دسته: шайх мужохид Абу Хамза хўромийни ўзбек тилидаги асарлари

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (135- қисм)

Албатта кофирлар билан қандай  муомала қилишдаги бу  ўзгаришлар  хам оддий бир нарса, чунки турли-хил замон ва маконлардаги мусулмонларнинг қудрати кам ё кўп бўлиши мумкин, ёки мушаххас мақсадларни қўлга киритиш учун мусулмонлар ўзлари яшаб турган кунни сиёсий шароитига ва ўша минтақадаги тоғут хукуматларни тутган ўрнига ва халқаро шароитга муносиб холда, аллохнинг шариатидаги қонунларни собит усулларига эргашиш билан мақсадларига етиш учун янги шевалардан фойдаланишлари хам мумкин.

 Очиқ- ойдин кўриниб турганидек, мана бу маъдандан  мусулмонларнинг кундалик эхтиёжига муносиб холда фойдаланилиши керак бўлган пайтда, аллохни қонунида келажак йилларда қандай фойдаланиш кераклиги борасида дастурлар бериб кетилган деб фикрлаб бўлмайди, ёки хос бир макон ва замондаги даврда қўлланган равишни янги кунни эхтиёжлари ва уни макон ва замонидаги шароитини хисобга олмасдан туриб ана ўша равишни келажакка намуна сифатида ироя бериб бўлмайди; балки аллохни шариатидаги қонунлар собит усулларни таништириш орқали мана бу маъдандан қандай қилиб фойдаланишни – харбий ишлар ва транспорт, тиббиётга оид ёки бундан бошқа  ишларда – уч абзорни каналидаги улил амр шўросини ижтиходига топширган, мана бу уч абзорни бири мусулмонларнинг мавжуд вазиятига ва  кофирларни жамиятидаги  минтақавий ё халқаро  шароитига муносиб холда, мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига мос равишда ўзини вохид ижтиходини амир ва рахбарни тили орқали мусулмонларга ироя беради.

Бу ерда уч абзорни бири орқали вужудга келган рахбарият қалқонга айланади, хар қандай иш бўйича унга ва уни химояси остидаги ташкилотларга яъни улил амр мутахассисларига мурожаъат қилиниши керак:

   وَإِذَا جَاءهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُواْ بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُوْلِی الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِینَ یَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلاَ فَضْلُ اللّهِ عَلَیْکُمْ وَرَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّیْطَانَ إِلاَّ قَلِیلاً ‏(نساء/83)

Қачон уларга (жангга кетган мусулмон аскарлар хақида) тинчлик ёки хавфу- хатар (яъни ғалаба ёки мағлубият) хабари келса , уни ёйиб юборадилар. Агар (улар ўзларига келган хабарни хар кимга ёйиб юрмасдан) пайғамбарга ё ўзларидан бўлган бошлиқларигагина етказганларида эди, уни ( яъни мана бу хабарни хақиқатини) билмоқчи бўлган кишилар ўшалардан билган бўлар эдилар. Агар сизларга аллохнинг фазлу мархамати бўлмаса эди, (яъни аллох ўз мархамати билан сизларни иймондан устивор қилмаса эди) айрим кишилардан ташқари хаммангиз шайтонга эргашиб кетган бўлар эдингиз.

Шу нарса аниқки, сизлар мана бу рахбариятга ва улил амр шўросига қанчалик эътимод қилсангиз, уларнинг душманни баробаридаги ўзгарувчан дипломатикасини меъзонига хам шунчалик эътимод қиласизлар. Мусулмонларнинг мавжуд вазиятига ва кундалик эхтиёжларига муносиб бўлган мана бу ўзгаришларни хикматини тушуниб етасизларми ёки амниятий ва жахоний масалалар каби бу ўзларишни хикматини фахмламайсизларми, буни фарқи йўқ. Нима учун рахбарият мадина паймонида мана шунча имтиёзларни яхудийларга берганини ёки худайбия паймонида мушриклар ва қурайш секуляристларига ана ўшанча имтиёзлар берганларини  фахмлайсизларми ё фахмламайсизларми, бу мухим эмас, энг мухими сиз рахбариятга ва мутахассисларнинг  улил амр шўросига бир қалқон каби эътимод қиласизлар, мана шу энг мухим нарса.

Шунинг учун хам шу нарсага диққат билан эътибор берилиши керакки, уч абзордан бири учун танланган рахбарият шаръий канал орқали танланган бўлиши лозим, чунки бизлар динимизни ва жонимизни,номусимизни,обрўйимизни,молимизни ва дунёйимизни уни қўлига топширамиз, бу дунё охиратимизни экинзори хисобланади, у шундай  бир қалқон бўлиши керакки,уни панохида кофирлар ва уларнинг куфр қонунларидан омонда бўлишга ва уни ортида туриб жиход қилишга имкон топайлик.

 Имоми Қуртубий рохимахуллох 7 чи хижрий асрда бундай рахбарият хақида айтадики:

 «أَنْ يَكُونَ مِمَّنْ يَصْلُحُ أَنْ يَكُونَ قَاضِيًا مِنْ قُضَاةِ الْمُسْلِمِينَ، مُجْتَهِدًا لَايَحْتَاجُ إِلَى غَيْرِهِ فِي الِاسْتِفْتَاءِ فِي الْحَوَادِثِ، وَهَذَا مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ»

“Уни илми шу даражада бўлиши лозимки, у мусулмон умматидаги қозилардек қобилиятга эга бўлсин, буни кетидан у мужтахид бўлиши хам керак, яъни у бошқалардан фатво сўраб ўтирмаслиги лозим, мана бу нарсаларга мусулмон уламоларини хаммаси иттифоқ қилишган.”

Яъни то еттинчи асргача бўлган даврда фиқх уламоларининг исломий жамиятни рахбари борасидаги фикри шу бўлган, агар баъзи фиқх уламолари қуйидагиларни айтган бўлса: агар рахбар етарли илмга эга бўлмаса, яъни динда ижтиход қилиш даражасига етмаган бўлса, аммо исломий мазхаблардан бири бўйича мужтахид даражасига етган бўлса, у рахбар бўла олади, бу ерда умуман изтирор ва зарурат сабабли бўлади, зарурат хукми сабабли мана бу танозулга рози бўлинади, бўлмасам оддий холатда имоми Қуртубий баён қилганидек мусулмонларнинг рахбари ва имоми фақих мужтахид бўлиши керак. Агар шундай бўлмайдиган бўлса, хохланса ва хохланмаса хам, эрта ё кеч бўлса хам уламолар бир табақани ташкил қилишади ва хокимлар бир табақани ташкил қилишади, оли саъудга  ва оли шайхга ўхшаб уларнинг хар бири ўзини фазосида сайр қилиб юришади ва масалаларга бир хил назар билан қарашади,башариятнинг  бутун тарихи  давомидаги  хар мазхабнинг уламолари бир табақага ва хокимлар хам бир табақага ажралган холатда , бу ер  хамиша фасод манбаъси бўлган. Фиръавнни давридаги балъам баъуро табақасидан тортиб сосонийлар асридаги рухонийлар ва хокимлар табақасигача ёки насронийларнинг рохиблар табақаси ё европадаги хокимлар табақаси бунга мисол бўла олади…….. бу яъни юмшоқ ва қўпол секуляризмни бир  нави бўлиб  мазхабий таълимотлар йўли орқали одамларни алдаш ва фариб бериш билан озиқлантирилган. Бу нарсадан  хозирни ўзида махаллий муртад секуляристлар бутун жахон босқинчи секуляр кофирларини химояси остида мусулмон диёрларида умумий сафарбарлик ва авом халқни фариб бериш учун фойдаланишяпти.

Душман мана бу иккита жихозланган табақани ташкил қилишга муваффақ бўлган пайтда, аста- секинлик билан уламолар хокимлар томонидан суистефода қилинади ва амалли уламоларни четланиши билан майдон уламойи суъ варрувайбиза, аимматул музиллин ва дуъату ала абваби жаханнамга очилади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(134- қисм)

Ошкора кўриб турганимиздек ,росулуллох саллаллоху алайхи васалам ахли китобни кофирларидан ёрдам сўрашни хам ва мушрик,секуляр кофирлардан ёрдам сўрашни хам, ва жуда кўп ўринларда мунофиқлардан ёрдам сўрашни хам, ўзларининг назоратлари ва аллохни шариатидаги қонунларни назорати остида, мавжуд вазиятга муносиб холда мусулмонларнинг эхтиёжларига кўра мумкин деб санаганлар, аммо мусулмонларнинг эхтиёжлари бўлмаган ва зарурат туғилмаган шароитда эса, мана бу ахли китобни кофирларидан ва мушрик, секуляр  кофирлардан  хатто агар улар  мусулмонлар билан иттифоқдош бўлиб паймон тузган бўлса хам, манъ қилган бўлишлари хам мумкин. Масалан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бадр жангида иштирок этмоқчи бўлган мушрик кишига қараб мархамат қилган эдиларки:   

 ارْجِعْ فَلَنْ أَسْتَعِينَ بِمُشْرِكٍ،

Қайтиб кетавер, мен харгиз мушрикдан ёрдам олмайман.

Шу ерда диққат билан эътибор берилиши керак, мана бу замон ва макондаги ўринда мушриклардан ё секуляристлардан ёрдам сўрамаслик, кофирлар билан паймон тузмаслик керак деган маънода эмас, балки бу ўртамизда паймон тузилган кофирлардан ёрдам олмаслик маъносида келади.

Ўзингиз бир тасаввур қилиб кўринглар, маккани фатхи бадр жангидан бир неча йил ўтгач қурайш секуляристларининг росулуллох саллаллоху алайхи васаллам билан паймон тузган секуляр қабилага хамла қилишини натижасида содир бўлди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам билан паймон тузган бани хузоъа секуляристларига қурайш секуляристларининг хамла қилишлари, худайбия сулхини бузиш деб хисобланган, бу ходиса маккани фатх бўлиши ва араб ярим оролидаги секуляристларнинг пойтахтини қулашига шароитни мухайё қилади.

