دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарси хафтуми муқаддамотий / шинохти мухтасари бидъат дар манобеъи шаръий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

 (3- қисмат)

Танхо гузинайики метавонад ин имтиёзотро ба хаммайи муслимин бирасонад,ва хаммаи муслиминро машмули замонати аллох қарор дихад, дастёби мужаддад ба қудрати хукумати исломий ала минхажин нубавват аст. То замоники кулли муслимин дубора ба ин хаққи аз даст рафташон нарасиданд,тасаллути душманон бар онхо, ривожи фақр ва гурснагий ва густариши саргардоний амри табиий хохад буд.

Дар ин сурат, возих ва ровшан астки бисёри аз азобхо, офатхо ва беморихойи ижтимоий ва фардийки вужуд доранд, билижбор ба далили набуди хукумати исломий ала минхажин нубувват ва шўройи улил амри он ва уммати вохида ва жамоати вохидайи он ва ижмоъи вохиди он ба вужуд меоянд. Дар инжо жойгузинийи шохигари ба жойи хилафату ала минхажин нубувват сарчишма, манбаъ ва ширфалакайи тўлиди хазорон олудагий ва беморихойи новзухур ва тоза пейдо шуда дар миёни муслимин шудки танхо бо хушик кардани ин сарчишма, манбаъ ва иллат, ва танхо бо бастани ин ширфалакайи аслий метавон аз ин олудагийхо ва маълулхо нажот пейдо кард.

Еки аз хатарноктарин ин беморийхо ва маълулхоки ба далили инхидоми уммати вохид ва ижмоъи вохид ба вужуд омад, тўлиди мазохиб ва тафарруқи хосили аз он аст, ва то жомеъа аз тариқи шўройи улил амр дубора ба уммат вохид ва жамоати вохиди хоста шуда дар шариат ва ижмоъи вохиди он барнагардад вужуди ин беморийхо хатмий ва ижтиноб нопазир аст, ва хеч кудом аз ин мазохиб ва тафосири мухталиф “ махак” ва “хужжат” барои ташхиси хуб ё бад будани соири мазохиб ва тафосири мухолифишон намешаванд, ва хеч кудом наметавонанд ва шойистагийи онро надорандки ба танхойи нақши уммати вохид ва шўройи улил амри вохидро бози кунанд, шўройики бо ижмоъи вохиди худ нақши қозиро бар ухда дорад. Танхо касики метавонад ва салохият ва шойистагий дорад дар жойгохи қози бинишинад шўройи улил амр ва уммат астки аз шўройи улил амр ба вужуд омадеки ин қози ек раъйро ба унвони ижмоъи вохид бар хамма ироя медихад.

Дар ин сурат, ровшан аст еки аз беморийхойики баъди аз инхидоми хукумати исломий ала минхажин нубувват ва шўройи улил амри вохиди он ба вужуд омад, пейдоиши ижтиходот ва таъвилоти мухталифи фардий, гурухий ва мазхабий ба жойи ижмоъи вохиди шўро, ва тафарруқи ошкори астки мо қарнхост шохиди он хастем.

Холо,еки аз офатхойи ин ижтиходот ва таъвилоти фардий, пейдойиши чизхойи жадиди ба номи дин будаки дар дини ислом вужуд надошта,яъни собиқайи қаблий надоштаки,ба ин чизхойи тоза тўлид шуда дар дин, ба ин чизхойи тоза тўлид шуда “ бидъат” мегуянд.

[1] “бидъат”яъни чизи жадид ва тозаики қаблан вужуд надошта,масалан аллох таоло мефармояд:

: بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ (بقره/117)،

Новофарин ва ба вужуд оварандайи осмонхо ва замин, бидуни модел ва намуна ва собиқайи қабли. Ё аллох таоло ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

: قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِنَ الرُّسُلِ (احقاف/۹)،

Бигу:ман аз миёни пайғамбарон новзухур ва бесобиқа нестам. Яъни қабли аз ман хам касони будандки онхо хам китоб, мўъжизот ва шариати хосси худишонро доштанд.

“бидъат” [2] аз лахози шаръий,яъни ба вужуд овардани равиши новин дар масоили динийки равиши аслийи он дар дин хаст, ва ин чизики тоза ба вужуд омада ба ин шикл дар қонуни шариати аллох вужуд надорад, балки ин чизи тоза тўлид шуда шабихи хамон аслийи астки дар қонуни шариати аллох вужуд дорад, дар воқеъ жинси тақаллубий астки шабихи жинси аслий буда ва мехохад хамон кориро анжом дихадки жинси аслий, онро анжом медихад ва жойи жинси аслийро бигирад. [3] ин бидъат аст аз лахози шаръий, мисли низоми шохигарики пас аз Хасан бин Али розиаллоху анхума жойгузини хилафатун ала минхажин нубувват шуд. Аллох таоло хукумати шўроийро ба расмият шинохта, аммо ба жойи он, хукумати фардий ва истибдодийи мурисийро гузоштанд. Чизики дар қонуни шариати аллох вужуд надорад ва бархилофи қонуни шариати аллох хам хаст.

(идома дорад……..)

---

[1]– ابن حجرگفت:«الْبِدْعَةُ أَصْلُهَا مَا أُحْدِثَ عَلَى غَيْرِ مِثَالٍ سَابِقٍ وَ تُطْلَقُ فِي الشَّرْعِ فِي مُقَابِلِ السُّنَّةِ»، اصل بدعت، آن چیزی است که بدون داشتن نمونه ی سابق ایجاد شده باشد و در شرع اسلام «بدعت» در مقابل «سنت» اطلاق می شود. فتح الباری، ج۴، ص ۲۵۳

[2]– ابن حجرگفت:«الْبِدْعَةُ أَصْلُهَا مَا أُحْدِثَ عَلَى غَيْرِ مِثَالٍ سَابِقٍ وَ تُطْلَقُ فِي الشَّرْعِ فِي مُقَابِلِ السُّنَّةِ»، اصل بدعت، آن چیزی است که بدون داشتن نمونه ی سابق ایجاد شده باشد و در شرع اسلام «بدعت» در مقابل «سنت» اطلاق می شود. فتح الباری، ج۴، ص ۲۵۳

