دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

(4-қисм)

Бизларни мувозанатсиз биродарларимиз ва огох душманлар келтириб чиқарган нуқталардан бири шуки, улар ўзларини мухотобларига кофирлар билан “иттиход” тузиш билан “валоъ” хам вужудга келишини кўрсатмоқчи бўлишади, аслида эса уларнинг кўпчилиги “валоъ” билан мухаббатни,дўстликни фарқини хам  билишмайди, “валоъ” “иттиход” да эмас ,балки фақат “вахдат” да вужудга келишини хам тушунишмайди.

Бизлар шаходатайнни тилга олиб тоғутга куфр келтирганимизни баён қилган пайтимизда, кофирларни барча куфр ақидаларидан бароат қиламиз, бунга қўшимча равишда фақатгина мушрикларни ақидаларидан эмас, балки  мушрикларни ўзларидан хам бароат қиламиз,албатта мушрикларни вужудидан бароат қилишни татбиқ қилиш аста-секинлик билан амалга ошадиган нарса. Шундай бўлгач бизлар уларни қонунларини қуйидаги аслга асосан қабул қилмаган пайтимизда

  «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» ‏(نساء/141)

Аллох таоло хам мана бу орқали кофирларни қонунлари хам, ўзлари хам мўъминларни устидан хукмронлиги учун йўл қўймайди.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мушрикларни ўзларидан ва ақидаларидан бароат қилиш борасидаги аслга эргашиш орқали – дорун надва номи остидаги- мушрикларни парламентларида иштирок этишни қабул қилмасликдан ташқари хатто мушрикларни рахбариятини, уларга хоким бўлишни хам қабул қилмаганлар, бутун араб ярим оролига рахбар бўлишни хам истамаганлар.

Секуляристлар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам томонидан бир озгина бўлса хам келишувни кутишарди,чунки буни натижасида улар тезлик билан келишувга рози бўлишарди, аллох таоло мархамат қиладики:

 وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ؛

Аммо мусулмонлар секуляристик қонунларни хокимияти остида яшай олишмайди ва динни тўрт мафхумини ( яъни: 1- хокимият қудрати,2- қонун ва дастурлар,3- итоат қилиш ва бўйсиниш,4- жазолаш ва мукофот бериш) ни аллохни динидан жудо қилиб секуляристларни динига бера олишмайди, шу сабабли хам аллох таоло росули саллаллоху алайхи васалламга мушрик кофирларга ё секулярларга қуйидагиларни айтишга буюриб  мархамат қиладики:

لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ. (کافرون/6)

Сизларни динингиз ўзингиз учун, мени диним ўзим учундир!

Яхудий,насроний,мажус кофирлари ва ички мунофиқларнинг исломий хокимият ва дорул ислом билан  “иттиход”га томон тортилишига боис бўладиган ташқи омиллардан бири, “вахдат”ни вужудга келишига сабаб бўладиган ақидавий ва диний асослар эмас, исломий хукуматни қудрати ёки кофирларни ўзини орасидаги ички рақобат бўлади.

(давоми бор…..)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

(4 –قیسم)

بِیزلَرنِی مُوازَنَتسِیز بِرادَرلَرِیمِیز وَ آگاه دُشمَنلَر کِیلتِیرِیب چِیقَرگن نوُقطَه لَردَن بِیرِی شوُکِی،اوُلَر اوُزلَرِینِی مُخاطابلَرِیگه کافِرلَر بِیلَن “اِتِّحاد” توُزِیش بِیلَن “وَلاء” هَم وُجُودگه کِیلِیشِینِی کوُرسَتماقچِی بوُلِیشَدِی، اَصلِیدَه اِیسَه اوُلَرنِینگ کوُپچِیلِیگِی “وَلاء” بِیلَن مُحَبَّتنِی، دُوستلِیکنِی فَرقِینِی هَم بِیلِیشمَیدِی،” وَلاء” “اِتِّحاد”دَه اِیمَس، بَلکِی فَقَط “وَحدَت” دَه وُجُودگه کِیلِیشِینِی هَم توُشُونِیشمَیدِی.

بِیزلَر شَهادَتَیننِی تِیلگه آلِیب طاغُوتگه کُفر کِیلتِیرگنِیمِیزنِی بَیان قِیلگن پَیتِیمِیزدَه، کافِرلَرنِی بَرچَه کُفر عَقِیدَه لَردَن بَرائَت قِیلَمِیز، بُونگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه فَقَطگِینَه مُشرِکلَرنِی عَقِیدَه لَرِیدَن اِیمَس، بَلکِی مُشرِکلَرنِی اوُزلَرِیدَن هَم بَرائَت قِیلَمِیز، اَلبَتَّه مُشرِکلَرنِی وُجُودِیدَن بَرائَت قِیلِیشنِی تَطبِیق قِیلِیش اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن عَمَلگه آشَدِیگن نَرسَه. شُوندَی بوُلگچ بِیزلَر اوُلَرنِی قانوُنلَرِینِی قوُیِیدَگِی اَصلگه اَساساً قُبوُل قِیلمَگن پَیتِیمِیزدَه   «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» ‏(نساء/141)  اَلله تَعالی هَم مَنَه بُو آرقَلِی کافِرلَرنِی قانوُنلَرِی هَم، اوُزلَرِی هَم مُؤمِنلَرنِی اوُستِیدَن حُکمرانلِیک اوُچُون یوُل قوُیمَیدِی.

