وَاعْتَصِمُوا

درس هفتم مقدماتی / شناخت مختصر بدعت در منابع شرعی  

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

Дорул ислом ва дорул куфр, ахком ва вазоиф.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

Еттинчи муқаддамот дарслари / шаръий манбаълардаги бидъатни мухтасар таниб олиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(12- қисм)

Хўп, энди дўстлар саволларга навбат келди:

 1-Ассаламу алайкум биродар, хақиқий ва қўшимча бидъат қандай маъноларда келган?

Мана бу истелохларга изох беришдан олдин яна бир бор қайтариб айтаман, бу истелохларни баъзи фуқахолар вужудга келтиришган, уларга қуръон ва суннатга қарагандек назар билан  қараб бўлмайди, агар бир киши бир нарса деган бўлса, у мутлақ нарса хақида гапирмаган, у айтган нарса ўша одамни ўзини сўзи холос. Энди сизни саволингизга келсак:   

Хақиқий бидъат яъни: шариатда  асли бўлмаган бидъат,у ихтисор бўйича хам, тафсилотлар бўйича хам мўътабар далилга хатто шибхи  далилга хам суянмайди. Нубувват манхажига асосланган хилофатни ўрнига шохигарлик бидъатини келтириш каби, ёки аллохни шариатидаги қонунларда хеч қандай аслга эга бўлмаган  тафарруқ бидъати хам мисол бўла олади.

Аммо қўшимча бидъат яъни: шариатда асли бор, аммо сабабда,жинсда,кайфиятда, ададда, миқдорда, замонда ё маконда ўзгаришлар ва ўрин алмашишлар рўй берган бўлиши мумкин, шу дарсимизни  аввалида бунга ишора қилиб ўтдик.

2-Салом, огохона ва ўзини ихтиёри билан демократларни ёки ужалонни гурухларини мусулмонларга қарши таблиғий ё хатто молиявий жихатдан химоя қилаётган ва одамларни уларга ёрдам беришга тарғиб қилаётган  бидъат ахлидан бўлган  секуляр муллони ортида туриб намоз ўқишлик тўғри бўладими?

Мана бундай секуляр ва мушрик шахс

«دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ» و «أَئِمَّةُ المُضِلِّينَ»  

ва уламойи суъ жумласидан бўлган муртад хисобланади, уни бидъат ахли деб бўлмайди; бу шахс мукаффара ё муғаллиза бидъатига дучор бўлибди, уни тўрт филтердан (1-жиноятни исбот қилиш, 2- жиноятни аллох ва росули томонидан тасдиқланиши,3- такфирни шартлари,4- такфирни монеъликлари) ўтказилгач унга ахли бидъат эмас, муртад дейилади. Бундай муртадни ортида намоз ўқишлик жоиз бўлмайди.

3-Ассаламу алайкум биродар, соқолини тагидан қириб ташлаган киши ахли бидъат саналиб бидъати муфассақани қилган хисобланадими?

Агар росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг соқол борасидаги хукмларидан  ишонч ва хотиржамлик билан хабардор бўлса, аммо қасддан ва ўзини ихтиёрига кўра, хеч қандай  изтирорий холатга тушмасдан ва хеч қандай узрга эга бўлмасдан туриб  соқолини қириб ташласа, суннатга мухолиф бўлган  фисққа ва гунохга дучор бўлган хисобланади, агар у мана шу шароитда қолиб ана бу жиноятини,гунохини давом эттирадиган бўлса, унга ахли бидъат дейилади. Аммо агар имоми Нававий рохимахуллохга ўхшаб ижтиход қилса, бу шахс хатокор мужтахидни хукмига ўтади ва хар қандай суратда агарчи унинг ижтиходи хато бўлса хам, у учун бир савоб бор, агар у изтирорий холатда мана бу жиноятни қиладиган бўлса хам, барибир изтирорий холат ўртадан кўтарилмагунча бу иш унга мубох бўлиб қолади.

4-Спутник каналларида бидъат хақида сухбатлашилган пайтда, нима учун шимни почаси,соқол ва…….лардан мисол келтирилади ва  қолган шохигарлик хукуматлари, тафарруқ ва…….хақида сухбат қилишмайди?

Чунки, аввало ана бу шахслар майда масалалар бўйича мутахассисдурлар, улар ана бу майда масалаларни хаддан ташқари катталаштириб юборишган, энди аслида майда масалаларни катталашриш орқали мухим масалалар ўз- ўзидан майда, арзимас бўлиб кўрсатилади ё хатто уларга эътибор хам берилмайди ва кўрмасликка олинади. Бундан ташқари ана бу шахслар шаръий даражаларга ажратишни хам билишмайди, шу сабабли хам жуда осон хатоларга дучор бўлишади.

Бу ерда мана бу бахс борасида  яна бир бошқа нуқта хам бор, у салтанат уламоларига, султонларнинг маърузачиларига, уламойи суъга бориб тақалади, ана бу айтиб ўтилган мусулмонлар расмий суратда салтанат уламоаларини назорати остидадурлар.

Бир шахс оли саъудга ўхшаган подшохликни фосид режимига хоким бўлган аппаратда муфти мансабини буюк уламоларни хайъатини курсисини эгаллаган ёки мана бу режимга тегишли бўлган спутник каналларидан бирини идора қилади ёки масжидлардан бирини минбарини бошқаради; сиз мана шундай шахс келиб масалан шохигарлик бидъати хақида сухбатлашишини  кутяпсизми? Йўқ, у киши бу ишни ўрнига хожатга ўнг оёқ билан киришлик бидъат,дейди ва буни томошабинлар учун  шу даражада катталаштириб ташлайди, бизлар бундан бошқа ўринларга хам гувох бўлганмиз.

 5-Ассаламу алайкум, ахли бидъатни тарк қилиниши ва улардан узоқлашиш керакми?

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладилар:

        «لا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ»،[1]

Мусулмон шахс ўзини биродаридан уч кундан ортиқ юз ўгириб юришлиги халол бўлмайди. Энди агар бир шахс бу сўзга қулоқ солмасдан уч кундан ортиқ юз ўгириб юрадиган бўлса, бу киши бидъатга дучор бўлибди, агар у бу ишини давом эттирадиган бўлса, жаханнамга мустахақ бўлади. Чунки у ахли бидъат бўлган ва бу бидъатини давом эттирган. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бу борада бир нарсани таъйин қилиб айтганлар, у эса бошқа нарсани қилган ва бу ишини давом эттирган, албатта у жаханнамга мустахақ бўлади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладилар:

 «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثٍ، فَمَنْ هَجَرَ فَوْقَ ثَلَاثٍ فَمَاتَ دَخَلَ النَّارَ»،[2]

Агар у уч кундан ортиқ юз ўгириб юрса ва мана шу холатида ўлса, жаханнамга тушади. Яъни у ахли бидъатни хаддидаги гунохни қилибди,

  و کُلُّ بِدعَةٍ ضَلالَةٌ، وَ کُلَّ ضَلالَةٍ فی النّارِ.

биз унга ахли бидъат дея оламиз ,чунки у уч кундан ортиқ юз ўгирган ва мана бу ишидан давом этган ва шу холида ўлган.

Аслий кофирни хам даъват мархаласида ташлаб кетишлик хам ғайри шаръий хисобланади; аммо шахс мунофиқларни ва секулярзадаларни тўдасига қўшилган бўлса, ундан “эхтиёт” бўлиш керак, яъни хушёр бўлишимиз керак, ундан эхтиёт бўламиз, агар  фосиқ мусулмон шахсдан узоқлашишлик шаръий асосга ё шаръий маслахатга кўра қилинадиган бўлса, унда жоиз бўлади. 

Саволлар жуда кўп, шу ерда еттинчи муқаддамот дарсимизни нихоясига етказамиз ва аллох таолодан хаммамизга тавфиқ беришини ва бидъат таърифини хам бошқа ўринлар каби исломий қилишимизни тилаб қоламиз, ва  аллох таолодан  кўзлаган мақсадларимизни яъни ахли қиблага нисбатан дипломатикамизни ислох қилишни, хамда булғанган ва булғанмаган  мусулмон  опа-сингилларимиз ва биродарларимизга яхшиликни етказишда бизларга ёрдам беришини, меъзонсиз биродарларимизнинг ахли қиблага нисбатан роиж бўлган хужумларидан,хамлаларидан,хақоратларидан  ахли қиблани пок ва узоқ қилишини сўраймиз.   

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.

رَبَّنَا أَعِزَّنَا بِالإِسْلامِ، وَأَعِزَّ بِنَا الإسْلامَ، اللَّهُمَّ أَعْلِ بِنَا كَلِمَةَ الإسْلاَمِ، وَارْفَعْ بِنَا رَايَةَ القُرْآنِ.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته[3]

---

[1]– البخاري (۵۷۲۷) ، ومسلم (۲۵۶۰) از أبي أيوب الأنصاري رضي الله عنه روایت کرده اند.

