دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Таърифи дарул ислом ва дарул куфр дар мазохиби мухталифи исломий.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(1-қисмат)

Бисмиллах валхамдулиллах. Аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух. / бахши 3.

Баъди аз баррасийи ” дар” дар қуръон ва суннати сахих ва оройи сахоба мутаважжих шудемки ин тақсими “дарайн” қабли аз асри фуқахойи мазохиби мухталифи исломий ва таваллуди фиқхи ижтимоий ва тадвини масоили мутаъллиқ ба равобити бейнал милал дар миёни ахли фиқх вужуд дошта, ва шойиста аст бидонемки мазохиби исломий хам дар таърифи дарул ислом ва дарул куфр  чи гуфтанд?

 Мазхаби ханафий: Сархасий ханафий мазхаб рохимахуллох аз бузургони ин мазхаб чун Абу Юсуф ва Мухаммад Шайбоний рохимахуллох нақл мекунадки дарул ислом яъни: хар жойики дар он хукми ислом хоким бошад

«وَكُلُّ مَوْضِعٍ كَانَ الظَّاهِرُ فِيهِ حُكْمُ الْإِسْلَامِ[1]

Сархасий рохимахуллох дар жойи дигари мегуяд: ва сарзамини бо ижройи ахком ва қавонини исломий табдил мешавад ба ” дарул муслимин” сарзамини муслимин.    [2].

 Косоний рохимахуллох нез мегуяд: хар “дар” ё ба ислом музоф мегардад ё ба куфр,  ва дор ба ислом изофа мешавад хенгомики дар он ахкоми ислом татбиқ шавад, ва ба куфр изофа мешавад хенгомики дар он ахкоми куфр татбиқ шавад,…….зеро зухури ислом ва ё куфр бахотири зухури ахкомишон аст. . ^[3]

Ибни Обидин ханафий мазхаб мегуяд: дарул харб табдил ба дарул ислом мешавад бо ижро кардани ахкоми исломий дар он. .  [4]

Косоний  дар “Бадоиъус саноиъ” мегуяд: дар бейни асхоби мо ( яъни дар бейни ханафий мазхабхо) дар инки дарул куфр бо мусаллат шудани ахкоми ислом табдил ба дарул ислом мешавад ихтилофи вужуд надорад..[5]

Ба ин шикл ханафийхо дар таърифи дарул куфр хам мегуянд: сарзаминики дар онжо амр ва хукми раиси кофарон жорий мешавад ва дар онжо мусалмонон аз куффор метарсанд, баробарин дарул куфри он сарзамини астки дар онжо салтанат барои хокими мусалмон нест ( яъни хукумати исломий вужуд надорад) ва ғалаба дар онжо барои ахкоми куфр аст. [6]

Мазхаби моликий: моликийхо нез дар мовриди дарул куфр мегуянд: сарзаминики дар  онжо ахкоми куффор зохир ва жорий мешавад. Ва табъан хар сарзаминики дар он ахкоми исломий зохир ва ба мархалайи ижро дар биёянд он сарзамин хам дарул ислом аст. . ^[7]

Дар ин замина имом Молик аз Макка қабли аз фатх ва тахти хокимияти мушрикин мегуяд:

وَكَانَتْ الدَّارُ يَوْمئِذٍ دَارَ الْحَرْبِ لِأَنَّ أَحْكَامَ الْجَاهِلِيَّةِ كانَتْ ظَاهِرَةً يَوْمئِذٍ.^[8]  

Макка дар он замон дарул харб буд чун ахкоми жохилий бар онжо хокимият доштанд.

Мазхаби Шофеъий: имоми Шофеъий рохимахуллох бар ин бовар астки замин “дари” вохиди аст ва ин тақсимот амри ториъ ( халофи аслий ва пешомади ногахоний) аст. Ва мехохад бигуядки сарзамин мутаъаллиқ ба аллох аст ва еки аст ва табдил ба дарул куфр намешавад, ва замин дар асл дари вохиди барои ислом аст, ва дар дорул ислом набояд тақсими сурат гирад ва ин тақсими замин ба дарайн холати ториъ,( бегона, халофи асл ва пешомади ногахоний) астки ба хотири иноди куффор дар иқрор ба хокимияти ислом ба вужуд омада аст.

(идома дорад………)

---

[1]فَكُلُّ مَوْضِعٍ ظَهَرَ فِيهِ حُكْمُ الشِّرْكِ فَالْقُوَّةُ فِي ذَلِكَ الْمَوْضِعِ لِلْمُشْرِكِينَ فَكَانَتْ دَارَ حَرْبٍ، وَكُلُّ مَوْضِعٍ كَانَ الظَّاهِرُ فِيهِ حُكْمُ الْإِسْلَامِ فَالْقُوَّةُ فِيهِ لِلْمُسْلِمِينَ / ( المبسوط 12-258) همچنین نگاه کنید به : “المبسوط” (10/114)، و”بدائع الصنائع” للكاساني (7/ 130)، و”المعتمد” لأبي يعلى (267)، و”الآداب الشرعية” لابن مفلح (1/212)این مذهب حنفی هاست. /

[2] (السیر الکبیر 5/2197) / والدار تصیر دارالمسلمین بإجراء أحکام الإسلام

[3]  (بدائع الصنائع للکاسانی 9/4375)/ إن كل دار مضافة إما إلی الإسلام وإما إلی الکفر، وإنما تضاف الدار إلی الإسلام إذا طُبقت فيها أحکامه، وتضاف إلی الکفر إذا طبقت فيها أحکامه، كما تقول الجنة دارالسلام والنار دار البوار، لوجود السلامة فی الجنة والبوار فی النار، ولْن ظهور الإسلام أو الکفر بظهور أحکامهما

[4] الدر المحتار 4/ 356 ) / ودار الحرب تصير دار الإسلام بإجراء أحكام أهل الإسلام فيها»

[5] “لا خلافَ بين أصحابنا في أنّ دارَ الكفر تصير دارَ إسلامٍ بظهور أحكامِ الإسلام فيها”.

