دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(53- қисмат)

56 – бо дасти худишон ,худро гирифтори фитна ва бало мекунанд :

«یُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَکُن مَّعَکُمْ قَالُوا بَلَى وَلَکِنَّکُمْ فَتَنتُمْ أَنفُسَکُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْکُمُ الْأَمَانِیُّ حَتَّى جَاء أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّکُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ» (حدید/14)

Мунофиқон ,мўъминонро ( дар рузи қиёмат ) бо фарёд садо мезананд ,мегуянд : магар мо ( дар дунё ) бо шумо набудем ? мегуянд : бале ! ва лекин хувиштанро гирифтори бало ва фитна гардид. ” футинтум анфусакум ” худро ба фитан андохтидки чи ? ва чашм ба рох ( марги рахбар ,нобуди мусалмонон ва барчида шудани ислом ) мондид – чашм ба рохи заиф ва нобуди муслимин – фалоний  тахти таъқиб аст , фалоний рахбарро бикушанд , фалон муслиминро бикушанд мунтазир буданд фалоний шикаст бухурад ва чашм ба рох мондид.

Хамин алъон хам хиёл мекунанд агар фалоний рахбари муслимин кушта шавад дигар басоти ислом ва қонуни шариати аллох барчида мешавад. Чашм ба рох хастанд Амрико фалонийроки дар фалон листи сиёх қарор дода аст. Мунтазирандки ин кушта шавад ва биёянд шоди кунанд ,чашм ба рохи куштани мужохидини озодихох хастанд .

.«وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ»

Ва дарбораи хақиқати қонуни шариати аллох ва қиёмат шак ва тардид кардид . Ин мўъминон доранд ба хамин бечорахо мегуянд ба хамин секулярзадахо ва мунофиқин мегуянд шумо ин корхоро кардид ,дар шак ва тардид будид.

Барои хамин , хамиша аз демокраси ва секуляризм ва хар ончи ғейри қонуни шариати аллох бошад дам мезананд  аз он химоят мекунанд . Худишонро хам мусалмон медонанд . Бале ,ин қуръон хам аз тарафи худо омада ,пайғамбар хам аз тарафи худо омада ва ле бейни ин ду шак ва тардид хастанд.

Иллати севумки ин балоро бар сари худитон овардид

«وَغَرَّتْکُمُ الْأَمَانِیُّ»،

Орзухо ва пандорхо шуморо гул зад ,орзухоишон инаки фалоний ин тури шавад ,агар фалон тур шавад ,агар инжури шавад , агар агар агар .Инхо хамин орзухо ва амони хатто дар мовриди қиёмат ,бехишт ва жаханнам хам дар хамин орзухо ва пандорхои ғалат хастанд бехишт ва жаханнамиро барои худишон тарсим кардандки аслан дар қуръон ва суннат вужуд надорад ,дар дини ислом вужуд надорад . Пандорхойи дар мовриди бехишт ва жаханнам ,қиёмат ва қабр ва …….барои худишон тасаввур карданд.

Хамин тасаввурот онхоро хам дар ин дунё гул медихад дар мовриди масоили зиндагишон ва хам нисбат ба масоили қиёмат онхоро гул медихад .

«حَتَّى جَاء أَمْرُ اللَّهِ»

Ба андозаи ин пандорхо ононро гул мезанад то инки фармони худо ( доир бар маргишон ) мерасад.

То вақти замони маргишон мерасад онхо дар орзухо ва таваххумотишон хастанд.

«وَغَرَّکُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ»

Ва шайтони фарибкор шуморо дарбораи худо фариб дод . Инхо дарбораи аллох ва қонуни шариати аллох фариби шуорхойи дуруғин ва шубхоти уро хурданд ва аз барнома ва хукми ғейри аз қонуни шариати аллох химоят мекунанд . Инхо дар дунё фариби шайтонро мехуранд дар мовриди қиёмат хам хамин банда худохойики фариб хурданд чизи дигари тасаввур мекунанд, чизи дигари бароишон тасаввур шуда то мерасанд ба жойики дар қиёмат хамин шайтон ба инхо мегуяд ман аз худо метарсам ва аз куфриёт ва таваххумоти шумо бари хастам. Шайтон хам аз инхо эълони бароат мекунад, онхоро фариб медихад ва ле дар онжо хам аз онон эълони бароат мекунад . Пас инхо бо дасти худишон ,худишонро гирифтори фитна мекунанд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(52- қисмат)

54 – риёкор хастанд :

«يُرَاءُونَ النَّاسَ» (نساء/142)،

Инхо жилови чишми мардум тури худишонро пархезгор ,худотарс ,обид ,мухлис ,мутадаййин ,солих ,озодийхох ,зулм сатиз ва ғейрих нишон медиханд то ба ахдофи худ бирасанд.

Дар мажолис хам адойи одамхойи мударрин ва ибодатпеша ва одамхойи хубро дар меоваранд ; гуфтем инхо ба тип ва зохири худишон хам мерасанд ,хушзабон хастанд ва зебо сухан мегуянд ,қатъан аз шариат хам харф мезананд барои хамин дар мажолис хам адойи одамхойи мудерн ,пешрафта ,обид ва ибодатпешаро дар меоваранд,адойи онхоро дар меоваранд .Аммо замоники ба халват мераванд ва чишми мардумро дур мебинанд ,бидуни тарс аз аллох ,хаммаи ин филмбози карданхо ва нақшбози карданхоро кинор мегузоранд ва худишон мешаванд , ва баракси тамоми ончи назди дигарон анжом доданд анжом медиханд.