[2]– أخرجه أَبُو دَاوُد من حَدِيث أبي هُرَيْرَة بِإِسْنَاد صَحِيح. وقال النووي رحمه الله في «رياض الصالحين» (ص ۴۳۳)؛ رواه أَبُو داود بإسناد عَلَى شرط البخاري ومسلم.وكذا صححه الألباني رحمه الله في «صحيح أبي داود»

[3] پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

یِیتتِینچِی مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ شَرعِی مَنبَعلَردَگِی بِدعَتنِی مُختَصَر تَنِیب آلِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(12- قیسم)

حوُپ، اِیندِی دوُستلَر سَواللَرگَه نَوبَت کِیلدِی:

1. اَلسَّلامُ عَلَیکُم بِرادَر، حَقِیقِی وَ قوُشِیمچَه بِدعَت قَندَی مَعنالَردَه کِیلگَن؟

مَنَه بُو اِصطِلاحلَرگَه اِیضاح بِیرِیشدَن آلدِین یَنَه بِیر بار قَیتَه رِیب اَیتَه مَن، بُو اِصطِلاحلَرنِی بَعضِی فُقَهالَر وُجُودگَه کِیلتِیرِیشگَن، اوُلَرگَه قُرآن وَ سُنَّتگَه قَرَگَندِیک نَظَر بِیلَن قَرَب بوُلمَیدِی، اَگَر بِیر کِیشِی بِیر نَرسَه دِیگَن بوُلسَه، اوُ مُطلَق نَرسَه حَقِیدَه گَه پِیرمَه گَن، اوُ اَیتگَن نَرسَه اوُشَه آدَمنِی اوُزِینِی سوُزِی خالاص. اِیندِی سِیزنِی سَوالِینگِیزگَه کِیلسَک:

حَقِیقِی بِدعَت یَعنِی: شَرِیعَتدَه اَصلِی بوُلمَه گَن بِدعَت، اوُ اِختِصار بوُیِیچَه هَم، تَفصِیلاتلَر بوُیِیچَه هَم مُعتَبَر دَلِیلگَه حَتَّی شِبهِ دَلِیلگَه هَم سوُیَنمَیدِی. نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن خِلافَتنِی اوُرنِیگَه شاهِیگَرلِیک بِدعَتِینِی کِیلتِیرِیش کَبِی، یاکِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَه هِیچ قَندَی اَصلگَه اِیگَه بوُلمَه گَن تَفَرُّق بِدعَتِی هَم مِثال بوُلَه  آلَه دِی.

اَمّا قوُشِیمچَه بِدعَت یَعنِی: شَرِیعَتدَه اَصلِی بار، اَمّا سَبَبدَه،جِنسدَه، کَیفِیَتدَه، عَدَددَه، مِقداردَه،زَماندَه یا مَکاندَه اوُزگَرِیشلَر وَ اوُرِین اَلمَه شِیشلَر رُوی بِیرگَن بوُلِیشِی موُمکِین، شُو دَرسِیمِیزنِی اَوَّلِیدَه بوُنگَه اِیشارَه قِیلِیب اوُتدِیک.

• سَلام،آگاهانَه وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن دِیماکرَتلَرنِی یاکِی اوُجَلاننِی گوُرُوهلَرِینِی مُسُلمانلَرگَه قَرشِی تَبلِیغِی یا حَتَّی مالِیَه وِی جِهَتدَن حِمایَه قِیلَه یاتگَن وَ آدَملَرنِی اوُلَرگَه یاردَم بِیرِیشگَه تَرغِیب قِیلَه یاتگَن بِدعَت اَهلِیدَن بوُلگَن سِکوُلار مُلّانِی آرتِیدَه توُرِیب نَماز اوُقِیشلِیک توُغرِی بوُلَه دِیمِی؟

مَنَه بوُندَی سِکوُلار وَ مُشرِک شَخص   «دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ» وَ «أَئِمَّةُ المُضِلِّينَ»  وَ اوُلَمایِی سُوء جُملَه سِیدَن بوُلگَن مُرتَد حِسابلَه نَه دِی، اوُنِی بِدعَت اَهلِی دِیب بوُلمَیدِی؛ بُو شَخص مُکَفَّرَه یا مُغَلِّظَه بِدعَتِیگَه دُوچار بُولِیبدِی، اوُنِی توُرت فِیلتِیردَن (1- جِنایَتنِی اِثبات قِیلِیش، 2- جِنایَتنِی اَلله وَ رَسُولِی تامانِیدَن تَصدِیقلَه نِیشِی، 3- تَکفِیرنِی شَرطلَرِی، 4- تَکفِیرنِی مانِعنلِیکلَرِی) اوُتکَه زِیلگَچ اوُنگَه اَهلِی بِدعَت اِیمَس، مُرتَد دِییِیلَه دِی. بوُندَی مُرتَدنِی آرتِیدَه نَماز اوُقِیشلِیک جائِز بوُلمَیدِی.

• اَلسَّلامُ عَلَیکُم بِرادَر، ساقالنِی تَگِیدَن قِیرِیب تَشلَه گَن کِیشِی اَهلِی بِدعَت سَنَه لِیب بِدعَتِی مُفَسِّقَه نِی قِیلگَن حِسابلَه نَه دِیمِی؟

اَگَر رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ ساقال بارَه سِیدَگِی حُکملَرِیدَن اِیشانچ وَ خاطِرجَمعلِیک بِیلَن خَبَردار بوُلسَه، اَمّا قَصددَن وَ اوُزِینِی اِیختِیارِیگَه کوُرَه، هِیچ قَندَی اِضطِرارِی حالَتگَه توُشمَسدَن وَ هِیچ قَندَی عُذرگَه اِیگَه بوُلمَسدَن توُرِیب ساقالِینِی قِیرِیب تَشلَسَه، سُنَّتگَه مُخالِف بوُلگَن فِسققَه وَ گوُناهگَه دوُچار بوُلگَن حِسابلَه نَه دِی، اَگَر اوُ مَنَه شُو شَرائِطدَه قالِیب اَنَه بُو جِنایَتِینِی،گوُناهِینِی دَوام اِیتتِیرَه دِیگَن بوُلسَه، اوُنگَه اَهلِی بِدعَت دِییِیلَه دِی. اَمّا اَگَر اِمامِی نَوَوِی رَحِمَهُ الله گَه اوُحشَب اِجتِهاد قِیلسَه، بوُ شَخص خَطاکار مُجتَهِدنِی حُکمِیگَه اوُتَه دِی وَ هَر قَندَی صُورَتدَه اَگَرچِی اوُنِینگ اِجتِهادِی خَطا بُولسَه هَم، اوُ اوُچُون بِیر ثَواب بار، اَگَر اوُ اِضطِرارِی حالَتدَه مَنَه بُو جِنایَتنِی قِیلَه دِیگَن  بوُلسَه هَم، بَرِیبِیر اِضطِرارِی حالَت اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلمَه گوُنچَه بوُ اِیش اوُنگَه مُباه بوُلِیب قالَه دِی.

• سپُوتنِیک کَنَللَرِیدَه بِدعَت حَقِیدَه صُحبَتلَه شِیلگَن پَیتدَه، نِیمَه اوُچُون شِیمنِی پاچَه سِی، ساقال وَ …….لَردَن مِثال کِیلتِیرِیلَه دِی وَ قالگَن شاهِیگَرلِیک حُکوُمَتلَرِی، تَفَرُّق وَ ……حَقِیدَه صُحبَت قِیلِیشمَیدِی؟

چوُنکِی، اَوَّلا اَنَه بُو شَخصلَر مَیدَه مَسَلَه لَر بوُیِیچَه مُتَخَصِّصدوُرلَر، اوُلَر اَنَه بُو مَیدَه مَسَلَه لَرنِی حَددَن تَشقَه رِی کَتتَه لَشتِیرِیب یوُبارِیشگَن، اِیندِی اَصلِیدَه مَیدَه مَسَلَه لَرنِی کَتتَه لَشتِیرِیش آرقَه لِی مُهِم مَسَلَه لَر اوُز- اوُزِیدَن مَیدَه،اَرزِیمَس بوُلِیب کوُرسَه تِیلَه دِی یا حَتَّی اوُلَرگَه اِعتِبار هَم بِیرِیلمَیدِی وَ کوُرمَسلِیککَه آلِینَه دِی. بوُندَن تَشقَه رِی اَنَه بُو شَخصلَر شَرعِی دَرَجَه لَرگَه اَجرَه تِیشنِی هَم بِیلِیشمَیدِی، شُو سَبَبلِی هَم جوُدَه آسان خَطالَرگَه دوُچار بوُلِیشَه دِی.

بُو یِیردَه مَنَه بُو بَحث بارَه سِیدَه یَنَه بِیر باشقَه نوُقطَه هَم بار، اوُ سَلطَنَت اوُلَمالَرِیگَه، سوُلطانلَرنِینگ مَعرُوضَه چِیلَرِیگَه،اوُلَمایِی سُوءگَه بارِیب تَقَلَه دِی، اَنَه بُو اَیتِیب اوُتِیلگَن مُسُلمانلَر رَسمِی صُورَتدَه سَلطَنَت اوُلَمالَرِینِی نَظارَت آستِیدَه دُورلَر.

