دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

س: احزاب سکولار کورد سالها در اختیار صدام حسین سکولار بر علیه ملت و سرزمین خود خیانت کردند و الان هم در کنار آمریکا و ناتو به دین و ملت خود خیانت می کنند …. که از اعضای احزاب سکولار کورد بوده و الان هم حقوق بگیر این احزاب سکولار کورد شمال عراق است این روزها به مقدسات اسلام توهین کرده به نظر شما بهترین واکنش در برابر این خائنین به دین و ملت مسلمان ما چیست؟ 

(2 – قیسمت)

  در این واقعه آنچه برای بنده مهم بود سخنان آن ماموستای شهرستان بانه بود که ضمن برائت خودش از هر گونه خیانتی به دین اسلام و ملت و سرزمینش اعلام می کند که: اگر خیانتی داشته باشم این است که برای اسلام کم کار بوده ام و برای اسلام کم کار کرده ام و تنبل بودم و مجال برای کار کردن بود و نتوانستم برای این دین کار کنم و به خاطر این کم کاری در قیامت باید پاسخگو باشم.

 سخن حق این مُلا و خطیب فعال اطراف بانه هم زنگ خطر است که در برابر مفاسد و جنایات احزاب سکولار و طرفداران آنها که توسط این دسته از خطبای مساجد دیر زده شده است و هم ندای بیداری برای مُلاها و علمایان و خطیبان منطقه است که تا کنون به دلایل نژادی و ملی گرائی در برابر احزاب سکولار و مرتد محلی که دین و ناموس و آبرو و عفت و حیاء و فرهنگ اسلامی مردم را با افکار مسموم خود آلوده کرده اند دچار سهل انگاری و مداهنه و سازش و رها کردن هدف اصلی شده اند و به اصطلاح دچار «خیانت سکوت» شده اند و از بیان حقایق دین در برابر این دشمنان شماره یک تمام شریعتهای آسمانی لال شده و دهن خود را بسته اند. 

اهل علم گفته اند: الساکِتُ عَنِ الحَقِّ شَيطانٌ أخرَسٌ^[1]، کسی سخن حق را نگفت و سکوت کرد شیطانی دهن بسته و لال است. البته کسانی هم هستند که آگاهانه و عمداً و به میل خودشان در حمایت از این احزاب سکولار و مرتد محلی و سایر کفار سکولار جهانی و منطقه ای و سایر ظالمین سخن باطل می گویند که اینها شیطان ناطق و سخنگوهستند.  

کسانی که امروزه اولویت را به الهه ی نژاد و آلت تناسلی پدارنشان داده اند و به سبکی دیگر اما همچون دسته هایی از ژاپنی ها به پرستش این الهه مشغول هستند و از بیان عقاید اسلامی به دلایل نژادی سکوت کرده اند بدانند که نزد الله تعالی انسانها بر اساس عقایدی که دارند تقسیم بندی می شوند نه براساس نژادی که از آلت تناسلی پدرانشان به آنها رسیده است. الله تعالی به صراحت بعد از آمدن پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم انسانها را تا روز قیامت اینگونه دسته بندی می کند: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّـهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِۚ إِنَّ اللَّـهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (حج/17) قطعاً 1- مؤمنان 2- و یهودیان 3- و صابئین 4- و نصرانی ها 5- و مجوس 6- و سکولاریستها (=مشرکان=احزاب، الله روز قیامت میان آنها جدایی می اندازند و بین آنها داوری خواهد کرد، مسلّماً الله حاضر و ناظر بر هر چیزی است.‏

بر این اساس قَتادَة ومُقاتِل می گویند: الأدْيانُ سِتَّةٌ: واحِدَةٌ لِلَّهِ تَعالى وهو الإسْلامُ، وخَمْسَةٌ لِلشَّيْطانِ، ادیان 6تا هستند: یکی برای الله تعالی که اسلام است، و 5تا برای شیطان^[2] و ابن کثیر شافعی رحمه الله نیز در ذیل همین آیه ی 17 سوره ی حج: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (حج/17) با جدا کردن مومنین از کفار پنجگانه ی اصلی می گوید: يُخْبِر تَعَالَى عَنْ أَهْلِ هَذِهِ الْأَدْيَانِ الْمُخْتَلِفَة مِنْ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ سِوَاهُمْ مِنْ الْيَهُود وَالصَّابِئِينَ … وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوس وَاَلَّذِينَ أَشْرَكُوا … ^[3] الله تعالی از اهل این ادیان مختلف از جمله مومنین و غیر از آنها چون یهود و صابئین و نصارا و مجوس و مشرکین خبر می دهد.

(ادامه دارد…..)

ادامه خواندن س: احزاب سکولار کورد سالها در اختیار صدام حسین سکولار بر علیه ملت و سرزمین خود خیانت کردند و الان هم در کنار آمریکا و ناتو به دین و ملت خود خیانت می کنند …. که از اعضای احزاب سکولار کورد بوده و الان هم حقوق بگیر این احزاب سکولار کورد شمال عراق است این روزها به مقدسات اسلام توهین کرده به نظر شما بهترین واکنش در برابر این خائنین به دین و ملت مسلمان ما چیست؟ 

Савол: секуляр саддам хусайнни ихтиёридаги секуляр курд ахзоблар йиллар давомида ўзларини миллатига, диёрларига хиёнат қилишди ва хозирда хам америка ва натони ёнида туриб олиб ўзларини динларига,миллатларига хиёнат қилишяпти……..бу кишилар секуляр курд ахзобларини аъзоларидирлар ва хозирда улар ироқни шимолидаги секуляр курд ахзобларининг маош олиб юрган хизматкорлари бўлишади, улар исломни муқаддасотларини хақорат қилишади, сизни назарингизда мусулмонларни динига ва миллатига хиёнат қилганларга қарши бизларни энг яхши муносабатимиз қандай бўлиши керак?

 (1-қисм)

Жавоб: курдлар келиб чиқиши грузинлардан бўлган ва  курдларни орасидаги мунофиқлар тўдасини ва муртадларни (булар коммунист секуляр совет хукуматини ва пахлавий либирал секуляр хукуматининг ва хоинларнинг  вужудга келтирган офати  хисобланади)  пешвоси бўлмиш  муртад қози мухаммад рахбарлигидаги секуляр муртадларнинг аввалги хизби ташкил бўлган замондан буён  орадан етти ўн йиллик ўтганига қарамасдан, улар ана ўша замонда секуляр фирқалар ва хизблар қолибидаги  курд хонадонлари ва курд жамиятининг этагига тушган йирингли яралардан нажот топишгани йўқ.

Мана бу тошга ўхшаб қотиб қолган кишилар хозирда хам бизларнинг  мусулмон миллатимизни  исломий маданиятини,ақидаларини бузишда давом этишяпти, албатта исломий уйғонишни ўсиши ва уларни жамиятда бир четга сурилиши сабабли уларнинг олдинги қўполликлари қолмаган, аммо шунга қарамасдан хизбларни ва “халабчалик ё курдистонлик салмон рушдий”га ўхшаб  минтақадаги,жахондаги  секуляр хукуматларнинг панохида ўзларини бузғунчиликларини  ва хиёнатларини давом эттиришяпти.

 Аллохни шариатидаги қонунларга ва мўъминларга қарши турган секуляристларни рухий жангларини олиб борувчилари ва “аимматул куфрни” ёнида секуляр, фосид ,тошдай қотиб қолган боболар,оталарни хам учратамиз. Дорул исломни хавфсизлик ва харбий ташкилотлари томонидан уларни мудирият қилишни  заъифлиги сабабли ва мўъминларнинг мавжуд вазият билан мослашгани,муроса қилгани боис  ва мўъминларнинг хонадонларда, жамиятда  умумий тўсқинлик қилиш қудратини заъифлиги учун мана атрофдаги офатлар хонадонларни  ва жамиятни орасида ёшлар учун гунохни,жиноятни оддий қилиб кўрсатишади, курд миллатидан жудо бўлган ва қочиб кетган ё жамиятдан супириб ташланган  муфсид кимсалар эса ноумид бўлган холда узоқдан туриб спутник каналлари ва мазожий каналлар орқали ўзларига рахмни тиланиб юришибди.