Мана шу равишда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам турли-хил кичкина секуляр ва мушрик қабилалар билан хам паймон тузганлар ва у киши паймондаги шартларга,паймонни муддатига доим риоя қилганлар; хатто тавба сураси ва мушриклардан, секуляристлардан  бароат қилиш, уларни ўлдириш дастури нозил бўлган пайтда хам, исломий хукумат билан паймон тузган мушриклар ва секуляристларнинг дасталари, паймон муддати тамом бўлгунига қадар мусулмонларнинг қуролли жангларидан мустасно қилинади.

إِلاَّ الَّذِینَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِکِینَ ثُمَّ لَمْ یَنقُصُوکُمْ شَیْئاً وَلَمْ یُظَاهِرُواْ عَلَیْکُمْ أَحَداً فَأَتِمُّواْ إِلَیْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَى مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَّقِینَ ‏(توبه/4)

Магар (эй мўъминлар), сизлар ахд-паймон қилган мушрик кимсалар кейин (ахдларидан) бирон нарсани бузмасалар ва сизларнинг зиёнингизга биров билан хамкорлик қилмасалар, у холда уларнинг ахдларини белгиланган муддатгача тўла- тўкис етказинглар! Албатта, аллох тақво қилгувчи зотларни севар.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Али ибни Аби Толибга қараб мархамат қилган эдиларки: “Бароат сурасини олди оятларини ўзинг билан бирга олиб бор ва ийди қурбонда одамлар минода жамланган пайтларида уларга эълон қил: хеч қайси кофир жаннатга кирмайди, келаси йили хажда хеч қайси бир мушрик хозир бўлмайди, хеч ким яланғоч холатда худони байтини тавоф қилмасин ва росули худо билан паймон тузган кимсаларнинг паймони уни мухлати охирига етгунича мўътабар саналади.”

Бу ерда бани замрага ўхшаганлар билан тузилган паймоннинг муддати доимий бўлганлиги “денгизда садаф мавжуд бўлгунича”

 مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً

ёки унга муайян муддат таъйин қилинганлиги мухим эмас, балки бу ерда мана бу паймонларнинг муддатига ва бандларига пойбанд бўлиш мухимдур.

 أَوفُوا بِالعَهدِ إنَّ العَهدَ كانَ مَسئُولـاً (اسراء/34)

Ахдга вафо қилинглар. Зеро, ахд-паймон (қиёмат кунида) масъул бўлинадиган ишдир.

Яъни қурайш секуляристларининг пойтахти фатх бўлган пайтда ва секуляристларнинг арабистон ярим оролидаги хукмронлиги хотима топган ва аллохни шариатидаги қонунлар жамиятни устида  ўз хукмронлигини бошлаган ва жамиятни мушрик ва секуляристлардан поклаш жараёни бошланган пайтда хам, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам билан ва исломий хукумат билан паймон тузган мушрик ва секуляр кофирлар паймонларини муддати тамом бўлгунича  мана бу қирғинлардан омонда бўлишади: 

«فَأَتِمُّوا إِلَیهِم عَهدَهُم إِلَی مُدَّتِهِم» (توبه/ 4)

Бу ерда мушаххас ва аниқ бўлган нарса шуки, паймонномаларни қоидалари ва бу паймонномаларнинг муддати мусулмонларнинг “мавжуд вазияти” ва “кундалик эхтиёжига” кўра, фақатгина исломий умматни амири ва рахбари томонидан таъйин қилинади. Олдин хам айтиб ўтганимиздек уммат хам фақат ва фақат уч абзорни йўлига асосан ташкил қилинади: ёки нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ёки у мавжуд бўлмаса исломий изтирорий бадал хукумат, агар у хам мавжуд бўлмаса, мужохидларнинг вохид мажлиси томонидан бу уммат шаклланади ва охирги элчи юборилгач исломий диёрларда мана бу умматни ташкил қилиш учун уч абзордан бошқа йўл йўқ, шунинг учун хам тарқоқ гурухларнинг бутун жахон ва минтақадаги кофирлар  билан тузган паймонлари шаръан дуруст бўлмайди ва у  фақат мусулмонларни гумрох қилиб бутун жахон ва минтақадаги кофирларни қўлида бир абзорга айлантиради холос.

Энди мана бу умматни рахбари – у қайси сатхда бўлишидан қатъий назар – аллохни шариатидаги қонунларни аслий ва собит усулларини назарга олиб, бутун жахон ва минтақадаги ва ички мавжуд вазиятга муносиб холда, мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларини хисобга олиб мана бу паймонларни муддати ва қоидалари қандай бўлишини таъйин қиладиган танхо маржаъ хисобланади. Бу яъни дипломатика ўзгарувчан бўлади,деганидур, мусулмонлар мана бу ўзгаришларни улил амрнинг шўросини канали ва уни уч каналининг рахбариятидан олишлари лозим, бу тўғридан – тўғри хар бир мўъминнинг “самиъна ва атоъна”сига боғланган.

Чунки дипламатика ва кофирлар билан муомала қилиш равиши темир маъдани каби собит усулларга эга бўлса хам, лекин у ўзини мақсадларига етиш учун замон ва маконни ўзгарувчан шароитига муносиб холда, бир неча ўзгаришларни тажриба қилиб ўтказади, биргина мақсадга етиш учун ўша замон ва макондаги мавжуд вазиятга ва мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига муносиб турли- хил равишлардан фойдаланиши хам мумкин.

Яъни темир маъдани собит бўлган тақдирда хам, макон ва замонни ўзгарувчан шароитига  ва кундалик эхтиёжларга муносиб холда, фойдаланиш заминасида бир неча ўзгаришни тажриба қилиши мумкин, яъни шуни айтишимиз мумкинки, темир  маъдани қўлланиладиган сохаларда ўзгарувчан хусусиятга эга, у собит ва мутлақ эмас.

Исломий дипломатика хам биринчи пайғамбарни замонидан буён, махсусан росулуллох саллаллоху алайхи васалламни замонларидан то қиёмат кунигача, замон ва макондаги ўзгаришларга ва мавжуд вазиятга ва мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига муносиб холда – усулларни хифз қилиб – мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларини бартараф қилиш бўйича жуда кўп ўзгаришларни бошидан ўтказади ва мусулмонларнинг эхтиёжларига ва мавжуд вазиятга жавоб берган ва хозирда хам жавоб беради.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(133- қисм)  

Мадина яхудийларига берилган имтиёзлар ва кофирларнинг элчиларига ва хайъатларига берилган имтиёзлар, махсусан худайбия сулхида қурайш секуляристларига берилган имтиёзлар, буларнинг хаммаси аслий ўчоқни яккалаш ва маккадаги илонни бошини заифлаштириш борасидаги росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг дипломатика равишларидаги энг ёрқин намуналар хисобланади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу ишлар орқали бир тарафдан бошқа мушрик ва кофирларнинг маккадаги секуляристларнинг марказий хукумати билан иттифоқдош бўлишларига тўсқинлик қилганлар, бошқа томондан эса у киши қўлларидан келганича ва имкони борича бошқа кофирларни қурайшнинг марказий хукуматини қаршисида ўзларига иттифоқдош сифатида ушлаб туришни хохлаганлар, бу яъни ўзини қудратини кўпайтириш ва улкан душманни баробарида улкан қудратни касб қилиш демакдир.

Хатто агар кофирларни аслий душманга қарши ўзларини жибхасида иттифоқдош қила олмаган бўлсалар, улар билан тажовуз қилмаслик ва харбий харакатларни тўхтатиш борасида қарордод имзолардилар. Агарчи бу нарса исломий хукуматни қудратини кўпайтирмаса хам, қудратга эга бўлган бир душманни бостирилишига боис бўлар  ва аслий душманни қудратини кўпайишига монеъ бўлиб хизмат қиларди.

Ха, росулуллох саллаллоху алайхи алайхи васаллам берган имтиёзларини баробарида имтиёз хам олганлар. Кофирлар ва душманларни мусулмонларни жибхасига  иттифоқдош қилиш ва мусулмонларни қудратини кўпайтириш ва аслий душманни қудратини камайтириш билан бир имтиёз олсалар, бошқа томондан  бирдамликни қабул қилмайдиган душманларни бостириш ва улар билан тажовуз қилмаслик борасида қарордод имзолаш билан эса хам исломий хукумат уларни дастидан омонда бўлган ва хам улар аслий душманга қўшилиб кетишмаган ва аслий душманни қудратини кўпайтиришмаган бўлади. Хар қандай холатда хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам берган имтиёзларини баробарида имтиёз олганлар хам, мана бу нарса жуда  мухим саналади.

Мана бу сиёсатни улкан мақсадларидан бири, кофирларнинг сафини умумий суратда бўлиб ташлаш ва мушрик,секуляр кофирларнинг сафини хос суратда майдалаш ва аслий душманни ажратиб қўйиш ва ярим оролдаги секуляристларнинг марказий хукуматига қарши вохид жибхани вужудга келтириш ва турли-хил жибхаларни вужудга келишини олдини олишдан иборат бўлган эди. Хозирда бу сиёсатга жуда кўп биродарларимиз эътибор беришмайди, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларига қарши иш қилиш улар учун модага, хатто фахрланишга айланиб қолди.

 Оддий холатда агар мусулмонларнинг қудрати душманни қудрати билан кўзланган  муносиб даражага етган пайтида, қоида бўйича мушрик ва секуляристлар ё мусулмон бўлишлари керак ёки мусулмонлар билан жанг қилишлари керак, улар учун учинчи йўлни ўзи йўқ, аммо агар изтирорий ва зарурат холатида мусулмонлар қудрат жихатидан аслий душманни қаршисида тангликка тушиб қолган бўлсачи?    

الضرورات تبيح المحظورات .

