1-Савол: жиходни сахих каналлари қайсилар бўлади? Зарурат холатида бир неча хизбга эга бўлишни иложи йўқми?

1-Савол: жиходни сахих каналлари қайсилар бўлади? Зарурат холатида бир неча хизбга эга бўлишни иложи йўқми?

Жавоб: бизлар учун меъёр исломдир ва бу номни,унвонни аллох бизлар учун танлаган ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам буни тасдиқлаганлар. Аллох таоло қуйидаги амрга буюргандан сўнг:

« وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ ۚ »

Ва аллох йўлида хақ жиход-ла жиход қилингиз!

هُوَ اجْتَبَاكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ ۚ ؛

Унинг ўзи сизларни (шу муқаддас дин учун ) сайлади ва бу динда сизларга бирон хараж-танглик қилмади.

 مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ ۚ

Оталарингиз Иброхимнинг динини (яъни исломни ушлангиз)!

هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ وَفِي هَٰذَا،

(аллохнинг) ўзи сизларни илгари(ги муқаддас китобларида) хам, мана шу (қуръонда) хам мусулмонлар ( яъни ўзининг динига бўйсинувчилар) деб атади.

لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ ۚ ،

Токи (қиёмат кунида) пайғамбар сизларнинг устингизда гувох бўлиши учун, сизлар эса (барча динлардаги) одамлар устингизда гувох бўлишингиз учун ,

 فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلَاكُمْ ۖ فَنِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُ (حج/78)

Бас,намозни тўкис адо этингиз, закотни (хақдорларга) ато этингиз ва аллохга боғланингиз! У сизларнинг хожангиздир. Бас,у зот нақадар яхши хожа ва нақадар яхши мададкордир!

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мархамат қиладиларки:

«أَنَا آمُرُكُمْ بِخَمْسٍ اللَّهُ أَمَرَنِي بِهِنَّ، السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ وَالجِهَادُ وَالهِجْرَةُ وَالجَمَاعَةُ، فَإِنَّهُ مَنْ فَارَقَ الجَمَاعَةَ قِيدَ شِبْرٍ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الإِسْلَامِ مِنْ عُنُقِهِ إِلَّا أَنْ يَرْجِعَ، وَمَنْ ادَّعَى دَعْوَى الجَاهِلِيَّةِ فَإِنَّهُ مِنْ جُثَا جَهَنَّمَ»

Аллох менга буюрган беш нарсага сизларни буюраман: эшитиш ва итоат қилиш, жиход, хижрат қилиш ва жамоат билан бирга бўлиш, кимки жамоатдан бир қарич жудо бўлса, арқон яъни ислом (таъаххудини) ўзини бўйнидан чиқариб ташлабди, магар яна жамоатга қайтади, ўзини жохилият номлари,унвонлари билан чақирадиган ва унга эътиқод қиладиган кимсалар жаханнам ахлини жумласидан хисобланади. Шу пайтда бир киши айтдики: эй росулуллох! Агар намоз ўқиса,рўза тутса хам шундай бўладими?! Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдиларки:

 «وَإِنْ صَلَّى وَصَامَ، فَادْعُوا بِدَعْوَى اللَّهِ الَّذِي سَمَّاكُمُ المُسْلِمِينَ المُؤْمِنِينَ، عِبَادَ اللَّهِ»[1]

Агарчи намоз ўқиса ва рўза тутса хам, шундай  бўлгач эй аллохни бандалари! Бир-бирингизни аллох сизларни номлаган ном ва унвон билан мусулмонлар ё мўъминлар ,деб  чақирингиз.

Бу суратда бизлар учун жаъфарий ё ханафий ё зайдий ё моликий,шофеъий мазхабида ва исломдаги хос кишиларни тафсирида бўлишлик эмас,балки мусулмон ва мўъмин бўлиш мухим аслдир. Жиход амридаги асл хам мусулмонларнинг  вохид рахбарияти  ва вохид жамоатидадир, унда “қўмондонлик вахдати” ва “дастур вахдати” хокимдир,

«تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ»،

Мўъминларнинг инқилобий,жиходий харакатидаги биринчи қадам  ё мархала, кичик мужохид ташкилотларини ёки мужохидларни кичик шўроларини барчасини ягона ташкилот ва мужохидларнинг катта шўросида жамланишидир, мана бу улил амр шўроси вохид уммат ва вохид ижмоъ ва вохид рахбарияти билан “уч абзор”ни биринчи  намояндаси бўлади ва мусулмонларнинг вохид жамоатини вужудга келтиради. Мана бу мархалада мужохидларнинг вохид шўросини ташлаб хар қандай фирқа ё хизбга фирқани,мазхабни,фикрни бахона қилган холда қўшилиб кетиш, дарвоқеъ асли “ваътасиму биллах”ни ташлаб қўйишлик ва тафарруқга бурилиш ва мусулмонларни жамоатидан жудо бўлиш ва ўзини бўйнидан ислом (таъаххуди) арқонини чиқариб ташлаш хисобланади,

«مَنْ فَارَقَ الجَمَاعَةَ قِيدَ شِبْرٍ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الإِسْلَامِ مِنْ عُنُقِهِ»

жиходни сахих йўлидан ошкора жаханнам томонга бурилиб кетиш хисобланади,

 «مِنْ جُثَا جَهَنَّمَ»

Мужохидларнинг мана бу вохид шўроси исломий изтирорий бадал хукумат кўринишига ўтган пайтида, мана бу шакл билан ” уч абзорни” иккинчи абзори вужудга келади, мана бу шўро исломий изтирорий бадал хукуматда хал бўлиб кетади; исломий изтирорий бадал хукумат мавжуд бўлиб туриб ханафий,жаъфарий,шофеъий,наждийларга мунтасиб бўлган хар қандай исм,расмга эга мазхабий,фикрий,фирқаий гурухларга ё хизбларга қўшилиб кетиш хам,жиходдан ошкора бурилиб кетиш ва мусулмонларни ўртасида тафарруқни вужудга келтириш хисобланади; энди мана бу исломий изтирорий бадал хукумат ўзини охирга комил кўринишига хилафату ала минхажин нубуввахга айланган пайтида,барча мусулмонларнинг ва мўъминларнинг хадафи бўлмиш учинчи абзор вужудга келган бўлади.

Мана бу суратда биз мусулмонлар оддий холатда жиходимизни олдинга суриш ва хадафимиз бўлмиш уч абзорга етиш йўлида мухим воситаларга эхтиёжимиз бор, бу хам бўлса танхо замонат қилувчи абзор қуйидаги нарсадир:

 «تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ»

خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ-1

Аввалги ва энг мухим абзор бўлиб, бизлар уни Хасан ибни Али розиаллоху анхудан сўнг то бугунги кунгача бу неъматдан махруммиз.

2-Исломий изтирорий бадал хукумат хилафату ала минхажин нубуввахни йўқлиги пайтида зарурат,ночорлик, изтирор  хукми юзасидан хилафату ала минхажин нубуввахни  ўринбосари,бадали сифатида ўзини вазифасини бажарган.

3-Мужохидларнинг вохид шўроси эса хилафату ала минхажин нубуввах ва исломий изтирорий бадал хукуматни йўқлиги пайтида ўзини вазифасини бажаради.

 Мана бу “уч абзор” ўзидаги вохид шўро ва вохид рахбарият билан мўъминларнинг вохид назарини ироя беради, буни натижасида вохид жамоатнинг вохид фикрини вужудга келтириб мусулмонларни тафарруқни шарридан узоқлаштиради, аллох таоло мўъминларнинг мана бу йўли хақида мархамат қиладики:

 وَمَن یُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُ الْهُدَى وَیَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءتْ مَصِیراً ‏(نساء/115)

Ким хақ йўлни аниқ билганидан кейин пайғамбарга хилоф иш қилса ва мўъминларни йўлларидан бошқа йўлга эргашиб кетса, биз уни кетганича қўйиб берамиз. Сўнгра жаханнамга дохил қиламиз. Нақадар ёмон жой-у!


[1] أخرجه أبو داود (4758)، وأحمد (21561)، وابن أبي عاصم في (السنة) 892/ سنن الترمذي2863 / صحيح الترمذي2863  

سَوال: جِهادنِی صَحِیح کَنَللَرِی قَیسِیلَر بُولَدِی؟ ضَرُورَت حالَتِیدَه بِیر نِیچَه حِزبگه اِیگه بُولِیشنِی عِلاجِی یوُقمِی؟

سَوال: جِهادنِی صَحِیح کَنَللَرِی قَیسِیلَر بُولَدِی؟ ضَرُورَت حالَتِیدَه بِیر نِیچَه حِزبگه اِیگه بُولِیشنِی عِلاجِی یوُقمِی؟

جَواب: بِیزلَر اوُچُون مِعیار اِسلامدِیر وَ بُو نامنِی، عُنواننِی اَلله بِیزلَر اوُچُون تَنلَگن وَ رَسُول الله صلی الله علیه وسلم هَم بُونِی تَصدِیقلَگنلَر. اَلله تَعالی قوُیِیدَگِی اَمرگه بُویُورگندَن سُونگ:   « وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ ۚ »  وَ اَلله یوُلِیدَه حَق جِهاد-لَه جِهاد قِیلِینگِیز!

هُوَ اجْتَبَاكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ ۚ ؛ اوُنِینگ اوُزِی سِیزلَرنِی (شوُ مُقَدَّس دِین اوُچُون) سَیلَدِی وَ بُو دِیندَه سِیزلَرگه بِیران هَرَج- تَنگلِیک قِیلمَدِی. 

مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ ۚ  آتَه لَرِینگِیز اِبراهِیمنِینگ دِینِینِی ( یَعنِی اِسلامنِی اوُشلَنگِیز)!

هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ وَفِي هَٰذَا، (اَلله نِینگ) اوُزِی سِیزلَرنِی اِیلگرِی(گِی مُقَدَّس کِتابلَرِیدَه) هَم، مَنَه شُو (قُرآندَه) هَم مُسُلمانلَر (یَعنِی اوُزِینِینگ دِینِیگه بوُیسِینُوچِیلَر) دِیب اَتَدِی. 

لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ ۚ ، تاکِی (قِیامَت کوُنِیدَه) پَیغَمبَرلَر سِیزلَرنِینگ اوُستِینگِیزدَه گوُواه بوُلِیشِی اوُچُون، سِیزلَر اِیسَه (بَرچَه دِینلَردَگِی) آدَملَر اوُستِینگِیزدَه گوُواه بوُلِیشِینگِیز اوُچُون،   فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلَاكُمْ ۖ فَنِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُ (حج/78)  بَس، نَمازنِی توُکِیس عَدا اِیتِینگِیز، زَکاتنِی (حَقدارلرگه) عَطا اِیتِینگِیز وَ اَلله گه باغلَنِینگِیز! اوُ سِیزلَرنِینگ هاجَنگِیزدِیر. بَس، اوُ ذات نَقَدَر یَحشِی هاجَه وَ نَقَدَر یَحشی مَدَدکاردِیر!