رسول الله صلی الله علیه وسلم مُشرِکلَرنِی اوُزلَرِیدَن وَ عَقِیدَه لَرِیدَن بَرائَت قِیلِیش بارَسِیدَه اَصلگه اِیرگشِیش آرقَلِی – دارُ النَّدوَه نامِی آستِیدَگِی – مُشرِکلَرنِی پَرلَمِینتلَرِیدَه اِیشتِراک اِیتِیشنِی قَبُول قِیلمَسلِیکدَن تَشقَرِی حَتَّی مُشرِکلَرنِی رَهبَرِیَتِینِی، اوُلَرگه حاکِم بُولِیشنِی هَم قَبُول قِیلمَگنلَر، بوُتوُن عَرَب یَرِیم آرالِیگه رَهبَر بوُلِیشنِی هَم اِیستَمَگنلَر.

سِکوُلارِیستلَر رَسُول الله صلی الله علیه وسلم تامانِیدَن بِیر آزگِینَه بُولسَه هَم کِیلِیشوُنِی کوُتِیشَردِی، چُونکِی بُونِی نَتِیجَه سِیدَه اوُلَر تِیزلِیک بِیلَن کِیلِیشوُگه راضِی بوُلِیشَردِی، اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ؛ اَمّا مُسُلمانلَر سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرنِی حاکِمِیَتِی آستِیدَه یَشَی آلِیشمَیدِی وَ دِیننِی توُرت مَفهُومِینِی ( یَعنِی: 1- حاکِمِیَت قُدرَتِی، 2- قانوُن وَ دَستوُرلَر، 3- اِطاعَت قِیلِیش وَ بوُیسِینِیش، 4- جَزالَش وَ مُکافات بِیرِیش) نِی اَلله نِی دِینِیدَن جُودا قِیلِیب سِکوُلارِیستلَرنِی دِینِیگه بِیرَه آلِیشمَیدِی، شُو سَبَبلِی هَم اَلله تَعالی رَسُولی صلی الله علیه وسلمگه مُشرِک کافِرلَرگه یا سِکوُلارلَرگه قوُیِیدَگِیلَرنِی اَیتِیشگه بُویُورِیب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ. (کافرون/6) سِیزلَرنِی دِینِینگِیز اوُزِینگِیز اوُچُون، مِینِی دِینِیم اوُزِیم اوُچُوندِیر!

یَهُودِی، نَصرانِی، مَجُوس کافِرلَرِی وَ اِیچکِی مُنافِقلَرنِینگ اِسلامِی حاکِمِیَت وَ دارُ الاِسلام بِیلَن “اِتِّحاد”گه تامان تارتِیلِیشِیگه بائِث بوُلَدِیگن تَشقِی عامِللَردَن بِیرِی، “وَحدَت”نیِ وُجُودگه کِیلِیشِیگه سَبَب بوُلَدِیگن عَقِیدَه وِی وَ دِینِی اَساسلَر اِیمَس، اِسلامِی حُکوُمَتنِی قُدرَتِی یاکِی کافِرلَرنِی اوُزِینِی آرَسِیدَگِی اِیچکِی رَقابَت بوُلَدِی. (دوامی بار….)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

( 4 –قسمت)

نکته ای که عده ای از برادران نامتعادل ما و دشمنان آگاه به آن دامن زده اند این است که به مخاطب خود نشان دهند با بستن «اتحاد» با کفار «ولاء» هم صورت می گیرد در حالی که عده ی زیادی از آنها حتی فرق بین «ولاء» با حب و دوستی را نیز نمی دانند و علاوه بر آن متوجه نیستند که «ولاء» تنها در «وحدت» تولید می شود نه در «اتحاد».

ما زمانی که شهادتین را بر زبان می رانیم و کفر به طاغوت خود را بیان می کنیم از تمام عقاید کفری کفار اعلام برائت می کنیم، و علاوه بر آن از خود مشرکین نیز برائت می کنیم چه رسد به عقاید آنها هر چند تطبیق برائت از وجود مشرکین به صورت تدریجی انجام می شود. در این صورت زمانی که ما قوانین آنها را قبول نداریم بر اساس اصل «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» ‏(نساء/141) الله تعالی نیز هیچ راهی قرار نداده که از طریق آن نه قوانین کفار و نه خود کفار بر مومنین تسلط پیدا کنند.

 رسول الله صلی الله علیه وسلم با پیروی از اصل برائت از مشرکین و عقاید آنها، نه تنها شرکت در پارلمان مشرکین – تحت عنوان دارالندوه – را نپذیرفت بلکه حتی حاضر نشد رهبریت مشرکین را بر عهده بگیرد و حاکم آنها شود که به نحوی رهبریت بر مکه، رهبریت بر تمام مشرکین جزیره العرب محسوب می شد.

سکولاریستها منتظر کوچکترین سازش رسول الله صلی الله علیه وسلم بودند تا آنها نیز فوراً سازش کنند چنانچه الله تعالی می فرماید: وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ؛ اما مسلمین نمی توانند تحت حاکمیت قوانین سکولاریستی به سر ببرند و مفاهیم چهارگانه ی دین (یعنی : 1- قدرت حاکمیت 2- قانون و برنامه 3- اطاعت و فرمانبرداری 4- مجازات و پاداش) را از دین الله جدا کنند و به دین سکولاریستها بدهند، به همین دلیل الله تعالی به رسولش صلی الله علیه وسلم می فرماید که به کافران مشرک یا سکولار بگوید: لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ. (کافرون/6) دین خودتان برای خودتان، و دین خودم برای خودم!‏

عوامل خارجی که باعث می شوند کفار یهودی و نصرانی و مجوس و منافقین داخلی به «اتحاد» با حاکمیت اسلامی و دارالاسلام کشانده شوند قدرت حکومت اسلامی و یا رقابت داخلی میان خود کفار است نه مبانی عقیدتی و دینی  که منجر به تولید «وحدت» می شوند.

(ادامه دارد….)

