دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

تقوای از الله یعنی چه؟ چگونه میزان تقوای خود را بسنجیم؟

(12 –قسمت)

الله تعالی در مورد این موجودات می فرماید: وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ (206/بقرة)

پس در این مسیر دعوت و جهاد :

1. شک نداشته باش که الله تعالی همراه پرهیزکاران است « وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (بقره/194) از الله پرهیز کنید و بدانید که الله همراه پرهیزکاران است .همچنانکه الله تعالی از زبان رسول الله صلی الله علیه وسلم در زمان هجرت و پناه گرفتن در غار می فرماید که رسول الله صلی الله علیه وسلم به ابوبکر رضی الله عنه می فرماید : لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا (توبه/40) «نگران مباش به راستی الله تعالی با ماست.»
2. شک نداشته باش که  عاقبت و « إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ» مال اهل تقوا و متقین است و اگر اهل تقوا بودی  باید اهل صبر هم باشی : « فَاصْبِرْ إِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ‏ » (هود /49) « پس شكيبائي كن كه سرانجام از آنِ پرهيزگاران است»
3. بر اساس دشمن شناسی شرعی و درجه بندی شرعی دشمنان با «کفار6گانه» ی آشکار و بخصوص دارودسته ی منافقین برخورد کن، و با تزکیه نفس خودت، از الله تعالی طمع پاداش داشته باش و تنها بر او و سپس بر قدرت مومنین اهل وحدت از کانال یکی از «3ابزار» برتر اعتماد و تکیه داشته باش.

4 .

خوب، در اینجا می توانیم در تعریف تقوا بگوئیم: آن تعقل و تفقهی که در نفس مومنین حالت قضاوت و حالت احتیاط و بازدارندگی و مدیریت  درست می کند و نفس این صفات را به خود می گیرد تا تبدیل می شود به نفس مطمئنه و ایمان را ارتقاء و ایمان را اضافه و تقویت می کند، به  این حالت و صفت می گوئیم تقوا و پرهیز؛ و مومن زمانی که به این درجه از ایمان می رسد جزو پرهیزگاران و متقین می شود.

در این صورت جای پرهیز، قلب است. نفس موجود در قلب است که به تو می قبولاند چگونه باید از خودت محافظت کنی، و به هر میزان که این نیروی بازدارنده در قلب قوی باشد به همان میزان شما به سلامت و کیفیت ایمانی بالاتری دست پیدا می کنید، و این تقوا همچون سپری در برابر انواع بیماریهای نفسی و گناهان و آنچه مورد ترس است از ما محافظت می کند، و با انجام دستورات الله تعالی و دوری از منهیات و شبهات و حتی دوری از بعضی از مباحات بر کیفیت ایمان ما می افزاید. ایمانی که مرکزش قلب است و الله تعالی در موردش می فرماید: وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ (حجرات/7) اما خداوند ایمان را در نظرتان گرامی داشته است و آن را در دلهایتان آراسته است ، و کفر و نافرمانی و گناه را در نظرتان زشت و ناپسند جلوه داده است

(ادامه دارد…..)

Аллохдан тақво қилиш ўзи нима? Қандай қилиб тақвойимизни мезонини билсак бўлади?

(11-қисм)

Энди бу нафсни макони қаерда? Нафсни макони инсонни қалбидадир, дилни поклаш нафсни поклашлик бўлади ва мана бу дилни фақат аллохни шариатидаги қонунлар билангина покласа бўлади холос. Дили аллохни шариатидаги қонунлар асосида покланган киши, аллохни тақвосига эга бўлади. Агар дилинг покланса кўзинг хам покланади, қўлинг хам покланади,бутун хаётинг покланади, аммо агар дилинг ғайри шаръий  ақидалар,қонунлар,амаллар билан фосид бўлган бўлса, хамма нарсанг нопок,фосид бўлади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 ألا وإنَّ في الجَسَدِ مُضْغَةً، إذا صَلَحَتْ، صَلَحَ الجَسَدُ كُلُّهُ، وإذا فَسَدَتْ، فَسَدَ الجَسَدُ كُلُّهُ، ألا وهي القَلْبُ [1]

Огох бўлингизким, баданда бир бўлак гўшт бор бўлиб агар у ислох бўлса баданни хаммаси ислох бўлади, агар у фосид бўлса баданни хаммаси фосид бўлади, огох бўлингизким у қалбдир.

Мана бу ерда аллохни шариатидаги қонунлар билан ислох бўлган қалб ақлни ишлатади,фикр қилади. Фикрлаш ва ақлни ишлатиш қалбни ишидир:

أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا ۖ فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ (حج/46)

Ахир улар (яъни макка мушриклари) ер юзида сайр қилиб-айланмайдиларми, (ана ўшанда) улар учун доно диллар, тинглайдиган қулоқлар бўлур эди. Зеро, кўзлар кўр бўлмас, балки кўкраклардаги кўнгиллар кўр бўлур. 

Шунга ўхшаш фикрлаш,фахмлаш,дарк қилиш хам қалбни иши хисобланади:

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ (اعراف/179)

Биз жин ва инсдан кўпларини жаханнам учун яратганимиз мухаққақдир. Уларнинг диллари бору англай олмайдилар, кўзлари бору кўра олмайдилар, қулоқлари бору эшитмайдилар. Улар чорвалар кабидирлар, йўқ, улар (беақл,бефахмликда) чорвалардан хам баттардирлар. Ана ўшалар ғафлатда қолган кимсалардир.

Агар сен фалончига қараб: мана бу тоғутга куфр келтирган  бўлсанг , мана бу шайтонга қўшимча равишда ошкор  “олтиталик кофирлардан” хам узоқлашишинг керак ва ички пинхон кофирлардан эхтиёт бўлишинг лозим, хамда ўзингни хам эхтиёт қилишинг керак,десанг ,аммо бу одам гўёки хеч нарса кўрмагандек ва этишмагандек кетаверса, қуръонни мархамат қилишича мана бу шахсларни мушкили уларни кўзларида эмас,балки касалликни илдизи уларни кўр бўлиб қолган қалбларидадир:

 فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ (حج/ 46)

 Шундай бўлгач, мени даъватчи биродарим ва опа-синглим: аввало ўзингни ислох қилишни бошлагин ва муттақин кишилар жумласидан бўлгин, аллох таоло мархамат қиладики:

« فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ » (اعراف /35)

Кимда-ким (ширкдан) сақланиб,ўзини ўнглаб олса, уларга хавф-хатар йўқдир ва улар ғамгин бўлмайдилар.

Мана бундан сўнг: шуни яхши билгинки сен аллохни шариатидаги қонунлар томонга  даъват қилаётган кишиларни барчаси сени сўзларингни хаммасини эшитиб қабул қилишмайди.