رَسُول الله صلی الله علیه وسلم هَم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: 

«أَنَا آمُرُكُمْ بِخَمْسٍ اللَّهُ أَمَرَنِي بِهِنَّ، السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ وَالجِهَادُ وَالهِجْرَةُ وَالجَمَاعَةُ، فَإِنَّهُ مَنْ فَارَقَ الجَمَاعَةَ قِيدَ شِبْرٍ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الإِسْلَامِ مِنْ عُنُقِهِ إِلَّا أَنْ يَرْجِعَ، وَمَنْ ادَّعَى دَعْوَى الجَاهِلِيَّةِ فَإِنَّهُ مِنْ جُثَا جَهَنَّمَ»

اَلله مِینگه بُویوُرگن بِیش نَرسَه گه سِیزلَرنِی بُویُورَمَن: اِیشِیتِیش وَ اِطاعَت قِیلِیش، جِهاد، هِجرَت قِیلِیش وَ جَماعَت بِیلَن بِیرگه بُولِیش، کِیمکِی جَماعَتدَن بِیر قَرِیچ جُودا بُولسَه، اَرقان یَعنِی اِسلام (تَعَهُّودِینِی) اوُزِینِی بوُینِیدَن چِیقَرِیب تَشلَبدِی، مَگر یَنَه جَماعَتگه قَیتَدِی، اوُزِینِی جاهِلِیَت ناملَرِی، عُنوانلَرِی بِیلَن چَقِیرَدِیگن وَ اوُنگه اِعتقاد قِیلَدِیگن کِیمسَه لَر جَهَنَّم اَهلِینِی جُملَه سِیدَن حِسابلَنَدِی. شُو پَیتدَه بِیر کِیشِی اَیتدِیکِی: اِی رَسُول الله! اَگر نَماز اوُقِیسَه وَ رُوزَه تُوتسَه هَم شُوندَی بوُلَدِیمِی؟ رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:

«وَإِنْ صَلَّى وَصَامَ، فَادْعُوا بِدَعْوَى اللَّهِ الَّذِي سَمَّاكُمُ المُسْلِمِينَ المُؤْمِنِينَ، عِبَادَ اللَّهِ»[1]

اَگرچِی نَماز اوُقِیسَه وَ رُوزَه توُتسَه هَم، شوُندَی بوُلگچ اِی اَلله نِی بَندَه لَرِی! بِیر- بِیرِینگِیزنِی اَلله سِیزلَرنِی ناملَگن نام وَ عُنوان بِیلَن مُسُلمانلَر یا مُؤمِنلَر، دِیب چَقِیرِینگِیز.

بُو صُورَتدَه بِیزلَر اوُچُون جَعفَرِی یا حَنَفِی یا زَیدِی یا مالِکِی، شافِعِی مَذهَبِیدَه وَ اِسلامدَگِی خاص کِیشِیلَرنِی تَفسِیرِیدَه بوُلِیشلِیک اِیمَس، بَلکِی مُسُلمان وَ مُؤمِن بوُلِیش مُهِم اَصلدِیر. جِهاد اَمرِیدَگِی اَصل هَم مُسُلمانلَرنِینگ واحِد رَهبَرِیَتِی وَ واحِد جَماعَتِیدِیر، اوُندَه “قُوماندانلِیک وَحدَتِی” وَ “دَستُور وَحدَتِی” حاکِیمدِیر، «تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ»، مُؤمِنلَرنِینگ اِنقِلابِی، جِهادِی حَرَکَتِیدَگِی بِیرِینچِی قَدَم یا مَرحَلَه، کِیچِیک مُجاهِد تَشکِیلاتلَرِینِی یاکِی مُجاهِدلَرنِی کِیچِیک شوُرالَرِینِی بَرچَه سِینِی یَگانَه تَشکِیلاتِ وَ مُجاهِدلَرنِینگ کَتتَه شوُراسِیدَه جَمعلَنِیشِیدِیر، مَنَه بُو اوُلِی الاَمر شُوراسِی واحِد اوُممَت وَ واحِد اِجماع وَ واحِد رَهبَرِیَتِی بِیلَن “اوُ اَبزار”نِی بِیرِینچِی  نَمایَندَه سِی بوُلَدِی وَ مُسُلمانلَرنِی واحِد جَماعَتِینِی وُجُودگه کِیلتِیرَدِی. مَنَه بُو مَرحَلَه دَه مُجاهِدلَرنِینگ واحِد شوُراسِینِی تَشلَب هَر قَندَی فِرقَه یا حِزبگه فِرقَه نِی، مَذهَبنِی، فِکرنِی بَهانَه قِیلگن حالدَه قوُشِیلِیب کِیتِیش، دارواقِع اَصلِی «وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ» نِی تَشلَب قوُیِیشلِیک وَ تَفَرُّقگه  بوُرِیلِیش وَ مُسُلمانلَرنِی جَماعَتِیدَن جوُدا بوُلِیش وَ اوُزِینِی بوُینِیدَن اِسلام ( تَعَهُّدِی) اَرقانِینِی چِیقَرِیب تَشلَش حِسابلَنَدِی،  «مَنْ فَارَقَ الجَمَاعَةَ قِيدَ شِبْرٍ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الإِسْلَامِ مِنْ عُنُقِهِ»  جِهادنِی صَحِیح یوُلِیدَن آشکارَه جَهَنَّم تامانگه بوُرِیلِیب کِیتِیش حِسابلَنَدِی،  «مِنْ جُثَا جَهَنَّمَ»

مُجاهِدلَرنِینگ مَنَه بُو واحِد شوُرا سِی اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت کوُرِینِیشِیگه اوُتگن  پَیتِیدَه، مَنَه بُو شَکل بِیلَن “اوُچ اَبزارنِی” اِیککِینچِی اَبزارِی وُجُودگه کِیلَدِی، مَنَه بُو شوُرا اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتدَه حَل بوُلِیب کِیتَدِی؛ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت مَوجُود بوُلِیب توُرِیب حَنَفِی، جَعفَرِی، شافِعِی، نَجدِیلَرگه مُنتَسِب بوُلگن هَر قَندَی اِسم، رَسمگه اِیگه مَذهَبِی، فِکرِی، فِرقَه ئِی گوُرُوهلَرگه یا حِزبلَرگه قوُشِیلِیب کِیتِیش هَم، جِهاددَن آشکارَه بُورِیلِیب کِیتِیش وَ مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَه تَفَرُّقنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیش حِسابلَنَدِی؛ اِیندِی مَنَه بُو اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت اوُزِینِی آخِیرگِی کامِل کوُرِینِیشِیگه خِلافَةُ عَلَی مِنهاجِ النُّبُوَّه گه اَیلَنگن پَیتِیدَه، بَرچَه مُسُلمانلَرنِینگ وَ مُؤمِنلَرنِینگ هَدَفِی بوُلمِیش اوُچِینچِی اَبزار وُجُودگه کِیلگن بوُلَدِی.

مَنَه بُو صُورَتدَه بِیز مُسُلمانلَر عاددِی حالَتدَه جِهادِیمِیزنِی آلدِینگه سوُرِیش وَ هَدَفِیمِیز بُولمِیش اوُچ اَبزارگه یِیتِیش یوُلِیدَه مُهِم واسِیطَه لَرگه اِیختِیاجِیمِیز بار، بُو هَم بُولسَه تَنها زَمانَت قِیلوُچِی اَبزار قوُیِیدَگِی نَرسَه دِیر:  «تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ»

1-خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ-  اَوَّلگِی وَ اِنیگ مُهِم اَبزار بُولِیب، بِیزلَر اوُنِی حَسَن اِبنِ عَلِی رَضِیَ الله عَنهُ دَن سُونگ تا بوُگوُنگِی کوُنگچَه بُو نِعمَتدَن مَحرُوممِیز.

2-اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَت خِلافَةُ عَلَی مِنهاجِ النُّبُوَّه نِی یوُقلِیگِی پَیتِیدَه ضَرُورَت، ناچارلِیک، اِضطِرار حُکمِی یوُزَسِیدَن خِلافَةُ عَلَی مِنهاجِ النُّبُوَّه نِی اوُرِینباسَرِی، بَدَلِی صِیفَتِیدَه اوُزِینِی وَظِیفَه سِینِی بَجَرگن.

3-مُجاهِدلَرنِینگ واحِد شوُراسِی اِیسَه خِلافَةُ عَلَی مِنهاجِ النُّبُوَّه وَ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتنِی یوُقلِیگِی پَیتِیدَه اوُزِینِی وَظِیفَه سِینِی بَجَرَدِی.

مَنَه بُو “اوُچ اَبزار” اوُزِیدَگِی واحِد شوُرا وَ واحِد رَهبَرِیَت بِیلَن مُؤمِنلَرنِینگ واحِد نَظَرِینِی اِرایَه بِیرَدِی، بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه واحِد جَماعَتنِینگ واحِد فِکرِینِی وُجُودگه کِیلتِیرِیب مُسُلمانلَرنِی تَفَرُّقنِی شَررِیدَن اوُزاقلَشتِیرَدِی، اَلله تعالی مُسُلمانلَرنِینگ مَنَه بُو یُولِی حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

وَمَن یُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُ الْهُدَى وَیَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءتْ مَصِیراً ‏(نساء/115)  کِیم حَق یوُلنِی اَنِیق بِیلگندَن کِییِین پَیغَمبَرگه خِلاف اِیش قِیلسَه وَ مُؤمِنلَرنِی یوُللَرِیدَن باشقَه یوُلگه اِیرگشِیب کِیتسَه، بِیز اوُنِی کِیتگنِیچَه قوُیِیب بِیرَمِیز. سُونگرَه جَهَنَّمگه داخِل قِیلَمِیز. نَقَدَر یامان جای- اوُ!

دوامی بار……


[1] أخرجه أبو داود (4758)، وأحمد (21561)، وابن أبي عاصم في (السنة) 892/ سنن الترمذي2863 / صحيح الترمذي2863  

س1: کانالهای صحیح جهاد کدامها هستند؟ آیا در حالت ضرورت هم نمی توان چند حزب داشت؟

س1: کانالهای صحیح جهاد کدامها هستند؟ آیا در حالت ضرورت هم نمی توان چند حزب داشت؟

ج: معیار برای ما اسلام است و نام و عنوانی است که الله برای ما انتخاب کرده است و رسول الله صلی  الله علیه وسلم نیز بر آن تاکید دارد. الله تعالی بعد از آنکه امر می کند:« وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ ۚ » و در راه الله جهاد و کنید آن گونه که شایسته و حق جهاد در راه او است می فرماید: هُوَ اجْتَبَاكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ ۚ ؛ الله شما رابرگزیده است و در دین (بر اساس اسلام و در هر 4 معنی و مفهوم آن یعنی1- قدرت حکومتی 2- قانون و برنامه3- اطاعت کردن 4- مجازات و پاداش) کارهای دشوار و سنگین را بر دوش شما نگذاشته است؛ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ ۚ (این دین همان) دین پدرتان ابراهیم است. هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ وَفِي هَٰذَا، الله شما را قبلاً (در کتابهای پیشین) و در این (قرآن) مسلمین نامیده است، لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ ۚ ،تا پیامبر الگوی عینی و گواه بر شما باشد و شما هم الگوی عینی و گواه بر مردمان باشید، فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلَاكُمْ ۖ فَنِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُ (حج/78) پس ( برای رسیدن به این هدف) نماز را برپا دارید و زکات مال به در کنید و به الله چنگ زنید که سرپرست و یاور شما او است، و چه سرور و یاور نیک و چه مددکار و کمک‌کننده خوبی است!‏

رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز می فرماید: «أَنَا آمُرُكُمْ بِخَمْسٍ اللَّهُ أَمَرَنِي بِهِنَّ، السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ وَالجِهَادُ وَالهِجْرَةُ وَالجَمَاعَةُ، فَإِنَّهُ مَنْ فَارَقَ الجَمَاعَةَ قِيدَ شِبْرٍ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الإِسْلَامِ مِنْ عُنُقِهِ إِلَّا أَنْ يَرْجِعَ، وَمَنْ ادَّعَى دَعْوَى الجَاهِلِيَّةِ فَإِنَّهُ مِنْ جُثَا جَهَنَّمَ» من شما را به پنج چیز امر می‌کنم که الله آن‌ها را به من امر کرده: سمع (شنیدن) اطاعت (فرمان برداری کردن)، جهاد، هجرت کردن و با جماعت بودن (وحدت داشتن) زیرا که هرکس که به اندازه‌ی یک وجب از جماعت جدا شود، طناب (تعهّد) اسلام را از گردن خود در آوَرده مگر این که به جماعت بر گردد، و هرکس که خود را به نام‌ها و عناوین جاهلیّت بخواند و بر آن اعتقادات باشد، همانا او از جمله‌ی جهنّمیان می‌باشد.  در این هنگام، مردی گفت: ای رسول الله! اگرچه که نماز هم بخواند وروزه هم بگیرد؟! رسول الله فرمود: «وَإِنْ صَلَّى وَصَامَ، فَادْعُوا بِدَعْوَى اللَّهِ الَّذِي سَمَّاكُمُ المُسْلِمِينَ المُؤْمِنِينَ، عِبَادَ اللَّهِ»[1]: اگرچه نماز هم بخواند و روزه هم بگیرد، پس ای بندگانِ الله! هم دیگر را با نام و عنوانی که الله شما را بدان خوانده و نامیده، مسلمین با مؤمنین بخوانید.

در این صورت برای ما اصل بر مسلمان و مومن بودن است نه مذهب جعفری یا حنفی و زیدی و مالکی و شافعی و تفسیر خاص افراد از اسلام. در امر جهاد نیز اصل بر رهبریت واحد و جماعت واحدی از مسلمین است که در آن «وحدت فرماندهی» و «وحدت دستور» حاکم است «تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ»، پس اولین قدم و مرحله در حرکت انقلابی و جهادی مومنین تجمع تمام سازمانهای کوچک مجاهد یا جمع شدن تمام شوراهای کوچک مجاهد در یک سازمان و یک شورای بزرگ از مجاهدین است که این شورای واحد اولی الامر با امتی واحد و اجماعی واحد و رهبریت واحدی که دارد اولین ابزار از «3ابزار» را نمایندگی می کند که جماعت واحدی از مسلمین را به وجود می آورد. در این مرحله رها کردن شورای واحد مجاهدین و پیوستن به هر فرقه و حزب دیگری به بهانه های فرقه ای و مذهبی و فکری، در واقع رها کردن اصل «وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ» و گرایش به تفرق و جدا شدن از جماعت مسلمین و درآوردن طناب (تعهّد) اسلام را از گردن خود «مَنْ فَارَقَ الجَمَاعَةَ قِيدَ شِبْرٍ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الإِسْلَامِ مِنْ عُنُقِهِ» وانحراف آشکار از مسیر صحیح جهاد و حرکت به سوی آتش«مِنْ جُثَا جَهَنَّمَ» محسوب می شود.

زمانی که این شورای واحد مجاهدین به حکومت بدیل اضطراری اسلامی تکامل پیدا می کند و به این شکل ابزار دوم از «3ابزار» متولد می شود، این شورا در این حکومت بدیل اضطراری اسلامی حل می شود؛ و زمانی که حکومت بدیل اضطراری اسلامی وجود داشت پیوستن به هر گروه و حزب و شورای دیگری با هر اسم و رسم مذهبی و فکری و فرقه ای منتسب به حنفی، جعفری، شافعی، نجدی و غیره باشد، باز انحراف آشکار از جهاد و تولید تفرق میان مسلمین است؛ حالا زمانی که این حکومت بدیل اضطراری اسلامی به تکامل نهائی خود می رسد و تبدیل به  خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ می شود ابزار سوم که غایت و هدف تمام تلاشهای مسلمین و مومنین محسوب می شود به وجود می آید.

در این صورت ما مسلمین در حالت عادی برای پیش برد جهادمان و رسیدن به اهدافمان به سه ابزار و وسیله مهم نیاز داریم که تنها ابزارهای ضمانت کننده ی«تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ» هستند:

  1. خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ که اولین و مهمترین ابزار و وسیله ست که ما بعد از حسن بن علی رضی الله عنهما تا کنون از نعمت آن محروم هستیم.
  2. حکومت بدیل اضطراری اسلامی که در زمان نبود خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ و به حکم ضرورت و از روی ناچاری و اضطرار به عنوان بدیل و جایگزین خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ انجام وظیفه کرده است.
  3. شورای واحد مجاهدین که در صورت نبود خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ و حکومت بدیل اضطراری اسلامی انجام وظیفه می کند .

این «سه ابزار»  با شورای واحد و رهبریت واحدی که دارند یک رای واحد به مومنین ارائه می دهند که این رای واحد جماعت واحدی را تولید می کند و مسلمین را از شر تفرق دور می کند و یک راه واحد پیش پای مومنین قرار می دهد که الله تعالی در مورد این راه واحد مومنین یا «سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ» می فرماید: وَمَن یُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُ الْهُدَى وَیَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءتْ مَصِیراً ‏(نساء/115) و هر کس پس از آنکه هدایت روشن شده است، با رسول مخالفت کند، و (راهی) جز راه مؤمنان در پیش گیرد، او را به همان جهتی که دوستش داشته است رهنمود می‌گردانیم و می رسانیم  و او را به جهنم داخل می‌گردانیم و با آن می‌سوزانیم، و جهنم چه بد جایگاهی است!‏

ادامه دارد…….


[1] أخرجه أبو داود (4758)، وأحمد (21561)، وابن أبي عاصم في (السنة) 892/ سنن الترمذي2863 / صحيح الترمذي2863  

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар  мўъминларнинг  эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар  мўъминларнинг  эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

(матлабни комил матни)

Бисмиллах валхамдулиллах; аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Бугунги кунда афғонистон дорул исломи хақида афғон шумул,аёлларни хуқуқи унвони остидаги бутун жахон секуляр кофирлари томонидан қилинаётган талабларга гувох бўлиб турибмиз, хатто саййид Қутбни сўзи билан айтганда “катта шайтон” ёки Усома бин Лодинни сўзи билан айтганда эса “илонни боши” бўлмиш,хамда  афғонистонда ва бошқа исломий минтақаларда  энг ифлос жиноятларни қилган америка хам ўзига хизмат қилганларни рўйхатини беришга журъат қилган, ва бу иш орқали у уларнинг  исломий иморатни хокимиятида ишга  жойлашишларини талаб қилган. Натога аъзо бўлган давлатлар хам шундай ахмоқона талабларни қилишган, хатто хоинлар ва мунофиқларни тўдаси ёки ички секулярзадалар хам ўзлари учун шартлар таъйин қилишган. Хозирги пайтгача уч марта катта хиёнатларни қилган хон фартут хирот ва  ўзини динига,миллатига,тупроғига бир неча марта хиёнат қилган  хоинни болалари ғулом оталари билан бирга шуларни жумласидандир, уларни барчаси ўтган 20 йил орасида америка,нато босқинчиларини ёнида туриб, уларга қарши хеч қандай қаршилик қилмаган холда юришди, хозирги кунда эса шу кимсалар  дорул исломга қарши  иморатни чегарасидан ташқарида  туриб мажозий фазода “бағоват жибхасини” ташкил қилишган; мана бу расво бўлган хоинлар инқилобга қарши бўлганларни сафида туриб ички пинхон мунофиқлар тўдасини қўзғалон қилишга даъват қилишяпти. Улар миллатни орасидан қочиб ошкор бўлган қисматдир, аллох таоло улар хақида мархамат қиладики:

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا*سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا (احزاب/۶۱)

Албатта биз сизни уларга қарши оёқлантирурмиз, сўнгра улар (мадинада) сиз билан бирга тура олмай қолурлар, магар лаънатга  дучор бўлган холларида озгина (вақт тура олурлар холос). (у пайтда) улар қаерда топилсалар ушланурлар ва ўлдириб ташланурлар. (Бу) илгари ўтган зотлар хақидаги аллохнинг йўли-қонунидир. Аллохнинг йўлини эса харгиз ўзгартира олмассиз.

Албатта дорул исломдан жудо бўлган мунофиқларни устида мана бу равишни фақат росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўзлари ижро қилганлар холос ,деб тасаввур қилмаслигимиз керак,балки бу ўтган қавмларда хам бўлган суннатдир,

 «سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ»

Инсон яратилгандан буён бу ошкор мунофиқлар хақидаги суннат бўлиб, қиёмат кунигача хам мавжуддир, бу содиқ мўъминлар томонидан ижро қилиниши керак, аллох таоло мархамат қиладики:

«وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا»

Худони суннатида хеч қандай ўзгариш мавжуд эмас.

Имоми ибни Хазм рохимахуллох айтадики: агар бир киши ўзини ихтиёри билан мажбур бўлмаган холда дорул куфрга ё дорул харбга кирса ва у ерда туриб мусулмонларни ихтиёридаги маконларни ахолисига қарши душманчилик қилса, у мана бу иши билан муртад бўлади ва диндан чиқади, агар у мусулмонларни қўлига тушадиган бўлса, муртадларни ахкомлари уни устида ижро бўлади, уни ўлдиришга ва молини халол бўлишига, аёли билан никохини ботил бўлишига ўхшаш муртадларга хос ахкомлар. Мана бу очиқ хукмлар дорул исломни чегарасидан ташқарида дорул куфрларда дорул исломни қаршисига таблиғ бўйича фаолият олиб бораётган ёки харбий фаолиятлар қилаётган ошкор мунофиқларга тегишлидир. Агарчи улар баъзи бир исломий шиорларни авом халқни алдаш ва дили бемор мусулмонларни мудирият қилиш учун бажариб юришган бўлса хам, бу амалларини  уларга фойдаси бўлмайди.[1]

 «الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» ‏(احزاب/12)

Аллох таоло дорул исломдан жудо бўлган  мана бу ошкор бўлган мунофиқлар хақида мархамат қиладики:

 وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ‏(نساء/89)

Улар ўзлари кофир бўлганлари каби сизлар хам кофир бўлиб, улар билан баробар бўлиб қолишларингизни истайдилар. Бас, сизлар то аллох йўлида хижрат қилмагунларича уларни дўст тутманглар! Агар юз ўгирсалар, уларни топган жойингизда тутиб ўлдирингиз ва улардан на бир дўст ва на бир ёрдамчи олмангиз!

Шундай экан ўзларини дорул исломдан жуда қилиб олган ошкор мунофиқларни таклифи мушаххас, хатто улар худди зирор масжидига ўхшаш ошкор бўлганликларига энг кам аломатларни кўрсатишса хам уларни шариатдаги таклифлари  аниқ бўлади. Мунофиқлар тўдасини хавфсизлиги ўзларини мусулмонларни жамиятидан ажрамаган  ва мусулмонлар ўртасида махфий қилиб туришган бўлса  сақлаб турилади ва улар дорул исломни хукуматини турли-хил органларида масъулларни либосларини кийиб олиб ёки масжидларни минбаридан туриб ёки ахборот воситаларида дорул исломни байроғи остида ўзларини фасодларини ,бузғунчиликларини давом эттира олишади……хақиқий хатар ўзларини мўъминларни жамоати билан бир хил қилиб олган пинхон тўда томонидан келади.