Тамоми аъмоли инхо ба хотири тарс аз мардум ,жалби таважжухи мардум ва расидан ба ахдофи дунёвий чун риёсат ,мол ва ғейрих аст, ва дар воқеъ ба парастиши мардум мепардозанд на аллох . Ба хамин далил ,агар диққат карда бошид хийли аз инхо фарзандони фосиди доранд чун мебинад падариш берун аз хона чигуна рафтор мекунад ва дохили хона читур аст . Аксари инхо фосид хастанд ,аксари бачча муллохо ,бачча суфихо ,салафихо ,ихвонихо ,мусалмонхо ва ………….кори ба хеч табақа надорамки адойи манхажи худишон ва адойи рохи худишонро дар меоваранд ва бейни мардум тури хастанд дохили хона тури дигари хастанд ,аксаран адамхойи фосид ва мунхарифи хастанд. Аксаран касони хамки дар гуруххойи мунхарифи секуляр хузур доштанд ва хатто маносиби калидиро хам бар ухда гирифтанд баччахои хамин табақаи риёкор будандки дар миёни мардум тури худишонро мудерн ,олим ,ибодатпеша ,обид ва ………..нишон медоданд вақти меомаданд хона тури дигари бархурд мекарданд . Бо ин кор боиси инхирофи атрофиёни онхо шуд ва аввалин заработро ба фарзандон ва хонуводаи худишон заданд.

55 – дар айни риёкори бо касолат бо сусти ва бехоли намоз мехўнанд ва бисёр кам ба соири ибодат ва зикри аллох мепардозанд :

«إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَىٰ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا» (نساء/۱۴۲)،

Яъни инхо ба хамрохи пайғамбар ва соири муслимин намоз мехонанд аммо бо бемейли ва бехоли . Ва дар жойи дигари мефармояд :

«وَلاَ يَذْكُرُونَ اللّهَ إِلاَّ قَلِيلاً» (نساء/142)

Ва худоро  камтар ёд мекунанд ва жуз андаки ба ибодати у намепардозанд.

Дар ин оя аллохи мутаол нафармудандки ёди худо намекунанд балки ,фармудаки бо бехоли ,касолат ва бемейли ёди худованд мекунанд . Нагуфтаки худоро ёд намекунанд ва ба ибодати у намепардозанд . Балки ибодат мекунанд аммо кам ёди худо мекунанд ” илла қолила ” . Аммо , мо хам акнун шохиди тейфи васиъи аз хамин секулярзадахо хастемки ба далили набуди қудрати хукумати ва набуди қудрати ижтимоий ва мардуми муслимин на бо нашот ва на бо бехоли ва сусти хам намоз намехонанд ,ба ибодати аллох намепардозанд ва хамон қолилро хам анжом намедиханд . Ин дақиқан ба далили набуди қудрат миёни муслимин ,дар миёни хонуводахо , дар миёни мужтатамаъ ,дар миёни махалла ,русто ва шахр ва жомеъа заиф аст ва қудрати надорад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(51- қисмат)

Мунофиқин ва секулярзадахо замоники аз дастуроти рахбарият сарпичи мекунанд дар воқеъ худишонро дар фитна андохтанд . Чун замоники ошуб,тафарруқ ,харж ва марж ,беназми ва ишғол шудани сарзаминхойи муслимин тавассути куффор ба вужуд меояд ва амният ва оромиши муслимин аз бейн меравад танхо муслимин садама намебинанд ; балки хаммаи сокинин садама мебинанд чи куффори ошкори ахли китоб ва шибхи ахли китоб ва чи дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо. Дар ин маъни ,бар хам задан назми умумий жомеъа ва садама задан ба амнияти умумий баробари мекунад бо зилзилаки агар биёяд танхо бадхоро аз бейн намебарад балки , хамма садама мебинанд . Пас ,инхо қаблан худишонро фитна андохтанд ва дар фитна суқут карданд ва боиси салби оромиш ва амнияти худишон шуданд ва қасд доранд хамин мусибат ва балохоро ба дигарон хам мунтақил кунанд.

51 – фарибкор хастанд :

«يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ» (بقره/۹)،

Яъни пушти сари дуруғгуйи ва ғейрих қасди фариб ва худъа доранд ва қасд доранд  бо ин фариб додан ек тарх ва фитнаи дигариро ба натижа бирасонанд.

52 – ахли такаббур ва ғурур ва худбузургбини хастанд :

«وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْا یَسْتَغْفِرْ لَکُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُوسَهُمْ وَرَأَیْتَهُمْ یَصُدُّونَ وَهُم مُّسْتَکْبِرُونَ» (منافقون/5)،

Чун бо онон гуфта шавадки ( бо он хамма жиноётики карданд ва хислатхоики доштанд ,худишонро бузургтар олимтар аз дигарон медонистанд,муслиминро сафих ва ахмақ медонистанд ва ин хислатхоро дар худишон доштанд бо ин вужуд чун ба онхо гуфта шавад биёйид ) то пайғамбари худо бароитон омурзиш бихохад ,сархойи худро ( аз руйи ғурур ва такаббур ва ба унвони истехзо ) тикон медиханд ва ононро хохи дид мустакбирона руй мегардонанд ва мераванд.