[6] اصطلاحات الفنون2/265، و المبسوط 10/114 / الدار التي يجري فيها أمر رئيس الکافرين ويخاف فيها المسلمون من الکفار، فعلى هذا تکون دار الکفر هي الدار التي لا يکون فيها السلطان والمنعة للحاكم المسلم والغلبة فيها لْحکام الکفر

[7] المقدمات الممهدات لابن رشد 2/285، و بلغة السالک 2/167، و المدونة 3/23) / « الدار التي تظهر وتجري فيها أحکام الکفار»

[8] مالک بن أنس، المدوَّنة الکبری، بیروت، دارالکتب العلمیه ، ۱۹۹۴م. ج۲ ص ۲۲

Дорул ислом ва дорул куфр дар аходис ва қовли асхоб.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

Дорул ислом ва дорул куфр дар аходис ва қовли асхоб.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(5- қисмат)

Падар ва модар ва хамсар ва фарзанд ва бародар ва қовм ва қабила ва дуст ва хок бо доштани ислом жойгохи худро хифз мекунанд ва бидуни ислом хеччи нестанд. Пас бар хамон мабнойи ислом, инсонхо ба кофар ва мусалмон тақсим мешаванд ва бар хамон мабнойи ислом дустихо ва душманийхо шикл мегирад ва бар хамон мабнойи ислом сарзаминхо нез тақсим мешаванд ва дар нихоят:

 وَمَا هَذِهِ الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوَانُ لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ ‏(٦٤/ عنكبوت)

Зиндагийи ин дунё жуз лахв ва лаъаб нест ва бехуда ва бози аст, ва зиндагий манзилгохи охират зиндагий аст, агар фахм ва шуъур дошта бошанд; бар хамон мабнойи ислом, дорхойи аслий дар қиёмат хам мушаххас мешавандки шахс ё сокини хамишагий ва ахли бехишт ” Уқбад дар” ( Раъад 22) ва “дарул ислам” ( қисос 127) мешавад ё шахс ахли жаханнам ва “дарул бувари” ( иброхим 28) ва ” суъуд дар” ( раъад 25 – Ғофир 52) мегардад; ва дар хар сурат: ” дарул муқомах” ( Фотир 35) саройи иқомат ва мондагорий ва ” дарул қарор” ( Ғофир 39) саро ва манзилгохи мондагорий ва истиқрор ва ” дарул хулди” ( фуссилат 28) саро ва манзилгохи хамишагий ва “дор” ва сарзамини аслий мутаъаллиқ ба охират аст.

 تِلْکَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یُرِیدُونَ عُلُوّاً فِی الْأَرْضِ وَلَا فَسَاداً وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ ‏(قصص/83)

Мо он саро ва манзилгохи охиратро танхо бахра касони мегардонемки дар замин хохони такаббур ва истикбор нестанд ва фасод ва табохий намежуянд, ва оқибат аз он пархезгорон аст.

Мо он саро ва манзилгохи охиратро танхо бахра касони мегардонемки дар замин хохони такаббур ва истикбор нестанд ва фасод ва табохий намежуянд, ва оқибат аз он пархезгорон аст.

وَاللّهُ یَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلاَمِ (یونس/25)

Ва аллох ( инсонро ба бехишт, яъни) ба саро ва манзилгохи амн ва амон ва оромиш ва итминон даъват мекунад.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Дорул ислом ва дорул куфр дар аходис ва қовли асхоб.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(4-қисмат)

Дар инжо аллох таоло нафармуда “рахбарони  куффор” балки  фармуда рахбарони  “куфр” “аимматул куфр” ва дар инжо  аллох таоло ” куфр” ро  дар баробари охарин паёмиш яъни ” ислом” қарор дода  аст.  Муслимин хам барои номгузорийи сарзамини  тахти  хокимияти ” куфр” ки тавассути  чанин рахбарони кофари идора мешавад ” дарул куфр” ро аз миёни онхамма унвоники дар каломи аллох  ва росулиш  ва сахоба  вужуд дорад  интихоб карданд; ва аз  миёни онхамма истелохики дар мовриди сарзамини тахти хокимияти ” ислом” ба кор рафта мафхуми “дорул ислом” ро интихоб карданд; хар чанд дар мавориди дидемки хам ” дорул мужахидин” омада хам ” дорул муслимин” ва хам ” дорул фосиқин” ва хам дарус суннах” ва ғейрих омада аммо каламайи ” ислом метавонад танаввуъ дар васфи сарзамини муслимин ва хар ончи дар тўвсифи сарзамини мутаъаллиқ ба охарин шариати аллох таоло астро дар худиш жо дихад, ва каламайи ” куфр” хам боз ба далили вусъатики дорад метавонад тўвсифотики дар мовриди сарзамини куффор омада астро дар худ жо дихад.

Дар ин сурат агар дар ин оёт ва ривоёти ” мутавотири маънавий” хар кудом аз истелохот истефода шавад боз метавонад хаққи матлабро дар жудо кардани сарзамини тахти хокимияти ” қавонини шариати аллох” ва мўъминин ва сарзамини тахти хокимияти ” куфр” ва куффор бирасонад. Хатто агар ин истелохот ва номгузорийхо дар оёти қуръон ва суннати сахих ва суханони сахоба хам вужуд надошт боз ахкомики қонуни шариати аллох барои сарзаминхойи исломий ва сарзаминхойи куффор вазъ карда аст мужиб мешудки сарзаминхойи тахти хокимияти хар ек ба исми  номгузорий шаванд.