Нафсини секуляристик қонунлар билан тарбиялаган нажас секуляристлар, ўзларини секуляристик қонунларидан бошқа нарсани қабул қилишмайди, агар уларга минг марта такрорласанг хам хеч нарсани эшитмагандек кетаверади, мана бу холатда сен ўзингга нисбатан шубхаланмаслигинг керак, бу ерда мушкил сендан эмас,балки уларни фосид,булғаниб кетган нафсларидандир,чунки бу нафслар исломни зиддадаги қонунлар билан қотиб тошга ўхшаб кетган шу сабабли хам бир нарса унга кира олмайди:  

  ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُکُم مِّن بَعْدِ ذَلِکَ فَهِیَ کَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا یَتَفَجَّرُ مِنْهُ الأَنْهَارُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا یَشَّقَّقُ فَیَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاء وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا یَهْبِطُ مِنْ خَشْیَةِ اللّهِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (بقره/74)‏

Сўнгра – шундай мўъжизаларни кўргандан кейин хам дилларингиз қотди. Бас,у диллар тош кабидир ёки ундан-да қаттиқроқдир. Зеро, шундай тошлар борки, улардан дарё отилиб чиқади, яна шундайлари борки, ёрилиб ичидан сув чиқади, яна шундайлари хам борки, аллохдан қўрққанидан пастга қулайди. Аллох қилаётган амалларингдан ғофил эмасдир.

(давоми бор….)

ادامه خواندن Аллохдан тақво қилиш ўзи нима? Қандай қилиб тақвойимизни мезонини билсак бўлади?

اَلله دَن تَقوا قِیلِیش اوُزِی نِیمَه؟ قَندَی قِیلِیب تَقوایِیمِیزنِی مِیزانِینِی بِیلسَک بوُلَدِی؟

(11 –قیسم)

اِیندِی بُو نَفسنِی مَکانِی قَیِیردَه؟ نَفسنِی مَکانِی اِنساننِی قَلبِیدَه دِیر، دِیلنِی پاکلَش نَفسنِی پاکلَشلِیک بُولَدِی وَ مَنَه بُو دِیلنِی فَقَط اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بِیلَنگِینَه پاکلَسَه بوُلَدِی حالاص. دِیلِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه پاکلَنگن کِیشِی، اَلله نِی تَقواسِیگه اِیگه بوُلَدِی. اَگر دِیلِینگ پاکلَنسَه کوُزِینگ هَم پاکلَنَدِی، قوُلِینگ هَم پاکلَنَدِی، بوُتوُن حَیاتِینگ پاکلَنَدِی، اَمّا اَگر دِیلِینگ غَیرِی شَرعِی عَقِیدَه لَر، قانوُنلَر، عَمَللَر بِیلَن فاسِد بوُلگن بوُلسَه، هَمَّه نَرسَه نگ ناپاک، فاسِد بُولَدِی.

رسول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:   ألا وإنَّ في الجَسَدِ مُضْغَةً، إذا صَلَحَتْ، صَلَحَ الجَسَدُ كُلُّهُ، وإذا فَسَدَتْ، فَسَدَ الجَسَدُ كُلُّهُ، ألا وهي القَلْبُ [1] آگاه بُولِینگِیزکِیم، بَدَندَه بِیر بُولَک گوُشت بار بُولِیب اَگر اوُ اِصلاح بُولسَه بَدَننِی هَمَّه سِی اِصلاح بوُلَدِی،اَگر اوُ فاسِد بُولسَه بَدَننِی هَمَّه سِی فاسِد بوُلَدِی، آگاه بوُلِینگِیزکِیم اوُ قَلبدِیر.

مَنَه بُو یِیردَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بِیلَن اِصلاح بُولگن قَلب عَقلنِی اِیشلَتَدِی، فِکر قِیلَدِی. فِکرلَش وَ عَقلنِی اِیشلَتِیش قَلبنِی اِیشِیدِیر:  أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا ۖ فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ (حج/46) اَخِیر اوُلَر ( یَعنِی مَککَه مُشرِکلَرِی) یِیر یُوزِینِی سَیر قِیلِیب – اَیلَنمَیدِیلَرمِی، ( اَنَه اوُشَندَه) اوُلَر اوُچُون دانا دِیللَر، تِینگلَیدِیگن قوُلاقلَر بوُلوُر اِیدِی. زِیرا، کوُزلَر کوُر بوُلمَس، بَلکِی کوُکرَکلَردَگِی کوُنگِیللَر کوُر بُولوُر. 

شُونگه اوُحشَش فِکرلَش،فَهملَش، دَرک قِیلِیش هَم قَلبنِی اِیشِی حِسابلَنَدِی:  وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ (اعراف/179) بِیز جِین وَ اِنسدَن کوُپلَرِینِی جَهَنَّم اوُچُون یَرَتگنِیمِیز مُحَقَّقدِیر. اوُلَرنِینگ دِیللَرِی بارُو اَنگلَی آلمَیدِیلَر، کوُزلَرِی بارُو کوُرَه آلمَیدِیلَر، قوُلاقلَرِی بارُو اِیشِیتمَیدِیلَر. اوُلَر چاروَه لَر کَبِیدِیرلَر،یوُق، اوُلَر ( بِیعَقل، بِیفَهملِیکدَه) چاروَه لَردَن هَم بَتتَرراقدِیرلَر. اَنَه اوُشَه لَر غَفلَتدَه قالگن کِیمسَه لَردِیر.

اَگر سِین فَلانچِیگه قَرَب: مَنَه بُو طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرگن بُولسَنگ، مَنَه بُو شَیطانگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَردَن” هَم اوُزاقلَشِیشِینگ کِیرَک وَ اِیچکِی پِینهان کافِرلَردَن اِیختِیاط بُولِیشِینگ لازِم، هَمدَه اوُزِینگنِی هَم اِیختِیاط قِیلِیشِینگ کِیرَک، دِیسَنگ، اَمّا بُو آدَم گوُیاکِی هِیچ نَرسَه کوُرمَگندِیک وَ اِیشِیتمَگندِیک کِیتَه وِیرسَه، قُرآننِی مَرحَمَت قِیلِیشِیچَه مَنَه بُو شَخصلَرنِی مُشکِلِی اوُلَرنِی کوُزلَرِیدَه اِیمَس، بَلکِی کَسَللِیکنِی اِیلدِیزِی اوُلَرنِی کوُر بوُلِیب قالگن قَلبلَرِیدَه دِیر:  فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ (حج/ 46)

شوُندَی بوُلگچ، مِینِی دَعوَتچِی بِرادَرِیم وَ آپَه – سِینگلِیم: اَوَّلا اوُزِینگنِی اِصلاح قِیلِیشنِی باشلَگِین وَ مُتَّقِین کِیشِیلَر جُملَه سِیدَن بوُلگِین، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  « فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ » (اعراف /35) کِیمدَه – کِیم (شِرکدَن) سَقلَنِیب، اوُزِینِی اوُنگلَب آلسَه، اوُلَرگه خَوف- خَطَر یوُقدِیر وَ اوُلَر غَمگِین بُولمَیدِیلَر. مَنَه بوُندَن سُونگ: شوُنِی یَحشِی بِیلگِینکِی سِین اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر تامانگه دَعوَت قِیلَیاتگن کِیشِیلَرنِی بَرچَه سِی سِینِی سوُزلَرِینگنِی هَمَّه سِینِی اِیشِیتِیب قَبُول قِیلِیشمَیدِی.