53 – аллохи мутаол дар мисоли зебоий нишон медихадки зиндаги мунофиқин ва секулярзадахо дар талотум ва саргардони ва адами итминон мегузорад ,аллох таоло мефармояд :

«مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُمَاتٍ لَّا يُبْصِرُونَصُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ* أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِم مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ ۚ وَاللَّهُ مُحِيطٌ بِالْكَافِرِينَ* يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَارَهُمْ ۖ كُلَّمَا أَضَاءَ لَهُم مَّشَوْا فِيهِ وَإِذَا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (بقره/۱۷-۲۰)،

Достони инон ,хамонанди достони каси астки оташиро бо кушиши фаровони ровшан карда ( то худ ва хамрохониш аз он истефода кунанд ) ва онгохки оташ дўвру бари уро ровшан мегардонад ,парвардигор оташи ононро хомуш ва нобуд менамояд , ва ишонро дар анбухи аз торикихо рахо месозад,ба гунаики чишмонишон ( чизи ) намебинад. ( Онон хамчун ) карон ва лолон ва куронанд ва ( ба суйи хақ ва хақиқат ) рохи бозгашт надоранд. Ё гуйи достони онон хамчун достони каси астки ба борони туфанда ва зиёди гирифтор омада бошандки аз осмон фуру резад , ва дар он ,анбухи торикихо ва раъад ва барқ буда бошад ва аз бими марг ,ангушти худро дар гушхоишон фуру баранд то аз садои соиқа дар амон бимонанд . ( намедонандки ) худо аз хар суйи дўври кофаронро фаро гирифта аст ( ва хар вақт ва хар жо бихохад нобудишон менамояд ).Чанон астки гуйи соиқаи осмон мехохад ( нури ) чишмонишонро барбояд . Хар гохки ( пеши пойи ишонро ) ровшан  мекунад ,ба пеш мераванд . Ва чун ( мухити атрофи ) ишон торик шавад ,баржойи худ мемонанд . Ва агар худо мехост гуш ва чашми ишонро аз миён мебурд . Чун худо бар хамр чизи тавоно аст.Ин мисол ва тамсили аст дар мовриди зиндаги пур аз талотум ,саргардони ва адами  итминони мунофиқин ва секулярзадахоки аллохи мутаол дар сураи бақара ба он ишора карда аст.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(50- қисмат)

Секулярзадахо аз хамон замони пейдоиш бо жанги равоний ва эъломи валоъ бо куффори ошкор ва иртикоби анвоъи хиёнатхо ва ғейрих боиси изтироб ва иғтишош дар амнияти равоний ва хатто зохирий муслимин буданд , ва оромиш ва амниятро дар масоили аз муслимин салб карданд , ва хамиша дар холи садама задан ба назми ижтимоий муслимин буданд ва барои муслимин бухронхойи мухталифиро ба вужуд оварданд.

Инхо мисли тўфон ва зилзилаки ба нахви назм ,амният ва оромишро аз мардум мегиранд бо иқдомоти худишон ва ханжоршиканихойики мекунанд боис мешаванд ба оромиш ва амнияти муслимин садама ворид шуда ва назми ижтимоий муслимин дучори изтироб ва хатто харж ва марж ,беназми ва бухрон шавад. Мунофиқин ва секулярзадахо бо шинохтики аз даруни муслимин доранд омили бисёри аз ихтилофот ,ошубхо ва хатто даргирихойи миёни муслимин хастанд.

Нуқтаи дигар инки ,аллох таоло харгуна тахаллуф аз дастуроти рахбари хукумати исломий амири исломий ва надоштани самъ ва тоатро боиси ижоди фитна ва дар воқеъ,бархам задани назми ижтимоий муслимин ,аз бейн бурдани оромиш ва амнияти муслимин ,бурузи мушкилот ва болоё ва мусибатхойи дигар медонадки аз ин сарпичи ба вужуд меоянд:

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ* وَاتَّقُواْ فِتْنَةً لا تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُواْ مِنکُمْ خَآصَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ» (انفال/24-25)،

Эй мўъминон ! фармони худоро бипазирид , ва дастури пайғамбари уро қабул кунид хенгомики шуморо ба чизи даъват кунадки ба шумо зиндагийи ( моддий ,маънавий ,дунёвий ва ухравий ) мебахшад – жиход астки ба инсон зиндаги мебахшад –  ва бидонидки  худованд миёни инсон ва дили у жодойи меандозад ( ва метавонад инсонро аз расидан ба хостахо ва орзухойи дил боздорад ва уро бимиронад  ва нагузорад умри тулоний дошта бошадки мухимтарин орзуйи дили хар инсони аст ) ва бидонидки хамагон дар пешгохи худойи субхон гирд оварда мешавид ( ва ба хисоб ва китобитон расидаги мегардид ). Хувиштанро аз бало ва мусибати ба дур доридки танхо домангири касони намегардадки ситам мекунанд ( балки агар жилови ситамкорон гирифта нашавад ,хушик ва тар ба гунохи онон месузад ) ва бидонидки худованд дорои кейфари сахт ва мужозоти шадид аст . Бале ,архамур рохимин аст аммо шадидул иқоб хам хаст.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(49- қисмат)

48 – тарсу хастанд :

«یَحْسَبُونَ کُلَّ صَیْحَةٍ عَلَیْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ» (منافقون/4)،

Хар фарёдиро бар зидди худ мепандоранд ва хар овозиро ба забони хувиш ! Онон душмананд ва аз ишон бархазар бош .

Ин секулярзадахо на шужоати ошкор кардани шахсияти воқеий ва хақиқий худишонро доранд то дар сафи секуляристхо ва мушрикини ошкор қарор бигиранд ,на ирода ва тасмими лозимро барои ислохи худишонро доранд. Барои хамин ,бо онки дар жанг ва рударру шудан бисёр тарсу ва беарзиш хастанд ,бештар аз ровшангари ва ироайи андишахойи мухолифин тарс ва харрос доранд ,ва агар дорои қудрати низомий хам бошанд боз аз хар садои мухолифи вахшат ва харрос доранд ва онро барои худишон хатар медонанд ва саъй мекунанд жилови онро бигиранд.