بِیر شَخص آلِ سَعوُدگَه اوُحشَه گَن پادشاهلِیکنِی فاسِد رِیجِیمِیگَه حاکِم بوُلگَن اَپپَه رَتدَه مُفتِی مَنصَبِینِی بوُیوُک اوُلَمالَرنِی هَیئَتِینِی کوُرسِیسِینِی اِیگَللَه گَن یاکِی مَنَه بُو رِیجِیمگَه تِیگِیشلِی بوُلگَن سپُوتنِیک کَنَللَرِیدَن بِیرِینِی اِدارَه قِیلَه دِی یاکِی مَسجِدلَردَن بِیرِینِی مِنبَرِینِی باشقَه رَه دِی؛ سِیز مَنَه شوُندَی شَخص کِیلِیب مَثَلاً شاهِیگَرلِیک بِدعَتِی حَقِیدَه صُحبَتلَه شِیشِینِی کوُتیَپسِیزلَرمِی؟ یوُق، اوُ کِیشِی بُو اِیشنِی اوُرنِیگَه حاجَتگَه اوُنگ آیاق بِیلَن کِیرِیشلِیک بِدعَت، دِییدِی وَ بوُنِی تاماشَه بِینلَر اوُچُون شوُ دَرَجَه دَه کَتتَه لَشتِیرِیب تَشلَیدِی، بِیزلَر بوُندَن باشقَه اوُرِینلَرگَه هَم گوُواه بوُلگَنمِیز.

• اَلسَّلامُ عَلَیکُم، اَهلِی بِدعَتنِی تَرک قِیلِینِیشِی وَ اوُلَردَن اوُزاقلَه شِیش کِیرَکمِی؟  

رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر:   «لا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ»،[1] مُسُلمان شَخص اوُزِینِی بِرادَرِیدَن اوُچ کوُندَن آرتِیق یوُز اوُگِیرِیب یوُرِیشلِیگِی حَلال بوُلمَیدِی. اِیندِی اَگَر بِیر شَخص بُو سوُزگَه قوُلاق سالمَسدَن اوُچ کوُندَن آرتِیق یوُز اوُگِیرِیب یوُرَه دِیگَن بوُلسَه، بُو کِیشِی بِدعَتگَه دوُچار بوُلِیبدِی، اَگَر اوُ بُو اِیشِینِی دَوام اِیتتِیرَه دِیگَن بوُلسَه، جَهَنَّمگَه مُستَحَق بوُلَه دِی. چوُنکِی اوُ اَهلِی بِدعَت بوُلگَن وَ بُو بِدعَتِینِی دَوام اِیتتِیرگَن. رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم بُو بارَه دَه بِیر نَرسَه نِی تَعیِین قِیلِیب اَیتگَنلَر، اوُ اِیسَه باشقَه نَرسَه نِی قِیلگَن  وَ بوُ اِیشِینِی دَوام اِیتتِیرگَن، اَلبَتَّه اوُ جَهَنَّمگَه مُستَحَق بوُلَه دِی.

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر:  «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثٍ، فَمَنْ هَجَرَ فَوْقَ ثَلَاثٍ فَمَاتَ دَخَلَ النَّارَ»،[2] اَگَر اوُ اوُچ کوُندَن آرتِیق یُوز اوُگِیرِیب یوُرسَه وَ مَنَه شُو حالَتِیدَه اوُلسَه، جَهَنَّمگَه توُشَه دِی. یَعنِی اوُ اَهلِی بِدعَتنِی حَددِیدَگِی گوُناهنِی قِیلِیبدِی،  و کُلُّ بِدعَةٍ ضَلالَةٌ، وَ کُلَّ ضَلالَةٍ فی النّارِ. بِیز اوُنگَه اَهلِی بِدعَت دِییَه آلَه مِیز، چوُنکِی اوُ اوُچ کوُندَن آرتِیق یوُز اوُگِیرگَن وَ مَنَه بوُ اِیشدَه دَوام اِیتگَن وَ شوُ حالِیدَه اوُلگَن.

اَصلِی کافِرنِی هَم دَعوَت مَرحَلَه سِیدَه تَشلَب کِیتِیشلِیک هَم غَیرِی شَرعِی حِسابلَه نَه دِی؛ اَمّا شَخص مُنافِقلَرنِی وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی توُدَه سِیگَه قوُشِیلگَن بُولسَه، اوُندَن “اِیختِیاط” بوُلِیش کِیرَک، یَعنِی خوُشیار بوُلِیشِیمِیز کِیرَک، اوُندَن اِیختِیاط بوُلَه مِیز، اَگَر فاسِق مُسُلمان شَخصدَن اوُزاقلَه شِیشلِیک شَرعِی اَساسگَه یا شَرعِی مَصلَحَتگَه کوُرَه قِیلِینَه دِیگَن بوُلسَه، اوُندَه جائِز بوُلَه دِی.

سَواللَر جوُدَه کوُپ، شوُ یِیردَه یِیتتِینچِی مُقَدَّمات دَرسِیمِیزنِی نِهایَه سِیگَه یِیتکَه زَه مِیز وَ اَلله تَعالَی دَن هَمَّه مِیزگَه تَوفِیق بِیرِیشِینِی وَ بِدعَت تَعرِیفِینِی هَم باشقَه اوُرِینلَر کَبِی اِسلامِی قِیلِیشِیمِیزنِی طِیلَب قالَه مِیز، وَ اَلله تَعالَی دَن کوُزلَه گَن مَقصَدلَرِیمِیزنِی یَعنِی اَهلِی قِبلَه گَه نِسبَتاً دِیپلا مَتِیکَه مِیزنِی اِصلاح قِیلِیشنِی، هَمدَه بوُلغَنگَن وَ بوُلغَنمَه گَن مُسُلمان آپَه – سِینگِیللَرِیمِیز وَ بِرادَرلَرِیمِیزگَه یَحشِیلِیکنِی یِیتکَه زِیشدَه بِیزلَرگَه یاردَم بِیرِیشِینِی،مِعزانسِیز بِرادَرلَرِیمِیزنِینگ اَهلِی قِبلَه گَه نِسبَتاً رائِج بوُلگَن هُجوُملَرِیدَن،حَملَه لَرِیدَن،حَقارَتلَرِیدَن اَهلِی قِبلَه نِی پاک وَ اوُزاق قِیلِیشِینِی سوُرَیمِیز.  

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.

رَبَّنَا أَعِزَّنَا بِالإِسْلامِ، وَأَعِزَّ بِنَا الإسْلامَ، اللَّهُمَّ أَعْلِ بِنَا كَلِمَةَ الإسْلاَمِ، وَارْفَعْ بِنَا رَايَةَ القُرْآنِ.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته[3]

---

[1]– البخاري (۵۷۲۷) ، ومسلم (۲۵۶۰) از أبي أيوب الأنصاري رضي الله عنه روایت کرده اند.

[2]– أخرجه أَبُو دَاوُد من حَدِيث أبي هُرَيْرَة بِإِسْنَاد صَحِيح. وقال النووي رحمه الله في «رياض الصالحين» (ص ۴۳۳)؛ رواه أَبُو داود بإسناد عَلَى شرط البخاري ومسلم.وكذا صححه الألباني رحمه الله في «صحيح أبي داود»

[3] پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

درس هفتم مقدماتی / شناخت مختصر بدعت در منابع شرعی  

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(12- قسمت)

خوب، الان می رسیم به سؤالات دوستان:

1. السلام علیکم اخی، بدعت حقیقی و اضافی به چه معناست؟

قبل از توضیح این اصطلاحات، برای چندمین بار خدمت تان عرض کنم که، این اصطلاحات ساخته و پرداخته ی بعضی از فقهاست و نمی توان مثل قرآن یا سنت به آن نگاه کرد، و اگر کسی چیز دیگری گفت در برابرش ایستاد انگار مثلاً شخص با چیز مطلقی روبرو شده و در برابر چیز مطلقی صحبت کرده، نه. اما سؤال شما:

بدعت حقیقی یعنی: بدعتی که اصلی در شرع ندارد، و نه به اختصار و نه در تفاصیل بر دلیل معتبر و حتی شبه دلیلی تکیه نمی‌کند. مثل بدعت شاهیگری به جای خلافةٌ علی منهاج نبوة، یا بدعت تفرق که هیچ اصلی در قانون شریعت الله ندارند.

اما، بدعت اضافی یعنی: اصلی در شریعت دارد اما، ممکن است درالسبب، الجنس، کیفیت، عدد، مقدار، زمان و یا مکان تغییرات و جابجایی هایی انجام شده باشد که در ابتدای همین درسمان به صورت موردی به آن اشاره کردیم.