[3]– ابن حجرگفت:«الْبِدْعَةُ أَصْلُهَا مَا أُحْدِثَ عَلَى غَيْرِ مِثَالٍ سَابِقٍ وَ تُطْلَقُ فِي الشَّرْعِ فِي مُقَابِلِ السُّنَّةِ»، اصل بدعت، آن چیزی است که بدون داشتن نمونه ی سابق ایجاد شده باشد و در شرع اسلام «بدعت» در مقابل «سنت» اطلاق می شود. فتح الباری، ج۴، ص ۲۵۳

Дарси хафтуми муқаддамотий / шинохти мухтасари бидъат дар манобеъи шаръий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(2-қисмат)

Бале,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

“إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَجَارَ لِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ ثَلاثٍ لا يَجُوعُوا وَلا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ وَلا یَستَبَاحُ ﺑَﯿْﻀَﺔُ اﻟْﻤُﺴْﻠِﻤِﯿﻦَ، یا سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ فَأَعْطَانِيهَا، وَسَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَنْ لَا يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ”،[1]

Аллох таоло замонат ва ваъдайи се чизро дар мовриди умматам ба ман дода еки инки умматам гурсна намемонанд,

«لا يَجُوعُوا»

Дувум инки умматам бар гумрохий хам раъй намешаванд

«لا يَجْتَمِعُوا عَلَى ضَلالَةٍ، لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ»

Ва севум инки душман бар умматам чийра намешаванд.

Танхо қудратики монеъ мешавад душманони кофари ошкор даражайи 1ва 2 ва 3, мунофиқин ва секулярзадахо ба унвони душманони даража 4 бар муслимин ва бар находхойи хаётийи муслимин тасаллут пейдо накунанд, фақат ва фақат қудрати хукумати муслимин ва мезони аъдоди низомий онхост.

Агар ин қудрат заиф шавад ё аз бейн биравад ва жамоати вохид вужуд надошта бошад, мейдон барои аъмоли табахкоронайи ин чохор душмани аслий ва хатто муслимини мужрим хам боз мешавад. Абдуллох бин Муборак рохимахуллох мегуяд:

لَوْلاَ الْجَمَاعَةُ مَا كَانَتْ لَنَا سُبُلٌ وَكَانَ أَضْعَفُنَا نَهْبًا لأَقْوَانَا،

Агар жамоат намебуд мо роххойиро пеши худ надоштем ва заифони мо дар дасти қавитархо мовриди таррож қарор мегирифтанд.

Барои хамин бузургони мо фармуданд:

:«كَدَرُ الجَمَاعةِ خَيْرٌ مِن صَفْو الفُرْقَةِ»،[2]

Тирагийи жамоат бехтар аз зулолийи тафарруқ аст; яъни хатто агар ин жамоат доройи олудагихойи хам бошад боз, бехтар аз тафарруқ ва танхоий астки азоби дунёвий ва ухровийро бо худиш меоварад.

Бале,агар ин уммат ва жамоати қавий аз тариқи хукумати исломий ала минхажин нубувват набуд, ё хатто заифтар аз он тавассути хукумати бадили изтирорийи исломий бо олудагихойи хам вужуд надошт, ё заифтар аз ин ду- ба унвони севумин гузинайи ночорий – тавассути мажлиси вохиди шўройи мужохидин бо олудагихойи хам вужуд надошт, онвақт барои муслимин ва ахли дунё танхо азоб мемонад. Хам барои муслимин саргардоний меояд, хам тасаллути душманон бар муслимин, ва хам гурснагий бар муслимин ва соири дунё.

Умматки буд ин се офат ва се азоби саргардоний, тасаллути душманон ва гурснагий вужуд надорад, умматки аз бейн рафт ин се офат ва се азобро мебинем.

Ин хамон азоби астки қарнхо пеш аллох таоло дар мовриди пархези аз гирифтор шудан ба он ба муслимин хашдор дода ва мефармояд:

«وَلا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَأُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ» (آل عمران/105)،

Ва монанди касони нашавидки пароканда ва мутафарриқ шуданд ва дучори ихтилоф шуданд ( он хам ) баъди аз онки нишонахойи ровшан ба онон расид, ва барои инхо азоби бузурги вужуд дорад.

وَأُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ.

Дар ин сурат, агар гурснагий, тасаллути душманон ва саргардонийи фарогирро дар миёни муслимин мебини яъни тафарруқ хоким шуда, ва уммати вохид ва жамоати вохиди вужуд надорад, ва инсонхо бо ин тафарруқ ва дурийшон аз уммати вохид ва жамоати вохид, дархости азобро карданд, ва асбоби нузули азобро барои худишон фарохам карданд.

Чун, кулли ин ваъдахойики аллох таоло ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дода мутаъаллиқ ба уммати вохиди астки жамоати вохидиро ба вужуд овард, ва агар каси мехохад азобхойи гурснагий,фақр, тасаллути душманон ва саргардонийро дар миёни муслимин аз бейн бибарад бояд дубора уммати вохидро ба вужуд биёварад, ва дубора хукуматро ба

«ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ»

Баргардонадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онро баён карда аст.

Дубора хукуматро ба

«ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ»

Баргардонадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онро баён карда аст. Чун, хатто бо ташкили уммат ва жамоат аз тариқи хукумати бадили изтирорийи исломий бо олудагихойики дорад танхо бахши аз сарзаминхойи муслимин метавонад аз гурснагий, адами тасаллути душманон ва саргардоний нажот пейдо кунадки тахти контроли он қарор дорад, ва дар замони набуди ин хукумати бадили изтирорий ва бо ташкили уммат аз тариқи мажлиси шўройи мужохидин танхо бахшхойи ночизтари аз муслимин тахти пушиши мазоёйи ин уммат қарор мегиранд.

(идома дорад……..)

---

[1]– في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤ ( عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[2]– الجاحظ في البيان والتبيين، ص 142

Дарси хафтуми муқаддамотий / шинохти мухтасари бидъат дар манобеъи шаръий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(1-қисмат)  

Бисмиллах валхамдулиллах.