Далили аслий ин тарс ва вахшат хам ,бепояги ва мутазалзил будан бовархоишон ,ва корномаи сиёх ва хиёнат олуди онхост, ва хамиша аз ин нигарон хастандки мохияти воқеий онхо барои мардум ровшан шавад . Барои хамин ,бо онки иддаойи озодий баён ,ровшанфикрий ва ислохгари доранд аммо ,ба шиддат аз садо ва раъйи мухолиф метарсанд ва ижоза намедиханд огохихо ба мардум бирасад ва фовран ба жанги равоний ,шойеа парокани ва дуруғпардози саъй дар хунсо кардани раъйи мухилифини худ доранд.

Инхо мумкин аст зураки дар зохир шодоб ва хушхол худишонро нишон диханд ,аммо ин нақшбози кардан пеши дигарон аст ; ва дар хақиқат нигарони ,афсурдаги ,изтироб ,вахшат ва харрос аз ояндаи мубхам бар зиндагишон соя андохта , ва хар лахза мунтазири ек ходисаи ногувор барои худишон хастанд. Ба хамин далил ,хар сухани ва харакати мухолифро новъи ихонат ва тўвтиъа алайхи худишон медонанд .Фақат кофий аст нақди сода кунид то шохиди берун рехтани ошғолхойи аз дарунишон бошидки туро мутаажжиб мекунад.Холати суъзон ва бадбини вахшатноки саробари рухи онхоро фарогирифта аст.

49 – дар эътойи кўмакхойи молий ба муслимин хасис хастанд :

«وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ» (توبه/67)، 

Ва ( аз базл ва бахшиш дар рохи хейр ) даст мекашанд. Аммо ,мумкин аст барои расидан ба ағрози шуми худишон ва кўмак ба куффори ошкор амволи фаровониро харж кунанд ва ё барои риёкори ,худнамои ва шухратталаби мехмонихойи бо харжхойи сангин хам бигиранд , ё сафархойи пурхарж  тартиб диханд ,ё хатто дар рохи масжидсозики хамма мебинанд ва боиси шухратиш ба мўъмин будан мешавад пул хам харж кунанд . Аммо ба сахти ва икрох маблағи ночизиро , ба нисбат сирватиш , дар рохи аллох кўмак мекунад.

50 – фитнагар ва фитнасоз хастанд ва дар фитна офтоданд :

«لَقَدِ ابْتَغَوُاْ الْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُواْ لَکَ الأُمُورَ حَتَّى جَاء الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللّهِ وَهُمْ کَارِهُونَ» ‏(توبه/48)،

( ин гурухи мунофиқон ) пеш аз ин хам ба фитнагари ва ижоди фасод ( дар миёни шумо ) пардохтанд ва ( дар жанги ухуд ва дигар маворид ) бар зидди шахси пайғамбар ( ва бархи аз мўъминон ва худ ойини ислом тўвтиъа чиданд ва ) нақшахо кашиданд ва ройзанихо намуданд ва найрангхо варзиданд ( барои инки жилови исломро бигиранд ва корро бар ту табох кунанд ) то замоники – алорағми хости ( мунофиқон ва ба кури чашми ишон ) – ёри худо фаро расид ва ойини ислом ошкор ва пируз гардад .

Фитна ,бо онки дар қуръон ва ривоёт дар маъонийи мухталиф чун озмойиш ,азоб ,шиканжа ,бало ,ошуб ,сахти ,ширк ,боздоштан аз дин ва ……….ба кор рафта ; аммо дар инжо бештар ба маънойи ихтилоф ,харж ва марж ,ошуб талаби ,ихтилол дар назм ва амнияти ижтимоий муслимин ва салби оромиш аз худ ва дигарон ишора дорад . Дар ин сурат ,хар чизики боис шавад оромиш ва амният аз худи шахс ва жомеъа салб шавад ба унвони фитна аз он ёд мегардад.

Бо ин нигариш ,метавон гуфтки зиндон ,шиканжа ,азоб ,жанг ва шуриш ва балохойи табиийки худованд  онро бар асоси аъмоли инсон мефристад ,ширк ва куфр хамки боис мешаванд оромиш ва амнияти инсон дар дунё ва хатто дар охират хам аз инсон гирифта шавад ,фитна хастанд .Зулм ва дури аз адолат хамки боиси салби оромиш ва амният аз дигарон ва жомеъа мешавад тахти унвони фитна аз он ёд шуда аст.

(идома дорад…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(48- қисмат)

Инхо хатто аз бозгуйи торихи исломий муслимин ва хатто аз бозгуйи торихи исломий ва бар иззати миллати худишон хам метарсанд ва саъй мекунанд худишон торихсози кунанд . Чун бо тамоми мафосидики доранд ришаи дар торихи миллати худишон хам надоранд . Дам аз қонуни шариати аллох бизани инхо метарсанд, дам аз торихи воқеий мардум бизани инхо метарсанд ,хулоса хар чи бигуйии инхо хиёл мекунанд дори алайхи онхо сухбат мекуни . Хатто агар исми онхоро хам наёвари ва танхо воқеиятхоро баён куни ,инхо аз воқеиятхо метарсанд ва хиёл мекунанд ин харфро алайхи онхо зади .

46 – дуру хастанд:

 «يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ» (آل عمران/167)،

Ишон бо дахон чизи мегуяндки дар дилишон нест ( ва гуфтор ва кардоришон бо хам намехонад ) ва худованд ( аз хар каси дигари ) донотар бидон чизи астки пинхониш медоранд.