Мана бу секуляр қийматсиз кимсаларга бахо бериб бўлмайди, умуман айтганда исломий диёрлардаги махаллий секуляр рахбарлар бутун жахон секуляр кофирларини орасида ўзларини секуляристик тафаккуротлари билан оддий эмаслар ва секуляристик фикрлар,андишалар бўйича тарозуда хеч қандай вазнга эга эмаслар,чунки улар ғарбни ва шарқни секуляр мутафаккирларига тақлид қилувчилар бўлишади,улар кўзлари боғланган  ва қулоқлари ёпиқ холда мана бу кимсалардан  нусха олишади.

Мусулмон шахс мана бу секуляр ахзобларни бирига киргач ва секуляр бўлгандан ва ўзини сафини мўъминлардан жудо қилгандан ва секуляр ахзобга эргашгандан  сўнг ислом динидан чиқиб муртад бўлган хисобланади ва секуляризм динига киради, у ўзини секулярман,деган сўзи орқали ўзини кофир эканига гувохлик беради.

    «شَاهِدِينَ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ» (توبه/17).

 Аллохни шариатида муртадни хукмидан кўра бадтарроқ хукм топилмайди, бундан бошқа пасткашликлар,ёмонликлар бундан кейинги даражада туради, форсларни гапига кўра қорадан юқорида бошқа ранг мавжуд эмас, энди агар мана бу секуляр мавжудот ёки каззоб муртад сўзида ростгўй бўлса ва секуляр ахзоблардаги иртидодидан тавба қилган бўлса ва ўзини иртидоди билан ахли китоб ё шибхи ахли китоб кофирларидан бирига қўшилган бўлса, бу хам диққатга сазовор нарса, лекин мана бу секуляр каззоблар,хоинлар хеч нарсада содиқ бўлишмаган, улар фақат аллохга ,аллохни шариатидаги қонунларга, аллох йўлидаги мужохидларга,дорул исломга қарши қилаётган душманчиликларида содиқдирлар; мажозий каналлардаги уларни тўполонларини,рухиятларини заъифлигини, ноумид бўлиб бўшлиққа тушиб қолишларини сабаби тушкинликдан қочиш ва аллохни шариати билан мубораза қилишдир,  улар мана бу шаклда мўъминларни тўсқинлик қилиш қудратини заъифлигидан фойдаланган холда ўзларини ўртага ташлаб исломий шиорларни, тушунчаларни хақорат қилиб – албатта бу нарсалар мўъминлар томонидан ўзига яраша муносабатларга сабаб бўлади- тушиб қолган бўшлиқларидан қочмоқчи бўлишяпти.

(давоми бор…..)

سَوال: سِکوُلار صَدَّم حُسَیننِی اِیختِیارِیدَگِی سِکوُلار کوُرد اَحزابلَر یِیللَر دَوامِیدَه اوُزلَرِینِی مِلَّتِیگه، دِیارلَرِیگه خِیانَت قِیلِیشَدِی وَ حاضِردَه هَم اَمِیرِکَه وَ نَتانِی یانِیدَه توُرِیب آلِیب اوُزلَرِینِی دِینلَرِیگه، مِلَّتلَرِیگه خِیانَت قِیلِیشیَپتِی………بُو کِیشِیلَر سِکوُلار کوُرد اَحزابلَرنِی اَعضالَرِیدِیرلَر وَ حاضِردَه اوُلَر عِراقنِی شِمالِیدَگِی سِکوُلار کوُرد اَحزابلَرنِینگ مَعاش آلِیب یُورگن حِذمَتکارلَرِی بُولِیشَدِی، اوُلَر اِسلامنِی مُقَدَّساتلَرِینِی حَقارَت قِیلِیشَدِی، سِیزنِی نَظَرِینگِیزدَه مُسُلمانلَرنِی دِینِیگه وَ مِلَّتِیگه خِیانَت قِیلگنلَرگه قَرشِی بِیزلَرنِی اِینگ یَحشِی مُناسَبَتِیمِیز قَندَی بوُلِیشِی کِیرَک؟

( 1 – قیسم)

جَواب: کوُردلَر کِیلِیب چِیقِیشِی گرُوزِینلَردَن بُولگن وَ کوُردلَرنِی آرَسِیدَگِی مُنافِقلَر توُدَه سِینِی وَ مُرتَدلَرنِی ( بُولَر کامُّونِیست سِکوُلار ساوِیت حُکوُمَتِینِی وَ پَهلَوِی لِیبِیرَل سِکوُلار حُکوُمَتِینِینگ وَ خائِنلَرنِینگ وُجُودگه کِیلتِیرگن آفَتِی حِسابلَنَدِی) پِیشواسِی بوُلمِیش مُرتَد قاضِی مُحَمَّد رَهبَرلِیگِیدَگِی سِکوُلار مُرتَدلَرنِینگ اَوَّلگِی حِزبِی تَشکِیل بُولگن زَماندَن بوُیان آرَدَن یِیتتِی اوُن  یِیللِیک اوُتگنِیگه قَرَمَسدَن، اوُلَر اَنَه اوُشَه زَماندَه سِکوُلار فِرقَه لَر وَ حِزبلَر قالِیبِیدَگِی کوُرد خانَدانلَرِی وَ کوُرد جَمِیعَتِینِینگ اِیتَگِیگَه توُشگن یِیرِینگلِی یَرَه لَردَن نَجات تاپِیشگنِی یوُق.

مَنَه بُو تاشگه اوُحشَب قاتِیب قالگن کِیشِیلَر حاضِردَه هَم بِیزلَرنِینگ مُسُلمان مِللَتِیمِیزنِی اِسلامِی مَدَنِیَتِینِی، عَقِیدَه لَرِینِی بوُزِیشدَه دَوام اِیتِیشیَپتِی، اَلبَتَّه اِسلامِی اوُیغانِیشنِی اوُسِیشِی وَ اوُلَرنِی جَمِیعَتدَه بِیر چِیتگه سُورِیلِیشِی سَبَبلِی اوُلَرنِینگ آلدِینگِی قوُپاللِیکلَرِی قالمَگن، اَمّا شوُنگه قَرَمَسدَن حِزبلَرنِی وَ “حَلَبچَه لِیک یا کوُردِستانلِیک سَلمان رُوشدِیگه” اوُحشَب مِنطَقَه دَگِی، جَهاندَگِی سِکوُلار حُکوُمَتلَرنِینگ پَناهِیدَه اوُزلَرِینِی بوُزغوُنچِیلِیکلَرِینِی وَ خِیانَتلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشیَپتِی.

اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه مُؤمِنلَرگه قَرشِی توُرگن سِکوُلارِیستلَرنِی رُوحِی جَنگلَرِینِی آلِیب باروُچِیلَرِی وَ “اَئِمَّةُ الاکُفرنِی” یانِیدَه سِکوُلار، فاسِد، تاشدَی قاتِیب قالگن بابالَر، آتَه لَرنِی هَم اوُچرَتَمِیز. دارُ الاِسلامنِی خَوفسِیزلِیک وَ حَربِی تَشکِلاتلَرِی تامانِیدَن اوُلَرنِی مُدِیرِیَت قِیلِیشنِی ضَعِیفلِیگِی سَبَبلِی وَ مُؤمِنلَرنِینگ مَوجُود وَضِیعَت بِیلَن ماسلَشگنِی، مُوراسَه قِیلگنِی بائِث وَ مُؤمِنلَرنِینگ خانَدانلَرِیدَه، جَمِیعَتدَه عُموُمِی توُسقِینلِیک قِیلِیش قُدرَتِینِی ضَعِیفلِیگِی اوُچُون مَنَه بُو اَطرافدَگِی آفَتلَر خانَدانلَرنِی وَ جَمِیعَتنِی آرَسِیدَه یاشلَر اوُچُون گوُناهنِی، جِنایَتنِی عاددِی قِیلِیب کوُرسَتِیشَدِی، کوُرد مِللَتِیدَن جُودا بُولگن وَ قاچِیب کِیتگن یا جَمِیعَتدَن سُوپُورِیب تَشلَنگن مُفسِید کِیمسَه لَر اِیسَه نااوُمِید بوُلگن حالدَه اوُزاقدَن توُرِیب سپوُتنِیک کَنَللَرِی وَ مَجازِی کَنَللَر آرقَلِی اوُزلَرِیگه رَحمنِی تِیلَنِیب یوُرِیشِیبدِی.

