бинони қурилишига сабаб бўладиган  ғазабни бошқариш ва назорат қилиш, хидоят қилишдур, у ер юзини фасод бўлишдан ва барча осмоний шариатларнинг ибодат қилинадиган маконларини ва барча мавжудотларни, кофирларнинг  шарридан ва уларнинг ўринсиз ғазабларидан хифз қилади, иштишходия амалиётлари хам мана бу жиходни бир қисми ва кофирларнинг рухиясини ва убухатини хароб қилиш учун бир абзор ва мўъминларнинг рухиясини кучайтирувчи ва иймонларини қувватлантирувчи омил хисобланади, бу ёш йигитни,подшохни ва ухдуд асхобларини достонига ёки кофирларнинг лашкарига рўбарў бўлиб қолган ислом лашкарининг ёлғиз аскарини қилган хамласига  ўхшайди. Шунингдек иштиходия амалиётлари зарурат холатида бошқа хеч қандай чора қолмаган пайтда, ислом лашкарини рўбарўсига ошкора  туриб олган куфр лашкарини жихозларини нобуд  қилиш учун бир восита саналади. Бунга мажус лашкаридаги бугунги кундаги танкларни ўрнини бажарган  филларни ўлдириш учун ислом аскарларининг иштишходия амалиётлари мисол бўла олади.

Очиқ- ойдин кўриниб турганидек, истишходия амалиётларидаги мақсад ошкордир, ё рўбарўйимизда кофирларнинг сафи жойлашган ёки қаршимизда кофирлар томонидан ишғол қилинган дорул ислом эмас, очиқ ва ошкор аслий  дорул куфр турибди, энди агар мана бу аслий дорул куфрда ёки кофирларнинг лашкарида бирор мусулмон ўлдириладиган  бўлса, бу ерда масала фарқ қилади, бу ерда босқинчи  кофир ё муртад мусулмонларни орасида харбий база қурган ёки унинг аскарлари мусулмонларнинг орасидан ўтади ва бир неча кофирни,муртадни ўлдириш билан бир қанча мусулмонларнинг жони хам хатарга тушади ва……..

Биргина мусумоннинг қонини қадр- қиймати минглаб ўлдирилиши вожиб бўлган кофирларнинг қонидан кўра баландроқ туради, магарамки изтирорий холатда бўлса ва уни дафъ қилишлик янада кўпроқ мусулмонларнинг ўлимига боис бўладиган мажбурий холат бўлса, бу вазият фарқ  қилади, мусулмонларнинг хокимияти ва қудрати йўқолишига  ва номусни,молни ва мусулмонларнинг диёрини нобуд бўлишига боис бўладиган ўринда ундан кўз юмса бўлади. Энди агар мана бу босқинчи ишғолгар кофир ва махаллий муртад  мана бу  бу мархалаларни хаммасини бошидан ўтказган ва мусулмонларни устидан хукмрон бўлиб олган бўлса нима бўлади? Бу холатда  кофир ва муртадларни қўлидан нажот бериш учун мусулмонларни ўлдирасанми? Ёки мусулмонларни жони ва номусини хифз қилган холда, жиходни умумий, бутун халқни қамраб оладиган йўлини пайдо қиласанми ва мана шу халқни ёрдами билан яна қайтадан  уч абзордан бирини йўлига кўра бирлашган умматни ташкил қилиб, хорижий босқинчи кофирларни ва махаллий муртадларни кетига яхшилаб бир тепасанми?

Сизлар истишходия амалиётларингиз бўйича аслий кофирларни диёри ва унда сокин бўлган кофирлар билан хорижий секуляр кофирлар ва махаллий муртадлар томонидан босиб олинган исломий диёрларни ва улардаги мусулмон халқини ўртасига фарқ қўйишингиз керак. Сизлар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам сингари манжаниқлар яъни бугунги кундаги бомбалардан кофирларни диёрларида фойдаланишингиз мумкин, бўлиб хам улар бизларни устимизда энг ёмон бомбалардан фойдаланишган, лекин босиб олинган мусулмонларнинг минтақаларида сиз бу ишни қила олмайсиз. Худди шу ишни бугунги кунда суриядаги қуролланган истелох бўйича жиходий гурухлар, абу қатода фаластиний ва абу басир тартусийга ўхшаган мувозанатсиз ва меъзонсиз,ақли кам инсонларни фатвосига кўра бир-бирларини ва бошқаларни  устида амалга оширишяпти, улар алжазоирдаги жангларга ўхшаб  хатто бир-бирларини оилаларига ва болаларига хам рахм қилишмаяпти.

 Маккани фатхи пайтида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “тулуб” номли бир қудуқни ёнига етиб келадилар ва у ерда кучукчаларига сут бераётган она итни кўрадилар, шунда у киши аскарлар ўзларининг отлари ва туялари билан билмасдан бу итни ва болаларини босиб кетишидан қўрқадилар ва бу она итни болалари билан мухофизат қилиш учун Жаъил ибни Суроқа розиаллоху анхуга  – бу киши ғаффор қабиласини етакчи кишиларидан бўлиб, пайғамбаримиз бу кишига нисбатан дўстликларини ғаниматларни тақсимоти пайти кўрсатган эдилар –  дастур берадилар ва бу итни эхтиёт қилишни ва лашкар ит билан уни болаларига зарар етказмаслигини таъйинлайдилар.

Мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз ва ақли кам муфтилар мусулмонларнинг қони,аёллари, болалари, қарияларини  ана бу она ит билан уни кучукчаларини даражасида  хам қадрлашмайди. Шубхасиз улар бу ишлари билан  росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг йўлларидан бошқа йўлдан юришяпти.

Энди саволингизни учинчи қисмига келсак : нима учун зирор хисобланган масжидларда истишходия амалиётларини ёки портлатишларни амалга оширишга рухсат берилмайди?

 Қадрли дўстим, хатто агар мана бу масжидлар  сиз ва бизни ташхисимизга кўра эмас – ёки дорул харбларда ўрнашиб олиб ясама фатво ишлаб чиқариш корхоналарини йўлга қўйиб олган кимсаларни ташхисига кўра хам эмас –  балки  аллох таолони ташхисига кўра ва қуръондаги оятни татбиқ қилинган холда, бу масжидлар зирор хисобланса ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бу хукмни одамларга ироя берган бўлсалар хам, барибир мана бу масжидларни ичидаги одамларни қатли ом  қилишлик мумкин эмас. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  ички пинхон кофирлар ва мунофиқлар томонидан қурилганига ишончлари комил бўлган мана бу масжидни намозхон одамлари  билан бирга  бузиб ташладиларми? Ёки хаммани масжиддан чиқариб юбориб ўзлари эга бўлган хукумат қудрати ва комил хукмронликни воситасида бу масжидни буздиларми?

Ана ўша зирор  масжидини имоми мунофиқлар жумласидан бўлмаганлигидан сизни хабарингиз бормиди? Бу имом агарчи нубувват манхажига асосланган исломий хукумат мавжуд бўлса хам, хатто  росулуллох саллаллоху алайхи васалламни шахсиятлари ва у киши билан бирга ана ўшанча қадр қимматли сахобалар мавжуд бўлишига қарамасдан мунофиқлар  ва ички пинхон кофирлар томонидан алданиб қолганидан хабардормисиз?

Бу ердаги бошқа бир нуқта шуки, бу масжид мунофиқлар томонидан қурилган эди, аммо сиз айтаётган масжидлар мўъминлар томонидан қурилган ва уларнинг  баъзиларини умри бир неча ўн йиллар олдинги даврга тегишли, энди сиз   асрлардан буён нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни йўқлиги ва ана ўшанча хурофотлар  ривожланган ва мунофиқлар,уламойи суъ, аимматул музиллин ва дуъату ала абваби жаханнамни кириб келиши кенгайган мусулмонларнинг мана бу  холатларида, масжидларни фақатгина ўзингни ёки ўзинг қабул қилган муллоларнинг  тўғри ё нотўғри ижтиходига ва таъвилига кўра, хеч қандай хукумат қудратига ва комил тамкинга  эга бўлмаган холатингизда, ана ўшанча аёлни,гўдакларни ва ёшу- қарини қайси рухсат билан қатли ом қила оласиз? Бўлиб хам аллох таоло черковларни, синагогалар ва рохибларнинг  манастирларини портлатишдан очиқчасига манъ қилган бўлса ва жиходни мақсадларидан бири хам мусулмонларнинг масжидларидан олдин  бундай маконларни хифз қилишдан иборат экани таъйинланган бўлса ; сен қайси рухсатнома билан аллохни уйининг хурматини хам жойига қўймайсан ва бир муртад харбийнинг хозир бўлгани сабабли, хам аллохни уйини вайрон қиласан ва хам  хар бирининг қонини қадр- қиймати каъбадан кўра хам юқорироқ бўлган  ўнлаб намозхонларни ўлдирасан? Энди сен  портлатмоқчи бўлаётган мана бу масжид хақида гапирмаса хам бўлаверади?! 

 Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам маккани фатхидан сўнг ва арабистон ярим оролидаги секуляр кофирларнинг пойтахтига комил хукмрон бўлганларидан кейингина, мушрикларнинг бутхоналарини бузишга дастур содир қилганликларини ва бундан олдин бу ниятда хеч кимни жўнатмаганликларини билармидингиз? Бўлиб хам фатхдан олдин бу ишни амалга ошира олардилар, лекин у киши бу иш ана бу қабилаларнинг аслий душман билан иттиходига ва аслий душманни қудратига изофа бўлишига сабаб бўлади,деб фикрлаганлар,   хеч қайси бир дилсўз қўмондон мана бу ошкор хатога  қўл урмайди. Хатто барча кофирлар одамларни ўзларига мухолиф қилиб қўймаслик учун дарк қилган мана бу тактикани нима учун сиз дарк қилмайсиз? Нима учун росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг асосий суннатларидан кофирлар хам  фойдалана билишади, аммо сиз билмайсиз?

Англия ва иордания ва бошқа дорул куфрларда сокин бўлиб олган муфтиларнинг, махсусан оли саъуднинг ижарага олинган муфтиларининг алдовларига тўғридан- тўғри бўлмаса хам алданиб қолган азизларга шуни тавсия қиламанки, улар ўзларига ва амалларига бир назар ташлашсин, улар ўзларини  ва бошқа мусулмонларни бошига қандай балоларни олиб келишяпти, бўлиб хам бу ишни ислом номи билан амалга оширишяпти?

Энди сизлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг она итни  ва уни кучукларини мухофизат қилиш борасидаги рафторларини мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизнинг мусулмонлар ва ахли қиблага нисбатан рафторлари билан солиштириб кўрингларчи?

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(138- قیسم)

آلتِینچِی مُقَدَّمات دَرسلَرِیگه باغلِیق بوُلگن سَواللَرنِی بِیر قِیسمِی.

 وَالسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ الله وَ بَرَکاتُه

  1. اَلسَّلامُ عَلَیکُم : نِیمَه اوُچُون اُسامَه بِن لادِن وَ اَلقائِدَه آرَه لَرِیدَه کافِر وَ مُرتَدلَر هَم جایلَه شِیب آلگن مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَردَه، عاددِی مُسُلمان حَلقِینِی اوُرتَه سِیدَه اِستِشهادِیَه عَمَلِیاتلَرِینِی جائِز دِیب بِیلِیشمَیدِی، مَخصُوصاً ضِرار دِیب سَنَلگن مَسجِدلَردَه عَمَلگه آشِیرِیلَه دِیگن پارتلَه تِیشلَرگه، اِستِشهادِیَه لَرگه رُحصَت بِیرِیشمَیدِی؟ جَزاکُمُ الله خَیراً.

قَدرلِی دوُستلَر: جِهادنِی وَ اِسلامِی قوُراللِی جَنگنِی مَقصَدِی، اوُزِی بِیلَن بِیرگه بِینانِی قوُرِیلِیشِیگه سَبَب بوُلَه دِیگن غَضَبنِی باشقَه رِیش وَ نَظارَت قِیلِیش، هِدایَت قِیلِیشدوُر، اوُ یِیر یوُزِینِی فَساد بوُلِیشدَن وَ بَرچَه آسمانِی شَرِیعَتلَرنِینگ عِبادَت قِیلِینَه دِیگن مَکانلَرِینِی وَ بَرچَه مَوجُوداتلَرنِی، کافِرلَرنِینگ شَررِیدَن وَ اوُلَرنِینگ اوُرِینسِیز غَضَبلَرِیدَن حِفظ قِیلَه دِی، اِستِشهادِیَه عَمَلِیاتلَرِی هَم مَنَه بُو جِهادنِی بِیر قِیسمِی وَ کافِرلَرنِینگ رُوحِیَه سِینِی وَ اوُبُهَتِینِی خَراب قِیلِیش اوُچُون بِیر اَبزار وَ مُؤمِنلَرنِینگ رُوحِیَه سِینِی کوُچَیتِیرُوچِی وَ اِیمانلَرِینِی قُوَّتلَنتِیرُوچِی عامِل حِسابلَه نَه دِی، بوُ یاش یِیگِیتنِی، پادشاهنِی وَ اُحدُود اَصحابلَرِینِی داستانِیگه یاکِی کافِرلَرنِینگ لَشکَرِیگه رُوبَرُو بوُلِیب قالگن اِسلام لَشکَرِینِینگ یالغِیز عَسکَرِینِی قِیلگن حَملَه سِیگه اوُحشَیدِی. شوُنِینگدِیک اِستِشهادِیَه عَمَلِیاتلَرِی ضَرُورَت حالَتِیدَه باشقَه هِیچ قَندَی چارَه قالمَه گن پَیتدَه، اِسلام لَشکَرِینِی رُوبَرُوسِیگه آشکارَه توُرِیب آلگن کُفر لَشکَرِینِی جِهازلَرِینِی نابوُد قِیلِیش اوُچُون بِیر واسِیطَه سَنَلَه دِی. بوُنگه مَجُوس لَشکَرِیدَگِی بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَنکلَرنِی اوُرنِینِی بَجَرگن فِیللَرنِی اوُلدِیرِیش اوُچُون اِسلام عَسکَرلَرِینِینگ اِستِشهادِیَه عَمَلِیاتلَرِی مِثال بوُلَه آلَه دِی.

آچِیق – آیدِین کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، اِستِشهادِیَه عَمَلِیاتلَرِیدَگِی مَقصَد آشکاردِیر، یا رُوبَرُویِیمِیزدَه کافِرلَرنِینگ صَفِی جایلَشگن یاکِی قَرشِیمِیزدَه کافِرلَر تامانِیدَن اِیشغال قِیلِینگن دارُ الاِسلام اِیمَس، آچِیق وَ آشکار اَصلِی دارُ الکُفر توُرِیبدِی، اِیندِی اَگر مَنَه بُو اَصلِی دارُ الکُفردَه یاکِی کافِرلَرنِینگ لَشکَرِیدَه بِیرار مُسُلمان اوُلدِیرِیلَه دِیگن بوُلسَه، بُو یِیردَه مَسَلَه فَرق قِیلَه دِی، بُو یِیردَه باسقِینچِی کافِر یا مُرتَد مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَه حَربِی بَزَه قوُرگن یاکِی اوُنِینگ عَسکَرلَرِی مُسُلمانلَرنِینگ آرَه سِیدَن اوُتَه دِی وَ بِیر نِیچَه کافِرنِی، مُرتَدنِی اوُلدِیرِیش بِیلَن بِیر قَنچَه مُسُلمانلَرنِینگ جانِی هَم خَطَرگه توُشَه دِی وَ………

بِیرگِینَه مُسُلماننِینگ قانِینِی قَدر- قِیمَتِی مِینگلَب اوُلدِیرِیلِیشِی واجِب بوُلگن کافِرلَرنِینگ قانِیدَن کوُرَه بَلَندراق توُرَه دِی، مَگرَمکِی اِضطِرارِی حالَتدَه بوُلسَه وَ اوُنِی دَفع قِیلِیشلِیک یَنَدَه کوُپراق مُسُلمانلَرنِینگ اوُلِیمِیگه باعِث بوُلَه دِیگن مَجبُورِی حالَت بوُلسَه، بُو وَضِیعیَت فَرق قِیلَه دِی، مُسُلمانلَرنِینگ حاکِمِیَتِی وَ قَدرَتِی یوُقالِیشِیگه وَ ناموُسنِی،مالنِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ دِیارِینِی نابوُد بوُلِیشِیگه باعِث بوُلَه دِیگن اوُرِیندَه اوُندَن کوُز یوُمسَه بوُلَه دِی. اِیندِی اَگر مَنَه بُو باسقِینچِی اِیشغالگر کافِر وَ مَحَلِّی مُرتَد مَنَه بُو مَرحَلَه لَرنِی هَمَّه سِینِی باشِیدَن اوُتکَزگن وَ مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَن حُکمران بوُلِیب آلگن بوُلسَه نِیمَه بوُلَه دِی؟ بُو حالَتدَه کافِر وَ مُرتَدلَرنِی قوُلِیدَن نَجات بِیرِیش اوُچُون مُسُلمانلَرنِی اوُلدِیرَه سَنمِی؟ یاکِی مُسُلمانلَرنِی جانِی وَ ناموُسِینِی حِفظ قِیلگن حالدَه، جِهادنِی عُمُومِی، بوُتوُن حَلقنِی قَمرَب آلَه دِیگن یوُلِینِی پَیدا قِیلَه سَنمِی وَ مَنَه شوُ حَلقنِی یاردَمِی بِیلَن یَنَه قَیتَه دَن اوُچ اَبزاردَن بِیرِینِی یوُلِیگه کوُرَه بِیرلَشگن اوُمَّتنِی تَشکِیل قِیلِیب، خارِجِی باسقِینچِی کافِرلَرنِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی کِیتِیگَه یَحشِیلَب بِیر تِیپَه سَنمِی؟ 

سِیزلَر اِستِشهادِیَه عَمَلِیاتلَرِینگِیز بُویِیچَه اَصلِی کافِرلَرنِی دِیارِی وَ اوُندَه ساکِن بُولگن کافِرلَر بِیلَن خارِجِی سِکوُلار کافِرلَر وَ مَحَلِّی مُرتَدلَر تامانِیدَن باسِیب آلِینگن اِسلامِی دِیارلَرنِی وَ اوُلَردَگِی مُسُلمان حَلقِینِی اوُرتَه سِیگه فَرق قوُیِیشِینگِیز کِیرَک. سِیزلَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم سِینگَه رِی مَنجَنِیقلَر یَعنِی بوُگوُنگِی کوُندَگِی بامبَه لَردَن کافِرلَرنِی دِیارلَرِیدَه فایدَه لَه نِیشِینگِیز موُمکِین، بوُلِیب هَم اوُلَر بِیزلَرنِینگ اوُستِیمِیزدَه اِینگ یامان بامبَه لَردَن فایدَه لَه نِیشگن، لِیکِن باسِیب آلِینگن مُسُلمانلَرنِینگ مِنطَقَه لَرِیدَه سِیز بُو اِیشنِی قِیلَه آلمَیسِیز. حوُددِی شوُ اِیشنِی بوُگوُنگِی کوُندَه سُورِیَه دَگِی قوُراللَنگن اِصطِلاح بوُیِیچَه جِهادِی گوُرُوهلَر، اَبُو قَتادَه فَلَسطِینِی وَ اَبُو بَصِیر طَرطوُسِیگه اوُحشَه گن مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز، عَقلِی کَم اِنسانلَرنِی فَتواسِیگه کوُرَه بِیر – بِیرلَرِینِی وَ باشقَه لَرنِی اوُستِیدَه عَمَلگه آشِیرِیشیَپتِی، اوُلَر اَلجَزائِردَگِی جَنگلَرگه اوُحشَب حَتَّی بِیر- بِیرلَرِینِی عائِلَه لَرِیگه وَ بالَه لَرِیگه هَم رَحم قِیلِیشمَه یَپتِی.

مَککَه نِی فَتحِی پَیتِیدَه رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم “طُلوُب” ناملِی بِیر قوُدوُقنِی یانِیگه یِیتِیب کِیلَه دِیلَر وَ اوُ یِیردَه کوُچُوکچَه لَرِیگه سُوت بِیرَه یاتگن آنَه اِیتنِی کوُرَه دِیلَر، شوُندَه اوُ کِیشِی عَسکَرلَر اوُزلَرِینِینگ آتلَرِی وَ توُیَه لَرِی بِیلَن بِیلمَسدَن بُو اِیتنِی وَ بالَه لَرِینِی باسِیب کِیتِیشِیدَن قوُرقَه دِیلَر وَ بُو آنَه اِیتنِی بالَه لَرِی بِیلَن مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون جَعِیل اِبنِ سُراقَه رَضِیَ الله عَنهُ گه – بُو کِیشِی غَفّار قَبِیلَه سِینِی یِیتَکچِی کِیشِیلَرِیدَن بوُلِیب، پَیغَمبَرِیمِیز بُو کِیشِیگه نِسبَتاً دوُستلِیکلَرِینِی غَنِیمَتلَرنِی تَقسِیماتِی پَیتِی کوُرسَتگن اِیدِیلَر- دَستوُر بِیرَه دِیلَر وَ بُو اِیتنِی اِیختِیاط قِیلِیشنِی وَ لَشکَر اِیت بِیلَن اوُنِی بالَه لَرِیگه ضَرَر یِیتکَزمَسلِیگِینِی تَعیِینلَیدِیلَر.

مَنَه بُو مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز وَ عَقلِی کَم مُفتِیلَر مُسُلمانلَرنِینگ قانِی، عَیاللَرِی،بالَه لَرِی، قَرِیَه لَرِینِی اَنَه بُو آنَه اِیت بِیلَن اوُنِی کوُچوُکچَه لَرِینِی دَرَجَه سِیدَه هَم قَدرلَشمَیدِی. شُبهَه سِیز اوُلَر بُو اِیشلَرِی بِیلَن رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ یوُللَرِیدَن باشقَه یوُلدَن یوُرِیشیَپتِی.