Инхо инсонхойи нодуруст ва кофари хастандки бо забонхоишон адойи хуб будан ,дурусткор будан ва адойи муслиминро дармеоваранд . Мегуянд мо барои ташкили хукумати исломий ,қонуни шариати аллох ва ташкили хукумати исломий талош мекунем ,аммо маромномаи хизбишон ба сирохат масири секуляризм ва демокраси секуляристиро тей мекунад .Амалишон чизи дигари мегуяд ,гуфторишон чизи дигари аст.

47 – дуруғгу хастанд :

«وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ» (منافقون/1)،

Худованд гувохи медихадки мунофиқон дуруғгу хастанд .

Дуруғгу будан аввалин ва асосийтарин сифоти фардий – равоний онхостки аллохи мутаол шахсияти даруний мунофиқинро бо он мешносонад. Яъни дар гуфтахо ,ваъдахо ва пеймонхоишон дуруғгу  ва дағалбоз хастанд. Ба дигар сухани инки наметавон ба сухан ва зохири инхо эътимод кард . Хатто вақтики расонахоро барраси кунид мутаважжих мешавидки расонахойи куффори ошкор чун расонахойи Амрико ,Британия ,Фаранса ,Русия ,Жапан ,Чин ва ғейрих дар дуруғгуйи харгиз ба пойи расонахойи махаллий инхо намерасанд . Барои хамин ,каси аз ин кофари жахоний хам ба ахборишон ахамияти намедихад ва онхоро ба унвони манбаъ маърифий намекунанд ва онхоро таъйид хам наменамоянд . Тасвирики мутаъаллиқ ба чандин сол гузашта астро ба алъон васл мекунад ,ба рохати ахбори дуруғро нашр медихад ,санадсози мекунад ,тафсир ва тахлили нодурустро ироъа медихад, он хам ба амд ва дар камоли оромиш .

Чун , инхо аслан эътиқоди ба мафохим ва арзишхойи дини ислом ва хатто меъёрхойи мовриди пазириши секуляристхойи ошкори чун қурайш ва Абу Суфён секуляр дар дарбори императори румро надоранд ,инхо дуруғгу хастанд :

«وَمِنَ النَّاسِ مَن یَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْیَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِینَ» ‏(بقره/8)،

Дар миёни мардум дастахойи хастандки мегуянд : мо ба худо ва рузи ростохез бовар дорем . Дар суратики бовар надоранд ва жузви мўъминон ба шумор намеоянд .

Инхо на ба қонуни шариати аллох эътиқод доранд ва на ба ровшангарихо ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бовар доранд . Барои хамин ,шараф ва номус,ғайрат ,садақот ва ростгуйи ,жиход ва дифоъ аз адолат ,рифох ва амният ,оромиши муслимин ,мубараза бо ишғолгарон ва мутажовизин назди онхо эътибори надорад.Назди инхо танхо каси арзиши хатто миллиятро дорадки мисли онхо пейру дини секуляризм бошад ё секулярзада ва хоин ба дини ислом ва муслимин . Барои хамин ,шумо харгиз ек секулярзадаро намебинидки дар ростойи ахдофи муслимин  бо ек жамоати шариатгаро муттахид шаванд ,балки дар баробари бо хар секуляристи муттахид мешаванд. Инро магар мо дар садхо гурухи ба зохир исломгаро ва ахзоб ба зохир исломгаро секулярзада надидаем?Чиро хаммаи мо дидаем.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(47- қисмат)

44 – бо ин вужуд хуш суханики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мажзуби сухбатхоишон мешавад :

 «وَ إِن یقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ»(منافقون/4)،

Ба инхо гуш медод ва мажзуби онхо мешуд аммо ,фахм ва фиқхи шаръий аз ахкомро надоранд ва фақат каламотироки ба он ниёз доранд ва метавонанд мардумро бо он фариб дихандро такрор мекунанд :

«وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَفْقَهُونَ»

Ва дар жойи дигари мегуяд :

1. «وَلَکنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یعْلَمُونَ» (منافقون/7).

Мунофиқ бо онки барои дунё ,хифзи дунё ,ёдгири улуми моддий ва касби лаззатхойи дунёвий талош мекунад аммо ,асосан тамойули ба ёдгири ва фахми дақиқ масоили марбут ба қонуни шариати аллох ва ахкоми қуръон надорад. Чун ,дар асоси хохони татбиқи ин ахкоми шариат дар зиндаги дунёвий инсонхо нест.

Секулярзадахо хохони татбиқи ин ахкоми шариат дар зиндаги дунёвий инсонхо нестанд . Барои хамин астки дарки шаръий ва сахихи аз аллох , қонуни аллох ,дунё ,бехишт ва жаханнам ва ғейрих наметавонанд ба даст биёваранд. Онхо худишон намехоханд бифахманд ва аллох хам бар дилишон мухр мезанад . Барои хамин астки тамойули хам надоранд дар мажолисики хузур доранд аз хамон аллохки худишро дар қуръон маърифий карда ва ибодотики дастури онро дода ёд шавад, аз дустони аллох ,хукумати исломий ,татбиқи қонуни шариати аллох ва мужохидини шариатгаро сухбат шавад . Чун , дар ин заминахо фахми дурусти надорад ва метарсад сарафканда шавад. Фахми дурустики надорад хеч ,мухолифи ингуна маворид хам хаст у мухолифи хукумати исломий аст , мухолифи татбиқи шариати аллох аст ,мухолифи мужохидини шариатгарост . Аммо , мумкин аст дар мовриди ахкоми жузъий ва мовриди ихтилофи муслимин , ё дар мовриди масоили умумий ва находхойи маданий секуляристи ва ғейрих дасти болойи дошта бошад.