ادامه خواندن Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар  мўъминларнинг  эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

(مطلبنی کامل متنی)

 بسم الله والحمد لله؛ امّا بعد: السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

بُوگوُنگِی کوُندَه اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی حَقِیدَه اَفغان شُمُول، عَیاللَرنِی حُقوُقِی عُنوانِی آستِیدَگِی بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی تامانِیدَن قِیلِینَیاتگن طَلَبلَرگه گوُواه بوُلِیب توُرِیبمِیز، حَتّی سَیِّید قُطبنِی سوُزِی بِیلَن اَیتگندَه “کَتتَه شَیطان” یاکِی اُسامَه بِن لادِیننِی سوُزِی بِیلَن اَیتگندَه اِیسَه ” اِیلاننِی باشِی” بوُلمِیش، هَمدَه اَفغانِستاندَه وَ باشقَه اِسلامِی مِنطَقَه لَردَه اِینگ اِفلاس جِنایَتلَرنِی قِیلگن اَمِیرِکَه هَم اوُزِیگه حِذمَت قِیلگنلَرنِی رُویخَطِینِی بِیرِیشگه جُرعَت قِیلگن وَ بُو اِیش آرقَلِی اوُ اوُلَرنِینگ اِسلامِی اِمارَتنِی حاکِمِیَتِیدَه اِیشگه جایلَشِیشلَرِینِی طَلَب قِیلگن. نَتاگه اَعضا بُولگن دَولَتلَر هَم شوُندَی اَخماقانَه طَلَبلَرنِی قِیلِیشگن، حَتّی خائِنلَر وَ مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی یاکِی اِیچکِی سِکوُلارزَدَه لَر هَم اوُزلَرِی اوُچُون شَرطلَر تَعیِین قِیلِیشگن. حاضِرگِی پَیتگچَه اوُچ مَرتَه کَتتَه خِیانَتلَرنِی قِیلگن خان فَرتوُت حِرات وَ اوُزِینِی دِینِیگه، مِللَتِیگه، توُپراغِیگه بِیر نِیچَه مَرتَه خِیانَت قِیلگن خائِننِی بالَه لَرِی غُلام آتَه لَرِی بِیلَن بِیرگه شوُلَرنِی جُملَه سِیدَندِیر، اوُلَرنِی بَرچَه سِی اوُتگن 20 یِیل آرَسِیدَه اَمِیرِکَه، نَتا باسقِینچِیلَرِینِی یانِیدَه توُرِیب، اوُلَرگه قَرشِی هِیچ قَندَی قَرشِیلِیک قِیلمَگن حالدَه یُورِیشَدِی، حاضِرگِی کوُندَه اِیسَه شوُ کِیمسَه لَر دارُ الاِسلامگه قَرشِی اِمارَتنِی چِیگرَه سِیدَن تَشقَرِیدَه توُرِیب مَجازِی فَضادَه “بَغاوَت جِبهَه سِینِی” تَشکِیل قِیلِیشگن؛ مَنَه بُو رَسوا بُولگن خائِنلَر اِنقِلابگه قَرشِی بُولگنلَرنِی صَفِیدَه توُرِیب اِیچکِی پِینهان مُنافِقلَرنِی توُدَه سِینِی قوُزغَلان قِیلِیشگه دَعوَت قِیلِیشیَپتِی. اوُلَر مِللَتنِی آرَسِیدَن قاچِیب آشکار بُولگن قِسمَتدِیر، اَلله تَعالی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا*سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا (احزاب/۶۱)

اَلبَتَّه بِیز سِیزنِی اوُلَرگه قَرشِی آیاقلَنتِیرُورمِیز، سوُنگرَه اوُلَر (مَدِینَه دَه) سِیز بِیلَن بِیرگه توُرَه آلمَی قالوُرلَر، مَگر لَعنَتگه دوُچار بوُلگن حاللَرِیدَه آزگِینَه ( وَقت توُرَه آلوُرلَر حالاص). (اوُ پَیتدَه) اوُلَر قَیِیردَه تاپِیلسَه لَر اوُشلَنوُرلَر وَ اوُلدِیرِیب  تَشلَنوُرلَر. (بوُ) اِیلگرِی اوُتگن ذاتلَر حَقِیدَگِی اَلله یوُلِی- قانوُنِیدِیر. اَلله نِینگ یوُلِینِی اِیسَه هَرگِیز اوُزگرتِیرَه آلمَسسِیز.

اَلبَتَّه دارُ الاِسلامدَن جُودا بوُلگن مُنافِقلَرنِی اوُستِیدَه مَنَه بُو رَوِیشنِی فَقَط رَسُول اَلله صَلی الله علیه وسلمنِی اوُزلَرِی اِجرا قِیلگنلَر حالاص، دِیب تَصَوُّر قِیلمَسلِیگِیمِیز کِیرَک، بَلکِی بُو اوُتگن قَوملَردَه هَم بُولگن سُنَّتدِیر،  «سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ»  اِنسان یَرَتِیلگندَن بُویان بُو آشکار مُنافِقلَر حَقِیدَگِی سُنَّت بوُلِیب، قِیامَت کوُنِیگچَه هَم مَوجُوددِیر، بُو صادِق مُؤمِنلَر تامانِیدَن اِجرا قِیلِینِیشِی کِیرَک، اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  «وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا»  خُدانِی سُنَّتِیدَه هِیچ قَندَی اوُزگرِیش مَوجُود اِیمَس.

اِمامِی اِبن حَزم رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: اَگر بِیر کِیشِی اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن مَجبُور بوُلمَگن حالدَه دارُ الکُفرگه یا دارُ الحَربگه کِیرسَه وَ اوُ یِیردَه توُرِیب مُسُلمانلَرنِی اِیختِیارِیدَگِی مَکانلَرنِی اَهالِیسِیگه قَرشِی دُشمَنچِیلِیک قِیلسَه، اوُ مَنَه بُو اِیشِی بِیلَن مُرتَد بُولَدِی وَ دِیندَن چِیقَدِی، اَگر اوُ مُسُلمانلَرنِی قوُلِیگه توُشَدِیگن بوُلسَه، مُرتَدلَرنِی اَحکاملَرِی اوُنِی اوُستِیدَه اِجرا بُولَدِی، اوُنِی اوُلدِیرِیشگه وَ مالِینِی حَلال بوُلِیشِیگه، عَیالِی بِیلَن نِکاحِینِی باطِل بوُلِیشِیگه اوُحشَش مُرتَدلَرگه خاص اَحکاملَر. مَنَه بُو آچِیق حُکملَر دارُ الاِسلامنِی چِیگرَه سِیدَن تَشقَرِیدَه دارُ الکُفرلَردَه دارُ الاِسلامنِی قَرشِیسِیگه تَبلِیغ بُویِیچَه فَعالِیَت آلِیب بارَیاتگن یاکِی حَربِی فَعالِیَتلَر قِیلَیاتگن آشکار مُنافِقلَرگه تِیگِیشلِیدِیر. اَگرچِی اوُلَر بَعضِی بِیر اِسلامِی شُعارلَرنِی عَوام حَلقنِی اَلدَش وَ دِیلِی بِیمار مُسُلمانلَرنِی مُدِیرِیَت قِیلِیش اوُچُون بَجَرِیب یُورِیشگن بُولسَه هَم، بُو عَمَللَرِینِی اوُلَرگه فایدَه سِی بوُلمَیدِی.[1]   «الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» ‏(احزاب/12)

اَلله تَعالی دارُ الاِسلامدَن جُودا بُولگن مَنَه بُو آشکار بُولگن مُنافِقلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: 

وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ‏(نساء/89)

اوُلَر اوُزلَرِی کافِر بوُلگنلَرِی کَبِی سِیزلَر هَم کافِر بوُلِیب، اوُلَر بِیلَن بَرابَر بوُلِیب قالِیشلَرِینگِیزنِی اِیستَیدِیلَر. بَس، سِیزلَر تا اَلله یوُلِیدَه هِجرَت قِیلمُگوُنلَرِیچَه اوُلَرنِی دُوست توُتمَنگلَر! اَگر یُوز اوُگِیرسَلَر، اوُلَرنِی تاپگن جایِینگِیزدَه توُتِیب اوُلدِیرِینگِیز وَ اوُلَردَن نَه بِیر دوُست وَ نَه بِیر یاردَمچِی آلمَنگِیز!

ادامه خواندن خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

پیاده شده از سخنرانی تصویری: شیخ المجاهد ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(متن کامل مطلب)

بسم الله، و الحمد لله؛ اما بعد: اسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

 امروزه در مورد دارالاسلام افغانستان ما شاهد درخواستهائی از جانب کفار سکولار جهانی تحت عنوان افغان شمول، حقوق زنان و شعارهائی از این دست هستیم که حتی «شیطان بزرگ» به قول سید قطب و «سرافعی» به قول اسامه بن لادن، یعنی آمریکایی که کثیفترین جنایات را در افغانستان و سایر سرزمینهای اسلامی مرتکب شده است به خودش جرئت داده است لیستی از مزدورانش را ارائه دهد که حاکمیت امارت اسلامی این مزدوران را در دولت انقلابی خودش جاسازی کند و کشورهای عضو ناتو نیز باز چنین گستاخی هائی کرده اند وحتی خائنین فراری و دارودسته ی منافقین یا سکولار زده های داخلی نیز به خودشان جرئت داده اند که برای خود شرط و شروطی تعیین کنند مثل این خان فرتوت هرات که تا کنون ۳ بار مرتکب خیانت بزرگ شده و آن غلام بچه های خائن نیز به همراه پدرانشان چندین بار مرتکب خیانت به دین و ملت و خاک خود شده اند و همگی در نزدیکترین خیانت خود مدت ۲۰ سال در کنار اشغالگران آمریکایی و ناتو بوده و بدون آنکه در برابر این اشغالگران جنایتکار مقاومتی نشان دهند و جنگی انجام دهند هم اکنون  در برابر دارالاسلام  «جبهه ی بغاوت» را در فضای مجازی و خارج از مرزهای دارالاسلام تشکیل داده اند؛ خائنین رسوا شده ای که در سختترین دوران گذار هر حاکمیت انقلابی، در صف ضدانقلابها قرار گرفته و دارودسته ی منافقین داخلی را به شورش و خرابکاری دعوت می کنند.

 اینها بخش آشکار شده و فراری منافقین میان این ملت هستند که الله تعالی در موردشان می فرماید:

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا*سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا (احزاب/۶۱) نفرین شدگان و رانده شدگان هستند، هر کجا یافته شوند، گرفته خواهند شد و پیاپی به قتل خواهند رسید؛ البته نباید چنین تصور کنیم که فقط رسول الله صلی الله علیه و سلم این روش را در مورد این منافقین جدا شده از دارالاسلام اجرا کرده بلکه «سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ» این سنّت، در مورد پیشینیان هم بوده، سنت الله از زمان خلقت تاکنون در مورد این منافقین آشکار شده است، تا روز قیامت این سنت وجود دارد و باید توسط مومنین صادق اجرا شود و الله تعالی می فرماید:«وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا» و در سنّت خدا هیچ دگرگونی وجود ندارد.