مَنَه بُو سِکوُلار قِیمَتسِیز کِیمسَه لَرگه بَها بِیرِیب بُولمَیدِی، عُمُوماً اَیتگندَه اِسلامِی دِیارلَردَگِی مَحَلِّی سِکوُلار رَهبَرلَر بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی آرَسِیدَه اوُزلَرِینِی سِکوُلارِیستِیک تَفَکُّراتلَرِی بِیلَن عاددِی اِیمَسلَر وَ سِکوُلارِیستِیک فِکرلَر، اَندِیشَه لَر بُویِیچَه تَرازُودَه هِیچ قَندَی وَزنگه اِیگه اِیمَسلَر، چوُنکِی اوُلَر غَربنِی وَ شَرقنِی سِکوُلار مُتَفَکِّرلَرِیگه تَقلِید قِیلوُچِیلَر بوُلِیشَدِی، اوُلَر کوُزلَرِی باغلَنگن وَ قوُلاقلَرِی یاپِیق حالدَه مَنَه بُو کِیمسَه لَردَن نوُصخَه آلِیشَدِی.

مُسُلمان شَخص مَنَه بُو سِکوُلار اَحزابلَرنِی بِیرِیگه کِیرگچ وَ سِکوُلار بوُلگندَن وَ اوُزِینِی صَفِینِی مُؤمِنلَردَن جُودا قِیلگندَن وَ سِکوُلار اَحزابلَرگه اِیرگشگندَن سوُنگ اِسلام دِینِیدَن چِیقِیب مُرتَد بُولگن حِسابلَنَدِی وَ سِکوُلارِیزم دِینِیگه کِیرَدِی، اوُ اوُزِینِی سِکوُلارمَن، دِیگن سُوزِی آرقَلِی اوُزِینِی کافِر اِیکَنِیگه گوُواهلِیک بِیرَدِی    «شَاهِدِينَ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ» (توبه/17).

اَلله نِی شَرِیعَتِیدَه مُرتَدنِی حُکمِیدَن کوُرَه بَدتَرراق حُکم تاپِیلمَیدِی، بوُندَن باشقَه پَستکَشلِیکلَر، یامانلِیکلَر بوُندَن کِییِینگِی دَرَجَه دَه توُرَدِی، فارسلَرنِی گپِیگه کوُرَه قارَه دَن یوُقارِیدَه باشقَه رَنگ مَوجُود اِیمَس، اِیندِی اَگر مَنَه بُو سِکوُلار مَوجُودات یاکِی کَذّاب مُرتَد سُوزِیدَه راستگوُی بُولسَه وَ سِکوُلار اَحزابلَردَگِی اِرتِدادِیدَن تَوبَه قِیلگن بوُلسَه وَ اوُزِینِی اِرتِدادِی بِیلَن اَهلِی کِتاب یا شِبهِ اَهلِی کِتاب کافِرلَرِیدَن بِیرِیگه قوُشِیلگن بوُلسَه، بُو هَم دِققَتگه سَزاوار نَرسَه، لِیکِن مَنَه بُو سِکوُلار کَذّابلَر، خائِنلَر هِیچ نَرسَه دَه صادِق بوُلِیشمَگن، اوُلَر فَقَط اَلله گه، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه، اَلله یوُلِیدَگِی مُجاهِدلَرگه، دارُ الاِسلامگه قَرشِی قِیلَیاتگن دُشمَنچِیلِیکلَرِیدَه صادِقدِیرلَر؛ مَجازِی کَنَللَردَگِی اوُلَرنِی توُپلانلَرِینِی، رُوحِیَتلَرِینِی ضَعِیفلِیگِینِی، نااوُمِید بوُلِیب بُوشلِیققَه توُشِیب قالِیشلَرِینِی سَبَبِی توُشکِینلِیکدَن قاچِیش وَ اَلله نِی شَرِیعَتِی بِیلَن مُبارَزَه قِیلِیشدِیر، اوُلَر مَنَه بُو شَکلدَه مُؤمِنلَرنِی توُسقِینلِیک قِیلِیش قُدرَتِینِی ضَعِیفلِیگِیدَن فایدَلَنگن حالدَه اوُزلَرِینِی اوُرتَگه تَشلَب اِسلامِی شِعارلَرنِی،توُشوُنچَه لَرنِی حَقارَت قِیلِیب – اَلبَتَّه بُو نَرسَه لَر مُؤمِنلَر تامانِیدَن اوُزِیگه یَرَشَه مُناسَبَتلَرگه سَبَب بوُلَدِی- توُشوُب قالگن بوُشلِیقلَرِیدَن قاچماقچِی بُولِیشیَپتِی.

(دوامی بار….)

س: احزاب سکولار کورد سالها در اختیار صدام حسین سکولار بر علیه ملت و سرزمین خود خیانت کردند و الان هم در کنار آمریکا و ناتو به دین و ملت خود خیانت می کنند …. که از اعضای احزاب سکولار کورد بوده و الان هم حقوق بگیر این احزاب سکولار کورد شمال عراق است این روزها به مقدسات اسلام توهین کرده به نظر شما بهترین واکنش در برابر این خائنین به دین و ملت مسلمان ما چیست؟ 

( 1 – قسمت)

ج: کوردها هنوز بعد از 7 دهه و از زمان تشکیل اولین حزب سکولار و ارتدادی به رهبری قاضی محمد مرتد اصالتاً گرجستانی پیشوای مرتدین و دارودسته ی منافقین میان کوردها از مفاسد تولیدات حکومت سکولار کمونیست شوروی و حکومت سکولار لیبرال پهلوی و خائنین و لکه های چرکینی که در آن زمان در قالب احزاب و فرقه های سکولار بر دامن خانواده ها و جامعه ی کوردها افتاده اند نجات پیدا نکرده اند.

هنوز این فسیل ها در حال تخریب عقاید و فرهنگ اسلامی ملت مسلمان ما و خیانتگری هستند، هر چند با رشد بیداری اسلامی و رانده شدن آنها از جامعه با عقب نشینی هایی آن خشونت قبلی را ندارند با این وجود در پناه احزاب و حکومتهای سکولار منطقه ای و جهانی همچون «حلبچه ای، سلمان رشدی کردستان» به تخریبات و خیانتهای خود ادامه می دهند.

در کنار این «أَئِمَّةَ الكُفرِ» (توبه/12) و مجریان جنگ روانی سکولاریستها بر علیه قانون شریعت الله و مومنین، ما هنوز با پدران و پدربزرگهای فسیل شده ی فاسد و سکولاری روبرو هستیم که به دلیل ضعف مدیریت آنها توسط نهادهای نظامی و امنیتی دارالاسلام و همچنین به دلیل مداهنه گری و سازشکار شدن مومنین با وضع موجود و ضعف قدرت بازدارندگی عمومی مومنین در خانواده ها و جامعه، این اطرافیان فاسد آفتی در میان خانواده ها و جامعه هستند و جرم و گناه را برای جوانان عادی نشان می دهند چه رسد به مفسدین جدا شده از ملت کورد و فراری از دارالاسلام و جارو شده از جامعه که در انتهای یاس و ناامیدی و از دور و از کانال ماهواره ها و فضای مجازی در حال دست و پازدن و گدائی ترحم برای خود و فرار از پوچگرائی هستند.

به این بی ارزشهای سکولار نباید بهائی داد، در کل، رهبران سکولار محلی سرزمینهای اسلامی در تفکرات سکولاریستی خود و در میان کفار سکولار جهانی هیچ عددی نیستند و اصلاً در اندیشه و فکر سکولاریستی وزنه ای محسوب نمی شوند و کلاً کپی کننده ها و مقلدین چشم و گوش بسته ی اندیشمندان سکولار غربی و شرقی بوده اند حالا چه رسد به امثال این موجود که حتی نزد هم حزبی های خود غیر از یک دلقک و لوطی بی ارزش چیزی نیست، نه در زمینه ی تقلید و بازگوئی افکارتئوریک سکولاریستی عددی بوده و نه پراکتیک؛ هر چند یکی از الگوهای فاسد اخلاق سکولاریستی در میان احزاب سکولار و دارودسته ی منافقین میان کوردها به شما می رود.