• سلام، آیا نماز خواندن پشت سر ملای سکولار اهل بدعتی که آگاهانه و به میل خودش از دمکراتها یا گروه اوجالان علیه مسلمین حمایت تبلیغی یا حتی مالی می کند و مردم را به کمک کردن به آنها تشویق می کند صحیح است؟

چنین شخص سکولار و مشرکی جزو «دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ» و «أَئِمَّةُ المُضِلِّينَ» و عالم سوء مرتدی است، و نمی توان به او گفت اهل بدعت؛ این شخص دچار بدعت مکفره یا مغلظه شده و با عبور او از چهار فیلتر(1- اثبات جرم 2- تأیید جرم توسط الله و رسولش 3- شروط تکفیر 4- موانع تکفیر) فقط می توان به او گفت مرتد نه اهل بدعت، و نماز خواندن پشت سر چنین مرتدی جایز نیست.  

• السلام علیکم برادر، آیا کسی که ریشش را با تیغ می زند اهل بدعت است و بدعت مفسقه انجام داده؟

اگر یقین داشته باشد و بداند و مطمئن باشد که حکم رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد ریش چیست اما، عمداً و به میل خودش و بدون حالت اضطرار و عذر شرعی آن را با تیغ بزند، بله، دچار فسق و مرتکبِ گناهِ مخالفتِ با سنتی شده و اگر با چنین شرایطی در این جرم و گناهش بماند و اهل این کار شود می توان به او گفت اهل بدعت. اما، اگر مثل امام نووی رحمه الله اجتهاد کند، چنین شخصی حکم مجتهد خطاکار را دارد و در هر صورتی یک ثواب برایش هست هر چند که اجتهادش اشتباه بوده باشد، در حالت اضطرار هم اگر مرتکب چنین جرمی شود باز تا رفع حالت اضطرار برایش مباح می شود.

• چرا زمانی که در شبکه های ماهواره ای درمورد بدعت صحبت می شود مثالهایی در حد پاچه ی شلوار و ریش و… زده می شود و از بدعتهای بزرگی مثل حکومتهای شاهیگری و تفرق و … صحبت نمی شود؟

چون، اولاً این اشخاص در مسائل ریز تخصص دارند، و این مسائل ریز را بیش از اندازه بزرگ کرده اند، و با بزرگ کردن این مسائل ریز، مسائل مهم، خود به خود ریز و ناچیز نشان داده می شوند و یا حتی به آن ها توجه نمی شود و نادیده گرفته می شوند. علاوه بر این، این اشخاص از اولویت بندی شرعی برخوردار نیستند، به همین دلیل است که به همین سادگی دچار اشتباه می شوند.

نکته ی دیگر در مورد این بحث به علمای درباری، وعاظ السلاطین و علمای سوء و منابع فکری مسلمین برمی گردد که به صورت رسمی تحت کنترل این علمای درباری و رسمی هستند.

شخص، در دستگاه حاکمه ی رژیمی فاسد مثل پادشاهی آل سعود منصب مفتی یا هیئت کبار عملاء را بر عهده دارد، یا یکی از شبکه های ماهواره ای وابسته به این رژیم را اداره می کند، یا یکی از منابر مساجد رابرایشان می گرداند؛ شما انتظار دارید چنین اشخاصی بیایند و بگویند که مثلاً شاهیگری بدعت است؟ نه، ایشان به جای آن می گویند با پای راست داخل دستشویی رفتن بدعت است و این را بیش از اندازه برای شخص بزرگ می کنند و موارد ریز دیگری که ما مشاهده می کنیم.

• السلام علیکم، آیا درست است که اهل بدعت را باید ترک کرد و از آنها دوری نمود؟

 رسول الله صلی الله عليه و سلم می فرمايد: «لا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ»،[1]برای شخص مسلمان، حلال نيست که از برادرش بيش از سه روز دوری کند. حالا، اگر این شخص گوش ندهد و بیش از سه روز دوری کرد، خودش دچار بدعتی شده و اگر آن را ادامه هم بدهد که مستحق آتش جهنم می شود. چون اهل بدعت می شود، چون آن را ادامه داده است.رسول الله صلی الله علیه وسلم چیزی گفته و او کار دیگری انجام داده و آن را ادامه داده، مستحق آتش می شود.

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثٍ، فَمَنْ هَجَرَ فَوْقَ ثَلَاثٍ فَمَاتَ دَخَلَ النَّارَ»،[2]اگر بیشتر از سه روز، دوری کرد و در این حالت دوری بمیرد وارد آتش می شود. یعنی گناهی در حد اهل بدعت و کُلُّ بِدعَةٍ ضَلالَةٌ، وَ کُلَّ ضَلالَةٍ فی النّارِ.می توانیم به او اهل بدعت بگوییم، بیشتر از سه روز ادامه داشته و اهل این کار شده و در همان حالت هم مرده است.

طرد کردن کافر اصلی هم در مرحله ی دعوت، غیر شرعی است؛ اما، زمانی که شخص جزو دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها شده باشد باید از او «حذر» کرد، یعنی هوشیار بود، مراقب بود و احتیاط کرد، و فقط زمانی دوری از شخص مسلمان فاسق و اهل بدعت توجیه شرعی دارد که دارای مصلحتی شرعی باشد.

سؤالات زیادند، درس هفتم مقدماتیمان را در اینجا خاتمه می دهیم و از الله تعالی می خواهیم به همه ی ما توفیق دهد که تعریفمان از بدعت را- مثل سایر موارد- اسلامی کنیم، و با اصلاح دیپلماسیمان با اهل قبله، هدفمان را فقط اصلاح و خیررسانی به خواهران و برادران مسلمان آلوده و غیر آلوده مان قرا دهیم، و از هجوم و حملات ناشیانه و بددهنی های رایج برادران نامتعال و نامیزانمان نسبت به اهل قبله ما را پاک و دور کند.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.

رَبَّنَا أَعِزَّنَا بِالإِسْلامِ، وَأَعِزَّ بِنَا الإسْلامَ، اللَّهُمَّ أَعْلِ بِنَا كَلِمَةَ الإسْلاَمِ، وَارْفَعْ بِنَا رَايَةَ القُرْآنِ.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته[3]

---

[1]– البخاري (۵۷۲۷) ، ومسلم (۲۵۶۰) از أبي أيوب الأنصاري رضي الله عنه روایت کرده اند.

[2]– أخرجه أَبُو دَاوُد من حَدِيث أبي هُرَيْرَة بِإِسْنَاد صَحِيح. وقال النووي رحمه الله في «رياض الصالحين» (ص ۴۳۳)؛ رواه أَبُو داود بإسناد عَلَى شرط البخاري ومسلم.وكذا صححه الألباني رحمه الله في «صحيح أبي داود»

[3] پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

Дорул ислом ва дорул куфр, ахком ва вазоиф.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(4- қисмат)

Дар инжо нез боз аллох таоло аз ” арз” ва сарзамини куффор ном мебарадки бар асоси қавонин ва дини куффор идора мешавад ва хокимият дар ихтиёри куффор аст ва ин кулли сифати сарзамини куффор ва дорул куфр аст.

Аллох таоло дар мовриди ансор мовжуд дар Мадина нез мефармояд:

  وَالَّذِینَ تَبَوَّؤُوا الدَّارَ وَالْإِیمَانَ مِن قَبْلِهِمْ یُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَیْهِمْ (حشر/9)

Ононики пеш омадани мухожирони махаллий ва кошона ( дини ислом) ро омада карданд ва иймонро ( дар дили худ устивор доштанд) касониро дуст медорандки ба пеши ишон мухожират карданд.

Ибни Касир мегуяд: яъни ансор қабли аз мухожирин дар ” дорул хижрат” сукунат доштанд ва ансор қабли аз бисёри аз ин мухожирин иймон оварданд.

Дар инжо нез аллох таоло аз сарзамини ансорики иймон оварда будан тахти унвони “дор” ном мебарад. Пас аллох таоло хам ба сарзамин ва ” дори” куффор ишора мекунад хам ба сарзамин ва ” дори” иймон ва мухожирин.

Ба дунболи ин, оёти сарихи хам вужуд дорандки ба вожиб будани хижрат аз сарзамини куффор ба сарзамини мўъминин ва мухожирин ишора доранд. Ба унвони мисол аллох таоло мефармояд:

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا جَاءکُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِیمَانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْکُفَّارِ(ممتحنه/10)

Эй мўъминон! Хенгомики занони мўъмин ба суйи шумо мухожират карданд, ишонро биёзмойид- худованд аз иймони онон огохтар аст ( то шумо)- харгох ишонро мўъмин ёфтид, ононро ба суйи кофарон барнагардонид.