Албатта ин номгузорийи сарзаминхо танхо мухтасси ислом нест балки ба торих ва вазъи мовжуд хам нигох куни боз мутаважжих мешавики сарзаминхо бар асоси ақоидики доранд тақсим мешаванд. Масалан мегуфтанд блоки шарқки доройи ақоиди социалистий ва чап буд ё мегуфтанд блоки ғарбки доройи ақоиди секуляр ва либирал буржуайи ва сармоядорий аст. Ё дар замони жанги сард миёни секуляристхо  ва хатто солхо пас аз он мегуфтанд:

-Жахони аввал: кишвархойи секуляр блоки санъатий ва демократик бо таъсири хуза амрико.

-Жахони дувум: иттиходияхойи социализм- коммунизм чин ва шўравий ва ……..

-Жахони севум хам бақия жахон будандки бо хеч ек аз ин ду блок созгорий надоштанд. Ба унвони мисол оли саъуд бо вужуди онхамма сирват ва истефода аз техноложик ва ….. боз жузви жахони севум махсуб мешавад. Чиро? Чун фарханги умумийи мардум суннати исломий аст ва хануз жомеъа секуляр нашуда аст. Қатар хам дар бейни кишвархойи жахон болотарин шохиси тўвсиъа ва болотарин даромадхойи саронаро дорад аммо боз жузви жахони севум аст. Чиро? Чун фарханги умумий ва жомеъа хануз секуляр нашуда аст.

-Жахони чохорум хам ба сурх пустони бумийи амрико ва амсолихим гуфта мешуд.

Ё коммунистхо бар асоси тафсирхойи иқтисодийи худ жавомеъи мухталифи башарийро ба 1. Камунхойи аввалия 2. Бардадорий 3. Фиодолизм 4. Сармоядорий 5. Социализм ва коммунизм тақсим мекунанд.

Ё секуляристхо дар тақсимбандийи дигари мегуянд: хукуматхойи теокросий ва хукуматхойи демокросий.

Теокросий ( аз юноний: ” тиос” – худо ва ” кротус” – тавоноий ва қудрат) яъни хокимияти қонуни аллох бар мардум ; ва хукуматхойи демокрот ва демокрасий хам яъни қудрат ва хокимияти қонуни мардум бар мардум ба жойи қудрат ва хокимияти қонуни аллох бар мардум.

Ё дар тақсим бандийи дигари мегуянд: кишвархойи секуляр ё кишвархойи исломий.

Пас ин амр оддий астки : еки кишвархоро бар асоси тўвсиъа фархангий ё бар асоси тўвсиъа иқтисодий, ё бар асоси қудрати низомий ё бар асоси ақоиди хоким бар кишвархо ё бар асоси нажод ва ғейрих тақсим кунад, мухим ин астки дар ислом омилики ба инсонхо хувият мебахшад ислом аст ва марзи миёни умматхо аз нигохи ислом, марзхойи ақидатий аст.

Замоники аллох таоло ба касоники тахти хокимияти куффори секуляр ва мушрик қарор гирифта ва тавоноийи амал кардан ба қавонини шариати аллохро пейдо намекунанд ва мажбур мешаванд тобеъи қонуни секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) шаванд мефармояд:

 أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا (نساء/97)

Ватан ва дар ва сарзамини мўъминин онжойи астки қонуни шариати аллох дар он пиёда мешавад. Дар ин сурат ислом ватани ек мўъмин аст, ислом хонувода ва қовм ва табори ек мўъмин аст, ва ин ислом астки ба мўъмин хувият мебахшад.

(идома дорад……..)

Дорул ислом ва дорул куфр дар аходис ва қовли асхоб.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(3-қисмат)

-Бухорий хам аз Абу Хурайра дар достони хижратиш меоварадки гуфт:

 لَمَّا قَدِمْتُ علَى النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ قُلتُ في الطَّرِيقِ: يَا لَيْلَةً مِن طُولِهَا وعَنَائِهَا… علَى أنَّهَا مِن دَارَةِ الكُفْرِ نَجَّتِ ^[1]

Чи шаби тулоний ва пурмашаққатиро ( пушти сар гузоштам). Аммо шукри худороки аз диёри куфр, нажот ёфтам.

-Умар ибни Хаттоб хам артеширо ба фармондехийи Салма ибни Қайс равона мекунад ва мегуяд:

 ادْعُوهُمْ إِلَى الإِسْلامِ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَاخْتَارُوا دَارَهُمْ فَعَلَيْهِمْ فِي أَمْوَالِهِمُ الزَّكَاةُ…^[2]

Онхоро ба суйи  ислом даъват кун агар мусалмон шуданд ва сарзамини худишонро баргузиданд ва хижрат накарданд дар ин сурат бояд закоти амволи худро бидиханд…….( чун дар хар сурат сарзамини онхо жузъи аз дарул ислом аст ва қавонини исломий бояд дар  он ижро шавад ва бахши аз дарул ислом аст ва мусалмон метавонад дар ин бимонад ва бахши аз дарул куфр нестки мусалмон мажбур бошад аз он хижрат кунад ба сарзаминхойи исломий.)

