نویسنده: admin

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (4)

(1 –قیسم)

رَسُول الله صلی الله علیه وسلَّم اوُزلَرِی اِیگه بُولگن حُکوُمَت قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه قَندَی کافِرلَر بِیلَن بُولِیب هَم قَندَی عَقِیدَه لَرگه، عَمَللَرگه اِیگه بوُلگن کافِرلَر بِیلَن مُتَّحِد بُولگنلِیکلَرِینِی کوُرِیب چِیقدِیک! اِیندِی بِیز بَعضِی کِیشِیلَرنِی نِهایَتدَه قوُرقِیتِیب یُوبارگن مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَگِی “اِتِّحاد” گه دَعوَت قِیلماقچِیمِیز! مَنَه بُو “اِتِّحاد”دَه بِیزلَر مُسُلمانلَر بِیلَن فَلان آیَتنِی یا تَرِیخِی رِوایَتنِی تَعوِیلِیدَه، اِجتِهادِیدَه اِیختِلافگه اِیگه بُولِیشِیمِیز مُومکِین.

• نِیمَه اوُچُون اوُلَر باشقَه مُسُلمانلَر بِیلَن بَعضِی بِیر اوُرِینلَردَه اِیختِلافگه اِیگه بُولِیشسَه هَم، بِیر جِبهَه دَه اِسلامِی “اِتِّحاد”گه اِیرِیشَه آلِیشِیمِیز مُومکِینلِیگِینِی توُشُونِیب یِیتِیشمَیدِی؟
• دُشمَن مُسُلمانلَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشگه قادِر بوُلمَگن جایدَه اوُلَرنِی اوُرتَسِیگه اِیختِلاف تَشلَش وَ مُسُلمانلَرنِی آرَسِیگه تَفَرُّقنِی تَرقَتِیش آرقَلِی اِیککِی عَصردَن بُویان اوُلَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلَیاتگنِینِی بِیلِیشسَه هَم، نِیمَه اوُچُون تَفَرُّقگه، اِیچکِی جَنگلَرگه، قِیرغِین شِعارلَرِیگه چَقِیرِیب یاتِیشِیبدِی؟
• – هَر کوُنِی بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی تامانِیدَن مُؤمِنلَر قَتلِی عام بُولَیاتگن بُولسَه هَم، نِیمَه اوُچُون جاهِلانَه بِیر- بِیرلَرِینِی اوُلدِیرِیشَدِی؟ اَصلِیدَه اِیسَه اوُلَر حَتّی جَنگ قِیزِیب توُرگن پَیتدَه هَم،اَگر بِیر کافِر جَنگچِی مِین اِیمان کِیلتِیردِیم، دِییدِیگن بُولسَه، اوُ بِیلَن جَنگ قِیلمَسلِیک کِیرَکلِیگِینِی وَ اُسامَه اِبنِ زَیدنِی خَطاسِینِی تَکرارلَمَسلِیک لازِملِیگِینِی یَحشِی بِیلِیشَدِی:   «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً»  اِیندِی جَنگ مَیدانلَرِیدَن اوُزاقدَه بُولگن وَ مُسُلمان اِیکَنلِیگِی هَم آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگن کِیشِیلَر حَقِیدَه نِیمَه قِیلِیش لازِملِیگِی اَنِیق نَرسَه، مَنَه بُو مُسُلمان کِیشِیلَرنِی تَنها گوُناهِی شوُکِی سِیزلَرنِی فِکرِینگِیز، تَعوِیلِینگِیزگه، اِجتِهادلَرِینگِیزگه مُخالِف اِیکَنِی حالاص، اَمّا اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیگه مُخالِف اِیمَسلَر.

اَگر سِین هَم مُحَلِّمگه اوُحشَب نَفسانِی وَ دُنیاوِی دَلِیللَرگه کوُرَه سُوز بِیلَن یا قوُلِینگ بِیلَن مُسُلمانلَرنِی اوُلدِیرسَنگ یاکِی اوُلَرنِی اوُلدِیرِیلِیشِیگه راضِی بوُلَدِیگن بوُلسَنگ، اَلبَتَّه بوُنِی جَوابِینِی بِیرَسَن وَ اوُزِینگنِی قوُیِیدَگِی سوُزلَرگه سَزاوار قِیلِیب آلَسَن:  «اِذْهَبْ لاَ غَفَرَ اللّهُ لَکَ؛  کِیتَوِیر اَلله سِینِی مَغفِرَت قِیلمَسِین، چوُنکِی سِین رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلّم مَرحَمَت قِیلگن خَطَرلِی گوُناهنِی قِیلگنسَن: كُلُّ ذَنْبٍ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَغْفِرَهُ إِلاَّ مَنْ مَاتَ مُشْرِكًا أَوْ مُؤْمِنٌ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا^[1]  اَلله بَرچَه گوُناهلَرنِی کِیچِیرِیشِی موُمکِین،مَگر سِکوُلار حالدَه اوُلگن کِیشِینِی یا مُؤمِن کِیشِی قَصددَن اوُلدِیرگن مُؤمِننِی کِیچِیرمَیدِی. اِیندِی سِکوُلار یا مُشرِک کِیمسَه جَهَنَّمدَه اَبَدِی قالَدِی، قاتِل مُؤمِن هَم – اَلله یَحشِیراق بِیلَدِی – جَهَنَّمدَه گوُناهِیگه یَرَشَه قالَدِی.

اِیندِی اَگر سِین اوُزِینگنِی یا گوُرُوهِینگنِی غَلَط تَعوِیلِی وَ تَفسِیرِی سَبَبلِی جَنگ قِیزِیب توُرگن وَ قَرار قَبُول قِیلِیش قِییِین پَیتدَه، شَهادَتَیننِی تِیلِی بِیلَن اَیتِیب توُرگن وَ مُرتَدلَرنِی گوُرُوهِیدَه بُولمَگن مُسُلماننِی اوُلدِیرَدِیگن بوُلسَنگ، اوُزِینگنِی رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلّمنِی سَواللَرِیگه تَیّارلَب قوُی:  « أَقَتَلْتَهُ بَعْدَمَا قَالَ: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ؟!» یاکِی اُسامَه اِبنِ زَید رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَب خَطا قِیلماقچِیمِیسَن؟ اوُندَه:  «فَكيْفَ تَصْنَعُ بلا إِله إِلَّا اللَّهُ إِذا جاءَت يوْمَ القيامَةِ؟!»

(دوامی بار……)

ادامه خواندن چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (4)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (4)

(1 –قسمت)

دیدیم که رسول الله صلی الله علیه وسلم با پشتوانه ی قدرت حکومتی که داشت با چه کفاری متحد شد، آنهم با چه عقاید و اعمالی که داشته و دارند!  حالا ما ندای دعوت به «اتحاد» میان مسلمین را سر می دهیم که عده ای را تا این اندازه هراسان کرده است! «اتحاد» با مسلمینی که ممکن است در تاویل و اجتهاد در مورد فلان آیه یا روایت تاریخی با ما اختلاف داشته باشند.

