دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

Ўлганларга қуръон ўқишни савоби етиб борадими?

Бисмиллахир рохманир рохим

(матлабни комил матни)

Аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Умуман олганда хайрли ишларни, яхшиликларни савоби ўлганларга етади,деймиз, имоми Муслим Нишопурий хам Абдуллох ибни Муборакдан ривоят қилишича, мусулмонларни ўртасида ўлганларга хайрли ишларни,яхшиликларни савоби етиши борасида мухолиф назар мавжуд эмас, муғнида ибни Қуддомадан нақл қилинишича: Ахмад ибни Ханбал айтадики: хар қандай қилинган яхши амални савоби ўлганларга етиб боради, яъни яхшилиги бор ишларни барчасини савоби ўлганларга етади, агар киши ана ўша қилаётган ишида яхшилик йўқ,деб эътиқод қилса бундай бўлмайди. Масалан агар хаж қилишда ё садақа беришда ё рўза тутишда ва қуръон ўқишда ва …….яхшилик йўқ,деса.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам айтадики:

 فَلَأَنْ يَغْدُوَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَتَعَلَّمَ أوْ يَقْرَأَ آيَتَيْنِ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ نَاقَتَيْنِ وَثَلاَثٌ خَيْرٌ مِنْ ثَلاَثٍ وَأَرْبَعٌ خَيْرٌ مِنْ أَرْبَعٍ وَمِنْ أَعْدَادِهِنَّ مِنَ الإِبِلِ» [1]

Агар сизларни бирортангиз масжидга бориб аллохни китобидан икки оятни таълим олса ё тиловат қилса, мана бу у учун икки туядан яхшироқдир. Уч оят уч туядан,тўрт оят тўрт туядан яхшироқдир, оятни сони қанча бўлса туялар хам шунча кўпайиб боради.

Бу ерда ўқилган оятни савоби назарда тутилган, шахс аллох таолодан уни савобини мусулмон отасига ё онасига ёки мусулмонлардан ўзи яхши кўрган кишиларга хадя беришни хохлайди.Имоми Нававийни устози  ибни Салох шахрузийни айтишича, қуръонни ўқиётган шахс: эй аллох ўқиган қуръонимни савобини фалон шахсни рухига етказгин,дейишлиги зарур бўлади.  

 اللَّهُمَّ بَلِّغْ ثَوَابَ مَا قَرَأْنَاهُ إِلَى رُوحِ  (مثلاً)َ أُمَّهَاتِنَا و …

Шахс қуръонни манзилида ё масжидда ё ишхонасида ўқийди ва уни тиловатини савобини хадя бера олади,аммо аксар уламолар қабрни устида қуръон ўқишни макрух дейишган.

Буни баробарида баъзи уламолар имоми Абу Ханифа ва  имоми Молик ва имоми Ахмад ва жуда кўп шофеъий мазхабдагиларга хилоф равишда қуйидаги оятларга истинод қилган холда:

«وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» (نجم/٣٩)

Инсон учун фақат ўзи қилган харакатгина бўлур (яъни ўзгаларнинг қилган амалларидан унга бирон фойда етмас)!

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни мархамат қилган хадислари:

 إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلا مِنْ ثَلاثٍ: مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ .[2]

“Инсон ўлгандан сўнг уни амал кесилади,магар уч нарса қолади: садақайи жория, бошқалар ундан фойдаланадиган амал ва уни хаққига дуо қиладиган солих фарзанд.”

Мана бу келтирилган нарсаларни хужжат қилган холда улар савобни ўлган кишига етмайди,дейишади, аммо шофеъийларни жуда кўп уламолари имоми Абу Ханифа ва имоми Ахмад ва бошқалар мана бу улуғ кишиларга жавоб сифатида айтишганки:

«وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ»

Мана бу оят хақдир ва хар бир киши ўзи захмат чеккан нарсани эгаси бўлади,

« لَهَا مَا کَسَبَتْ وَلَکُم مَّا کَسَبْتُمْ» (بقره/ 134)

Уларнинг қилган амаллари ўзлари учун,сизларнинг қилган амалларингиз ўзларингиз учундир.