-Ибни Аббос нез мегуядки Умар ибни Хаттоб мехост суханониро дар айёми хаж бигуяд аммо Абдуррохман ибни Авф бар ин бовар будки ин суханон бояд дар жамъи шўройи сахоба гуфта шавад на дар фазойи умумий мисли хаж ба хамин далил ба Умар ибни Хаттоб гуфт: ё амирал мўъминин ин корро накун, чироки акнун мавсуми хаж аст, авоми мардум дар инжо жамъ шуданд ва аз нигохи ман бехтар ин астки фурсат ва мухлат  бидихи то ба Мадина бирасемки

«فإنَّها دارُ الهِجْرَةِ والسُّنَّةِ»^[3]

Онжо сарзамини хижрат ва суннат аст.

Дар номайи Холид ибни Валид ба ахли Хийра омада аст: барои онхо қарор додамки: пейравоники тавони кор кардан надоранд ва ё касоники дучори беморий шуданд ё касики сирватманд буда ва баъад фақир шуда ва хамкишони у ба вай садақа медиханд жизъя надиханд ва алова бар он байтул моли муслимин худиш ва аёлишро тахти кафолат ва химоятхойи молий қарор дод

«ما أقام  بدارِ الهِجْرَةِ ودارالإسلام»

то замоники дар дарул хижрат ва дарул ислом иқомат дорад, аммо

« فإن خرجوا إلى غير دار الهِجْرَةِ ودار الإسلام، فليس على المسلمين النّفقةُ على عيالهم» ^[4]

Агар ба сарзамини ғейри аз дарул хижрат ва дарул ислом куч кардан нафақайи иёли онхо бар муслимин нест.

Абдуллох ибни Умар мегуядки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз инки бо қуръон ба сарзамини душман ворид шави нахий карда аст:

” أنَّ رَسولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ نَهَى أنْ يُسَافَرَ بالقُرْآنِ إلى أرْضِ العَدُوِّ. “.^[5]

Дар  достони  уммул  мўъминин Оиша розиаллоху анхо дар  мовриди жорияйи  мухожирики  мовриди иттихом  қарор гирифта  буд  омада аст:

 وَيَوْمَ الْوِشَاحِ مِنْ أَعَاجِيبِ رَبِّنَا …. أَلاَ إِنَّهُ مِنْ بَلْدَةِ الْكُفْرِ أَنْجَانِى^[6]

Рузи  гум шудани он зуюри  қирмиз, аз  шигуфтихойи парвардигори мо  буд.  Ва ле шукрки  моро аз  диёри куфр,  нажот дод.  Балдатил куфр хамон дарул куфр аст чунончи ибни  Хажар дар  шархиш оварда  астки: ва дар фазли хижрат аз дарул  куфр вужуд дорад. ^[7]

Хамчунонки дидем дар ин суханони асхоби  росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  боз мебинемки исми ”  дорул  хижрат” ва ”  дорус суннат”  ва “дорул ислом”  ва  “дорул фосиқин” ва ” доруш ширк”  ва “арзул адув”  ва  “балдатул куфр” омада аст ва ин  номгузорийхо аз замони  росулуллох  саллаллоху алайхи васаллам ва сахоба  вужуд дошта аст, ва наметавон гуфт  ин тақсимоти сохта ва пардохтайи ижтиходи  мазохиби маъруф ба ахли суннат ё хатто шиъаёни 12 имомий ва  зайдийхо  ва  хавориж ва зохирийхо  ва …….буда аст.

Нуктайи  ба  зехнам расидки барои иддайи жойи  суъол шуда астки:  чиро муслимин дар миёни ин чанд истелох  хаммагий ду истелох “дорул  куфр”  ва ” дорул ислом” ро интихоб карданд? Аллох таоло мефармояд:

 وَإِن نَّکَثُواْ أَیْمَانَهُم مِّن بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُواْ فِی دِینِکُمْ فَقَاتِلُواْ أَئِمَّةَ الْکُفْرِ إِنَّهُمْ لاَ أَیْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَنتَهُونَ ‏(توبه/12)

Ва агар пеймонхойики бастандро шикастанд,  ва дини шуморо мовриди таъна қарор доданд, бо имомон ва сардастагони  куфр бижангид, чироки пеймонхойи  ишон камтарин  арзиши   надорад. Шояд даст бардоранд.

(идома дорад………)

---

[1] رواه البخاري 2530 (4393). قال ابن منظور (والدارة: لغة في الدار) (لسان العرب) 4/ 298،

[2] رواه أبو يوسف في ( الخراج ) ، ص 210 .

[3] أخرجه البخاري في مناقب الأنصار ، باب مقدم النبي وأصحابه المدينة : 7/7/264 . البخاري (6830). 3928 / 3745

[4] أبو يوسف في ( الخراج ) ، ص 155 156 ، وانظر ( الأموال ) لأبي عبيد ، ص 98 ، (مجموعة الوثائق السياسية) د محمد حميد الله ، ص 381 .

[5] امام بخاري رحمه الله تحت (باب كراهية السفر بالمصاحف إلى أرض العدو) 2990 وامام مسلم  تحت (باب النهي أن يسافر بالمصحف إلى أرض الكفار إذا خيف وقوعه بأيديهم)

[6] بخاري (حديث 439)

[7] (فتح الباري) 1/ 535.