45 – бо вужуди хуш хайкали ,чарб забони ва чоплусий хамчун тахта чуби дохили пук хастанд ( тахта чубики дохили он пусида бошад ) монанди чанин тахта чуби хастандки ба девор такия дода шуда , беришаанд ( канда шуда бошад ва ба девор такия дода бошанд ) ва ба дарди кори дигари чун сутуни манзил ё чуби сақф ва ё инки чизи аз он бисозанд намехуранд, бемасрафанд ва арзиши ғейри аз сузондан надоранд. Барои хамин гуфта гуфта ,такия додан . Яъни хатто агар онхоро дироз кунандки руйи он бинишинанд арзиши нишастан руйи онро хам надоранд , ба дарди чизи дигари жуз сузондан намехуранд :

«‏وَإِذَا رَأَیْتَهُمْ تُعْجِبُکَ أَجْسَامُهُمْ وَإِن یَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ کَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ یَحْسَبُونَ کُلَّ صَیْحَةٍ عَلَیْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى یُؤْفَکُونَ» (منافقون/4)،

Хенгомики ишонро мебини пикар ва симоишон туро мегирад ва ба шигуфти меоварад ( ва ба худ мегуйи : чи инсонхойи бовақор ва барозандайи ! ) ва хенгомики ба сухан дар меоянд ( ба иллати халовати каломишон ) ба суханонишон гуш фаро медихи ( бо вужуди ин жазбаи симо ва гиройи гуфтори ) онон ингор тахтахойи хастандки бар девор такия дода шуда бошанд ( бежон ва беиймон ,хайкалхойи ту холи ,дарунхойи бенур ва сафо,нақшхойи бар дар ва деворхо .) Хар фарёдиро бар зидди худ мепандоранд ва хар овозиро ба забони хувиш ! онон душманон бишмор ва аз ишон бархазар бош . Худоишон бикушад ! Чигуна ( аз хақ ) баргардонда мешаванд ( ва мунхариф мегарданд ?!).

Бале ,инхо бериша хастанд . Замоники аз қуръон ва пайғамбар чизи бигуйи инхо хиёл мекунанд алайхи онхо сухбат мекуни чун ришаи онхо ба онжо барнамегардад , замоники аз сахоба ва аимма чизи бигуйи инхо хиёл мекунанд дори алайхи онхо сухбат мекуни ,чун гуфтор ва рафтори инхо бо қуръон ва суннат ,равиши сахоба ва аимма дар тазод аст, барои хамин дахан боз куни инхо ошуфта ва музтариб мешаванд. Ришахойи ек мусалмон хаминхо хастанд ,қуръон ва суннат ; ва инхо аз ин ришахо надоранд ва бериша мисли ек чуби ту холи ба девор такия дода шудаанд .(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(46- қисмат)

43 – мунофиқин ва секулярзадахо ширин сухани ва хушзабони онхо тури астки мухотобро мутаъажжиб мукунанд ,яъни ин суханони ширин ва хушзабони онхо чизи бади нест ,оёти қуръон ва ахкоми шариат хастанд , ва қасам хам мехуранд хамон чизики мегуянд хамон астки дар дилишон мебошад . Мушаххас аст ,онхо дар мовриди масоили фикрий ва ақидатий сухбат мекунандки мегуянд зохири мо ва чизики мегуем бо чизики дар дилимон аст еки мебошад , дар мовриди мошин ,васила ва абзори дунё ва об ва хавоки сухбат намекунанд :

 «‏‏وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ‏» (بقره/204)،

Дар миёни мардум каси ёфт мешавадки сухани у дар зиндаги дунё ,туро ба шигуфти меандозад ва худоро бар ончи дар дили худ дорад гувох мегирад ( ва иддао мекунадки ончи мегуяд , мувофиқ бо чизи астки дар дарун пинхон медорад , ва кордор ва гуфториш еки аст ). Ва холи онки у сарсахттарин душманон аст

«وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ‏».«مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ»

Ба таажжуб меандозад ,пайғамбар саллаллоху алайхи васалламро хам ба таажжуб во медорад .

Ин секулярзадахо чоплус ва забонбоз хастанд ва суханони қашанг ва никуйи онхо хатто росулуллох саллаллоху алайхи васалламро хам мутаъажжиб мекунад чи бирасад ба соири сахоба ва ё чи бирасад ба мо. Инхо бо ин сухбатхо худишонро оқилтар ва фахмидатар аз дигарон нишон медиханд то бартари худишонро хифз кунанд , ва хатто мардумро сафих ва ахмақ фарз мекунанд .

Хаммайи ин корхо барои фариб додани бештари мардум аст ба инки инхо хам диндор хастанд , ва ин ба хотири қудрати боздорандаги мардум ва қудрати хукумати исломий астки секулярзадахо то ин андоза риоят мекунанд ва дар локи мунофиқигари худишон фуру мераванд , ва гарна агар ин қудратхо набошад ниёзи ба ин адохо нест ,балки хар кориро анжом медиханд мусалмонро хам адади хисоб намекунанд чи ниёзи дошта бошад ба инки барояш қасам хам бухуранд.