Аммо бу дегани сиз ўзингиз захмат чеккан хосилдан ота-онангизга ё яхши кўрган кишиларингизга хадя бера олмайсиз,деган маънода эмас. Сиз уларга бераётган нарса уларнинг захматини хосили бўлмаслиги мумкин,аммо буни уларга беришни мушкили хам йўқ. Муғни мухтожда келтирилишича, Абдуллох ибни Умар розиаллоху анхума росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан сўнг, у кишини ўрнига умрани адо қилган, пайғамбаримиз унга бу ишни қилишни васият қилган эмас эдилар. Албатта бу замина бўйича мисоллар жуда кўп топилади. Масалан: ^[3]

-Аллох таоло бошқаларни дуоси сабабли шахсларга манфаъат етказади, аслини олганда мана бу манфаъатлар уларни қўл мехнатларини самараси эмас.

ادامه خواندن Ўлганларга қуръон ўқишни савоби етиб борадими?

اوُلگنلَرگه قُرآن اوُقِیشنِی ثَوابِی یِیتِیب بارَدِیمِی؟

 بِسم الله الرحمن الرحیم

اَمّا بَعَد: اَلسلام علیکم و رحمة الله و براکاته.

(مطلبنی کامل متنی)

عُمُوماً آلگندَه خَیرلِی اِیشلَرنِی، یَحشِیلِیکلَرنِی ثَوابِی اوُلگنلَرگه یِیتَدِی، دِییمِیز، اِمامِی مُسلِم نِشاپُورِی هَم عَبدُالله اِبن مُبارَکدَن رِوایَت قِیلِیشِیچَه، مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَه اوُلگنلَرگه خَیرلِی اِیشلَرنِی، یَحشِیلِیکلَرنِی ثَوابِی یِیتِیشِی بارَسِیدَه مُخالِف نَظَر مَوجُود اِیمَس، مُغنِیدَه اِبنِ قُدّامَه دَن نَقل قِیلِینِیشِیچَه: اَحمَد اِبنِ حَنبَل اَیتَدِیکِی: هَر قَندَی قِیلِینگن یَحشِی عَمَلنِی ثَوابِی اوُلگنلَرگه یِیتِیب بارَدِی، یَعنِی یَحشِیلِیگِی بار اِیشلَرنِی بَرچَه سِینِی  ثَوابِی اوُلگنلَرگه یِیتَدِی، اَگر کِیشِی اَنَه اوُشَه قِیلَیاتگن اِیشِیدَه یَحشِیلِیک یُوق، دِیب اِعتِقاد قِیلسَه بوُندَی بوُلمَیدِی. مَثَلاً اَگر حَج قِیلِیشدَه یا صَدَقَه بِیرِیشدَه یا رُوزَه توُتِیشدَه وَ قُرآن اوُقِیشدَه وَ …….یَحشِیلِیک یُوق، دِیسَه.

رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلم اَیتَدِیکِی:

فَلَأَنْ يَغْدُوَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَتَعَلَّمَ أوْ يَقْرَأَ آيَتَيْنِ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ نَاقَتَيْنِ وَثَلاَثٌ خَيْرٌ مِنْ ثَلاَثٍ وَأَرْبَعٌ خَيْرٌ مِنْ أَرْبَعٍ وَمِنْ أَعْدَادِهِنَّ مِنَ الإِبِلِ» [1]

اَگر سِیزلَرنِی بِیرارتَنگِیز مَسجِدگه بارِیب اَلله نِی کِتابِیدَن اِیککِی آیَتنِی تَعلِیم آلسَه یا تِلاوَت قِیلسَه، مَنَه بُو اوُ اوُچُون اِیککِی تُویَه دَن یَحشِیراقدِیر. اوُچ آیَت اوُچ تُویَه دَن، توُرت آیَت توُرت تُویَه دَن یَحشِیراقدِیر، آیَتنِی سانِی قَنچَه بوُلسَه توُیَه لَر هَم شوُنچَه کوُپَیِیب بارَدِی.

بُو یِیردَه اوُقِیلگن آیَتنِی ثَوابِی نَظَردَه توُتِیلگن، شَخص اَلله تَعالی دَن اوُنِی ثَوابِینِی مُسُلمان آتَه سِیگه یا آنَه سِیگه یاکِی مُسُلمانلَردَن اوُزِی یَحشِی کوُرگن کِیشِیلَرگه هَدیَه بِیرِیشنِی هاحلَیدِی. اِمامِی نَوَوِینِی اوُستازِی اِبنِ صَلاح شَهرُوزِینِی اَیتِیشِیچَه، قُرآننِی اوُقِییاتگن شَخص: اِی اَلله اوُقِیگن قُرآنِیمنِی ثَوابِینِی فَلان شَخصنِی رُوحِیگه یِیتکَزگِین، دِییِیشلِیگِی ضَرُور بُولَدِی.   اللَّهُمَّ بَلِّغْ ثَوَابَ مَا قَرَأْنَاهُ إِلَى رُوحِ  (مَثَلاً)َ أُمَّهَاتِنَا وَ …  شَخص قُرآننِی مَنزِیلِیدَه یا مَسجِددَه یا اِیشخانَه سِیدَه اوُقِیدِی وَ اوُنِی تِلاوَتِینِی ثَوابِینِی هَدیَه بِیرَه آلَدِی، اَمّا اَکثَر اوُلامالَر قَبرنِی اوُستِیدَه قُرآن اوُقِیشنِی مَکرُوه دِییِیشگن.