• چرا عده ای درک و فهم این را ندارند که می توانند در مواردی با سایر مسلمین اختلاف داشته باشند اما با این وجود  با «اتحاد» ی اسلامی در یک جبهه باشند؟
• چرا ندای تفرق و جنگ داخلی و کشتار با مسلمین را سر می دهند در حالی که می دانند که دشمنان هر جا توان جنگ با مسلمین را نداشته اند بین آنها اختلاف می اندازند و با دامن زدن به تفرق میان مسلمین نزدیک به دو قرن است که بر آنها حاکمیت دارند؟
• چرا جاهلانه همدیگر را می کشند در حالی که روزانه توسط کفار سکولار جهانی مومنین قتل عام می شوند؟ در حالی که می دانند حتی در گرماگرم جنگ نیز اگر کافری محارب گفت من ایمان آورده ام نباید با او جنگید و اشتباه اسامه بن زید رضی الله عنهما را تکرار کرد: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً» حالا چه رسد به کسانی که دور از میدانهای جنگ بوده و برای همه واضح و روشن است که جزو مسلمین هستند و تنها جرم این دسته از مسلمین اینه که مخالف افکار و تأویل و اجتهادات شما هستند نه مخالف شریعت الله.

اگر مثل مُحَلِّمٍ به این دلایل نفسانی و دنیوی مسلمانی را با گفتار یا دستت می کشی یا حتی راضی به کشته شدن آن هستی باید تاوان پس بدهی و خود را مخاطب : «اِذْهَبْ لاَ غَفَرَ اللّهُ لَکَ؛ برو که خدا تو را نیامرزد» قرار دهی چون خود را آلوده به گناه خطرناک کرده ای که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید:كُلُّ ذَنْبٍ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَغْفِرَهُ إِلاَّ مَنْ مَاتَ مُشْرِكًا أَوْ مُؤْمِنٌ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا^[1] ممکن است الله تمام گناهان را ببخشد مگر کسی که سکولار مرده باشد یا مومنی که مومنی را عمداً کشته باشد. حالا سکولار یا مشرک خلدین فیها ابدا در جهنم است و مومن قاتل هم والله اعلم چقدر به خاطر این جرمش در جهنم باقی بماند.

 حتی اگر به خاطر تاویل و تفسیر غلط خودت یا گروهت مسلمانی را در گرماگرم جنگ ودر تنگترین اوقات تصمیم گیری می کشی که شهادتین بر زبان جاری کرده و در گروه مرتدین نیست باید خود را  آماده پاسخ به سوال رسول الله صلی الله علیه وسلم کنی که : « أَقَتَلْتَهُ بَعْدَمَا قَالَ: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ؟!» آیا مثل اسامه بن زید رضی الله عنه می خواهی اشتباه کنی؟ آنوقت:«فَكيْفَ تَصْنَعُ بلا إِله إِلَّا اللَّهُ إِذا جاءَت يوْمَ القيامَةِ؟!»

(ادامه دارد…….)

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (4)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

(матлабни комил матни)

Барча кофирлар мўъминларни ошкор душмани бўлса хам:

إِنَّ الْکَافِرِینَ کَانُوا لَکُمْ عَدُوّاً مُبِیناً ( النساء/ 101)

Мана шу душманлар аллох таоло тарафидан даражаларга тақсим қилинган ва уларни хар бирига хос қонунлар таъйин қилинган бўлиб бизлар афзал “уч абзорни” бирини канали орқали  шароитга мувофиқ равишда бу кофирлар билан алоқалар қиламиз ва  иттиходиялар туза оламиз.

Албатта мушрикларга нисбатан қанчалик исломий хукуматни харбий қудратини меъзони кўпроқ бўлса, уларга  хатто бошқа мушрик кофирларга нисбатан эхтиёж хам бартараф бўлиб боради ва мана бу секуляристлар фақат иймон келтирган пайтларидагина мўъминларга хамрох бўла олишади, шу сабабли хам қудрат мўъминларни қўлида бўлган  мархалада биз улар билан фақат “вахдат”га рози бўламиз ва улардан аллох ва росулига иймон келтирасизларми?-деб сўралади.

«تُؤْمِنُ باللَّهِ وَرَسولِهِ؟»

Агар йўқ,дейишса. Биз хам уларга қайтиб кетавер,биз мушриклардан ёрдам олмаймиз,деймиз:

«فَارْجِعْ، فَلَنْ أَسْتَعِينَ بمُشْرِكٍ» ^[1]

Яъни агар бизларни “дорул исломимизни” харбий қудрати бошқа мушрик кофирларга қарши  мана бу мушрик кофирлар билан “иттиход” тузишга “эхтиёж” бўлмайдиган даражада бўлса,биз уларга очиқ-ойдин қилиб айтамизки:

«فإنَّا لا نَستعينُ بالمُشرِكينَ على المُشرِكينَ»^[2]

Шу шаклда секуляристларнинг юзига “иттиход” эшиги ёпилади, мана бу кимсалар агар дорул ислом билан паймон тузмаган бўлишса, иймон келтиришга мажбур бўлишади ва “вахдат” эшигидан киришади ёки жангни ихтиёр қилишади.

Агар диққат қиладиган бўлсак, хозирда мусулмонларга энг яқин бўлган кофирлар секуляристлар( ё араб тили билан айтганда мушриклар) бўлади. Мана бунга бирон киши шубха қиладими? Хозирги пайтда америка ва сехюнистлар режими ва уларни минтақадаги,жахондаги россия,хитой, бирлашган миллатлар ташкилотидаги натога ўхшаш  муттахидлари аллохни шариатидаги қонунларга қарши секуляризм динини байроқдорлари эканига бирор ким  шубха қиладими?    

Бизлар ўзимиздаги хукумат қудратини химояси остида мана бу мухожим жиноятчи душманни дафъ қилиш учун аллох ва росулини,жибрилни,мекоилни бошқа душманлари билан, махрамлар билан зино қилувчилар,марямга ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни номусларига  тухмат отувчилар билан муттахид бўла оламизми? Албатта. Бунга намуна, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўзлари эга бўлган хукумат қудратини химояси остида яхудийлар, мушриклар,насронийлар, мажусийлар ва ички мунофиқлар тўдаси билан макка мушрикларига қарши муттахид бўлганлар. Мана бу мусулмонларни тарихий воқеиятларидан бири бўлиб уни хеч ким инкор қила олмайди.

Мана бу холатда бизлар афзал “уч абзорни” бирини канали орқали ошкор кофирлар ва мунофиқларни тўдаси билан паймон тузган пайтимизда “иттиход” ташкил бўлади, аввалги қадамлардаёқ бизлар ихтилофга эга эканимизни қабул қилишимиз лозим, хар икки тараф ўзини ақидасини муқобил томонга мажбурлаб қабул қилдира олмайди, балки сўзлашув учун муносиб шароитни мухайё қилиш билан хар икки тараф томонидан қабул қилинган муштарак нарсаларга диққатни жамлайди, мана бу фарқлар хар қанча кўп бўлган  тақдирда хам муттахид хукуматни тузилишида қабул қилингандир  ва уни мудирият қилинади.

Яна такрорлаб айтаман мухолиф,фарқли ақидага эга бўлган шахсни ё жамоатни ё жамиятни мавжуд эканини қабул қилишлик уларни ақидалари,ишончлари, ақидавий шахсиятларини қабул қилинади деган  маънода эмас, балки мана бундай нарсани  борлигини қабул қиламиз ва баъзи ўринларда бизларга мухолифдир, аммо хамиша ихтилоф ва ажралиш ўринларини нуқтаси, келишилган муштарак ўринларнинг  тўлқинини таъсирида қолади.