اِیندِی سَوالِینگِیزنِی اوُچِینچِی قِیسمِیگه کِیلسَک: نِیمَه اوُچُون ضِرار حِسابلَنگن مَسجِدلَردَه اِستِشهادِیَه عَمَلِیاتلَرِینِی یاکِی پارتلَه تِیشلَرنِی عَمَلگه آشِیرِیشگه رُحصَت بِیرِیلمَیدِی؟

قَدرلِی دُوستِیم، حَتَّی اَگر مَنَه بُو مَسجِدلَر سِیز وَ بِیزنِی تَشخِیصِیمِیزگه کوُرَه اِیمَس – یاکِی دارُ الحَربلَردَه اوُرنَه شِیب آلِیب یَسَمَه فَتوا اِیشلَب چِیقَه رِیش کارخانَه لَرِینِی یوُلگه قوُیِیب آلگن کِیمسَه لَرنِی تَشخِیصِیگه کوُرَه هَم اِیمَس – بَلکِی اَلله تَعالَی نِی تَشخِیصِیگه کوُرَه وَ قُرآندَگِی آیَتنِی تَطبِیق قِیلِینگن حالدَه، بُو مَسجِدلَر ضِرار حِسابلَنسَه وَ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم بُو حُکمنِی آدَملَرگه اِرایَه بِیرگن بوُلسَه لَر هَم، بَرِیبِیر مَنَه بُو مَسجِدلَرنِی اِیچِیدَگِی آدَملَرنِی قَتلِی عام قِیلِیشلِیک مُومکِین اِیمَس. رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اِیچکِی پِینهان کافِرلَر وَ مُنافِقلَر تامانِیدَن قوُرِیلگه نِیگه اِیشانچلَرِی کامِل بوُلگن مَنَه بُو مَسجِدنِی نامازخان آدَملَرِی بِیلَن بِیرگه بوُزِیب تَشلَه دِیلَرمِی؟ یاکِی هَمَّه نِی مَسجِددَن چِیقَه رِیب یوُبارِیب اوُزلَرِی اِیگه بوُلگن حُکوُمَت قُدرَتِی وَ کامِل حُکمرانلِیکنِی واسِیطَه سِیدَه بُو مَسجِدنِی بوُزدِیلَرمِی؟

اَنَه اوُشَه ضِرار مَسجِدِینِی اِمامِی مُنافِقلَر جُملَه سِیدَن بوُلمَه گنلِیگِیدَن سِیزنِی خَبَرِینگِیز بارمِیدِی؟ بُو اِمام اَگرچِی نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت مَوجُود بوُلسَه هَم، حَتَّی رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی شَخصِیَتلَرِی وَ اوُ کِیشِی بِیلَن بِیرگه اَنَه اوُشَنچَه قَدر قِممَتلِی صَحابَه لَر مَوجُود بوُلِیشِیگه قَرَمَسدَن مُنافِقلَر وَ اِیچکِی پِینهان کافِرلَر تامانِیدَن اَلدَه نِیب قالگه نِیدَن خَبَردارمِیسِیز؟

بُو یِیردَگِی باشقَه بِیر نوُقطَه شوُکِی، بُو مَسجِد مُنافِقلَر تامانِیدَن قوُرِیلگن اِیدِی، اَمّا سِیز اَیتَه یاتگن مَسجِدلَر مُؤمِنلَر تامانِیدَن قوُرِیلگن وَ اوُلَرنِینگ بَعضِیلَرِینِی عُمرِی بِیر نِیچَه اوُن یِیللَر آلدِینگِی دَورگه تِیگِیشلِی، اِیندِی سِیز عَصرلَردَن بوُیان نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی یوُقلِیگِی وَ اَنَه اوُشَنچَه خُرافاتلَر رِواجلَنگن وَ مُنافِقلَر، اوُلَمایِی سوُء، وَ اَئِمَّةُ المُضِلِّین وَ دُعاةُ عَلَی اَبوابِ جَهَنَّمنِی کِیرِیب کِیلِیشِی کِینگیگن مُسُلمانلَرنِینگ مَنَه بُو حالَتلَرِیدَه، مَسجِدلَرنِی فَقَطگِینَه اوُزِینگنِی یاکِی اوُزِینگ قَبُول قِیلگن مُلّالَرنِینگ توُغرِی یا ناتوُغرِی اِجتِهادِیگه وَ تَعوِیلِیگه کوُرَه، هِیچ قَندَی حُکُومَت قُدرَتِیگه وَ کامِل تَمکِینگه اِیگه بوُلمَه گن حالَتِینگِیزدَه، اَنَه اوُشَنچَه عَیالنِی، گوُدَکلَرنِی وَ یاشُو- قَرِینِی قَیسِی رُحصَت بِیلَن قَتلِی عام قِیلَه آلَه سِیز؟  بوُلِیب هَم اَلله تَعالَی چِیرکاولَرنِی، سِینَه گاگه لَر ، راهِبلَرنِینگ مَنَستِیرلَرِینِی پارتلَه تِیشدَن آچِیقچَه سِیگه مَنع قِیلگن بوُلسَه وَ جِهادنِی مَقصَدلَرِیدَن بِیرِی هَم مُسُلمانلَرنِینگ مَسجِدلَرِیدَن آلدِین بوُندَی مَکانلَرنِی حِفظ قِیلِیشدَن عِبارَت اِیکَه نِی تَعیِینلَنگن بوُلسَه؛ سِین قَیسِی رُحصَتنامَه بِیلَن اَلله نِی اوُیِینِینگ حُورمَتِینِی هَم جایِیگه قوُیمَیسَن وَ بِیر مُرتَد حَربِینِینگ حاضِر بوُلگه نِی سَبَبلِی، هَم اَلله نِی اوُیِینِی وَیران قِیلَه سَن وَ هَم هَر بِیرِینِینگ قانِینِی قَدر- قِیمَتِی کَعبَه دَن کوُرَه هَم یوُقارِیراق بوُلگن اوُنلَب نَمازخانلَرنِی اوُلدِیرَه سَن؟ اِیندِی سِین پارتلَتماقچِی بوُلَه یاتگن مَنَه بُو مَسجِد حَقِیدَه گه پِیرمَسَه هَم بوُلَه وِیرَه دِی؟!

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَککَه نِی فَتحِیدَن سُونگ وَ عَرَبِستان یَرِیم آرالِیدَگِی سِکوُلار کافِرلَرنِینگ پایتَختِیگه کامِل حُکمران بوُلگنلَرِیدَن کِییِینگِینَه مُشرِکلَرنِینگ بوُتخانَه لَرِینِی بوُزِیشگه دَستوُر صادِر قِیلگنلِیکلَرِینِی وَ بوُندَن آلدِین بُو نِیَتدَه هِیچ کِیمنِی جوُنَتمَه گنلِیکلَرِینِی بِیلَرمِیدِینگِیز؟ بوُلِیب هَم فَتحدَن آلدِین بُو اِیشنِی عَمَلگه آشِیرَه آلَردِیلَر، لِیکِن اوُ کِیشِی بوُ اِیش اَنَه بُو قَبِیلَه لَرنِینگ اَصلِی دُشمَن بِیلَن اِتِّحادِیگه وَ اَصلِی دُشمَننِی قُدرَتِیگه اِیضافَه بوُلِیشِیگه سَبَب بوُلَه دِی، دِیب فِکرلَه گنلَر، هِیچ قَیسِی بِیر دِیلسُوز قوُماندان مَنَه بُو آشکار خَطاگه قوُل اوُرمَیدِی. حَتَّی بَرچَه کافِرلَر آدَملَرنِی اوُزلَرِیگه مُخالِف قِیلِیب قوُیمَسلِیک اوُچُون دَرک قِیلگن مَنَه بُو تَکتِیکَه نِی نِیمَه اوُچُون سِیز دَرک قِیلمَیسِیز؟ نِیمَه اوُچُون رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ  اَساسِی سُنَّتلَرِیدَن کافِرلَر هَم فایدَه لَنَه بِیلِیشَه دِی، اَمّا سِیز بِیلمَیسِیز؟

اَنگلِیَه وَ اِیاردَه نِیَه وَ باشقَه دارُ الکُفرلَردَه ساکِن بوُلِیب آلگن مُفتِیلَرنِینگ، مَخصُوصاً آلِ سَعُودنِینگ اِیجَرَه گه آلِینگن مُفتِیلَرِینِینگ اَلداولَرِیگه توُغرِیدَن – توُغرِی بوُلمَسَه هَم اَلدَه نِیب قالگن عَزِیزلَرگه شوُنِی تَوصِیَه قِیلَه مَنکِی،اوُلَر اوُزلَرِیگه وَ عَمَللَرِیگه بِیر نَظَر تَشلَشسِین، اوُلَر اوُزلَرِینِی وَ باشقَه مُسُلمانلَرنِی باشِیگه قَندَی بَلالَرنِی آلِیب کِیلِیشیَپتِی، بوُلِیب هَم بُو اِیشنِی اِسلام نامِی بِیلَن عَمَلگه آشِیرِیشیَپتِی؟

اِیندِی سِیزلَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ آنَه اِیتنِی وَ اوُنِی کوُچوُکلَرِینِی مُخافِظَت قِیلِیش بارَه سِیدَگِی رَفتارلَرِینِی مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز بِرادَرلَرِیمِیزنِینگ مُسُلمانلَر وَ اَهلِی قِبلَه گه نِسبَتاً رَفتارلَرِی بِیلَن سالِیشتِیرِیب کوُرِینگلَرچِی؟

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(138- قسمت)

پاسخ به بخشی از سوالات مرتبط با درس ششم مقدماتی

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

  1. السلام علیکم : چرا القاعده و اسامه بن لادن عملیات استشهادی در میان مردم عادی مسلمان سرزمینهای مسلمان نشینی که کفار و مرتدین در میانشنان بودند را جایز نمی دانستند، و بخصوص چرا انفجار و عملیات استشهادی در مساجدی که ضرار هستند اجاز نمی دادند ؟ جزاکم الله خیرا .  

دوستان گرامی : هدف جهاد و جنگ مسلحانه ی اسلامی مدیریت، کنترل و هدایت خشمی است که با خودش سازندگی می آورد، و زمین از فاسد شدن، و همه ی اماکن عبادی شریعتهای آسمانی و همه ی موجودات را از شر کفار و خشم نابجای آنها حفظ می کند، عملیات استشهادی هم بخشی از این جهاد و ابزاری برای منهدم کردن روحیه و ابهت کفار و افزایش روحیه و تقویت ایمان مومنین است مثل داستان آن جوان و پادشاه و اصحاب الاخدود و یا حمله ی تک نفره ی یکی از سربازان ارتش اسلام به ارتش کفاری که روبرویش قرار گرفته است. همچنین عملیات استشهادی در حالتهای ضرورتی که هیچ راه حلی باقی نمانده باشد وسیله ای برای نابود کردن تجهیزات سپاه کفاری است که آشکارا روبروی سپاه اسلام قرار گرفته اند. مثل عملیات استشهادی سربازان اسلام برای کشتن فیلهای سپاه مجوس که حکم تانکهای امروزی را دارد .  