 زمانی که شخص مسلمانی جزو یکی از احزاب سکولار (مشرک) می شود در واقع با همین سکولار شدن و جدا کردن صف خود از مومنین و ملحق شدن به این احزاب سکولار از دین اسلام خارج شده و مرتد می شود و وارد دین سکولاریسم می شود و همینکه گفت سکولارم به کافر بودن خودش شهادت و گواهی می دهد «شَاهِدِينَ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ» (توبه/17).

 در شریعت الله حکمی بدتر از حکم مرتد وجود ندارد و هر چه پستی و رذالت هست پائینتر از مرتدین است، به قول فارسها بالاتر از سیاهی رنگی نیست، حالا اگر این موجود سکولار و مرتد کذاب در این سخنش راست بگوید و از ارتداد به این احزاب سکولار توبه کرده باشد و با ارتداد خودش، به یکی از کفار اهل کتاب یا شبهه اهل کتاب پیوسته باشد باز قابل توجه است اما این کذابان سکولار و خائن در هیچ چیز خودشان صادق نیستند الا در دشمنی با الله و قانون شریعت الله و مجاهدین فی سبیل الله و دارالاسلام؛ و اینهمه سروصدا در فضای مجازی به دلیل عوامل درونی و ضعف روانی و احساس پوچ بودن و ناامیدی و فرار از افسردگی و مبارزه با شریعت الله است و قصد دارند به این شکل با سوء استفاده از ضعف قدرت بازدارندگی مومنین با مطرح کردن خود و توهین به شعائر و مفاهیم اسلامی مومنین -که طبعاً واکنشهای مختلف مومنین را در بردارد- از این عزلت و پوچ گرائی فرار کنند. (ادامه دارد……)

Савол: Абу Аъло мавдудий ва саййид Қутбга ўхшаганларнинг муовия розиаллоху анхуга ўхшаган сахобалардан айб топиб таъна қилишларидан бўлган хадаф нима? Мана бу ахли суннатни муқаддасотларини хақорат қилиш ва ахли суннатга хиёнат эмасми?  Саййид Қутбга ўхшаган кишига муовия розиаллоху анхуга таъна қилишлиги муносиб ишми?

(матлабни комил матни)

Жавоб: бу ерда шу нарсага диққат қилайлик, мана бунга ўхшаш мисолларни баён қилишдан мақсад, улардан айб топиб таъна қилиш эмас,балки  улардан дарс ва ибрат олиш бўлади. Бани жузаймани қатл қилишдаги Холид ибни Валидни ижтиходига ва Усома ибни Зайдни ижтиходига ўхшаш хато ижтиходларни баён қилишдан мақсад хам мана бундай хато ижтиходлардан,таъвилотлардан четланиш ва уларни такрорламасликдир, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Холид ибни Валидни хато таъвилидан бароат қилганларидек бизлар хам уларни мана бу ишлардан бароат қилишимиз керак, пайғамбаримиз икки марта мархамат қилган эдиларки:

  اللَّهُمَّ إنِّي أبْرَأُ إلَيْكَ ممَّا صَنَعَ خَالِدٌ.^[1]

Ёки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Усома ибни Зайдга хитоб қилиб айтган эдиларки:

«يا أسامةُ، أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ مَا قَالَ: لا إلهَ إلَّا اللهُ؟!»

“Эй Усома ла илаха иллаллохни айтганидан сўнг уни ўлдирдингми?” Усома мана бу шахсни ўлдиришдаги ўзини хато  ижтиходи ва таъвилини асослаган пайтда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдиларки: 

«أَفَلَا شَقَقْتَ عَنْ قَلْبِهِ حَتَّى تَعْلَمَ أَقَالَهَا أَمْ لَا؟!»^[2]

Мана шу сабабга кўра айтгани ё айтмаганини билиш учун уни дилини ёриб кўрдингми? Усома айтдики: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу сўзни шу даражада такрорладиларки, кошки мана шу куни ислом келтирганимда ва ундан олдин мусулмон бўлмаганимда эди, деб орзу қилдим.

Хабашага хижрат қилган ва бадр жангида ва бошқа жангларда росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ёнида туриб иштирок этган сахоба Қуддома ибни Мазъун жумахий қуйидаги оятдан хато таъвил қилган эди, бу сахоба Умар ибни Хаттобни фарзандлари Абдуллох ва Хафсани тоғаси ва Умарни синглиси Сафияни  хўжайини бўлади:

لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِیمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ(مائده/93)‏

Иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотлар учун – агар (харом нарсалардан) сақланиб, иймон ва яхши амалларида собит бўлсалар, сўнгра ўзларини сақлаб (у нарсаларнинг харомлигига) иймон келтирсалар, сўнгра аллохдан қўрқиб, чиройли амаллар қилсалар- (илгари) еб- ичган нарсаларида гунох йўқдир. Аллох чиройли амал қилгувчиларни севади.

Мана шу сахоба маст қилувчи ичимликни ичиш гунохига дучор бўлади ва унга тушунтириб  равшан қилингандан сўнг Умар ибни Хаттоб томонидан унга хад ижро қилинади.  ^[3]

Аллох таоло қуръонда пайғамбарларнинг Нухни, Юнусни, Иброхимни, Мусони хатто пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васалламни  хато ижтиходларини бир қисмини баён қилган. Мана бу пайғамбарлардан айб топиш ва уларга таъна қилиш эмас,балки улардан ибрат ва дарс олишдир, аллох таоло қиёмат кунигача пайғамбарларни ва ўзини авлиёларини мана бу хатоларини химоя қилади ва бизлар  худди бошқа оятларни ўқиб дарс,ибрат олганимиздек мана бу оятларни қироат қилиб ибратланамиз.

Масалан мисол тариқасида айтадиган бўлсак,бизлар ўзимизни секуляр яқинларимизни хаққига дуо қилишни шаръий эмаслиги хақида сухбат қилган пайтимизда саййидимиз Иброхим алайхиссаломни хатоларига ишора қилишга уни айтишга мажбурмиз:

  إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ (ممتحنه/4)

Фақат Иброхим ўз(ининг кофир бўлган) отасига:”албатта мен ( аллохдан) сен учун мағфират сўрайман,

ادامه خواندن Савол: Абу Аъло мавдудий ва саййид Қутбга ўхшаганларнинг муовия розиаллоху анхуга ўхшаган сахобалардан айб топиб таъна қилишларидан бўлган хадаф нима? Мана бу ахли суннатни муқаддасотларини хақорат қилиш ва ахли суннатга хиёнат эмасми?  Саййид Қутбга ўхшаган кишига муовия розиаллоху анхуга таъна қилишлиги муносиб ишми?

سَوال: اَبُو اَعلی مَودُودِی وَ سَیِّید قُطبگه اوُحشَگنلَرنِینگ مُعاوِیَه رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَگن صَحابَه لَردَن عَیب تاپِیب طَعنَه قِیلِیشلَرِیدَن بوُلگن هَدَف نِیمَه؟ مَنَه بُو اَهلِی سُنَّتنِی مُقَدَّساتلَرِینِی حَقارَت قِیلِیش وَ اَهلِی سُنَّتگه خِیانَت اِیمَسمِی؟ سَیِّید قُطبگه اوُحشَگن کِیشِیگه مُعاوِیَه رَضِیَ الله عَنهُ گه طَعنَه قِیلِیشلِیگِی مُناسِب اِیشمِی؟

(مطلبنی کامل متنی)