Дорул ислом ва дорул куфр дар аходис ва қовли асхоб.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(2-қисмат)

Чун инсоники тахти хокимияти секуляристхо зиндагий мекунад мажбур аст тамоми қавонини шариати аллохроки мутаъаллиқ ба идорайи зиндагийи ижтимоий ва мухолифи дини секуляризм астро кинор бигузорад ва тобеъи қавонини дини секуляризм шавадки аллох таоло дар мовриди саранжоми касоники дар чанин мусибат ва мурдобий меофтад мефармояд:

   إنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُواْ فِيمَ كُنتُمْ قَالُواْ كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأَرْضِ قَالْوَاْ أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِيهَا فَأُوْلَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءتْ مَصِيرًا (نساء/97)

Бегумон касоники фариштагон ( барои қабзи рух дар вопасани лахзоти зиндагий) ба суроғишон мераванд ва ( мебинандки ба сабаби мондан бо куффор дар куфристон, ва хижрат накардан ба сарзамини иймон) бар худ ситам карданд, бадишон мегуянд: кужо будаид ( ки инки чанин бетуша мурдаид ва бадбахт шудаид? Узр хохон) гуянд: мо бечорагони дар сарзамини ( куфр) будем ( ва чунонки бояд натавонистем ба қавонин ва дастуроти дин амал кунем! Фариштагон бадишон) гуянд: магар замини худо васиъ набуд то дар он  куч кунид? Жойгохи онон жаханнам аст, ва чи бад жойгохи ва чи бад саранжоми!

Дар ин ривоятхо возих астки сарзамин ва дори ула, дарул мушрикин ё дорул куфр ё дорул куффор, ва сарзамин ва дору дувуми: дорул муслимин ё дорул мухажирин ё дорул ислом аст.

Дар ин қовли асхоби росулуллох саллалоху алайхи васаллам:

Ибни Аббос розиаллоху анхума мегуяд:

” إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ كَانُوا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لِأَنَّهُمْ هَجَرُوا الْمُشْرِكِينَ وَكَانَ مِنْ الْأَنْصَارِ مُهَاجِرُونَ لِأَنَّ الْمَدِينَةَ كَانَتْ دَارَ شِرْكٍ فَجَاءُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ “.^[1]

Хамоно росулуллох ва Абу Бакр ва Умар аз мухожирин буданд зеро секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) ро тарк карданд, ва аз ансори мухожирини хам вужуд доштанд зеро дар он шаби ақабаки назди росулуллох омаданд Мадина дар он замон дар ( сарзамини) ширк буд.

-Сумома ибни Усол розиаллоху анху назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омад ва гуфт:

 أشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلَّا اللَّهُ، وأَشْهَدُ جبرتأنَّ مُحَمَّدًا رَسولُ اللَّهِ، يا مُحَمَّدُ، واللَّهِ ما كانَ علَى الأرْضِ وجْهٌ أبْغَضَ إلَيَّ مِن وجْهِكَ، فقَدْ أصْبَحَ وجْهُكَ أحَبَّ الوُجُوهِ إلَيَّ، واللَّهِ ما كانَ مِن دِينٍ أبْغَضَ إلَيَّ مِن دِينِكَ، فأصْبَحَ دِينُكَ أحَبَّ الدِّينِ إلَيَّ، واللَّهِ ما كانَ مِن بَلَدٍ أبْغَضُ إلَيَّ مِن بَلَدِكَ، فأصْبَحَ بَلَدُكَ أحَبَّ البِلَادِ إلَيَّ.[2]

Эй Мухаммад, сўганд ба аллох то пеши аз ин дар руйи замин чехрайи манфуртар аз чехрайи ту назди ман набуд аммо имруз чехрайи махбубтар аз чехрат назди ман вужуд надорад. Сўганд ба аллох то пеш аз ин назди ман дини манфуртар аз дини ту набуд, аммо хам акнун дини ту пасандидатарин динхо назди ман аст. Сўганд ба аллох то пеш аз ин назди ман сарзамини мабғузтар  ва манфуртар аз сарзамини ту набуд, аммо акнун сарзамини ту дуст доштанитарин сарзаминхо назди ман аст.

Табарий нез дар торихи худ зикр мекунадки Саъид ибни Мусайяб розиаллоху анху мегуядки Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху мардумро жамъ кард ва аз онхо пурсид торихро аз чи рузи бинависем? Али розиаллоху анху гуфт аз рузики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хижрат кард,

«وَتَرَكَ أَرْضَ الشِّرْكِ»،

ва сарзамини ширкро тарк кард. Умар розиаллоху анху хам хамин корро анжом дод.

Ва ба ин шикл мўъминин хижратиро мабнойи торихи худ қарор додандки бар асари он муваффақ ба ташкили хукумати шудандки аллох таоло ба василайи он ба ислом ва муслимин иззат ва шукух бахшид ва аз залилона зистан тахти хокимияти куффор нажотишон дод. Чун қабли аз ин хам муслимин ба хабаша хижрат карда буданд аммо мунжар ба ташкили хукумати исломий нашуда буд. Бояд бидонем еки аз далоили тағйири ин торих тавассути тоғутхо ба ториххойи дигар, риша дар мубориза бо хукумати исломий ва хар ончи нишони аз ташкили хукумати исломий ва иззат барои муслимин дошта бошад дорад.

(идома дорад……..)

---

[1] أخرجه النسائي في كتاب البيعة ، باب تفسير الهجرة : 7/144 145 . شماره حدیث 40000

[2] بخاری 4372 (462)، ومسلم (1764) نسائی 189

Дорул ислом ва дорул куфр дар аходис ва қовли асхоб.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(1-қисмат)

Бисмиллах валхамдулиллах. Аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Дар суннат ва аходиси сахихи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва гуфтори сахоба нез номгузорийи ” мутаватирул маънавий” сарзаминхойи тахти хокимияти ” ислом” ва мўъминин ба сурати возих ба номхойи ” дарус суннах” ва ” дарул хижрах” ва ” дарул муслимин” ва ” дарул мухажирин” ва ” дарул ислам” ва ғейрих омада аст, ва сарзаминхойи тахти хокимияти ” куфр” ва кофирин хам бо номхойи чун ” даруш ширк” ва ” дарул куфр” ва ғейрих аз он ёд шуда аст. Тамоми ин истелохот хақиқати вохидиро мерасонанд, ва танаввуъ дар номгузорий ба далили тановвуъ дар сафи ин ду сарзамин аст.

