نویسنده: admin

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(63- қисмат)

Инхо дар тамоми находхо табдил ба мутахассисини хосси хамон херфа шуданд. Муллойи мутахассис шуданд , хофизи қуръони мутахассис шуданд ,хадисдони хибра шуданд ,арабидон ва балоғадони хибраи шуданд , ва дар хар чи марбут ба дин ва косиби кардан бо дин бошад ,хибра шуданд.

Барои хамин ,аввалин иқдом , поксози инхо аз ин ахзоб ва находхост ва ин амри мухим ,танхо ва танхо аз тариқи қудрати хукумати сурат мегирад. Дар ин сурат ,касики қасди мубораза бо ин жараёни махуфро дорадки дар торупуди муслимин риша даванда  ва риша карда аст. Аввалин ва мухимтарин рох ин астки хукумати исломий ташкил дихад ва агар чанин хукумати вужуд дорад ,бояд онро то жойики метавонад қудратманд кунад . Алъон ин хукумат  хатто агар ек хукумати бадили изтирорий исломий хам бошад ва бар асоси хар ек аз мазохиби исломий ташкил шуда бошад бо тамоми айбхойики дорад боз ин танхо рохкор аст. Бояд онро то жойики метавонад қудратманд кунад . Ин қудрати хукумати бузургтарин ва мухимтарин рохкори барои мудирият ва махори бўхрон ва жараёни куффори пинхони дохилий ва секулярзадахои астки шаб ва руз бо онхо сар ва калла мезанем ва аз мафосиди онхо хам огохем.

Равиши дувум дар панохи қудрати хукумати ,огох кардани муслимин ва ошкор кардани абъод ,мавозеъ ва мохияти воқеий дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахост , дар панохи хукумати исломий. Бояд дар панохи қудрати хукумати исломий жихати огох кардани муслимин ва ошкор кардан аз мохияти воқеий ,абъоди густарда ,васиъ ва мавозеъ ( мовзеъгирийхойи ) ин дорудастаи мунофиқин ва секулярзада иқдом шавад .

Медонемки хокимият дар жомеъайи исломий ва дастёбий ба қудрати исломий хам бар се поя устувор аст:

Қонунгузорий ва ташриъ :

«أَمْ لَهُمْ شُرَکاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّینِ ما لَمْ یَأْذَنْ بِهِ اللّهُ وَ لَوْلا کَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِىَ بَیْنَهُمْ وَ إِنَّ الظّالِمِینَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ» (شوری/۲۱)،

Шояд онон шарикон ва маъбудхойи дорандки барои ишон диниро падид овардандки худо бидон ижоза надода аст ( ва аз он бехабар аст ) агар ин сухани қотиъона ва доваронайи ( худо , мабни бар мухлати кофарон ва таъхири қиёмат то вақти муъаййани он ) набуд, миёнишон ( бо халоки кофарон ва боқи гузоштани мўъминин ) довари мегардид . Қатъан ситамгарон азоби дардноки доранд . Пас ,аввали қонунгузори ва ташриъ аст.

Хукм кардан бар асоси хамин қонун :

«وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ» (مائده/۴۴)

، «وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ»،«وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْظالِمینَ»،

Ва хар каси баробари он чизи хукм накунадки худованд нозил карда аст у ва амсоли у бегумон кофаранд ,

«وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ».

Пас мовзуъи дувум мурожаъа ба хамин қонун дар сурати ниёз ,қонуни ташриъ шуда , бар асоси хамин қонуни астки ташриъ карда аст.

Мурожаъа ба хамин қонун дар сурати ниёз , қонуни ташриъ шуда , бар асоси хамин қонун хукм хам мешавад . Мархалайи севум мурожаъа ба хамин қонун дар сурати ниёз аст  :

«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا» (نساء/60)،

( эй пайғамбар !) оё таажжуб намекуни аз касоники мегуяндки онон бидончи бар ту нозил шуда ва бидончи пеш аз ту нозил шуда иймон доранд аммо , мехоханд довариро ба пеши тоғут бибаранд ( ва хукми уро ба жойи хукми худо бипазиранд ?! ). Ва холи онки бадишон амр дода шуда астки ба тоғут иймон надошта бошанд

«وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ»

Ва шайтон мехохадки ишонро баси гумрох кунад.

«أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا»

Шайтон мехохад онхоро дар масири залолат ,гумрохи ва золлин қарор дихад .Касики бар асоси қонуни шариати аллох хукм намекунад ва худишро мусалмон медонад жузви хамон гурухи золлин ва саргардонон қарор мегирад.

(идома дорад……)

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(101- қисм)

Тўғри, мана бу шахс кофир мушрик бўлган, аммо мана бу қоидани мунофиқлар ва секулярзадалар борасида хам риоя қилса бўлади, бир шахс агар иртидод жиноятини бир марта қиладиган бўлса, ўша аввалги сафар тавбаси қабул қилинади. Энди бу ерда яхудийларнинг ўйинлари бу бошқа масала, улар аслида муртад бўлиб тавба қоидасига шомил бўлишлари учун,  умуман мусулмон бўлишмаган эди.

  Мунофиқлар ва секулярзадаларга алоқадор бўлган дарсларда шу нарса равшан бўлдики, мунофиқлар хам гохида ошкор кофирларнинг мусулмонларга қарши жибхасидаги рухий жангларда қатнашишади ва улар қўлга тушган пайтларида ёлғон  узр ва бахоналар келтиришади ва уларни узрлари қабул қилинади. Албатта улар мусулмонларни рахбари росулуллох салллаллоху алайхи васалламни улар нима дейишса қулоқ солиб қабул қиладиган   ишонувчан, содда инсон деб фарз қилишарди,     

وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ

Улар умуман мухим эмасди, бу ердаги энг мухим нарса уларнинг зохирда исломий хукуматга тобеъ бўлишлари эди. Уларнинг рост ё ёлғон айтаётганликларини ташхис бериш мухим бўлганми? Йўқ, бу ерда улар сабабли алданиб қолаётган мусулмонларни химоя қилиш,дифоъ қилиш мухим бўлган.

Умар ибни Хаттоб айтадики: росулуллох саллаллоху алайхи васалламни даврларида  вахий нозил бўларди, хозир эса вахий узилган; хозир мен сизларда кўриниб турган нарсаларга асосан муносабатда бўламан. Бизларга нисбатан яхшилик қилган кишига амният берамиз ва уни ўзимизни олдимизда ушлаб турамиз, уни ботини билан ишимиз йўқ;  худованд уни хисоб-китоби билан ўзи машғул бўлади. Кимки бизларга ёмонликни ошкор қиладиган бўлса, унга омонлик бермаймиз ва уни тасдиқламаймиз; агарчи у ўзини ботини яхши эканини изхор қилса хам ёки уни ботини яхши бўлса хам, уни ботини билан ишимиз йўқ.

Хўп, энди ширкдан сўнг мусулмонлар учун  тафарруқдан бошқа шарри кўпроқ нима бор? Аслида тафарруқ хам мушрикларни сифатларидан бири хисобланади.

  وَلا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکينَ * مِنَ الَّذينَ فَرَّقُوا دينَهُمْ.

Иймондан сўнг хам мусулмон кишини қонини нажот бериш, вахдат, қудрат, исломий хукуматдан кўра мусулмонлар учун юқорироқ турадиган яхшилик борми? Демак, ўзини вахдатини ошкор қилган ва исломий хукуматни, мусулмонларни жамиятини, мусулмонларни жамоатини  қувватга кириши учун харакат қилган хар қандай киши, бизларни энг  афзал яхшиликка даъват қилибди, албатта шаръий меъзонга кўра уни даъватини қабул қилишимиз керак, унга ёлғон айтяпсан, мусулмон эмассан демаймиз:  

وَلاتَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا

бизлар Усома розиаллоху анхуни хатосига дучор бўлишни хохламаймиз.