Умар ибни Хаттоб мегуяд : ” бештарин чизики аз вай бар шумо метарсам мунофиқи доност; сухан аз хикмат мегуяд ва амал ба жур мекунад “. Қози Мухаммад миёни курдхо адойи муллохоро дармеовард аммо , ба дастури Сталин аввалин хизби секуляристи ва куфриро дар миёни курдхо дуруст кард ва тамоми ахзобики аз он замон то алъон дар миёни курдхо ба вужуд омаданд аз суннати фосид ва куфри астки ин манбаъи фосид дар миёни курдхо ба дастури Сталин гузошт . Дар холики ,ин шахс дар зохир хам либоси коммунистхоро пушида буд яъни то галуйи у либоси коммунистхо ва артеши сурх буд аммо , амомайи муллохоро барои фариби мардум хам ба сариш карда буд. Хушсухан буд ва ба ин шева мардумро фариб медод.

Шайх Иззиддин Хусайни ек мулло буд аммо нақши рахбарияти рухи коммунистхои кумаларо жихати фариб ва басижи мардум бози мекард ва мегуфт : дар ек дастам қуръонро дорам ва дар дасти дигарам китоби Марксро . Хамин алъон хам касони зиёди аз хамин мовжудоти чун Умар чангиноний ,Саййид Ахмад , Абдуллатиф ва амсолихимро мебинемки дар хидмати дастгохи борзонийхо ,екитихо ва хизби маздурони Ужалон ифойи нақш мекунанд ва дар масожид ва мохворахо ба хуш забони ва чоплуси машхур шуданд . Ё касони фаол дар шабакахойи мохвораий мунтасиб ба ахли суннат ё шийъаро мешносем ва онхоро мушохада мекунемки дар шабакахойи арабий ва бахусус форсий хамин нақшро ба шевайи имрузини он бози мекунанд .

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(45- қисмат)

Бо қасам ва қуръон саъй доранд муслиминро аз худ рози кунанд :

«يَحْلِفُونَ لَکُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضي‏ عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقينَ» (توبه/۹۶)،

Барои шумо сўгандхо мехуранд то аз онон гузашт кунид ва хушнуд шавид . Тоза ,агар хам шумо аз онон гузашт кунид ва хушнуд шавид ,худованд ( аз ишон хашмгин аст ва ) аз гурухики аз фосиқиники аз фармон сарпичи карда ва бар дин шурида бошанд ,гузашт намекунад ва хушнуд намешавад

«فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضي‏ عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقينَ».

Дар масоили бисёр рези шахсий мумкин аст дида бошидки агар ғийбат кунанд бо қасам тарафро қонеъ мекунанд ,агар муомала кунанд бо қасам тарафро рози мекунанд ва ……..холо дар баробар , агар ба у гуфта шавад чиро ғийбатамро карди ? қасам мехурадки ман чанин ғийбати дар хаққи ту накардам . Бепарво қасами дуруғ мехурад ва хеч абойи хам надорад.

42 – адойи хушка муқаддасхоро дармеоваранд ва пайғамбар саллаллоху алайхи васалламро омили дардисар ва фитна барои худишон медонанд :

«وَمِنْهُم مَّن یَقُولُ ائْذَن لِّی وَلاَ تَفْتِنِّی أَلاَ فِی الْفِتْنَةِ سَقَطُواْ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَةٌ بِالْکَافِرِینَ» ‏(توبه/49)،

Баъзи аз мунофиқон мегуянд : ба мо ижоза биде ( то дар жиход бо румиён ширкат накунем ) ва моро дучори фитна ва фасод (жимоли мохруёни руми ) масоз . Огох бошид ! Хам инки ишон ( бо мухолифати фармони худо ) ба худ фитна ва фасод офтоданд ва ( дучори маъсият ва гунох шуданд ва дар рузи қиёмат ) оташи дўзах ,кофарон ( чун ишон ) ро фаро мегирад.

Инхо хамон касони хастандки агар чашми қудрати хукуматиро дур бибинанд хеч мовжуди аз фасоди инхо дар амон нест ва иқдом  ба хар пасти мекунанд . Инхо дар холи худишонро инқадар покдамон ва боиффат медонистанд ва ба ин бахона аз жиход ва дифоъ аз сархадоти муслимин тафра мерафтандки худишон дар анвоъи мафосиди ахлоқий ғарқ буданд . Илова бар ин , мумкин буд бо юриши куффори ишғолгар ,кулли сарзамин ва номуси муслимин хамки бахши аз ин муслимин хам жузви хонувода ва қабилайи онхо буданд дар хатар биёфтад. Дар ин сурат ,худишон дар таррожи номуси хохар ва модаришон тавассути куффор абойи надоштанд ва бо онхо робита ва валоъ хам доштанд.

Алъон хам хамин қоида аст, мегуянд моро бо қудрати бузурги чун Амрико рубару масоз , моро ба фитна меандози , он замон фитнайи хонумхо буд алъон фитанайи дигариро барои худишон тўлид карданд.Моро бо секуляристхойи кумала ,демократ ,хизби маздурони мусайламайи каззоби курдхо Ужалон ,порти ва екити ва амсолихи рубару масоз . Моро дар фитна наяндоз ва ……..алъон вақти хассоси аст ин сухбатхойи шумо дар мовриди қонуни шариати аллох хам мумкин аст барои мо фитна ва мушкилсоз шавад ва ……..