نَفسِینگنِی سِکوُلرِیستِیک قانوُنلَر بِیلَن تَربِیَه لَگن نَجَس سِکوُلارِیستلَر، اوُزلَرِینِی سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرِیدَن باشقَه نَرسَه نِی قَبُول قِیلِیشمَیدِی، اَگر اوُلَرگه مِینگ مَرتَه تَکرارلَسَنگ هَم هِیچ نَرسَه نِی اِیشِیتمَگندِیک کِیتَه وِیرَدِی، مَنَه بُو حالَتدَه سِین اوُزِینگگه نِسبَتاً شُبهَه لَنمَسلِیگِینگ کِیرَک، بُو یِیردَه مُشکِل سِیندَن اِیمَس، بَلکِی اوُلَرنِی فاسِد، بوُلغَنِیب کِیتگن نَفسلَرِیدَندِیر، چُونکِی بُو نَفسلَرنِی اِسلامنِی زِیددِیدَه گِی قانوُنلَر بِیلَن قاتِیب تاشگه اوُحشَب کِیتگن شوُ سَبَبلِی هَم بِیر نَرسَه اوُنگه کِیرَه آلمَیدِی:

  ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُکُم مِّن بَعْدِ ذَلِکَ فَهِیَ کَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا یَتَفَجَّرُ مِنْهُ الأَنْهَارُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا یَشَّقَّقُ فَیَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاء وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا یَهْبِطُ مِنْ خَشْیَةِ اللّهِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (بقره/74)‏ سوُنگرَه – شوُندَی مُعجِزَه لَرنِی کوُرگندَن کِییِین هَم دِیللَرِینگِیز قاتَدِی. بَس، اوُ دِیللَر تاش کَبِیدِیر یاکِی اوُندَن- دَه  قَتتِیقراقدِیر. زِیرا، شوُندَی تاشلَر بارکِی، اوُلَردَن دَریا آتِیلِیب چِیقَدِی، یَنَه شوُندَیلَرِی بارکِی، یارِیلِیب اِیچِیدَن سُو چِیقَدِی، یَنَه شوُندَیلَرِی هَم بارکِی اَلله دَن قوُرققَه نِیدَن پَستگه قوُلَیدِی. اَلله قِیلَیاتگن عَمَللَرِینگِینگدَن غافِل اِیمَسدِیر.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن اَلله دَن تَقوا قِیلِیش اوُزِی نِیمَه؟ قَندَی قِیلِیب تَقوایِیمِیزنِی مِیزانِینِی بِیلسَک بوُلَدِی؟

تقوای از الله یعنی چه؟ چگونه میزان تقوای خود را بسنجیم؟

(11 –قسمت)

حالا مکان این نفس کجاست؟ مکان نفس انسان قلب اوست و پاک کردن دل یعنی پاک کردن نفسی در آن است، و می دانیم این پاک کردن دل تنها با قانون شریعت الله صورت می گیرد. کسی دل پاک دارد که نفسش بر اساس قانون شریعت الله پاک شده باشد و تقوای الله را دارد. اگر دلت پاک شد چشمت هم پاک می شود، دستت پاک می شود و در کل زندگیت پاک می شود اما اگر دلت با عقاید، قوانین و اعمال غیر شرعی فاسد شد، همه چیزت ناپاک و فاسد می شود.

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید : ألا وإنَّ في الجَسَدِ مُضْغَةً، إذا صَلَحَتْ، صَلَحَ الجَسَدُ كُلُّهُ، وإذا فَسَدَتْ، فَسَدَ الجَسَدُ كُلُّهُ، ألا وهي القَلْبُ [1] آگاه  باشید که در بدن، تکه گوشتی وجود دارد که اصلاح شدن آن  منجر به اصلاح شدن همه بدن می شود و فاسد شدن  آن منجر به فاسد گشتن همه بدن می گردد، آگاه باشید که آن قلب است.

اینجاست که این قلب اصلاح شده با قانون شریعت الله هم تعقل می کند و هم تفقه . پس تعقل کار قلب است: أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا ۖ فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ (حج/46) آیا در زمین به سیر و سفر نپرداخته‌اند تا دلهائی به هم رسانند که بدانها فهم کنند، و گوشهائی داشته باشند که بدانها بشنوند؟ چرا که این چشمها نیستند که کور می‌گردند، و بلکه این دلهای درون سینه‌ها هستند که نابینا می‌شوند.

به همین صورت تفقه و فهمیدن و درک کردن هم کار قلب است : وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ (اعراف/179) ما بسیاری از جنّیان و آدمیان را آفریده و پراکنده کرده‌ایم که سرانجام آنان دوزخ و اقامت در آن است. (این بدان خاطر است که) آنان دلهائی دارند که بدانها نمی‌فهمند، و چشمهائی دارند که بدانها نمی‌بینند، و گوشهائی دارند که بدانها نمی‌شنوند . اینان همسان چهارپایانند و بلکه سرگشته‌ترند، اینان واقعاً  غافل و بی‌خبر هستند.‏

اگر می بینی که به فلانی می گوئی که کفر به طاغوت این است و باید در کنار شیطان از این «کفار 6 گانه» ی آشکار هم دوری کنی و از کفار پنهان داخلی هم حذر داشته باشی و مواظب خودت باشی اما انگار نه انگار چیزی دیده یا شنیده مشکل در چشمان این اشخاص نیست بلکه قرآن می فرماید که ریشه ی مرض در قلب کور این افراد است: فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ (حج/ 46)

پس ای برادر و خواهر دعوتگرم : ابتدا خودت قبل از اقدام به اصلاحگری جزو متقین باش الله تعالی می فرماید: « فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ » (اعراف /35) «پس كساني كه پرهيزگاري كنند و به اصلاح بپردازند،  (در آخرت) نه ترسي بر آنان است و نه غمگين مي‌گردند»

بعد از این: بدان که چنین موجوداتی هم وجود دارند و انتظار نداشته باش تمام کسانی که آنها را به سوی قانون شریعت الله دعوت می دهی همه سخنانت را بشنوند و همه سخنانت را بگیرند.