Иннал хамда лиллах, нахмадуху ва настаъинуху ва настағфируху, ва наъузу биллахи мин шурури анфусина ва мин саййиъати аъмалина, май яхдихиллаху фала музилла лах, ва май юзлил фала хадия лах,ва ашхаду анла илаха иллаллох вахдаху ла шарика лах, ва ашхаду анна Мухаммадан абдуху ва росулух.

• یأْ أیهَاْ الَّذِینَ آمَنُوْاْ اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاْتِهِ وَلاَتَمُوْتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُون (آل عمران/102)
• یأْ أیهَا النَّاْسُ، اتَّقُوْاْ رَبَّکُمُ الَّذِی خَلَقَکُم مِنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّ خَلَقَ مِنْهَاْ زَوْجَهَاْ وَ بَثَّ مِنْهُمَاْ رِجَالاً کَثِیراً وَّ نِسَاءً وَّاتَّقُوْاْ اللهَ الَّذِی تَسَاءَلُوْنَ بِهِ وَالأرْحَاْمَ إِنّ اللهَ کَاْنَ عَلَیکُمْ رَقِیبَاً(نساء/1)
• یأْ أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوْاْ اتَّقُوا اللهَ وَ قُوْلُوْاْ قَوْلاً سَدِیداً يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَن يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا (احزاب/70)

Аммо баъад:инна асдақол хадиси китабуллохи ва хойрул худа худа Мухаммадин ва шаррул умури мухдасатуха ва кулла мухдасатин бидъатун ва кулла бидъатин золалатун ва кулла золалатин фин нар.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Дарси хафтум муқаддамотимонро ба шархи шаръийи шинохти бидъат ихтисос медихемки ба далили адами ошноийи бисёри аз муслимин, аз тарафи душманонимон ва дустони жохилимон ба унвони ек абзор барои тафарруқи бештар дар миёни муслимин аз он истефода мешавад.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:

: لَتُنْقَضَنَّ عُرَى الإِسْلَامِ عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ تَشَبَّثَالنَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا،وَأَوَّلُهُنَّ نَقْضًا:الحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ:الصَّلَاةُ،[1]

Дастгирахойи ислом ек ба ек шикаста мешаванд, хар замоники дастгирайи нобуд шавад мардум ба ончи наздики он аст чанг мезананд, аввали онхо шикастани хукм аст ва охари онхо намоз аст.

Аввалин дастгирайики дар миёни муслимин шикаста шуд хукм кардан ва хокимияти исломий хилафату ала минхажин нубувват пас аз саййидина Хасан бин Али розиллоху анхума буд. Ба дунболи шикаста шудани ин дастгира, муслимин жихати хифзи уммат ва жамоатишон ба дастгирайи наздиктар яъни хукумати бадили изтирорийи исломий чанг задандки холи аз олудагий хам набуд, ва дар маконхойики ин хукумати бадили изтирорийи исломий хам аз бейн рафт муслимин ба ночор ба мажлиси шўройи мужохидин чанг мезананд. Ин пойинтарин дастгирайи астки муслимин метавонанд барои мухофизат аз уммат ва жамоатишон ба он чанг бизананд ва баъди аз ин ,охарин дастгирахо еки пас аз дигари нобуд мешаванд то инки ба тарки намоз мерасадки- охарин дастгирайи астки намоди зохирийи мусалмон будан аст – ва ин хам бидуни пуштибонийи ин “ се абзор” ба тадриж нобуд мешавад. Инро мо ошкоро дар Андалус ва дар миёни курдхойи шайтонпарасти язидий мовжуд дар Ироқ ва курдхойи шайтонпарасти малик товусий ба истелох алиюллохий ё досний ё ба қовли худишон ёрсоний мовжуд дар ғарби Эрон ва манотиқи дигар ба ановини мухталиф ва бо исмхойи мухталиф мисли кокеий ва исмоилийхо ва амсолихим мебинем ва дидем.

Фақат аз тариқи ин се дастгирайи астки муслимин метавонанд уммати вохид ва жамоати вохидиро аз тариқи шўройи улил амр ба вужуд биёваранд ва аз гумрохий ва  саргардоний нажот пейдо кунандки, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз аллох таоло замонат гирифтаки чанин уммати гумрох нашаванд:

سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَنْ لَا يَجْمَعَ أُمَّتِي عَلَى ضَلَالَةٍ، فَأَعْطَانِيهَا،[2]

Бале, ин уммати вохидики аз тариқи шўройи улил амри вохидишон ба вужуд омаде бо ижмойи вохиди худ ек жамоати вохидиро хам тўлид мекунандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам амр мекунад ба пейвастан ба чанин жамоати:

: فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ.

Ва чанин жамоати астки химояти аллохро ба даст меоварад.

«فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ».

 Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху хам аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят мекунад:

:«عَلَيْكُمْ بِالجَمَاعَةِ وَإِيَّاكُمْ وَالفُرْقَةَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ مَعَ الوَاحِدِ وَهُوَ مِنَ الِاثْنَيْنِ أَبْعَدُ، مَنْ أَرَادَ بُحْبُوحَةَ الجَنَّةِ فَلْيَلْزَمُ الجَمَاعَةَ»،[3]

Бар шумо вожиб ва лозим астки пойбанди жамоат шавид, ва бархазар бошид аз тафарруқ ва жудоийки, шайтон ба хамрохи ек нафар танхо аст ва аз ду нафар дуртар аст, хар касики хостори васати бехишт бошад хатман пойбанди жамоат бошад.

(идома дорад……..)