Имоми Муслим рохимахуллох ривоят карда ва хамчунин Мухаммад ибни Хасан шайбоний рохимахуллох аз имоми Абу Ханифа рохимахуллох ривоят кардаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам харгох сария ё артеширо равонайи жиход мекард фармондайи онро насихат мекард:

« اُدْعُهُمْ إِلَى الْإِسْلَامِ فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ. ثُمَّ اُدْعُهُمْ إِلَى اَلتَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ اَلْمُهَاجِرِينَ »[1].

“онро ба ислом даъват биде; агар пазирофтанд, аз онон қабул кун, онгох аз онхо бихохки аз сарзамини худ ба сарзамини мухожирон хижрат кунанд” Мухаммад ибни Хасан шайбоний рохимахуллох мегуяд:

 وهو قول أبي حنيفة رحمه الله.^[2]

Ва қовли Абу Ханифа рохимахуллох хам хамин аст.

Имоми Шофеъий рохимахуллох дар “муснад” ва ” умму” ва дигарон ингуна зикр кардандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуда:

  ثُمَّ اُدْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُسْلِمِينَ .[3]

сипас аз ишон бихохки аз сарзамини худ ба сарзамини муслимин куч кунанд.

 Мухаммад ибни Хасан шайбоний бо лафзи

 (اُدْعُهُمْ إِلَى اَلتَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الإسلام)

ин хадисро аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам зикр карданд ва ин баёни сарихи бар номгузорийи сарзамини муслимин ба дорул ислом аст. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди сарзамини шом хам мефармояд:^[4]

«عُقْرُ دارِ الإسلام»[5]

Бехтарин жойи дарул ислом шом аст.

Алова бар ин, аходисики ” пас аз ташкили хукумати исломий дар Мадина” дар вожиб будани хижрат омаданд нишон медихандки замин ба ду сарзамин тақсим мешавад . ибни Хайдара Қушайрия розиаллоху анху мегуяд: гуфтам: ё росулуллох, худованд  барои чи чизи туро ба суйи мо равона намуда аст? Фармуд:

 «بِالْإِسْلَامِ»

барои ислом. Ибни Хайдара гуфт: гуфтам: аломатхойи ислом ( ва мусалмоний) чист? фармуд:

«أَنْ تَقُولَ: أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَتَخَلَّيْتُ، وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ، وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ، كُلُّ مُسْلِمٍ عَلَى مُسْلِمٍ مُحَرَّمٌ، أَخَوَانِ نَصِيرَانِ، لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ مُشْرِكٍ بَعْدَمَا أَسْلَمَ عَمَلًا، أَوْ يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ»^[6]

“инки бигуйи: худро ба тамомий таслими парвардигори азза ва жалла кардам, ва худамро аз хар чи ғейри дастури аллох аст ва парастиши тоғут холий намудам, ва намозро барпо дори ва закотро бидихи; ( хун ва мол ва номуси) хар мусалмони бар мусалмони дигар харом аст, ва бародар ва ёварон ва пуштибони екдигар бошид, худованди азиз ва бузургвор, хеч амалиро аз секуляри ( ё ба забони арабий мушрики) ки мусалмон шуда намепазирад то инки аз секуляристхо ( ё ба забони арабий аз мушрикин) жудо гашта ва ба суфуфи мусалмонон бипейванданд”

Ё дар ривояти дигар омада аст:

لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُشْرِكٍ أَشْرَكَ بَعْدَ مَا أَسْلَمَ عَمَلاً حَتَّى يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ. [7]

Пас дар холати оддий хеч унвони баъди аз ташкили дарул ислом сукунат дар миёни секуляристхо ва сарзаминхойики тахти хокимияти секуляристхост шаръий нест.

(идома дорад………)

---

[1] مسلم1731/ حديث رقم 3364 – از كتاب صحيح مسلم – كِتَابُ الْجِهَادِ وَالسِّيَرِ / ترمذی (۱۴۰۸) کتاب الدیات

[2] حديث رقم 858 – من كتاب الآثار لمحمد بن الحسن الشيباني

[3] ( كتاب السنن الكبری ( قسم الفيء والغنيمة)/ المعجم الأوسط (باب الألف ) المعجم الصغير(باب الجیم)التلخيص الحبي( الجزية. السير)سنن أبي داود( الجهاد )سنن ابن ماجه ( الجهاد )سنن الترمذي ( الديات . السير) سنن الدارمی( السير )صحيح مسلم( الجهاد والسير )مسند الإمام أحمد (باقي مسند الأنصار) مسند البزار (مسند أبي موسى رضي الله عنه) المصنف ابن ابی شیبه (الجهاد.فضل الجهاد)مصنف عبد الرزاق( الجهاد) نصب الراية في تخريج أحاديث الهداية ( السير)   مسند الشافعی ، الام الشافعی،  السنن الصغير للبيهقي، سنن الکبری للبیهقی، شرح معانی الاثار لطحاوی

[4] رواه الطبراني في المعجم الكبير.

[5] رواه الطبراني في المعجم الكبير.