امام ابن حزم رحمه الله مي گوید: هر كسي كه بدون اجبار و با اختيار خود  وارد دارالكفر و دارالحرب گردد و از آنجا با ساكنان مكانی دشمنی بورزد كه در اختيار مسلمين است، در اين صورت با اين كارش مرتد می شود و از دين خارج مي گردد و هر زمانی كه به چنگ مسلمين افتاد  تمام احكام مرتدين شاملش می شود، مثل كشتنش و حلال بودن مالش و باطل شدن نكاح با همسرش و ديگر احكام مختص مرتدين. [1] این حکم واضح تمام منافقین آشکار شده ای است که از دارالکفرها و خارج از مرزهای دارالاسلام بر علیه دارالاسلام فعالیت تبلیغی یا نظامی می کنند هر چند پاره ای از شعائر اسلامی را نیز برای عوام فریبی و مدیریت و بسیج  مسلمین بیمار دل «الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» ‏(احزاب/12) انجام دهند. 

الله تعالی به صراحت در مورد این منافقین آشکار شده و جدا شده از دارالاسلام می فرماید: وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ‏(نساء/89) آنان دوست می‌دارند که شما کافر شوید همان گونه که خود کافر شده‌اند و (در کفر با ایشان) مساوی شوید . پس در این صورت یارانی از ایشان نگیرید (و آنان را از خود ندانید) تا آن گاه که در راه خدا هجرت می‌کنند (و ایمان آوردن خود را با هجرت به دارالاسلام ثابت می‌ کنند). ولی اگر از این کار سر باز زدند آنان را هر کجا یافتید بگیرید و اسیر کنید، و بکشید، و از میان ایشان سرپرست و پشتیبانی انتخاب نکنید.

پس تکلیف منافقین جدا شده از دارالاسلام که خود را آشکار کرده اند مشخص است، حتی زمانی هم که مرتکب کمترین علائم آشکار شدن یعنی تشکیل مرکزی مثل ضرار در دارالاسلام می شوند باز تکلیف آنها در شریعت مشخص است و مصونیت دارودسته ی منافقین تا زمانی است که خودشان را از جامعه ی مسلمین جدا نکرده باشند و در میان مسلمین خودشان را مخفی کرده باشند، با این وجود خطر واقعی از سوی همین دارودسته ی منافقینی است که صف خود را جدا نکرده و در ارگانهای مختلف حکومتی دارالاسلام نفوذ کرده و لباس مسئولان را پوشیده و یا در منابر مساجد و دستگاههای رسانه ای و تبلیغی به مفاسد و تخریبات خود تحت پرچم دارالاسلام ادامه می دهند…. خطر واقعی از سوی این نفوذی های پنهان است که خود را همرنگ جماعت مومنین کرده اند.

ما در میان همین مفسدینِ بخش جنگ روانی و رسانه، علاوه بر قشر لیبرال، با طبقه ای از مُلاها و مولوی های متحجری برخورد می کنیم که در لباس دفاع از مذهبی خاص و حمله به سایر مذاهب و تفاسیر اسلامی، آگاهانه، عمداً و به میل خودشان و آشکارا سعی می کنند با دروغسازی و قیچی کاری در منابع شرعی با دامن زدن و بزرگ نمائی اختلافات ریز و قابل چشم پوشی فقهی، و ایجاد تفرق و جنگ داخلی، به اتحاد میان مسلمین و امنیت به وجود آمده صدمه بزنند و به عنوان ستون پنجم برای دشمنان دارالاسلام خوراک تبلیغاتی و حتی خائن و قربانی تولید کنند.

ادامه خواندن خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар  мўъминларнинг  эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар  мўъминларнинг  эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

( 8 – қисм)  

Макка фатх бўлган пайтида хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қуйидаги хабарга кўра:

اَلْیَومَ یَومُ الْمَرحَمَه

Бугун рахмат ва кечириш кунидир,

اليومَ يَوْمُ المَلْحَمَةِ [1]

Қўли мусулмонларни қонига беланган ва мусулмонларни азоблаган ва мусулмонларни иқтисодий мухосара қилган,бундан бошқа юзлаб жиноятларни амалга оширган асл кофирларни кечиради,аммо уларни орасидаги икки гурух агарда каъбани пардасига осилиб олган тақдирда хам ўлдиришга буюради:

1-Асл кофирларни орасида шеър,оханг, қўшиқни қолибида мўъминларга ва дорул исломга қарши фаолият қилиб  рухий жангларни олиб борган кимсалар, агар мана бу кимсалар аёллар,канизлар бўлган тақдирда хам ўлдиришга буюрилади. [2]

2-Аввал мусулмон бўлиб сўнг исломга ва дорул исломга хиёнат қилиб муртад бўлган кимсалар, Абдуллох ибни Сарахга ўхшаш, у аввал мусулмон бўлади, хатто вахийни котиби бўлган,аммо ундан сўнг исломдан чиқиб яна қайтадан секуляр мушрик бўлади. Бунга ўхшаш кимсалар дорул исломни ташлаб дорул куфрдан панох топишади, улар мўъминлар маккани фатх қилмасларидан илгари тавба хам қилишмайди, дорул куфрга қўшилиш билан ўзларини сафларини мўъминлардан жудо қилиб олишади. [3]

Каъбани пардасига осилиб олган ибни Хатал росулуллох саллаллоху алайхи васалламни буйруқларига кўра ўлдирилади, абдуллох ибни сарах эса унга уч марта байъат бериш талаб қилингандан сўнг хам қабул қилмайди, аммо баъзи бир маслахатларга кўра ва Усмон ибни Афвон  ўртага тушганлиги боис байъатни қабул қилишга мажбур бўлади, аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ёронларига ошкора айтадиларки:[4]

 أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ، يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ [5]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уч марта бу сўзни айтиб кутиб турганликларини сабаби, асхоблардан бири туриб абдуллох ибни сарахни ўлдиришини умид қилган эдилар. Шуниси нихоятда қизиқки, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни кечирим пайтидаги кутиб туришларини ўзига яраша далили бор эди. Абдуллох ибни сарах Усмон ибни Афвонни ўртага тушганлиги сабабли кечирилган  бўлса хам ва Усмон ибни Афвонни эмишган биродари бўлганига ва  Усмонни хилофати пайтида у мисрни хокими хам бўлганига қарамасдан, аммо Усмонни ўлдирилиши масаласида бетараф бўлиб турган ва дорул исломни рахбари уни  эмишган биродари бўлиб туриб уни душманларини баробарида ташлаб қўяди ва уни ўлимидан сўнг кейинги халифа Али  ибни Абу Толибга хам  байъат хам бермайди. Шаръий дорул ислом  рахбарияти  мавжуд бўлганига қарамасдан уни қабул қилишдан бош тортди ва ўзини қуйидаги сўзларга лойиқ қилиб олади:   [6]

«مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً»[7]

Бу ердаги дорул исломда мавжуд бутун жахон секуляр кофирларининг  ахборот воситаларини қўзғатишлари ва турли-хил хабарларини  хатаридан қочиб юрган    мунофиқларни,мунофиқларни тўдасини,иймони заъиф мўъминларни хоинлар ва муртадлар доирасига кирмасларидан олдин тавба қилишга даъват қилайлик, албатта аллох таоло мана буларга таъйин қилган тавбаси хақида мархамат қиладики:

 « إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا *

Албатта, мунофиқлар дўзахнинг энг тубан жойида бўлурлар. Ва улар учун бирон мададкор топа олмайсиз.

 إلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا(نساء/146-145)

Магар тавба қилиб ўзларини ўнглаган ва аллохга боғланиб, динларини аллох учун холис қилган зотлар- ана ўшаларгина мўъминлар билан бирга бўлурлар. Яқинда аллох мўъминларга улуғ ажр ато этажак!

Асл кофирлар танхо тавба қилиш ва исломга кириш билангина пок бўлишади, мана бу оят очиқ-ойдин мархамат қилиб турганидек, мунофиқлар ва секулярзадалар учун тавба қилиш имкони мавжуд, аммо танхо тавбани ўзи кифоя қилмайди, чунки улар муфсид бўлишган ва тавбадан сўнг “ислох” бўлишлари лозим ва қилган фасодларини ювишлари керак ,учинчи мархалада эса таваккуллари,умидлари америкага,англияга, россияга,хитойга ё жахондаги бошқа тоғутларга ё туркиядаги, покистондаги,ўзбекистондаги, тожикистондаги, иморатдаги, қатардаги, оли саъуддаги махаллий тоғутларга эмас, балки  аллохни ўзига бўлиши шарт. Кейинги мархалада эса

  «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»،

яъни динни тўрт мафхумини 1- хукумат қудрати, 2- қонун ва дастурлар, 3- итоат қилиш, 4- жазолаш ва мукофот беришни фақат аллохни ўзи учун холис қилиши ва барча секуляристик сифатлардан ўзини поклаши керак.

У мана бу мархалада қудрат ва хокимиятни танхо аллохни ўзиники ,деб билиши керак, қонун ва дастурларни хам танхо аллохники,дейиши лозим, итоат қилишни хам танхо аллохга тегишли дейиши ва итоатни исломий хукуматга ва аллохни шариатидаги қонунларга махсус қилиши керак, ва нихоят мукофот беришни жазолашни хам танхо аллохни динига хослаши лозим. Мана бу равиш билан дин холис аллохники бўлади. Шу шаклда 1- тавба қилиб,2- ўзларини ислох қилиб, 3- фақат аллохни ўзига боғланиб , 4- динларини аллох учун холис қилишлари керак.

Энди рухий жангларни олиб борувчилари,мунофиқлар тўдаси, муртадлар секуляр босқинчилар бўлмиш америка ва натони афғонистонда тупроғидаги охирги лахзаларигача мужохидларга қарши жанг қилишди, америка ва бошқа босқинчилар томонидан ташлаб кетилгандан сўнг,таслим бўлишга мажбур бўлишди; афғонистон исломий иморати хам афв эълон қилди ва хатто мана бу муртадлар,мунофиқлар тўдасини,рухий жангларни олиб борувчиларни хукуматни турли-хил ташкилотларига махсусан харбий қўшинга ишга олди ва таслим бўлганларни йўлини очиқ холда қўйиб қўйди, аслини олганда афви умумий ахли бағий бўлган мусулмонларга ва асл кофирларга тегишли бўлади, муртадларга ва рухий жангларни олиб борувчиларга эса тегишли эмас, мана бу таслим бўлганлар ночор бўлганликлари боис таслим бўлишган эди.

(давоми бор….)


[1] صحيح البخاري4280 / أسد الغابة، ج ۲، ص ۲۸۴،/  فتح الباري شرح صحيح البخاري،كتاب المغازي، باب أين ركز النبي صلى الله عليه وسلم الراية يوم الفتح ، ج 7، ص 597

[2] ابن كثير، اسيرة النبويّة، ج 3، ص 563 به بعد.

[3] النسائي 4069 وأبو داود 4358 / عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِى سَرْحٍ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .

[4] صحيح أبي داود 2685 أخرجه البخاري (1846)، ومسلم (1357) باختلاف يسير./ أنَّ رَسولَ اللَّهِ صلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ دَخَلَ عَامَ الفَتْحِ وعلَى رَأْسِهِ المِغْفَرُ، فَلَمَّا نَزَعَهُ جَاءَ رَجُلٌ فَقالَ: إنَّ ابْنَ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بأَسْتَارِ الكَعْبَةِ، فَقالَ: اقْتُلُوهُ.