سکولار نجسی که نفسش را با قوانین سکولاریستی تربیت کرده و چیزی غیر از قوانین سکولاریستی خودش را قبول ندارد و  اگر هزاران بار سخنی را به او بگوئی انگار نه انگار چیزی گفتی و اصلاً گوشش بدهکار نیست و تمام سخنانت را نشنیده می گیرد و حتی خودت و قانون شریعت الله را نیز نادیده می گیرد، نباید باعث شود که تو به خودت شک کنی که شاید مشکل از تو باشد، نه مشکل از  نفس گندیده و فاسد اینهاست که با قوانین ضد اسلامی بدتر از سنگ شده است که هیچ چیزی به آن نفوذ نمی کند : ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُکُم مِّن بَعْدِ ذَلِکَ فَهِیَ کَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا یَتَفَجَّرُ مِنْهُ الأَنْهَارُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا یَشَّقَّقُ فَیَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاء وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا یَهْبِطُ مِنْ خَشْیَةِ اللّهِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (بقره/74)‏ پس از آن ، دلهای شما سخت شد، همچون سنگ یا سخت‌تر از سنگ. و پاره‌ای از سنگها است که از آن نهرها می‌جوشد، و پاره‌ای از آنها است که می‌شکافد و آب از آن بیرون می‌آید، و پاره‌ای از آنها است که از ترس خدا فرو می‌ریزد. و خدا از آنچه می‌کنید بی‌خبر نیست.‏

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن تقوای از الله یعنی چه؟ چگونه میزان تقوای خود را بسنجیم؟

Аллохдан тақво қилиш ўзи нима? Қандай қилиб тақвойимизни мезонини билсак бўлади?

(10-қисм)

Энди қуйидаги саволга осонлик билан жавоб берсак хам бўлади: жисмга йўлни,чохни кўрсатадиган рух ёки нафсни нима билан ром қилиб мудирият қилса бўлади? Қонунлар ва арзишлар билан. Мўъмин шахс мана бу қонунларни қаердан олади? Фарзлардан 

«مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ»

ва суннатлардан

«بِالنَّوَافِلِ»

аллохни шариатидаги қонунлардан олади. Шунингдек ибодат дегани фақат намоз ва рўзадан иборат эмас,балки ақидага  ва қалбга ва тилга, баданга,молга оид масалалар хам шомил бўлади, фарз деганда хам фақат намозни ва рўзани…….. назарда тутилмайди,балки аллохни шариатидаги қонунларнинг барча ахкомлари фарз хисобланади,аммо буларни барчасини аллох томонидан олиниши лозим ва аллохни шариатидаги ахкомларни эшитиш билан сўроқ-савол қилиб ўтирмасдан итоат қилишинг  керак: 

 إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (نور/51)

Аллох ва унинг пайғамбарига ўрталарида хукм чиқариш учун чорланган вақтларида, мўъминларнинг сўзи “эшитдик ва бўйинсундик”,(демоқдир). Ана ўшалар нажот топгувчилардир. 

Аллох таоло баъзи қонунларни аллохдан ва баъзиларини эса секуляризм динидан ёки ўзингни хавойи нафсингдан олишингни қабул қилмайди, агар 1- огох холда , 2- қасддан, 3- ўзингни ихтиёринг билан мана бу жиноятни қиладиган бўлсанг ва мўътабар шаръий узрга эга бўлмасанг, ислом доирасидан чиқасан ва ўзингни

 « أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا…» (نساء/151)

оятига шомил қилган бўласан. Натижада нафсингни булғаб бемор қилибсан.

Фатрат бўйича хақталаб ва ислом талаб бўлиб дунёга келган бу нафс, худди мактаб боласига ўхшаб аллохни шариатидаги қонунларни тайёрлов синфи,бошланғич синф,юқори синф,олий ўқув юрти бўйича мархалаларини босиб ўтгач, аллохни шариатидаги қонунлар бўйича мутахассислик,олимлик  даражасига етиб боради. Мана бу мутахассис шахс – аллохни изни билан – ўзини нафсига зарарли бўлган нарсаларни нафсидан  узоқлаштиришга ва хатто ўзида мавжуд бўлган  булғанишларни,жахолатни тазкия қилиб поклашга қодир бўлади.

Кўриниб турганидек нафсни тазкия қилиб поклаш хам унчалик оғир иш эмас, аммо баъзилар ўзларини алдаш, вақтини чоғ ўтказиш билан оворадирлар:

  Пайғамбарлар дуо қилишадики:

   رَبَّنَا وَابْعَثْ فِیهِمْ رَسُولاً مِّنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِکَ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَیُزَکِّیهِمْ إِنَّکَ أَنتَ العَزِیزُ الحَکِیمُ ‏ (بقره/129)

Парвардигоро, уларнинг орасига ўзларидан бўлган, уларга оятларингни тиловат қилиб берадиган, китоб ва хикматни (қуръон ва хадисни) ўргатадиган ва уларни поклайдиган бир пайғамбарни юбор! Шубхасиз, сен қудрат ва хикмат сохибисан”.

Аллох таоло хам мархамат қиладики:

  کَمَا أَرْسَلْنَا فِیکُمْ رَسُولاً مِّنکُمْ یَتْلُو عَلَیْکُمْ آیَاتِنَا وَیُزَکِّیکُمْ وَیُعَلِّمُکُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَیُعَلِّمُکُم مَّا لَمْ تَکُونُواْ تَعْلَمُونَ  ‏(بقره/151)

Шунингдек, сизларга ўзларингиздан бўлган, сизларга бизнинг оятларимизни тиловат қиладиган, сизларни поклайдиган,сизларга китоб ва хикматни (қуръон ва хадисни) ўргатадиган ва билмаган нарсаларингизни билдирадиган бир пайғамбар юбордик. 

Хар икки оятда хам мени ва сизни нафсингизни қуръон оятлари билан покланади.  Ўзингни секуляристларни куфр ақидалари ва ёлғонлар,хасад,риё,хаёсизлик,ширк ва турли-хил касалликлар билан булғадингми? Қуръонни оятлари ва аллохни шариати билан ўзингни дармон қил ва покла. Ўзингни секуляр,муртад, бенамоз,машрубхўр,бехижоб, зинокор,ўғри хизблар ва турли-туман рафторга оид касалликлар билан булғадингми? Энди уни қуръонни оятлари ва аллохни шариати билан дармон қилиб тозала. Нихоятда содда иш бўлиб амалга оширга бўлади.

(давоми бор…..)

اَلله دَن تَقوا قِیلِیش اوُزِی نِیمَه؟ قَندَی قِیلِیب تَقوایِیمِیزنِی مِیزانِینِی بِیلسَک بوُلَدِی؟

(10 –قیسم)

اِیندِی قوُیِیدَگِی سَوالگه آسانلِیک بِیلَن جَواب بِیرسَک هَم بُولَدِی: جِسمگه یُولنِی، چاهنِی کوُرسَتَدِیگن رُوح یاکیِ نَفسنِی نِیمَه بِیلَن رام قِیلِیب مُدِیرِیَت قِیلسَه بُولَدِی؟ قانوُنلَر وَ اَرزِیشلَر بِیلَن. مُؤمِن شَخص مَنَه بُو قانوُنلَرنِی قَیِیردَن آلَدِی؟ فَرضلَردَن  «مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ» وَ سُنَّتلَردَن  «بِالنَّوَافِلِ» اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَن آلَدِی. شُونِینگدِیک عِبادَت دِیگنِی فَقَط نَماز وَ رُوزَه دَن عِبارَت اِیمَس، بَلکِی عَقِیدَه گه وَ قَلبگه وَ تِیلگه، بَدَنگه، مالگه آئِد مَسَلَه لَر هَم شامِل بوُلَدِی، فَرض دِیگندَه هَم فَقَط نَمازنِی وَ رُوزَه نِی……نَظَردَه توُتِیلمَیدِی، بَلکِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِینگ بَرچَه اَحکاملَرِی فَرض حِسابلَنَدِی، اَمّا بوُلَرنِی بَرچَه سِینِی اَلله تامانِیدَن آلِینِیشِی لازِم وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی اَحکاملَرنِی اِیشِیتِیش بِیلَن سُوراق- سَوال قِیلِیب اوُتِیرمَسدَن اِطاعَت قِیلِیشِینگ کِیرَک:

إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (نور/51) اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِیگه اوُرتَلَرِیدَه حُکم چِیقَرِیش اوُچُون چارلَنگن وَقتلَرِیدَه، مُؤمِنلَرنِینگ سوُزِی “اِیشِیتدِیک وَ بُویِینسِیندِیک”، (دِیماقدِیر). اَنَه اوُشَه لَر نَجات تاپگوُچِیلَردِیر.

اَلله تَعالی بَعضِی قانوُنلَرنِی اَلله دَن وَ بَعضِیلَرِینِی اِیسَه سِکوُلارِیزم دِینِیدَن یاکِی اوُزِینگنِی هَوایِی نَفسِینگدَن آلِیشِینگنِی قَبُول قِیلمَیدِی، اَگر 1- آگاه حالدَه،2- قَصددَن، 3- اوُزِینگنِی اِیختِیارِینگ بِیلَن مَنَه بُو جِنایَتنِی قِیلَدِیگن بوُلسَنگ وَ مُعتَبَر شَرعِی عُذرگه اِیگه بوُلمَسَنگ، اِسلام دائِرَه سِیدَن چِیقَسَن وَ اوُزِینگنِی  « أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا…» (نساء/151) آیَتِیگه شامِل قِیلگن بُولَسَن. نَتِیجَه دَه نَفسِینگنِی بوُلغَب بِیمار قِیلِیبسَن. 

فِطرَت بُویِیچَه حَقطَلَب وَ اِسلام طَلَب بُولِیب دُنیاگه کِیلگن بُو نَفس، حُوددِی مَکتَب بالَه سِیگه اوُحشَب اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی تَیّارلاو صِنفِی، باشلَنغِیچ صِنف، یُوقارِی صِنف، عالِی اوُقوُو یُورتِی بُویِیچَه مَرحَلَه لَرنِی باسِیب اوُتگچ، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بُویِیچَه مُتَخَصِّصلِیک، عالِملِیک دَرَجَه سِیگه یِیتِیب بارَدِی. مَنَه بُو مُتَخَصِّص شَخص – اَلله نِی عِذنِی بِیلَن – اوُزِینِی نَفسِیگه ضَرَرلِی بوُلگن نَرسَه لَرنِی نَفسِیدَن اوُزاقلَشتِیرِیشگه وَ حَتَّی اوُزِیدَه مَوجُود بُولگن بُولغَنِیشلَرنِی ،جَهالَتنِی تَزکِیَه قِیلِیب پاکلَشگه قادِر بُولَدِی.

کوُرِینِیب توُرگنِیدِیک نَفسنِی تَزکِیَه قِیلِیب پاکلَش هَم اوُنچَه لِیک آغِیر اِیش اِیمَس، اَمّا بَعضِیلَر اوُزلَرِینِی اَلدَش، وَقتِینِی چاغ اوُتکَزِیش بِیلَن آوارَه دِیرلَر:

پَیغَمبَرلَر دُعا قِیلِیشَدِیکِی:    رَبَّنَا وَابْعَثْ فِیهِمْ رَسُولاً مِّنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِکَ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَیُزَکِّیهِمْ إِنَّکَ أَنتَ العَزِیزُ الحَکِیمُ ‏ (بقره/129) پَروَردِیگارا، اوُلَرنِینگ آرَسِیگه اوُزلَرِیدَن بوُلگن، اوُلَرگه آیَتلَرِینگنِی تِلاوَت قِیلِیب بِیرَدِیگن، کِتاب وَ حِکمَتنِی ( قُرآن وَ حَدِیثنِی) اوُرگتَدِیگن وَ اوُلَرنِی پاکلَیدِیگن بِیر پَیغَمبَرنِی یُوبار! شُبهَه سِیز، سِین قُدرَت وَ حِکمَت صاحِبِیسَن”.

اَلله تَعالَی هَم مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   کَمَا أَرْسَلْنَا فِیکُمْ رَسُولاً مِّنکُمْ یَتْلُو عَلَیْکُمْ آیَاتِنَا وَیُزَکِّیکُمْ وَیُعَلِّمُکُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَیُعَلِّمُکُم مَّا لَمْ تَکُونُواْ تَعْلَمُونَ  ‏(بقره/151) شُونِینگدِیک، سِیزلَرگه اوُزلَرِینگِیزدَن بُولگن، سِیزلَرگه بِیزنِینگ آیَتلَرِیمِیزنِی تِلاوَت قِیلَدِیگن، سِیزلَرنِی پاکلَیدِیگن، سِیزلَرگه کِتاب وَ حِکمَتنِی ( قُرآن وَ حَدِیثنِی) اوُرگتَدِیگن وَ بِیلمَگن نَرسَه لَرِینگِیزنِی بِیلدِیرَدِیگن بِیر پَیغَمبَر یُوباردِیک.

هَر اِیککِی آیَتدَه هَم مِینِی وَ سِیزنِی نَفسِینگِیزنِی قُرآن آیَتلَرِی بِیلَن پاکلَنَدِی. اوُزِینگنِی سِکوُلارِیستلَرنِی کُفر عَقِیدَه لَرِی وَ یالغانلَر، حَسَد، رِیا، حَیاسِیزلِیک، شِرک وَ توُرلِی- هِیل کَسَللِیکلَر بِیلَن بوُلغَدِینگمِی؟ قُرآننِی آیَتلَرِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِی بِیلَن اوُزِینگنِی دَرمان قِیل وَ پاکلَه. اوُزِینگنِی سِکوُلار، مُرتَد، بِینَماز، مَشرُوبخُور، بِیحِجاب، زِناکار، اوُغرِی حِزبلَر وَ توُرلِی – تُومَن رَفتارلَرگه آئِد کَسَللِیکلَر بِیلَن بوُلغَدِینگمِی؟ اِیندِی اوُنِی قُرآننِی آیَتلَرِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِی بِیلَن دَرمان قِیلِیب تازَلَه. نِهایَتدَه ساددَه اِیش بوُلِیب عَمَلگه آشِیرسَه بُولَدِی. (دوامی بار…..)