Хар қандай суратда,бизни мусулмонни иймони борасидаги назаримиз мусбат бўлиб, у хақида яхши гумон қиламиз, магар инки уни хилофи собит бўладиган бўлса, хар қандай бахона, шаръий узр ва хатто шубха билан бўлса хам шахсни маъзур тутамиз ва зохирда жиноят хисобланган ва ўртада мусулмонни қони тўкилиши хам мумкин бўлган ишдан уни поклаймиз. Биз мусулмон шахсга  нажот бериш учун хар қандай шубхага қўл урамиз.

Шу сабабли хам уламоларни айтишича, агар бир мусулмон кишини кофир экани борасида 99 та далил бўлса, аммо уни мусулмон эканига фақат бир далил мавжуд бўлса, биз ана ўша бир далилни оламиз ва уни ислом доирасидан чиқариб юбормаймиз. Бу яъни мусулмонга нисбатан яхши гумон қилиш қоидасига амал қилиш, мусулмон учун шаръий узр келтириш ва шариат пинхон қилишга буюрган айбларни пинхон қилиш ва мусулмонларни касалликларини  дармон қилиш  хисобланади. Мусулмонлар борасида мана бу ижтимоъий хақиқатни назарга олинади, чунки аксар холатда авом мусулмон халқи куфрга оид сўзларни айтиш ёки куфр амалларини қилишни қасд қилмайди, балки охирги ўринда жаннатга кирадиган кишига ўхшаш куфр сўзларига  ё куфр амалига дучор бўлиб қолади, шаръий монеъликлар эса уларнинг иймонларига зарар етиб қолишига рухсат бермайди.

Айтиб ўтилган нарсаларни хаммаси билан ва бизлар хабардор бўлган ўринлар билан бирга мусулмон шахсни жойгохи каъбадан кўра юқорироқда жойлашган, мусулмонни қонини химоя қилиш ва мусулмонни қони тўкилишига монеълик қилиш учун харакат қилиш, каъбани ва уни бузилишини  химоя қилишдан кўра мухимроқдур. Шу сабабли хам жангдан олдинми ё жангни орасидами яъни хар қандай фурсатда уларга  мухолиф мусулмонлар деб ташхис қўйилиши ва худди ака-укангни, опа-синглингни химоя қилганингдек  уларни химоя қилиниши лозим. Буюк уламоларнинг мана бу истелохотларни вужудга келтиришларидан ва бу фиқхий  истелохотлардан фойдаланишларидан мақсад, жахолат ёки нотўғри таъвил ёки хар қандай шаръий узр сабабли  фитналарга тушиб қолган ё ўзлари хохлаган ва хохламаган холатда тил ва қўллари билан муртадларни жибхасига жойлашиб қолган ва муртадларни жибхасида ўзини биродарларига қарши жанг қилаётган  мусулмонларни химоя қилишдур.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(101- قیسم)

توُغرِی مَنَه بُو شَخص کافِر مُشرِک بُولگن، اَمّا مَنَه بُو قائِدَه نِی مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بارَه سِیدَه هَم رِعایَه قِیلسَه بوُلَه دِی، بِیر شَخص اَگر اِرتِداد جِنایَتِینِی بِیر مَرتَه قِیلَه دِیگن بوُلسَه، اوُشَه اَوَّلگِی سَفَر تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینَه دِی. اِیندِی بُو یِیردَه یَهُودِیلَرنِینگ اوُیِینلَرِی بُو باشقَه مَسَلَه، اوُلَر اَصلِیدَه مُرتَد بوُلِیب تَوبَه قائِدَه سِیگه شامِل بوُلِیشلَرِی اوُچُون، عُمُوماً مُسُلمان بوُلِیشمَه گن اِیدِی.

 مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرگه عَلاقَه دار بوُلگن دَرسلَردَه شوُ نَرسَه رَوشَن بوُلدِیکِی، مُنافِقلَر هَم گاهِیدَه آشکار کافِرلَرنِینگ مُسُلمانلَرگه قَرشِی جِبهَه سِیدَگِی رُوحِی جَنگلَرِیدَه قَتنَه شِیشَه دِی وَ اوُلَر قوُلگه توُشگن پَیتلَرِیدَه یالغان عُذر وَ بَهانَه لَر کِیلتِیرِیشَه دِی وَ اوُلَرنِی عُذرلَرِینِی قَبوُل قِیلِینَه دِی. اَلبَتَّه اوُلَر مُسُلمانلَرنِی رَهبَرِی رَسُول لله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی اوُلَر نِیمَه دِییِیشسَه قوُلاق سالِیب قَبوُل قِیلَه دِیگن اِیشانوُچَن، ساددَه اِنسان دِیب فَرض قِیلِیشَردِی،  وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ اوُلَر عُمُوماً مُهِم اِیمَسدِی، بُو یِیردَگِی اِینگ مُهِم نَرسَه اوُلَرنِینگ ظاهِردَه اِسلامِی حُکوُمَتگه تابِع بوُلِیشلَرِی اِیدِی. اوُلَرنِینگ راست یا یالغان اَیتَه یاتگنلِیکلَرِینِی تَشخِیص بِیرِیش مُهِم بوُلگنمِی؟ یوُق، بُو یِیردَه اوُلَر سَبَبلِی اَلدَه نِیب قالَه یاتگن مُسُلمانلَرنِی حِمایَه قِیلِیش، دِفاع قِیلِیش مُهِم بُولگن.

 عُمَر اِبنِ خَطّاب اَیتَه دِیکِی: رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی دَورلَرِیدَه وَحِی نازِل بوُلَردِی،حاضِر اِیسَه وَحِی اوُزِیلگن؛ حاضِر مِین سِیزلَردَه کوُرِینِیب توُرگن نَرسَه لَرگه اَساساً مُناسَبَتدَه بوُلَه مَن. بِیزلَرگه نِسبَتاً یَحشِیلِیک قِیلگن کِیشِیگه اَمنِیَت بِیرَه مِیز وَ اوُنِی اوُزِیمِیزنِی آلدِیمِیزدَه اوُشلَب توُرَه مِیز، اوُنِی باطِینِی بِیلَن اِیشِیمِیز یوُق؛ خُداوَند اوُنِی حِساب – کِتابِی بِیلَن اوُزِی مَشغُول بوُلَه دِی. کِیمکِی بِیزلَرگه یامانلِیکنِی آشکار قِیلَه دِیگن بُولسَه، اوُنگه آمانلِیک بِیرمَیمِیز وَ اوُنِی تَصدِیقلَه مَیمِیز؛ اَگرچِی اوُ اوُزِینِی باطِینِی یَحشِی اِیکَه نِینِی اِظهار قِیلسَه هَم یاکِی اوُنِی باطِینِی یَحشِی بوُلسَه هَم، اوُنِی باطِینِی بِیلَن اِیشِیمِیز یوُق.

حوُپ، اِیندِی شِیرکدَن سوُنگ مُسُلمانلَر اوُچُون تَفَرَّقدَن باشقَه شَررِی کوُپراق نِیمَه بار؟ اَصلِیدَه تَفَرُّق هَم مُشرِکلَرنِی صِیفَتلَرِیدَن بِیرِی حِسابلَه نَه دِی.   وَلا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکينَ * مِنَ الَّذينَ فَرَّقُوا دينَهُمْ.  اِیماندَن سوُنگ هَم مُسُلمان کِیشِینِی قانِینِی نَجات بِیرِیش وَحدَت، قُدرَت، اِسلامِی حُکوُمَتدَن کوُرَه مُسُلمانلَر اوُچُون یوُقارِیراق توُرَه دِیگن یَحشِیلِیک بارمِی؟ دِیمَک، اوُزِینِی وَحدَتِینِی آشکار قِیلگن وَ اِسلامِی حُکوُمَتنِی، مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِینِی، مُسُلمانلَرنِی جَماعَتِینِی قُوَّتگه کِیرِیشِی اوُچُون حَرَکَت قِیلگن هَر قَندَی کِیشِی، بِیزلَرنِی اِینگ اَفضَل یَحشِیلِیککَه دَعوَت قِیلِیبدِی، اَلبَتَّه شَرعِی مِعزانگه کوُرَه اوُنِی دَعوَتِینِی قَبوُل قِیلِیشِیمِیز کِیرَک، اوُنگه یالغان اَیتیَپسَن، مُسُلمان اِیمَسسَن دِیمَیمِیز:  وَلاتَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا بِیزلَر اَسامَه رَضِیَ الله عَنهُ نِی خَطاسِیگه  دُوچار بوُلِیشنِی هاحلَه مَیمِیز.