Ха, бизлар олдин изтирорий ва зарурат холатида  жонимизни сақлаб қолиш учун мумкин бўлган ўринлар ёки бошқа дуч келиши мумкин бўлган майда ўринлар  хақида кўп марта матлабларни эшитганмиз, зарурий ва ғайри оддий холатларда шундай ишларга қўл урамизки, оддий холатда харгиз бу ишни қилмаган бўлардик, дунёвий хаётдаги мана бу ишларни хаммаси исломий хукуматни ва  мусулмон умматини мавжудиятини сақлаб қолиш ва уни хифз қилишдан кўра пастроқ даражада туради, агар ўрни келганда ва изтирорий холатда  мана бу қоидалардан фойдаланилса, бу жуда хам оддий хатто зарурий хам хисобланади.

Мана бу изтирорий холатда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мақсадларига етиш учун  ана бу мушрикларни ва секуляристларни хамрох қилишликни ўша замондаги жамиятнинг эхтиёжи ва зарурати деб билганлар, мушрик ва секуляристларни устидан мана бу изтирорий холат кўтарилмагунча хатто молиявий масалаларни тўлови билан – муъаллафати қулубухум сифатида – ундан бир абзор ўрнида фойдаланганлар, улар билан бирга аслий душманга қарши вохид жибхани ташкил қилганлар ва улар билан паймон тузганлар.

Аввалги даврдан бошлаб росулуллох саллаллоху алайхи васаллам яхудийларга қўшимча у ердаги мушриклар билан хам иттифоқдош бўладилар, улардан бири мадинада тузилган паймон эди: хеч қайси бир мушрик қурайшликни моли ва жонига панох беришга ё бир мўъминга қарши қурайшликни химоя қилишга  хаққи йўқ. Буни кетидан яхудийлар билан тузилган паймонни шартлари хам зикр қилинади.

Бундан ташқари араб ярим оролидаги секуляристларнинг марказий хукумати бани бакрни секуляр қабиласи билан муттахид бўлган пайтида, исломий хукумат хам секуляр қабила бўлмиш хузоъа билан муттахид бўлди, албатта росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  бундан ташқари бошқа секуляр қабилалар билан хам маккадаги секуляристларнинг марказий хукуматига қарши муттахид бўлган эдилар, масалан:

 – Тажовуз қилмаслик борасида жухайна қабиласи билан тузилган паймон. Бу қабила биринчилардан бўлиб росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг исломий хукуматлари билан паймон  тузиш учун ўзини хайъатини жўнатган қабилалардан бири бўлган. Улар билан тузилган паймонга кўра, улар хам мусулмонлар билан ва хам кофирлар билан бир хил алоқа қилиш ва хеч кимни химоя қилмаслик  хуқуқига эга эдилар. Исломий хукуматнинг мана бу даражада паймон тузишга рози бўлиши нихоятда мухим нарса хисобланади.

– Ёки хижрий иккинчи йилда бани мадлажнинг секуляристлари ва мушриклари билан тузилган тажовуз қилмаслик хақидаги паймон. 

          – Ёки хижрий иккинчи йилда бани замранинг мушриклари ва секуляристлари билан тузилган паймон: у қарордодни шартлари қуйидагилардан иборат эди:

بِسْمِ اللهِ الرّحْمَنِ الرّحِیمِ. هَذَا کِتَابٌ مِنْ مُحَمّدٍ رَسُولِ اللهِ لِبَنِی ضَمْرَهَ، فَإِنّهُمْ آمِنُونَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ، وَأَنّ لَهُمْ النّصْرَ عَلَى مَنْ رَامَهُمْ إلّا أَنْ یُحَارِبُوا فِی دِینِ اللهِ مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً، وَإِنّ النّبِیَّ إذَا دَعَاهُمْ لِنَصْرِهِ، أَجَابُوهُ…

“ Бу бани замранинг Мухаммад росули худо билан тузган паймони, бу тоифани моли ва жони амниятда бўлади ва “денгизда садаф бор бўлар экан” бу тоифа мусулмонларнинг ёрдами ва химоятидан бахраманд бўлади, магарамки улар ислом динига қарши жанг қилишса бундай бўлмайди, шунингдек агар пайғамбар уларни ёрдамга чақирса, улар мусулмонларга ёрдам беришлари керак.”

Бу ерда бизларнинг баъзи биродарларимизни хато қилишларига сабаб бўладиган нуқталардан бири шуки, улар кофирлар билан паймон тузиш ё вахдатга эришишни “кофирлардан ёрдам сўраш” масаласига аралаштириб юборишади. Мадинадаги росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг исломий хукумати яхудий кофирлар билан тузган паймонидаги бандлардан бирида қуйидагиларни ўқиймиз, “ мадинадаги одамлар бегоналар билан жанг қилган тақдирда яхудийлар ва мусулмонлар жангни ва дифоъни хазинасини биргаликда тўлашади”, мана бу ахли китобни кофирлари хақидаги нарса; секуляр ва мушрик тоифа хисобланган бани замра билан тузилган паймонга эътибор берилса хам, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 وَإِنّ النّبِیَّ إذَا دَعَاهُمْ لِنَصْرِهِ، أَجَابُوهُ،

агар пайғамбар уларни ёрдамга чақирадиган бўлса, улар мусулмонларга ижобий жавоб беришлари ва мусулмонларга ёрдам беришлари керак.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(132- қисм)  

Худайбия сулхи ва уни кетидан келган худайбия паймонини ошкор фатхидан олдинги росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг мана бу ғалабаси, турли- хил давлатларга ва мадинани атрофидаги, хамда арабистон ярим оролидаги  турли- туман қабилаларга  элчиларни жўнатишга ўхшаган фатхларни ва ғалабаларни дарвозаси бўлиб хизмат қилган, жуда кўп мусулмонлар хайбар ва маккани фатхини ошкор ғалаба ва фатх деб хисоблаган холда, мана бу мухим дипломатикани ва лойихани писанд қилишмайди, улар тўғридан – тўғри икки йилдан сўнг содир бўлган макка фатхига ва наср сурасига сакраб  ўтиб кетишади, аллох таоло мархамат қиладики:

  إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ * وَرَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجًا(نصر/1-2)

Мана бу ўринсиз сакраш ва ошкор фатхга эътибор бермаслик, кўпроқ мана бу ўринларга нисбатан жохил бўлганликлари  ва мутахассис бўлмаганлари  сабаблидур, аслида эса бу ўринлар жиходнинг ва исломий харакатнинг энг оғир қисматини ташкил қилади, буни сабаби хар нарса бўлган тақдирда хам бу тўғри иш бўла олмайди.

Мана бу ошкор фатх хаммага шу нарсани кўрсатиб берадики, агарчи рахбарлар ўзларининг шойиста эканликларини иссиқ ва қуролли жангни хидоят қилиш билан кўрсатиб беришса хам, аммо уларнинг юқори ахамияти ва лаёқатларини чўққиси аслахани қудрати билан химоят қилинадиган  дипломатика ва юмшоқ жангда кўринади, у хатто аслахани хам бошқариб назорат қилади, хидоят қилади, бундан ташқари  аслаха уларни назорат қилишига рухсат бермайди.

Мана бу ошкор фатхда аллох таоло мархамат қиладики:

 لِیَغْفِرَ لَکَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِکَ وَمَا تَأَخَّرَ.

Яъни мана бу ошкор фатх жиход ва ибодат масаласини асосий қисми ва пойдевори хисобланади, у ўзи билан бирга олиб келадиган самаралар ва баракотлар билан бирга авфга ва кечиримга боис бўлади. Бундан ташқари қалб қуввати ва оромиш “сакинах” учун абзорлардан бири саналади, у инсондан нотинчликни, вахшатни, шубхани, иккиланишни узоқлаштиради.

Бир нарсани билишинигиз жуда хам ажойиб бўлар эди, аллох таоло  сўзлаётган мана бу ошкор фатх, кўпроқ кофирлар билан олиб бориладиган дипламатикага ва юмшоқ, рухий  жангга тегишли бўлиб, унда мунофиқлар хозир бўлишмайди. Аллох таоло бу фатхдан ортда қолиб кетган  мана бу қолдиқларни “мухоллафун” номи билан номлайди, бу қолдиқларни фикрича мўъминлар қурайш секуляристларини қўли билан нобуд бўлишлари керак эди. Мусулмонларга қарши рухий жангни омили бўлган мана бу мунофиқларни аллох таоло бундай баракотли жангга  ва неъматга қўшмаганлиги хам оддий бир нарса. Чунки улар нажасдурлар ва аллох таоло мана бу палидлар билан байъат хам қилмайди ва улардан рози хам бўлмайди.

 Аллох таоло худайбия паймонидаги  мана бу ошкор фатхда иштирок этувчиларга қарата мархамат қилган пайтида:

 «یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ»

Яъни: мунофиқлардан холи бўлган мана бу байъат берувчилар аслида жамиятнинг шаръий рахбари бўлмиш   росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўзларига   байъат беришмаган, балки улар аллох таолога  байъат беришган, аллох таоло мана бу жамоатдан рози эканини очиқ- ойдин эълон қилади:

   لَقَدْ رَضِیَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِینَ إِذْ یُبَایِعُونَکَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِی قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّکِینَةَ عَلَیْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحاً قَرِیباً ‏(فتح/18)

(Эй мўъминлар), дархақиқат аллох мўъминлардан – улар дарахт остида сизга байъат қилаётган вақтларида – рози бўлди. Бас, у зот уларнинг дилларидаги нарса (садоқат ва вафо)ни билиб, уларга сакинат- ором оладиган кўпдан – кўп ўлжалар билан мукофотлади.