ادامه خواندن Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

(مطلبنی کامل متنی)

بَرچَه کافِرلَر مُؤمِنلَرنِی آشکار دُشمَنِی بُولسَه هَم:  إِنَّ الْکَافِرِینَ کَانُوا لَکُمْ عَدُوّاً مُبِیناً ( النساء/ 101)  مَنَه شُو دُشمَنلَر اَلله تَعالی طَرَفِیدَن دَرَجَه لَرگه تَقسِیم قِیلِینگن وَ اوُلَرنِی هَر بِیرِیگه خاص قانوُنلَر تَعیِین قِیلِینگن بوُلِیب بِیزلَر اَفضَل “اوُچ اَبزارنِی” بِیرِینِی کَنَلِی آرقَلِی شَرائِطگه مُوافِق رَوِیشدَه بُو کافِرلَر بِیلَن عَلاقَه لَر قِیلَمِیز وَ اِتِّحادِیَه لَر توُزَه آلَمِیز.

اَلبَتَّه مُشرِکلَرگه نِسبَتاً قَنچَه لِیک اِسلامِی حُکوُمَتنِی حَربِی قُدرَتِینِی مِعزانِی کوُپراق بوُلسَه، اوُلَرگه حَتَّی باشقَه مُشرِک کافِرلَرگه نِسبَتاً اِیختِیاج هَم بَرطَرَف بوُلِیب بارَدِی وَ مَنَه بُو سِکوُلارِیستلَر فَقَط اِیمان کِیلتِیرگن پَیتلَرِیدَه گِینَه مُؤمِنلَرگه هَمراه بوُلَه آلِیشَدِی، شوُ سَبَبلِی هَم قُدرَت مُؤمِنلَرنِی قوُلِیدَه بُولگن مَرحَلَه دَه بِیز اوُلَر بِیلَن فَقَط “وَحدَت”گه راضِی بوُلَمِیز وَ اوُلَردَن اَلله وَ رَسُولِیگه اِیمان کِیلتِیرَسِیزلَرمِی؟- دِیب سُورَلَدِی.  «تُؤْمِنُ باللَّهِ وَرَسولِهِ؟» اَگر یُوق، دِییِیشسَه. بِیز هَم اوُلَرگه قَیتِیب کِیتَه وِیر، بِیز مُشرِکلَردَن یاردَم آلمَیمِیز، دِییمِیز: «فَارْجِعْ، فَلَنْ أَسْتَعِينَ بمُشْرِكٍ» ^[1] یَعنِی اَگر بِیزلَرنِی “دارُ الاِسلامِیمِیزنِی” حَربِی قُدرَتِی باشقَه مُشرِک کافِرلَرگه قَرشِی مَنَه بُو مُشرِک کافِرلَر بِیلَن “اِتِّحاد” توُزِیشگه “اِیختِیاج” بوُلمَیدِیگن دَرَجَه دَه بُولسَه، بِیز اوُلَرگه آچِیق- آیدِین قِیلِیب اَیتَمِیزکِی:  «فإنَّا لا نَستعينُ بالمُشرِكينَ على المُشرِكينَ»^[2] شُو شَکلدَه سِکوُلارِیستلَرنِینگ یوُزِیگه “اِتِّحاد” اِیشِیگِی یاپِیلَدِی، مَنَه بُو کِیمسَه لَر اَگر دارُ الاِسلام بِیلَن پَیمان توُزمَگن بوُلِیشسَه، اِیمان کِیلتِیرِیشگه مَجبُور بوُلِیشَدِی وَ “وَحدَت” اِیشِیگِیدَن کِیرِیشَدِی یاکِی جَنگنِی اِیختِیار قِیلِیشَدِی.

اَگر دِققَت قِیلَدِیگن بوُلسَک،حاضِردَه مُسُلمانلَرگه اِینگ یَقِین بُولگن کافِرلَر سِکوُلارِیستلَر ( یا عَرَب تِیلِی بِیلَن اَیتگندَه مُشرِکلَر) بوُلَدِی. مَنَه بُونگه بِیران کِیشِی شُبهَه قِیلَدِیمِی؟ حاضِرگِی پَیتدَه اَمِیرِکَه وَ صِیهیُونِیستلَر رِیجِیمِی وَ اوُلَرنِی مِنطَقَه دَگِی، جَهاندَگِی راسِّیَه، حِتای، بِیرلَشگن مِللَتلَر تَشکِیلاتِیدَگِی نَتاگه اوُحشَش مُتَّحِدلَرِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی سِکوُلارِیزم دِینِینِی بَیراقدارلَرِی اِیکَنِیگه بِیرار کِیم شُبهَه قِیلَدِیمِی؟

بِیزلَر اوُزِیمِیزدَگِی حُکوُمَت قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه مَنَه بُو مُهاجِم جِنایَتچِی دُشمَننِی دَفع قِیلِیش اوُچُون اَلله وَ رَسُولِینِی، جِیلرِیلنِی، مِکائِلنِی باشقَه دُشمَنلَر بِیلَن، مَحرَملَر بِیلَن زِنا قِیلوُچِیلَر، مَریَمگه وَ رَسُول الله صلی الله علیه وسلّمنِی نامُوسلَرِیگه توُحمَت آتوُچِیلَر بِیلَن مُتَّحِد بوُلَه آلَمِیزمِی؟ اَلبَتَّه. بوُنگه نَمُونَه، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اوُزلَرِی اِیگه بوُلگن حُکوُمَت قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه یَهُودِیلَر، مُشرِکلَر،نَصرانِیلَر، مَجُوسِیلَر وَ اِیچکِی مُنافِقلَر توُدَه سِی بِیلَن مَککَه مُشرِکلَرِیگه قَرشِی مُتَّحِد بُولگنلَر. مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی تَرِیخِی واقِیعِیَتلَرِیدَن بِیرِی بوُلِیب اوُنِی هِیچ کِیم اِنکار قِیلَه آلمَیدِی.

مَنَه بُو حالَتدَه بِیزلَر اَفضَل “اوُچ اَبزارنِی” بِیرِینِی کَنَلِی آرقَلِی آشکار کافِرلَر وَ مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی بِیلَن پَیمان توُزگن پَیتِیمِیزدَه اِیختِلافگه اِیگه اِیکَنِیمِیزنِی قَبوُل قِیلِیشِیمِیز لازِم، هَر اِیککِی طَرَف اوُزِینِی عَقِیدَه سِینِی مُقابِل تامانگه مَجبُورلَب قَبُول قِیلدِیرَه آلمَیدِی، بَلکِی سوُزلَشُو اوُچُون مُناسِب شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلِیش بِیلَن هَر اِیککِی طَرَف تامانِیدَن قَبُول قِیلِینگن مُشتَرَک نَرسَه لَرگه دِققَتنِی جَملَیدِی، مَنَه بُو فَرقلَر هَر قَنچَه کُوپ بوُلگن تَقدِیردَه هَم مُتَّحِد حُکوُمَتنِی توُزِیلِیشِیدَه قَبوُل قِیلِینگندِیر وَ اوُنِی مُدِیرِیَت قِیلِینَدِی.