Аллох таоло мефармояд:

 إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَواْ وَّنَصَرُوٓاْ أُوْلَٰٓئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍۢ ۚ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمْ يُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلَٰيَتِهِم مِّن شَىْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُواْ ۚ وَإِنِ ٱسْتَنصَرُوكُمْ فِى ٱلدِّينِ فَعَلَيْكُمُ ٱلنَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَٰقٌ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ‏(انفال/72)

‏бегумон касоники иймон оварданд ва мухожират карданд ва бо жон ва моли худ дар рохи худо жиход намуданд , ва касоники панох доданд ва ёрий намуданд бархи аз онон авлиё ва сарпарасти бархи дигаранд ва аммо касоники иймон оварданд ва лекин мухожират нанамуданд вилоят ва сарпарастий дар баробари онон надорид то онгохки мухожират мекунанд. Агар ( чанин мўъминони ғейри мухожири аз дасти зулм ва жури дигарон) ба сабаби динишон аз шумо кўмак ва ёрий хостанд, кўмак ва ёри бар шумо вожиб аст, магар замоники мухолифони онон гурухи бошандки миёни шумо ва ишон пеймон бошад. худованд мебинад ончироки мекунид ( пас мувозиби холи хамдигар ва хифзи худуд ва ахдхойики бастаид бошид.)

Бояд бидонидки дар қуръон ва суннати сахих ва тамоми осори ба жо монда аз сахоба ва аиммайи муслимин баъди аз ташкили дорул исломи Мадина, харгох исми аз хижрат бурда мешавад яъни: интиқол аз дор ва сарзамини куффор ба дор ва сарзамини мўъминин ва мухожирин.

То инжо барои мо ровшан шудки жудо кардани сарзамини тахти хокимияти ислом ва мўъминин аз сарзамини тахти хокимияти куфр ва кофарон аз суйи аллох таоло сурат гирифта ва оёти қуръон ба сирохат аз ду новъ сарзамин исм мебарад.

Баъди аз истирохати кутох аз суннати сахихи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва оройи сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам далоили бар жудо будани ин ду сарзамин ва исм гузорийи он тавассути росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва асхоб баён мешавад ба умиди инки бар яқини мўъминин изофа бишавад ва посухи бошад бар шубхоти куффори секуляри жахоний ва муртаддини секуляри махаллий ва бахусус шубхоти дорудастайи мунофиқинки бо зохири исломий ба жанги ислом ва қонуни шариати аллох ва дорул исломхойи мо омаданд.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

Еттинчи муқаддамот дарслари / шаръий манбаълардаги бидъатни мухтасар таниб олиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(11- қисм)

Мана бундай холатда,яхши суннатни йўлга қўйишлик ё суннати хасана, бу аллохнинг шариати қандай ижро қилиниши бўйича бирор бир равишни ироя бермаган ва бу мавзуда сукут сақлаган бир шаръий хукмни ижро қилиш учун бир равишни ва бир янги абзорни вужудга келтириш демакдир. Масалан аллохни шариатидаги қонун қандай намоз ўқишимизни баён қилган, аммо аллохни шариатидаги қонунларни қандай таълим берилиши ёки турли-хил макон ва замонларда душманларимизга  қарши рухий жангларда  қандай абзорлардан фойдаланишимиз кераклигини баён қилган эмас? Ёки хабарларимизни фалончи давлатга қандай қилиб етказишимиз борасида хам хеч нарса демаган? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шу хабарларни элчи ва отлиқлар орқали юборганлар, бу иш гохида ойлаб вақт олган, аммо бугунги кунда интернет ва ижтимоъий каналлар орқали, сахобалар Хисрав Парвез ё Хирақл ва бошқаларга хабар етказган масофадан кўра минглаб километр узоқдаги жойларга сиз бир неча дақиқа мобайнида хабар жўната оласиз, фейсбук, гугел, твитер,  ёху каби сизларнинг хабар етказадиган каналларингиз ва ижтимоъий, интернетий  каналларингиз аксар холда кофирларга тегишли.

Шариат мана бу ахкомларни оддий ва изтирорий холатларда  татбиқ қилиш абзорларидан фойдаланиш борасида хам сукут қилган. Бу сукут шуни англатадики, аллох таоло бу борада амр ва нахий қилмаган ва уни қандай татбиқ қилишни мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига ва мавжуд вазиятига қўйиб қўйган.  

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қуйидагича мархамат қилганликларини хаммамиз яхши биламиз: “Муоз ибни Жабал , мени умматимни орасида халол ва харом бўйича энг билимдон шахсдур”. Энди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам худди шу 28 ёшли Муоз ибни Жабални Яманга жўнатадилар ва ундан сўрайдиларки:

   كَيْفَ تَقْضِي إِذَا عَرَضَ لَكَ قَضَاءٌ؟

одамларни ўртасида нимага асосланган холда хукм чиқарасан? Муоз розиаллоху анху бунга жавобан айтдики: худони китобига асосланиб хукм чиқараман. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдилар:

  فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فِي كِتَابِ اللَّهِ؟

агар бу хукмни худони китобидан топа олмасангчи? Муоз айтди:

   فَبِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ،

росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларига асосланиб хукм чиқараман. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдилар: агар худони пайғамбарини суннатида хам топа олмасангчи?

  فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فِي سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ؟

шубхасиз ўзимни раъйим бўйича ижтиход қиламан,деди Муоз.

 أَجْتَهِدُ رَأْيِي وَلَا آلُو.

мана бу жавобни эшитганларидан сўнг росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг чехралари гулдай  очилиб кетди ва уни кўкрагига уриб мархамат қилдилар:

الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِي وَفَّقَ رَسُولَ رَسُولِ اللَّهِ لِمَا يُرْضِي رَسُولَ اللَّهِ،

аллохнинг росулини элчисини аллохнинг росули рози бўладиган нарса билан мувофиқ қилиб қўйган аллохга хамд ва санолар бўлсин. “[1]

Ха, шундай ишлар борки қуръон ва суннат улар борасида сукут сақлаган ва бу ишларни мусулмонларнинг ижтиходига қўйиб қўйган ва мусулмонлар “мавжуд вазиятга” ва “кундалик эхтиёжларига” муносиб равишда бу борада ўзларига хос ижтиходларни ироя бера олишади ва кундалик эхтиёжларига, саволларига “янги кунга” мувофиқ равишда жавоб беришга қодир бўлишади. Бу ерда шахс ижтиход қилган пайтида жамиятнинг эхтиёжларига шаръий манбаълардан янги равишни ироя  берган бўлади, албатта бу аллохни шариатидаги қонунлардан бирини хизматида бўлади, у аллохнинг амр ва нахийларини ёнига янги бир нарсани ироя бермайди.

Кейинги нуқта изтирорий ва зарурат холати бўлиб, шахс бир зарурат холатига тушиб қолади ва у мана бу зарурат холати ўртадан кўтарилгунча, ўзини мавжуд вазиятига ва кундалик эхтиёжларига муносиб бўлган ижтиходни ироя беради.

 Хозирда зарурат ва изтирор холатидаги мана бу ижтиходни “уч абзордан” бири ироя бериши ва ана бу изтирорий холат ўртадан кўтарилгунча аллохни шариатидаги қонунларга хилоф бўлган ишларни қилиши мумкин. Масалан худайбия паймони каби, мусулмонлар мухожир бўлиб келганларни кофирларга топширишган. Ха, улар ўртадаги паймон сабабли муваххид мухожирларни кофирларга топширишган, ёки нихоятда нозик ўринларда кофирларга молиёт,бож тўлашган; аслида эса кофирлар мусулмонларга молиёт,бож тўлашлари керак эди. Бу тўловларни бугунги кунда аксар мусулмонлар кофирларга тўлашади ва худди шу кофирлар ўша молиётларни,божларни сарфлаб мусулмонларни қатли ом қилишади, ёки олдинги даврда исломий изтирорий бадал хукуматлар ўртада сулх тузиш учун изтирорий холат ўртадан кўтарилгунча маълум маблағни тўлашган.

Мана бу борада жуда кўп мисолларни келтирса бўлади, шахслар  хам, гурухлар хам,уч абзор хам изтирорий холатга дуч келишади; хатто бу холатга  нубувват манхажига асосланган исломий хукумат дучор бўлиши мумкин, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам худайбия сулхида худди шу ишни қилган эдилар, исломий изтирорий бадал хукуматлар хам бани Умайяни баъзи хокимларига ўхшаб бундай холатга дучор бўлишлари мумкин, улар изтирорий холат ўртадан кўтарилгунча римлик кофирларга пул тўлашган, ёки бу холатга  мужохидларнинг вохид шўросини мажлиси  хам дуч келишлари мумкин, бу каби ишларни суриядаги,ироқдаги, ямандаги, афғонистондаги, чечендаги мужохидлар тузилган паймон сабабли амалга оширишган, олдин айтганимиздек бундай изтирорий  холатга  якка шахслар хам дучор бўлиши мумкин.

Мана бу холатларни барчасида яъни зарурат ва изтирорий вазиятларда шу нарсани тушуниб олишимиз керакки, агар шахс аллохни шариатидаги қонунларга хилоф бўлган ишни қилишга мажбур бўлса ва уни бу иши кунлар,ойлар эмас балким йиллар давом этадиган бўлса, аммо зарурий холат ўртадан кўтарилмаса, бу кишини қилган ишига узр келтиришимиз керак, агар бошқалар ана бу шахсга  зарурат ва изтирорий холатида ёрдам беришга қодир бўлишмаган тақдирда хам, хаддиақал унга тухмат қилишмасин,тамға ва лақаблар ёпиштиришмасин,хамда ошкора  зулм хам қилишмасин.