Ха, мусулмонлар мана бу ошкор фатхни қўлга киритгач, аллох таоло уларни яқин фатх бўлмиш хайбар фатхи, каттароғи макка – араб ярим оролидаги секуляр кофирларнинг пойтахти – фатхи билан мукофотлади. Арабистон ярим оролидаги секуляр кофирларнинг пойтахти фатх бўлгач, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг 9чи хижрий йилдаги хилма-хил қабилаларга нисбатан дипломатикаси кўзга кўринарли даражада ўсди. Худди шу йили 30 дан ортиқ хайъатлар ярим оролдаги турли- хил қабилалардан росулуллох саллаллоху алайхи васалламга байъат бериш учун келишди, уларнинг аксари насронийлар ва яхудийлар ва мажусийлардан иборат бўлган. Албатта уларни орасида  булардан ташқари мушрик ва секуляр қабилалар хам бор эди.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам кофирларни аллохни шариатидаги қонунларни йўлида хамрох қилиш учун – жангдан олдин ва кейин – турли- хил гурухлар билан олиб бориладиган  дипломатика ва сиёсий рафторда икки шевадан фойдаланган эдилар:

 1-Улардан бири музокара эди: ихтилофни хал қилиш учун энг тўғри йўллардан бири хисобланади. Биринчи ва иккинчи ақабада ясриблик секуляр одамларнинг вакиллари билан олиб борилган музокарага ўхшаш, ёки қурайш секулярларининг махсус элчиси бўлмиш Сухайл ибни Амр билан олиб борилган музокара, тарихий Худайбия сулхидаги қарордод ёки Сақиф (Тоиф)дан келган вакиллар билан олиб борилган музокара ва Хумайр подшохлигини элчилари билан олиб борилган музокара ва бундан бошқа 70 дан ортиқ хайъатларни вакиллари билан ўтказилган музокаралар мисол бўла олади.

2-Кофирлар  ва мухолифлар билан муомала қилиш бўйича росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фойдаланган иккинчи равиш, хукм қилиш ва қозилик бўлган. Бу равишда хар икки томон танлаган шахсга ихтилофни хал қилиш учун равиш ва йўлни кўрсатиш ихтиёри берилади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бани қурайза яхудийларини масаласи бўйича худди шу равишдан фойдаланганлар. Али ибни Аби Толиб хам саффайн жангида худди шу хукм чиқариш равишидан фойдаланган эдилар.

Бундан ташқари росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аслий кофирлар билан олиб борган дипломатикаларида элчиларни мухофизат қилишга алохида эътибор берганлар. Бу нарса ўша даврдаги бутун дунёнинг сиёсий  қудратга эга бўлган кишилари томонидан қабул қилинган эди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мусайламайи каззобни элчилари хақида мархамат қилган эдиларки: “ агар элчини ўлдирмаслик қонуни бўлмаганда, мен сизларни бўйнингизни узиб ташлаган бўлардим.”

Душман билан муомала қилиш бўйича росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг  ташқи сиёсатларидаги қирралардан яна бири, кофирларни ўртасида иттифоқдошларни жалб қилиш ва мухолиф кучларни майдалаш бўлган эди, бу усул билан мухолиф кучларнинг исломий хукуматнинг душманлари билан иттифоқдош бўлишларига тўсқинлик қилинган ва душманни кучларини азаматини майдалаб ташланган. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам кофирларни музокарага тортиб олиб келиш ва қарордод имзолаш учун хар қандай келишувлардан ва муштарак нуқталардан унумли  фойдаланганлар.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(131- қисм)  

Мана бу холатда баъзилар мухолиф томон билан муомала қилишда асосни қуролли жангга боғлиқ дейишади, баъзилар эса асосни даъватга боғлаб қўйишади ва жиход хамиша даъватдан кейинги ўринда бўлган, дейишади, аммо асли хақиқат шуки, тарихга назар ташлайдиган бўлсак, даъват ва қуролли жангни асосини “қудратни меъзони” тайинлаган ва хозирда хам таъйинлайди.

Масалан агар мусулмонлар  эронни ё румни  ёки бошқа қабилаларни исломга даъват қилсалар ва улар қабул қилмаган тақдирда, агар мусулмонлар қудратга эга бўлмаганларида уларга қарши қуролли жанг қила олишармиди? Албатта йўқ. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қўшни давлат ва қабилаларга қачон нома орқали даъват қилганлар ва қачон қуролли жанг олиб борилди – бўлиб хам бир неча марта даъват қилинган эди – мана бу давлатлар ва қабилаларга қарши жанг қилиш Умар ибни Хаттобни ва Усмон ибни Афвонни даврига келиб муяссар бўлмадими? Бу яъни аслий таъйин қилувчи асосни  мусулмонларнинг “ харбий қудрати” ташкил қилади.

Мана шундай қудратни химояси остида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам кофирлар билан қилган алоқаларида,дипломатикасида умумий ва собит, доимий  усулдан фойдаланган эдилар, у киши исломий хукуматнинг катта сиёсатидаги  чорчўпни шакллантирганлар. Усул қуйидагилар: 1- тавхид ва даъватни асли, 2- аллохни шариатидаги қонунларни аслий хокимияти, 3- амниятни таъминлашни асли,4- нафий сабилни ва иззатни ва исломий бошқарувни асли,5- ўзаро рафторни асли, 6- ахдга вафо қилиш ва қарордодларни,паймонларни хурмат қилишни асли.

 Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу усулларни риоят қилиш ва уларни назарга олиш билан бирга, ўзлари кофирлар билан  олиб борган дипломатикаларида тавхидни аслига ва нубувватни,муштарак нуқталарни  эълон қилишга суянганлар.

Барча мусулмон ва кофир инсонларнинг ўртасидаги муштарак  нуқталар

 «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

Очликни йўқотиш ва иқтисодий фаровонлик олиб келиш ва қўрқувни йўқотиб амниятни вужудга келтиришдур, жуда кўп инсонлар муқобил тарафни ақидасини назарга олмаган холда, мана бу муштарак нуқталарга диққатни қаратишади. Бундан ташқари ахли китобни кофирлари билан ўртада бошқа муштарак нуқталар мавжуд, аллох таоло мархамат қиладики:

قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ (آل عمران/64)

Айтинг ( эй Мухаммад): “эй ахли китоб ( яъни яхудий ва насронийлар), бизга хам, сизга хам баб- баробар бўлган бир сўзга келингиз – ёлғиз аллохгагина ибодат қилайлик, унга хеч нарсани шерик қилмайлик ва бир- бировларимизни аллохдан ўзга худо қилиб олмайлик.” Агар улар ( яъни ахли китоблар) ушбу даъватдан юз ўгирсалар, у холда сизлар ( эй мўъминлар): “гувох бўлиинглар, биз мусулмонлар – ягона аллохга итоат қилгувчилармиз”, деб айтингиз!

Мана бу муштарак нуқталардан ташқари, аллох таоло ахли китобни кофирларига мушрикларга ва секуляристларга бермаган бир хуқуқни берган, шу сабабли хам кўриб турганимиздек мадинада ахли китобни яхудийлари билан паймон тузилган пайтида, ахли китобнинг мана бу кофирлари ички ақидавий ва ички гурухий мухториятни бир навидан бахраманд бўлишади, уларнинг мусулмонлар билан алоқалари хам бир-бирини хурмат қилишни аслига, бир-бирларига нисбатан хамла қилмасликка, исломий хукуматнинг душманлари билан паймон тузмасликка ва хамла содир бўлган холда хамкорлик қилишга кўра бино қилинган эди.

Аммо агар мусулмонлар аслий душманни қаршисида заиф харбий қудратга ва хукуматга эга бўлган изтирорий ва зарурат холатида бўлса, “уч абзорни” мушриклар ё секуляристлар билан паймон тузишига  сабаб бўладиган муштарак нуқталар 

«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

ва дунёвий манфаъатлар хисобланади.

– Муъаллафати қулубухумни насибаси хам мана бу изтирорий холатда дунёвий манфаъатларга боғлиқ бўлади. 

– Махаллий хокимиятларни аниқлаш хам исломни қабул қилишни баробарида  бир сиёсий имтиёз сифатида қўлланилади, бунга яман, ғассон,бахрайн ва бошқалар мисол бўлади, исломнинг бутун араб ярим оролида тарқалиши ва хатто рим ва эрон императорлигини чегарасигача  кенгайиши ,мана бу мухим тактикани ва аллохни шариатидаги қонунларда мавжуд  бошқа тактикаларни систематик суратда  ижро қилиш, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг муваффақиятларига далолат қилади.

Ўша замондаги илонни боши ва аслий душман хисобланган қурайш мушриклари ва секуляристлар борасида эса, аввало “босим ўтказиш” ва иқтисодий мухосара сиёсатига ва қурайш секуляристларининг иқтисодий манбаъларига зарба уришга ва имкон борича маккани атрофидаги кофирлардан иттифоқдошларни жазб қилишга эътибор қаратилган.

Хижрий бешинчи йилда росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг қудратлари янада кўпайган пайтда, дипломатика хам янада фаоллашади, мана бу мархалада улар касб қилинган харбий ва хукуматий қудратни химояси остида макка секуляристларига янада кўпроқ  босим ўтказиш учун хар-хил амаллардан фойдаланишган ва ўша пайтгача мадинадаги хокимиятни қабул қилмаган қабилалар билан алоқалар хам тезлашиб кетади.

  Мана шу ишлар сабабли, илгари қилични тили билан сухбатлашаётган ва доим жанг холатида бўлган ва ўша пайтгача бадр ва ухуд жангларини бошидан ўтказган қурайш секуляристлари, биринчи марта қилични тили билан сўзлашишни ўрнига  дипломатика тилидан фойдаланишга мажбур бўлади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мухайё қилинган қудратни ёрдамида  қурайш секуляр кофирларини мана бу вазиятга туширган эдилар; ва нихоят қурайшни кофирлари – яъни ўша замондаги америка ва хитой,россия, англия,франция ва германия кофирлари – худайбия сулхини таклиф қилишга мажбур бўлишади ва исломий хукуматни қудратини расман тан олишади.  Аллох таоло мана бу тараққиётни ва ошкор ғалабани фатх сурасида нозил қилиб мархамат қиладики:

  ‏إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا‏. (فتح /1)

Дархақиқат биз сизга очиқ- равшан фатх- ғалаба ато этдик.