---

[1]– أخرجه أحمد (٢٢١٦٠) مِنْ حديثِ أبي أمامة الباهليِّ رضي الله عنه، وصحَّحه الألبانيُّ في صحيح الجامع٥٠٧٥

[2]– في مسند الإمام أحمد (٢٧٢٢٤ (عَنْ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ،رواه الترمذي

[3]– الترمذي، ابن ماجة (2363)، أحمد

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

донлуд матн комил ба сурати ворд:

доллуд матни комил ба сурати пидиеф:

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(163- қисмат)

Возих астки инон хукумати исломийи мужрийи қонуни шариати аллохро ба унвони бадил ва жойгузин намехоханд ва танхо хадафишон инхидоми хукуматхо ва иморатхойи бадили изтирорийи исломий ва басижи муслимин дар ростойи ахдофи куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий аст. Ва жолиб аст бароишон хам фарқи надорад ин хукумати мазхабийки қарор аст аз бейн биравад ва ба жойиш куффори секуляр ва ишғолгари жахоний ва муртаддини махаллий биёянд чизи аст мисли хукумати ханафийи толибон,ё иторати азводи исломийи моликий мазхаб дар Моли, ё хукуматхойи шофеъий мазхабхо дар Сумолий ё хукумати шиъа мазхаби Эрон ё хукумати салафий довла ё хар мазхаби дигарики бошад, мухим ин астки хукумат набояд тобеъи мазхаб ва дин бошад. Ин он чизи астки ин мужриёни жанги равоний бар алайхи қонуни шариати аллох феълан намехоханд мардум бидонанд, барои хамин астки намегуянд феълан бадил ва жойгузини онхо чист ва хамиша аз он тафра мераванд ё бо киноя ва ишора ва ба сурати мубхам аз он сухбат мекунанд.

10-Салом биродар, ту мудирияти хашми нобажо фарқи бейни зан ва мард вужуд надорад?

Чиро, бо дар назар гирифтани куллиёт ва муштарокоти бейни зан ва мард, дар мавориди ихтилофоти хосси бейни ин ду вужуд дорад, хаминтурики ин ду тафовутхойи равоний, жисмий ва рафторий бо хам доранд дар заминайи контроли хашм хам бо хамдигар тафовутхойи доранд.

Занхо дар хашми нобажо бештар ба хушунати каломий, фарёд задан, ғийбат кардан, қахр кардан, пушти гуш андохтан, зери об задан, киноя ва тика пароний, ва амсолихим мутавассил мешаванд. Аммо мардхо бештар ба пархошгарийи жисмий ва физикий мисли кўтак задан, партоб кардани васоил, худзани ва ғейрих мераванд.

Хуб бақиёи суъолот хамки хийли зиёданд ва аксаран марбут ба ин дарсимон нестандро мегузорем барои баъди аз ек танаффуси кутох ва бо хам руйишон сухбат мекунем. Иншааллох. Ва иншааллох жаласайи баъад дарсхойи муқаддамотимонро бо дар хафтум идома медихем.

 اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.

رَبَّنَا أَعِزَّنَا بِالإِسْلامِ، وَأَعِزَّ بِنَا الإسْلامَ، اللَّهُمَّ أَعْلِ بِنَا كَلِمَةَ الإسْلاَمِ، وَارْفَعْ بِنَا رَايَةَ القُرْآنِ.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух. [1]

---

[1] پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(162- қисмат)

9-Ассаламу алайкум ахи. Ба ёд дорамки хамин уламойи мадхалийи оли саъуд таблиғ мекардандки толибон мушрик аст ва гумрох хастан ва ғейрих то мардумро аз онхо жудо кунанд ва хатто ба онхо кўмакхойи моддий хам накунанд ва хохони нобудийи он буданд ва мегуфтанд ин баравад хар чи биёяд бехтар аз ин аст. Аммо дидемки бадтар аз толибон омад дар мовриди иморати исломийи Моли хам хамин сиёсатро ба кор бурданд ва алъон хам боз дар баробари довла ва толибон ва Эрон ва соири иморатхойи исломий мисли қафқоз ва сумолий ва ғейрих хам хамин сиёсатро дар мохворахойишон ба кор мебаранд, ба назари шумо чигуна метавон ба ин мужриёни жанги равоний бархурд кард?

Бале, ин равиши амали ин гуруххо ва албатта равиши амали тамоми секуляристхо дар тули торих буда аст. Инон феълан фақат мегуянд ин набошад ва харгиз намегуянд чи бошад.

 Инро ками тўвзих бидихам бад нест: ибтидо бояд инро мутаважжих бишавемки тамоми ин хукуматхойики исм бурдид хукуматхойи бадили изтирорийи исломий хастандки қабли аз хукумати исломийи ала минхажин нубувват ба вужуд меоянд. Холати изтирор ва зарурат яъни набояд интизоримон бештар аз ин бошад ва бояд то бартараф шудани холати зарурат бо ин бадили изтирор сохт ва аз он истефода кард.

Холо ба унвони мисол замоники ин мужриёни жанги равонийи дастгохи оли саъуд ва амрико мегуянд ин костихо ва мафосид ва айбхо дар хукумати мазхабий вужуд дорад ва жавоб дода мешавад ин инхирофот дар хаммайи системхойи хукуматийи секуляр ва демокрасий хох хам вужуд дорад ва хатто дар мавориди бештарин инхирофот марбут ба ин хукуматхи секуляр ва демокрасий хох аст, фовран жавоб медиханд мо чикор дорем ба хукуматхо ва низомхойи дигар?

Холо мушкил дар жавоби инон нест, балки мушкил ин астки жойгузин ва бадили онхо хамин системи секуляристий ва демокрасийи фосид ва гандидайи астки бисёр бадтар аз ин низомийи мазхабий астки вужуд дорад. Ин хамон хуққайи онхост, ин хамон чишм бандий ва сехри онхост.

Барои хамин аст феълан бар ин тамаркуз мекунандки фақат ин набошад ва тўвзих намедихандки чи бошад? ва тўвзих намедихандки бар жойи ин жойгузин ва бадили онхо чист? Онхо мехоханд интури ба мардум бафахмонанд мухим ин астки ин низом биравад, холо хар чи бо жойиш биёяд аз ин бехтар аст. Ё мегуянд феълан ин аз бейн биравад баъдан мардум тасмим мегиранд чи мехоханд………

Яъни ба шумо сифориш мекунандки ин либос танитроки ками кўхна аст ва айбхойи дорад аммо дар хар хол баданитро пушонда ва намегузорад баданитро дигарон бибинанд ва то худуди ижоза намедихад сармо ва гармо руйит таъсир дошта бошад, дар биёвари ва бисузони, аммо ба ту намегуяндки ба жойи он чи чизи ба шумо медиханд, оё бадтар аз ин аст ё аслан хеччи ба ту намедиханд ва хаминжури лухт ва урён барои дарандахо мисли Ироқ ва Сурия ва Афғонистон ва Ливий ва ғейрих рахоят мекунанд. Инон ба шумо сифориш мекунанд ин сипаритро  биндоз дур ва таслим шу. Он вақт амрико ва новкарониш таклифитро ровшан мекунанд, ё мисли Ироқ ва Афғонистон ва Сурия ва Ливий ва Миср ва ғейрих тобеъи дини секуляризм ва демокрасий ва қонуни секуляристийи тўлид шудайи онон мешави ё бояд нобуд бишави ва рохи севуми барои шумо вужуд надорад.