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

(3 –قسمت)

اَهلِی کِتاب با شِبهِ اَهلِی کِتاب بوُلگن شَخص  اوُزِیدَگِی نَرسَه لَرنِی اَلله نِی حُوضُورِیدَن کِیلگن، دِیب اِعتِقاد قِیلَدِی، اوُزِیدَگِی نَرسَه لَرنِی اَلله نِی تامانِیدَن کِیلمَگنلِیگِینِی توُشوُنگن پَیتدَه پَیغَمبَرِی خاتَمنِی شَرِیعَتِیگه اِیمان کِیلتِیرِیشِی مُومکِین:   وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا جَاءَنَا مِنَ الْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن يُدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ (مائده/84)  شُوندَی اِیکَن اوُلَر قِیسقَه یا اوُزاق مُددَتدَه اِصلاح بُولِیشلَرِی مُومکِین، شُو سَبَبلِی هَم توُزِیلگن پَیمانلَرگه مُوافِق مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَه مُشَخَّص اِیختِیارلَر بِیلَن حَیات کِیچِیرِیشَدِی.

اوُزاق مُددَت دَوامِیدَه مَنَه بُو فَرقلَرنِی، اِیختِلافلَرنِی، مَدَنِیَتنِی قَبوُل قِیلِیش وَ توُغرِی اِدارَه قِیلِیش، نَظَرلَرنِی اِتِّفاقلِی بُولِیشِی، اِجتِمائِی اِنتِظام، غَیرِی مُسُلمانلَرنِینگ مُسُلمان بُولِیشلَرِیگه وَ اِسلامِی “وَحدَت” سَرِی حَرَکَتِیگه بائِث بوُلَدِی. شُو سَبَبلِی هَم هَمِیشَه غَلَبَه اِسلامنِی قوُلِیدَه بُولگن وَ اَهلِی کِتاب، شِبهِ اَهلِی کِتاب حَتّی مُشرِک(سِکوُلار) کافِرلَر اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن مُسُلمان بوُلِیشگن.

اِیچکِی پِینهان کافِرلَر هَم اِسلام، قُرآن،شَرِیعَت نامِی بِیلَن جُودَه کوُپچِیلِیکنِی اَلدَشگن،اَلدَنگن کِیشِیلَر هَم اوُلَرنِی حَق، دِیب اوُیلَشَدِی،اَگر اوُلَرگه حَقِیقَت آشکار بوُلَدِیگن بُولسَه اَلبَتَّه اِصلاح بُولِیشَدِی وَ مُؤمِنلَرنِی دائِرَه سِیگه کِیرِیشَدِی، اِصلاحگر هَم بُولَه آلِیشَدِی. مُنافِقلَر توُدَه سِی بِیلَن یازِیلمَگن حالدَه توُزِیلگن پَیمانگه کوُرَه، حُدُودلَرنِی اِجرا قِیلِیشدَه اوُلَر بِیلَن باشقَه مُؤمِنلَرنِی اوُرتَسِیدَه فَرق بُولمَیدِی، اَمّا بُونِی بَرابَرِیدَه اوُلَر مَثَلاً مُؤمِنلَرنِی جِهادلَردَه اِیشتِراک اِیتمَسلِیک، مُوزِیکَه اِیشِیتِیش، سُوستلِیک بِیلَن نَماز اوُقِیش یاکِی قُرآندَه بَیان قِیلِینگن باشقَه یُوزلَب صِیفَتلَردَه آزاددِیرلَر.

اِسلام دَلِیل، حُجَّت جِهَتِیدَن کوُچلِیدِیر، مَنسُوخ بوُلگن هِیلمَه –هِیل تَفَکُّراتلَرنِی، شَرِیعَتلَرنِی مَوجُودلِیگِی پَیغَمبَرِی خاتَم صَلی الله علیه وَسَلّمنِینگ شَرِیعَتِینِی رَعیِی، حُجَّتِینِی سَلامَتلِیگِینِی، قُدرَتِینِی وَکسِینَه اوُرنِیدَه کوُرسَتِیب بِیرَدِی، شُو سَبَبلِی هَم آچِیق آیدِین رَقابَتگه چَقِیرَدِی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:     « قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ» دَلِیل جِهَتِیدَن ضَعِیف بوُلگن کِیشِیلَرگِینَه شَرعِی سُوزلَشُولَردَن قوُرقِیشَدِی، شوُنِینگ اوُچُون هَم کافِرلَر مَخصُوصا سِکوُلار کافِرلَر دائِم مُؤمِنلَرنِی جَنگ قِیلِیشگه مَجبُورلَب کِیلگن.

توُرلِی –هِیل اِسلامِی فِرقَه لَرنِی آرَسِیدَه هَم دَلِیل، حُجَّت جِهَتِیدَن ضَعِیف بوُلگن کِیشِیلَر اوُزلَرِینِی مُخالِفلَرِی بِیلَن “اِتِّحاد” توُزِیشگه قوُرقِیشَدِی، شُو سَبَبلِی هَم اَکثَراً قوُپاللِیک، یامان آغِیزلِیک، قاچِیش وَ جَنگنِی اِیختِیار قِیلِیشَدِی، اَصلِیدَه اِیسَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلگنلَرکِی:  

«مَنْ آمَنَ رَجُلا عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ فَأَنَا بَرِيءٌ مِنَ الْقَاتِلِ، وَإِنْ كَانَ الْمَقْتُولُ كَافِرًا»[1]  “آمانلِیک بِیرِیلگن کِیشِینِی اوُلدِیرگن کِیمسَه دَن مِین بِیزارمَن؛ اَگرچِی اوُلدِیرِیلگن کِیمسَه کافِر بوُلسَه هَم. بَعضِی رِوایَتلَردَن کِیلِیشِیچَه  «وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ»[2]  یَعنِی (جَهَنَّمنِی) آلاوِی قاتِیلگه واجِب بوُلَدِی.”

(دوامی بار….)