هَر قَندَی صوُرَتدَه ، بِیزنِی مُسُلماننِی اِیمانِی بارَه سِیدَگِی نَظَرِیمِیز مُثبَت بوُلِیب، اوُ حَقِیدَه یَحشِی گوُمان قِیلَه مِیز، مَگر اِینکِی اوُنِی خِلافِی ثابِت بوُلَه دِیگن بُولسَه، هَر قَندَی بَهانَه، شَرعِی عُذر وَ حَتَّی شُبهَه بِیلَن بوُلسَه هَم شَخصنِی مَعذوُر توُتَه مِیز وَ ظاهِردَه جِنایَت حِسابلَنگن وَ اوُرتَه دَه مُسُلماننِی قانِی توُکِیلِیشِی هَم موُمکِین بُولگن اِیشدَن اوُنِی پاکلَیمِیز. بِیز مُسُلمان شَخصگه  نَجات بِیرِیش اوُچُون هَر قَندَی شُبهَه گه قوُل اوُرَه مِیز.

 شُو سَبَبلِی هَم اوُلَمالَرنِی اَیتِیشِیچَه، اَگر بِیر مُسُلمان کِیشِینِی کافِر اِیکَه نِی بارَه سِیدَه 99 تَه دَلِیل بوُلسَه، اَمّا اوُنِی مُسُلمان اِیکَه نِیگه  فَقَط بِیر دَلِیل مَوجُود بوُلسَه، بِیز اَنَه اوُشَه بِیر دَلِیلنِی آلَه مِیز وَ اوُنِی اِسلام دائِرَه سِیدَن چِیقَه رِیب یوُبارمَیمِیز. بُو یَعنِی مُسُلمانگه نِسبَتاً یَحشِی گوُمان قِیلِیش قائِدَه سِیگه عَمَل قِیلِیش، مُسُلمان اوُچُون شَرعِی عُذر کِیلتِیرِیش وَ شَرِیعَت پِینهان قِیلِیشگه بوُیُورگن عَیبلَرنِی پِینهان قِیلِیش وَ مُسُلمانلَرنِی کَسَللِیکلَرِینِی دَرمان قِیلِیش حِسابلَه نَه دِی. مُسُلمانلَر بارَه سِیدَه مَنَه بُو اِجتِمائِی حَقِیقَتنِی نَظَرگه آلِینَه دِی، چوُنکِی اَکثَر حالَتدَه عَوام مُسُلمان حَلقِی کُفرگه آئِد سوُزلَرنِی اَیتِیش یاکِی کُفر عَمَللَرِینِی قِیلِیشنِی قَصد قِیلمَیدِی، بَلکِی آخِیرگِی اوُرِیندَه جَنَّتگه کِیرَه دِیگن کِیشِیگه اوُحشَش کُفر سوُزلَرِیگه یا کُفر عَمَلِیگه دوُچار بوُلِیب قالَه دِی،شَرعِی مانِعلِیکلَر اِیسَه اوُلَرنِینگ اِیمانلَرِیگه ضَرَر یِیتِیب قالِیشِیگه رُحصَت بِیرمَیدِی.

اَیتِیب اوُتِیلگن نَرسَه لَرنِی هَمَّه سِی بِیلَن وَ بِیزلَر خَبَردار بوُلگن اوُرِینلَر بِیلَن بِیرگه مُسُلمان شَخصنِی جایگاهِی کَعبَه دَن کوُرَه یوُقارِیراقدَه جایلَشگن، مُسُلماننِی قانِینِی حِمایَه قِیلِیش وَ مُسُلماننِی قانِی توُکِیلِیشِیگه مانِعلِیک قِیلِیش اوُچُون حَرَکَت قِیلِیش، کَعبَه نِی وَ اوُنِی بوُزِیلِیشِینِی حِمایَه قِیلِیشدَن کوُرَه مُهِمراقدِیر. شُو سَبَبلِی هَم جَنگدَن آلدِینمِی یا جَنگنِی آرَه سِیدَمِی یَعنِی هَر قَندَی فُرصَتدَن اوُلَرگه  مُخالِف مُسُلمانلشر دِیب تَشخِیص قوُیِیلِیشِی وَ حوُددِی اَکَه – اوُکَه نگنِی، آپَه – سِینگلِینگنِی حِمایَه قِیلگه نِینگدِیک اوُلَرنِی حِمایَه قِیلِینِیشِی لازِم. اَیتِیب اوُتِیلگن نَرسَه لَرنِی هَمَّه سِی بِیلَن وَ بِیزلَر خَبَردار بوُلگن اوُرِینلَر بِیلَن بِیرگه مُسُلمان شَخصنِی جایگاهِی کَعبَه دَن کوُرَه یوُقارِیراقدَه جایلَشگن، مُسُلماننِی قانِینِی حِمایَه قِیلِیش وَ مُسُلماننِی قانِی توُکِیلِیشِیگه مانِعلِیک قِیلِیش اوُچُون حَرَکَت قِیلِیش، کَعبَه نِی وَ اوُنِی بوُزِیلِیشِینِی حِمایَه قِیلِیشدَن کوُرَه مُهِمراقدِیر. شوُ سَبَبلِی هَم جَنگدَن آلدِینمِی یا جَنگنِی آرَه سِیدَه مِی یَعنِی هَر قَندَی فُرصَتدَه اوُلَرنِی مُخالِف مُسُلمانلَر دِیب تَشخِیص قوُیِیلِیشِی وَ حوُددِی اَکَه – اوُکَه نگنِی، آپَه – سِینگلِینگنِی حِمایَه قِیلگه نِینگدِیک اوُلَرنِی حِمایَه قِیلِینِیشِی لازِم. بُویُوک اوُلَمالَرنِینگ مَنَه بُو اِصطِلاحاتلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشلَرِیدَن وَ بُو فِقهِی اِصطِلاحاتلَردَن فایدَه لَه نِیشلَرِیدَن مَقصَد، جَهالَت یاکِی ناتوُغرِی تَعوِیل یاکِی هَر قَندَی شَرعِی عُذر سَبَبلِی فِتنَه لَرگه  توُشِیب قالگن یا اوُزلَرِی هاحلَه گن وَ هاحلَه مَه گن حالَتدَه تِیل وَ قوُللَرِی بِیلَن مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه جایلَه شِیب قالگن وَ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَه اوُزِینِی بِرادَرلَرِیگه قَرشِی جَنگ قِیلَه یاتگن مُسُلمانلَرنِی حِمایَه قِیلِیشدُور.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(101- قسمت)

درست است، این شخص کافر مشرکی بود، اما همین قاعده را در مورد منافقین و سکولارزده ها هم می توان رعایت کرد، و رعایت شد، و در جرم مشخصی که شخص در ارتداد می افتاد، تنها یک بار توبه اش در همان جرم مشخص پذیرفته می شد. مسأله ی بازی یهودیان چیز دیگری است، این ها اصلاً مسلمان نشده بودند تا مرتد شوند و مشمول قاعده ی توبه گردند.