Холо агар шумо аз ин мовжудоти мужрийи жанги равоний бипурсидки шумо дар баробари ин либоси пийнадорики аз ман мегирид чи чизи ба ман медихид ва бадили шумо барои ин хукуматхойи бадили изтирорийи исломий чист? Бидуни шак журъат намекунандки расман бигуянд мо қонуни дини секуляризм ва демокрасийи секуялистхоро мехохем хар чандки ошкоро аз тамоми куффори секуляри жахоний ва муртаддини секуляри махаллий хам дар баробари мужохидини шириатгаро ва хукуматхойи бидили изтирорийи исломий хам химоят мекунанд. Барои хамин мегуянд феълан либосхоитро дар биёварид ва ин либос кўхнаро бар биёварид ва лухт шавид ва онро бисузонид ва нобудиш кунид баъад мушаххас мешавад чи чизи ба ту медихем.

Бале, инон туро ба самти кори хул медиханд ва мехоханд туро баъди аз ин кор туро дар тангойи қарор бидихандки хозир бишави ба хар чизики онхо мехоханд рози бишави, яъни агар ба жойи ин либоси пийнадорики аз ту гирифтад гуни хам ба ту доданд мажбур бишавики барои пушондани худит аз он истефода куни ё даст ба аслаха базани ва онвақт бидуни сипар ба сурати фардий ё гурухий дар баробари қудрати муташаккил аз хукуматхойи мухталифи кофари жахоний ва муртаддини махаллий қарор бигиридки хеч умиди ба пирузий нахохи дошт.

Инхо мехоханд шуморо бо шубхотишон ва сехрхо ва чишмбандихойишон ба ин масир бикашонанд ва агар аз онхо бадил ва жойгузини айники доридро бихоханд бо ғовғосолорий ва хаёху бозорий ижоза намедиханд харфит ба жойи бирасад.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(161- қисмат)

Рохи мусалмон шудан ё яхудий ва насроний ва мажус ва собеий шудан мушаххас аст, ин секуляристхо агар садхо сифати ахли исломро дар худишон жо дода бошанд модомики шаходатайн наёварданд ва тобеъи қавонини шариати аллох нашуданд ва вориди доирайи ислом нашуданд мусалмон шуморда намешаванд. Ахли китобки сифати бештари аз исломро дар худишон жо доданд аммо инон хам сирфан бо ин сифат, мусалмон махсуб намешаванд.

Холо мусалмони хам мумкин аст сифати нопасанди аз мушрикин ва секуляристхо ё ахли китоб ё мажус ва собеинро ба далоили дар худишон  ширк омизийро жо дода бошанд, ва ин шахсро аз он чохор филтер абур додем ва боз фосид ташхис дода шуд, уро такфир мекунем, ва ба чанин шахси мегуем муртад ва кофар шуда аст. Мо уро такфир мекунем на мушрик ва ғейрих. Диққат кунид дустон. Шахс ё мусалмон аст( хатто агар жузви мунофиқин хам боша) ё кофар аст. Ва мусалмоники аз ислом хориж мешавад кофар муртади аст. Дар инжо барои чандимин бор бояд арз кунамки шахс ё жузви жомеъайи муслимин аст ва ё жузви жомеъайи куффор аст ва новъи севуми вужуд надорад. Ва таркиби мусалмони мушрики ё мушрикини мунтасиб ба ислом мисли секуляристхойи мусалмон ё социалистхойи мусалмон ё коммунистхойи мусалмон ё демокрасийи исломий ва ғейрих наметавонад шаръий бошад.

Дар қуръон ва суннати сахих тамоми мушрикин кофаранд, ва хар жо аллох таоло исми мушрикинро оварда ононро машмули куффор карда аст. Замоники мегуйи мусалмони мушрик мисли ин астки бигуйи мусалмони кофар, ё мусалмони яхудий ё мусалмони мажус ё мусалмони насроний ва ғейрих. Такрори ин истелохоти ғейри шаръий дар вазъи мовжудики масоил ровшан шуданд, новъи масхара кардан ва ба бози гирифтани шуъури муслимин аст.

Ин бародарони хамки жохилона мегуянд: мусалмони жохил анжом дихандайи куфр қабли аз иқомайи хужжат мушрик аст ва баъди аз иқомайи хужжат кофар, ошкора доранд хукми ахли фитраро бар муслимин татбиқ медихандки, ин хам саргардоний ва иштибохи махз астки дар китоби узр ба жахл тўвзихиш додам.

Алъон суъол инжост, замоники аллох таоло яхуд ва насронийхо ва мажус ва собеийхоро аз мушрикин жудо карда ва барои мушрикин қавонини жудогонайиро таъйин карда аст, иддайи аз дустон бо чи истидлоли шаръий хаммайи онхоро мушрик медонанд? Баъад, бадтар аз хамма, чигуна бидуни хеч далили шаръий аз китоб ва суннат ва сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва аиммайи  арбаъа ва тобеъин ва хойрул қурун дучори ин иштибохи бузург мешавандки бо ижтиход ва таъвили дастайи аз уламойи ду се қуруни гузаштайи оли саъуд дастахойи аз ахли қибларо мушрик бидонанд?

Ин зулм, инхироф ва саргардонийи ошкори аст.