ادامه خواندن چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

( 3 –قسمت)

این شخص اهل کتاب و حتی شبه اهل کتاب معتقد است که آنچه دارد از سوی الله تعالی است، و ممکن است زمانی که متوجه شود داشته هایش از سوی الله نیست به شریعت پیامبر خاتم ایمان آورد: وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا جَاءَنَا مِنَ الْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن يُدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ (مائده/84) پس اینها در کوتاه مدت یا دراز مدت اصلاح پذیر هستند، به همین دلیل طبق پیمانهائی، می توانند در میان مسلمین با اختیاراتی مشخص زندگی کنند.

پذیرش و مدیریت صحیح و شرعی این تفاوتها، اختلافها، خرده فرهنگها، تعددها، اتفاق نظرها و نظم اجتماعی در دراز مدت باعث مسلمان شدن غیر مسلمین و حرکت به سوی «وحدت» اسلامی می شود. به همین دلیل همیشه پیروزی با اسلام بوده و به تدریج همین کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب و حتی مشرک (سکولار) مسلمان شده اند.

کفار پنهان داخلی هم عده ی زیادی را با نام اسلام و قرآن و شریعت فریب داده اند و فریب خورده ها خیال می کنند واقعاً حق با آنهاست و اگر حقیقت برایشان روشن شود اصلاح می شوند و می توانند وارد دایره ی مومنین شده و اصلاحگری کنند. پیمان نانوشته ای که با دارودسته ی منافقین بسته شده اینه که در اجرای حدود فرقی بین آنها با سایر مومنین نیست، اما در برابر آزاد هستند که مثلاً در جهاد مومنین شرکت نکنند، موسیقی گوش دهند، با سستی نماز بخوانند و صدها صفت دیگری که در قرآن بیان شده است را داشته باشند.

اسلام از لحاظ دلیل و برهان قوی است و  وجود این تفکرات و شریعتهای مختلف منسوخ شده به منزله ی واکسن و نشان دهنده ی سلامت و قدرت رأی و برهان شریعت پیامبر خاتم صلی الله علیه و سلم است به همین دلیل است که به صراحت حریف طلبی می کند و می فرماید:« قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ» و تنها کسانی از گفتگوی شرعی می ترسند که از لحاظ دلیل ضعیف باشند به همین دلیل همیشه کفار و بخصوص کفار سکولار جنگ را بر مومنین تحمیل کرده اند.

در میان فرق مختلف اسلامی هم باز کسانی از «اتحاد» با مخالفین می ترسند که از لحاظ دلیل و برهان در مضیقه و تنگناه هستند به همین دلیل اکثراً مسیر خشونت و بد دهنی و فرار و جنگ را ترجیح می دهند در حالی که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «مَنْ آمَنَ رَجُلا عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ فَأَنَا بَرِيءٌ مِنَ الْقَاتِلِ، وَإِنْ كَانَ الْمَقْتُولُ كَافِرًا»[1] مردی که تامین جانی داشته باشد و کسی او را بکشد، من از قاتل بیزاری میجویم؛ اگر چه مقتول کافر باشد. در بعضی از روایات آمده است که«وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ»[2] یعنی آتش (جهنّم) بر قاتل واجب میگردد.

(ادامه دارد….)

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

(2-қисм)

 Яна такрорлаб айтаман мухолиф,фарқли ақидага эга бўлган шахсни ё жамоатни ё жамиятни мавжуд эканини қабул қилишлик уларни ақидалари,ишончлари, ақидавий шахсиятларини қабул қилинади деган  маънода эмас, балки мана бундай нарсани  борлигини қабул қиламиз ва баъзи ўринларда бизларга мухолифдир, аммо хамиша ихтилоф ва ажралиш ўринларини нуқтаси, келишилган муштарак ўринларнинг  тўлқинини таъсирида қолади.

 Насроний ё яхудий ё мажус ё собеий ё мушрик шахс ёки хатто мунофиқларни тўдасидан бўлган шахс мўъминларни шахсиятидан фарқли ақидага эгадирлар ва улар айтишадики: мен ўртада тузган паймонга кўра агарчи сизларни исломий шахсиятингиз,ақидангизга мухолиф бўлса хам,  ўзимни ақидам асосида яшаш,хаёт кечириш хаққига  эгаман.

Сизлар исломий қонунларга қаршилик қилиш ё аллохни,малоикаларни тахқирлаш бахонаси билан ёки кофирларни ақидасида мавжуд турли-хил ширклар сабабли ўзларини фалон асл эътиқодидан ё рафторидан қўлини тортишини ё ақидаларини,ишончларини бир қисмидан воз кечишларини ёки  шахс хақиқатни айтмасдан пинхон қилишини  талаб қила олмайсизлар.

 Агар мана бу шахсларни ақидасига босим ўтказилса ё тахдид қилинса ёки муқобил тарафни мавжудияти инкор қилинадиган бўлса, улар янада кўпроқ  шиддат ва таъассуб билан мана бу ўзларини хос масалаларида оёқ тираб туриб олишади ва ғалат ишончларни сақлаб қолиш уларнинг  асосий мақсадига айланади, аслида эса исломий жамиятдаги мақсад, хақни очиқ баён қилиш ва уни иккиланмасдан қабул қилиш учун озод, исломий фазода замина мухайё қилиш  лозимдир.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам билан мадина яхудийлари ва нижронни насронийларини ва бани хузоъа,бани замрани мушрикларини ва бахрайн,Ахсоъни мажусларини хатто ички мунофиқлар тўдаси билан тузилган иттифоқ, ихтилофли ўриндаги эътиқодлардан воз кечиш маъносида эмас эди, ислом ё насроният ё яхудият,мажус ва бошқаларни ўртасида уларни бирини танланиши ва қолганларини бир четга суриб қўйилиши ё муғулларни ёсойига ўхшаш уларни хаммасидан муштарак равишда янги мазхаб ишлаб чиқарилиши ва ихтилофли ўринларни четга суриб турилиши   лозим,деб хеч ким талаб қилмайди.