یَنَه تَکرارلَب اَیتَمَن مُخالِف، فَرقلِی عَقِیدَه گه اِیگه بُولگن شَخصنِی یا جَماعَتنِی یا جَمِیعَتنِی مَوجُود اِیکَنِینِی قَبُول قِیلِیشلِیک اوُلَرنِی عَقِیدَه لَرِی، اِیشانچلَرِی، عَقِیدَه وِی شَخصِیَتلَرِینِی قَبُول قِیلِینَدِی دِیگن مَعنادَه اِیمَس، بَلکِی مَنَه بوُندَی نَرسَه نِی بارلِیگِینِی قَبوُل قِیلَمِیز وَ بَعضِی اوُرِینلَردَه بِیزلَرگه مُخالِفدِیر، اَمّا هَمِیشَه اِیختِلاف وَ اَجرَلِیش اوُرِینلَرِینِی نوُقطَه سِی، کِیلِیشِیلگن مُشتَرَک اوُرِینلَرنِینگ توُلقِینِینِی تَأثِیرِیدَه قالَدِی.

نَصرانِی یا یَهُودِی یا مَجُوس یا صابِیئِن یا مَشرِک شَخص یاکِی حَتَّی مُنافِقلَرنِی توُدَه سِیدَن بوُلگن شَخص مُؤمِنلَرنِی شَخصِیَتِیدَن فَرقلِی عَقِیدَه گه اِیگه دِیرلَر وَ اوُلَر اَیتِیشَدِیکِی: مِین اوُرتَدَه توُزگن پَیمانگه کوُرَه اَگرچِی سِیزلَرنِی اِسلامِی شَخصِیَتِینگِیز، عَقِیدَنگِیزگه مُخالِف بوُلسَه هَم، اوُزِیمنِی عَقِیدَم اَساسِیدَه یَشَش، حَیات کِیچیرِیش حَققِیگه اِیگه مَن.

سِیزلَر اِسلامِی قانوُنلَرگه قَرشِیلِیک قِیلِیش یا اَلله نِی، مَلائِکَه لَرنِی تَخقِیرلَش بَهانَه سِی بِیلَن یاکِی کافِرلَرنِی عَقِیدَه سِیدَه مَوجُود توُرلِی- هِیل شِرکلَر سَبَبلِی اوُزلَرِینِی فَلان اَصل اِعتِقادِیدَن یا رَفتارِیدَن قوُلِینِی تارتِیشِینِی یا عَقِیدَه لَرِینِی، اِیشانچلَرِینِی بِیرِ قِیسمِیدَن واز کِیچِیشلَرِینِی یاکِی شَخص حَقِیقَتنیی اَیتمَسدَن پِینهان قِیلِیشِینِی طَلَب قِیلَه آلمَیسِیزلَر.

 اَگر مَنَه بُو شَخصلَرنِی عَقِیدَه سِیگه باسِیم اوُتکَزِیلسَه یا تَحدِید قِیلِینسَه یاکِی مُقابِل طَرَفنِی مَوجُودِیَتِی اِنکار قِیلِینَدِیگن بوُلسَه، اوُلَر یَنَدَه کوُپراق شِددَت وَ تَعَصُّب بِیلَن مَنَه بُو اوُزلَرِینِی خاص مَسَلَه لَرِیدَه آیاق تِیرَب توُرِیب آلِیشَدِی وَ غَلَط اِیشانچلَرِینِی سَقلَب قالِیش اوُلَرنِینگ اَساسِی مَقصَدِیگه اَیلَنَدِی، اَصلِیدَه اِیسَه اِسلامِی جَمِیعَتدَگِی مَقصَد، حَقنِی آچِیق بَیان قِیلِیش وَ اوُنِی اِیککِیلَنمَسدَن قَبُول قِیلِیش اوُچُون آزاد، اِسلامِی فَضادَه زَمِینَه مُهَیّا قِیلِیش لازِمدِیر.

ادامه خواندن چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

(متن کامل مطلب)

با آنکه تمام کافران دشمنان آشکار مومنین هستند: إِنَّ الْکَافِرِینَ کَانُوا لَکُمْ عَدُوّاً مُبِیناً ( النساء/ 101) با این وجود همین دشمنان توسط الله تعالی درجه بندی شده اند و برای هر کدام قوانینی خاص وضع شده است و ما از کانال یکی از «3ابزار» برتر می توانیم طبق شرایطی با این کفار روابط و اتحادهائی داشته باشیم.

البته در مورد مشرکین به میزانی که قدرت نظامی حکومت اسلامی مومنین بیشتر می شود نیاز به آنها حتی بر علیه سایر کفار مشرک نیز برطرف می شود، و این سکولاریستها تنها زمانی می توانند با مومنین همراه شوند که ایمان بیاورند، به همین دلیل در مرحله ای که قدرت برتر با مومنین است تنها به «وحدت» با آنها راضی می شویم و از آنها پرسیده می شود که آیا به الله و رسولش ایمان می آورید؟ «تُؤْمِنُ باللَّهِ وَرَسولِهِ؟» اگر گفتن نه. ما هم می گوئیم برگرد ما از مشرکین کمک نمی گیریم:«فَارْجِعْ، فَلَنْ أَسْتَعِينَ بمُشْرِكٍ» ^[1] یعنی اگر میزان قدرت نظامی «دارالاسلام» ما در حدی بود که «نیاز»ی به «اتحاد» با این کفار مشرک بر علیه سایر کفار مشرک نبود ما به صراحت می گوئیم که :«فإنَّا لا نَستعينُ بالمُشرِكينَ على المُشرِكينَ»^[2]و به این شکل درِ «اتحاد» بر روی سکولاریتسها بسته می شود و اینها اگر پیمانی با دارالاسلام نداشته باشند مجبورند یا ایمان بیاورند و از درِ «وحدت» وارد شوند یا جنگ را انتخاب کنند.

اگر دقت کنیم هم اکنون نزدیکترین کفار به مسلمین سکولاریستها (یا به زبان عربی مشرکین) هستند. مگر کسی در این شک دارد؟ مگر کسی در این شک دارد که هم اکنون آمریکا و رژیم صهیونیستی و متحدین جهانی و منطقه ای آنها مثل روسیه و چین و ناتو در سازمان فراماسونری ملل متحد پرچمداران دین سکولاریسم بر علیه قانون شریعت الله هستند؟

آیا ما می توانیم با پشتوانه ی قدرت حکومتی جهت دفع این دشمن جنایتکارِ مهاجم با سایر دشمنان الله و رسولش و جبرئیل و مکائیل و زناکاران با محارم و تهمت زنندگان به مریم و ناموس رسول الله صلی الله علیه وسلم و غیره متحد بشویم؟ بله. نمونه اش رسول الله صلی الله علیه وسلم که با پشتوانه ی قدرت حکومتی که داشت با یهودی ها و مشرکین و نصرانی ها و مجوس و دارودسته ی منافقین داخلی بر علیه مشرکین مکه متحد شد. این یکی از واقعیتهای تاریخ مسلمین است که کسی نمی تواند انکارش کند.