در درس مربوط به منافقین و سکولارزده ها روشن شد که منافقین هم، گاه با جنگ روانی خود در همین جبهه ی کفار آشکار علیه مسلمین قرار می گرفتند، و زمانی که مچشان را می گرفتند عذر و بهانه های دروغینی می آوردند، و عذرشان هم پذیرفته می شد. هرچند که رهبر مسلمین و رسول الله صلی الله علیه و سلم را انسان ساده و زودباور فرض می کردند که هر چه این ها بگویند او گوش می دهد و قبول می کند: وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوأُذُنٌ. این ها اصلاً مهم نیست، مهم این بود که ظاهراً تابع حکومت اسلامی شوند، مهم این نبود که تشخیص داده شود این ها واقعاً راست می گویند یا نه؟ نه، مهم این بود که از مسلمانانی که فریب آن ها را خورده اند دفاع و محافظت شود.

عمر بن خطاب می گوید: مردم در عهد رسول الله صلی الله علیه و سلم وحی را می‌گرفتند و الآن وحی قطع شده است؛ الان من بر مبنای آنچه از شما ظاهر است با شما برخورد می‌کنم. هرکس برای ما خيری را آشکار کند به او امنيت می‌دهيم و او را نزد خودمان می‌گردانيم، در باطن او ما سهمی نداريم؛ خداوند به حساب او رسيدگی می‌کند. هرکس برای ما بدی‌ را آشکار کند به او امان نمی‌دهيم و او را تصديق نمی‌کنيم؛ هرچند بگويد: باطنش خوب است ما کاری به باطنش نداریم هرچند باطنش خوب باشد.

خوب، بعد از شرک چه شری بالاتر از تفرق می تواند برای مسلمین وجود داشته باشد که تفرق هم یکی از صفات مشرکین است؟ وَلا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکينَ * مِنَ الَّذينَ فَرَّقُوا دينَهُمْ. و بعد از ایمان چه خیری بالاتر از نجات خون یک مسلمان، وحدت، قدرت و حکومت اسلامی می تواند برای مسلمین وجود داشته باشد؟ پس، هر کسی که وحدت خودش را آشکار کند و در تقویت حکومت اسلامی، جامعه ی مسلمین و جماعت مسلمین بکوشد ما را به بهترین خیر دعوت کرده و باید بر اساس موازین شرعی دعوتش را اجابت کنیم و نگوییم تو مسلمان نیستی و دروغ میگویی:وَلاتَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا. ما نمی خواهیم دچار همان اشتباه اسامه رضی الله عنه شویم.

در هر صورت، نگرش ما در مورد ایمان مسلمان، مثبت است و حسن ظن داریم مگر اینکه خلاف آن ثابت شود و دنبال هر بهانه و عذر شرعی و حتی شبهه ای می گردیم که شخص را معذور بدانیم و او را از ارتکاب کاری که کرده و ظاهراً جرم محسوب می شود و ممکن است خون مسلمانی ریخته شود تبرئه کنیم. ما به هر شبهه ای برای نجات شخص مسلمان چنگ می زنیم.

به همین دلیل بود که علماء می گفتند اگر 99 دلیل برای کافر بودن یک مسلمان وجود داشته باشد و تنها یک دلیل برای مسلمان بودنش وجود داشته باشد ما همان یک دلیل را می گیریم و او را از دایره ی اسلام خارج نمی کنیم. این یعنی عملی کردن قاعده ی حسن ظن به مسلمان،عذر شرعی آوردن برای مسلمان و پوشیده نگه داشتن عیوبی که شرع فرموده باید پوشیده بمانند، و تلاش جهت اصلاح و درمان بیماری مسلمین و در نظر گرفتن این واقعیت اجتماعی در مورد مسلمین که اکثراً عوام مسلمین قصد کفرگوئی و انجام عمل کفری ندارند بلکه، به دلایلی مثل همان آخرین نفری که وارد بهشت می شود در گفته ی کفری یا عمل کفری می افتند و موانع شرعی هستند که اجازه نمی دهند به ایمان آن ها صدمه ای وارد شود.

با تمام این احوال و آنچه که گفته شد و با تمام مواردی که می دانیم، جایگاه شخص مسلمان بسیار بالاتر از کعبه است و محافظت از خون مسلمان و تلاش جهت ممانعت از ریخته شدن خون مسلمان مهمتر از محافظت از کعبه و تخریب کعبه است. به همین دلیل، باید قبل از جنگ و در اثنای جنگ، و در هر فرصتی تلاش شود که این مسلمین مخالف تشخیص داده شوند و از آن ها محافظت شود، همچنان که از خواهر و برادرت محافظت می کنی.تلاش علمای بزرگوار هم که این اصطلاحات را تولید کرده اند و این اصطلاحات فقهی را به کار برده اند این بوده که از مسلمینی محافظت شود که با جهالت یا تأویل غلط یا هر دلیلی که عذر شرعی محسوب می شود در این آشوب افتاده اند و خواسته یا ناخواسته با زبان یا دست در جبهه ی مرتدین قرار گرفته اند و در جبهه ی مرتدین علیه برادران خود می جنگند.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(62- қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояндки : дастгирахойи ислом ек ба ек шикаста мешаванд ,харгох ек датсгира нобуд шавад мардум ба ончики наздик аст чанг мезаданд ,аввали онхо ( аввал дастаики шикаста мешавад ) шакастани хукм аст ( хукм бар асоси қонуни худо ва хукумати исломий аз бейн меравад ) ва охари онхо намоз аст ( намозро тарк мекунанд ).Яъни ,замоники хукм кардан бар асоси хукми қуръон ва қонуни шариати аллох аз бейн меравад ва хокимияти дигари жойи онро мегирад , уммул фасоди домангири муслимин мешавадки боиси мубтало шудани муслимин ба хазорон бемори ва фасод мегардад то инки охарин бемори тарки намоз мешавад ,яъни куллан муслимин аз қонуни шариати аллох тухи мешаванд.

Яъни аз тарки хукм кардан бар асоси қонуни шариати аллох ва аз бейн рафтани хукумати исломий то тарки намози фардий ,хар мусибат ва фасодики муслимин ба он дучор шуда ва мешаванд ба далили набуди хукумати исломий ва адами тахким ба шариати аллох ва қонуни аллох аст ва то хукумати ғейри исломийки ба унвони ек уммул фасод бар жомеъа хоким шуда аз бейн наравад ва дубора дубора хукумати исломий ташкил нашавад бақияйи мафосид хам аз бейн намераванд ва жомеъайи муслимин хам ислох намешавад. Чун :

: إنَّ اللهَ یَزَعُ بالسُّلطان ما لا یَزَعُ بالقرآن.

Худованд бо қудрати хукумати ,кориро ба анжом мерасонадки бо қуръон ба анжом намерасонад.

Аллох таоло аз хамон ибтидо қудрати хукумати ва хокимият бар асоси қонуни шариати аллохро еки аз ахдофи зербанойи дини ислом ва рисолати тамоми пайғамбарон маърифий мекунад . Ба унвони мисол меоваремки :

«يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ» (ص/۲۶)،

Эй Довуд ! Мо туро дар замин жонишин сохтаем ( ва ба жойи пайғамбарони пешин нишондаем ) пас , дар миёни мардум ба хақ довари кун 

«فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ»

Ва аз хавойи нафс пейравий макунки туро аз рохи худо саргардон ва гумрох месозад . Бегумон ,касоники аз рохи худо гумрох ва саргардон мешаванд азоби сахти ба хотири фаромуш кардани рузи хисоб ва китоб ( қиёмат ) доранд.

Бале ,хукм накардан бар асоси қонуни шариати аллох ва аз миён рафтани хукумати исломий , муслимини  бечўпонро тобеъи хавойи нафс ва қарор гирифтан дар масири ” золлин ” ва ба ибороти дигар мунофиқин ,куффори пинхони дохилий ,секулярзадахо ва гургхо қарор медихад ,чи бихохем чи нахохем.