(давоми бор……..)

---

[1]– أخرجه أبو داود في سننه

یِیتتِینچِی مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ شَرعِی مَنبَعلَردَگِی بِدعَتنِی مُختَصَر تَنِیب آلِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(11- قیسم)

مَنَه بوُندَی حالَتدَه، یَحشِی سُنَّتنِی یوُلگَه قوُیِیشلِیک یا سُنَّتِی حَسَنَه، بُو اَلله نِینگ شَرِیعَتِی قَندَی اِجرا قِیلِینِیشِی بوُیِیچَه بِیرار بِیر رَوِیشنِی اِیرایَه بِیرمَه گَن وَ بُو مَوضُوعدَه سُوکوُت سَقلَه گَن بِیر شَرعِی حُکمنِی اِجرا قِیلِیش اوُچُون بِیر رَوِیشنِی وَ بِیر یَنگِی اَبزارنِی وُجوُدگَه کِیلتِیرِیش دِیمَکدِیر. مَثَلاً اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُندَه قَندَی نَماز اوُقِیشِیمِیز بَیان قِیلِینگَن، اَمّا اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی قَندَی تَعلِیم بِیرِیلِیشِی یاکِی توُرلِی- هِیل مَکان وَ زَمانلَردَه دُشمَنلَرِیمِیزگَه قَرشِی رُوحِی جَنگلَردَه  قَندَی اَبزارلَردَن فایدَه لَه نِیشِیمِیز کِیرَکلِیگِینِی بَیان قِیلگَن اِیمَس؟ یاکِی خَبَرلَرِیمِیزنِی فَلانچِی دَولَتگَه قَندَی قِیلِیب یِیتکَه زِیشِیمِیز بارَه سِیدَه هَم هِیچ نَرسَه دِیمَه گَن؟ رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم شُو خَبَرلَرنِی اِیلچِی وَ آتلِیقلَر آرقَه لِی یُوبارگَنلَر، بُو اِیش گاهِیدَه آیلَب وَقت آلگَن، اَمّا بوُگوُنگِی کوُندَه اِینتِرنِیت وَ اِجتِمائِی کَنَللَر آرقَه لِی، صَحابَه لَر خِسرَو پَروِیز یا حِیرَقل وَ باشقَه لَرگَه خَبَر یِیتکَزگَن مَسافَه دَن کوُرَه مِینگلَب کِیلامِیتر اوُزاقدَگِی جایلَرگَه سِیز بِیر نِیچَه دَقِیقَه مابَینِیدَه خَبَر جوُنَتَه آلَه سِیز، فِیسبوُک، گوُگِیل، توِیتِیر، یاهُو کَبِی سِیزلَرنِینگ خَبَر یِیتکَه زَه دِیگَن کَنَللَرِینگِیز  وَ اِجتِمائِی،اِینتِیرنِیت کَنَللَرِینگِیز اَکثَر حالدَه کافِرلَرگَه تِیگِیشلِی.

شَرِیعَت مَنَه بُو اَحکاملَرنِی عاددِی وَ اِضطِرارِی حالَتلَردَه تَطبِیق قِیلِیش اَبزارلَرِیدَن فایدَه نَه نِیش بارَه سِیدَه هَم سوُکوُت قِیلگَن. بُو سوُکوُت شوُنِی اَنگلَه تَه دِیکِی، اَلله تَعالَی بُو بارَه دَه اَمر وَ نَهِی قِیلمَه گَن وَ اوُنِی قَندَی تَطبِیق قِیلِیشنِی مُسُلمانلَرنِینگ کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرِیگَه وَ مَوجُود وَضِیعیَتِیگَه قوُیِیب قوُیگَن.

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم قوُیِیدَگِیچَه مَرحَمَت قِیلگَنلِیکلَرِینِی هَمَّه مِیز یَحشِی بِیلَه مِیز: “مُعاذ اِبنِ جَبَل، مِینِی اوُمَّتِیمنِی آرَه سِیدَه حَلال وَ حَرام بوُیِیچَه اِینگ بِیلِیمدان شَخصدوُر.” اِیندِی رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّم حوُددِی شوُ 28 یاشلِی مُعاذ اِبنِ جَبَلنِی یَمَنگَه جوُنَه تَه دِیلَر وَ اوُندَن سوُرَیدِیلَرکِی:     كَيْفَ تَقْضِي إِذَا عَرَضَ لَكَ قَضَاءٌ؟ آدَملَرنِی اوُرتَه سِیدَه نِیمَه گَه اَساسلَنگَن حالدَه حُکم چِیقَه رَه سَن؟ مُعاذ رَضِیَ الله عَنهُ بوُنگَه جَواباً اَیتدِیکِی: خُدانِی کِتابِیگَه اَساسلَنَه نِیب حُکم چِیقَه رَمَن. رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلدِیلَر:   فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فِي كِتَابِ اللَّهِ؟ اَگَر بُو حُکمنِی خُدانِی کِتابِیدَن تاپَه آلمَه سَنگچِی؟ مُعاذ اَیتدِی:    فَبِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، رَسُولُ الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی سُنَّتلَرِیگَه اَساسلَه نِیب حُکم چِیقَه رَه مَن. رَسُولُ الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلدِیلَر: اَگَر خُدانِی پَیغَمبَرِینِی سُنَّتِیدَه هَم تاپَه آلمَه سَنگچِی؟   فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فِي سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ؟ شُبهَه سِیز اوُزِیمنِی رَعیِیم بُویِیچَه اِجتِهاد قِیلَه مَن، دِیدِی مُعاذ. أَجْتَهِدُ رَأْيِي وَلَا آلُو. مَنَه بُو جَوابنِی اِیشِیتگَنلَرِیدَن سُونگ رَسُولُ الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی چِیهرَه لَرِی گوُلدَی آچِیلِیب کِیتدِی وَ اوُنِی کوُکرَه گِیگَه اوُرِیب مَرحَمَت قِیلدِیلَر:  الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِي وَفَّقَ رَسُولَ رَسُولِ اللَّهِ لِمَا يُرْضِي رَسُولَ اللَّهِ، اَلله نِینگ رَسُولِینِی اِیلچِیسِینِی اَلله نِینگ رَسُولِی راضِی بوُلَه دِیگَن نَرسَه بِیلَن مُوافِق قِیلِیب قوُیگَن اَلله گَه حَمدُ وَ سَنا لَر بوُلسِین. “[1]

حَه، شوُندَی اِیشلَر بارکِی قُرآن  وَ سُنَّت اوُلَر بارَه سِیدَه سوُکوُت سَقلَه گَن وَ بوُ اِیشلَرنِی مُسُلمانلَرنِینگ اِجتِهادِیگَه قوُیِیب قوُیگَن وَ مُسُلمانلَر “مَوجُود وَضِیعیَتگَه” وَ “کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرِیگَه” مُناسِب رَوِیشدَه بُو بارَه دَه اوُزلَرِیگَه خاص اِجتِهادلَرِینِی اِیرایَه بِیرَه آلِیشَه دِی وَ کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرِیگَه، سَواللَرِیگَه “یَنگِی کوُنگَه” مُوافِق رَوِیشدَه جَواب بِیرِیشگَه قادِر بوُلِیشَه دِی. بُو یِیردَه شَخص اِجتِهاد قِیلگَن پَیتِیدَه جَمِیعیَتنِینگ اِیختِیاجلَرِیگَه شَرعِی مَنبَعلَردَن یَنگِی رَوِیشنِی اِیرایَه بِیرگَن بوُلَه دِی، اَلبَتَّه بُو اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَن بِیرِینِی حِذمَتِیدَه بوُلَه دِی، اوُ اَلله نِینگ اَمر وَ نَهِی لَرِینِی یانِیگَه یَنگِی بِیر نَرسَه نِی اِیرایَه بِیرمَیدِی.

کِییِینگِی نوُقطَه اِضطِرارِی وَ ضَروُرَت حالَتِی بوُلِیب، شَخص بِیر ضَرُورَت حالَتِیگَه توُشِیب قالَه دِی وَ اوُ مَنَه بُو ضَرُورَت حالَتِی اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلگوُنچَه، اوُزِینِی مَوجُود وَضِیعیَتِیگَه وَ کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرِیگَه مُناسِب بوُلگَن اِجتِهادنِی اِیرایَه بِیرَه دِی.