Ха, мана бу дипломатикадан фойдаланиш ошкор фатхга боис бўлди, жуда кўп мусулмонлар мана бу ошкор фатхга сабаб бўлган муқаддамотларга эътибор беришмайди,балки  наср сураси нозил бўлган кейинги икки йил мобайнидаги  даврга назар ташлашади. Аллох таоло мана бу сулхдан, худайбия паймонидан  олдинги сиёсий қадамларни ғалаба деб билади:

 وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا (فتح/24)

У ( аллох) макканинг ичида (яъни худайбияда) сизларни устига ғолиб қилганидан кейин сизларнинг қўлларингизни улардан тўсган ( яъни ўрталарингизда сулх пайдо қилган) зотдир. Аллох қилаётган амалларингизни кўриб тургувчи бўлган зотдир.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(130- қисм)  

 Ха, аллохнинг шариатидаги қонунларга таслим бўлмайдиган кишиларга нисбатан муомала қилиш бўйича мусулмонларнинг энг яқин мақсадларидан бири шуки, улкан душман билан муомала қилишда  янада кўпроқ ва улкан қудратни касб қилиш учун кофирларнинг жамиятини орасидан ўзларига ёрдам берадиган кучларни чиқариб олишлари лозим, уларни химоя қила оладиган ёки уларни озодлигини таъминлайдиган хар қандай кишилардан фойдаланишлари керак ва душманни ўртасидаги хилма-хил сафларни орасида мавжуд бўлган ихтилофлардан ва уларнинг турли-хил назарга эга бўлишларидан фойдалана билишлари лозим, агар қодир бўлишса уларнинг яхши қобилиятлари учун тўлов тўлашлари хам керак.

Мана бу кофирларни ёнида бошқа бир кофирларнинг дастаси хам мавжуд бўлиб,улар хам аллохни шариатидаги қонунларга таслим бўлишмайди, аммо икки мақсад сабабли,

 «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

Очлик ва фақирликдан қутулиш учун ва рифохни қўлга киритиш ва қўрқувдан, нотинчликдан қутулиш ва амниятни қўлга киритиш учун мусулмонлар билан бирга хамрох бўлишади. Улар бизларни динимизни хохлашмайди, фақат бизлар орқали таъминланадиган дунёни исташади. Уларнинг мана бу талаблари бутун тарих давомида мавжуд бўлган бўлиб, бу шаръий жавобга мухтож бўлган ўрин хисобланади. Мана бу икки талаб ана бу дастанинг бизлар билан бирга хамрох бўлиб муттахид бўлишлари учун иллатни огохона,мақсадли ва харакатланувчи холатга олиб келади ва у мубхам бўлмаган  равшан, амалий, аниқ, зохирий  жавобга мухтож. Худди шундай жавобни росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ва у кишини асхобларидан олишган эди.

Бу ерда шу нарсага эътибор берилиши керакки, кофирларнинг мана бу дастаси билан хампаймон бўлишлик ва вахдатга эришишлик, фақатгина уч каналдан бирини йўли орқали вужудга келган умматни қўл остида бўлиши керак, яъни рахбарият қудрати бу умматни қўлида бўлиб ана бу кофирлар  уларни қўл остида бўлишлари лозим. Агар бир киши мана бу уч каналдан бошқасини қўл остида хам ана бу кофирлар билан хампаймон бўлиш мумкин деб тасаввур қилса, шубхасиз у хаёлпарастлик қилибди, чунки бу холатда у истаса ва истамаса хам мана шу кофирларни қўлида абзорга айланиб қолади, буни вахдат эмас балки таслим бўлиш дейилади, таслим бўлиш билан вахдатни ўртасида жуда катта фарқ бор.   

Мисол тариқасида айтадиган бўлсак, хозирни ўзида сурияда хам шундай гурухлар борки, секуляр туркия хукуматини канали орқали натони хизматини қилишади, бошқа бир гурухлар эса оли саъудни,қатарни,иорданияни, қувайтни канали орқали американи ихтиёрида хизмат қилишади, яна ужалонни сотқин тўдасига ўхшаган  бошқа бир гурухлар хам борки – курдларнинг хозирги даврдаги мусайламайи каззоби – улар русларни ихтиёрида хизмат қилишади, мана бу гурухларнинг барчаси навбатдан натони ва американи ва россияни сиёсатлари асосида бир- бирлари билан жанг қилишади. Бу ерда вахдат мавжуд эмас, балки улар фақат абзорга айланиб қолишган холос, улар фақат арбобларини хизматини қилишади.

Кофирлар билан вахдатга эришишлик фақат ва фақат уч абзордан бири орқали вужудга келган  умматни воситасида амалга оширилади, аллох таоло мана бу умматнинг гумрох ва саргардон бўлмаслигини замонатини берган ва шубхасиз бу ерда  қудратнинг ўринлари хақида гапириляпти.  Бу харбий қудрат бўлиб, у душман билан алоқа қилиш бўйича мусулмонларнинг аслий дипломатикасини химоячиси хисобланади.

Аллох таоло душманларимиз билан муомала қилган пайтимизда энг мухим фарзлардан бўлган ирхоб ва уларни харбий қудрат билан  қўрқитишга ишора қилиб мархамат қиладики:

  وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ (انفال/60)

( Эй мўъминлар), улар учун имконингиз борича куч ва эгарланган отларни тайёрлаб қўйингизки, бу билан аллохнинг ва ўзларингизнинг душманларингизни хамда улардан ташқари сизлар билмайдиган – аллох биладиган бошқа бировларни хам қўрқувга солурсизлар.

Мана бу суратда, аслий тўсиқ ролини ўйнайдиган ва бизларни, аллохни душманларини қўрқитадиган ва душманни шаррини бизлардан узоқлаштирадиган ва кофирлар билан бирга олиб бориладиган даъватимизни, дипломатикамизни химоячиси бўладиган нарса, танхо харбий қудрат саналади. Эътибор беринглар, фақат харбий қудрат хисобланади.

Агар андалусга ўхшаб бизларнинг молиявий қудратимиз қанчалик кўпроқ бўлса, душманларимиз хам кўпроқ таъма қилишади, фақатгина илмий қудратни ўзи кифоя қилмайди, хатто маккада росулуллох саллаллоху алайхи васаллам учун илмни ўзи кифоя қилган эмас, балки фақат  харбий ва жисмий қудратни тили билан баъзи мархалаларда эса илмий гохида иқтисодий химояни воситасида сухбатлашишга тўғри келади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг баъсатларини аввалида хам аллохни нусратидан сўнг, росулуллохга зарар етишига монеълик қилган нарса, бани Хошимнинг қиличлари бўлган, қуръонни оятлари ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни илмларининг меъзони ёки уммул мўъминин Хадичани мол- давлатини ўзи қудратга эга бўлган эмас, Умар ибни Хаттобга ё Саъад ибни Ваққосга, Али ибни Аби Толибга зарар етмаслигига ёки Сумайяга,Ёсирга ва бошқаларга зарар етишига боис бўлган нарса, мана бу қудратни бор ё йўқлиги бўлган. Бошқаларни устида  маълум шароитни мажбурлаб юклайдиган нарса харбий қудрат бўлган, шахсни тўғри ё нотўғри шароитларга таслим бўлишига мажбур қиладиган нарса хам харбий қудрат эди. Мана бу формула узоқ ўтмишдан буён хозирги давргача вето қилиш хаққи ва бошқалар қолибида халқаро миллатлар сатхида ё минтақавий сатхда хокимлик қилади.

Аби Толибни ўлимидан сўнг бани Хошимнинг қудрат қиличлари Абу Лахабни қўлига ўтади ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу харбий қудратни химоясидан махрум бўладилар, шунинг учун хам у киши бошида мана бу қудратни Тоифдаги одамларни қиличи орқали қўлга киритса бўлади,деб фикрлайдилар, аммо бу нарса муяссар бўлмайди, энди мадинада мана бу қудратни қўлга киритган пайтларида хам, бошқа кофир қабилалар билан алоқа қилиш, хатто уларни назорат қилиб бошқариш, мунофиқларни бошқариш бўйича хам, у кишининг харбий қудратини меъзони аллохни шариатидаги қонунларни химояси остида энг мухим ўринни тутади.

Худайбия паймонидаги ошкор фатхдан олдин ва ошкор фатхдан кейинги даврда росулуллох саллаллоху алайхи васалламни дипломатикасидаги  қудратни меъзонига қараб униб –ўсаётган эди, у макка фатхидан сўнг ўзини энг юқори  чўққисига кўтарилди. Нима учун? Чунки бу даврда мусулмонларнинг харбий қудрати хам авжига чиқаётган эди.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(129- қисм)  

Умму Салама розиаллоху анхо айтадики: “ Аллохга қасамки, Нажжоший билан ана бу мухолиф томоннинг муборазаси эълон қилинган пайтда бизлар шунчалик ғамгин бўлиб тушкинликка тушиб кетдикки, бундан олдин бундай холатга тушмаган эдик.” Албатта мусулмонларнинг муносабатлари ғам ва ғусса ейиш хаддидан ошиб  ўтиб бедорликлар ва эхтиёт бўлиш ва жанг мархалаларини кузатиб боришгача етиб борди; Зубайр ёш бола бўлганлиги сабабли, уни кузатаётганига хеч ким шубха қилмасди, шу сабабли хабар олиш масъулиятини бўйнига олади ва у денгиздан ўтиб у томондаги жангни қатъий хабарини мусулмонларга етказиб келади, у Нажжошийнинг кофир лашкарининг ғалабаси билан шунчалик хурсанд бўлган эдики, узоқдан туриб  либосини ечади ва уни ғалабани аломати сифатида силкитади, бир мусулмон киши рахбарлик қиладиган ва уларни ибодатини,амалини озодлигини замонат қиладиган кофир лашкарнинг мана бу озодликларни нобуд қиладиган бошқа бир кофир лашкар устидан қозонган ғалабаси билан табриклайди.

Шу ерда ишора қилиб ўтилиши лозим бўлган нуқталардан бири шуки, Нажжоший ва Жаъфар ибни Аби Толибни хар иккови мусулмон эди, аммо уларнинг хар бири ўзига хос вазифаларни бажаришар эди, кўриб турганимиздек Нажжошийга жоиз бўлган нарсалар Жаъфар учун жоиз бўлмайди. Нажжоший хатто ўзини иймонини хам пинхон қилиб яширишга мажбур эди.