واضح است درعملیات استشهادی هدف آشکار است و کاملا مجزاست، یا صف کفاری است که روبرویت هستند، یا دارالکفر اصلی است که واضح و آشکار است نه دارالاسلامی که به اشغال کفار درآمده است، حالا اگر در این دارالکفر اصلی یا سپاه کفار مسلمانی هم دراین گیرودار کشته بشود مسأله ش فرق می کند با کافر یا مرتد اشتغالگری که در میان مسلمین پایگاه ساخته، یا سربازاش از میان مسلمین رد می شوند و با کشتن چند کافر یا مرتد جان  چندین مسلمان به خطر می افتد و…

ارزش خون یک مسلمان بسیار بالاتر از خون هزاران کافر واجب القتل است، مگر اینکه در حالت اضطرار و اجبار عدم دفع آن باعث کشتار بیشتر مسلمین، و از بین رفتن حاکمیت و قدرت مسلمین، و از بین رفتن ناموس و مال و سرزمین مسلمین بشود. حالا اگر این کافر اشغالگر خارجی و مرتد محلی از تمام این مراحل گذشته باشد و بر مسلمین تسلط پیدا کرده باشد چه؟ در این حالت مسلمان را می کشی که از چنگ کفار و مرتدین نجاتش بدهی؟ یا راهی را پیدا می کنی که  با حفظ جان و ناموس مسلمین جهاد را مردمی و فراگیر کنید، و با کمک همین مردم دوباره امتی منسجم را از طریق یکی از آن 3 ابزار  تشکیل بدهی و با لگدی جانانه این کفار اشغالگر خارجی و مرتدین محلی را بیرون بریزید؟

شما لازم است و باید در عملیاتهای استشهادیتان بین سرزمینهای اصلی کفار و ساکنان کافر آن، و سرزمینهای اسلامی اشغال شده توسط کفار سکولار خارجی و مرتدین محلی و ساکنان مسلمان آن فرق بگذارید. شما مثل رسول الله صلی الله علیه وسلم می توانید از منجنیق یا همین بمبهای امروزی در سرزمینهای کفار استفاده کنید همچنانکه آنها بدترین بمبها را روی ما آزمایش کرده اند، اما در سرزمینهای اشغال شده ی مسلمین شما این حق را ندارید . همان کاری که امروزه گروههای مسلح به اصطلاح جهادی درسوریه بر سر هم در می آورند به فتوای انسانهای نامتعادل و نامیزان و نیمه دیوانه ای مثل ابوقتاده فلسطینی و ابوبصیر طرطوسی و دیگران به زن و بچه های همدیگر هم مثل جنگ الجزائر رحم نمی کنند . 

در زمان فتح مکه هنگامی که رسول الله صلی الله علیه وسلم به نزدیک چاهی به اسم «طلوب» رسید، آنجا ماده سگی را دید که به توله‌هایش شیر می‌دهد، ترسید نکند سربازانش با اسبها و شترهایشان ندانسته اینها را زیر بگیرند، برای محافظت از این ماده سگ و توله هایش به جعیل بن سراقه رضی الله عنه – یکی از بزرگان قبیله غفار که میزان دوستی خودش را نسبت به وی در هنگام تقسیم غنایم نشان داده بود- دستور داد که مواظب آن سگ باشد و نگذارد کسی از لشکریان به آن و توله هایش صدمه ای بزنند. 

این مفتی های نامتعادل و نامیزان و نیمه دیوانه حتی در حد این سگ ماده و توله هایش برای خون و زن و بچه و پیر مرد و پیر زن یک مسلمان ارزش قائل نیستند . بدون شک اینان مسیری غیر از مسیر رسول الله صلی الله علیه وسلم در این امور را می روند .

اما در مورد بخش دوم سوالتان که گفتید: چرا انفجار و عملیات استشهادی در مساجدی که ضرار هستند اجاز نمی دادند ؟

دوست گرامی حتی اگر این مساجد نه به تشخیص ما و شما – و دیگرانی که در دارالحربها نشسته اند و کارخانه ی فتوا سازی جعلی و تقلبی راه انداخته اند – بلکه به تشخیص الله تعالی و تطبق قرآن آیه نازل شده باشد که این مسجد ضراراست و رسول الله صلی الله علیه وسلم این حکم را بر مردم عرضه کرده باشد باز نباید مردمان داخل این مسجد را قتل عام کرد. مگر رسول الله صلی الله علیه وسلم مسجد را بر سر نمازگزاران این مسجد که یقین داشت توسط کفار پنهان داخلی و منافقین ساخته شده تخریب کرد؟ یا همه را از مسجد بیرون کرد و بعد با داشتن قدرت حکومتی و تسلط کامل و تمکین کامل آن مسجد را تخریب کرد؟

شما می دانستید که امام همین مسجد ضرار جزو منافقین نبود و با وجود حکومت اسلامی علی منهاج نبوه و وجود شخصیت رسول الله صلی الله علیه وسلم و آن همه صحابی گرانقدر فریب منافقین و کفار پنهان داخلی را خورده بود؟

نکته ی دیگر اینکه آن مسجد توسط منافقین ساخته شده بود، اما این مساجد توسط مومنین ساخته شده اند  و حتی عمر بعضی از این مساجد به دهها سال پیش بر می گردد، حالا شما با چه مجوزی در این موقعیتی که مسلمین قرنهاست به دلیل نبود حکومت اسلامی علی منهاج نبوه و رواج آنهمه خرافات و  گسترش نفوذ منافقین و علمای سوء و ائمه المضلین و دعاه علی ابواب جهنم مساجدی را تنها بر اساس اجتهاد و تأویل درست یا غلط خودت یا ملاهای مورد پسندت بدون داشتن قدرت حکومتی و تمکین کامل منفجر می کنید و آنهمه زن و مرد و کودک و پیرو وجوان را قتل عام می کنید؟ در حالی که الله تعالی منفجر کردن کلیساها و کنیسه ها و دیرهای راهبها را به صراحت منع کرده است و یکی از اهداف جهاد را حفظ این مکانها قبل از مساجد مسلمین معرفی کرده است؛ تو با چه مجوزی حرمت خانه ی الله را نگه نمی داری و به خاطر حضور یک نظامی مرتد هم خانه ی الله را ویران می کنی و هم دهها مسلمان نماز گزار را که ارزش خون هر کدام از اینها از خود کعبه هم بالاتراست حالا چه رسد به این مسجد ی که منفجرش کردی؟!.

و حتی این را میدانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم تنها بعد از فتح مکه و تمکینِ کاملِ بر پایتختِ کفارِ سکولارِ شبه جزیه ی عربستان بود که دستور تخریب بت خانه های مشرکین را صادر کرد و قبل از آن کسی را به این نیت نفرستاد، در حالی که می توانست، اما این کار را اسباب اتحاد این قبایل با دشمن اصلی و اضافه شدن به قدرت دشمن اصلی می دانست و این اشتباه آشکار را هیچ فرمانده ی دلسوزی انجام نمی دهد. حالا شما چرا حداقل این تاکتیکی را که کل کفار هم برای مخالف نکردن مردم با خودشان به آن پی بردند را درک نمی کنید؟ چرا باید از این سنت اساسی رسول الله صلی الله علیه وسلم کفار استفاده کنند اما شما نه؟

من به این عزیزانی که غیر مستقیم فریب مفتی های ساکن در دارالحربهائی چون انگلیس و اردن و غیره  و بخصوص فریب مفتی های اجاره ای آل سعود را خورده اند سفارش می کنم به خودشان و اعمالشان نگاه کنند و ببینند دارند چه بلائی سر خودشان و دیگر مسلمین در می آورند، آن هم به نام اسلام؟

حالا شما رفتار رسول الله صلی الله علیه وسلم در محافظت از آن ماده سگ و توله هایش را بسنجید با رفتار این برادران نامتعادل و نامیزان ما در برخوردشان با مسلمین و اهل قبله.

(ادامه دارد…….)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(18- қисмат)

Дар инжо муслимин, амали худро на бар асоси илм ва огохий ва таъйиди онон тавассути марожеъи зи салох, балки танхо бар асоси шойеъот қарор доданд, ва бо зиндагишон ба ин шойеъот эътимод карданд.

Дар ин сурат метавон гуфт хар сухани ва хабарики тавассути марожеъи зи салох таъйид ва тасдиқ нашавад шойеъаст. Ва дар хар сурат мо шейеъотро ба марожеъи зи салох хар амри иржоъ медихем. Дар масоили хонуводаги ба маржаъи зи салохи хонувода ва дар масоили омузиший ва иқтисодий ва низомий ва бехдоштий ва дипломосийи хорижий ва ғейрих хам ба маржаъи зи салохи хамон синф мурожаъа мекунем.

Дар ин сурат хар касики бархалофи раъйи ин марожеъи зи салохки хаммагий зери мажмуъахойи “ се абзор” хастанд хабар ё суханиро бишнавад шак накунадки бо шойеъа ва бухтони рубару шуда астки агар онро мунтақил кунад мужрими шариати аллох ва муслимин фаолият мекунад.

Пас шойеъа то замоники тавассути марожеъи зи салох баррасий ва полуфта ва мовриди таъйид қарор нагирифта мисли тухмат ва бухтони ошкор аст:

:  وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُم مَّا يَكُونُ لَنَا أَن نَّتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ ‏( نور/16)

Чиро намебоисти вақтики онро мешанидид, мегуфтид: шойистайи мо нестки забон бадин тухмат боз кунем, субханаллох! Ин бухтони бузурги аст!

Хамчунин аллох таоло мефармояд:

«وَ الَّذینَ یُؤْذُونَ الْمُؤْمِنینَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَیْرِ مَا اکْتَسَبُوا، فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتانًا وَ إِثْمًا مُبینًا» (احزاب/58)

Ва касоники мардон ва занони мўъминро – бидуни инки кори карда бошанд ва гунохи дошта бошанд- озор мерасонанд, муртакиби дуруғи зиштий ва гунохи ошкори шуданд ва бори бухтон ва гунохи ошкориро ба душ кашиданд.

Дар ин сурат шахсики ин шойеъот ва бухтонхоро дар мовриди мардон ва занони мўъмин нашр дода ва наметавонад онхоро тибқи завобити шаръий собит кунад гунохкори астки назди аллох таоло ба унвони дуруғгу шинохта мешавад:

فَأُوْلَئِكَ عِندَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ ‏ (سوره / 13)

Ва инон қабли аз қиёмат дар хамин дунё хам мутаносиб бо шойеъа ва тухматики пахш карданд ва натавонистанд онро бо чохор шохиди мовриди таъйиди шариат собит кунанд, мустахаққи жарима ва шаллоқ ва таъзир мешаванд. Ба унвони мисол дар мовриди пахши шойеъа дар мовриди занони мўъмина:

: فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً ‏(نور/4)

Бадишон хаштод тозиёна бизанид. Ин ашхос илова бар ин тозиёнахо эътибори ижтимоийи худро хам аз даст медиханд ва дигар шаходат ва гувохи аз онхо пазирофта намешавад ва ба унвони шахси фосиқ дар жомеъа шинохта мешаванд.