8-Еки аз сойтхойи яхудий эълом кард: 55 тан аз нирухойи низомий амрикоки аз соли 2003 дар жанги Ироқ барои куштори муслимин ширкат дошта ва дар ин кишвар кушта шуданд ду хувияти буданд яъни амрикоий- исроилий ( яхудий- масихий) пас чижури шумо мегуйид жанги мо бар алайхи яхудийхо масихийхо нест?

Хуб, дар инжо лозим аст ба чанд нукта ишора бишавад:

-Еки инки: чанд хазор нафар аз суннийзодахойи араб ва курд дар Ироқ дар рохи амрико кушта шуданд? Чанд хазор нафар шиъазода дар рохи амрико кушта шуданд?

-Дувум инки: гуфтид онон ду тобеъияти буданд, аз кужо фахмидики онон хамма яхудий буданд? Инон чи ба амрико мухожират карда бошанд чи сокини исроил бошанд дар ду кишвари секуляристий тобеъият доштандки дини секуляризм бо тамоми шохахойи коммунистий ва социал демокрасий ва отеистий ва либирал ва ғейрих хоким аст на мазхабики шумо тахти унвони яхудий масихий аз он исм бурдид. Албатта ба кор бурдани каламайи насроний ба жойи масихий муносибтар аст, чун куллиёт оники хаст иртибот ба саййидина Масих надорад.

-нуктайи охар инки: дар суратики шумо амрикоро ба иштибох кишвари насроний тасаввур кунид ва аз мазхаб ва дини ду тобеъиятихойи онжо таркиб бисозид бояд таркиботи насроний ханафий, насроний шофеъий, насроний моликий, насроний салафий, насроний шиъа, насроний мажусий ва даххо таркиби дигар бисози ва бар алайхи хаммайи ин мазохиб эъломи жанг кунидки фикр накунам наздик ба ақли солим бошад.

Рахбарият дасти амрико ва соири секуляристхост ва тамоми пейравони мазохиб танхо абзори дар дасти ин секуляристхо хастанд ва ин абзорхо иртиботи ба мазхабишон надоранд ва хисоби ин абзорхо бо мазохибишон ба куллий жудост.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(160- қисмат)

Ва ле мушрикин ва секуляристхо тамоюли надоранд инжури мушаххас бишаванд ва дар баробари инхамма шариатхои осмоний ва бахусус дар баробари кулли ахли қибла қарор бигиранд ва танхо бимонанд, барои хамин аст аз коноли мунофиқин ва секулярзадахо талош мекунанд дар нигариши муслимин олудагий дуруст кунанд, ва бо ангушт гузоштан руйи еки ду сифати муштаракишон бо соири шариатхойи осмоний, хаммаро мисли худишон нишон бидиханд ва ба жибхайи худишон изофа кунанд ва мўъмининро ба ононики ба худишон изофа карданд машғул ва саргарм кунанд.

Аммо аллох таоло ба сирохат бейни куффор фарқ гузошта ва онхоро ба сурати мовридий исм мебарад ва онхоро аз хам жудо мекунад:

–  لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ قالُوا إِنَّا نَصاري‏… (مائده/82)

• مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ (بقره/105)

Илова бар ин боз аллох таоло миёни мунофиқин ва мушрикин фарқ мегузорад ва мефармояд:

–  وَيُعَذِّبَ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكَاتِ الظَّانِّينَ بِاللَّـهِ ظَنَّ السَّوْءِ ۚ (فتح/5-6)

Ва дар оёти миёни ахли китоб ва мажус ва собеин ва мушрикин хам боз фарқ мегузорад, хатто дар қиёмат холо чи расид ба дунё, ва мефармояд:

–  إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَىٰ وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّـهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ إِنَّ اللَّـهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ   (حج/17)

Дар инжо возих ва ровшан астки куффори аслий чанд гурух хастанд: 1- яхудий. 2- насроний.3- мажус. 4- собеин. 5- мушрикин. Ва ин панж гурухро баъди аз аллазина аману зикр карда астки мўъминини пейравийи ислом хастанд.

Яъни хамчунонки шумо наметавонид ба ек яхудий бигуйид насроний хасти ба хамин шева шумо наметавонид ба ек мушрик бигуйид мажус ё насроний хасти, ё наметавони ба ек яхудий ё насроний ё мажус бигуйи ту жузви мушрикин хасти ва онхоро машмули хукми мушрикин ва секуляристхо кунид.

Дар инжо хаммайи инон кофар хастанд, аммо хаммашон мушрик ё яхудий ё насроний ё мажус ва собеий нестанд, балки хар кудомишон чизи жудогонайи хастанд. Ровшан астки хар мушрики кофар аст аммо хар кофари бо тамоми ширкиётики доранд мушрик нест. Балки кофар хам метавонад яхудий ва насроний ва собеий ва мажус бошад ва хам мушрик бошад ва инон бо  хам фарқ доранд.

Арз кардемки хатто ахкоми марбут ба мушрикин ва секуляристхо бо ахкоми марбут ба кофари ахли китоб мисли яхуд ва насоро ва хатто мажус бо хам фарқ доранд, дар издивож бо занони покдамони яхуд ва насоро ва хурдани забихайи яхуд ва насоро ва гирифтани жизя аз ахли китоб ва мажус ин ихтилофи ахком бо мушрикин ва секуляристхо комилан возих аст.

Дар инжо возих астки хар касики дучори ширк бишавад мушрик нест. Яхуд ва насоро ва мажус ва собеин хам ширк мекунанд ( онхам бадтарин ширкхоро мекунанд) аммо аллох таоло онхоро мушрик наномида аст ва онхоро на дар дунё ва на дар қиёмат мушмули хукми мушрикин накарда, хар чандки аллох таоло харгиз ширк ба худишро намебахшад – холо аз тарафи хар каси бошад – аммо фарқ хаст бейни шахсики ширк мекунад бо мушрик. Аллох таоло бо сирохат эълом мекунадки:

 إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ(مائده/72)

Чиро бехиштро барояш мамнуъ ва харом мекунад? Чун:

   إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَادُونَ ذَٰلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ (نساء/116)

Мушрикин дар асос қавонини шариати аллохро дар умури идорийи зиндагийи дунёвийшон қабул надоранд ва интури аллохро дасти кам ва ночиз мегиранд ва ба аллох тўвхин мекунанд; аммо аксаран аллохро қабул доранд ва бисёри аз сифати мўъмининро хам мумкин аст қабул дошта бошанд: масалан

-Агар аз онон пурсида бишавад чи каси осмонхо ва заминро халқ карда аст хатман мегуянд аллох :

•  وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۚ (زمر/38)

   -Ё агар пурсида бишавад чи каси онхоро халқ карда қатъан мегуянд аллох :

•   وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۖ (زخرف/87)

      -Ё агар аз онон пурсида бишавад:

  قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ

(чи каси аз осмон ва аз замин ба шумо рузи мерасонад?)

أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ

(ё чи каси бар гуш ва чишмхо тавоно аст ва бидонхо нируйи шинавоий ва биноий медихад?)

وَمَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ

(ё чи каси зиндаро мурда, ва мурдаро аз зинда берун меоварад ва хаёт ва мамот дар дасти у аст?)

وَمَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ

( ё чи каси умури жахон ва жахониёнро мегардонад?)

فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ فَقُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ

• ( посух хоханд дод ва) хоханд гуфт: он худо аст (یونس/31)

Инхо ва даххо сифати дигарки дар мушрикин ва секуляристхост сифати муслимин астки дар онхо хам вужуд дорад, аммо фақат ба ин сифат онон муслимин намешаванд. Ва аллох таоло ба сирохат дар мовридишон мефармояд:

 وَمَا یُؤْمِنُ أَکْثَرُهُمْ بِاللّهِ إِلاَّ وَهُم مُّشْرِکُونَ ‏(یوسف/106)

Ва аксари ононки муддаийи иймон ба худо хастанд, мушрик мебошанд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(159- қисмат)

7-Салом алайкум ва рохматуллох ва барокатух ахи, дар назари шумо хукми мушрикини яхудий ва мушрикини масихий ва суфийхойи мушрик ва тамоми мушрикин мунтасиби би ислом чист?

Таркиби ношиёна ва ғейри шаръийро ироя додид дусти геромий. Ман дар дарси душманшиносиймон ба тафсил дар ин замина сухбат кардам лутфан ба дарсхойи қаблимон ек сари бизанид. Аммо ба сурати куллий хидматитон арз кунамки аллох таоло фармуда:

يَا أَيُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ (توبه/28)

Эй касоники иймон овардаид! Бегумон мушрикон палиданд. Барои хамин аст амр мекунад:

وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ (روم/31)

Ва аз замрайи мушрикон нагардид.

• وَلَاتَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ (انعام/14)
• مَاكَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ (توبه/113)
• وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّىٰ يُؤْمِنَّ(بقره/221)

Дар инжо аллох таоло ба хамма амр кардаки жузви мушрикин набошид, хуб, ин бояд барои хамма ровшан ва возих бошад то жузви ин мушрикини палид нашаванд ва бароишон дуойи бахшиш ва мағфират накунанд ё бо духтарон ва занонишун издивож накунанд ва аз хайвони забх шудайи тавассути инон нахуранд.

Дар инжо амр ва нахийи аллох таоло мисли ин астки бигуяд гушти хук ва мурдор ва нушиданихойи маст кунанда нахурид ва зино накунид ва инсонийро ба нохақ накушид ва дузди накунид. Холо замоники фармуда жузви мушрикин набошид ва  бо онон робитайи заношуйи барқарор накунид ва бароишон талаби мағфират хам накунид бояд возих  ва ровшан бошад ва шахс бидонад ин мовжудоти кудомхо хастандки дучори нофармонийи аз аллох таоло нашаванд.

Ин мушрикин хам бояд мисли яхудиён ва насронийхо ва мажус ва собеин қиёфа ва шикли мушаххаси дошта бошанд, агар танхо барои иддайи ровшан бошад ва он идда хам ба ижтиход ва таъвили хосси худишон екиро мушрик бидонанд ва гурухи дигар надонандки намешавад. Яхудий яхудий аст, мажус хам мажус аст, насроний хам насроний аст, ин дигар ошкор ва возих аст ва ниёз ба ижтиходи гурухи мутахассис надорад; хар касики ками бо инон ошно бошад метавонад бигуяд фалоний яхудий аст ё насроний аст  ё мажус аст ё собеий аст. Мушрикин хам хаминтури хастанд. Инхо хам қиёфайи мушаххаси доранд.

Дар инжо бояд таърифимонро аз мушрик ва мушрикин ислох ва қуръоний кунем: мушрик яъни касики дар қавонини ижроий ва идорийи жомеъаш ба хеч ек аз қавонини шариатхойи осмоний эътиқод надорад на ба насроният на ба яхудият ва на бо ислом ва хатто шибхи ахли китоб хам қабул надорад. Алъон ба ин мушрикин мегуянд: секулярист. Читури мо алъон ба дахрийхо мегуем коммунист ва мотериалист ва отеист. Пас мушрикин ба забони имрузий яъни секуляристхо. Мушкили аслийи ин таркиботики шумо ба пейравий аз уламойи оли саъуд баён кардид хаминжост.

Мо таърифи онхо ва фарқи бейни онхоро намедонем. Барои хамин аст дар татбиқиш дучори иштибох мешавем. Хиёл мекунем чун яхудийхо ё насронийхо ва мажус ва ғейрих дучори ширк мешаванд пас хатман жузъи мушрикин хастанд дар холики интури нест, чун аз он тараф хам мебинемки хукми инон бо мушрикин фарқ дорад ва аллох таоло инонро аз хам жудо карда , инжостки барои шахси мусалмоники бо қуръон ва суннати сахих ва раъйи сахоба ва хойрул қурун ва вазъи мовжуд ошнойи надорад новъи сардаргумий ба вужуд меояд.