Ин куффори дохилий ва дорудастаики барои худишон фарохам карданд ,барои ошкор кардани сифоти даруний худишон дар мовқеийятхойи мухталиф ба суратхойи мухталифи худишонро нишон доданд; замони дар қолиби ек марказ ( чун зирор ) ,гох ба даруни ек мазхаб ва жараёни хазиданд ва бо шуълавар кардани ихтилофот ва амиқ кардани тафарруқи миёни муслимин ба ахдофи худ расиданд ( жангхойи мухталифики дар сарзаминхойи муслимин садхо сол астки жараён дошта ва холо хам жараён дорад ) ва гох барои нобуди мазхаби хосси ва хатто нобудийи дини ислом ,худишон мустақил иқдом ба тўлиди мазхаб ва хатто дини жудогона мувози бо дини ислом карданд мисли тўлиди алиюллохихои ғарби Эрон ё язидийхои шайтонпарасти Ироқ . Инхо душманони доно ва огохи хастандки аз муслимини жохил ва дустони нодон ба унвони абзор ва сипохи лашкар ва манобеъи таъмини манобеъи инсоний ва таъмини манофеъи моддий ва табақотий худишон истефода карданд.

Ба далили набуди  қудрати боздорандаги муслимин ва бахусус набуди қудрати хукумати ва находхои муртабит ба он , дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо қарнхост жомеъаро жавлонгохи худишон карданд , ва хазорон ва балки миллионхо муслиминро ба беморихойи мухтасси худишон олуда карданд. Жомеъайи кунуний мо хам ин рафторхойи олударо ба унвони дин дарёфт карда ва ба ирс бурда аст, ва ба шикли имрузин ва модерни , мовриди хужуми таблиғоти  васиъ олудагихойи дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахойи имрузин дар находхойи хукуматхойи вобаста ва ахзоби рангорангики қиёфайи исломи хам ба худишон гирифтанд ,мо ва жавомеъи моро хам мовриди хужум қарор доданд ва хаммаи мо ба нахви мовриди хужум қарор гирифтаем.

Ин мажмуъаки контроли находхойи диний ,таблиғий ва сиёсий жомеъаро хам дар ихтиёр гирифтанд боиси шуйуъи ва ривожи васиъ ва сариъ анвоъи беморихойи дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо дар тамоми лояхойи жомеъайи муслимин ва монеъи дар ровшангарий ва бедорий шуданд, ва бо пуштувонайи қудрати низомий ва моддий тоғутхо ва қудрати таблиғий худ боиси тасбити ин ахлоқиёти мазмум ва олуда дар миёни муслимин хам шуданд.(идома дорад……

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(61- қисмат)

Қаблан хам арз кардемки дорудастайи куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ё ба забони имрузин ,секулярзадахо ,дар хенгоми қудрати муслимин ба вужуд меоянд , хох қудрати ек шахс дар хонувода бошад, ё чанд нафар дар тоифа , ё гурух ва дорудастаи дар русто , ё қудрати хукумати исломий , ё қудрати афкори умумий муслимин бошад . Дар хар сурат ,нифоқ нишонаи тарс аз қудрат аст. Ба хамин далил , дар Макка мунофиқин набуданд,чун қудрати барои муслимин ва тарси барои куффор вужуд надошт.

Хар чи қудрати муслимин ва хукумати исломий бештар мешавад инхо бештар нифоқи худишонро пинхон мекунанд ва шабихи муслимин мешаванд ,саъй мекунанд бештар худишонро шабихи муслимин кунанд ва саъй мекунанд аломати аз худ нишон надихандки нишон аз нифоқ ва куфри даруни онхо бошад ; ва ба истелох пеши чашми мардум ва дигарон кори накунандки зишт шаванд. Аммо , ба хар мезони аз қудрати муслимин коста мешавад ва кохиш пейдо мекунад ва тарси мунофиқин хам кам мешавад ва ба истелох тарсишон мерезад  ба хамон мезон ,мунофиқин нифоқи худишонро аланийтар мекунанд. Ин ба далили заъфи қудрати боздорандаги муслимин аст ва нишонаи заъфи қудрат дар хонувода ва жомеъа мебошад . Дар мужтамаъи муслимин заъаф ба вужуд омада , заъфи қудрат ба вужуд омада ,халаи қудрат ба вужуд омадаки онхо тавонистанд то ин андоза пешравий кунанд.

Равиши бархурд бо ин куффори дохилий ва пинхон бисёр пичида астки ниёз ба баррасий ва мушкофи дақиқи дорад; ва ин яъни хунари идора ва мудирияти бахши аз афроди мовжуд дар жомеъаи муслиминки душмананд. Ин хийли мухим аст ,хунари идора ва мудирияти бахши аз афроди жомеъаки душмананд .Мубораза бо мунофиқин ва секулярзадахо мушкилтарин мархалаи мубараза ва мудирияти жомеъа астки ғейри аз қудрати хукумати исломий ва шўроийки тахти назорати хамин хукумат бошадки находхойиро сарпарасти мекунад хеч фард ва гурухи ” ба сурати комил ” ,қодир ба анжоми ин вазифаи хассос набуда ва нест. Танхо чанин кори аз ухдайи қудрати хукуматий ва находхои тахти амри он бармеояд.

Ба хамин далил ,саъй мекунем дар ек жамъбанди ва ба сурати мухтасар ва мовридий ба чанд равиши аслий хукумати исломий росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ишора мекунем:

Равиши аввал дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо : касби қудрати хукуматий ,изофа кардан ва афзудан бар қудрати хукуматий ва изофа кардан ва афзудан бар қудрати боздорандаги ижтимоий ба унвони асосийтарин ва мухимтарин рохкор мебошад.

Қудрати хукуматий ва находхойи тахти мудирияти он , шохкилид ва қавийтарин абзори дар контрол ва мудирияти фаолиятхойи мухарриби секулярзадахойи дохилий ба унвони дорудастаи куффори дохилий астки бидуни қудрати хукумати ,соири фаолиятхо ноқис ва ақим мемонанд.Яъни бидуни доштани қудрати хукумати , соири иқдомот ноқис ва хатто ақиманд.

Омили пейдоиши мунофиқин ва секулярзадахо хам хамин қудрати хукумати аст , ва омили хунсо кунанда хам хамин қудрати хукуматий аст. Тамоми фаолиятхои жонибий муслимин алайхи дорудастаи секулярзадахо тахти пушиши қудрати хукуматий маъний пейдо мекунад ва ба хамин натижаи мовриди дилхохи шариат мерасад.