[5] صحيح أبي داود 4359/ ابن الملقن ، البدر المنير 7/450

[6] مغازی واقدی ص۶۳۱ / تاریخ طبری، ج ۳، ص ۱۱۸۷/ فتح الباری، ج ۸، ص ۱۱-۱۲٫ / خورشید نبوت؛ ترجمهٔ فارسی «الرحیق المختوم» تالیف: شیخ صفی الرحمن مبارکفوری، ترجمه: محمد علی لسانی فشارکی، نشر احسان ۱۳۸۸

[7] مسلم1848 / مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً، ومَن قاتَلَ تَحْتَ رايَةٍ عُمِّيَّةٍ يَغْضَبُ لِعَصَبَةٍ، أوْ يَدْعُو إلى عَصَبَةٍ، أوْ يَنْصُرُ عَصَبَةً، فَقُتِلَ، فقِتْلَةٌ جاهِلِيَّةٌ، ومَن خَرَجَ علَى أُمَّتِي، يَضْرِبُ بَرَّها وفاجِرَها، ولا يَتَحاشَى مِن مُؤْمِنِها، ولا يَفِي لِذِي عَهْدٍ عَهْدَهُ، فليسَ مِنِّي ولَسْتُ منه. وفي رواية : لا يَتَحاشَ مِن مُؤْمِنِها.

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

( 8  – قیسم)

مَکَّه فَتح بُولگن پَیتِیدَه هَم رَسُول الله صلی الله علیه وسلم قوُیِیدَگِی خَبَرگه کوُرَه:  اَلْیَومَ یَومُ الْمَرحَمَه  بُوگوُن رَحمَت وَ کِیچِیرِیش کوُنِیدِیر،  اليومَ يَوْمُ المَلْحَمَةِ [1]  قوُلِی مُسُلمانلَرنِی قانِیگه بِیلَنگن وَ مُسُلمانلَرنِی عَذابلَگن وَ مُسُلمانلَرنِی اِقتِصادِی مُخاصَرَه قِیلگن، بُوندَن باشقَه یوُزلَب جِنایَتلَرنِی عَمَلگه آشِیرگن اَصل کافِرلَرنِی کِیچِیرَدِی، اَمّا اوُلَرنِی آرَسِیدَگِی اِیککِی گوُرُوه اَگردَه کَعبَه نِی پَردَه سِیگه آسِیلِیب آلگن تَقدِیردَه هَم اوُلدِیرِیشگه بُویُورَدِی:

  1. اَصل کافِرلَرنِی آرَسِیدَه شِعر، آهَنگ، قوُشِیقنِی قالِیبِیدَه مُؤمِنلَرگه وَ دارُ الاِسلامگه قَرشِی فَعالِیَت قِیلِیب رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارگن کِیمسَه لَر، اَگر مَنَه بُو کِیمسَه لَر عَیاللَر، کَنِیزلَر بوُلگن تَقدِیردَه هَم اوُلدِیرِیشگه بُویُورِیلَدِی.  [2]
  2. اَوَّل مُسُلمان بُولِیب سوُنگ اِسلامگه وَ دارُ الاِسلامگه خِیانَت قِیلِیب مُرتَد بوُلگن کِیمسَه لَر، عَبدُالله اِبنِ سَرَحگه اوُحشَش، اوُ اَوَّل مُسُلمان بُولَدِی، حَتّی وَحِینِی کاتِیبِی بوُلگن، اَمّا اوُندَن سُونگ اِسلامدَن چِیقِیب یَنَه قَیتَه دَن سِکوُلار مُشرِک بوُلَدِی. بوُنگه اوُحشَش کِیمسَه لَر دارُ الاِسلامنِی تَشلَب دارُ الکُفردَن پَناه تاپِیشَدِی، اوُلَر مُؤمِنلَرنِی مَکَّه نِی فَتح قِیلمَسلِیکلَرِیدَن اِیلگرِی تَوبَه هَم قِیلِیشمَیدِی، دارُالکُفرگه قوُشِیلِیش بِیلَن اوُزلَرِینِی صَفلَرِینِی مُؤمِنلَردَن جُودا قِیلِیب آلِیشَدِی.  [3]

کَعبَه نِی پَردَه سِیگه آسِیلِیب آلگن اِبنِ خَطَل رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی بُویرُوقلَرِیگه کوُرَه اوُلدِیرِیلَدِی، عَبدُالله اِبنِ سَرَح اِیسَه اوُنگه اوُچ مَرتَه بَیعَت بِیرِیش طَلَب قِیلِینگندَن سوُنگ هَم قَبوُل قِیلمَیدِی، اَمّا بَعضِی بِیر مَصلَحَتلَرگه کوُرَه وَ عُثمان اِبن عَفّان اوُرتَگه توُشگنلِیگِی بائِث بَیعَتنِی قَبوُل قِیلِیشگه مَجبُور بوُلَدِی، اَمّا رسول الله صلی الله علیه وسلم یارانلَرِیگه آشکارَه اَیتَدِیلَرکِی: [4]

 أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ، يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ [5]  رسول الله صلی الله علیه وسلم اوُچ مَرتَه بُو سُوزنِی اَیتِیب کوُتِیب توُرگنلِیکلَرِینِی سَبَبِی، اَصحابلَردَن بِیرِی توُرِیب عَبدُالله اِبنِ سَرَحنِی اوُلدِیرِیشِینِی اوُمِید قِیلگن اِیدِیلَر. شوُنِیسِی نِهایَتدَه قِیزِیقکِی، رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی کِیچِیرِیم پَیتِیدَگِی کوُتِیب توُرِیشلَرِینِی اوُزِیگه یَرَشَه دَلِیلِی بار اِیدِی.  عَبدُالله ابن سَرَح عُثمان اِبنِ عَفّاننِی اِیمِیشگن بِرادَرِی بُولگنِیگه وَ عَثماننِی خِلافَتِی پَیتِیدَه اوُ مِصرنِی حاکِیمِی هَم بوُلگنِیگه قَرَمَسدَن، اَمّا عُثماننِی اوُلدِیرِیلِیشِی مَسَلَه سِیدَه بِیطَرَف بوُلِیب توُرگن وَ دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی اوُنِی اِیمِیشگن بِرادَرِی بوُلِیب توُرِیب اوُنِی دُشمَنلَرِینِی بَرابَرِیدَه تَشلَب قوُیَه دِی وَ اوُنِی اوُلِیمِیدَن سُونگ کِییِینگِی خَلِیفَه عَلِی اِبنِ اَبِی طالِبگه هَم بَیعَت بِیرمَیدِی. شَرعِی دارُ الاِسلام رَهبَرِیَتِی مَوجُود بوُلگنِیگه قَرَمَسدَن اوُنِی قَبُول قِیلِیشدَن باش تارتَدِی وَ اوُزِینِی قوُیِیدَگِی سوُزلَرگه لایِیق قِیلِیب آلَدِی: [6]

«مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً»[7]  بُو یِیردَگِی دارُ الاِسلامدَه مَوجُود بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِینگ  اَخبارات واسِیطَه لَرِینِی قوُزغَتِیشلَرِی وَ توُرلِی –هِیل خَبَرلَرنِی خَطَرِیدَن قاچِیب یوُرگن مُنافِقلَرنِی، مُنافِقلَرنِی توُدَه سِینِی، اِیمانِی ضَعِیف مُؤمِنلَرنِی خائِنلَر وَ مُرتَدلَر دائِرَه سِیگه کِیرمَسلَرِیدَن آلدِین تَوبَه قِیلِیشگه دَعوَت قِیلَیلِیک، اَلبَتَّه اَلله تَعالی مَنَه بُولَرگه تَأیِین قِیلگن تَوبَه سِی حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

« إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا *  اَلبَتَّه، مُنافِقلَر دُوزَحنِینگ اِینگ توُبَن جایِیدَه بُولوُرلَر. وَ اوُلَر اوُچُون بِیران مَدَدکار تاپَه آلمَیسِیز.

إلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا(نساء/146-145)

مَگر تَوبَه قِیلِیب اوُزلَرِینِی اوُنگلَگن وَ اَلله گه باغلَنِیب دِینلَرِینِی اَلله اوُچُون خالِص قِیلگن ذاتلَر- اَنَه اوُشَه لَرگِینَه مُؤمِنلَر بِیلَن بِیرگه بُولوُرلَر. یَقِیندَه اَلله مُؤمِنلَرگه اوُلوُغ اَجر عَطا اِیتَجَک!

اَصل کافِرلَر تَنها تَوبَه قِیلِیش وَ اِسلامگه کِیرِیش بِیلَنگِینَه پاک بوُلِیشَدِی، مَنَه بُو آیَت آچِیق- آیدِین مَرحَمَت قِیلِیب توُرگنِیدِیک، مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر اوُچُون تَوبَه قِیلِیش اِمکانِی مَوجُود، اَمّا تَنها تَوبَه نِی اوُزِی کِفایَه قِیلمَیدِی، چُونکِی اوُلَر مُفسِد بُولِیشگن وَ تَوبَه دَن سُونگ “اِصلاح” بُولِیشلَرِی لازِم وَ قِیلگن فَسادلَرِینِی یُووِیشلَرِی کِیرَک، اوُچِینچِی مَرحَلَه دَه اِیسَه تَوَکُّللَرِی، اوُمِیدلَرِی اَمِیرِکَه گه، اَنگلِیَه گه، راسسِیَه گه، حِتایگه یا جَهاندَگِی باشقَه طاغوُتلَرگه یا توُرکِیَه دَگِی، پاکِستاندَگِی، اوُزبِیکِستاندَگِی، تاجِکِستاندَگِی، اِمارَتدَگِی، قَطَردَگِی، آلِی سَعُوددَگِی مَحَلِّی طاغوُتلَرگه اِیمَس، بَلکِی اَلله نِی اوُزِیگه بوُلِیشِی شَرط. کِییِینگِی مَرحَلَه دَه اِیسَه   «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»، یَعنِی دِیننِی توُرت مَفهُومِینِی 1- حُکوُمَت قُدرَتِی،2- قانُون وَ دَستوُرلَر،3- جَزالَش وَ مُکافات بِیرِیشنِی فَقَط اَلله نِی اوُزِی اوُچُون خالِص قِیلِیشِی وَ بَرچَه سِکوُلارِیستِیک صِیفَتلَردَن اوُزِینِی پاکلَشِی کِیرَک.

اوُ مَنَه بُو مَرحَلَه دَه قُدرَت وَ حاکِیمِیَتنِی تَنها اَلله نِی اوُزِینِیکِی، دِیب بِیلِیشِی کِیرَک، قانُون وَ دَستوُرلَرنِی هَم تَنها اَلله نِیکِی، دِییِیشِی لازِم، اِطاعَت قِیلِیشنِی هَم تَنها اَلله گه تِیگِیشلِی دِییِیشِی وَ اِطاعَتنِی اِسلامِی حُکوُمَتگه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه مَخصُوص قِیلِیشِی کِیرَک وَ نِهایَت مُکافات بِیرِیشنِی، جَزالَشنِی هَم تَنها اَلله نِی دِینِیگه خاصلَشِی لازِم. مَنَه بُو رَوِیش بِیلَن دِین خالِص اَلله نِیکِی بُولَدِی. شوُ شَکلدَه 1- تَوبَه قِیلِیب، 2- اوُزلَرِینِی اِصلاح قِیلِیب، 3- فَقَط اَلله نِی اوُزِیگه باغلَنِیب، 4- دِینلَرِینِی اَلله اوُچُون خالِص قِیلِیشلَرِی کِیرَک.