حاضِرگِی ضَرُورَت وَ اِضطِرار حالَتِیدَگِی مَنَه بُو اِجتِهادنِی”اوُچ اَبزاردَن” بِیرِینِی اِیرایَه بِیرِیشِی وَ اَنَه بُو اِضطِرارِی حالَت اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلگوُنچَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه خِلاف بوُلگَن اِیشلَرنِی قِیلِیشِی موُمکِین. مَثَلاً حُدَیبِیَه پَیمانِی کَبِی، مُسُلمانلَر مُهاجِر بوُلِیب کِیلگَنلَرنِی کافِرلَرگَه تاپشِیرِیشگَن.  حَه،اوُلَر اوُرتَه دَگِی پَیمان سَبَبلِی مُوَحِّد مُهاجِرلَرنِی کافِرلَرگَه تاپشِیرِیشگَن، یاکِی نِهایَتدَه نازِیک اوُرِینلَردَه کافِرلَرگَه مالِیات،باج توُلَشگَن؛ اَصلِیدَه اِیسَه کافِرلَر مُسُلمانلَرگَه مالِیات،باج توُلَشلَرِی کِیرَک اِیدِی. بُو توُلاولَرنِی بوُگوُنگِی کوُندَه اَکثَر مُسُلمانلَر کافِرلَرگَه توُلَه شَه دِی وَ حوُددِی شوُ کافِرلَر اوُشَه مالِیاتلَرنِی،باجلَرنِی صَرفلَب مُسُلمانلَرنِی قَتلِی عام قِیلِیشَه دِی، یاکِی آلدِینگِی دَوردَه اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتلَر اوُرتَه دَه صُلح توُزِیش اوُچُون اِضطِرارِی حالَت اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلگوُنچَه مَعلوُم مَبلَغنِی توُلَشگَن.

مَنَه بُو بارَه دَه جُودَه کوُپ مِثاللَرنِی کِیلتِیرسَه بوُلَه دِی، شَخصلَر هَم، گوُروُهلَر هَم، اوُچ اَبزار هَم اِضطِرارِی حالَتگَه دوُچ کِیلِیشَه دِی؛ حَتّی بُو حالَتگَه نُبُوَّت مَنهَجِیگَه اَساسلَنگَن اِسلامِی حُکوُمَت دوُچار بوُلِیشِی موُمکِین،رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّم حُدَیبِیَه صُلحِیدَه حوُددِی شوُ اِیشنِی قِیلگَن اِیدِیلَر، اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتلَر هَم بَنِی اُمَیَّه نِی بَعضِی حاکِملَرِیگَه اوُحشَب بوُندَی حالَتگَه دوُچار بوُلِیشلَرِی موُمکِین، اوُلَر اِضطِرارِی حالَت اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلگوُنچَه رِیملِیک کافِرلَرگَه پوُل توُلَشگَن، یاکِی بُو حالَتگَه مُجاهِدلَرنِینگ واحِد شوُراسِینِی مَجلِیسِی هَم دوُچ کِیلِیشلَرِی موُمکِین، بُو کَبِی اِیشلَرنِی سوُرِیَه دگِی،عِراقدَگِی، یَمَندَگِی،اَفغانِستاندَگِی، چِیچِیندَگِی مُجاهِدلَر توُزِیلگَن پَیمان سَبَبلِی عَمَلگَه آشِیرِیشگَن، آلدِین اَیتگَه نِیمِیزدِیک بوُندَی اِضطِرارِی حالَتگَه یَککَه شَخصلَر هَم دوُچار بوُلِیشِی موُمکِین.

مَنَه بُو حالَتلَرنِی بَرچَه سِیدَه یَعنِی ضَرُورَت وَ اِضطِرارِی وَضِیعیَتلَردَه شوُ نَرسَه نِی توُشوُنِیب آلِیشِیمِیز کِیرَککِی، اَگَر شَخص اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگَه خِلاف بوُلگَن اِیشنِی قِیلِیشگَه مَجبُور بوُلسَه وَ اوُنِی بُو اِیشِی کوُنلَر، آیلَر اِیمَس بَلکِیم یِیللَر دَوام اِیتَه دِیگَن بوُلسَه، اَمّا ضَرُورِی حالَت اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلمَسَه، بُو کِیشِینِی قِیلگَن اِیشِیگَه عُذر کِیلتِیرِیشِیمِیز کِیرَک، اَگَر باشقَه لَر اَنَه بُو شَخصگَه ضَروُرَت وَ اِضطِرارِی حالَتِیدَه یاردَم بِیرِیشگَه قادِر بوُلِیشمَه گَن تَقدِیردَه هَم، حَدِّیاَقَل اوُنگَه توُحمَت قِیلِیشمَه سِین، تَمغَه وَ لَقَبلَر یاپِیشتِیرِیشمَه سِین،هَمدَه آشکارَه ظُلم هَم قِیلِیشمَه سِین.

(دوامی بار…….)

---

[1]– أخرجه أبو داود في سننه

درس هفتم مقدماتی / شناخت مختصر بدعت در منابع شرعی  

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(11- قسمت)

در این صورت، گذاشتن سنت خوب یاسُنَّةً حَسَنَةً یعنی، به وجود آوردن یک روش و یک ابزار جدید و تازه ای برای اجرای یک حکم شرعی که شریعت الله برای چگونگی اجرای آن روشی را ارائه نداده و موضوع را مسكوت گذاشته است. مثلاً قانون شریعت الله فرموده که چگونه نماز را بخوانیم اما، نفرموده که چگونه درآموزش قانون شریعت الله به مسلمین یا درجنگ روانی مان با دشمنان در مکانها و زمانهای مختلف ازچه ابزارهایی استفاده کنیم؟ یا چگونه این پیام را به فلان کشور برسانیم؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم همین پیام را از طریق پیک و سواره فرستاد که گاه بیشتر از یک ماه هم طول می کشید، اما، امروزه با اینترنت و شبکه های اجتماعی هزاران کیلومتر دورتر از این مسافتی که اصحاب، پیام را به خسرو پرویز یا هرقل و دیگران رساندند شما کمتر از چند ثانیه پیام را به تمام زمین می رسانید و پیکتان و کانال اطلاع رسانیتان مثل فیس بوک، گوگل، تویتر، یاهو، شبکه های اجتماعی و اینترنتی و غیره اکثراً متعلق به کفار هستند.

شریعت، در استفاده از ابزارهای تطبیق این احکام در حالتهای عادی و اضطراری هم سکوت کرده است. این سکوت به این معنی است که الله تعالی امر و نهی در این زمینه ارائه نداده و چگونگی تطبیق آنرا متناسب با وضع موجود و نیازهای روز مسلمین واگذار کرده است.

می دانیم که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «معاذ بن جبل، آگاه ترین فرد امت من به حلال و حرام است». حالا، رسول الله صلی الله علیه وسلم این معاذ بن جبل رضی الله عنه 28 ساله را به یمن می فرستد و از او می پرسد: كَيْفَ تَقْضِي إِذَا عَرَضَ لَكَ قَضَاءٌ؟ در میان مردم براساس چه چیزی قضاوت خواهی کرد؟ معاذ رضی الله عنه در پاسخ گفت: بر پایه ی کتاب خدا. رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمود: فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فِي كِتَابِ اللَّهِ؟ اگر حکمی را در کتاب خدا نیافتی؟ معاذ گفت: فَبِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، بر اساس سنت رسول الله صلی الله علیه و سلم قضاوت خواهم کرد. رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمود: اگر در سنت پیامبر خدا آن را نیافتی؟ فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فِي سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ؟ معاذ گفت: بدون درنگ به رأی خود اجتهاد می کنم. أَجْتَهِدُ رَأْيِي وَلَا آلُو.صورت رسول الله صلی الله علیه و سلم پس از شنیدن این پاسخ مثل غنچه ی گل شکفته شد و به سینه ی او زد و فرمود: الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِي وَفَّقَ رَسُولَ رَسُولِ اللَّهِ لِمَا يُرْضِي رَسُولَ اللَّهِ، الحمد و سپاس خدایی را که فرستاده ی خودش را به آنچه پیامبر را راضی می کند، موافق و هماهنگ کرده است».[1]

بله، اموری هستند که قرآن و سنت در موردشان سکوت کرده و آن ها را به اجتهاد مسلمین واگذار نموده و مسلمین می توانند متناسب با«وضع موجود» و «نیازهای روزشان» اجتهاد خاص خودشان را ارائه دهند و به نیازها و سؤالات روزشان پاسخی «به روز» داشته باشند. در اینجا، زمانی که شخص اجتهاد می کند، یعنی روشی تازه برای پاسخ گویی به نیازهای جدید جامعه از منابع شرعی ارائه می دهد که در خدمت یکی از قوانین شریعت الله است، و چیز تازه ای را در کنار امر و نهی های الله تعالی ارائه نمی دهد.

نکته ی بعدی، حالت اضطرار و ضرورت است که شخص متناسب با ضرورتی که در آن قرار گرفته تا رفع شدن این ضرورت، اجتهادی متناسب با وضع موجود خودش و نیازهای روز خود ارائه می دهد.