جَواب: بُو یِیردَه شُو نَرسَه گه دِققَت قِیلَیلِیک، مَنَه بُونگه اوُحشَش مِثاللَرنِی بَیان قِیلِیشدَن مَقصَد، اوُلَردَن عَیب تاپِیب طَعنَه قِیلِیش اِیمَس، بَلکِی اوُلَردَن دَرس وَ عِبرَت آلِیش بوُلَدِی. بَنِی جُذَیمَه نِی قَتل قِیلِیشدَگِی خالِد اِبنِ وَلِیدنِی اِجتِهادِیگه وَ اُسامَه اِبنِ زَیدنِی اِجتِهادِیگه اوُحشَش خَطا اِجتِهادلَرنِی بَیان قِیلِیشدَن مَقصَد هَم مَنَه بوُندَی خَطا اِجتِهادلَردَن، تَعوِیلاتلَردَن چِیتلَنِیش وَ اوُلَرنِی تَکرارلَمَسلِیکدِیر، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم خالِد اِبنِ وَلِیدنِی خَطا تَعوِیلِیدَن بَراعَت قِیلگنلَرِیدِیک بِیزلَر هَم اوُلَرنِی مَنَه بُو اِیشلَرِیدَن بَراعَت قِیلِیشِیمِیز کِیرَک، پَیغَمبَرِیمِیز اِیککِی مَرتَه مَرحَمَت قِیلگن اِیدِیلَرکِی:   اللَّهُمَّ إنِّي أبْرَأُ إلَيْكَ ممَّا صَنَعَ خَالِدٌ.^[1]  یاکِی رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اُسامَه اِبنِ زَیدگه خِطاب قِیلِیب اَیتگن اِیدِیلَرکِی:

«يا أسامةُ، أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ مَا قَالَ: لا إلهَ إلَّا اللهُ؟!»  “اِی اُسامَه لا اِلَهَ اِلّا الله نِی اَیتگندَن سُونگ اوُنِی اوُلدِیردِینگمِی؟” اُسامَه مَنَه بُو شَخصنِی اوُلدِیرِیشدَگِی اوُزِینِی خَطا اِجتِهادِی وَ تَعوِیلِینِی اَساسلَگن پَیتدَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلدِیلَرکِی:   «أَفَلَا شَقَقْتَ عَنْ قَلْبِهِ حَتَّى تَعْلَمَ أَقَالَهَا أَمْ لَا؟!»^[2] مَنَه بُو سَبَبگه کوُرَه اَیتگنِی یا اَیتمَگنِینِی بِیلِیش اوُچُون اوُنِی دِیلِینِی یارِیب کوُردِینگمِی؟ اُسامَه اَیتدِیکِی: رسول الله صلی الله علیه وسلم مَنَه بُو سُوزنِی شُو دَرَجَه دَه تَکرارلَدِیلَرکِی،کاشکِی مَنَه شُو کوُنِی اِسلام کِیلتِیرگنِیمدَه وَ اوُندَن آلدِین مُسُلمان بوُلمَگنِیمدَه اِیدِی، دِیب آرزُو قِیلدِیم.

 حَبَشَه گه هِجرَت قِیلگن وَ بَدر جَنگِیدَه وَ باشقَه جَنگلَردَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی یانِیدَه توُرِیب اِیشتِراک اِیتگن صَحابَه قُدّامَه اِبنِ مَظعوُن جُمَهِی قوُیِیدَگِی آیَتدَن خَطا تَعوِیل قِیلگن اِیدِی، بُو صَحابَه عُمَر اِبنِ خَطابنِی فَرزَندلَرِی عَبدُالله وَ حَفصَه نِی تاغَه سِی وَ عُمَرنِی سِینگلِیسِی صافِیَه نِی حُوجَه یِینِی بوُلَدِی:

لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِیمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ(مائده/93)‏

اَیمان کِیلتِیرگن وَ یَحشِی عَمَللَر قِیلگن ذاتلَر اوُچُون – اَگر (حَرام نَرسَه لَردَن) سَقلَنِیب ، اِیمان وَ یَحشِی عَمَللَرِیدَه ثابِت بوُلسَه لَر، سُونگرَه اوُزلَرِینِی سَقلَب ( اوُ نَرسَه لَرنِینگ حَراملِیگِیگه ) اِیمان کِیلتِیرسَه لَر،سوُنگرَه اَلله دَن قوُرقِیب ،چِیرایلِی عَمَللَر قِیلسَه لَر- (اِیلگرِی) یِیب – اِیچگن نَرسَه لَرِیدَه گوُناه یوُقدِیر. اَلله چِیرایلِی عَمَل قِیلگوُچِیلَرنِی سِیوَدِی.

مَنَه شُو صَحابَه مَست قِیلوُچِی اِیچِیملِیکنِی اِیچِیش گوُناهِیگه دُوچار بوُلَدِی وَ اوُنگه توُشوُنتِیرِیب رَوشَن قِیلِینگندَن سُونگ عُمَر اِبنِ خَطاب تامانِیدَن اوُنگه حَد اِجرا قِیلِینَدِی.  ^[3]

اَلله تَعالی قُرآندَه پَیغَمبَرلَرنِینگ نوُحنِی، یُونُسنِی،اِبراهِیمنِی،مُوسَی نِی حَتّی پَیغَمبَرِی خاتَم صَلی الله علیه وسلمنی خَطا اِجتِهادلَرِینِی بِیر قِیسمِینِی بَیان قِیلگن. مَنَه بُو پَیغَمبَرلَردَن عَیب تاپِیش وَ اوُلَرگه طَعنَه قِیلِیش اِیمَس، بَلکِی اوُلَردَن عِبرَت وَ دَرس آلِیشدِیر، اَلله تَعالی قِیامَت کوُنِیگچَه پَیغَمبَرلَرنِی وَ اوُزِینِی اَولِیالَرِینِی مَنَه بُو خَطالَرِینِی حِمایَه قِیلَدِی وَ بِیزلَر حُوددِی باشقَه آیَتلَرنِی اوُقِیب دَرس، عِبرَت آلگنِیمِیزدِیک مَنَه بُو آیَتلَرنِی قِرائَت قِیلِیب عِبرَتلَنَمِیز.

مَثَلاً مِثال طَرِیقَه سِیدَه اَیتَدِیگن بوُلسَک، بِیزلَر اوُزِیمِیزنِی سِکوُلار یَقِینلَرِیمِیزنِی حَققِیگه دُعا قِیلِیشنِی شَرعِی اِیمَسلِیگِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلگن پَیتِیمِیزدَه سَیِّیدِیمِیز اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلامنِی خَطالَرِیگه اِیشارَه قِیلِیشگه اوُنِی اَیتِیشگه مَجبُورمِیز:

  إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ (ممتحنه/4)  فَقَط اِبراهِیم اوُزِ(ینِینگ کافِر بوُلگن) آتَه سِیگه: “اَلبَتَّه مِین ( اَلله دَن) سِین اوُچُون مَغفِرَت سُورَیمَن.

ادامه خواندن سَوال: اَبُو اَعلی مَودُودِی وَ سَیِّید قُطبگه اوُحشَگنلَرنِینگ مُعاوِیَه رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَگن صَحابَه لَردَن عَیب تاپِیب طَعنَه قِیلِیشلَرِیدَن بوُلگن هَدَف نِیمَه؟ مَنَه بُو اَهلِی سُنَّتنِی مُقَدَّساتلَرِینِی حَقارَت قِیلِیش وَ اَهلِی سُنَّتگه خِیانَت اِیمَسمِی؟ سَیِّید قُطبگه اوُحشَگن کِیشِیگه مُعاوِیَه رَضِیَ الله عَنهُ گه طَعنَه قِیلِیشلِیگِی مُناسِب اِیشمِی؟

س: هدف امثال ابواعلی مودودی و سیدقطب از عیب گرفتن و طعن از صحابه ای چون معاویه رضی الله عنه چیست؟ آیا این توهین به مقدسات اهل سنت و خیانت به اهل سنت نیست؟آیا شایسته است کسی مثل سید قطب حضرت معاویه رضی الله عنه را مورد طعن قرار بدهد؟ 

(متن کامل مطلب)

ج: دقت کنیم در اینجا هدف گرفتن درس با مثالهایی است که ناگزیر از بیان آنهاهستیم نه عیب جویی و طعن زدن. اجتهاد اشتباه صحابه مثل اجتهاد خالد بن ولید در قتل بَنِي جَذِيمَةَ و اجتهاد اسامه بن زید و … باید بیان شود و از این اجتهاد و تاویلات اشتباه برائت شود تا تکرار نشود همچنانکه رسول الله صلی الله علیه وسلم از تاویل اشتباه خالد بن ولید برائت کرد و دوبار فرمود: اللَّهُمَّ إنِّي أبْرَأُ إلَيْكَ ممَّا صَنَعَ خَالِدٌ.^[1]

یا رسول الله صلی الله علیه وسلم خطاب به اسامه بن زید گفت: «يا أسامةُ، أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ مَا قَالَ: لا إلهَ إلَّا اللهُ؟!» آيا بعد از آنکه لا اله الا الله گفت، وی را کشتی؟ زمانی که اسامه اجتهاد و تاویل اشتباه خودش را در توجیه قتل این شخص بیان کرد رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «أَفَلَا شَقَقْتَ عَنْ قَلْبِهِ حَتَّى تَعْلَمَ أَقَالَهَا أَمْ لَا؟!»^[2] آيا دلش را شکافتی و شق کردی تا بدانی از اين سبب آنرا گفته يا نه؟  اسامه می گوید: به اندازه ای رسول الله اين سخن را تکرار کرد که آرزو کردم کاش در آن روز اسلام می آوردم و پيش از اين روز مسلمان نشده بودم.