Жаъфар  розиаллоху анху ислом ва мусулмонларнинг  нотиқ ва намунали кишиси хисобланган, одамлар керакли ўринларда уни сухбатлари орқали ислом ақидасини ва хабарларини тушуниб олишарди, шу сабабли хам унда хақиқатни  яшириб ўтиришга бахона йўқ эди, хар қандай хақиқатни пинхон қилишлик, одамларга равшан қилиниши лозим бўлган  ислом хақиқатларини яшириш ва беркитиш маъносини англатарди. Лекин Нажжоший розиаллоху анхуни шахсияти исломий асосларни ва усулларни таништириб бера олмайди, у киши хали одамларни наздида мусулмон эмас,балки  бир насроний кофир сифатида танилади, у кишини барча лашкари  ва яқинлари хам кофир насронийлардан иборат бўлган, ўша пайтдаги исломни ва мусулмонларни маслахати учун вазият уни ақидасини ва динини пинхон тутишни, хамда бундай нозик ва оғир  лахзаларда киноя,мулозамат билан чекланишни ва ўзини ақидасини пинхон тутиб яширишни   тақозо қиларди, у киши одамларни зехнида хануз бир насроний кофир бўлиб туриши керак эди, у киши бу равиш билан қурайш секуляристлари хабашада ёққан қўзғалонни оловини ўчириши ва пайғамбари хотамнинг шариатидаги янги оқимга хизмат қилиши  лозим эди.

Нажжоший ва Нуъайм ибни Масъудни хар иккови турли-хил шахсият хисобланади, уларнинг хар бири ўзларига топширилган ролни ва масъулиятни, вазифани бажаришган, улар ер юзида мусулмонларнинг вужудини хифз қилиш ва мусулмонларнинг қудратини зиёда қилиш учун шароитни мухайё қилишган ва исломий харакатни баъзи бир мархалаларда дучор бўлиши мумкин бўлган бўхронлардан, мушкилотлардан нажот беришган.

Энди кофирларнинг яна бошқа бир дастаси бор бўлиб, улар Нажжоший рохимахуллохга ўхшаб иймон келтиришмайди,аммо улар  чиройли сифатларга эгадурлар ва мана бу сифатлари билан бирга жамиятда одамларни оқимини бир йўлга йўллашга қодир бўлишади, улар умумни фикрини йўллашда ва  кофирларнинг хоким бўлиб турган аппаратига босим ўтказиш бўйича Нажжоший розиаллоху анхуни ролини ўйнашади, бугунги кунда хам бу каби мисолларни кўрамиз.

Улар Аби Толибни дарасида мусулмонларни устига қўйилган иқтисодий мухосарани йўқотиш учун даста ва гурухни вужудга келтирган маккадаги секуляр кофирларнинг дастасига ўхшайди, бу даста жамиятдаги мана бу золимона паймонни синдириш учун харакат қилишган эди. Хишом ибни Амр ва Зухайр ибни Умайя ва Мутъим ибни Адий, Абул Бахтарий ибни Хишом ва Замъа  ибни Асвад ва бундан бошқа кишиларни хаммаси биргаликда одамларни ўртасида босим ўтказувчи дастаг сифатида инсон дўстона,қудратли бир оқимни вужудга келтиришган эди. Кейинчалик Хишом ва Зухайр иймон келтиришади,Мутъим эса маккада куфр холатида вафот топади, Абул Бахтарий ва Замъа хам бадр жангида ўлдирилади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам улар қилган инсон дўстона ишни мукофоти сифатида Абул Бахтарийни ўлдирмасликни таъйинлаган эдилар, аммо уни ўзи ўлимни танлайди.

Хар қандай холатда хам улар чиройли сифатларга эга  кофирларнинг бир дастаси хисобланади, шубхасиз мусулмонлар улардаги бу сифатларни химоя қилишади ва улар билан мана бу сифатларида муттахид ва хамрох бўлишади, агар қўлларидан келса уларнинг қилган яхшиликларини хар қандай шароитда бўлса хам жавобини қайтаришади, хатто агар улар мусулмонларнинг қаршисида қилич билан қуролланиб чиқишган бўлсалар хам.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “даъват ва ёрдам умидида” Тоифга борган ва у ерда одамларнинг қаршилигига ва хақоратига учраб, маккага қайтган пайтларида кофир бўлган  Мутъим ибни Адийни панохидагина маккага киришга қодир бўладилар.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Мутъимнинг мана бу шарофатли химоясини, хамда  Аби Толибни дарасидаги иқтисодий мухосара паймонини бузиш учун қилган хизматларини ўзларини хотираларида сақлаб қолган эдилар. Мутъим ибни Адий секуляр кофир бўлган эди, у ақидавий жихатдан қурайш секуляристларидан фарқ қилмасди, аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қудратни қўлга киритган пайтларида хам уни яхшиликларини унутмадилар, қурайшни етакчи кишиларидан ташкил топган 70 нафар асирларни озод қилишни сўраб келган қурайшликларга жавобан мархамат қилган эдиларки: “ Агар Мутъим шу ерда бўлиб бу асирлар учун панох сўраганда,асирларни албатта унга топширган бўлар эдим.” Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мусулмонларга қарши қуролли жангда иштирок этган ва жанг майдонида хозир бўлган  Абул Бахтарийга нисбатан хам шундай муносабатда бўлган эдилар; у киши агар Абул Бахтарий  асир тушадиган бўлса, ўлдирмасликка буйруқ берган эдилар.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(128- қисм)

14- Ғазабни бошқариб назорат қиладиган шаръий абзорлардан яна бири, аллох учун муомала қилишдан иборат, яъни аллох бизларни кечириши учун авф этамиз ва кечирамиз. Аллох таоло мархамат қиладики:

  وَلْیَعْفُوا وَلْیَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ‏(نور/22)

Сизлардан фазл ва кенг- катта мол- давлат эгалари қариндошларга, мискинларга ва мухожирларга аллох йўлида инфоқ- эхсон қилмасликка қасам ичмасин, балки уларни авф қилиб, кечирсинлар! Аллох сизларни мағфират қилишини истамайсизларми?! Аллох мағфиратли ва мехрибондир.

Мана булар мусулмон шахс учун энг кўп дунёвий ва ухровий манфаъат келтирадиган йўлдаги ғазабни бошқариб назорат қилиш учун керакли абзорлар намунасидур. Албатта бундан бошқа шаръий абзорлар хам мавжуд, аммо бу қисқа фурсат ичида уларни хаммасига ишора қилишни иложи йўқ.

Аниқ- равшан кўриниб турганидек ғазаб бир эхтиёж бўлиши билан бирга фитрий нарса хам хисобланади, бундан ташқари ғазаб шундай бир холатки, инсонни ботинида жамланиб босим остида қоладиган вулқонни қудратига ўхшайди, мана бу вулқоннинг  қудратини   бўшаб туришга эхтиёжи бор. Агар бу аллохни шариатидаги қонунларни йўлида бўшатиладиган бўлса бу айни муддао бўлади, аммо агар ғайри шаръий йўлга тушиб қоладиган бўлса, бошқаларни хатто шахсни ўзини нобуд бўлишига сабаб бўлади.

Хар қандай холатда, яъни мусулмон шахс “уч абзордан” узоқлашиб кетгани ва шахсий, фирқаий  ижтиходларга ва таъвилотларга ёпишиб олгани сабабли  ўзини саргардон қилган бўлса  ва натижада ўринсиз ғазабдан фойдаланса ва бу сифатларда ўзини кофир ва мунофиқларга ўхшатса хам, ёки шахс ғазабини бошқариб назорат қилишни ўрнига уни бостирган бўлса ва бу айниган ғазаб уни ўзини ва бошқаларни хам гирифтор қилган тақдирда хам; уларни хар иккови касаллик хисобланади ва хар иккови ўзини равишига кўра мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатига зарба уради ва бундай вахдатни қаршисида монеъ,тўсиқ бўлади.

Мусулмонларнинг онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатининг жараёнига ғайри мусулмонларни хам хамроқ қилишлик.

Биз шу ергача дарсимизда айтиб ўтган нарсалар, ўзимизга яъни ахли исломга тегишли вахдат хақида эди,энди кофирларнинг ранго- ранг ва хилма- хил жамияти хақидачи? Ахли қибла кофирларнинг дасталари билан бирга хампаймон бўлишини ва мусулмонлар уларга ўзларини жибхаларидан жой беришларини имкони борми?

Душманшуносий ва душманларни даражаларга ажратиш дарсимизда дўстларимизга керакли ва зарурий нуқталарни айтиб ўтган эдик, унда бизлар учун жохилий тузум ва ақидалар ва жохилий рафторларга нисбатан қандай муносабатда бўлиш хунари кўрсатиб ўтилган.  Худди шу душманшуносий дарсимизда айтиб ўтганимиздек, бизлар кофирларни орасида мусулмонлар учун  ёмонлиги камроқ ва  манфаъати кўпроқ  бўлган ёмонликни химоя қиламиз; уни муваффақияти учун хурсанд бўламиз ва мағлубияти учун хафа хам бўламиз.

 Энди янада майдалаб айтадиган бўлсак: кофирларнинг мана бу хилма- хил жамиятида солих инсонларнинг сифатларига эга бўлган шахслар хам бор, улар ўзларини қавмларини ўртасида ва минтақаларида  шойиста, яхши ва тўғри сифатларга эга инсонлар бўлиб, улар яхшиликни ва тўғри ишларни кетидан юришади.

Кофирларни ўртасида мусбат кўз-қарашлар ва сифатлар мавжудлиги сабабли, баъзи вақтларда фитрий масалаларга эргашилгани боис бир нав дўстлик вужудга келади, баъзи вақтларда эса анбиёларнинг таълимларини қолдиқлари борлиги учун хар қандай қавмда маданий суратда бу сифатлар сақланиб қолган, масалан хаёга ўхшаш, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 “إنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ الْأُولَى: إذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْت” .