 الان ممکن است این اجتهاد در حالت اضطرار و ضرورت را یکی از «سه ابزار» ارائه نماید و تا رفع این حالت اضطرار، کارهائی را انجام دهد که برخلاف قانون شریعت الله است. مثلاً مثل پیمان حدیبیه، مسلمین مهاجر را به کفار تحویل دهد. بله، به خاطر پیمانی که دارند مجبور شوند مسلمانِ موحدِ مهاجر را تحویل کفار دهند، یا در موقعیتهای حساسی به کفار سرانه و مالیات پرداخت کنند؛ در حالی که، باید کفار به مسلمین سرانه و جزیه پرداخت کنند. چیزی که امروزه اکثر مسلمین به کفار آن را پرداخت می کنند و همین کفار با همین مالیاتها و سرانه های مشابه، مسلمین را قتل عام می نمایند، یا قبلاً حکومتهای بدیل اضطراری اسلامی برای بستن صلحی تا رفع شدن حالت اضطرارشان مبالغی را پرداخت کرده اند.

موارد در این زمینه ها خیلی زیاد هستند که هم برای شخص و گروه حالت اضطرار پیش می آید و هم برای سه ابزار؛ یعنی هم ممکن است برای حکومت اسلامی علی منهاج نبوة پیش بیاید، همان کاری که رسول الله صلی الله علیه و سلم در صلح حدیبیه و موارد مشابه انجام داد، و هم ممکن است برای حکومت بدیل اضطراری اسلامی پیش بیاید همان کاری که بعضی از حکام بنی امیه انجام دادند و پول هایی را برای رفع شدن حالت اضطراری به کفار رومی پرداخت کردند، و یا ممکن است توسط مجلس شورای واحد مجاهدین پیش بیاید، همان کاری که مجاهدین در پیمان هایی که انجام دادند در سوریه، عراق، یمن، افغانستان، مسلمانان چچن هم آن را انجام دادند و گفتم ممکن است برای شخص هم این حالت اضطرار پیش بیاید.

در تمام این حالات، باید متوجه این حالت اضطرار و ضرورت شد، و اگر شخص مرتکب کاری بر خلاف قانون شریعت الله شد و این کارش روزها و ماهها و بلکه، سالها ادامه داشت و ضرورتش رفع نشد، باید برایش عذر قائل شد و اگر شخص نمی تواند در برداشتن این حالت اضطرار و ضرورت کمکی کند لااقل مرتکب تهمت زنی، برچسب زنی و ظلم آشکار به مسلمین گرفتار هم نشود.

(ادامه دارد…….)

---

[1]– أخرجه أبو داود في سننه

Дорул ислом ва дорул куфр, ахком ва вазоиф.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(3- қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез мефармояд:

  إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى[1]

Аъмол ба ниятхо бастагий доранд ва бо хар кас, мутобиқи ниятиш рафтор мешавад. Имоми Шофеъий ва имоми Ахмад ибни Ханбал гуфтанд ин хадис ек севуми ислом аст тўвжихи имоми Шофеъий [2]

рохимахуллох ин астки дин доройи се бахш аст: эътиқод, аъмол ва ихлос, лизо ек севум кулли динро ин хадис шомил аст. ^[3]

пас ин истелохотики дар миёни фуқахойи мазохиби мухталифи исломий ба сурати мутавотир ба кор рафтанд тамоман риша дар қуръон ва суннати сахих доранд.

Холо истелохи дигарики тавассути фуқахойи тамоми мазохиби исломий ба сурати муштарак ба кор рафта, тақсими жахон ба ду бахш дорул ислом ва дорул куфр астки ба сиёсати бейнал милалийи муслимин рабт дорад.

Яъни хамчунонки аллох таоло худиш инсонхоро ба мусалмон ва куффор тақсим карда ва куффорро ба ” шиш дастайи ошкор” ва ” ек дастайи пинхон” тақсим карда ва барои хар кудом қавонини вазъ карда, ба хамин тартиб аллох таоло худиш бо жудо кардани сарзамини муслимин аз сарзамини куффор, барои сарзаминхойики тахти хокимияти муслимин ва ё тахти хокимияти куффор хастанд нез исмхойи жудогона ва қавонини жудогонайи вазъ карда аст, ва мўъминин нез бо гирифтани хамин усомийики аллох таоло дар қуръон ё аз забони росулиш саллаллоху алайхи васаллам баён карда инсонхо ва сарзаминхоро исм гузорий карданд.

Мутаважжих шудид чи шуд? Яъни номгузорий ва тақсими инсонхо ба ” аллазина аману” ва ( 1. Аллазина хаду 2. Вассобиъин 3. Ваннасоро 4. Валмажус 5. Валлазина ашроку ( мушрикин ё ба забони имрузин секуляристхо) ва 6. муртаддин

 «مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ»

Ва хамчунин тақсим ва номгузорийи замин ба ду бахш сарзаминхойи тахти хокимияти ислом ё дорул ислом ё сарзаминхойи тахти хокимияти куфр ё дорул куфр мисли усул ва қоида фиқхий нестандки мужтахидин ва фуқахойи мазохиби исломий бо иттиход ва фахм аз оёт ва аходис ин истелоххойи дорул ислом ва дорул куфрро дуруст карда бошанд, балки худи аллох таоло дар китобиш ё аз забони росулиш саллаллоху алайхи васаллам ин сарзаминхоро тақсим карда ва сахоба ва тамоми мазохиб хам бар хамин асос ба жудо кардани сарзаминхойи тахти хокимияти ислом ва сарзаминхойи тахти хокимияти куфр пардохтанд.

Аллох таоло мефармояд:

وَکَتَبْنَا لَهُ فِی الأَلْوَاحِ مِن کُلِّ شَیْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِیلاً لِّکُلِّ شَیْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَکَ یَأْخُذُواْ بِأَحْسَنِهَا سَأُرِیکُمْ دَارَ الْفَاسِقِینَ ‏(اعراف/145)

Ва барои у дар алвох ( таврот) аз хар чизи невиштем, то панд ва андурз ва ровшангари хамма чиз бошад. Алвохро бо қудрат ва мохкам баргир ва ба қовми худ фармон биде  никутарини онхоро ба кор банданд. ( масалан авфро бар қисос ва ончироки доройи ажри бештар аст бар чизи таржих дихандки аз савоби камтари бархурдор аст) . Ба зуди сарзаминхойи фосиқин ( куффори чун: од ва самуд ва қовми лут) ро ба шумо нишон медихем.

Дар инжо аллох таоло сарзамини куффорро тахти унвони ” дорул фосиқин” ё сарзаминхойи фосиқхо ном мебарад.

Ё аллох таоло мефармояд: Солих ба қовми секуляри худ гуфт:

فَقَالَ تَمَتَّعُواْ فِی دَارِکُمْ ثَلاَثَةَ أَیَّامٍ  (هود/65)

Солих бадишон гуфт: дар сарзамин ва махалли худ се руз зиндагий кунид.

Дар инжо нез боз аллох таоло аз махалли сукунати куффори мушрик ва секуляри қовми Солих тахти унвони ” дор” исм мебарад.

Аллох таоло аз забони қовми секуляри Шуъайб мефармояд:

 قَالَ الْمَلأُ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُواْ مِن قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّکَ یَا شُعَیْبُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ مَعَکَ مِن قَرْیَتِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِی مِلَّتِنَا قَالَ أَوَلَوْ کُنَّا کَارِهِینَ ‏(اعراف/88)

Ашроф  ва сарони қовми Шуъайб гуфтанд: эй Шуъайб! Хатман ту ва касонироки бо ту иймон оварданд аз шахр  ва ободийи худ берун мекунем магар инки ба қавонин ва барномахойи миллати мо баргардид. Шуъайб гуфт: оё мо ба қавонин ва барномахойи ойини шумо дар меойем дар холики дуст намедорем ва намепасандем?!

Ин дақиқан хамон кори астки секуляристхойи кунуний ( ё ба забони арабий мушрикини кунуний) аз мўъминин мехоханд. Ё бояд тобеъи қавонини секуляристийи мо шавид ё бояд кишвар ва сарзамини моро тарк кунид. Магар ғейри аз ин аст?

Дар хар сурат дар инжо нез аллох таоло аз сарзамин ва махал ва шахри куффор ном мебарад.

Аллох таоло дар жойи дигар мефармояд:

 وَقَالَ الَّذِینَ کَفَرُواْ لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّکُم مِّنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِی مِلَّتِنَا فَأَوْحَى إِلَیْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِکَنَّ الظَّالِمِینَ ‏(ابراهیم/13)

Кофарон ба пайғамбарони худ гуфтанд: ё ба қавонин ва барномахойи ойини мо боз мегардид ё инки шуморо аз сарзамини худ берун мекунем. пас парвардигоришон ба онон вахий фристодки хатман ситамкоронро нобуд мекунем.

(идома дорад……..)

---

[1]  متفق علیه . بخاری 1

[2] طرح التثريب في شرح التقريب (1/ 6 ح 1) شرح الأربعين النووية لابن دقيق العيد (2(.

[3] کتاب الاذکار امام نووی، ص:4