اِیندِی رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارُوچِیلَرِی، مُنافِقلَرنِی تُودَه سِی، مُرتَدلَر سِکوُلار باسقِینچِیلَر بوُلمِیش اَمِیرِکَه وَ نَتانِی اَفغلنِستان توُپراغِیدَگِی آخِیرگِی لَهزَه لَرِیگچَه مُجاهِدلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشدِی، اَمِیرِکَه وَ باشقَه باسقِینچِیلَر تامانِیدَن تَشلَب کِیتِیلگندَن سوُنگ، تَسلِیم بُولِیشگه مَجبُور بوُلِیشَدِی؛ اَفغانِستان اِسلامِی اِمارَتِی هَم عَوف اِعلان قِیلَدِی وَ حَتّی مَنَه بُو مُرتَدلَر، مُنافِقلَر توُدَه سِینِی، رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارُوچِیلَرنِی حُکوُمَتنِی توُرلِی- هِیل تَشکِیلاتلَرِیگه مَخصُوصاً حَربِی قوُشِینگه اِیشگه آلَدِی وَ تَسلِیم بوُلگنلَرنِی یوُلِینِی آچِیق حالدَه قوُیِیب قوُیَدِی، اَصلِینِی آلگندَه عَوفِی عُمُومِی اَهلِی بَغِی بُولگن مُسُلمانلَرگه وَ اَصل کافِرلَرگه تِیگِیشلِی بوُلَدِی، مُرتَدلَرگه وَ رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارُوچِیلَرگه اِیسَه تِیگِیشلِی اِیمَس، مَنَه بُو تَسلِیم بوُلگنلَر ناچار بوُلگنلِیکلَرِی بائِث تَسلِیم بوُلِیشگن اِیدِی.

(دوامی بار…..)


[1] صحيح البخاري4280 / أسد الغابة، ج ۲، ص ۲۸۴،/  فتح الباري شرح صحيح البخاري،كتاب المغازي، باب أين ركز النبي صلى الله عليه وسلم الراية يوم الفتح ، ج 7، ص 597

[2] ابن كثير، اسيرة النبويّة، ج 3، ص 563 به بعد.

[3] النسائي 4069 وأبو داود 4358 / عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِى سَرْحٍ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .

[4] صحيح أبي داود 2685 أخرجه البخاري (1846)، ومسلم (1357) باختلاف يسير./ أنَّ رَسولَ اللَّهِ صلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ دَخَلَ عَامَ الفَتْحِ وعلَى رَأْسِهِ المِغْفَرُ، فَلَمَّا نَزَعَهُ جَاءَ رَجُلٌ فَقالَ: إنَّ ابْنَ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بأَسْتَارِ الكَعْبَةِ، فَقالَ: اقْتُلُوهُ.

[5] صحيح أبي داود 4359/ ابن الملقن ، البدر المنير 7/450

[6] مغازی واقدی ص۶۳۱ / تاریخ طبری، ج ۳، ص ۱۱۸۷/ فتح الباری، ج ۸، ص ۱۱-۱۲٫ / خورشید نبوت؛ ترجمهٔ فارسی «الرحیق المختوم» تالیف: شیخ صفی الرحمن مبارکفوری، ترجمه: محمد علی لسانی فشارکی، نشر احسان ۱۳۸۸

[7] مسلم1848 / مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً، ومَن قاتَلَ تَحْتَ رايَةٍ عُمِّيَّةٍ يَغْضَبُ لِعَصَبَةٍ، أوْ يَدْعُو إلى عَصَبَةٍ، أوْ يَنْصُرُ عَصَبَةً، فَقُتِلَ، فقِتْلَةٌ جاهِلِيَّةٌ، ومَن خَرَجَ علَى أُمَّتِي، يَضْرِبُ بَرَّها وفاجِرَها، ولا يَتَحاشَى مِن مُؤْمِنِها، ولا يَفِي لِذِي عَهْدٍ عَهْدَهُ، فليسَ مِنِّي ولَسْتُ منه. وفي رواية : لا يَتَحاشَ مِن مُؤْمِنِها.

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

(8  – قسمت)

در زمان فتح مکه نیز با آنکه رسول الله صلی الله علیه وسلم با محتوای پیام: اَلْیَومَ یَومُ الْمَرحَمَه (امروز، روز رحمت و گذشت است) به جای: اليومَ يَوْمُ المَلْحَمَةِ [1] کفار اصلی را بخشید که دستشان به خون مسلمین آلوده شده بود و مسلمین را شکنجه کرده بودند و مسلمین را محاصره اقتصادی کرده بودند و صدها جنایت دیگر مرتکب شده بودند اما با این وجود دستور داد دو گروه اگر به پرده های کعبه هم آویزان شده باشند باز کشته شوند و آنها را نبخشید:

  1. در میان کفار اصلی، مجریان جنگ روانی که در قالب شعر و ترانه و غیره بر علیه مومنین و دارالاسلام فعالیت کرده بودند حتی اگر زنان و کنیزهایی ترانه خوان بوده باشند. [2]
  2. مرتدین، که قبلاً مسلمان بوده و بعد با خیانت به اسلام و دارالاسلام مرتد شده بودند مثل عبداللَّه بن سعد بن ابی سَرح که ابتدا مسلمان شد و حتی کاتب وحی هم شد اما بعد از آن از اسلام برگشت و دوباره سکولار (مشرک) شد[3] و دارالاسلام را رها کرده بودند و به دارالکفرسکولار مکه پناه آورده بودند و قبل از آنکه مومنین با جنگ مسلحانه منطقه را فتح کنند و قبل از آنکه مومنین به آنها دست پیدا کنند توبه نکرده بودند و با پیوستن به دارالاسلام صف خود را از کفار جدا نکرده بودند.

اگر چه ابن خَطَل که به پرده ی کعبه آویزان شده بود به دستور رسول الله صلی الله علیه وسلم به قتل می رسد [4]و با آنکه بعد از سه بار امتناع از پذیرش بیعت مجدد مرتدینی چون عبدالله بن ابی سَرح به علت مصلحتهائی و با پادرمیانی عثمان بن عفان مجبور به پذیرش بیعت می شود اما رسول الله صلی الله علیه وسلم آشکارا به یارانش می گوید: أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ، يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ [5] رسول الله صلی الله علیه وسلم با سه بار درنگ کردن امیدوار بود یکی از اصحاب، عبدالله بن ابی سَرح را به قتل برساند.[6] اما جالب است بدانید درنگ رسول الله صلی الله علیه وسلم در بخشش مرتدین بی دلیل نیست . عبدالله بن ابی سَرح با آنکه با پادرمیانی عثمان بن عفان بخشیده شد و با آنکه برادر رضاعی عثمان بن عفان بود و در زمان خلافت عثمان حاکمیت مصر را نیز داشت اما در مساله ی قتل عثمان بی طرف ماند و رهبریت دارالاسلام که برادر رضاعی او هم بود را در برابر دشمنان رها کرد و بعد از قتل عثمان نیز به خلیفه بعدی مسلمین علی بن ابی طالب بیعت نداد و با وجود رهبریت شرعی دارالاسلام از دادن بیعت به او طفره رفت و کناره گیری کرد و خودش را مشمول: «مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً»[7] کرد.

لازم است در اینجا منافقین و دارودسته ی منافقین و مومنین ضعیف الایمان موجود در دارالاسلام را که در معرض انواع اخبار و تحریکهای رسانه ای کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی و منافقین آشکار شده ی فراری هستند قبل از وارد شدنشان به دایره ی خائنین و مرتدین به توبه دعوت کنیم، البته توبه با لوازمی که الله تعالی برای اینها تعیین کرده که می فرماید: « إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا * بیگمان منافقان در اعماق دوزخ و در پائین‌ترین مکان آن هستند و هرگز یاوری برای آنان نخواهی یافت (تا به دادشان رسد)، إلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا(نساء/146-145) مگر کسانی (از ایشان) که توبه کنند (تَابُوا) و برگردند و به اصلاح بپردازند (وَأَصْلَحُوا) و به الله متوسّل شوند (وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ) و دین خودشان را خالصانه از آن الله کنند (وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ). پس آنان از زمره مؤمنان خواهند بود و الله به مؤمنین پاداش بزرگی خواهد داد.‏

بر خلاف کفار اصلی که تنها با توبه و ورود به اسلام پاک می شوند، این آیه واضح می فرماید که برای منافقین و سکولارزده ها توبه وجود دارد اما تنها توبه کافی نیست، چون مفسد بوده اند باید بعد از توبه «أَصْلَحُوا» کنند و مفاسدشان را جبران کنند و در مرحله ی سوم، توکل و امیدشان به الله باشد دیگر توکلشان به این نباشد که آمریکا و انگلیس و روسیه و چین و سایر طاغوتهای جهانی و منطقه ای مثل ترکیه و پاکستان و ازبکستان و تاجیکستان و امارات و قطر و آل سعود و …از آن ها حمایت کنند. در مرحله ی بعدی و مهم ترین مرحله بعد از توبه «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»، یعنی همان چهار مفهوم دین 1- قدرت حکومتی 2- قانون و برنامه 3- اطاعت کردن 4- مجازات و پاداش را برای الله خالص کنند و از تمام صفات  سکولاریستی که به آن آلوده بوده اند خودشان را پاک کنند.

در این مرحله ی «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»، قدرت و حاکمیت را تنها مال دین الله بدانند، قانون و برنامه را تنها مال الله بدانند، اطاعت کردن را تنها مخصوص حکومت اسلامی و قانون شریعت الله بدانند و در نهایت، پاداش دادن ها و مجازات کردن هایشان (که آزاد و ممنوع برای آن ها قرار داده شده) را نیز تنها و تنها مختص دین الله بدانند. به این شیوه، دین، خالص مال الله می شود. و به این شکل بعد از 1- (تَابُوا) 2- (وَأَصْلَحُوا) 3- (وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ) این دستور چهارمِ«وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ» هم انجام می شود.

حالا عده ای از این مرتدین و دارودسته ی منافقین و مجریان جنگ روانی که تا آخرین لحظات حضور اشغالگران سکولار آمریکا و ناتو در خاک افغانستان با مجاهدین جنگیدند، به دلیل رها شدن توسط آمریکا وسایر اشغالگران، مجبور به تسلیم شدند؛ امارت اسلامی افغانستان هم با عفو عمومی و حتی استخدام مرتدین و دارودسته ی منافقین و مجریان جنگ روانی در نهادهای مختلف حکومتی و بخصوص ارتش، راههای نفوذ این تسلیم شده ها را باز گذاشت در حالی که عفو عمومی شامل مسلمین اهل بغی و کفار اصلی می شود نه مرتدین و کفار مجری جنگ روانی که ناچاراً و در حین جنگ تسلیم شده اند.

(ادامه دارد…..)


[1] صحيح البخاري4280 / أسد الغابة، ج ۲، ص ۲۸۴،/  فتح الباري شرح صحيح البخاري،كتاب المغازي، باب أين ركز النبي صلى الله عليه وسلم الراية يوم الفتح ، ج 7، ص 597

[2] ابن كثير، اسيرة النبويّة، ج 3، ص 563 به بعد.