Агар диққат шавад , қудрати дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо мутаносиб бо қудрати хукумати исломий ва шўройи назоратий он ва находхойи тахти мудирияти он дар навасон аст ; ба ин маъники хар чи қудрати хукумати исломий ва шўройи улил амр ва ижмоъи уммат ,қудратманд буда ба хамон мезон қудрати дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо кам шуда ва билакс , ба хар андоза қудрати хукумати исломий ва шўройи назорати он кохиш ёфта ба хамон андоза бар қудрати дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ва тавони моневри онхо дар жомеъаи муслимин изофа шуда аст.Замоники хукумати исломий ва тахким бар асоси қонуни шариати аллох дар миёни муслимин бардошта мешавад ё аз бейн меравад , жомеъа дарбаст жавлонгохи мунофиқин ва секулярзадахо буда ва хар ончики аз фасод хостанд бар сари муслимин оварданд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(60- қисмат)

Шумо тасаввур кунид хамон фитнаики мехостанд росулуллох саллаллоху алайхи васалламро терор кунанд аллох таоло исми онхоро ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфт аммо натавонист онхоро мухокама кунад . Чиро ? Чун онхо худишон ва чехрахоишонро пушонда буданд ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам далоил ,мадорик ва истинодоти зохирий надошт . Ба хамин далил астки мо ба далоил ва истинодоти зохирий хукм мекунем ва ба зохири онхо хукм мекунем .Чун , мо харгиз наметавонем ба даруни инсонхо нуфуз кунем . Бо ин вужуд ,иддаи муслимин атрофи мо дар барчасб задан ба инхо рохи иштибохро мераванд:

Замоники таъйин карди фалоний мунофиқ аст ,яъни чи ? яъни фалоний кофар аст . Чиро ? Чун аллох онхоро кофар номида . Метавони бигуйи онхо дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо хастанд ва ле вақти мегуйи фалоний мунофиқ аст яъни фалоний кофар аст, ва ин яъни такфир , ва бояд филтерхойи чохоргона мисли шурут ва мавонеъи такфирро риоят кард ва бо мустанодот пеш рафт ва агар тавонисти бо далоил ва истинодот собит куники ин банда худо кофар аст фабихо ; агар натавонисти собит куни аз ду холат хориж нест :

1 – шахс кофар нест ва куфр ба худит бармегардад ва дар дунё назди ахли илм расво ва беарзиш мешави ва дар қиёмат хам бояд посихгу боши ва натижаи харфи худитро бипазири.

2 – шахс воқеан кофар аст,ту натавонисти онро собит куни. Куфр ба ту барнамегардад ,аммо боз хам дар дунё назди ахли илм расво ва беарзиш мешави. Дуруст астки куфр ба ту барнамегардад аммо боз дар дунё боиси расвоий мешавад.

Дар ин сурат ,замоники далоили шумо яқини нестанд чиро бо иймон ва обруйи худит дар дунё ва қиёмат бози мекуни? Арзиши онро дорад ?Пас ,бо еки ду ё хатто чанд сифот аз сифоти секулярзадахоки шахс ба онхо гирифтор шуда наметавони шахсро бо онхо кофар ва мунофиқ бидони ,касиро ба ин шикл такфир накун . Чун замоники гуфти мунофиқи яъни кофари.

Инхо куффори пинхони дохилий хастанд агар шумо бихохид бо еки ё хатто чандто аз ин сифот касиро мунофиқ бидонид ,масири иштибохро рафтаид. Яъни шумо бо ек гунох ё чанд гунохи кабира касиро кофар гардид бидуни дар назар гирифтани филтерхойи чохоргона мисли шурут ва мавонеъи такфир.

На ман ,на ту ,на хеч сахобаи ғейри аз Хузайфаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам усомиро бу у дода буд, бо хар даражаи аз илм ва ихлос ,тажруба ,мардумшиносий ва ғейрих натавониста ва нахохем тавонист мунофиқ будани касиро собит кунем. Пас ,бехуда чиро худитро хаста ва беэътибор мекуни?

-Агар хиёнат карда мисли хар мусалмони хиёнати уро бо далили шаръ пасанд собит кун ва уро ба маржаъи расидаги кунанда биспор .

-Агар дуруғ гуфта ва тухмати зада бо далоил ва мадорик онро собит кун ва хаққи худитро аз у бигир .

-Агар тўвтиъайи чида ,боз хам бо далоил ва санад тўвтиъашро фош кун ва уро биспор дасти қонуни шариати аллох .

-Дар кул агар хар журми муртакиб шуда мисли ек мусалмони мужрим аз тариқи масирхои қазовати шаръий ва бо далоил ва аснод журми уро собит кун ва уро ба қонуни шариати аллох биспор то ончи мустахаққи уст каффи дастиш бигузоранд.

Равишхойи бархурд бо падидаи мунофиқин ва секулярзадахо дар жомеъаи исломий.

Ислом дар бурхурд бо ек душмани дохилий рохкорхойи амалий ва новинро ироа дода аст; мо маъмулан чанин падида ва эпозосион ,мухолифин ва душманони дохилийро бо чанин густардаги амалий аз назари иқтисодий ,низомий ,фархангий,ақидатий ва ………..ро дар хеч хукумати надидаем. Хамин алъон хам каси наметавонад масалан дар артеши хар ек аз кишвархои мудерн ва пешрафта ё кишвархои секуляри дунё хузур пейдо кунад ва мисли жанги ухуд бахона биёварадки ман дар ин жанг ширкат намекунам! Ё бигуяд ман моли хамин кишварам аммо молиёт намедихам , ё сифоти дигарики баён кардем ,чанин шахси , дар чанин мовқеийяти , дар чанин жавомеъи ин иддаохоро баён кунад ё амалий намояд.

Системи хукумати ислом дар жараёни бархурд бо ин падидайи новзухур ва дар жараёни бархурд бо падидайи мунофиқин ё секулярзадахо пруса ва барномаиро ба пеш мебурдки ба сурати систематик харакати жомеъаро бе хамон жойики аллох мехохад суқ медихад , ба хамон жойики аллох мехохад мекашонад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(59- қисмат)

Мо куллан дар дунё машкук хастемки фалоний мумкин аст мунофиқ бошад ва харгиз мисли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам он теъдоди аз мунофиқинро хам намешносем . Чун худо ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамон чанд нафарро маърифий карда буд ва хатто сахоба хам онхоро намешнохтанд. Пайғамбар исми хамон чанд нафарро ба Хузайфа ибни Ямон дод. Аммо ,аз бақияйи асомий харгиз бохабар нашуд ва танхо аллох аз онон хабар дошт ва онхоро мешнохт.

Барои хамин Умар ибни Хаттоб ба Хузайфа гуфт : ” эй Хузайфа , туро ба худо сўганд медихамки оё росулуллох саллаллоху алайхи васаллам исми  маро ба унвони фарди аз мунофиқин ба ту нагуфта аст? Гуфт : хейр ,аммо дигар ба соири суъолоти ту дар ин замина жавоб намедихам”.

Хийли аз ин сифот мумкин аст дар хар мусалмони бошад . Ин шак , моли касони мисли Умар ибни Хаттоб аст дар жохойи дигар хам гуфтем Ханзала ,Абу Бакр ва дигарон хам чанин шак мекунандки ба далили вужуди чанин сифоти дар миёни муслимин аст ,хатто агар собиқунал аввалун ва шогирдони мустақим росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам бошанд ,фарқи намекунад ин шак дар миёни хамма хаст. Каси онхоро намешносад чун ин сифот дар миёни хамма хаст дар миёни муслимин хам хаст дар миёни хийлихо хам пейдо мешавад.

Асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баъди аз вафоти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,хенгомики каси фовт мекард ба Хузайфа ибни Ямон нигох мекарданд ,агар руйи жанозаи намоз мехонд маълум мешудки он шахс жузви мунофиқин нест , ва ле агар руйи жанозаи он маййит намоз намехонд нишон дихандаи ин будки он маййит дар листи мунофиқини Хузайфа буда лизо , аз хондани намоз бар руйи у пархез мекарданд . Дар ин сурат ,хатто наздиктарин шогирдони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам аз инки битавонанд мунофиқинро ташхис диханд ожиз буданд ва танхо он теъдодиро метавонистанд ташхис дихандки росулуллох маърифий карда ё ба сурати ғейри мустиқим аз аъмоли Хузайфа мефахмиданд . Тоза ,теъдоди зиёди хам будандки танхо ва танхо аллох аз онхо хабар дошт ва худи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам аз онон бехабар буд.

Холо ,тасаввур кунид дар жанги ухуд масалан ек севум артеши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баргаштанд ,яъни чизи худуди 300 нафар ; аммо теъдоди мунофиқини дохилий ин 300 нафар ,чанд нафар буданд? Хийли кам ; бақия муслимин фариб хурдаи будандки дар дилхоишон мараз ва бемори вужуд дошт ва ба нафси худишон зулм карда буданд , ё хануз холис нашуда буданд ,ё дар мавориди мухлисини будандки фариб хурда буданд мисли хамон имоми масжиди зирор.