یا زمانی که قدامة بن مظعون جُمَحی، که از اصحابی بود که به حبشه هجرت کرد و در جنگ بدر و سایر جنگ‌ها در کنار رسول الله صلی الله علیه وسلم حضور داشت و دایی عبدالله و حفصه، فرزندان عمر خطاب و هم‌چنین همسر صفیّه خواهر عمر بود با تاویل اشتباه از آیه ی : لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِیمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ(مائده/93)‏ بر کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند ، گناهی به سبب آنچه نوشیده‌اند متوجّه آنان نیست، اگر پرهیز کنند وایمان بیاورند و کارهای شایسته انجام دهند . بعد از آن پرهیز کنند و ایمان داشته باشند . سپس پرهیز کنند و همه کارهای خود را نیکو کنند، و خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد؛ دچار گناه نوشیدن مسکرات شد و ضمن روشن کردن او توسط عمر بن خطاب حد بر او اجرا شد.^[3]

 الله تعالی نیز پاره ای از اجتهادات اشتباه پیامبران را در قرآن بیان کرده از نوح و یونس و ابراهیم و موسی بگیر تا پیامبر خاتم علیهم السلام و الصلاة. این عیبجویی از پیامبران و طعن زدن به آنها نیست بلکه گرفتن درس از آنهاست که الله تعالی تا روز قیامت از این اشتباهات پیامبران و اولیای خودش در کتابش محافظت کرده است و ما با قرآئت این آیات مثل سایر آیات ثواب و درس و عبرت می گیریم.

به عنوان مثال زمانی که ما در مورد نامشروع بودن دعا برای نزدیکان سکولار خود صحبت می کنیم مجبوریم به اشتباه سیدنا ابراهیم علیه السلام اشاره کنیم و بگوئیم: إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ (ممتحنه/4) یا زمانی که در مورد اهل دعوت و عدم فرار از دعوت صحبت می کنیم که فرار از دعوت ظلم است و شخص را جزو ظالمین قرار می دهد بخصوص زمانی که فرض عین می شود به داستان سیدنا یونس علیه اسلام اشاره کنیم تا مثل ایشان اشتباه نکنیم و جزو ظالمین نشویم که فرمود: لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ (انبیاء/87) اله برحقی جز تو نیست و تو پاک و منزّهی، من از جمله ستمکاران شده‌ام.

اصحاب و تابعین و سایر مومنین مجاهد نیز تابع همین قاعده هستند. ابن حجر عسقلانی رحمه الله می گوید: “اهل سنت بر این اتفاق کرده‌اند که کسی از اصحاب به خاطر آنچه از آنها سر زده نباید مورد عیب‌جویی قرار بگیرند”.^[4] ما نه تنها از اصحاب بلکه از تمام اهل اجتهاد گذشته و حال هم عیب جویی نمی کنیم اما با این وجود ضمن رعایت احترام کامل و بیان اجتهادات اشتباه آنها، دیدگاه صحیح را نیز بیان می کنیم.

ادامه خواندن س: هدف امثال ابواعلی مودودی و سیدقطب از عیب گرفتن و طعن از صحابه ای چون معاویه رضی الله عنه چیست؟ آیا این توهین به مقدسات اهل سنت و خیانت به اهل سنت نیست؟آیا شایسته است کسی مثل سید قطب حضرت معاویه رضی الله عنه را مورد طعن قرار بدهد؟ 

Савол: Абу Аъло мавдудий ва саййид Қутбга ўхшаганларнинг муовия розиаллоху анхуга ўхшаган сахобалардан айб топиб таъна қилишларидан бўлган хадаф нима? Мана бу ахли суннатни муқаддасотларини хақорат қилиш ва ахли суннатга хиёнат эмасми?  Саййид Қутбга ўхшаган кишига муовия розиаллоху анхуга таъна қилишлиги муносиб ишми?

( 2- қисм)

Масалан мисол тариқасида айтадиган бўлсак,бизлар ўзимизни секуляр яқинларимизни хаққига дуо қилишни шаръий эмаслиги хақида сухбат қилган пайтимизда саййидимиз Иброхим алайхиссаломни хатоларига ишора қилишга уни айтишга мажбурмиз:

  إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ (ممتحنه/4)

Фақат Иброхим ўз(ининг кофир бўлган) отасига:”албатта мен ( аллохдан) сен учун мағфират сўрайман,

Ёки бўлмасам ахли даъват ва даъватдан қочмаслик ва даъватдан қочишлик зулм бўлиши ва махсусан фарзи аъйн бўлган замонларда  шахсни золимлар жумласига кириб қолишига сабаб бўлиши хақида сухбат қилинган пайтда саййидимиз Юнусни достонига ишора қиламиз, чунки бизлар бундан ибрат олиб золимлар жумласидан бўлиб қолмаслигимиз учун керак:

  لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ (انبیاء/87)

“Хеч илох йўқ, магар ўзинг бордирсан, эй пок парвардигор, дархақиқат мен (ўз жонимга) жабр қилгувчиладан бўлиб қолдим”,деб нидо қилган (пайтини эсланг)

Сахобалар,тобеъинлар ва бошқа мужохид мўъминлар хам мана шу қоидага тобеъдирлар. Ибни Хажар Асқалоний рохимахуллох айтадики: “ахли суннат шунга иттифоқ қилишганки, сахобалардан хеч қайси бири қилган ишлари сабабли айбланмаслиги керак”. Бизлар бу ерда уларни айбламаймиз, балки уларни комил хурмат қилган холда уларнинг хато ижтиходларини баён қиламиз ва тўғри назарни билдирамиз. ^[1]

-“Ла илаха иллаллох” ахлини қонидан мухофизат қилиш ва “ла илаха иллаллох” ахлига нисбатан ёмон гумон қилишдан сақланиш ва мўъминга нисбатан ёмон гумон қилишни харомлиги

«وأن يُظَنَّ بِهِ ظَنَّ السَّوءِ»^[2]

ва”ахкомларни тартиблаш ва хукм содир қилиш зохирий сабабларга асосан қилиниши” хақида сухбат қилар эканмиз, Усома ибни Зайд розиаллоху анхуни достонига ва у кишини хато ижтиходи,таъвилига ишора қиламиз, бу ерда биз у кишини хақорат қилиб ёки баъзиларни сўзига кўра таъна қилмоқчи эмасмиз ,балки бу ишдан дарс олиб ибратланмоқчимиз; ^[3]

-Ёки Абу  Аъло Мавдудийга ўхшаб исломий хокимиятни касаллик илмини тарихини  ўрганиш бўйича  “хилофат ва мулукият” номли китобни ёзган пайтида, исломий хилофатни шохигарликка айланиш сабаблари хақида сухбат қилиши хам табиий нарса, албатта бу ерда муовиянинг катта бидъатни омили сифатида айтилади.   Масалан айтадики:  мана бу исломий хукумат қонуний ва усулга асосланган эди, у қонунларга асосланган холда тузиб чиқилган эди………. муовия вилоят хокими сифатида қонун бўйича байъат берилган халифага байъат беришдан бош тортишликка хаққи йўқ эди.  ^[4][5]