Бу ерда аниқ бўлган нарса шуки, “вахдат”ни  ошкор кофирлар ё мунофиқлар ва секулярзадалар тўдаси билан тузиб бўлмайди, умуман  “вахдат” бахси ўртага ташланмайди. Балки бу ерда ихтилофлар мавжудлигини  қабул қилган холда, хамма ором ва комил хавфсизликка эга мухитда ўзини ақидасини исботлаш учун,бир йўналишда хақ талаб қилаётганлар матлуб натижани  қўлга киритгунча  ўзимизни билимларимизни ўртада бахам кўрамиз. Бу ердаги “иттиход” ва вохид жибхада харакат қилишлик, хақиқатни ва хилма-хил ақидаларни  баён қилиш ва ақидаларни бир-бирига солиштириш билан қарама-қарши бўла олмайди, чунки қуръонни ўзи мана бу куфрларни, шикрларни хақиқати  билан баён қилган ва уларни муқояса хам қилган, энди биз содиқлик,одоб,инсоф билан мана бу оятлар,хадисларни худди таълим олишда бўлганидек айъний,амалий суратда жамиятда пиёда қилишимиз керак холос.

(давоми бор….)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

(2 –قیسم)

یَنَه تَکرارلَب اَیتَمَن مُخالِف، فَرقلِی عَقِیدَه گه اِیگه بُولگن شَخصنِی یا جَماعَتنِی یا جَمِیعَتنِی مَوجُود اِیکَنِینِی قَبُول قِیلِیشلِیک اوُلَرنِی عَقِیدَه لَرِی، اِیشانچلَرِی، عَقِیدَه وِی شَخصِیَتلَرِینِی قَبُول قِیلِینَدِی دِیگن مَعنادَه اِیمَس، بَلکِی مَنَه بوُندَی نَرسَه نِی بارلِیگِینِی قَبوُل قِیلَمِیز وَ بَعضِی اوُرِینلَردَه بِیزلَرگه مُخالِفدِیر، اَمّا هَمِیشَه اِیختِلاف وَ اَجرَلِیش اوُرِینلَرِینِی نوُقطَه سِی، کِیلِیشِیلگن مُشتَرَک اوُرِینلَرنِینگ توُلقِینِینِی تَأثِیرِیدَه قالَدِی.

نَصرانِی یا یَهُودِی یا مَجُوس یا صابِیئِن یا مَشرِک شَخص یاکِی حَتَّی مُنافِقلَرنِی توُدَه سِیدَن بوُلگن شَخص مُؤمِنلَرنِی شَخصِیَتِیدَن فَرقلِی عَقِیدَه گه اِیگه دِیرلَر وَ اوُلَر اَیتِیشَدِیکِی: مِین اوُرتَدَه توُزگن پَیمانگه کوُرَه اَگرچِی سِیزلَرنِی اِسلامِی شَخصِیَتِینگِیز، عَقِیدَنگِیزگه مُخالِف بوُلسَه هَم، اوُزِیمنِی عَقِیدَم اَساسِیدَه یَشَش، حَیات کِیچیرِیش حَققِیگه اِیگه مَن.

سِیزلَر اِسلامِی قانوُنلَرگه قَرشِیلِیک قِیلِیش یا اَلله نِی، مَلائِکَه لَرنِی تَخقِیرلَش بَهانَه سِی بِیلَن یاکِی کافِرلَرنِی عَقِیدَه سِیدَه مَوجُود توُرلِی- هِیل شِرکلَر سَبَبلِی اوُزلَرِینِی فَلان اَصل اِعتِقادِیدَن یا رَفتارِیدَن قوُلِینِی تارتِیشِینِی یا عَقِیدَه لَرِینِی، اِیشانچلَرِینِی بِیرِ قِیسمِیدَن واز کِیچِیشلَرِینِی یاکِی شَخص حَقِیقَتنیی اَیتمَسدَن پِینهان قِیلِیشِینِی طَلَب قِیلَه آلمَیسِیزلَر.

 اَگر مَنَه بُو شَخصلَرنِی عَقِیدَه سِیگه باسِیم اوُتکَزِیلسَه یا تَحدِید قِیلِینسَه یاکِی مُقابِل طَرَفنِی مَوجُودِیَتِی اِنکار قِیلِینَدِیگن بوُلسَه، اوُلَر یَنَدَه کوُپراق شِددَت وَ تَعَصُّب بِیلَن مَنَه بُو اوُزلَرِینِی خاص مَسَلَه لَرِیدَه آیاق تِیرَب توُرِیب آلِیشَدِی وَ غَلَط اِیشانچلَرِینِی سَقلَب قالِیش اوُلَرنِینگ اَساسِی مَقصَدِیگه اَیلَنَدِی، اَصلِیدَه اِیسَه اِسلامِی جَمِیعَتدَگِی مَقصَد، حَقنِی آچِیق بَیان قِیلِیش وَ اوُنِی اِیککِیلَنمَسدَن قَبُول قِیلِیش اوُچُون آزاد، اِسلامِی فَضادَه زَمِینَه مُهَیّا قِیلِیش لازِمدِیر.

رَسُول الله صلی الله علیه وسلم بِیلَن مَدِینَه یَهُودِیلَرِی وَ نِجراننِی نَصرانِیلَرِینِی وَ بَنِی حُزاعَه، بَنِی ضَمرَه نِی مُشرِکلِرِینِی وَ بَحرَین، اَحساءنِی مَجُوسلَرِینِی حَتّی اِیچکِی مُنافِقلَر توُدَه سِی بِیلَن توُزِیلگن اِتِّفاق، اِیختِلافلِی اوُرِیندَگِی اِعتِقادلَردَن واز کِیچِیش مَعناسِیدَه اِیمَس اِیدِی، اِسلام یا نَصرانِیَت یا یَهُودِیَت، مَجُوس وَ باشقَه لَرنِی اوُرتَسِیدَه اوُلَرنِی چِیتگه سُورِیب توُرِیلِیشِی لازِم، دِیب هِیچ کِیم طَلَب قِیلمَیدِی.