در این صورت زمانی که ما از کانال یکی از «3ابزار» برتر با کفار آشکار و دارودسته ی منافقین پیمانی می بندیم و «اتحاد»ی شکل می گیرد باید در همان قدم اول بپذیرم که ما با هم اختلافاتی داریم، و قرار هم نیست هیچ یک عقیده ی خودش را بر آن یکی تحمیل کند، بلکه ضمن فراهم کردن زمینه ی مناسب گفتگو بر نقاطی تمرکز می شود که به عنوان اشتراکات از سوی طرفین پذیرفته شده اند، و این تفاوتها در عین کثرت در یک ساختار متحد حکومتی، پذیرفته و مدیریت می شوند.

باز تکرار می کنم  که پذیرش وجود یک عقیده یا شخص یا جماعت یا جامعه ای با هویت عقیدتی متمایز و مخالف به معنی قبول داشتن عقاید و باورها و هویت عقیدتی آنها نیست، بلکه می پذیریم که چنین چیزی هست و با ما در مواردی مخالف است، اما همیشه نقاط مورد اختلاف و جدائی تحت الشعاع موارد مورد توافق و اشتراک قرار می گیرند.

شخصی نصرانی یا یهودی یا مجوس و صابئی یا مشرک یا حتی شخصی از دارودسته ی منافقین، دارای عقاید و هویتی متفاوتِ از هویت مومنین است و می خواهد بگوید من طبق پیمانی که بسته ام حق حیات و زندگی بر اساس عقاید خودم را دارم، هر چند که مخالف عقاید و هویت اسلامی شما باشد.

شما نمی توانید به بهانه ی مخالفت با قوانین اسلامی یا توهین به الله و ملائکه و شرکیات مختلفی که در عقاید کفار وجود دارد از آنها بخواهید که دست از فلان اصل اعتقادی یا رفتاری خودشان بکشند و از جزئی از عقاید و باورهایشان صرف نظر کنند و شخص در گفتن حقایق و آنچه که هست دچار خودسانسوری شود.

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

(7-қисм)

Фақат мунофиқлар ё секулязадалар тўдасигина мана бу кофирлар билан “валоъ” қилишади:

 فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَنْ تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ (مائده/52)

Бас,сиз дилларида мараз бўлган кимсалар: “бизга бирон бало етишидан қўрқамиз”, деган холларида улар( кофирлар) томонга шошаётганларини кўрасиз.

Бизларни  “валоъ”йимиз эса мушаххасдир:

 إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ (مائده /55)

Сизларнинг дўстингиз фақат аллох, унинг пайғамбари ва таъзим –тавозеъ қилган холларида намозни тўкис адо этадиган,закотни (хақдорларга) ато этадиган мўъминлардир.

Бизларни мувозанатсиз,меъзонсиз дўстларимиз шуни яхши билишсинки, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг ақидавий,рафторий фасодларга эга бўлган аллохни, пайғамбарларни,малоикаларни душманлари билан тузган “иттиход”лари “валоъ” ва “вахдат” маъносида эмас.

Аммо бизлар олтинчи муқаддамот дарсларида мусулмонлар учун огохона,хадафманд,харакатли “вахдат” хақида баён қилган нарсамиз,дархақиқат мўъминлар билан “валоъ” қилиш ва исломий “вахдат” га етиш учун агарчи бир қанча йилларга чўзилса хам,  босиб ўтиладиган йўлдир; аммо бизлар  “мавжуд вазиятда” “зарурат хукми” юзасидан  турган шароитимизда ночорликдан биринчи қадам сифатида мусулмонларни “иттиход”га даъват қилишга  мажбурмиз. Яъни ўртадаги ихтилофларни қабул қилган холда муштарак нарсаларга диққат қилишдир, шу холатда аста-секинлик билан турли-хил мазхаблар, гурухларни орасида дилларни “иттиходи”га етиб борсак ва афзал “уч абзор”ни бирини улил амр шўросини вохид ижмоъси билан бизлар вохид умматга ва вохид жамоатга эга бўлсак,

  «أَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ»

мана бу йўл исломий “вахдат”ни ва аллох таолони химоясини хам қўлга киритади:

 إنَّ اللَّهَ لا يجمعُ أمَّتي علَى ضلالةٍ ويدُ اللَّهِ معَ الجماعةِ ^[1]

Бу ерда шу нарсага диққат қилишимиз керак, “зарурат” бизларни шундай бир мархалага тушуриб қўйганки, “ўтиш мархаласи” сифатида афзал “уч абзорни” бирини улил амр шўросида “иттиход”га даъват қилиш билан, кофирларга таклиф қилиниши керак бўлган дипломатикани мусулмонларга таклиф қилишга мажбурмиз ва қуйидаги оятга 

   «فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ» (تغابن/16)

хамда

«ما لا يُدرَكُ كُلُّه،  لا يُترَكُ جُلُّه»

қоидасига кўра худди ўлган хайвонни гўштига ўхшаш жонни сақлаб қолиш учун вожиб сифатида зарурат ва изтирорий холатда, дин ва жон ва номус,ақл,обрў, мол,ватанга ўхшаш ўзимизни асосий зарурий нарсаларимизни сақлаб қолиш учун шу нарсаларга чанг солишга мажбурмиз, умуман олганда бундан ошиқ нарса хам қўлимиздан келмайди, аммо хануз хам баъзилар мусулмонларга аслий кофирлардан кўра баттарроқ назар билан қарашади, мана бу кимсаларни назарида  кофирлар билан “иттиход” тузишни хазм қилса бўлади,аммо биринчи қадам сифатида  мусулмонлар билан “иттиход” тузишни қабул қилиб бўлмайди, энди улар мўъминларни ўртасидаги “вахдат” хақида фикр хам қилишмайди. Аллохдан ёрдам сўраймиз.

Аслида бизларга керакли нарса, улил амр шўросини канали орқали харбий қудратни ва афзал “уч абзорни” бирини хукуматини химояси остида қўлга кирадиган “вахдат” бўлади, бу борада тўғри эътиқодга эга бўлишимиз лозим, аммо мавжуд вазиятдаги “иттиход” мусулмонлар учун қабул қилинган “зарурат” хукми сифатидаги  “ўтиш мархаласи”дир, бу улил амр шўроси томонидан хидоят қилиниб бошқарилиши керак.

(давоми бор……)

---

[1] ترمذی 2161

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

( 7 –قیسم)

فَقَط مُنافِقلَر یا سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِیگِینَه مَنَه بوُ کافِرلَر بِیلَن “وَلاء” قِیلِیشَدِی:  فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَنْ تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ (مائده/52)  بَس، سِیز دِیللَرِیدَه مَرَض بُولگن کِیمسَه لَر:”بِیزگه بِیران بَلا یِیتِیشِیدَن قوُرقَمِیز”، دِیگن حاللَرِیدَه اوُلَر ( کافِرلَر) تامانگه شاشَیاتگنلَرِینِی کوُرَسِیز.

بِیزلَرنِی “وَلاء”یِیمِیز اِیسَه مُشَخَّصدِیر:   إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ (مائده /55)  سِیزلَرنِینگ دوُستِینگِیز فَقَط اَلله، اوُنِینگ پَیغَمبَرِی وَ تَعظِیم – تَواضِع قِیلگن حاللَرِیدَه نَمازنِی توُکِیس عَدا اِیتَدِیگن، زَکاتنِی ( حَقدارلَرگه) عَطا اِیتَدِیگن مُؤمِنلَردِیر.