Баъзи вақтларда эса бу сифатлар маданий тараққиётга  ва бошқа миллатлар билан маданиятни,рафторни  алмашинувига  боис бўлади. Хар қандай холатда хам ва хар қандай далилга кўра бўлса хам, мана бу яхши сифатлар шахсда вужудга келади, биз бу сифатларни  ёқлаймиз ва улардан керакли ўринларда  фойдаланамиз.

Мана бундай шахсларни баъзиларига ислом етиб келиши билан унга таслим бўлишади, чунки ислом улардаги сифатларни комил кўринишидур. Худди насронийларга ўхшаш, аллох таоло мархамат қилганидек улар мусулмонларга маваддах назари бўйича яқинроқдурлар ва бундан ташқари такаббурга хам эга эмаслар: 

 وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ (مائده/83)

Улар пайғамбарга нозил қилинган нарсани ( қуръонни) эшитган пайтларида унинг хақ эканини билганлари сабабли  кўзларидан ёш қўйилаётганини кўрасиз. Улар: “парвардигоро, иймон келтирдик. Бас, бизни гувохлик бергувчилар қаторига ёзгин ”, дейдилар.

Хўп, мана булар яхши имтиёз ва яхши сифатлардур.

Мана булар ёмонларни  ўртасидаги яхшилар бўлиб албатта уларни химоя қилиниши керак. Шу ерда сизларга бир мисолни айтиб ўтмоқчиман, бу мисол хабашадаги  мухожир мусулмонларга ва Нажжоший розиаллоху анхуни кофир лашкарига боғлиқ.

Амр ибни Ос кофир қурайш секуляристларининг вакили сифатида, мана бу кофирлар  қаттиқ мағлубиятга учрашганига қарамасдан, хабашадаги одамларни орасида ички жанг уруғини экмагунича бу минтақани тарк қилмайди. У ўзининг сиёсати билан хабашадаги насроний кофирларни икки жибхага бўлиб қўяди: биринчи жибха Нажжоший розиаллоху анхуни рахбарлигида бўлиб, хабашади мухожирларни яшашига рухсат беради, энди мусулмонларни сокин бўлишига қарши бўлган иккинчи жибха ички жангни вужудга келтиради. Қурайш секуляр кофирларининг вакили бўлмиш Амр ибни Ос хабашада  мусулмонларнинг сокин бўлишларига мухолиф бўлган жибхани химоя қиларди, мусулмонлар эса Нажжоший билан бирга бўлган,яъни улар  мусулмонларнинг хабашада сокин бўлишларини химоя қиладиган кофирларга тарафдорлик қилишарди.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(127- қисм)

5- Ғазабни назорат қилиб бошқарадиган абзордан бири жисмий холатни ўзгартиришдир: агар шахс турган бўлса, ўтиради ё агар ўтирган бўлса, туриб бир оз юради ёки имкони бўлса ўша маконни тарк қилиб чиқиб кетади, масалан агар манзилида бўлса кўчага чиқиб пиёда юради ва манзилни тарк қилади.

6- Яна бир шаръий абзорлардан бири  тахорат олишдур: чунки ғазабланган пайтда баданни харорати юқорига кўтарилади ва қон тезлик билан айлана бошлайди, бу нарса хушёрликни ва иродани назорат қилишни пасайишига сабаб бўлади. Тахорат олинганда баданни харорати пасаяди.

7- Ғазабни бошқарадиган шаръий абзорлардан яна бири, ғазабни омилини шаръий ахамиятини меъзонини кўрсатиб беришлик ва ундан мухимроқ бўлган ишлар билан машғул бўлишдир. Масалан саййидимиз Хорунни давридаги бузоққа сиғинганларни даъват ва басират билан тўғри йўлга солишни иложи бўлмаган пайтда, бу холат бизларни ғазабимизни келтириши табиий, аммо агар биз бу ғазабимизни уларни устида бўшатадиган бўлсак, бу ундан хам каттароқ тафарруқ ширкига боис бўлади ва кичик ширкдан катта ширкка дучор бўлган бўламиз, шу сабабли хам токи хамма қабул қиладиган рахбар келмагунча  бор куч-қудратимизни вахдатни хифз қилишга тафарруқни ижод қилмасликка сарфлаймиз. Бугунги кунда фақат вохид шўро ва вохид ижмоъ ва вохид уммат ва вохид жамоатни йўли орқали уч абзорни каналига кўра бу рахбарни вужудга келтирса бўлади. Бу ерда уларнинг  қилаётган ширклари бизларни ғазаблантиради, аммо тафарруқ ширки ундан хам баттарроқдур, шунинг учун бизлар хамма қабул қиладиган рахбарни вужудга келтириш томонга харакат қиламиз.

Ёки шахсдан жамоат сари, жамоатдан мужохидларнинг шўросини мажлиси сари ва ундан исломий изтирорий бадал хукумат сари ё ундан нубувват манхажига асосланган исломий хукумат сари  харакат қилаётган пайтимизда, мана бу йўлда уларнинг фожирликлари бизларни ғазабимизни келтирадиган  фожир амирларга рўбарў келишимиз мумкин, аммо мана бундай амир қалқон бўлганлиги ва бутун жахон босқинчи кофирларни,муртадларни, мунофиқларни ва махаллий вахший секулярзадаларни дафъ қилишни ахамияти ва уч абзорни йўли орқали харакат қилишни ахамияти ва умматни ташкил қилишни,мақсадимизга етишни ахамиятига назар ташлайдиган бўлсак, бу ишлар шахсни ўзига қайтадиган фожирликдан кўра мухимроқ эканини тушуниб етамиз ва ўзимизни ўша мухимроқ бўлган ишлар билан машғул қиламиз. Худди шунга ўхшаган ишларни ибни Таймия ва Салохиддин Айюбий амалга оширишган.

8- Ғазабни назорат қилиш ва бошқаришни, хамда уни шаръий йўлга хидоят қилишни  шаръий абзорларидан яна бири, сабр- тоқат қилишни кучайтириш ва оят,хадисларни ўрганиш орқали сабр қилишдан, саргузаштларни мутолаъа қилишдан ёки ўринсиз, айниган, бостирилган  ғазабни қоралайдиган  маърузаларни эшитишдан  ва бундай  маърузаларга иштирок этишдан иборат.

9- Ғазабни бошқаришни шаръий абзорларидан яна бири, бошқаларни хақларини тўғри таниб олиш ва  муқобил тарафдан бундай муносабатни кутишдир, чунки хаммамиз инсонмиз ва хато қилишимиз табиий. Бошқаларни хуқуқларини таниб олиш бўйича исломни буйруқларига қулоқ соламиз, масалан аёлларга қандай муносабатда бўлиш борасида.

Мана бу борада бир мисолни сизларга айтиб бермоқчиман, бу бошқаларни хуқуқларини сахих равиш билан таниб олишимизга ва ғазабни бошқаришга  ёрдам беради: ибни Хажар Хайтамий ва бошқа бир неча уламоларни зикр қилишларича, бир шахс Умар ибни Хаттобни олдига келиб ўзини аёлини жаврашидан шикоят қилмоқчи бўлади, лекин у Умар ибни Хаттобни манзилига келган пайтида Умарни аёли хам худди шундай жавраётганига, аммо Умар унга хеч нарса демаганига  гувох бўлади; шу сабабли хам шикоят қилиш фикридан қайтади ва ўзига айтадики: агар амирал мўъмининни ахволи бундай бўладиган бўлса, мени холим қандай бўлсин? Шунинг учун у қайтиб кетади.

Шу лахзада Умар манзилидан чиқиб уни кўриб қолади ва уни чақиради:     

مَا حَاجَتُك يَا أَخِي؟

Биродар хожатинг нима эди? Бу шахс айтадики: аёлимни ахлоқи хақида шикоят қилмоқчи бўлган эдим, аммо сизни аёлингиз сизга нима деганига гувох бўлдим ва қайтиб кетишга қарор қилдим ва ўзимга қараб айтдимки: агар амирал мўъмининни ахволи бундай бўладиган бўлса, мени холим нима бўлсин? Умар ибни Хаттоб унга айтдики:

  إنَّمَا تَحَمَّلْتُهَا لِحُقُوقٍ لَهَا عَلَيَّ: إنَّهَا طَبَّاخَةٌ لِطَعَامِي خَبَّازَةٌ لِخُبْزِي غَسَّالَةٌ لِثِيَابِي رَضَّاعَةٌ لِوَلَدِي، وَلَيْسَ ذَلِكَ بِوَاجِبٍ عَلَيْهَا، وَيَسْكُنُ قَلْبِي بِهَا عَنْ الْحَرَامِ، فَأَنَا أَتَحَمَّلُهَا لِذَلِكَ،

Унинг мана бу жаврашларига бўйнимдаги хақлар сабабли сабр- тоқат қиламан: у мен учун таом пишириб беради, менга нон пиширади ва либосларимни ювади, болаларимга сут беради ва уларни парвариш қилади, аммо бу ишлар унга вожиб эмас, мени қалбим хам уни воситасида сукунат  ва оромиш топади ва харом тарафга юрмайман. Шунинг учун хам уни жаврашларига сабр- тоқат қиламан. У киши айтдики: эй амирал мўъминин мени аёлим хам худди шундай, Умар ибни Хаттоб унга айтдики: эй биродар унга сабр- тоқат қилгин.

فَتَحَمَّلْهَا يَا أَخِي فَإِنَّمَا هِيَ مُدَّةٌ يَسِيرَةٌ.

10- Ғазабни бошқариш ва назорат қилишни шаръий абзорларидан яна бири, шаръий билимни янада кўпайтириш ва ўзимизни танқид қилинишимизни қабул қила олишдан иборат, бўлиб хам бу ўзимизга эътимод қилишни белгиларидан хам хисобланади.

11- Ғазабни бошқариб назорат қиладиган шаръий абзорлардан яна бири муқобил тарафни хаққига дуо қилиш,мағфират талаб қилишдан иборат, шу иш қалбдаги кинани йўқолишига ва кина дилга ўрнашиб олмаслигига сабаб бўлади, бундан ташқари портлаб кетадиган ғазабни кўрсатилишига ва муқобил тарафга нисбатан хақоратли муносабатда бўлинишига монеъ бўла олади.