تقوای از الله یعنی چه؟ چگونه میزان تقوای خود را بسنجیم؟

(10 –قسمت)

در اینجا باید به آسانی به این سوال پاسخ دهیم که : این روح یا این نفسی که راه و چاه را به جسم نشان می دهد با چه چیزی رام و مدیریت می شود؟ با قوانین و ارزشها. و شخص مومن این قوانین را از کجا می گیرد؟ از فرضها «مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ» و سنتها و«بِالنَّوَافِلِ» که از قانون شریعت الله گرفته است. همچنانکه عبادت تنها نماز و روزه نیست بلکه شامل مسائل عقیدتی و قلبی و زبانی و بدنی و مالی می گردد فرضها هم تنها نماز و روزه و… نیستند بلکه تمام احکام قوانین شریعت الله همه فرض هستند و همه باید از الله گرفته شوند و باید به محض شنیدن احکام شریعت الله بی چک و چانه از آنها اطاعت کنی :  إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (نور/51) مؤمنان هنگامی که به سوی خدا و پیغمبرش فرا خوانده شوند تا میان آنان داوری کند ، سخنشان تنها این است که می‌گویند : شنیدیم و اطاعت کردیم ! و رستگاران واقعی ایشانند .‏

الله تعالی از تو نمی پذیرد که بعضی از این قوانین را از الله بگیری و بعضی را از  دین سکولاریسم و هوای نفست که اگر 1- آگاهانه 2- عمدا 3- به میل خودت و اختیاری مرتکب این ترکیب شدی و عذری معتبر شرعی و شبه ای نداشتی از دایره ی اسلام خارج شده ای و خودت را مشمول « أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا…» (نساء/151) کرده ای . و نفست را آلوده و مریض کرده ای.

 این نفسی که فطرتاً حق طلب و اسلامخواه به دنیا آمده است مثل یک بچه ی مدرسه ای با قوانین شریعت الله مراحل پیش دبستانی و دبستان و دبیرستان و دانشگاه را طی می کند تا اینکه در قانون شریعت الله به درجه ی تخصص و عالمی می رسد (مثل متخصصین علمای باسواد و بی سواد عصر رسالت) و این شخص متخصص می تواند – بإن الله –  خود را از آنچه برایش ضرر دارد دور کند و حتی خودش را از آلودگی ها و جهالتهائی که در آن وجود داشته پاکیزه و تزکیه کند.

 پس تزکیه و پاکیزه کردن نفس هم اینقدر پیچیده نیست که عده ای در حال خود فریبی و حتی بازی و تجارت و سرگرمی با آن هستند:

پیامبران دعا می کنند : رَبَّنَا وَابْعَثْ فِیهِمْ رَسُولاً مِّنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِکَ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَیُزَکِّیهِمْ إِنَّکَ أَنتَ العَزِیزُ الحَکِیمُ ‏ (بقره/129)  ای پروردگار ما ! در میان آنان پیغمبری از خودشان برانگیز تا آیات تو را بر ایشان فرو خواند و کتاب ( قرآن ) و حکمت (اسرار شریعت و مقاصد آن) را بدیشان بیاموزد و آنان را پاکیزه نماید، بی‌گمان تو عزیزی و حکیمی .

الله تعالی نیز می فرماید : کَمَا أَرْسَلْنَا فِیکُمْ رَسُولاً مِّنکُمْ یَتْلُو عَلَیْکُمْ آیَاتِنَا وَیُزَکِّیکُمْ وَیُعَلِّمُکُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَیُعَلِّمُکُم مَّا لَمْ تَکُونُواْ تَعْلَمُونَ  ‏(بقره/151) و همچنین پیغمبری را از خودتان در میانتان برانگیختم که آیات ( قرآن ) ما را بر شما فرو می‌خواند و شما را پاکیزه می‌دارد و به شما کتاب ( قرآن ) و حکمت ( اسرار و منافع احکام ) را می‌آموزد. و به شما چیزی یاد می‌دهد که نمی‌توانستید آن را بیاموزید.‏

در هر دو آیه پاکیزه کردن نفس من و شما با آیات قرآن است.  خودت را با عقاید کفری سکولاریستها و دروغ و حسد و ریا و بی حیائی و شرک و انواع بیماری های درونی آلوده کرده ای؟ با آیات قرآن و شریعت الله خودت را درمان کن و خودت را پاکیزه کن.  خودت را به حزبهای سکولار و مرتد و بی نمازی و مشروب خوری و بی حجابی و زنا و دزدی و انواع بیماری های رفتاری و عملی آلوده کرده ای؟ با آیات قرآن و قانون شریعت الله  خودت را درمان و پاکیزه کن. به همین سادگی.

(ادامه دارد……)

Аллохдан тақво қилиш ўзи нима? Қандай қилиб тақвойимизни мезонини билсак бўлади?

(9-қисм)

Ғарбликлар виждонни “conscience” дейишади ва ботиний касалликларга дучор бўлган кишиларга эса “psychosis” дейишади, арабларда эса амрозун нафсиях,дейилади. Сен даволамоқчи бўлган касалликлар қаерда виждон номи билан келган? Чунки аслида виждон номли нарсани ўзи мавжуд эмас, виждон бутун тарих давомида секуляристлар ёки араб тили билан айтганда мушриклар нафсни ўрнига қўйишни хохлаган бир хаёлий нарсадир.Ўзингни қавмингни ёки бошқа мусулмон қавмларни тарихини,шеърларини ,одобларини бир текшириб чиқчи, мана бу калимани исломий миллатга кириб келганига неча йил бўлган? Нима учун ўзингни бунчалик қийматсиз,бир тийин қилиб масхара қиласан?

Нафсни жисм билан бўлган алоқаси ўзаро хамкорлик асосида содир бўлишини тушуниб етдик. Нафс дастур беради ва жисм хам уни ижро қилади. Демак нафс дастур беради ва баданимиз эса уни амалда ижро қилади, бизлар уч хил холатда уч хил сифатга эга бўла оламиз:

-Нафсни аввалги сифати ва холати:

 «إِنَّ النَّفْسَ لأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّيَ (يوسف: 53 )

Чунки нафс – агар парвардигорим рахм қилмаса – албатта барча ёмонликларга буюргувчидир. Нафсга нотўғри,ғалат таълим берилган вақтда мана бу холат пайдо бўлади, нафсимизни устида ғайри шаръий хавойи- истаклар ғалаба қилади ва нафс гунохга,тўғёнга тушади натижада ёмонликка буюради.

 -Иккинчи холат ва сифат:

« وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ» (القيامة/ 2)

Ва мен маломатгўй нафсга қасам ичурманки, (хеч шак-шубхасиз қайта тирилиб,хисоб-китоб қилинурсизлар)!  Нафс хато ё гунох қилган ва қилган ишига пушаймон бўлган пайтида мана бу вазият вужудга келади, унда нафс ўзини мухокама қилиб айблайди.