بِیزلَرنِی مُوازَنَتسِیز، مِیزانسِیز دوُستلَرِیمِیز شوُنِی یَحشِی بِیلِیشسِینکِی، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِینگ عَقِیدَه وِی، رَفتارِی فَسادلَرگه اِیگه بُولگن اَلله نِی، پَیغَمبَرلَرنِی، مَلائِکَه لَرنِی دُشمَنلَرِی بِیلَن توُزگن “اِتِّحاد” لَرِی “وَلاء” وَ “وَحدَت” مَعناسِیدَه اِیمَس.

اَمّا بِیزلَر آلتِینچِی مُقَدَّمات دَرسلَرِیگه مُسُلمانلَر اوُچُون آگاهانَه، هَدَفمَند، حَرَکَتلِی “وَحدَت” حَقِیدَه بَیان قِیلگن نَرسَه مِیز، دَرحَقِیقَت مُؤمِنلَر بِیلَن “وَلاء” قِیلِیش وَ اِسلامِی “وَحدَت”گه یِیتِیش اوُچُون اَگرچِی  بِیر قَنچَه یِیللَرگه چُوزِیلسَه هَم، باسِیب اوُتِیلَدِیگن یوُلدِیر؛ اَمّا بِیزلَر “مَوجُود وَضِیعیَتدَه”  “ضَرُورَت حُکمِی” یُوزَسِیدَن توُرگن شَرائِطِیمِیزدَه ناچارلِیکدَن بِیرِینچِی قَدَم صِیفَتِیدَه مُسُلمانلَرنِی “اِتِّحاد”گه دَعوَت قِیلِیشگه مَجبُورمِیز. یَعنِی اوُرتَدَگِی اِیختِلافلَرنِی قَبُول قِیلگن حالدَه مُشتَرَک نَرسَه لَرگه دِققَت قِیلِیشدِیر، شُو حالَتدَه اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن توُرلِی- هِیل مَذهَبلَر، گوُرُوهلَرنِی آرَسِیدَه دِیللَرنِی “اِتِّحادِیگه” یِیتِیب بارسَک وَ اَفضَل “اوُچ اَبزارنِی” بِیرِینِی اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی واحِد اِجماعسِی بِیلَن بِیزلَر واحِد اوُمَّتگه وَ واحِد جَماعَتگه اِیگه بُولسَک،   «أَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ» مَنَه بُو یُول اِسلامِی “وَحدَت”نِی وَ اَلله تَعالَینِی حِمایَه سِینِی هَم قوُلگه کِیرِیتَدِی:  إنَّ اللَّهَ لا يجمعُ أمَّتي علَى ضلالةٍ ويدُ اللَّهِ معَ الجماعةِ ^[1]

بُو یِیردَه شُو نَرسَه گه دِققَت قِیلِیشِیمِیز کِیرَک، “ضَرُورَت” بِیزلَرنِی شوُندَی بِیر مَرحَلَه گه توُشوُرِیب قوُیگنکِی، “اوُتِیش مَرحَلَه سِی” صِیفَتِیدَه اَفضَل “اوُچ اَبزارنِی” بِیرِینِی اوُلِی الاَمر شوُراسِیدَه “اِتِّحاد”گه دَعوَت قِیلِیش بِیلَن، کافِرلَرگه تَکلِیف قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن دِپلامَتِیکَه نِی مُسُلمانلَرگه تَکلِیف قِیلِیشگه مَجبُورمِیز وَ قوُیِیدَگِی آیَتگه    «فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ» (تغابن/16) هَمدَه  «ما لا يُدرَكُ كُلُّه،  لا يُترَكُ جُلُّه» قائِدَه سِیگه کوُرَه حُوددِی اوُلگن حَیواننِی گوُشتِیگه اوُحشَش جاننِی سَقلَب قالِیش اوُچُون واجِب صِیفَتِیدَه ضَرُورَت وَ اِضطِرارِی حالَتدَه، دِین وَ جان وَ نامُوس، عَقل، آبرُو، مال، وَطَنگه اوُحشَش اوُزِیمِیزنِی اَساسِی ضَرُورِی نَرسَه لَرِیمِیزنِی سَقلَب قالِیش اوُچُون شُو نَرسَه لَرگه چَنگ سالِیشگه مَجبُورمِیز، عُمُوماً آلگندَه بُوندَن آشِیق نَرسَه هَم قوُلِیمِیزدَن کِیلمَیدِی، اَمّا هُنُوز هَم بَعضِیلَر مُسُلمانلَرگه اَصلِی کافِرلَردَن کوُرَه بَتترراق نَظَر بِیلَن قَرَشَدِی، مَنَه بُو کِیمسَه لَرنِی نَظَرِیدَه کافِرلَر بِیلَن “اِتِّحاد” توُزِیشنِی هَزم قِیلسَه بُولَدِی، اَمّا بِیرِینچِی قَدَم صِیفَتِیدَه مُسُلمانلَر بِیلَن “اِتِّحاد” توُزِیشنِی قَبُول قِیلِیب بوُلمَیدِی، اِیندِی اوُلَر مُؤمِنلَرنِی اوُرتَسِیدَگِی “وَحدَت” حَقِیدَه فِکر هَم قِیلِیشمَیدِی. اَلله دَن یاردَم سُورَیمِیز.

اَصلِیدَه بِیزلَرگه کِیرَکلِیک  نَرسَه، اوُلِی الاَمر شُوراسِینِی کَنَلِی آرقَلِی حَربِی قُدرَتنِی وَ اَفضَل “اوُچ اَبزارنِی” بِیرِینِی حُکوُمَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه قوُلگه کِیرَدِیگن “وَحدَت” بُولَدِی، بُو بارَدَه توُغرِی اِعتِقادگه اِیگه بُولِیشِیمِیز لازِم، اَمّا مَوجُود وَضِیعیَتدَگِی “اِتِّحاد” مُسُلمانلَر اوُچُون قَبُول قِیلِینگن “ضَرُورَت” حُکمِی صِیفَتِیدَگِی “اوُتِیش مَرحَلَه سِی” دِیر، بُو اوُلِی الاَمر شوُراسِی تامانِیدَن هِدایَت قِیلِینِیب باشقَرِیلِیشِی کِیرَک.

(دوامی بار……)

---

[1] ترمذی 2161

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

(7 –قسمت)

و تنها دارودسته ی منافقین  یا سکولار زده ها هستند که با این کفار «ولاء» دارند:  فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَنْ تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ (مائده/52) می‌بینی کسانی که بیماری به دل دارند،  ( در ولاء و یاری با کفار) بر یکدیگر سبقت می‌گیرند و می‌گویند : می‌ترسیم که ( روزگار برگردد و ) بلائی بر سر ما آید ( و به کمک ایشان نیازمند شویم ) .

«ولاء» ما مشخص است:  إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ (آل عمران/55) تنها خدا و پیغمبر او و مؤمنانی یاور و دوست شمایند که خاشعانه و خاضعانه نماز را به جای می‌آورند و زکات مال به در می‌کنند .