12- Ғазабни бошқариб назорат қиладиган шаръий абзорлардан яна бири, инсон албатта имтихон қилинади,деган иймонда бўлишлик ва аллох таоло мана бу шахсни бу ходиса орқали имтихон қилган бўлиши мумкин,деган фикрда бўлишликдур.

13- Ғазабни бошқариб назорат қиладиган шаръий абзорлардан яна бири, ўринсиз ғазаб иймонни заифлигини нишоналаридан бири  бўлишидан ташқари ақл ва жисмдаги заифликка хам далолат қилади, у қудратни нишонаси бўла олмайди. Масалан хасадчи,бахил, девона, бемор ва аксаран ёши катта кишилар жуда тез асабийлашишади.

Хасадчи,бахил киши ички касалликка эга бўлади ва уни ботинида заифлик мавжуд, шу сабабли хам жуда тез ғазабланади.

Девона яъни ақли кам киши хам ақлида заифлик бор, шунинг учун тезда қизишиб асабийлашади. Бемор шахс хам жисмида заифлик бор, бу нарса унинг тез асабийлашишига боис бўлади.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

  (126- қисм)  

Бу ерда очиқ кўриниб турган нарса шуки, исломни мақсади ғазабни бостириш эмас, балки уни назорат қилиш,бошқариш ва ғазабни тартибга солишдан иборат. Бу ерда очиқ-ойдин кўриниб турганидек, ғазабни бошқариш ва назорат қилиш,ғазабни бостириш маъносида келмаган, балки уни огохона  тартибга солиш демакдир. Ғазабни назорат қилиб хидоят қилишлик, инсонда рафторий мувозанатни ижод қилиш ва рафторни бошқариш йўлларидан бири саналади. Бизлар ғазабни вужудга келтирадиган омилларни ва ходисаларни йўқота олмаслигимиз мумкин, ёки ғазабни вужудга келтирадиган омилларга рўбарў бўлишдан хам пархез қила олмаслигимиз мумкин, лекин унга нисбатан ўзимизни қандай муносабат билдиришимизни назорат қилиб бошқара оламиз.

Ғазабни бошқариш учун хам  жуда кўп шаръий абзорлар ва йўллар мавжуд, масалан:

1-“Ла илаха иллаллох ва Мухаммадур росулуллох”га ихлос билан пойбанд бўлишлик ва “самиъна ва атоъна” билан бирга аллохни шариатидаги қонунларга  комил таслим бўлишлик, аслий чора хисобланади.

  2-Умматни вохид шўроси ва вохид жамоатини хамрохлигида харакат қилишлик, бу фақат ва фақат “уч абзорни” йўли орқали вужудга келади холос, шахс фақат мана бундай замонат қилинган холатда гумрохликка ва залолатга дучор бўлмайди. Бўлмасам мана бу “уч абзордан” вужудга келадиган умматдан узоқлашишлик, шахс учун саргардонликка сабаб бўлади ва шахс нотўғри таъвилотлар ва хато ижтиходлар билан ўринсиз ғазабдан фойдаланади ва натижада анъамта алайхимни йўлидан бошқа йўлда харакатланади.

3-Тилни назорат қилишлик, биринчи ўринда бошқарувни, назоратни ва хидоят қилишни талаб қиладиган нарса хисобланади, ихфаз лисанака. Тилингни тий ёки хифз қил.

4-Кечириш ва авф қилишлик хам аллохни шариатидаги қонунларни бир қисми хисобланади.

 فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِیلَ‏(حجر/85).

Бас (шундай экан, эй Мухаммад, сиз жохил кимсаларнинг етказаётган озор-азиятларига сабр- тоқат қилинг ва улардан) чиройли юз ўгириш билан юз ўгиринг!

Кечириш яъни яхши билан яхшироқни ўртасида биз яхшироқни танлаймиз ва “бизларни назоратимиз” аммаротум биссуъ нафсини ё шайтонни қўлига тушиб қолишига рухсат бермаймиз ёки назорат бошқаларни қўлига тушишига хам йўл қўймаймиз, чунки иблисни макрларидан бири мусулмонларга босим ўтказишдан иборат, у яхши билан яхшироқни ўртасида яхшини  танлашимизни истайди.

Энди мадинадаги мусулмонлар тушган ўринларга ўхшаш, шахс яхши билан яхшироқни ўртасида албатта яхшироқни танлаши зарур  бўлиб қолиши мумкин, чунки душман шахсни бошқариш  учун бир мусулмоннинг  яхши ғазабини бошқа бир мусулмонни устига бўшатишга тарғиб қилади, у буни натижасида ўзига керакли манфаъатлардан фойдаланади ва бир мусулмон яхши билан яхшироқни ўртасидан  яхшироқни танлашига йўл қўймайди; Умар ибни Хаттоб ғазабланишлик лозим  бўлган кишилар борасида росулуллох саллаллоху алайхи васалламга айтар эдиларки: менга рухсат беринг уни бўйнига урай. росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баъзи ўринларда қаршилик қилиб мархамат қилганлар:

  «یَا عُمَرُ! لاَ یَتَحَدَّثُ النَّاسُ أَنَّ مُحَمَّداً یَقْتُلُ أَصْحَابَهُ».

“Эй Умар! Одамлар Мухаммад ўзини ёронларини ўлдиряпти,дейишмасин.” яъни уни ўлдириш аслида яхши, аммо агар кечирилса, уни оқибати яхшироқ бўлади, шу сабабли уни кечириш керак.

Масалалар борасида яхшини ўрнига яхшироқни танлашлик аслан душманни фойдасига ишламайди, чунки биз ундан суистефода қилиш абзорини тортиб олдик, шу сабабли хам улар хатто ўзларини ахборот воситалари орқали  хақ эгаси бўлган мусулмонни ғазабини қўзғашга харакат қилишади ва режалари бўйича яхшироқни ташлаб қўйиб  яхши бўлган ишни қилишга мажбур қилишади, улар гохида мусулмоннинг ўринсиз ғазаб сабабли ўлдирилишини ва мусулмонлар  улар хохлаган йўлга тушиб қолишларини исташади.

Чунки ўринсиз ғазаб осонлик билан инсонда  ақл ва фикр юритиш қудратини ва назорат қилиш қудратини  пасайтириб юборади ва уни ишдан чиқаради, инсоннинг  ақлини хушёрликни энг кам миқдорига тушуриб ташлайди,яъни орқада қолган ё  таназзулдаги инсонларни даражасига олиб бориб қўяди, худди ортда қолган қолоқ инсонлардек пастга тушуриб юборади.  Шахс бундай холатларда гохида иймонига хам зарар етказиб қўяди, хақорат қилиш ва ёмон сўзлар айтиш, масхара қилиш, сўкиш, бошқаларни сирларини фош қилиш билан дўстларини ўртасида душманчилик тушишига сабаб бўлади ва осонлик билан шахсни атрофидаги дўстлари, яқинлари ундан узоқлашиб пароканда бўлишади. Шу сабабли хам аллох таоло росулига қарата мархамат қиладики:

   فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنتَ فَظّاً غَلِیظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِکَ فَاعْفُ عَنْهُمْوَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ (آل عمران/159)

(Эй Мухаммад), аллох томонидан бўлган бир мархамат сабабли уларга (сахобаларингизга) юмшоқ сўзли бўлдингиз. Агар қўпол,қаттиқ дил бўлганингизда эди, албатта атрофингиздан тарқалиб кетган бўлар эдилар. Бас, уларни авф этинг, улар учун аллохдан мағфират сўранг ва ишларингизда уларга маслахат солинг!

Мана бу холатдаги кечирим, яъни “қудрат”дур. Шунинг учун хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: қахрамон ва қудратманд киши курашга тушиб ғалаба қозонадиган шахс эмас, балки ғазаби келган пайтида ғазабини ютган киши  қудратманд хисобланади.”

Масжидни устунига боғлаб қўйилган Сумома ибни Усолдан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам сўрайдилар:

  «مَاذَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ؟»:

 Эй Сумома қандай фикрдасан? ( каллангда қандай фикрлар бор,сен билан қандай муносабатда бўламиз,деб ўйлайсан?) Сумома айтдики:  эй Мухаммад, яхшиликни кутяпман; агар мени ўлдирсанг, ўлимга мустахақ бўлган кишини ўлдирган бўласан, ( аммо агар менга миннат қилиб мени озод қилсанг) миннатдор бўладиган кимсани озод қилган бўласан; ва агар мол-дунё хохласанг, нимани сўрасанг сенга берилади. Аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам охирида хам  бирор нарса олмасдан мархамат қиладиларки:

«أَطْلِقُوا ثُمَامَةَ»

“Сумомани бўшатиб юборинглар”. Уни ечиб юборишгач, у масжидни яқинидаги хурмозорга бориб ғусл қилиб келди ва айтдики:

«أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلَهَ إِلَّااللهُ،  وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ»

Эй Мухаммад, аллохга қасамки бундан олдин ер юзида мен учун  сени чехрангдан кўра манфурроқ чехра йўқ эди, лекин бугун мени наздимда сени чехрангдан кўра махбуброқ чехра йўқдур. Аллохга қасамки бундан олдин мени наздимда сени динингдан кўра манфурроқ дин йўқ эди, аммо хозир сени дининг мени наздимда энг яхши дин хисобланади…….

Ха, мана бу ғазабни керакли ўринларда  бошқариш, назорат қилиш, ўчириш демакдир, яхши ва яхшироқни ўртасидан шахс яхшироғини танлайди, энди мана бу кечирим бир мусулмон кишини устида бўладими ё кофир кишиними, буни фарқи йўқ? Мана бу кечирим яъни қудратни устига яна қудрат қўшишдан иборат. Мана бу тарзда кечира олган киши хақиқий пахлавон, қудратманд шахс хисобланади.

(давоми бор……..)