بُو یِیردَه اَنِیق بُولگن نَرسَه شوُکِی،”وَحدَت”نِی آشکار کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِی بِیلَن توُزِیب بوُلمَیدِی، عُمُوماً “وَحدَت” بَحثِی اوُرتَگه تَشلَنمَیدِی. بَلکِی بُو یِیردَه اِیختِلافلَر مَوجُودلِیگِینِی قَبُول قِیلگن حالدَه، هَمَّه آرام وَ کامِل خَوفسِیزلِیککَه اِیگه مُحِیطدَه اوُزِینِی عَقِیدَه سِینِی اِثباتلَش اوُچُون، بِیر یُونَلِیشدَه حَق طَلَب قِیلَیاتگنلَر مُطلوُب نَتِیجَه نِی قوُلگه کِیرِیتکوُنچَه اوُزِیمِیزنِی بِیلِیملَرِیمِیزنِی اوُرتَدَه بَهَم کوُرَمِیز. بُو یِیردَگِی “اِتِّحاد” وَ واحِد جِبهَه دَه حَرَکَت قِیلِیشلِیک، حَقِیقَتنِی وَ هِیلمَه – هِیل عَقِیدَه لَرنِی بَیان قِیلِیش وَ عَقِیدَه لَرنِی بِیر- بِیرِیگه سالِیشتِیرِیش بِیلَن قَرَمَه – قَرشِی بُولَه آلمَیدِی،چوُنکِی قُرآننِی اوُزِی مَنَه بُو کُفرلَرنِی، شِرکلَرنِی حَقِیقَتِی بِیلَن بَیان قِیلگن وَ اوُلَرنِی مُقایَسَه هَم قِیلگن، اِیندِی بِیز صادِقلِیک، آداب،اِنصاف بِیلَن مَنَه بُو آیَتلَر، حَدِیثلَرنِی حُوددِی تَعلِیم آلِیشدَه بُولگنِیدِیک عَینِی،عَمَلِی صُورَتدَه جَمِیعَتدَه پِیادَه قِیلِیشِیمِیز کِیرَک حالاص.

(دوامی بار…..)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

( 2 –قسمت)

 باز تکرار می کنم  که پذیرش وجود یک عقیده یا شخص یا جماعت یا جامعه ای با هویت عقیدتی متمایز و مخالف به معنی قبول داشتن عقاید و باورها و هویت عقیدتی آنها نیست، بلکه می پذیریم که چنین چیزی هست و با ما در مواردی مخالف است، اما همیشه نقاط مورد اختلاف و جدائی تحت الشعاع موارد مورد توافق و اشتراک قرار می گیرند.

شخصی نصرانی یا یهودی یا مجوس و صابئی یا مشرک یا حتی شخصی از دارودسته ی منافقین، دارای عقاید و هویتی متفاوتِ از هویت مومنین است و می خواهد بگوید من طبق پیمانی که بسته ام حق حیات و زندگی بر اساس عقاید خودم را دارم، هر چند که مخالف عقاید و هویت اسلامی شما باشد.

شما نمی توانید به بهانه ی مخالفت با قوانین اسلامی یا توهین به الله و ملائکه و شرکیات مختلفی که در عقاید کفار وجود دارد از آنها بخواهید که دست از فلان اصل اعتقادی یا رفتاری خودشان بکشند و از جزئی از عقاید و باورهایشان صرف نظر کنند و شخص در گفتن حقایق و آنچه که هست دچار خودسانسوری شود.

اگر بر عقاید این اشخاص فشار و تهدیدی باشد و یا اینکه موجوديت طرف مقابل انکار و نفی شود اینها با شدت و تعصب بیشتری بر این مسائل خاص خودشان پافشاری می کنند و حفظ این باورهای غلط برای آنها هدف می شود، در حالی که در جامعه ی اسلامی هدف آماده کردن زمینه برای بیانِ صریح و پذیرشِ بدون تردید حق در فضائی آزاد و اسلامی است.

اتحادی که بین رسول الله صلی الله علیه وسلم با یهودی های مدینه و نصرانی های نجران و مشرکین بنی خزاعه و بنی ضمره و مجوس بحرین و الأحساء و حتی با دارودسته ی منافقین داخلی بسته می شود به معنی دست کشیدن از اعتقادات مورد اختلاف نیست و کسی هم انتظار این را ندارد که از میان اسلام یا نصرانیت و یهودیت و مجوس و غیره یکی انتخب شود و بقیه کنار زده شوند و یا اینکه مثل یاسای مغولها از مشترکات همه ی آنها یک مذهب جدیدی ساخته شود و موارد مورد اختلاف کنار گذاشته شود.

در اینجا واضح است که «وحدت»ی با کفار آشکار یا دارودسته ی منافقین و سکولار زده ها صورت نمی گیرد، و اصلاً بحث «وحدت» مطرح نمی شود. بلکه منظور این است که ضمن قبول وجود اختلافات، همگی جهت اثبات عقاید خود در محیطی آرام و دارای امنیت کامل، هم سو و هم جهت، دانش خودمان را مبادله کنیم و به پیش برونیم تا حق طلبان به نتیجه ای مطلوب برسند. در اینجا «اتحاد» و حرکت در جبهه ای واحد هیچ منافاتی با بیان حقایق و عقاید مختلف و مقایسه ی عقاید ندارد، چون خود قرآن تمام این کفر گوئی ها و شرکیات را به همراه حقایق را بیان کرده و مقایسه ها را نیز انجام داده است و حالا مانده ما صادقانه و مودبانه و منصفانه این آیات و احادیث را همچون کارگاهی آموزشی به صورت عینی و عملی در جامعه پیاده کنیم.