پس دوستان نامتعادل و نامیزان ما لازم است بدانند که «اتحاد» رسول الله صلی الله علیه وسلم با دشمنان الله و پیامبران و ملائکه که آنهمه مفاسد عقیدتی و رفتاری دارند به معنی «ولاء» و «وحدت» با آنها نیست.

اما آنچه که ما درس ششم مقدماتی در مورد «وحدت» آگاهانه، هدفمند و حرکتی برای مسلمین بیان کرده ایم در واقع «ولاء» با مومنین و مسیری است که باید جهت رسیدن به «وحدت» اسلامی طی شود، هر چند سالها طول بکشد؛ اما در «وضع موجود» و به «حکم ضرورت» ما در موقعیتی قرار گرفته ایم که مجبوریم از روی ناچاری به عنوان اولین قدم مسلمین را به «اتحاد» دعوت کنیم . یعنی تمرکز بر مشترکات و پذیرش اختلافاتی که هست، تا اینکه به تدریج در میان مذاهب و گروههای مختلف اسلامی به «اتحاد» دلها برسیم و با اجماع واحدی که شورای اولی الامر یکی از «3ابزار» برتر تولید می کند ما شاهد «أَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ» و امت واحد و جماعت واحدی باشیم که به «وحدت» اسلامی رسیده و پشتیبانی الله تعالی را نیز به دست می آورد: إنَّ اللَّهَ لا يجمعُ أمَّتي علَى ضلالةٍ ويدُ اللَّهِ معَ الجماعةِ ^[1] 

در اینجا باید دقت کنیم که «ضرورت» ما را به چنان مرحله ی نازلی کشانده است که مجبوریم به عنوان یک «مرحله ی گذار» با دعوت به «اتحاد» در شورای اولی الامر یکی از «3ابزار» برتر، دیپلماسی که برای کفار سفارش شده است را به مسلمین سفارش دهیم  و طبق آیه ی «فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ» (تغابن/16) و قاعده ی «ما لا يُدرَكُ كُلُّه،  لا يُترَكُ جُلُّه» همچون گوشت مردار جهت حفظ جان به عنوان یک واجب در حالت اضطرار و ضرورت، به این حداقل جهت حفظ ضررویات اساسی خود مثل دین و جان و ناموس و عقل و آبرو و مال و وطن و سایر ضرروتهای خود چنگ زنیم و به صورت عام بیشتر از این هم از دست ما بر نمی آید، اما هنوز عده ای به مسلمین بدتر از کفار اصلی نگاه می کنند و در حالی که «اتحاد» با کفار برایشان قابل هضم است اما به اتحاد با دیگر مسلمین به عنوان اولین قدم هم تن نمی دهند چه برسد به اینکه به «وحدت» میان مومنین فکر کنند. و لله المستعان.

اصل مسلم برای ما «وحدت» است که تنها از کانال شورای اولی الامر و با پشتوانه ی قدرت نظامی و حکومتی یکی از «3ابزار» برتر به دست می آید و باید به آن اعتقاد راسخ داشته باشیم اما «اتحاد» در وضع موجود «مرحله ی گذار»ی است که به حکم «ضرورت» برای مسلمین پذیرفته شده و از کانال شورای اولی الامر باید مدیریت و هدایت شود.

(ادامه دارد……)

---

[1] ترمذی 2161

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

( 6-қисм)

Шундай экан улар харгиз аллохни шариатидаги қонунлардан,аллохни шариатига пойбанд бўлган мўъминлардан рози бўлишмайди, шу сабабли хам улар секуляризм динига пойбанд бўлишар экан ислох бўлишмаган ва бўлишмайди хам, харгиз бутун тарих давомида мушрик кимса хокимиятни ўзини хохши,истаги билан аллохни шариатидаги қонунларга тақдим қилгани кўрилган эмас, чунки аллохни кўз-қараши бўйича ягона муштарак омил, нозил қилинган  шариатнинг  қонунларидир, улар мана бу нозил қилинган қонунларни қабул қилмас эканлар, муштарак омил бўлмиш “вахдат” ни хам рад қилишган бўлади, улар доим аслахани тили ва харбий қудрат билан  фурсат  кутиб юришади, мана бу фурсатда ўзларининг  динларини тўрт мафхумини мусулмонларга мажбурлаб қабул қилдиришмоқчи.

 Ахли китоб кофирлари хам:   

وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ (بقره/120)

Яхудий ва насронийлар уларнинг динига кирмагунингизча харгиз сиздан рози бўлмайдилар.

Мана бу уларнинг пайғамбари хотамга нисбатан жохил бўлганликлари сабабли эмас эди,чунки:

الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ ۖ وَإِنَّ فَرِيقًا مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (بقره/146)

Биз китоб ато этган кимсалар (яхудийлар ва насронийлар) уни (Мухаммад пайғамбар) ўз фарзандларини таниган каби танийдилар. (яъни ўзларини илохий китобларида у хақида ўқиганлар), ва албатта улардан бир гурухи билганлари холда хақиқатни беркитадилар.

Агар улар қодир бўлганларида қўллари етканида ,албатта пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васалламни хам ўлдирардилар,бани назирни яхудийлари маккани секуляристлари билан муттахид бўлиб бу борада харакатлар қилишган, шунингдек уларни аждодлари хам пайғамбарларни ўлдиришган эди.

 «قُلْ قَدْ جَاءکمْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِی بِالْبَینَاتِ وَبِالَّذِی قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن کنتُمْ صَادِقِینَ؛(19)

Шу сабабли хам аллох таоло ўзини ва мўъминларни,малоикаларни  душманлари билан ана ўшанча ақидавий фасодларга эга бўлишларига қарамасдан “иттиход” тузишни машруъ қилган бўлса хам, аммо мархамат қиладики: 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ (ممتحنه/1)

Эй мўъминлар,менинг душманим ва сизларнинг душманларингиз ( бўлган мушриклар) ни дўст тутманглар!

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا (نساء/144)

Эй мўъминлар,мўъминларни қўйиб,кофирларни дўст тутманглар! Аллох учун ўз зарарларингизга очиқ хужжат қилиб беришини истайсизми?

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا آبَاءَكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ أَوْلِيَاءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْإِيمَانِ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (توبه/23)

Эй мўъминлар, агар иймондан куфрни афзал билсалар, ота-оналарингиз ва ака-укаларингизни (хам) дўст тутмангиз! Сизларнинг ичингизда кимда – ким уларни дўст тутса, (яъни уларни деб иймондан куфрга қайтса) бас, улар золимлардир.

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ  إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً  وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ(آل عمران/ 28) 

(модомики, барча иш- бутун мулк аллохнинг қўлида экан,демак) мўъминлар мўъминларни қўйиб, кофирларни дўст тутмасинлар! Ким шундай қилса,бас, аллохга хеч нарсада эмас (яъни аллохга бегонадир). Магар улардан эхтиёт бўлиб турсаларингиз (юзаки муомала қилсангиз жоиздир), аллох сизларни ўзининг (азобидан) огох қилур. Ва фақат аллохга қайтажаксиз.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ  وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ (مائده/51)

Эй мўъминлар, яхудийлар ва насронийларни дўст тутмангиз! Уларнинг баъзилари баъзиларига дўстдирлар. Сизлардан ким уларга дўст бўлса, бас, у ўшалардандир. Албатта, аллох золим қавмни хидоят қилмас.