Яъни рохи жиход ,рохи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,рохи дин ,рохи қуръон ва суннат дар назари инхо рохи фитна аст. Хатто иддаи сарфи вужуди мо в наздики нажоди бо моро барои худишон боиси фитна медонанд . Хийлихоро дидам ба унвони тажрубаи шахсийки замони гузиниши онхо барои истехдом дар идораи ё нируйи низомий ба таъхир меофтод шойеъ мекарданд омили он ,қовм ва хеши бо мо астки ,масалан гузиниш намешаванд , дар холики хаммаи касоники шойеъа сохта буданд пас аз тей шудани риволи оддий идори марбут ба муассасаики иқдом карда буданд гузиниш хам шуданд . Чун ин кор аслан иртиботи ба ман надошт . Ё еки тағйир ва тахаввулоти дар идорашон мехост рух бидихад ва масалаи кишвари буд ё ихтилофоти даруни гурухи ва идорий ва тўвтиъаи мухтасси буйрукратхо будки моли садхо ва хазорон сол аст ва мо бо хамин тўвтиъа буйрукратхо  ва бо хамин дасисахойи мухтасси хамин буйрукратхо ва идара нишинхо ошно хастем вақтики бо чанин мушкили бармехурад, ба нахви онро ба вужуди ман ба унвони ек қовм ва хеши нажодий нисбат медоданд . Ва мисолхойи зиёд дигарики мумкин аст худитон хам бо онхо даргир шуда бошид. Инхо хаммаш бахона аст ,бахонаи барои табриъайи худишон.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(44- қисмат)

Метавон гурухи инхо ва дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро пейдо кард ва онхоро секулярзадахо ва мунофиқин номид . Аммо ,наметавон гуфт аз миёни инхо кудом еки аз онон мунофиқ асли аст ?Хамон турики мо тамоми гуруххойи ғейри мусалмонро жузви куффор медонем аммо ,намедонем ва наметавонем ташхис дихемки кудом еки аз онхо кофари астки харгиз иймон намеоварад ва нақши килидиро дорад ? Чун касониро дидаемки мусалмон шудандки харгиз бовар намекардем ин еки мусалмон шавад аммо мусалмон шуд .Ин жамъи секулярзадахо хам ба хамин шева аст. Мусалмонони фариб хурдаи заифул иймон ,касоники ба нафси худишон зулм карданд доври инхоро гирифтанд ва онон дохили инхо худишонро қоим карданд ва мо қатъан наметавонем онхоро бишносем ,ва аз тариқи хамин мусалмонони фасод ва бебандубориро дар жомеъа густариш медиханд ва худишон дар омон мемонанд.

41 – жихати жалби назари мўъминини қасам хурони қаххорий хастанд то мўъминин аз суъзон берун биёянд ва хамчун сипари аз қасам хурдан истефода мекунанд :

«‏اتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ‏» (منافقون/2)،

Онон сўгандхойи ( дуруғин ) худро сипари ( барои рахойи аз гирифтори омадан ба дасти адолат , ва пушондан чехраи воқеий худишон ) мегардонанд, ва ( худро ва мардумонро ) аз рохи худо боз медоранд . Ишон чи кори бади мекунанд.

Таъбири ” жуннах ” (сипар ) ,ба ин маъни астки онхо хамиша бо мўъминин дар холи жанги равоний хоханд буд ,ин нуқтаи хийли мухимми аст. Сипар ба кор бурда шуда ,” жуннах ” марбут ба жанг аст . Инхо хамиша бо мўъминин дар холи жанги равоний хоханд буд ; хамчунонки хамиша бо муслимин дар холи жанги низомий хоханд буд то ба ахдофишон мерасанд :

«وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا»،

Чун сипар махсуси майдонхойи жанг буда аст .Инхо хам дар бахши равоний ва таблиғотий хамиша бо муслимин дар холи жанг хоханд буд ва хам дар бахши низомий ; дан натижа ,набояд фариби зохирсозихойи онхоро хурд.

«وَیَحْلِفُونَ بِاللّهِ إِنَّهُمْ لَمِنکُمْ وَمَا هُم مِّنکُمْ وَلَکِنَّهُمْ قَوْمٌ یَفْرَقُونَ* ‏لَوْ یَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلاً لَّوَلَّوْاْ إِلَیْهِ وَهُمْ یَجْمَحُونَ» ‏(توبه/56-57)،

Ба худо сўганд мехурандки онон аз шумо хастанд ( ва мўъмин ва мусалмонанд ) дар холики аз шумо нестанд ва мардумони тарсуйи хастанд . Агар панохгохи ё ғорхойи ва сардоби пейдо кунанд шитобон бидонжо мераванд ва ба суръат бидон мехазанд .

Қасам мехурандки мо хам дар даъват ва таблиғ ,жиход ва мубораза бо ишғолгарон ва тоғутхо бо шумо хастем ва …….аммо ин тарсухо замоники пойи амал ва жиход пеш меояд фарор мекунанд ва хар сурохи пеш биёяд ба он панох мебаранд , ва агар шароити сахти дар рохи аллох пеш биёяд фарорро бар қарор таржих медиханд . Аммо ,мумкин аст хамчун Абдуллох ибни Убай дар рохи пируз гардондани дини секуляризм садхо километр аз Мадина то Макка ,то назди секуляристхои қурайш ранжи сафарро тахаммул кунанд . Тасаввур кун чизи худуди 350 километрро бо асб фақат ба хотири машварат ё тархи ек тўвтиъа ба Макка мерафт. Ё хамчун секулярзадахо бадтарин шароити расидан ба европойи секулярро тахаммул  кунанд. Хар чанд имкони талаф шудан жонишон дар дарёйи мадитарона ва ғейрих хам вужуд дошта бошад, аммо барои ширкат дар килосхойи ровшангари ва ё даъват дар ек рустои дур офтода ё хатто рустои махалли таваллуди худишон садхо узр меоваранд ва дар килосхойишон ширкат намекунанд ва қасам мехурандки мо хам мусалмонем ва хохони даъват ва ислохи уммат ва жиход бо ишғолгарон хастем ва ле мо алъон вақт ва тавонишро надорем ва ғейрих

.(идома дорад……)