Холо , мо чигуна метавонем бо журмхои ин даста аз муслиминики душмананд ва бояд аз онхо хазр шавад бархурд кунем? Моки наметавонем аз хоинин дифоъ кунем . Аллох таоло мефармояд :

«إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاکَ اللّهُ وَلاَ تَکُن لِّلْخَآئِنِینَ خَصِیماً» (نساء/105)

Мо китобро ба хақ бар ту нозил кардаем то миёни мардумон тибқи ончи худо ба ту нишон дода аст доварий куни , ва мудофеъи хоинин мабош .

.‏«وَلاَ تَکُن لِّلْخَآئِنِینَ خَصِیماً»،

Мудофеъи хоинин мабош .

Яъни бо истинод ба далоил ва мадорик ,замоники хиёнати онхо ошкор шуд мисли хоинин бо онхо бархурд кун ва мудофеъи хоинин мабош .Далоил ва мадорики зохирий барои исботи журмхойи таъриф шуда дар шариатки марбут ба зиндаги зохирий инсонхо мешавад на зиндаги даруний инсонхо .

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(100- қисм)

Хўп, энди мана бу золимлар томонидан  алданган,жохил,хатокор мусулмонларнинг сени воситанг билан хақиқатни фахмлаганини ва тавба қилиб гунохлари кечирилганини қаердан биласан? Уларнинг аллох яхши кўрадиган кишилар жумласидан эканини қаердан биласан? Сен харгиз била олмайсан. Шундай бўлгач мусулмон биродарингга нажот бер ва уни устида тавба қилувчиларни ахкомларини пиёда қил, уни дармон қил ва уни  аллох яхши кўрадиган вохид сафга даъқат қил,

 «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»،

Хотиржам бўл, дўстларига қарши жангга кирадиган ёки уларни ўлдирадиган кишиларни аллох яхши кўрмайди; балки аллох уларга қарши жанг эълон қилади:

«إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ؛ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لأُعِيذَنَّهُ»،

Кимки мени дўстларимдан бирига душманчилик қилса, мен унга қарши жанг эълон қиламан. Мўъмин банда мени наздимда фарзлардан бошқа нарса билан махбуб бўла олмайди ва у менга нафл (яъни вожиб бўлмаган ибодатлар)ни бажариш билан яқинлашади, хатто натижада мен уни яхши кўраман, мен уни яхши кўрган пайтимда, у билан эшитадиган қулоғига ва у билан кўрадиган кўзига ва у билан ушлайдиган қўлига ва у билан қадам босадиган оёғига  айламан, агар мендан бирор нарсани сўраса унга бераман ва мендан панох сўраса унга панох бераман.

Хўп, энди Хотиб розиаллоху анхуга ўхшаган мана бундай шахслар иртидодни қасд қилмаганларини ва аллохни шариатини хаммасига таслим бўлганини, аммо комилан нотўғри, ғалат далилларга кўра сенга қарши томонга тушиб қолганидан хабардорсан ва уни тавба қилганини, хамда аллох  хам тавба қилгувчиларни яхши кўришини яхши биласан,

  «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ»

аллох таоло ўзини йўлида қитол яъни жанг қилган кишиларни хам яхши кўришидан хабаринг бор,

“إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ”

агар аллохни дўстларидан бирига қарши душманчилик қилсанг хам аллох сенга қарши жанг эълон қилишидан хам яхши хабардорсан,

“مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ”

аммо мана бу мусулмон шахсларнинг тавбаси рост ё ёлғон экани борасида шубхаланасан? Лекин бизларни хаммамиз яхши биламизки, шахс ишонч билан исломга киради ва шак-шубха билан ундан чиқиб кетмайди, демак, бу шахсни албатта тавба қилгувчилар, мужохидлар, аллохни яхши кўрувчилар жумласидан деб фарз қилишинг керак,

 نَحْسِبُهُ، وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلاَ نُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا.

Хўп, энди агар журъатинг бўлса, мана шу шак ва гумонларинг билан аллохга қарши жанг эълон қил.

Бу нихоятда хатарли нарса, улар зохирда ўзлари истамаган холда Хотибни ишини қилишади, лекин уларни қилаётган ишларини миқёси катта,кенг бўлиб гурух, жамоат, мазхаб кўринишига эга ва албатта уларга нисбатан муносабат билдирилган вақтда жуда хам диққат қилишини лозим, уларни бу ишларидан қайтариш ва бу ишларидан бўлган мақсадни, хадафни ташхис бериш керак ва уларни мусулмонларни жамоасига қайтариш, хамда агарчи ёлғондан бўлса хам  узрларини қабул қилиш лозим. Одатда бундай ўринларда кишини узри фақат бир марта қабул қилинади ва агар шахс бундай ишларни яна такрорлайдиган бўлса уни узри қабул қилинмайди.

Абу Изза Жумхийни бошидан ўтказган саргузаштлари яхши намуна бўла олади.  Бу шахс секуляр бўлиши билан бирга шоир инсон хам эди, қизлари кўп оилали мухтож одам бўлган. Бадр жангида асир бўлган пайтида росулуллох саллаллоху алайхи васалламга айтадики: эй росулуллох! Сиз мени оиласи катта мухтож киши эканимни яхши биласиз, сизга тўлов бериш учун молим хам йўқ, шунинг учун менга эхсон қилинг!  Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам уни узрини қабул қиладилар. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламга қарши иккинчи марта жангга чиқмаслиги ва у кишини душманларини химоя қилмаслиги борасида пайғамбаримиз ундан ахду- паймон оладилар.

Лекин Абу Изза росулуллох саллаллоху алайхи васалламга берган ахдига вафо қилмайди ва қурайш секуляристлари уни алдашади ва ухуд жангида лашкар орқага чекинаётган пайтида баъзи бир далилларга кўра лашкардан ортда қолади ва иккинчи марта мусулмонларни қўлига  асир тушади. Бу сафар хам росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан уни кечиришларини сўрайди, аммо росулулллох саллаллоху алайхи васаллам хам уни талабини қатъият билан рад қилиб мархамат қиладиларки:” Мухаммадни иккинчи марта алдадим  деб юришинг учун сени қўйиб юбормайман.”  Шу сабабли буюрадилар уни бошини танасидан жудо қилишади.

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(100- قیسم)