-Ёки саййид Қутб хилофати рошидинни ва рахбариятни хуқуқи ва дорул исломни бархақ рахбариятига қарши қўзғалон ва қиём қилишни ношаръий эканлигини текшириб бу хақида сухбат қилган пайтида муовияга ишора қилишга мажбур. Саййид Қутб (1387 қамарийда шахид бўлган) айтадики: аслида исломий умматни бутун ер юзи бўйича фақат бир имоми бор, одамлар бир имомга байъат қилган пайтида агар бир бошқа шахс имомликни иддаъо қиладиган бўлса мўъминлар уни ўлдиришлари лозим; чунки улар боғийлардир. Мана шу аслни эътиборга олган холда, имоми Али жамал ва соффайнда ахли бағийга қарши жанг қилди ва катта сахобалар хам у кишини ёнида бўлишган. Агар диққат қилсак шуни билиб оламизки, аслида саййид Қутб янги бир нарсани айтмаган,балки фақатгина сахобаларни ва мусулмонлар аиммасини ижмоъсини баён қилган холос.   ^[6][7][8]  

-Ёки ибни Таймияга ўхшаган кишилар хилофати рошида давридаги қўғзалончилар жараёнини кўздан кечириб касаллик илмини тарихини  текшириб чиққан пайтида Усмон ибни Аффонни хукуматини босиб ўтган йўлига  ишора қилиши лозим бўлади.  ^[9]

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Савол: Абу Аъло мавдудий ва саййид Қутбга ўхшаганларнинг муовия розиаллоху анхуга ўхшаган сахобалардан айб топиб таъна қилишларидан бўлган хадаф нима? Мана бу ахли суннатни муқаддасотларини хақорат қилиш ва ахли суннатга хиёнат эмасми?  Саййид Қутбга ўхшаган кишига муовия розиаллоху анхуга таъна қилишлиги муносиб ишми?

سَوال: اَبُو اَعلی مَودُودِی وَ سَیِّید قُطبگه اوُحشَگنلَرنِینگ مُعاوِیَه رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَگن صَحابَه لَردَن عَیب تاپِیب طَعنَه قِیلِیشلَرِیدَن بوُلگن هَدَف نِیمَه؟ مَنَه بُو اَهلِی سُنَّتنِی مُقَدَّساتلَرِینِی حَقارَت قِیلِیش وَ اَهلِی سُنَّتگه خِیانَت اِیمَسمِی؟ سَیِّید قُطبگه اوُحشَگن کِیشِیگه مُعاوِیَه رَضِیَ الله عَنهُ گه طَعنَه قِیلِیشلِیگِی مُناسِب اِیشمِی؟

( 2 – قیسم)

مَثَلاً مِثال طَرِیقَه سِیدَه اَیتَدِیگن بوُلسَک، بِیزلَر اوُزِیمِیزنِی سِکوُلار یَقِینلَرِیمِیزنِی حَققِیگه دُعا قِیلِیشنِی شَرعِی اِیمَسلِیگِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلگن پَیتِیمِیزدَه سَیِّیدِیمِیز اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلامنِی خَطالَرِیگه اِیشارَه قِیلِیشگه اوُنِی اَیتِیشگه مَجبُورمِیز:

  إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ (ممتحنه/4)  فَقَط اِبراهِیم اوُزِ(ینِینگ کافِر بوُلگن) آتَه سِیگه: “اَلبَتَّه مِین ( اَلله دَن) سِین اوُچُون مَغفِرَت سُورَیمَن.

یاکِی بُولمَسَم اَهلِی دَعوَت وَ دَعوَتدَن قاچمَسلِیک وَ دَعوَتدَن قاچِیشلِیک ظُلم بُولِیشِی وَ مَخصُوصاً فَرضِ عَین بوُلگن زَمانلَردَه شَخصنِی ظالِملَر جُملَه سِیگه کِیرِیب قالِیشِیگه سَبَب بوُلِیشِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلِینگن پَیتدَه سَیِّیدِیمِیز یُونُسنِی داستانِیگه اِیشارَه قِیلَمِیز، چُونکِی بِیزلَر بُوندَن عِبرَت آلِیب ظالِملَر جُملَه سِیدَن بُولِیب قالمَسلِیگِیمِیز اوُچُون کِیرَک:

  لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ (انبیاء/87)  “هِیج اِلَه یُوق، مَگر اوُزِینگ باردِیرسَن، اِی پاک پَروَردِیگار، دَرحَقِیقَت مِین (اوُز جانِیمگه) جَبر قِیلگوُچِیلَردَن بُولِیب قالدِیم،” دِیب نِدا قِیلگن (پَیتِینِی اِیسلَنگ)

صَحابَه لَر، تابِیعِنلَر وَ باشقَه مُجاهِد مُؤمِنلَر هَم مَنَه  شُو قائِدَه گه تابِع دِیرلَر. اِبنِ حَجَر عَسقَلانِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: “اَهلِی سُنَّت شوُنگه اِتِّفاق قِیلِیشگنکِی، صَحابَه لَردَن هِیچ قَیسِی بِیرِی قِیلگن اِیشلَرِی سَبَبلِی عَیبلَنمَسلِیگِی کِیرَک.” بِیزلَر بُو یِیردَه اوُلَرنِی عَیبلَمَیمِیز، بَلکِی اوُلَرنِی کامِل حُرمَت قِیلگن حالدَه اوُلَرنِینگ خَطا اِجتِهادلَرِینِی بَیان قِیلَمِیز وَ توُغرِی نَظَرنِی بِیلدِیرَمِیز. ^[1]

– “لا اله الّا الله” اَهلِینِی قانِیدَن مُخافِظَت قِیلِیش وَ “لا اله الّا الله” اَهلِیگه نِسبَتاً یامان گوُمان قِیلِیشدَن سَقلَنِیش وَ مُؤمِنگه نِسبَتاً یامان گوُمان قِیلِیشنِی حَراملِیگِی   «وأن يُظَنَّ بِهِ ظَنَّ السَّوءِ»^[2]  وَ “اَحکاملَرنِی تَرتِیبلَش وَ حُکم صادِر قِیلِیش ظاهِرِی سَبَبلَرگه اَساساً قِیلِینِیشِی ” حَقِیدَه صُحبَت قِیلَر اِیکَنمِیز، اُسامَه اِبنِ زَید رَضِیَ الله عَنهُ نِی داستانِیگه وَ اوُ کِیشِینِی خَطا اِجتِهادِی، تَعوِیلِیگه اِیشارَه قِیلَمِیز،بُو یِیردَه بِیز اوُ کِیشِینِی حَقارَت قِیلِیب یاکِی بَعضِیلَرنِی سُوزِیگه کوُرَه طَعنَه قِیلماقچِی اِیمَسمِیز، بَلکِی بُو اِیشدَن دَرس آلِیب عِبرَتلَنماقچِیمِیز؛ ^[3]

– یاکِی اَبُو اَعلَی مَودوُدِیگه اوُحشَب اِسلامِی حاکِمِیَتنِی کَسَللِیک عِلمِینِی تَرِیخِینِی اوُرگنِیش بُویِیچَه “خِلافَت وَ مُلوُکِیَت” ناملِی کِتابنِی یازگن پَیتِیدَه، اِسلامِی خِلافَتنِی شاهِیگرلِیککَه اَیلَنِیش سَبَبلَرِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلِیشِی هَم طَبِیعِی نَرسَه، اَلبَتَّه بُو یِیردَه مُعاوِیَه نِینگ کَتتَه بِدعَتنِی عامِلِی صِیفَتِیدَه اَیتِیلَدِی. مَثَلاً اَیتَدِیکِی: مَنَه بُو اِسلامِی حُکوُمَت قانوُنِی وَ اوُصُولگه اَساسلَنگن اِیدِی، اوُ قانوُنلَرگه اَساسلَنگن حالدَه توُزِیب چِیقِیلگن اِیدِی……..مُعاوِیَه وِلایَت حاکِمِی صِیفَتِیدَه قانوُن بُویِیچَه بَیعَت بِیرِیلگن خَلِیفَه گه بَیعَت بِیرِیشدَن باش تارتِیشلِیککَه حَققِی یُوق اِیدِی. ^[4][5]