Ба хамин далил будки сахобайи бузургвори чун “ Абу Дардо” мегуяд: агар шахси ба мусалмони тухмат занад ва суханиро ба дуруғ алайхи у шойе кунад сазовор аст, худованд дар рузи қиёмат уро барои хамиша азоб кунад то ончиро гуфта собит кунад..[1]

Аллох таоло ба сурати тахдид омиз дар мовриди ин интиқол дихандагони шойеъот ва коргарони бемузди “ мусалласи дуруғсоз” бо шарти бисёр сангин ва вахшатнок моро насихат мекунадки:

:  يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَن تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ‏( نور/ 17)

Худован насихатитон мекунад, инки агар мўъмин хастид,накунад харгиз чанин кориро такрор кунид.

Дар инжо аллох мутаол иймонро ба адами пейравий аз дуруғхойи “ мусалласи дуруғсоз” ва адами интиқоли ин дуруғхо гира мезанад ва дар жойи дигари табаъият аз ин дуруғхоро табаъият аз шайтон медонад. Ин оя дар мовриди инсонхойи дурусткор ва солих ва таъйиди шудайи, чун асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нозил шуда астки дар чунон жойгохи қарор доштандки медонем.

Оё жойгохи ту назди аллох таоло болотар аз жойгохи ин бузургворон астки бидуни тарс ва афсари гусихта шойеъоти “ мусалласи дуруғсоз” ро мунтақил мекуни? Оё хозири ба хамин содагий иймонитро аз даст бидихи ва ру қиёмати худит шарт бандий ва қимор куни…..?

Нуктайи мухим дигарики дар мовриди шойеъа метавон ба он ишора кард ин астки шойеъа ба рохати табдил ба ширки тафарруқ мешавад: чигуна?

Онхоики шойеъотро қабул карданд дар баробари онхоики қабул накарданд қарор мегиранд ва ба хамин содагий шикофи дар сафи вохиди онхо дуруст мешавадки агар зуд дармон нашавад муқаддамоти ширки тафарруқро фарохам мекунад ва хатто мунтахий ба ширки тафарруқ хам мешавад.

Намунайи машхурики корбурди шойеъотро дар мубтало кардани муслимин ба парокандагийи сафи вохидро нишон медихад жанги ухуд аст. Дар жанги ухуд: шойеъот ва дуруғхойи душман мабний бар кушта шудани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар дилхойи бисёри аз мусалмонон асар гузошт, ва бисёри аз онхо бо шанидани ин хабари ногувор натавонистанд худро контрол кунанд ва по ба фарор гузоштанд.[2].

Дар хар сурат пароканда шудан ва бархам хурдани суфуфи муслимин еки аз ахдофи мухимми жанги равонийи “ мусалласи дуруғсоз” ва табаъият аз шайтон дар ин замина аст, ва фарқи надорад чи каси муртакиби ин журм шуда бошад, аллох таоло мефармояд:

: إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْاْ مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ، إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ ‏ (آل عمران/ 155)

Ононки дар рузи руёруйи ду гурух ( мусалмонон ва кофарон дар жанги ухуд) фарор карданд, бегумон шайтон ба сабаби порайи аз ончи анжом доданд ононро ба лағзиш андохт.

Тамоми ин мушкилот ва мусибатхо аз самароти амалиёти равонийи душман ва офоти забон ва сахл ингорийи муслимин нисбат ба хабаргирий ва хабардехий аз манобеъи мовриди таъйиди “ се абзор” аст.

(идома дорад……..)


[1] به روایت ابوالشیخ در «التوبیخ و التنبیه»، شماره ی (130) و اسناد آن حسن است.

[2] زادالمعاد ۳/ ۱۹۲ و صفحات بعدی. و لباب الأخیار فی سیره المختار ص/ ۶۴٫

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(137- қисм)  

Ха, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тўғридан – тўғри аллохни назорати остида бўлганлар ва мусулмонлар у киши аллохнинг назарига тескари иш қилмасликларини яхши билишарди, энди росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан сўнг мана бу назоратни масъули ва рахбариятни бошқариш, мусулмонларнинг улил амр шўросини зиммасига ўтди, уни ахли хал ва ақд шўроси ё олим ва мутахассисларни ва улил амрни  шўроси деб номланади.

 Бизлар хеч қандай мунофиқ мавжуд бўлмаган худайбия паймонида ва байаътур ризвонда бир нечта мухим нуқталарга диққат қилишимиз керак:

– Уларни биринчиси ё энг мухими, мана бу рахбарнинг қандай сайланганидур.

– Иккинчидан хаммадан кўра огохроқ ва олимроқ куч мана бу рахбариятни назорат қилади ва агар бу  рахбар бирор ишни қилса ва уни устидаги назоратчилар сукут қилган бўлсалар, бу ана ўша рахбарни қилган иши тўғри эканига далолат қилади, чунки шу нарсага ишончимиз комилки, агар хато бўлганида уни устидаги назоратчилар сукут сақлаб турмасдилар. Мана бу мусулмонларнинг бундай рахбарга қанчалик ишонишларини, эътимодларини меъзонини кўрсатади. 

 – Учинчидан мўъминлар ўзлари таниган мана бундай рахбарга самъ ва тоах билан “самиъна ва атоъна”ни аслига эргашишади ва адашган,тафрақа солувчи хукм чиқаришлардан пархез қилишади ва осонлик билан мусулмонларнинг буйруқ вахдати ва амал вахдати сақланиб қолади.

Бу рахбарларига нисбатан  сиёсий интизомларда ва муомала қилиш шевасида сабиқунал аввалунга тобеъ бўлишни қасд қилган кишилар учун муносиб намуна хисобланади:

   وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ (توبه/100)

Ха, бизлар фақат шахсий масалаларда эмас, хамма нарсада мухожир ва ансорлардан бўлган  сабиқунал аввалунга эхсон билан эргашишимиз керак. Аллохга иймон келтиришдан кейинги энг мухим масала, уч абзордан бирини идора қилишни зиммасига олган ва мусулмонлар учун қалқон вазифасини бажараётган ва хозирги вазиятда фарзи аъйн бўлмиш  ташқи босқинчи кофирлар ва махаллий муртадларга қарши жиходни бошқариб хидоят қилаётган  рахбар билан алоқаларимизни тартибга солишдан иборат.

Бизлар сиёсий тартиб  бўйича қуйидаги нарсаларни  ўрганишимиз керак, агар мана бундай рахбар душманни баробарида сукут қилса ёки гохида душманни мақтаса ва тамжид қилса ёки душманга имтиёз берса ва буни баробарида сукут сақласа, мусулмонлар рахбарият томонидан тутилган бундай ўринларни қаршисида таслим бўлишлари керак; чунки рахбарият ўзини ихтиёридаги шўро  ва ўзини  устидаги назорат сабабли, мавжуд вазиятдан ва дорул исломни кундалик эхтиёжларидан жуда хам яхши огох ва минтақавий ё халқаро вазиятдан, сиёсий шароитдан ,жиходни умқидан ва душманни хулқи ва табиатидан  яхши хабардордир, жанг қилиниши салохиятлими ё ўт очишни тўхтатиш яхшироқми ёки сулх тузиб имтиёз бериш керакми, бу борада  жамиятдаги хар бир шахсдан ва турли-хил гурухлардан кўра кўпроқ  билимга эга? Рахбариятни ихтиёридаги ижроъий ишларни хаммасида ва бошқарув  вахдатига ва дастур вахдатига ва амал вахдатига боғлиқ ишларда хам, хукумат системасини қўл остидаги ижрочилар ва барча мўъминлар рахбарни дастурига ва ташхисига пойбанд бўлишлари лозим. 

Хозирда нубувват манхажига асосланган исломий хукумат қулагач ва шохигарликка асосланган  исломий изтирорий бадал хукуматлар ёки мужохидлар шўросининг вохид мажлиси уни ўрнига келгандан кейинги жавоблар, теорик ва тўлиқ фикрий жавоб хисобланмайди, бизлар уни теорик ва ақидавий жавобларини олдин ироя берганмиз, бир қанча асрлар олдин буюк кишиларимиз  бундай жавобни бериб бўлишган. Нубувват манхажига асосланган исломий хукумат қулагандан кейинги бизларнинг хозирги жавобимиз амалий жавобдур; амалий яъни бу сўз жуда кенг – қамровли маънони англатади.

 Аллохни шариатидаги қонунларни тирилтириш ва бу байроқни қайтадан барпо қилишга нисбатан бизларнинг хақиқий жавобимиз шундай бир шароитда мумкин бўладики, етарли миқдордаги  муттахид ва бир мақсадга,харбий қудратга,етарли андозада овозага  эга бўлган  мусулмонлар – бундай мусулмонларни аллох таоло хам яхши кўради – у ерда тўпланган бўлишлари керак, ер юзи исломий изтирорий бадал хукуматни ё мужохидлар шўросини мажлиси орқали ва нубувват манхажига асосланган исломий хукумат,аллохни шариатидаги қонунлар  сари кўтарилиш шароитларига кўра бизларнинг борлигимизни сезишлари лозим.

Бу ишни амалга оширишлик бизларни ва фирқайи ножияни қўлидан келади, лекин бу нарса шундай холатда мумкин бўладики, бизлар ўзимизни ана ўша аллох яхши кўрадиган  муттахид жангчилар жумласига қўшган бўлишимиз  лозим бўлади.

  إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ(صف/4)

Албатта аллох ўзининг йўлида гўё туташ бинолардек бир сафга тизилган холларида жиход қиладиган зотларни  севар.

Ва бизлар қуйидаги жангчи мўъминлар жумласидан бўлмаслигимиз керак: 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ (صف/2)

Эй мўъминлар, сизлар нега ўзларингиз қилмайдиган нарсани (қиламиз,деб) айтурсизлар?!

Чунки аллох таоло бундай жангчи мўъминлардан ғазабланади:

کَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ (صف/3)

Сизларнинг ўзларингиз қилмайдиган ишни (қиламиз,деб) айтишларингиз аллох наздида ўта манфур (ишдир).

Нима учун бу ерда жангчи мўъминлар дейилган?  Чунки аллох таоло мунофиқларга қараб 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا

деб хитоб қилмайди ва улар аллохни наздида

«يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ»

хисобланишмайди.