حُوپ، اِیندِی مَنَه بوُ ظالِملَر تامانِیدَن اَلدَنگن،جاهِل، خَطاکار مُسُلمانلَرنِینگ سِینِی واسِیطَه نگ بِیلَن حَقِیقَتنِی فَهملَه گه نِینِی وَ تَوبَه قِیلِیب گوُناهلَرِی کِیچِیرِیلگه نِینِی قَیِیردَن بِیلَه سَن؟ اوُلَرنِینگ اَلله یَحشِی کوُرَه دِیگن کِیشِیلَر جُملَه سِیدَن اِیکَه نِینِی قَیِیردَن بِیلَه سَن؟ سِین هَرگِیز بِیلَه آلمَیسَن. شوُندَی بوُلگچ مُسُلمان بِرادَرِینگگه نَجات بِیر وَ اوُنِی اوُستِیدَه تَوبَه قِیلگوُچِیلَرنِی اَحکاملَرِینِی پِیادَه قِیل، اوُنِی دَرمان قِیل وَ اوُنِی اَلله یَحشِی کوُرَه دِیگن واحِد صَفگه دَعوَت قِیل، «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»، حاطِرجَم بوُل، دوُستلَرِیگه قَرشِی جَنگگه کِیرَه دِیگن یاکِی اوُلَرنِی اوُلدِیرَه دِیگن کِیشِیلَرنِی اَلله یَحشِی کوُرمَیدِی؛ بَلکِی اَلله اوُلَرگه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیلَه دِی:   «إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ؛ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لأُعِيذَنَّهُ»،[1] کِیمکِی مِینِی دوُستلَرِیمدَن بِیرِیگه دُشمَنچِیلِیک قِیلسَه، مِین اوُنگه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیلَه مَن. مُؤمِن بَندَه مِینِی نَزدِیمدَه فَرضلَردَن باشقَه نَرسَه بِیلَن مَحبُوب بوُلَه آلمَیدِی وَ اوُ مِینگه نَفل ( یَعنِی واجِب بوُلمَه گن عِبادَتلَر)نِی بَجَه رِیش بِیلَن یَقِینلَه شَه دِی، حَتَّی نَتِیجَه دَه مِین اوُنِی یَحشِی کوُرَه مَن، مِین اوُنِی یَحشِی کوُرگن پَیتِیمدَه، اوُ بِیلَن اِیشِیتَه دِیگن قوُلاغِیگه وَ اوُ بِیلَن کوُرَه دِیگن کوُزِیگه وَ اوُ بِیلَن اوُشلَیدِیگن قوُلِیگه وَ اوُ بِیلَن قَدَم باسَه دِیگن آیاغِیگه اَیلَه نَه مَن، اَگر مِیندَن بِیرار نَرسَه نِی سوُرَه سَه اوُنگه بِیرَه مَن وَ مِیندَن پَناه سوُرَه سَه اوُنگه پَناه بِیرَه مَن.

حوُپ، اِیندِی خاطِب رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَه گن مَنَه بوُندَی شَخصلَر هَمَّه سِیگه تَسلِیم بوُلگه نِینِی، اَمّا کامِلاً ناتوُغرِی، غَلَط دَلِیللَرگه کوُرَه سِینگه قَرشِی تامانگه توُشِیب قالگه نِیدَن خَبَردارسَن وَ اوُنِی تَوبَه قِیلگه نِینِی، هَمدَه اَلله هَم تَوبَه قِیلگوُچِیلَرنِی یَحشِی کوُرِیشِینِی یَحشِی بِیلَه سَن،    «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ» اَلله تَعالَی اوُزِینِی یوُلِیدَه قِتال یَعنِی جَنگ قِیلگن کِیشِیلَرنِی هَم یَحشِی کوُرِیشِیدَن خَبَرِینگ بار، “إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ” اَگر اَلله نِی دوُستلَرِیدَن بِیرِیگه قَرشِی دُشمَنچِیلِیک قِیلسَنگ هَم اَلله سِینگه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیلِیشِیدَن هَم یَحشِی خَبَردارسَن،  “مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ” اَمّا مَنَه بُو مُسُلمان شَخصلَرنِینگ تَوبَه سِی راست یا یالغان اِیکَه نِی بارَه سِیدَه شُبهَه لَه نَه سَن؟ لِیکِن بِیزلَرنِی هَمَّه مِیز یَحشِی بِیلَه مِیزکِی، شَخص اِیشانچ بِیلَن اِسلامگه کِیرَه دِی وَ شَک – شُبهَه بِیلَن اوُندَن چِیقِیب کِیتمَیدِی، دِیمَک، بوُ شَخصنِی اَلبَتَّه تَوبَه قِیلگوُچِیلَر، مُجاهِدلَر، اَلله نِی یَحشِی کوُروُچِیلَر جُملَه سِیدَن دِیب فَرض قِیلِیشِینگ کِیرَک،  نَحْسِبُهُ، وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلاَ نُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا.  حُوپ، اِیندِی اَگر جُرعَتِینگ بوُلسَه، مَنَه شُو شَک وَ گوُمانلَرِینگ بِیلَن اَلله گه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیل.

بُو نِهایَتدَه خَطَرلِی نَرسَه ، اوُلَر ظاهِردَه اوُزلَرِی اِیستَه مَه گن حالدَه خاطِبنِی اِیشِینِی قِیلِیشَه دِی، لِیکِن اوُلَرنِی قِیلَه یاتگن اِیشلَرِینِی مِقیاسِی کَتتَه، کِینگ بوُلِیب گوُرُوه، جَماعَت، مَذهَب کوُرِینِیشِیگه اِیگه وَ اَلبَتَّه اوُلَرگه نِسبَتاً مُناسَبَت بِیلدِیرِیلگن وَقتدَه جوُدَه هَم دِققَت قِیلِینِیشِی لازِم، اوُلَرنِی بُو اِیشلَرِیدَن قَیتَه رِیش وَ بُو اِیشلَردَن بوُلگن مَقصَدنِی، هَدَفنِی تَشخِیص بِیرِیش کِیرَک وَ اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِی جَماعَه سِیگه قَیتَه رِیش، هَمدَه اَگرچِی یالغاندَن بُولسَه هَم عُذرلَرِینِی قَبُول قِیلِیش لازِم. عادَتدَه بوُندَی اوُرِینلَردَه کِیشِینِی عُذرِینِی فَقَط بِیر مَرتَه قَبوُل قِیلِینَه دِی وَ اَگر شَخص بوُندَی اِیشلَرنِی یَنَه تَکرارلَیدِیگن بوُلسَه اوُنِی عُذرِی قَبوُل قِیلِینمَیدِی.

اَبُو عِزَّه جُمحِینی باشِیدَن اوُتکَزگن سَرگوُزَشتلَرِی یَحشِی نَمُونَه بُولَه آلَه دِی. بُو شَخص سِکوُلار بوُلِیشِی بِیلَن بِیرگه شاعِر اِنسان هَم اِیدِی، قِیزلَرِی کوُپ عائِلَه لِی مُختاج آدَم بوُلگن. بَدر جَنگِیدَه اَسِیر بوُلگن پَیتِیدَه رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمگه اَیتَه دِیکِی: اِی رَسُول الله! سِیز مِینِی عائِلَه سِی کَتتَه مُختاج کِیشِی اِیکَه نِیمنِی یَحشِی بِیلَه سِیز، سِیزگه توُلاو بِیرِیش اوُچُون مالِیم یُوق، شوُنِینگ اوُچُون مِینگه اِحسان قِیلِینگ! رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم هَم اوُنِی عُذرِینِی قَبوُل قِیلَه دِیلَر. رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمگه قَرشِی اِیککِینچِی مَرتَه جَنگگه چِیقمَسلِیگِی وَ اوُ کِیشِینِی دُشمَنلَرِینِی حِمایَه قِیلمَسلِیگِی بارَه سِیدَه پَیغَمبَرِیمِیز اوُندَن عَهدُو – پَیمان آلَه دِیلَر. لِیکِن اَبُو عِزَّه رَسُول الله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّمگه بِیرگه عَهدِیگه وَفا قِیلمَیدِی وَ قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِی اوُنِی اَلدَه شَه دِی وَ اُحُد جَنگِیدَه لَشکَر آرقَه گه چِیکِینَه یاتگن پَیتِیدَه بَعضِی بِیر دَلِیللَرِیگه کوُرَه لَشکَردَن آرتدَه قالَه دِی وَ اِیککِینچِی مَرتَه مُسُلمانلَرنِی قوُلِیگه اَسِیر توُشَه دِی. بُو سَفَر هَم رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمدَن اوُنِی کِیچِیرِیشلَرِینِی سوُرَیدِی، اَمّا رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم هَم اوُنِی طَلَبِینِی قَطعِیَت بِیلَن رَد قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی: ” مُحَمَّدنِی اِیککِینچِی مَرتَه اَلدَه دِیم دِیب یوُرِیشِینگ اوُچُون سِینِی قوُیِیب یوُبارمَیمَن.” شوُ سَبَبلِی بُویُورَه دِیلَر اوُنِی باشِینِی تَنَه سِیدَن جُودا قِیلِیشَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1]– البخاري