(ادامه دارد……)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

(1-қисм)

Барча кофирлар мўъминларни ошкор душмани бўлса хам:

إِنَّ الْکَافِرِینَ کَانُوا لَکُمْ عَدُوّاً مُبِیناً ( النساء/ 101)

Мана шу душманлар аллох таоло тарафидан даражаларга тақсим қилинган ва уларни хар бирига хос қонунлар таъйин қилинган бўлиб бизлар афзал “уч абзорни” бирини канали орқали  шароитга мувофиқ равишда бу кофирлар билан алоқалар қиламиз ва  иттиходиялар туза оламиз.

Албатта мушрикларга нисбатан қанчалик исломий хукуматни харбий қудратини меъзони кўпроқ бўлса, уларга  хатто бошқа мушрик кофирларга нисбатан эхтиёж хам бартараф бўлиб боради ва мана бу секуляристлар фақат иймон келтирган пайтларидагина мўъминларга хамрох бўла олишади, шу сабабли хам қудрат мўъминларни қўлида бўлган  мархалада биз улар билан фақат “вахдат”га рози бўламиз ва улардан аллох ва росулига иймон келтирасизларми?-деб сўралади.

«تُؤْمِنُ باللَّهِ وَرَسولِهِ؟»

Агар йўқ,дейишса. Биз хам уларга қайтиб кетавер,биз мушриклардан ёрдам олмаймиз,деймиз:

«فَارْجِعْ، فَلَنْ أَسْتَعِينَ بمُشْرِكٍ» ^[1]

Яъни агар бизларни “дорул исломимизни” харбий қудрати бошқа мушрик кофирларга қарши  мана бу мушрик кофирлар билан “иттиход” тузишга “эхтиёж” бўлмайдиган даражада бўлса,биз уларга очиқ-ойдин қилиб айтамизки:

«فإنَّا لا نَستعينُ بالمُشرِكينَ على المُشرِكينَ»^[2]

Шу шаклда секуляристларнинг юзига “иттиход” эшиги ёпилади, мана бу кимсалар агар дорул ислом билан паймон тузмаган бўлишса, иймон келтиришга мажбур бўлишади ва “вахдат” эшигидан киришади ёки жангни ихтиёр қилишади.

Агар диққат қиладиган бўлсак, хозирда мусулмонларга энг яқин бўлган кофирлар секуляристлар( ё араб тили билан айтганда мушриклар) бўлади. Мана бунга бирон киши шубха қиладими? Хозирги пайтда америка ва сехюнистлар режими ва уларни минтақадаги,жахондаги россия,хитой, бирлашган миллатлар ташкилотидаги натога ўхшаш  муттахидлари аллохни шариатидаги қонунларга қарши секуляризм динини байроқдорлари эканига бирор ким  шубха қиладими?    

Бизлар ўзимиздаги хукумат қудратини химояси остида мана бу мухожим жиноятчи душманни дафъ қилиш учун аллох ва росулини,жибрилни,мекоилни бошқа душманлари билан, махрамлар билан зино қилувчилар,марямга ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни номусларига  тухмат отувчилар билан муттахид бўла оламизми? Албатта. Бунга намуна, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўзлари эга бўлган хукумат қудратини химояси остида яхудийлар, мушриклар,насронийлар, мажусийлар ва ички мунофиқлар тўдаси билан макка мушрикларига қарши муттахид бўлганлар. Мана бу мусулмонларни тарихий воқеиятларидан бири бўлиб уни хеч ким инкор қила олмайди.

Мана бу холатда бизлар афзал “уч абзорни” бирини канали орқали ошкор кофирлар ва мунофиқларни тўдаси билан паймон тузган пайтимизда “иттиход” ташкил бўлади, аввалги қадамлардаёқ бизлар ихтилофга эга эканимизни қабул қилишимиз лозим, хар икки тараф ўзини ақидасини муқобил томонга мажбурлаб қабул қилдира олмайди, балки сўзлашув учун муносиб шароитни мухайё қилиш билан хар икки тараф томонидан қабул қилинган муштарак нарсаларга диққатни жамлайди, мана бу фарқлар хар қанча кўп бўлган  тақдирда хам муттахид хукуматни тузилишида қабул қилингандир  ва уни мудирият қилинади.

(давоми бор….)

ادامه خواندن Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

(1 –قیسم)

بَرچَه کافِرلَر مُؤمِنلَرنِی آشکار دُشمَنِی بُولسَه هَم:  إِنَّ الْکَافِرِینَ کَانُوا لَکُمْ عَدُوّاً مُبِیناً ( النساء/ 101)  مَنَه شُو دُشمَنلَر اَلله تَعالی طَرَفِیدَن دَرَجَه لَرگه تَقسِیم قِیلِینگن وَ اوُلَرنِی هَر بِیرِیگه خاص قانوُنلَر تَعیِین قِیلِینگن بوُلِیب بِیزلَر اَفضَل “اوُچ اَبزارنِی” بِیرِینِی کَنَلِی آرقَلِی شَرائِطگه مُوافِق رَوِیشدَه بُو کافِرلَر بِیلَن عَلاقَه لَر قِیلَمِیز وَ اِتِّحادِیَه لَر توُزَه آلَمِیز.