Такоммулашган холат ва сифат учинчи нафс:

« يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ، ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً، فَادْخُلِي فِي عِبَادِي، وَادْخُلِي جَنَّتِي. (فجر: 27 – 30)  

“Эй хотиржам- сокин жон, Сен (аллох ато этган неъматлардан) рози бўлган (ва аллох таоло томонидан сенинг амалларингдан ) рози бўлинган холда парвардигоринг (хузури) га қайт! Бас,(солих) бандаларим қаторига киргин, ва менинг жаннатимга киргин!”

Мана бу холат ва хотиржамлик сифати ёмонликлардан узоқлашиб нафсда тебранмайдиган собит рафтор хосил бўлганда вужудга келади, унда нафс фақат аллохни шариатидаги қонунлар асосида амал қилади ва бадандаги аъзоларни хам фақатгина аллохни шариатидаги қонунларга биноан харакатга келтиради, аллохни шариатидаги қонунлар эшитишга буюрган нарсаларни эшитади ва аллохни шариатидаги қонунлар рухсат берган нарсаларга қарайди. Гўёки хадиси қудсийда айтилганидек холат вужудга келади,аллох таоло мархамат қиладики:

 مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ، وَمَا يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ، فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ: كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَإِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنِ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ.[1]

“Мени валийим ва дўстимга душманчилик қилган хар қандай кимсага қарши албатта жанг эълон қиламан; мени наздимда энг суюкли бўлган ва бандам уни воситасида менга яқинлашадиган нарса мен фарз қилган амаллардир, бандам суннатларни қилиш билан менга яқинлашиб бораверади, хаттоки мен уни яхши кўраман; уни яхши кўрганим сабабли: уни эшитадиган қулоғига айланаман, уни кўрадиган кўзига айланаман, ушлайдиган қўлига айланаман, юрадиган оёғига айланаман ва агар у мендан бир нарсани сўраса албатта унга ато қиламан; агар бирор нарсани шарридан панох сўраса албатта унга панох бераман.

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Аллохдан тақво қилиш ўзи нима? Қандай қилиб тақвойимизни мезонини билсак бўлади?

اَلله دَن تَقوا قِیلِیش اوُزِی نِیمَه؟ قَندَی قِیلِیب تَقوایِیمِیزنِی مِیزانِینِی بِیلسَک بوُلَدِی؟

(9 –قیسم)

غَربلِیکلَر وِجداننِی “conscience ” دِییِیشَدِی وَ باطِنِی کَسَللِیکلَرگه دُوچار بوُلگن کِیشِیلَرگه اِیسَه “psychosis ” دِییِیشَدِی، عَرَبلَردَه اِیسَه اَمراضُ النَّفسِیَّه ، دِییِیلَدِی.سِین دَوالَماقچِی بوُلگن کَسَللِیکلَر قَیِیردَه وِجدان نامِی بِیلَن کِیلگن؟ چُونکِی اَصلِیدَه وِجوان ناملِی نَرسَه نِی اوُزِی مَوجُود اِیمَس، وِجدان بُوتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه سِکوُلارِیستلَر یاکِی عَرَب تِیلِی بِیلَن اَیتگندَه مُشرِکلَر نَفسنِی اوُرنِیگه قوُیِیشنِی هاحلَگن بِیر خَیالِی نَرسَه دِیر. اوُزِینگنِی قَومِینگنِی یاکِی باشقَه مُسُلمان قَوملَرنِی تَرِیخِینِی، شِعرلَرِینِی، آدابلَرِینِی بِیر تِیکشِیرِیب چِیقچِی، مَنَه بُو کَلِیمَه نِی اِسلامِی مِللَتگه کِیرِیب کِیلگنِیگه نِیچَه یِیل بُولگن؟ نِیمَه اوُچُون اوُزِینگنِی بوُنچَه لِیک قِیمَتسِیز، بِیر تِییِین قِیلِیب مَسخَرَه قِیلَسَن؟

نَفسنِی جِسم بِیلَن بوُلگن عَلاقَه سِی اوُزَرا هَمکارلِیک اَساسِیدَه صادِر بُولِیشِینِی توُشوُنِیب یِیتدِیک. نَفس دَستُور بِیرَدِی وَ جِسم هَم اوُنِی اِجرا قِیلَدِی. دِیمَک نَفس دَستُور بِیرَدِی وَ بَدَنِیمِیز اِیسَه اوُنِی عَمَلدَه اِجرا قِیلَدِی، بِیزلَر اوُچ حالَتدَه اوُچ هِیل صِیفَتگه اِیگه بُولَه آلَمِیز:

• نَفسنِی اَوَّلگِی صِیفَتِی وَ حالَتِی:  «إِنَّ النَّفْسَ لأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّيَ (يوسف: 53 ) چُونکِی نَفس – اَگر پَروَردِیگارِیم رَحم قِیلمَسَه – اَلبَتَّه بَرچَه یامانلِیکلَرگه بُویُورگوُچِیدِیر. نَفسگه ناتوُغرِی، غَلَط تَعلِیم بِیرِیلگن وَقتدَه مَنَه بُو حالَت پَیدا بوُلَدِی، نَفسِیمِیزنِی اوُستِیدَه غَیرِی شَرعِی هَوایِی – اِیستَکلَر غَلَبَه قِیلَدِی وَ نَفس گوُناهگه، طُغیانگه توُشَدِی نَتِیجَه دَه یامانلِیککَه بُویُورَدِی.
• اِیککِینچِی حالَت وَ صِیفَت: « وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ» (القيامة/ 2) وَ مِین مَلامَتگوُی نَفسگه قَسَم اِیچُورمَنکِی، (هِیچ شَک – شُبهَه سِیز قَیتَه تِیرِیلِیب، حِساب- کِتاب قِیلِینُورسِیزلَر)! نَفس خَطا یا گوُناه قِیلگن وَ قِیلگن اِیشِیگه پُشَیمان بوُلگن پَیتِیدَه مَنَه بُو وَضِیعَت وُجُودگه کِیلَدِی، اوُندَه نَفس اوُزِینِی مُحاکَمَه قِیلِیب عَیبلَیدِی.
• تَکامُولَّشگن حالَت وَ صِیفَت اوُچِینچِی نَفس:  « يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ، ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً، فَادْخُلِي فِي عِبَادِي، وَادْخُلِي جَنَّتِي. (فجر: 27 – 30)  “اِی خاطِرجَمع – ساکِن جان، سِین ( اَلله عَطا اِیتگن نِعمَتلَردَن) راضِی بوُلگن ( وَ اَلله تَعالَی تامانِیدَن سِینِینگ عَمَللَرِینگدَن) راضِی بوُلِینگن حالدَه پَروَردِیگارِینگ ( حُضُورِی) گه قَیت! بَس، ( صالِح) بَندَه لَرِیم قَطارِیگه کِیرگِین، وَ مِینِینگ جَنَّتِیمگه کِیرگِین!”