Бародарони геромий: яхудийхо ва насронийхо ва мажус ва собеин ва мушрикин гуруххойи мухталифи хастанд ва хар кудом ахкоми хосси худишонро доранд, тасаввур кунидки чанд утоқи жудогона хастанд. Читури шахси аз ек утоқ вориди утоқи дигари мешавад хаминтури ек кофари ахли китоб ё шибхи ахли китоб ё каси аз дорудастайи мунофиқин вориди утоқи мушрикин ё секуляристхо мешавад, бояд интури комилан возих ва ровшан ва бидуни шак ва шубха бошад, ва хамма – чи босавод чи бесавод – ин тағйири макони онхоро бифахманд на фақат иддайи мутахассисинки худишон хам гохи бо хам ихтилоф доранд. Замоники ек яхудий насроний шуд мегуем ин шахс насроний  шуда, ё агар рафт ва секулярист шуд мегуем фалоний аз ислом ё яхудият ё насроният ё мажусият ва собеийгарий хориж шуда ва мушрик ва секуляр шуда аст. Ба хамин содагий бояд ровшан бошад.

Тараф бо сирохат мегуяд ман секулярист хастам, яъни ман мушрик хастам. Алъон мешавад фахмидки чи чизи ек яхудийро аз ек насроний ё мусалмон жудо мекунад? Хийли сода аст. Хаминжурики ек мажусро рохат мешавад аз ек яхудий ё мусалмон ташхис дод,ба хамин рохати хам мешавад ек секулярро аз ек яхудий жудо кард, ё ек мусалмонро аз ек секуляри мушрик жудо кард.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(158- қисмат)

Ва илова бар ин бояд қабул кунандки бо хаммасир шудани бо куффори секуляри жахоний ва муртаддини секуляри махаллий инон хам машмули хукми хамин куффор ва муртаддин  мешаванд[1].

Курдхо набояд аллохро бо дур рехтани қавониниш ва табаъият аз куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий фаромуш кунанд чун аллох хам онхоро фаромуш мекунад. Курдхо лозим аст мисли гузаштагони мусалмонишон фикр кунандки барои фардойи қиёматишон чи чизи фристоданд ё мефрестанд? [2].

Замоники жангидан дар рохи амрико ва куффори жахоний тахти парчами е кофар, ва жангидан дар рохи бутхойи махаллий муртадди чун ужалон – мусайламайи каззоби феълий курдхо – ё қози Мухаммад муртад ва қосимлу ва мухтадий ва борзоний муртад ва соири муртаддин бар алайхи муслиминро барои худишон ифтихор медонанд, ва фикр намекунандки машғули чи жинояти нисбат ба муслимини курд ва ғейри курд хастанд, чи интизори бояд дошт?

Инхо аллох ва қонуни шариати аллохро рахо карданд ва интизор доранд куффорики бароишон новкари мекунанд ба онон иззат бидиханд. Қози Мухаммад муртад хамин интизорро аз куффори коммунисти чун сталин дошт аммо фурухта шуд, борзонийхо хам хамин интизорро доштанд аммо дидемки тавассути амрико ва ното дар масалайи каркук фурухта шуд ва феълан 51 дар сад аз хокишро тейи чанд соат аз даст дод, муздурони ужалонро хам дидемки чигуна бо он хамма жиноятики бар сари муслимин оварданд охариш мовриди муомала қарор гирифтанд ва амрико ва русия онхоро ба ното фурухтанд.

Тамоми ононики ба ин муртаддин дил бастанд хам сарневишти ғейри аз ин дар интизоришон нест, қози ва қосимлу ва мухтадий ва ужалон ва борзоний ва соири муртаддин дастмол туолетхойи хастандки пас аз истемол дур рехта мешаванд, ва хеч оқили чанин палидхойироки ба дин ва миллати худишон хиёнат мекунандро дар жибиш намегузорад. Жойи инон сатли зуболайи туолет аст.

Ин секуляристхойи муртад жараёни иртидоди умумийро дар миёни курдхо шуруъ кардандки агар дир бижунбим сарневишти андалус ва шайтонпарастхойи язидийи Ироқ ва шайтонпарастхойи алиюллохийи кермоншох дар интизори мост. Ин андиша ва тафаккурики мо инсонхо нигахбони дини худоемки аз бейн наравад ё садамайи набинад амрист тахажжур героёна  

« ‏إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ‏ »(حجر/9)

Балки танхо касоники мумкин аст хамчун муслимини андалус дар муъаррази нобудий қарор бигиранд худи муслимин хастанд.

Мо дилимон барои аз бейн рафтани дини аллох намесузад. Чун ин амри аст ғейри қобили тасаввур; балки хам ва нигаронийи мо дар фано, бадбахти, фасод, истисмор, ва истихмор, бечорагий ва қахқароий астки бандагони аллох ба хотири: адами ижрои қонуни шариати аллох дучориш шуданд; дин ва қонуни шариати аллох барои мардум аст ва танхо касики аз адами ижройи он то ба хол ва дар оянда хам садама хохад дид худи мардуманд ва бас.

Ин хаққи мардум астки аллох таоло бо қонуники нозил карда ва хеч рохи барои сулатайи куффор бар мусалмон қарор надода сохиби довлат ва хукумат ва иззати исломийи худишон бишаванд. Ва агар дар аксари сарзаминхойи мусалмоннишин чанин намебинем, ба хотири ин астки аз масири шаръияш барои татбиқи қонуни шариати аллох харакат намекунанд ва амалан масирхойи дигариро ғейри аз қонуни шариати аллох барои худишон интихоб кардандки бо хоким шудани куффори секуляри жахоний ва муртаддин ва тоғутхойи махаллий боиси залилийи худишон шуданд. Ин султайи жобирона на ек амри худойи балки лакайи касифий астки тавассути худи инсонхо ба вужуд омада ва танхо худи инсонхо хастандки “ бояд” онро бо таваккул бар аллох мунхадим кунанд. Курдхо ва соири муслимин агар мехохаднд аз инхамма залилий ва зулм ва бечорагий нажот пейдо кунанд бояд бо табаъият аз қонуни шариати аллох аз пейравий кардан аз ин муртаддини хоин ва хейра сарики корномайи ғейри аз хиёнат ба дин ва миллат надоштанд даст бикашанд ва даст аз зулм кардан ба худишон бардоранд.

.  ‏إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئًا وَلَكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ‏  (يونس/44 )

(идома дорад……)

---

[1]ابراهيم /5 4-44

[2]حشر/19-18