اَلبَتَّه مُشرِکلَرگه نِسبَتاً قَنچَه لِیک اِسلامِی حُکوُمَتنِی حَربِی قُدرَتِینِی مِعزانِی کوُپراق بوُلسَه، اوُلَرگه حَتَّی باشقَه مُشرِک کافِرلَرگه نِسبَتاً اِیختِیاج هَم بَرطَرَف بوُلِیب بارَدِی وَ مَنَه بُو سِکوُلارِیستلَر فَقَط اِیمان کِیلتِیرگن پَیتلَرِیدَه گِینَه مُؤمِنلَرگه هَمراه بوُلَه آلِیشَدِی، شوُ سَبَبلِی هَم قُدرَت مُؤمِنلَرنِی قوُلِیدَه بُولگن مَرحَلَه دَه بِیز اوُلَر بِیلَن فَقَط “وَحدَت”گه راضِی بوُلَمِیز وَ اوُلَردَن اَلله وَ رَسُولِیگه اِیمان کِیلتِیرَسِیزلَرمِی؟- دِیب سُورَلَدِی.  «تُؤْمِنُ باللَّهِ وَرَسولِهِ؟» اَگر یُوق، دِییِیشسَه. بِیز هَم اوُلَرگه قَیتِیب کِیتَه وِیر، بِیز مُشرِکلَردَن یاردَم آلمَیمِیز، دِییمِیز: «فَارْجِعْ، فَلَنْ أَسْتَعِينَ بمُشْرِكٍ» ^[1] یَعنِی اَگر بِیزلَرنِی “دارُ الاِسلامِیمِیزنِی” حَربِی قُدرَتِی باشقَه مُشرِک کافِرلَرگه قَرشِی مَنَه بُو مُشرِک کافِرلَر بِیلَن “اِتِّحاد” توُزِیشگه “اِیختِیاج” بوُلمَیدِیگن دَرَجَه دَه بُولسَه، بِیز اوُلَرگه آچِیق- آیدِین قِیلِیب اَیتَمِیزکِی:  «فإنَّا لا نَستعينُ بالمُشرِكينَ على المُشرِكينَ»^[2] شُو شَکلدَه سِکوُلارِیستلَرنِینگ یوُزِیگه “اِتِّحاد” اِیشِیگِی یاپِیلَدِی، مَنَه بُو کِیمسَه لَر اَگر دارُ الاِسلام بِیلَن پَیمان توُزمَگن بوُلِیشسَه، اِیمان کِیلتِیرِیشگه مَجبُور بوُلِیشَدِی وَ “وَحدَت” اِیشِیگِیدَن کِیرِیشَدِی یاکِی جَنگنِی اِیختِیار قِیلِیشَدِی.

اَگر دِققَت قِیلَدِیگن بوُلسَک،حاضِردَه مُسُلمانلَرگه اِینگ یَقِین بُولگن کافِرلَر سِکوُلارِیستلَر ( یا عَرَب تِیلِی بِیلَن اَیتگندَه مُشرِکلَر) بوُلَدِی. مَنَه بُونگه بِیران کِیشِی شُبهَه قِیلَدِیمِی؟ حاضِرگِی پَیتدَه اَمِیرِکَه وَ صِیهیُونِیستلَر رِیجِیمِی وَ اوُلَرنِی مِنطَقَه دَگِی، جَهاندَگِی راسِّیَه، حِتای، بِیرلَشگن مِللَتلَر تَشکِیلاتِیدَگِی نَتاگه اوُحشَش مُتَّحِدلَرِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی سِکوُلارِیزم دِینِینِی بَیراقدارلَرِی اِیکَنِیگه بِیرار کِیم شُبهَه قِیلَدِیمِی؟

بِیزلَر اوُزِیمِیزدَگِی حُکوُمَت قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه مَنَه بُو مُهاجِم جِنایَتچِی دُشمَننِی دَفع قِیلِیش اوُچُون اَلله وَ رَسُولِینِی، جِیلرِیلنِی، مِکائِلنِی باشقَه دُشمَنلَر بِیلَن، مَحرَملَر بِیلَن زِنا قِیلوُچِیلَر، مَریَمگه وَ رَسُول الله صلی الله علیه وسلّمنِی نامُوسلَرِیگه توُحمَت آتوُچِیلَر بِیلَن مُتَّحِد بوُلَه آلَمِیزمِی؟ اَلبَتَّه. بوُنگه نَمُونَه، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اوُزلَرِی اِیگه بوُلگن حُکوُمَت قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه یَهُودِیلَر، مُشرِکلَر،نَصرانِیلَر، مَجُوسِیلَر وَ اِیچکِی مُنافِقلَر توُدَه سِی بِیلَن مَککَه مُشرِکلَرِیگه قَرشِی مُتَّحِد بُولگنلَر. مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی تَرِیخِی واقِیعِیَتلَرِیدَن بِیرِی بوُلِیب اوُنِی هِیچ کِیم اِنکار قِیلَه آلمَیدِی.

مَنَه بُو حالَتدَه بِیزلَر اَفضَل “اوُچ اَبزارنِی” بِیرِینِی کَنَلِی آرقَلِی آشکار کافِرلَر وَ مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی بِیلَن پَیمان توُزگن پَیتِیمِیزدَه اِیختِلافگه اِیگه اِیکَنِیمِیزنِی قَبوُل قِیلِیشِیمِیز لازِم، هَر اِیککِی طَرَف اوُزِینِی عَقِیدَه سِینِی مُقابِل تامانگه مَجبُورلَب قَبُول قِیلدِیرَه آلمَیدِی، بَلکِی سوُزلَشُو اوُچُون مُناسِب شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلِیش بِیلَن هَر اِیککِی طَرَف تامانِیدَن قَبُول قِیلِینگن مُشتَرَک نَرسَه لَرگه دِققَتنِی جَملَیدِی، مَنَه بُو فَرقلَر هَر قَنچَه کُوپ بوُلگن تَقدِیردَه هَم مُتَّحِد حُکوُمَتنِی توُزِیلِیشِیدَه قَبوُل قِیلِینگندِیر وَ اوُنِی مُدِیرِیَت قِیلِینَدِی.

(دوامی بار….)

ادامه خواندن چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)