[6] أخرجه النسائي (2568) واللفظ له، وأحمد (20043)

[7] سنن ابن ماجه 2633

Дорул ислом ва дорул куфр, ахком ва вазоиф.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

Дорул ислом ва дорул куфр, ахком ва вазоиф.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(4- қисмат)

Дар инжо нез боз аллох таоло аз ” арз” ва сарзамини куффор ном мебарадки бар асоси қавонин ва дини куффор идора мешавад ва хокимият дар ихтиёри куффор аст ва ин кулли сифати сарзамини куффор ва дорул куфр аст.

Аллох таоло дар мовриди ансор мовжуд дар Мадина нез мефармояд:

  وَالَّذِینَ تَبَوَّؤُوا الدَّارَ وَالْإِیمَانَ مِن قَبْلِهِمْ یُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَیْهِمْ (حشر/9)

Ононики пеш омадани мухожирони махаллий ва кошона ( дини ислом) ро омада карданд ва иймонро ( дар дили худ устивор доштанд) касониро дуст медорандки ба пеши ишон мухожират карданд.

Ибни Касир мегуяд: яъни ансор қабли аз мухожирин дар ” дорул хижрат” сукунат доштанд ва ансор қабли аз бисёри аз ин мухожирин иймон оварданд.

Дар инжо нез аллох таоло аз сарзамини ансорики иймон оварда будан тахти унвони “дор” ном мебарад. Пас аллох таоло хам ба сарзамин ва ” дори” куффор ишора мекунад хам ба сарзамин ва ” дори” иймон ва мухожирин.

Ба дунболи ин, оёти сарихи хам вужуд дорандки ба вожиб будани хижрат аз сарзамини куффор ба сарзамини мўъминин ва мухожирин ишора доранд. Ба унвони мисол аллох таоло мефармояд:

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا جَاءکُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِیمَانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْکُفَّارِ(ممتحنه/10)

Эй мўъминон! Хенгомики занони мўъмин ба суйи шумо мухожират карданд, ишонро биёзмойид- худованд аз иймони онон огохтар аст ( то шумо)- харгох ишонро мўъмин ёфтид, ононро ба суйи кофарон барнагардонид.

Аллох таоло мефармояд:

 إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَواْ وَّنَصَرُوٓاْ أُوْلَٰٓئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍۢ ۚ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمْ يُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلَٰيَتِهِم مِّن شَىْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُواْ ۚ وَإِنِ ٱسْتَنصَرُوكُمْ فِى ٱلدِّينِ فَعَلَيْكُمُ ٱلنَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَٰقٌ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ‏(انفال/72)

‏бегумон касоники иймон оварданд ва мухожират карданд ва бо жон ва моли худ дар рохи худо жиход намуданд , ва касоники панох доданд ва ёрий намуданд бархи аз онон авлиё ва сарпарасти бархи дигаранд ва аммо касоники иймон оварданд ва лекин мухожират нанамуданд вилоят ва сарпарастий дар баробари онон надорид то онгохки мухожират мекунанд. Агар ( чанин мўъминони ғейри мухожири аз дасти зулм ва жури дигарон) ба сабаби динишон аз шумо кўмак ва ёрий хостанд, кўмак ва ёри бар шумо вожиб аст, магар замоники мухолифони онон гурухи бошандки миёни шумо ва ишон пеймон бошад. худованд мебинад ончироки мекунид ( пас мувозиби холи хамдигар ва хифзи худуд ва ахдхойики бастаид бошид.)

Бояд бидонидки дар қуръон ва суннати сахих ва тамоми осори ба жо монда аз сахоба ва аиммайи муслимин баъди аз ташкили дорул исломи Мадина, харгох исми аз хижрат бурда мешавад яъни: интиқол аз дор ва сарзамини куффор ба дор ва сарзамини мўъминин ва мухожирин.

То инжо барои мо ровшан шудки жудо кардани сарзамини тахти хокимияти ислом ва мўъминин аз сарзамини тахти хокимияти куфр ва кофарон аз суйи аллох таоло сурат гирифта ва оёти қуръон ба сирохат аз ду новъ сарзамин исм мебарад.

Баъди аз истирохати кутох аз суннати сахихи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва оройи сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам далоили бар жудо будани ин ду сарзамин ва исм гузорийи он тавассути росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва асхоб баён мешавад ба умиди инки бар яқини мўъминин изофа бишавад ва посухи бошад бар шубхоти куффори секуляри жахоний ва муртаддини секуляри махаллий ва бахусус шубхоти дорудастайи мунофиқинки бо зохири исломий ба жанги ислом ва қонуни шариати аллох ва дорул исломхойи мо омаданд.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

Дорул ислом ва дорул куфр, ахком ва вазоиф.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(3- қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез мефармояд:

  إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى[1]

Аъмол ба ниятхо бастагий доранд ва бо хар кас, мутобиқи ниятиш рафтор мешавад. Имоми Шофеъий ва имоми Ахмад ибни Ханбал гуфтанд ин хадис ек севуми ислом аст тўвжихи имоми Шофеъий [2]

рохимахуллох ин астки дин доройи се бахш аст: эътиқод, аъмол ва ихлос, лизо ек севум кулли динро ин хадис шомил аст. ^[3]

пас ин истелохотики дар миёни фуқахойи мазохиби мухталифи исломий ба сурати мутавотир ба кор рафтанд тамоман риша дар қуръон ва суннати сахих доранд.

Холо истелохи дигарики тавассути фуқахойи тамоми мазохиби исломий ба сурати муштарак ба кор рафта, тақсими жахон ба ду бахш дорул ислом ва дорул куфр астки ба сиёсати бейнал милалийи муслимин рабт дорад.