 Бутун жахон улил амр шўросини харакати ва онгли , мақсадли ва харакатланувчи вахдат олдида қудратли бўлишлик, бу бизларнинг  вазифамиз ва қарзимиз саналади. Бу иш учун бизлар аллохни шариатидаги қонунларга тобеъ бўлиш ва жохилий нафратни бир четга улоқтириш орқали адолат йўлида харакат қилишимиз лозим,

  «وَلا يَجرِمَنَّكُم شَنَآنُ قَومٍ عَلىٰ أَلّا تَعدِلُوا ۚ اعدِلوا هُوَ أَقرَبُ لِلتَّقوىٰ»(مائده/8)

Агар бизлар мана бу мархаладан ўтиб олсак ва такаббур офатларидан ўзимизни  узоқлаштирсак ва душманшуносий,душманларни даражаларга ажратиш борасида пойбанд бўла олсак ва қуръондаги оятларга,росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг мархамат қилган сўзларига эътимод қилсак – у киши бу уммат гумрох бўлмайди ва бу уммат фақат ва фақат улил амр шўросини йўли орқали гумрох бўлмайди ва бу уммат уч абзордан бирини каналига кўра шаклланади, деб мархамат қилган эдилар – мана бу холатда ахли китоб  ва шибхи ахли китобни кофирларини  кўзи ўзларининг  манфаъатларини мусулмонларнинг манфаъатлари билан муштарак эканини кўра бошлайди, ва бундай шароитда сизлар фақирликни, амниятсизликни  йўқотиш  ва фаровонликни, амниятни ижод қилиш ва 

«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

ни бугунги кунда  ер юзида мухайё қилиш бўйича бутун дунёга қараб хитоб қила оласизлар.

Бизларнинг шариатгаро ва вахдатгаро харакатимиз агар мусулмонлар яшайдиган диёрларни хар қандай нуқтасида зохирий қудратга айланадиган бўлса, у шундай қобилиятга эга бўладики, у ўтган бир неча асрлардан сакраб ўтиб яна қайтадан нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ва улил амр шўросини ва аллохни шариатида назарда тутилган  адолатни  ижро қила олади. Бу  нубувват манхажига асосланган исломий хукумат қулагач, ўзларининг мақсадларини рўёбга чиқишини  фирқайи ножия билан бирга хамрох бўлишга боғлиқ деб фикрлайдиган барча мусулмонларга ва ғайри мусулмонларга берадиган бизларнинг хақиқий, танхо  жавобимиз бўлади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(137- قسمت)

حَه، رَسُول الله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم توُغرِیدَن – توُغرِی اَلله نِی نَظارَتِی آستِیدَه بوُلگنلَر وَ مُسُلمانلَر اوُ کِیشِی اَلله نِینگ نَظَرِیگه تِیسکَه رِی اِیش قِیلمَسلِیکلَرِینِی یَحشِی بِیلِیشَردِی، اِیندِی رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن سُونگ مَنَه بُو نَظارَتنِی مَسئوُلِی وَ رَهبَرِیَتنِی باشقَه رِیش، مُسُلمانلَرنِینگ اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی زِمَّه سِیگه اوُتَه دِی، اوُنِی اَهلِی حَل  وَ عَقد شوُراسِی یا عالِم وَ مُتَخَصِّصلَرنِی وَ اوُلِی الاَمر شوُراسِی دِیب ناملَه نَه دِی.

بِیزلَر هِیچ قَندَی مُنافِق مَوجُود بوُلمَه گن حُدَیبِیَه پَیمانِیدَه وَ بَیعَتُ الرِّضواندَه بِیر نِیچتَه مُهِم نوُقطَه لَرگه دِققَت قِیلِیشِیمِیز کِیرَک:

  • اوُلَرنِی بِیرِینچِیسِی یا اِینگ مُهِمِی، مَنَه بُو رَهبَرنِینگ قَندَی سَیلَنگه نِیدوُر.
  • اِیککِینچِیدَن هَمَّه دَن کوُرَه آگاهراق وَ عالِمراق کوُچ مَنَه بُو رَهبَرِیَتنِی نَظارَت قِیلَه دِی وَ اَگر بُو رَهبَر بِیرار اِیشنِی قِیلسَه وَ اوُنِی اوُستِیدَگِی نَظارَتچِیلَر سُکوُت قِیلگن بوُلسَه لَر، بُو اَنَه اوُشَه رَهبَرنِی قِیلگن اِیشِی توُغرِی اِیکَه نِیگه دَلالَت قِیلَه دِی، چوُنکِی شوُ نَرسَه گه اِیشانچِیمِیز کامِلکِی، اَگر خَطا بوُلگه نِیدَه اوُنِی اوُستِیدَگِی نَظارَتچِیلَر سُکوُت سَقلَب توُرمَسدِیلَر. مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِینگ بوُندَی رَهبَرگه قَنچَه لِیک اِیشانِیشلَرِینِی، اِعتِمادلَرِینِی مِعزانِینِی کوُرسَه تَه دِی.
  • اوِچِینچِیدَن مُؤمِنلَر اوُزلَرِی تَنِیگن مَنَه بوُندَی رَهبَرگه سَمع وَ طاعَه بِیلَن «سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا» نِی اَصلِیگه اِیرگه شِیشَه دِی وَ اَدَشگن، تَفرَقَه سالوُچِی حُکم چِیقَه رِیشلَردَن پَرهِیز قِیلِیشَه دِی وَ آسانلِیک  بِیلَن مُسُلمانلَرنِینگ بوُیرُوق وَحدَتِی وَ عَمَل وَحدَتِی سَقلَه نِیب قالَه دِی.

بوُ رَهبَرلَرِیگه نِسبَتاً سِیاسِی اِنتِظاملَردَه وَ مُعامَلَه قِیلِیش شِیوَه سِیدَه سابِیقوُنَ الاَوَّلوُنگه تابِع بوُلِیشنِی قَصد قِیلگن کِیشِیلَر اوُچُون مُناسِب نَمُونَه حِسابلَه نَه دِی:  وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ (توبه/100)

حَه،بِیزلَر فَقَط شَخصِی مَسَلَه لَردَه اِیمَس، هَمَّه نَرسَه دَه مُهاجِر وَ اَنصارلَردَن بوُلگن سابِقوُنَ الاَوَّلوُنگه اِحسان بِیلَن اِیرگه شِیشِیمِیز کِیرَک. اَلله گه اِیمان کِیلتِیرِیشدَن کِییِینگِی اِینگ مُهِم مَسَلَه، اوُچ اَبزاردَن بِیرِینِی اِدارَه قِیلِیشنِی زِمَّه سِیگه آلگن وَ مُسُلمانلَر اوُچُون قَلقان وَظِیفَه سِینِی بَجَرَه یاتگن وَ حاضِرگِی وَضِیعیَتدَه فَرضِی عَین بوُلمِیش تَشقِی باسقِینچِی کافِرلَر وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرگه قَرشِی جِهادنِی باشقَه رِیب هِدایَت قِیلَه یاتگن رَهبَر بِیلَن عَلاقَه لَرِیمِیزنِی تَرتِیبگه سالِیشدَن عِبارَت. 

بِیزلَر سِیاسِی تَرتِیب بوُیِیچَه قوُیِیدَگِی نَرسَه لَرنِی اوُرگه نِیشِیمِیز کِیرَک، اَگر مَنَه بوُندَی رَهبَر دُشمَننِی بَرابَرِیدَه سُکوُت قِیلسَه یاکِی گاهِیدَه دُشمَننِی مَقتَسَه وَ تَمجِید قِیلسَه یاکِی دُشمَنگه اِیمتِیاز بِیرسَه وَ بوُنِی بَرابَرِیدَه سُکوُت سَقلَسَه، مُسُلمان رَهبَرِیَت تامانِیدَن توُتِیلگن بوُندَی اوُرِینلَرنِی قَرشِیسِیدَه تَسلِیم بوُلِیشلَرِی کِیرَک؛ چُونکِی رَهبَرِیَت اوُزِینِی اِیختِیارِیدَگِی شوُرا وَ اوُزِینِی اوُستِیدَگِی نَظارَت سَبَبلِی، مَوجُود وَضِیعیَتدَن وَ دارُ الاِسلامنِی کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرِیدَن جوُدَه هَم یَحشِی آگاه وَ مِنطَقَه وِی یا حَلقَرا وَضِیعیَتدَن، سِیاسِی شَرائِطدَن، جِهادنِی اوُمقِیدَن وَ دُشمَننِی خوُلقِی وَ طَبِیعَتِیدَن یَحشِی خَبَرداردِیر، جَنگ قِیلِینِیشِی صَلاحِیَتلِیمِی یا اوُت آچِیشنِی توُحتَه تِیش یَحشِیراقمِی یاکِی صُلح توُزِیب اِیمتِیاز بِیرِیش کِیرَکمِی، بُو بارَدَه جَمِیعیَتدَگِی هَر بِیر شَخصدَن وَ توُرلِی – هِیل گوُروُهلَردَن کوُرَه کوُپراق بِیلِیمگه اِیگه؟رَهبَرِیَتنِی اِیختِیارِیدَگِی اِجرائِی اِیشلَرنِی هَمَّه سِیدَه وَ باشقَه رُو وَحدَتِیگه وَ دَستوُر وَحدَتِیگه وَ عَمَل وَحدَتِیگه باغلِیق اِیشلَردَه هَم، حُکوُمَت سِیستِیمَه سِینِی قوُل آستِیدَگِی اِجراچِیلَر وَ بَرچَه مُؤمِنلَر رَهبَرنِی دَستوُرِیگه وَ تَشخِیصِیگه پایبَند بوُلِیشلَرِی لازِم.

حاضِردَه نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت قوُلَه گچ وَ شاهِیگرلِیککَه اَساسلَنگن اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتلَر یاکِی مُجاهِدلَر شُوراسِینِینگ واحِد مَجلِیسِی اوُنِی اوُرنِیگه کِیلگندَن کِییِینگِی جَوابلَر، تِیآرِیک وَ توُلِیق فِکرِی جَواب حِسابلَنمَیدِی، بِیزلَر اوُنِی تِیآرِیک وَ عَقِیدَه وِی جَوابلَرِینِی آلدِین اِرایَه بِیرگنمِیز، بِیر قَنچَه عَصرلَر آلدِین بُویُوک کِیشِیلَرِیمِیز بوُندَی جَوابنِی بِیرِیب بوُلِیشگن. نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت قوُلَه گندَن کِییِینگِی بِیزلَرنِینگ حاضِرگِی جَوابِیمِیز عَمَلِی جَوابدوُر؛ عَمَلِی یَعنِی بُو سُوز جُودَه کِینگ – قَمراولِی مَعنانِی اَنگلَه تَه دِی.

اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی تِیرِیلتِیرِیش وَ بُو بَیراقنِی قَیتَه دَن بَر‍‍‍‍پا قِیلِیشگه نِسبَتاً بِیزلَرنِینگ حَقِیقِی جَوابِیمِیز شوُندَی بِیر شَرائِطدَه موُمکِین بوُلَه دِیکِی، یِیتَرلِی مِقداردَگِی مُتَّحِد وَ بِیر مَقصَدگه، حَربِی قُدرَتگه، یِیتَرلِی اَندازَه دَه آوازَه گه اِیگه بوُلگن مُسُلمانلَر – بوُندَی مُسُلمانلَرنِی اَلله تَعالَی هَم یَحشِی کوُرَه دِی – اوُ یِیردَه توُپلَنگن بوُلِیشلَرِی کِیرَک، یِیر یوُزِی اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتنِی یا مُجاهِدلَر شوُراسِینِی مَجلِیسِی آرقَه لِی وَ نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر سَرِی کوُتَه رِیلِیش شَرائِطلَرِیگه کوُرَه بِیزلَرنِینگ بارلِیگِیمِیزنِی  سِیزِیشلَرِی لازِم.

بوُ اِیشنِی عَمَلگه آشِیرِیشلِیک بِیزلَرنِی وَ فِرقَه یِی ناجِیَه نِی قوُلِیدَن کِیلَه دِی، لِیکِن بُو نَرسَه شوُندَی حالَتدَه موُمکِین بوُلَه دِیکِی، بِیزلَر اوُزِیمِیزنِی اَنَه اوُشَه اَلله یَحشِی کوُرَه دِیگن مُتَّحِد جَنگچِیلَر جُملَه سِیگه قوُشگن بوُلِیشِیمِیز لازِم بوُلَه دِی. إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّاكَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌمَرْصُوصٌ(صف/4) اَلبَتَّه اَلله اوُزِینِینگ یوُلِیدَه گوُیا توُتَش بِنالَردِیک بِیر صَفگه تِیزِیلگن حاللَرِیدَه جِهاد قِیلَه دِیگن ذاتلَرنِی سِیوَر. وَ بِیزلَر قوُیِیدَگِی جَنگچِی مُؤمِنلَر جُملَه سِیدَن بوُلمَسلِیگِیمِیز کِیرَک:   يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ (صف/2) اِی مُؤمِنلَر،سِیزلَر نِیگه اوُزلَرِینگِیز قِیلمَیدِیگن نَرسَه نِی ( قِیلَه مِیز، دِیب) اَیتوُرسِیزلَر؟!  چوُنکِی اَلله تَعالَی بوُندَی جَنگچِی مُؤمِنلَردَن غَضَبلَه نَه دِی:  کَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ (صف/3) سِیزلَرنِینگ اوُزلَرِینگِیز قِیلمَیدِیگن اِیشنِی ( قِیلَه مِیز، دِیب) اَیتِیشلَرِینگِیز اَلله نَزدِیدَه اوُتَه مَنفوُر ( اِیشدِیر).  نِیمَه اوُچُون بُو یِیردَه جَنگچِی مُؤمِنلَر دِییِیلگن؟ چوُنکِی اَلله تَعالَی مُنافِقلَرگه قَرَب  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا دِیب خِطاب قِیلمَیدِی وَ اوُلَر اَلله نِی نَزدِیدَه «يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ» حِسبلَه نِیشمَیدِی.

بوُتوُن جَهان اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی حَرَکَتِی وَ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت آلدِیدَه قُدرَتلِی بوُلِیشلِیک، بُو بِیزلَرنِینگ وَظِیفَه مِیز وَ قَرضِیمِیز سَنَلَه دِی. بُو اِیش اوُچُون بِیزلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه تابِع بوُلِیش وَ جاهِلِی نَفرَتنِی بِیر چِیتگه اوُلاقتِیرِیش آرقَه لِی عَدالَت یوُلِیدَه حَرَکَت قِیلِیشِیمِیز لازِم،  «وَلا يَجرِمَنَّكُم شَنَآنُ قَومٍ عَلىٰ أَلّا تَعدِلُوا ۚ اعدِلوا هُوَ أَقرَبُ لِلتَّقوىٰ»(مائده/8)  اَگر بِیزلَر مَنَه بُو مَرحَلَه دَن اوُتِیب آلسَک وَ تَکَبُّر آفَتلَرِیدَن اوُزِیمِیزنِی اوُزاقلَشتِیرسَک وَ دُشمَنشوُناسِی، دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش بارَه سِیدَه پایبَند بوُلَه آلسَک وَ قُرآندَگِی آیَتلَرگه،رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ مَرحَمَت قِیلگن سوُزلَرِیگه اِعتِماد قِیلسَک – اوُ کِیشِی بُو اُومَّت گوُمراه بوُلمَیدِی وَ بُو اوُمَّت فَقَط وَ فَقَط اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی یوُلِی آرقَه لِی گوُمراه بوُلمَیدِی وَ بُو اوُمَّت اوُچ اَبزاردَن بِیرِینِی کَنَلِیگه کوُرَه شَکللَه نَه دِی، دِیب مَرحَمَت قِیلگن اِیدِیلَر – مَنَه بُو حالَتدَه اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِینِی کوُزِی اوُزلَرِینِینگ مَنفَعَتلَرِینِی مُسُلمانلَرنِینگ مَنفَعَتلَرِی بِیلَن مُشتَرَک اِیکَه نِینِی کوُرَه باشلَیدِی، وَ بوُندَی شَرائِطدَه سِیزلَر فَقِیرلِیکنِی، اَمنِیَتسِیزلِیکنِی یوُقاتِیش وَ فَراوانلِیکنِی، اَمنِیَتنِی اِیجاد قِیلِیش وَ «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» نِی بوُگوُنگِی کوُندَه  یِیر یوُزِیدَه مُهَیّا قِیلِیش بوُیِیچَه بوُتوُن دُنیاگه قَرَب خِطاب قِیلَه آلَه سِیزلَر.

بِیزلَرنِینگ شَرِیعَتگرا وَ وَحدَتگرا حَرَکَتِیمِیز اَگر مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَرنِی هَر قَندَی نوُقطَه سِیدَه ظاهِرِی قُدرَتگه اَیلَه نَه دِیگن بوُلسَه، اوُ شُوندَی قابِیلِیَتگه اِیگه بوُلَه دِیکِی، اوُ اوُتگن بِیر نِیچَه عَصرلَردَن سَکرَب اوُتِیب یَنَه قَیتَه دَن نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی وَ اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَه نَظَردَه توُتِیلگن عَدالَتنِی اِجرا قِیلَه آلَه دِی. بُو نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت قوُلَه گچ، اوُزلَرِینِینگ مَقصَدلَرِینِی رُویابگه چِیقِیشِینِی فِرقَه یِی ناجِیَه بِیلَن بِیرگه هَمراه بوُلِیشگه باغلِیق دِیب، فِکرلَیدِیگن بَرچَه مُسُلمانلَرگه وَ غَیرِی مُسُلمانلَرگه بِیرَه دِیگن بِیزلَرنِینگ حَقِیقِی، تَنها جَوابِیمِیز بوُلَه دِی.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(137- قسمت)

بله رسول الله صلی الله علیه وسلم تحت کنترل مستقیم الله بود، و مسلمین مطمئن بودند که تحت کنترل است و کاری بر خلاف رای الله انجام نمی دهد، بعد از رسول الله صلی الله علیه وسلم این مسئول نظارت و کنترل رهبریت بر عهده ی شورای اولی الامر مسلمین است که تحت عنوان شورای اهل حل و عقد یا شورای نخبگان و متخصصین و اولی الامر ازآن یاد شده است.

ما در همین یک نمونه ی پیمان حدیبیه و بیعت رضوان – که هیچ منافقی در آن  نبوده  است- می توانیم چند نکته ی مهم را متوجه بشویم:

  •  یکی اینکه، خیلی مهم است، این رهبر چه طوری انتخاب شده است
  • دوم اینکه نیروئی آگاه و عالمتر از همه بر چنین رهبریتی نظارت دارد، و اگرچنین رهبریتی کاری را انجام داد و چنین ناظری در برابرش سکوت کرد یعنی کارش درست است، چون یقین داریم اگر اشتباه بود چنین ناظری سکوت نمی کرد. و این میزان اعتماد و اطمینان مسلمین به چنین رهبریتی رامی رساند.
  • سوم اینکه مومنین با سمع و طاعه به چنین رهبریتی که شناخته اند از اصل «سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا» پیروی می کنند، و از قضاوتهای انحرافی و تفرقه انگیز پرهیز می کنند، و به همین سادگی وحدت فرماندهی و وحدت عمل مسلمین حفظ می شود.

 این برای آنانی که قصد دارند در انضباط سیاسیشان و در شیوه برخورد با رهبریشان از سابقون الاولون تبعیت کنند الگوی مناسبی است: وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ (توبه/100)

 بله، ما باید در همه چیز از وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَار تبعیت به احسان داشته باشیم نه فقط در مسائل ریز شخصی. مهمترین مسأله ی بعد از ایمانِ به الله، تنظیم روابطمان با رهبریتی است که اداره ی یکی از 3 ابزار را بر عهده گرفته و کابرد سپر را برای مسلمین دارد و در وضع موجود فرض عینی چون جهاد بر علیه کفار اشغالگر خارجی و مرتدین محلی را مدیریت و هدایت می کند.

ما باید در انضباط سیاسیمان یاد بگیریم که اگرچنین رهبریتی در برابر دشمن سکوت کرد، یا احیاناً از دشمن تعریف و تمجیدی کرد، یا به دشمن امتیازاتی داد و ناظر آگاه تر از همه در برابرش سکوت کرد مسلمین باید در برابر چنین موضعگیری هائی که توسط این رهبریت می شود تسلیم بشوند؛ چون رهبریت با شورائی که در اختیارش هست و با نظارتی که رویش می شود نسبت به وضع موجود و نیازهای روز دارالاسلام، و نسبت به وضع منطقه ای و بین المللی، و نسبت به شرایط سیاسی و عمق جهاد آگاهتر، و نسبت به سرشت و طبیعت دشمن آشناتر است، و بهتر از تک تک افراد و حتی گروههای مختلف جامعه می داند که آیا جنگ به صلاح است یا آتش بس و صلح و دادن امتیازاتی به دشمن و غیره؟ در تمام اموری که در حیطه ی اختیارات اجرائی رهبریت است و مربوط به وحدت فرماندهی و وحدت دستور و وحدت عمل می شود باید مجریاِن زیر دستِ سیستم حکومتی و تمام مومنین به دستورات و تشخیص رهبری پایبند باشند.

الان پاسخهاى پس از سقوط حکومت اسلامی علی منهاج نبوه و جایگزین شدن شاهیگری حکومتهای بدیل اضطراری اسلامی و یا مجلس واحد شورای مجاهدین، پاسخهاى تئوريک و فكري محض نيستند، جوابهاى تئوريک و عقيدتيش را قبلا ارائه داده ایم و قرنها پیش چنین جوابی را بزرگان ما داده اند. پاسخهاى الان ما پس از سقوط حکومت اسلامی علی منهاج نبوه پاسخهايى عملي است؛ عملي  به معنى وسيع کلمه.