[3] النسائي 4069 وأبو داود 4358 / عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِى سَرْحٍ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .

[4] صحيح أبي داود 2685 أخرجه البخاري (1846)، ومسلم (1357) باختلاف يسير./ أنَّ رَسولَ اللَّهِ صلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ دَخَلَ عَامَ الفَتْحِ وعلَى رَأْسِهِ المِغْفَرُ، فَلَمَّا نَزَعَهُ جَاءَ رَجُلٌ فَقالَ: إنَّ ابْنَ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بأَسْتَارِ الكَعْبَةِ، فَقالَ: اقْتُلُوهُ.

[5] صحيح أبي داود 4359/ ابن الملقن ، البدر المنير 7/450

[6] مغازی واقدی ص۶۳۱ / تاریخ طبری، ج ۳، ص ۱۱۸۷/ فتح الباری، ج ۸، ص ۱۱-۱۲٫ / خورشید نبوت؛ ترجمهٔ فارسی «الرحیق المختوم» تالیف: شیخ صفی الرحمن مبارکفوری، ترجمه: محمد علی لسانی فشارکی، نشر احسان ۱۳۸۸

[7] مسلم1848 / مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً، ومَن قاتَلَ تَحْتَ رايَةٍ عُمِّيَّةٍ يَغْضَبُ لِعَصَبَةٍ، أوْ يَدْعُو إلى عَصَبَةٍ، أوْ يَنْصُرُ عَصَبَةً، فَقُتِلَ، فقِتْلَةٌ جاهِلِيَّةٌ، ومَن خَرَجَ علَى أُمَّتِي، يَضْرِبُ بَرَّها وفاجِرَها، ولا يَتَحاشَى مِن مُؤْمِنِها، ولا يَفِي لِذِي عَهْدٍ عَهْدَهُ، فليسَ مِنِّي ولَسْتُ منه. وفي رواية : لا يَتَحاشَ مِن مُؤْمِنِها.

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар  мўъминларнинг  эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар  мўъминларнинг  эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

(7- қисм)

Хар қандай суратда хам, дорул исломга “хиёнат қилиш” баданни бир ишораси билан бошланади ва пинхоний хабарларга ундан сўнг дорул куфр билан қуролли ва рухий жангларга ошкор қўшилишга етиб боради.  Албатта бу ердаги хоин билан жосусни фарқи шуки, агар бир мусулмон ё дорул исломни аъзоси дорул исломни хабарларини,маълумотларини душманга етказадиган бўлса, “хиёнатга” дучор бўлган бўлади, аммо агар ташқи душман мана бу хабар,маълумотларни,дорул исломни сирларини ўғирласа уни ишига “жосуслик” дейилади.

Шу билан бирга шахсни “хиёнати” бошқаларни номусига нисбатан хам бўлиши мумкин ёки ўзи тузган ахд ва паймонга нисбатан ёки шахсий ва ижтимоъий  доирада бўладиган турли-хил хиёнатлар бўлиши мумкин; аммо бу ердаги бизни назаримиздаги энг катта хиёнат аллох ва росули саллаллоху алайхи васалламга хиёнат қилиниши бўляпти, омонатлар ё номусларга нисбатан бўлган “хиёнатларни” хаммасини шахснинг дорул ислом билан тузган ахд ва паймонига боғлиқ бўлади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам оддий холатда ё хар қандай шароитда дорул исломга “хиёнат” қилган ва дорул куфрни ёнига ўтиб олган кимсаларни кечирмаган; бани назир,бани қайнақоъ, бани қурайза яхудийлари ……..”хиёнат” қилишган пайтида харгиз уларни кечирмадилар,балки жазоладилар.  [1]

Бани қайнақоъни яхудийлари сотувчилик қилиб ўтирган мусулмон аёлни босим остига олишади ва ундан ниқобини очишни талаб қилишади, мана бу мўъмин аёл бундан бош тортганлиги боис,бир яхудий уни либосини  бир четини бу аёл сезмаган холда бир жойга боғлаб қўяди, мусулмон аёл турмоқчи бўлиб ўрнидан турганда либоси тортилгани сабабли баданини бир қисми очилиб қолади,бу атрофдаги яхудийлар кулишади, лекин бу ерда мана буларни кўрган мусулмон биродаримиз жиноятчи яхудийни ўлдиради ва яхудийлар хам хаммаси жамланган холда мусулмон биродаримизни шахид қилишади; бани қайнақоъ яхудийларини барча тоифаси жамланиб мана бу қотилларни химоя қилишади ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уларни мухосара қиладилар, таслим бўлишгач уларни боғлаб қўйиб кейин ўлдиришга буйруқ берадилар; мунофиқларни рахбари бўлган Абдуллох ибни Убай бу ишга аралашади ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан уларни ўлдирмасликни сўрайди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фақат бир даража енгиллик берадилар ва бутун мол-мулкларини қўйиб фақат аёл ва болаларини олиб мадинадан чиқиб кетишга буюрадилар, яъни уларни “хиёнатлари” сабабли  сургунга жўнатиб кечирмайдилар. [2][3]

Шундай бўлгач, агар бир миллат бир мусулмонни ўлимида ё мусулмонларга қарши  хиёнатда  шерик бўладиган бўлса, мана бу миллатни барчаси бирга жазоланиша лозим, худди бани қурайза миллатини хиёнатига ўхшаб жиноят қилишганидек, улар Саъад ибни Муъоз розиаллоху анхуни хукми билан бани қурайзани барча эркаклари ва болиғ ўғилларини  – уларни сони 600 дан 900 нафаргача деб эълон қилинган-  боши узилади; хамма одамлар мана бу хиёнатни жазоси нима бўлишини яхши билишарди, бу ерда қози бўлган хар қандай мўъмин киши шу хукмни содир қиларди; бу худди бир неча миллиярд мусулмонга маст қилувчи ичимликни ичганни хукми нима ,дейилишига ўхшайди? Агар мана бу миллиярд мусулмон алохида хукм содир қилган тақдирда хам,уларни хаммаси ягона бир хил хукмни содир қилади. “Хиёнатни” хукми хам худди шунга ўхшайди.  

Або изза секуляр бадр жангида асирга олинган пайтида оиласини катталиги,қизлари сабабли озод бўлади ва бундан сўнг мусулмонларга қарши жангга чиқмасликка ахд-паймон қилади, аммо яна мана бу паймонига “хиёнат” қилиб иккинчи марта ухуд жангида хам қатнашади,асирликка тушгач мана бу хоинга бошқа фурсат берилмайди ва ўлдирилади.   

 Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “хиёнат”га дучор бўлган  шахсларни ё хатто миллатларни харгиз кечирмаганлар; бадр жангида қизлари сабабли озод қилинган або иззатни хам ухуд жангида яна такрорлаган “хиёнати” учун кечирмадилар ва унга машхур хадисни айтиб

 «لا يُلْدَغُ المُؤْمِنُ مِن جُحْرٍ واحِدٍ مَرَّتَيْنِ»[4]

“Мўъмин киши бир тешикдан икки марта чақилмайди”,-дедилар ва бошини танасидан жудо қилдилар; бани назирни ,бани қайнақоъни,бани қурайзани яхудийлари хам кечирилгани йўқ, хотиб ибни аби балтаъа розиаллоху анху хам агар уни хиёнати собит бўлганда албатта кечирилмасдан ўлдириларди.

Умар Хотибни иртидодини хукмини содир қилган пайтида; Хотиб мана бу “хиёнат” нинг иртидодга боис бўлишини яхши биларди,шу сабабли хам Умар содир қилган хукмни баробарида ўзини химоя қилиб айтдики: мен муртад бўлганим йўқ, сўнг ўзини далилларини келтирди, Хотибни ўтган ўтмиши хам нозил бўлган оятлар хам Хотибнинг “хиёнат”ни қасд қилмаганини тасдиқлайди. Яъни барча сахобалар дорул исломга агарчи бир ишора ё хабар,сўз билан бўлса хам “хиёнат” қилган хар қандай киши муртад бўлишини жуда яхши билишган.

Арабистон ярим оролидаги секуляристларнинг дорул куфрини пойтахти бўлган маккани фатх бўлиши хам, қурайш дорул куфрини муттахидларидан бўлмиш бани бакрни дорул исломнинг  муттахидларидан бўлган бани хузоъага хамла қилгани натижасида вужудга келган эди,дарвоқеъ худайбия сулхига қилинган хиёнат бўлган. Яъни агар дорул ислом бошқа бир дорул куфрга қарши бир дорул куфр билан паймон тузган бўлса, аввалги дорул куфр дорул исломга муттахид бўлган дорул куфрга хамла қиладиган бўлса, дорул ислом тузилган паймонга биноан хамла қилган дорул куфрга қарши ўзидаги бор кучлари билан хамла қилиши лозим.  Мана бу ерда баъзи бир жохил ва калта фикрли инсонларни назарларига хилоф равишда, дорул ислом куфрни  ва ўзига муттахид бўлган дорул куфрни жиноятларини химоя қилган эмас, балки аллохни дастурига биноан ахд-паймонга кўра амал қилган бўлади.  [5][6]

وَأَوْفُواْ بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کَانَ مَسْؤُولاً ‏(اسراء/34)

Ахдга вафо қилинглар. Зеро, ахд-паймон (қиёмат куни) масъул бўлинадиган ишдир.( давоми бор….


[1] طبری، ج۲، ص۵۵۱؛ /واقدی، ج۱، ص۳۶۴/ابن هشام، ج۳، ص۱۹۹ـ۲۰۰/یعقوبی، تاریخ یعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۴۹؛/ حلبی، ج۲، ۲۶۶؛/ واقدی، ج۱، ص۳۷۲

[2] واقدی، مغازی، دکتر مارسدن جونس (تحقیق)، بیروت، عالم الکتب، ۱۴۰۴ق، چاپ سوم، ج ۱، ص ۱۷۶و۱۷۷/ ابن‌اثیر، علی بن ابی‌الکرم؛ الکامل فی التاریخ، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق، ج۲، ص۱۳۸./ طبقات الکبرى، ج ۱، ص ۲۹؛/ انساب الاشراف، ج ۱، ص ۳۰۹

[3] ابن‌هشام،سیره النبویه ، ج ۱، ص ۴۷-۴۸٫/ ابن هشام، سیرة النبی، ج۲، ص۶۳۲./ واقدی، کتاب المغازی، ج۱، ص۱۲۷.

[4] بخاری6133/ مسلم2998 / کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 2، ص 241، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق./ مفید، اختصاص، ص 245، قم، کنگره شیخ مفید، چاپ اول، 1413ق.

[5] واقدی، المغازی، ج۲، ص۶۱۲؛ /ابن هشام، السیرة النبویة، ج۳، ص۳۳۲، ج۴، ص۳۱ـ۳۲؛/ بلاذری، فتوح البلدان، ص۳۵؛ /طبری، ج۲، ص۶۳۵

[6] واقدی، المغازی، ج۲، ص۷۸۰ـ۷۸۹؛/ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۴، ص۳۱ـ۳۳، ۳۶ـ۳۷؛/ طبری، ج۳، ص۴۴ـ۴۵/ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۴، ص۳۶؛ / ابن سعد، ج۴، ص۲۹۵؛ / مسعودی، التنبیه، ص۲۶۶