(давоми бор……)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

(6–قیسم)

شُوندَی اِیکَن اوُلَر هَرگِیز اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَن، اَلله نِی شَرِیعَتِیگه پایبَند بوُلگن مُؤمِنلَردَن راضِی بوُلِیشمَیدِی، شُو سَبَبلِی هَم اوُلَر سِکوُلارِیزم دِینِیگه پایبَند بوُلِیشَر اِیکَن اِصلاح بُولِیشمَگن وَ بوُلِیشمَیدِی هَم، هَرگِیز بُوتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه مُشرِک کِیمسَه حاکِمِیَتنِی اوُزِینِی هاحشِی، اِیستَگِی بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه تَقدِیم قِیلگنِی کوُرِیلگن اِیمَس،چوُنکِی اَلله نِی کوُز- قَرَشِی بُویِیچَه یَگانَه مُشتَرَک عامِل، نازِل قِیلِینگن شَرِیعَتنِینگ قانوُنلَرِیدِیر، اوُلَر مَنَه بُو نازِل قِیلِینگن قانوُنلَرنِی قَبُول قِیلمَس اِیکَنلَر، مُشتَرَک عامِل بوُلمِیش “وَحدَت” نِی هَم رَد قِیلِیشگن بوُلَدِی، اوُلَر دائِم اَسلَحَه نِی تِیلِی  حَربِی قُدرَت بِیلَن فُرصَت کوُتِیب یوُرِیشَدِی، مَنَه بُو فُرصَتدَه اوُزلَرِینِینگ دِینلَرِینِی توُرت مَفهُومِینِی مُسُلمانلَرگه مَجبُورلَب قَبوُل قِیلدِیرِیشماقچِی.

اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِی هَم:  وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ (بقره/120)  یَهُودِی وَ نَصرانِیلَر اوُلَرنِینگ دِینِیگه کِیرمَگوُنِینگِیزچَه هَرگِیز سِیزدَن راضِی بوُلمَیدِیلَر.

مَنَه بُو اوُلَرنِینگ پَیغَمبَرِی خاتَمگه نِسبَتاً جاهِل بوُلگنلِیکلَرِی سَبَبلِی اِیمَس اِیدِی، چُونکِی:  الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ ۖ وَإِنَّ فَرِيقًا مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (بقره/146) بِیز کِتاب عَطا اِیتگن کِیمسَه لَر ( یَهُودِیلَر وَ نَصرانِیلَر) اوُنِی ( مُحَمد پَیغَمبَر) اوُز فَرزَندلَرِینِی  تَنِیگن کَبِی تَنِیدِیلَر. ( یَعنِی اوُزلَرِینِی اِلاهِی کِتابلَرِیدَه اوُ حَقِیدَه اوُقِیگنلَر)، وَ اَلبَتَّه اوُلَردَن بِیر گوُرُوهِی بِیلگنلَرِی حالدَه حَقِیقَتنِی بِیرکِیتَدِیلَر.

اَگر اوُلَر قادِر بوُلگنلَرِیدَه قوُللَرِی یِیتکَنِیدَه، اَلبَتَّه پَیغَمبَرِی خاتَم صَلی الله علیه وسلمنِی هَم اوُلدِیرَردِیلَر، بَنِی نَظِیرنِی یَهُودِیلَرِی مَککَه نِی سِکوُلارِیستلَرِی بِیلَن مُتَّحِد بوُلِیب بُو بارَدَه حَرَکَتلَر قِیلِیشگن شوُنِینگدِیک اوُلَرنِی اَجدادلَرِی هَم پَیغَمبَرلَرنِی اوُلدِیرِیشگن اِیدِی.   «قُلْ قَدْ جَاءکمْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِی بِالْبَینَاتِ وَبِالَّذِی قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن کنتُمْ صَادِقِینَ؛(19)

شُو سَبَبلِی هَم اَلله تَعالی اوُزِینِی وَ مُؤمِنلَرنِی، مَلائِکَه لَرنِی دُشمَنلَرِی بِیلَن اَنَه اوُشَنچَه عَقِیدَه وِی فَسادلَرگه اِیگه بُولِیشلَرِیگه قَرَمَسدَن “اِتِّحاد” توُزِیشنِی مَشرُوع قِیلگن بُولسَه هَم، اَمّا مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

• يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ (ممتحنه/1) اِی مُؤمِنلَر، مِینِینگ دُشمَنِیم وَ سِیزلَرنِینگ دُشمَنلَرِینگِیز ( بوُلگن مُشرِکلَر) ِنی دُوست توُتمَنگلَر! 
• يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا (نساء/144)  اِی مُؤمِنلَر، مُؤمِنلَرنِی قوُیِیب، کافِرلَرنِی دُوست توُتمَنگلَر! اَلله اوُچُون اوُز ضَرَرلَرِینگِیزگه آچِیق حُجَّت قِیلِیب بِیرِیشِینِی اِیستَیسِیزمِی؟
• –          يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا آبَاءَكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ أَوْلِيَاءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْإِيمَانِ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (توبه/23)  اِی مُؤمِنلَر، اَگر اِیماندَن کُفرنِی اَفضَل بِیلسَه لَر، آتَه – آنَه لَرِینگِیز وَ اَکَه – اوُکَه لَرِینگِیزنِی ( هَم) دُوست توُتمَنگِیز! سِیزلَرنِینگ اِیچِینگِیزدَه کِیمدَه – کِیم اوُلَرنِی دوُست توُتسَه، ( یَعنِی اوُلَرنِی دِیب اِیماندَن کُفرگه قَیتسَه) بَس، اوُلَر ظالِملَردِیر.
• لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ  إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً  وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ(آل عمران/ 28)  (مادامِیکِی، بَرچَه اِیش – بُوتوُن مُلک اَلله نِینگ قوُلِیدَه اِیکَن، دِیمَک) مُؤمِنلَر مُؤمِنلَرنِی قوُیِیب، کافِرلَرنِی دُوست توُتمَسِینلَر! کِیم شوُندَی قِیلسَه، بَس، اَلله گه هِیچ نَرسَه دَه اِیمَس ( یَعنِی اَلله گه بِیگانَه دِیر). مَگر اوُلَردَن اِیختِیاط بوُلِیب توُرسَه لَرِینگِیز ( یُوزَکِی مُعامَلَه قِیلسَنگِیز جائِزدِیر)، اَلله سِیزلَرنِی اوُزِینِینگ (عَذابِیدَن) آگاه قِیلوُر. وَ فَقَط اَلله گه قَیتَجَکسِیز.
• يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ  وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ (مائده/51)  اِی مُؤمِنلَر، یَهُودِیلَر وَ نَصرانِیلَرنِی دُوست توُتمَنگِیز! اوُلَرنِینگ بَعضِیلَرِی بَعضِیلَرِیگه دُوستدِیرلَر. سِیزلَردَن کِیم اوُلَرگه دُوست بوُلسَه، بَس، اوُ اوُشَه لَردَندِیر. اَلبَتَّه، اَلله ظالِم قَومنِی هِدایَت قِیلمَس.

(دوامی بار….)