Яъни хамчунонки аллох таоло худиш инсонхоро ба мусалмон ва куффор тақсим карда ва куффорро ба ” шиш дастайи ошкор” ва ” ек дастайи пинхон” тақсим карда ва барои хар кудом қавонини вазъ карда, ба хамин тартиб аллох таоло худиш бо жудо кардани сарзамини муслимин аз сарзамини куффор, барои сарзаминхойики тахти хокимияти муслимин ва ё тахти хокимияти куффор хастанд нез исмхойи жудогона ва қавонини жудогонайи вазъ карда аст, ва мўъминин нез бо гирифтани хамин усомийики аллох таоло дар қуръон ё аз забони росулиш саллаллоху алайхи васаллам баён карда инсонхо ва сарзаминхоро исм гузорий карданд.

Мутаважжих шудид чи шуд? Яъни номгузорий ва тақсими инсонхо ба ” аллазина аману” ва ( 1. Аллазина хаду 2. Вассобиъин 3. Ваннасоро 4. Валмажус 5. Валлазина ашроку ( мушрикин ё ба забони имрузин секуляристхо) ва 6. муртаддин

 «مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ»

Ва хамчунин тақсим ва номгузорийи замин ба ду бахш сарзаминхойи тахти хокимияти ислом ё дорул ислом ё сарзаминхойи тахти хокимияти куфр ё дорул куфр мисли усул ва қоида фиқхий нестандки мужтахидин ва фуқахойи мазохиби исломий бо иттиход ва фахм аз оёт ва аходис ин истелоххойи дорул ислом ва дорул куфрро дуруст карда бошанд, балки худи аллох таоло дар китобиш ё аз забони росулиш саллаллоху алайхи васаллам ин сарзаминхоро тақсим карда ва сахоба ва тамоми мазохиб хам бар хамин асос ба жудо кардани сарзаминхойи тахти хокимияти ислом ва сарзаминхойи тахти хокимияти куфр пардохтанд.

Аллох таоло мефармояд:

وَکَتَبْنَا لَهُ فِی الأَلْوَاحِ مِن کُلِّ شَیْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِیلاً لِّکُلِّ شَیْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَکَ یَأْخُذُواْ بِأَحْسَنِهَا سَأُرِیکُمْ دَارَ الْفَاسِقِینَ ‏(اعراف/145)

Ва барои у дар алвох ( таврот) аз хар чизи невиштем, то панд ва андурз ва ровшангари хамма чиз бошад. Алвохро бо қудрат ва мохкам баргир ва ба қовми худ фармон биде  никутарини онхоро ба кор банданд. ( масалан авфро бар қисос ва ончироки доройи ажри бештар аст бар чизи таржих дихандки аз савоби камтари бархурдор аст) . Ба зуди сарзаминхойи фосиқин ( куффори чун: од ва самуд ва қовми лут) ро ба шумо нишон медихем.

Дар инжо аллох таоло сарзамини куффорро тахти унвони ” дорул фосиқин” ё сарзаминхойи фосиқхо ном мебарад.

Ё аллох таоло мефармояд: Солих ба қовми секуляри худ гуфт:

فَقَالَ تَمَتَّعُواْ فِی دَارِکُمْ ثَلاَثَةَ أَیَّامٍ  (هود/65)

Солих бадишон гуфт: дар сарзамин ва махалли худ се руз зиндагий кунид.

Дар инжо нез боз аллох таоло аз махалли сукунати куффори мушрик ва секуляри қовми Солих тахти унвони ” дор” исм мебарад.

Аллох таоло аз забони қовми секуляри Шуъайб мефармояд:

 قَالَ الْمَلأُ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُواْ مِن قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّکَ یَا شُعَیْبُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ مَعَکَ مِن قَرْیَتِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِی مِلَّتِنَا قَالَ أَوَلَوْ کُنَّا کَارِهِینَ ‏(اعراف/88)

Ашроф  ва сарони қовми Шуъайб гуфтанд: эй Шуъайб! Хатман ту ва касонироки бо ту иймон оварданд аз шахр  ва ободийи худ берун мекунем магар инки ба қавонин ва барномахойи миллати мо баргардид. Шуъайб гуфт: оё мо ба қавонин ва барномахойи ойини шумо дар меойем дар холики дуст намедорем ва намепасандем?!

Ин дақиқан хамон кори астки секуляристхойи кунуний ( ё ба забони арабий мушрикини кунуний) аз мўъминин мехоханд. Ё бояд тобеъи қавонини секуляристийи мо шавид ё бояд кишвар ва сарзамини моро тарк кунид. Магар ғейри аз ин аст?

Дар хар сурат дар инжо нез аллох таоло аз сарзамин ва махал ва шахри куффор ном мебарад.

Аллох таоло дар жойи дигар мефармояд:

 وَقَالَ الَّذِینَ کَفَرُواْ لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّکُم مِّنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِی مِلَّتِنَا فَأَوْحَى إِلَیْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِکَنَّ الظَّالِمِینَ ‏(ابراهیم/13)

Кофарон ба пайғамбарони худ гуфтанд: ё ба қавонин ва барномахойи ойини мо боз мегардид ё инки шуморо аз сарзамини худ берун мекунем. пас парвардигоришон ба онон вахий фристодки хатман ситамкоронро нобуд мекунем.

(идома дорад……..)

---

[1]  متفق علیه . بخاری 1

[2] طرح التثريب في شرح التقريب (1/ 6 ح 1) شرح الأربعين النووية لابن دقيق العيد (2(.

[3] کتاب الاذکار امام نووی، ص:4