– یاکِی سَیِّید قُطب خِلافَتِی راشِیدِیننِی وَ رَهبَرِیَتنِی حُقوُقِی وَ دارُ الاِسلامنِی بَرحَق رَهبَرِیَتِیگه قَرشِی قوُزغَلان وَ قِیام قِیلِیشنِی ناشَرعِی اِیکَنلِیگِینِی تِیکشِیرِیب بُوحَقِیدَه صُحبَت قِیلگن پَیتِیدَه مُعاوِیَه گه اِیشارَه قِیلِیشگه مَجبُور. سَیِّید قُطب ( 1387 قَمَرِیدَه شَهِید بُولگن) اَیتَدِیکِی: اَصلِیدَه اِسلامِی اوُمَّتنِی بُوتوُن یِیر یوُزِی بُویِیچَه فَقَط بِیر اِمامِی بار، آدَملَر بِیر اِمامگه بَیعَت قِیلگن پَیتِیدَه اَگر بِیر باشقَه شَخص اِماملِیکنِی اِدَّعا قِیلَدِیگن بُولسَه مُؤمِنلَر اوُنِی اوُلدِیرِیشلَرِی لازِم؛ چوُنکِی اوُلَر باغِیلَردِیر. مَنَه شُو اَصلنِی اِعتِبارگه آلگن حالدَه، اِمامِی عَلِی جَمَل وَ صَافَّیندَه اَهلِی بَغِیگه قَرشِی جَنگ قِیلَدِی وَ کَتتَه صَحابَه لَر هَم اوُ کِیشِینِی یانِیدَه بوُلِیشگن. اَگر دِققَت قِیلسَک شُونِی بِیلِیب آلَمِیزکِی، اَصلِیدَه سَیِّید قُطب یَنگِی بِیر نَرسَه نِی اَیتمَگن، بَلکِی فَقَطگِینَه صَحابَه لَرنِی وَ مُسُلمانلَرنِی اَئِمَّه سِینِی اِجماعسِینِی بَیان قِیلگن حالاص.    ^[6][7][8]  

– یاکِی اِبنِ تَیمِیَه گه اوُحشَگن کِیشِیلَر خِلافَتِی راشِیدَه دَورِیدَه قوُزغَلانچِیلَر جَرَیانِینِی کوُزدَن کِیچِیرِیب کَسَللِیک عِلمِینِی تَرِیخِینِی تِیکشِیرِیب چِیققَن پَیتِیدَه عُثمان اِبنِ عَفواننِی حُکوُمَتِینِی باسِیب اوُتگن یوُلِیگه اِیشارَه قِیلِیشِی لازِم بُولَدِی. ^[9]

( دوامی بار……)

ادامه خواندن سَوال: اَبُو اَعلی مَودُودِی وَ سَیِّید قُطبگه اوُحشَگنلَرنِینگ مُعاوِیَه رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَگن صَحابَه لَردَن عَیب تاپِیب طَعنَه قِیلِیشلَرِیدَن بوُلگن هَدَف نِیمَه؟ مَنَه بُو اَهلِی سُنَّتنِی مُقَدَّساتلَرِینِی حَقارَت قِیلِیش وَ اَهلِی سُنَّتگه خِیانَت اِیمَسمِی؟ سَیِّید قُطبگه اوُحشَگن کِیشِیگه مُعاوِیَه رَضِیَ الله عَنهُ گه طَعنَه قِیلِیشلِیگِی مُناسِب اِیشمِی؟

س: هدف امثال ابواعلی مودودی و سیدقطب از عیب گرفتن و طعن از صحابه ای چون معاویه رضی الله عنه چیست؟ آیا این توهین به مقدسات اهل سنت و خیانت به اهل سنت نیست؟آیا شایسته است کسی مثل سید قطب حضرت معاویه رضی الله عنه را مورد طعن قرار بدهد؟ 

( 2 – قسمت)

به عنوان مثال زمانی که ما در مورد نامشروع بودن دعا برای نزدیکان سکولار خود صحبت می کنیم مجبوریم به اشتباه سیدنا ابراهیم علیه السلام اشاره کنیم و بگوئیم: إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ (ممتحنه/4) یا زمانی که در مورد اهل دعوت و عدم فرار از دعوت صحبت می کنیم که فرار از دعوت ظلم است و شخص را جزو ظالمین قرار می دهد بخصوص زمانی که فرض عین می شود به داستان سیدنا یونس علیه اسلام اشاره کنیم تا مثل ایشان اشتباه نکنیم و جزو ظالمین نشویم که فرمود: لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ (انبیاء/87) اله برحقی جز تو نیست و تو پاک و منزّهی، من از جمله ستمکاران شده‌ام.

اصحاب و تابعین و سایر مومنین مجاهد نیز تابع همین قاعده هستند. ابن حجر عسقلانی رحمه الله می گوید: “اهل سنت بر این اتفاق کرده‌اند که کسی از اصحاب به خاطر آنچه از آنها سر زده نباید مورد عیب‌جویی قرار بگیرند”.^[1] ما نه تنها از اصحاب بلکه از تمام اهل اجتهاد گذشته و حال هم عیب جویی نمی کنیم اما با این وجود ضمن رعایت احترام کامل و بیان اجتهادات اشتباه آنها، دیدگاه صحیح را نیز بیان می کنیم.

• زمانی که ما در مورد محافظت از خون اهل «لا اله الا الله» و پرهیز از سوءظن نسبت به اهل«لا اله الا الله» و حرام بودن سوء ظن به مومن «وأن يُظَنَّ بِهِ ظَنَّ السَّوءِ»^[2] و «تهیه و ترتیب احکام و صدور حکم بر اساس اسباب ظاهری غیر ازامور باطنی»^[3] صحبت می کنیم و به داستان اسامه بن زید رضی الله عنهما و اجتهاد و تاویل اشتباه ایشان اشاره می کنیم در اینجا توهین به ایشان و به قول بعضی ها طعن زدن و سب ایشان نیست بلکه گرفتن عبرت و درس است؛
• –          یا زمانی که امثال ابوالاعلی مودودی کتاب«خلافت و ملوکیت» را در آسیب شناسی حاکمیت اسلامی می نویسد و با توصیفی از خلافت اسلامی به زمینه های تبدیل شدن آن به شاهیگری می پردازد طبیعی است از معاویه به عنوان عامل این انتقال و بدعت بزرگ صحبت کند.^[4] و مثلاً بگوید: این حکومت خلافت اسلامی قانونى و اصولى بود که در آن براى هر دعوى و ادعا قانون و مقرراتى وضع شده بود… معاویه به عنوان استاندار حق نداشت از اطاعت خلیفه‏اى که بیعت قانونى با وى صورت گرفته بود…سرباز زند.^[5]
• یا زمانی که سید قطب به بررسی خلافت راشده و حقوق رهبریت و نامشروع بودن شورش و قیام بر علیه رهبریت برحق دارالاسلام صحبت می کند مجبور است به معاویه اشاره کند. ^[6] سید قطب (شهادت 1387ق) می گوید: اصل این است که امت اسلامی در پهنه زمین یک امام بیشتر ندارند و وقتی مردم با امامی بیعت می کنند، مؤمنان باید شخص دیگری را که ادعای امامت می کند او و یارانش را بکشند؛ چون باغی هستند. با توجه به همین اصل، امام علی با اهل بغی در جمل و صفین جنگید و بزرگان صحابه هم در کنار ایشان قرار داشتند.^[7] اگر دقت کنیم سید قطب در واقع چیز تازه ای نگفته و تنها اجماع صحابه و ائمه ی مسلمین را بیان کرده است.^[8]  
• یا کسانی چون ابن تیمیه زمانی که به آسیب شناسی جریانات شورشی در خلافت راشده می پردازد مجبور است به سیر حکومتی عثمان بن عفان اشاره کند.^[9]
• –         (ادامه دارد…….)

ادامه خواندن س: هدف امثال ابواعلی مودودی و سیدقطب از عیب گرفتن و طعن از صحابه ای چون معاویه رضی الله عنه چیست؟ آیا این توهین به مقدسات اهل سنت و خیانت به اهل سنت نیست؟آیا شایسته است کسی مثل سید قطب حضرت معاویه رضی الله عنه را مورد طعن قرار بدهد؟