 مَنَه بُو حالَت وَ خاطِرجَمعلِیک صِیفَتِی یامانلِیکلَردَن اوُزاقلَشِیب نَفسدَه تِیبرَنمَیدِیگن ثابِت رَفتار حاصِل بوُلگندَه وُجُودگه کِیلَدِی، اوُندَه نَفس فَقط اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه عَمَل قِیلَدِی وَ بَدَندَگِی اَعضالَرنِی هَم فَقَطگِینَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه بِینائَن حَرَکَتگه کِیلتِیرَدِی، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اِیشِیتِیشگه بُویُورگن نَرسَه لَرنِی اِیشِیتَدِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر رُحصَت بِیرگن نَرسَه لَرگه قَرَیدِی. گوُیاکِی حَدِیثِی قوُدسِیدَه اَیتِیلگنِیدِیک حالَت وُجُودگه کِیلَدِی، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ، وَمَا يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ، فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ: كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَإِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنِ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ.[1] “مِینِی وَلِییِیم وَ دُوستِیمگه دُشمَنچِیلِیک قِیلگن هَر قَندَی کِیمسَه گه قَرشِی اَلبَتَّه جَنگ اِعلان قِیلَمَن؛ مِینِی نَزدِیمدَه اِینگ سُویُوکلِی بُولگن  وَ بَندَم اوُنِی واسِیطَه سِیدَه مِینگه یَقِینلَشَدِیگن نَرسَه مِین فَرض قِیلگن عَمَللَردِیر، بَندَم سُنَّتلَرنِی قِیلِیش بِیلَن مِینگه یَقِینلَشِیب بارَوِیرَدِی، حَتّاکِی مِین اوُنِی یَحشِی کوُرَمَن؛ اوُنِی یَحشِی کوُرگنِیم سَبَبلِی: اوُنِی اِیشِیتَدِیگن قوُلاغِیگه اَیلَنَمَن، اوُنِی کوُرَدِیگن کوُزِیگه اَیلَنَمَن، اوُشلَیدِیگن قوُلِیگه اَیلَنَمَن، یوُرَدِیگن آیاغِیگه اَیلَنَمَن وَ اَگر اوُ مِیندَن بِیر نَرسَه نِی سُورَسَه اَلبَتَّه اوُنگه عَطا قِیلَمَن؛ اَگر بِیرار نَرسَه نِی شَررِیدَن پَناه سُورَسَه اَلبَتَّه اوُنگه پَناه بِیرَمَن.”

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن اَلله دَن تَقوا قِیلِیش اوُزِی نِیمَه؟ قَندَی قِیلِیب تَقوایِیمِیزنِی مِیزانِینِی بِیلسَک بوُلَدِی؟

تقوای از الله یعنی چه؟ چگونه میزان تقوای خود را بسنجیم؟

(9 –قسمت)

غربی ها به وجدان می گویند «conscience» و به کسی که دچار بیماری درونی شده باشد می گویند: « psychosis» و عربها نیز می گویند: الأمراض النفسيَّة.  کجا بیماری وجدان آمده تا بخواهی درمانش کنی؟  چون اصلاً چیزی به نام وجودان وجود ندارد، وجدان توهمی است که سکولاریستها یا به زبان عربی مشرکین در طول تاریخ خواسته اند جایگزین نفسش کنند. برو تمام کتب تاریخی و شعر و ادب قوم خودت و سایر اقوام مسلمان را نیز نگاه کن ببین این کلمه چند سال است وارد ملل اسلامی شده. پس چرا تا این اندازه خودت را سبک و بی ارزش و مسخره می کنی؟

3 .

متوجه شدیم که رابطه ی نفس با جسم نوعی همکاری متقابل است. نفس برنامه می دهد و جسم هم اجرا می کند.  این نفس واحد- یا خود ما – که در جایگاه دستور دهنده و برنامه ریز قرار گرفته ایم و این بدن مجری طرحها و برنامه های ماست می توانیم به سه حالت مختلف در آئیم و دارای سه صفت مختلف شویم:

• صفت و حالت اول نفس : «إِنَّ النَّفْسَ لأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّيَ (يوسف: 53 ) به راستی كه نفس به بديها و نابكاريها مي‌خواند، مگر نفس كسي كه پروردگارم بدو رحم نمايد. / این حالت زمانی به نفس- یا به ما –  دست می دهد که آموزشهای غلط به نفس داده شده باشد و هوی و خواهشهای غیر شرعی بر ما غلبه پیدا می کنند و نفس دچار گناه و سرکشی و ویروس شده باشد و دستور به بدهی بدهد.
• صفت و حالت دوم نفس : « وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ» (القيامة/ 2) و به نفس سرزنشگر سوگند! / این حالت هم معمولاً زمانی ایجاد می شود که نفس – یا خود ما –  دچار اشتباه یا حتی گناهی شده باشیم و توبه و پشیمانی هم صورت گرفته باشد و نفس – یا خود ما – دچار محاکمه و سرزنش خودمان می شویم.
• صفت و حالت تکاملی و سوم نفس : « يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ، ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً، فَادْخُلِي فِي عِبَادِي، وَادْخُلِي جَنَّتِي. (فجر: 27 – 30) اي نفس مطمئنه ‏ به سوي پروردگارت بازگرد، در حالي كه تو خوشنودي، و (خدا هم) از تو خوشنود (است). ‏ به ميان بندگانم درآي. ‏‏و به بهشت من داخل شو.

این حالت و صفت الْمُطْمَئِنَّةُ هم زمانی است که گرایش به خیر و دوری از بدیها و حتی دوری شبهات و پاره ای از مباحات تبدیل به ملکه و رفتار ثابت و تزلزل ناپذیری در نفس می شود به گونه ای که نفس تنها زبان را بر اساس قانون شریعت الله می چرخاند و اعضای بدن را تنها بر اساس قانون شریعت الله به حرکت در می آورد و تنها چیزهائی را می شنود که قانون شریعت الله اجازه ی شنیدن داده و تنها به چیزهائی نگاه می کند که قانون شریعت الله اجازه ی دیدن داده . به گونه ای که در حدیثی قدسی آمده است که الله تعالی می فرماید : 

مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ، وَمَا يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ، فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ: كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَإِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنِ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ.[1]

«هرکس با یک ولی و دوست من دشمنی کند، قطعاً [بداند] من با او اعلان جنگ می‌کنم؛ و محبوب‌ترین چیز نزد من که عبدم به وسیله‌ی آن به من نزدیک می‌شود، اعمالی است که بر او فرض کرده‌ام، و بنده‌ی من همیشه با انجام‌دادن سنت‌ها به من نزدیک می‌شود، تا آن که او را دوست می‌دارم؛ و چون او را دوست داشتم :

گوش او خواهم شد که با آن می‌شنود، و چشم او می‌شوم که با آن می‌بیند، به دستش تبدیل می‌شوم و با آن می‌گیرد، و پای او می‌شوم که با آن راه می‌رود، و اگر از من چیزی بخواهد، قطعاً به او عطا می‌کنم؛ و اگر از شرّ چیزی به من پناه جوید، قطعاً او را پناه می‌دهم.

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن تقوای از الله یعنی چه؟ چگونه میزان تقوای خود را بسنجیم؟