پاسخ واقعى ما به احياى قانون شريعت الله، و برپا کردن اين پرچم درجايی است که تعداد کافى اى از مسلمین متحد، هم هدف، با قدرت نظامي و سر و صدايى به اندازه کافى بزرگ – که الله تعالی آنها رادوست دارد- در آن باشند، که اين سياره متوجه وجود ما از طریق حکومت بدیل اضطراری اسلامی یا مجلس شورای مجاهدین و زمینه های عروج مجدد حکومت اسلامی علی منهاج نبوه و قانون شريعت الله بشود، که شده است.

 اين کار از ما و جريان فرقه ي ناجيه برمی آید، به شرطی که ما خودمان را جزء همان مقاتلین متحدی قرار بدهیم که الله تعالی دوستشان دارد.إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌمَرْصُوصٌ(صف/4) و جزو آن مومنین جنگنجو: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ (صف/2) نباشیم که الله تعالی نسبت به چنین مومنین جنگجوئی کینه و خشم دارد: کَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ (صف/3) چرا مومنین جنگجو؟ چون منافقین را الله تعالی با يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خطاب قرار نمی دهد و اینان اهل «يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ» نیستند.

اين وظيفه ی ما و دِين ما به جريان جهانى شورای اولی الامر و وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی است که قدرتمند بشویم. کافی است ما در تبعیت از قانون شریعت الله و با دور ریختن تنفر جاهلی،در مسیر عدالت حرکت کنیم «وَلا يَجرِمَنَّكُم شَنَآنُ قَومٍ عَلىٰ أَلّا تَعدِلُوا ۚ اعدِلوا هُوَ أَقرَبُ لِلتَّقوىٰ»(مائده/8) اگر ما توانستیم از این مرحله عبور کنیم، و توانستیم از آفتهای تکبر خودمان را دور کنیم، و توانستیم به دشمن شناسی شرعی و درجه بندی شرعی دشمنان پایبند باشیم، و توانستیم به آیات قران و فرموده ی رسول الله صلی الله علیه وسلم اعتماد کنیم که می فرماید تنها امت است که گمراه نمی شود و این امت هم تنها و تنها از طریق شورای اولی الامر و از کانال یکی از آن 3 ابزار شکل می گیرد، آنوقت است چشم کفار اهل کتاب و شبه اهل کتابی که در اهدافی منافع خودشان را با منافع مسلمین مشترک می بینند را  متوجه سابقون الاولون پيروزش مي کند، و شما مي توانيد درباره از بين بردن فقر و نا امني و ايجاد رفاه و امنيت و زميني كردن «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» در جهان امروز، دنيا را مخاطب قرار بدهید.

جریان شریعت گرا و وحدت گرای ما اگر در هر نقطه ای از سرزمینهای مسلمان نشین تبدیل به قدرتی ظاهری بشود، این توانائی را دارد که از روی این چند قرن گذشته پرش کرده و دوباره حکومت اسلامی علی منهاج نبوه و شورای اولی الامر و عدالت خواسته شده در شریعت الله را اجراء کند . اين تنها پاسخ واقعىِ پس از سقوط حکومت اسلامی علی منهاج نبوه به تمام مسلمین و تمام غیر مسلمینی است که برآورده شدن اهدافشان رادر هم مسیر شدن با فرقه ی ناجیه می بینند.

(ادامه دارد……)

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.

(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)

(17- қисмат)

Агар мўъмини хушёр ва оқил бошад танхо ибрати ифк ва шойеъотики дар мовриди уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ва тахдидоти аллох таоло дар ин замина барояш кофий астки, чигуна бо шойеъот бархурд карда ва аз иймон ва қиёмати худиш мухофизат кунад.

Аллох таоло мефармояд:

: إِنَّ الَّذِينَ جَاؤُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنكُمْ، لَا تَحْسَبُوهُ شَرّاً لَّكُم بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ، لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُم مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ، وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ، لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ ‏ (نور/11)

Касоники ин тухмати бузургро пардохта ва сархам карданд, гурухи аз худи шумо хастанд, аммо гумон мебаридки ин ходиса бароитон бад аст, балки ин масала бароитон хуб аст, хар кудом аз онон ба гунохи корики карда аст гирифтор мешавад, ва касики ( сардаста онон дар ин шойеъот буда ва ) бахши азими аз онро ба ухда дошта аст, азоби бузург ва мужозоти сангини дорад.

Дастури ибтидоий қабли аз таъйиди шойеъот ва ахбори рост ва дуруғ тавассути марожиъи зи салох чи хаст? Хусни зон доштан ба муслимин ва овардани хар узри барои табриъайи мусалмон аз иттихом:

لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنفُسِهِمْ خَيْراً وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُّبِينٌ ‏(نور/ 12)

Чиро ин тухматро мешанидид, намебоист мардон ва занони мўъмин нисбат ба худ гумони ник буданро наяндишанд ва нагуянд: ин тухмати бузург, ошкор ва ровшани аст?

Бар ин асос будки сахоба хам мегуфтанд мо 70 узр ( яъни хийли зиёд) барои бародар ва хохари мўъмини худ меоварем агар узрхойи мо кофий набуд мегуфтем хатман узри дорадки мо намедонем.

Ин аст рохи ибтидоийи муқобила бо ин шабакайи паём расоний ва жанги равонийи “ мусалласи дуруғсоз” ; мархалайи баъдий хам интизор ва дахан фуру бастан ва даст шустан аз хар амали бар асоси шойеъот ва бидуни илм ва огохий аст, то замоники чанин хабари тавассути марожеъи зи салох таъйид ё рад бишавад; ва то замоники тавассути ин марожеъ ба асли можаро огохий ва илм пейдо кунем бояд хашдори шадиди аллох таолоро дар назар дошта бошемки мефармояд:

:  إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ،

Дар он замоники ба истиқболи ин шойеъа мерафтид ва онро аз забони екдигар меқопидид,

وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُم مَّا لَيْسَ لَكُم بِهِ عِلْمٌ،

Ва бо дахан чизи пахш  мекардидки илм ва иттилои аз он надоштид,

وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَهُوَ عِندَ اللَّهِ عَظِيمٌ ‏( نور/15)

 Ва гумон мебурдид ин, масала сода ва кучак аст, дар холики дар пеши худо бузург буда.

Бале, хамин алъон магар ба хамин содагий ва рохатий иддайи ахбор ва суханони куффор ва муртаддин ва дорудастайи мунофиқин амома ба сар ва беамомароки дар расонахойишон мешнаванд ба дигарон мунтақил намекунанд ва хиёл мекунанд масалайи сода ва кучаки аст? Аммо хамин назди аллох таоло бузург аст.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

إنَّ الْعَبْد لَيَتَكَلَّمُ بِالكَلِمةِ، مَا يَتَبيَّنُ فيهَا، يَزِلُّ بهَا إِلَى النَّارِ أبْعَدَ مِمَّا بيْنَ المشْرِقِ والمغْرِبِ [1]

“Банда, каламаиро бар забон меоварадки дар мовриди он табйин ва ровшангарий ва андиша намекунад ва ба сабаби ин калама дуртар аз ончики дар миёни машриқ ва мағриб аст ба дўзах мелағзад.”

Ё мефармояд:

وَإنَّ الرَّجُلَ لَيَتَكَلَّمُ بالكَلِمةِ مِنْ سَخَطِ اللَّهِ، مَا كَانَ يظُنُّ أنْ تَبْلُغَ مَا بلَغَتْ، يكْتُبُ اللَّه لَهُ بهَا سَخَطَهُ إِلَى يَوْمِ يلْقَاهُ.[2]

Ва хамонон шахс каламаиро бар забон меронадки боиси хашм ва қахри аллох аст, дар холики гумон намекунадки бидончи расида, бирасад; ва ба сабаби он худованд бар вай қахр ва хашмишро то рузики бо вай мулоқот шавад, менависад”.

Ё мефармояд:

وإنَّ العَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بالكَلِمَةِ مِن سَخَطِ اللَّهِ، لا يُلْقِي لها بالًا، يَهْوِي بها في جَهَنَّمَ.[3]

Ба дурусти бандайи каламаиро бар забон меоварадки боиси хашм ва қахри аллох астки, ба он ахамият намедихад, ва ба сабаби  он калама дар жаханнам фуру меғалтад”.

Аз Суфён ибни Абдуллох ривоят шудаки гуфт: гуфтам: ё росулуллох кориро ба ман бигуки бидон чанг занам, фармуд:

«قُلْ ربِّي اللَّه، ثُمَّ اسْتَقِمْ»

“бигу аллох таоло парвардигори ман аст ва сипас истиқомат кун. Гуфтам: аз чи чизи бештар аз хамма бар ман метарси? Росулуллох забони худро гирифта ва фармуд:

«هذا»

Аз ин. .[4]

Бале, бояд иймон дошта бошемки:

: مَّا يَلۡفِظُ مِن قَوۡلٍ، إِلَّا لَدَيۡهِ رَقِيبٌ عَتِيدٞ (ق/18)

Шахси суханиро ба забон намеоварад, жуз инки назди у нигахбонист мухайё.

Дар интихойи хамин бахси ифк астки аллох таоло мефармояд:

وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ‏ (نور/19)

Худованд медонад ва шумо намедонид.

Пас замоники аллох таоло ва росулиш дар мовриди чанин ахбор ва суханони чанин омузиши медиханд бояд бидонемки мо немедонем ва аллох таоло медонад. Ба ин бояд яқин дошта бошем ва бидонем чи мегуем.

Дар мовриди амал бар асоси шойеъот хам намунайи бозгашти мухожирини хабаша ба Макка метавонад мисоли муносиби бошад. Ибни Хишом ба нақл аз ибни Исхоқ мегуяд: гурухи аз мусалмонон ба хабаша мухожират карда буданд. Аз қазо рузи ба онон хабар расидки ахли Макка ба ислом гуруйиданд. Мусалмонон, ба махзи шанидани ин хабар бидон эътимод карданд ва рохи Маккаро дар пеш гирифтанд. Наздики Маккаки расиданд мутаважжих шуданд хабарики ба онхо расида шойеъайи пеш набуда ва куффори Макка бар куфри худ исрор меварзанд. Ба ин тартиб мусалмононики масофати бас тулонийро сипари карда буданд акнун хаста ва паришон пушти дарвозахойи Макка расида буданд ва танхо рохи вуруди онхо ба Макка ин будки ё тахти химояти шахси аз мушрикин қарор гиранд ( ва бо истефода аз қонуни жаворки миёни марсум буд) вориди Макка шаванд ва ё дур аз чашми мушрикин ва пинхоний ба шахр ва зодгохи хувиш дохил шаванд. [5]

(идома дорад……..)


[1] متفق علیه /  السنن الكبرى للبيهقي 8: 164 / آلبانی صحیح الجامع 1678

[2] امام مالک ، في “المُوطَّإِ” والترمذي وقال: حديثٌ حسنٌ صحيحٌ.

[3] صحیح بخاری 6478

[4] رواه الترمذي وقال: حديثٌ حسنٌ صحيح.

[5] سیرة ابن هشام (1/364) و نک: سیرة النبویة ابن کثیر (3/56 و 57) و شرح زرقانی (1/270).