ادامه خواندن اوُلگنلَرگه قُرآن اوُقِیشنِی ثَوابِی یِیتِیب بارَدِیمِی؟

آیا ثواب قرآن خواندن به مردگان ما می رسد؟

بسم الله و الحمد لله

اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

(متن کامل مطلب)

زمانی که می گوئیم به صورت مطلق ثواب خیر و خیرات به مرده می رسد و امام مسلم نیشابوری هم از عبدالله بن مبارک روایت می کند که در رسیدن ثواب خیر و خیرات به مرده رای مخالفی در میان مسلمین وجود ندارد و در  مغنی از ابن  قدامه نقل شده است‌: احمد  بن  حنبل‌گفته  است‌: هرگونه عمل  خیری  به  مرده  می‌رسد، این سخن به این معنی است که هر چیزی که در آن خیری وجود دارد به مرده می رسد مگر اینکه شخص معتقد باشد در انجام فلان کار خیری وجود ندارد . مثلاً بگوید در دعا کردن یا حج رفتن یا صدقه دادن یا روزه گرفتن و قرآن خواندن و … خیری وجود ندارد.

 رسول الله صلی الله علیه و سلم می فرماید : فَلَأَنْ يَغْدُوَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَتَعَلَّمَ أوْ يَقْرَأَ آيَتَيْنِ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ نَاقَتَيْنِ وَثَلاَثٌ خَيْرٌ مِنْ ثَلاَثٍ وَأَرْبَعٌ خَيْرٌ مِنْ أَرْبَعٍ وَمِنْ أَعْدَادِهِنَّ مِنَ الإِبِلِ» [1]بدانید که اگر یکی از شما به مسجد برود و دو آیه از کتاب خدا بیاموزد یا تلاوت نماید، برایش از دو شتر بهتر است. و سه آیه از سه شتر، چهار آیه از چهار شتر، و هر تعداد آیه از همان اندازه شتر، بهتر است»

در اینجا ثوابی برای خواندن این آیات در نظر گرفته شده است و این شخص از الله تعالی می خواهد  که این ثواب را به پدر مسلمان یا مادرمسلمان یا کسانی از مسلمین که دوستشان دارد هدیه بدهد. ابن صلاح شهرزوری استاد امام نووی گفته که ضروری است که قاری قرآن بگوید خداوندا ثواب تلاوت را به روح آن شخصی که قران برای او خوانده ام برسان . اللَّهُمَّ بَلِّغْ ثَوَابَ مَا قَرَأْنَاهُ إِلَى رُوحِ  (مثلاً)َ أُمَّهَاتِنَا و …

شخص می تواند قرآن را در منزلش یا در مسجد یا سرکار و غیره بخواند و ثواب تلاوتش را هدیه دهد اما اکثر علماء خواندن قرآن در سر قبر را مکروه دانسته اند.

در برابر، عده ای از علماء بر خلاف امام ابوحنیفه، و امام مالک و امام احمد و بسیاری از شافعی مذهبها با استناد به آیاتی چون:

• «وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» (نجم/٣٩) و اینکه برای هر انسان پاداش و بهره‌ای نیست جز آنچه خود برای آن تلاش نموده است».
• و حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم که می فرماید : إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلا مِنْ ثَلاثٍ: مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ .[2] «وقتی که انسان می‌میرد عملش قطع می‌شود مگر از سه چیز: صدقه جاریه، علمی که مورد استفاده دیگران قرار می‌گیرد، و ولد صالحی که برای او دعا می‌کند».

بر این باورند که غیر از این موارد سایر ثوابها به مرده نمی رسد اما بسیاری از علمای شافعی به همراه امام ابوحنیفه و امام احمد و غیره در پاسخ به این دسته از بزرگواران گفته اند:

1. آیه ی «وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» حق است و هر کسی صاحب آنچیزی است که برایش زحمت کشیده « لَهَا مَا کَسَبَتْ وَلَکُم مَّا کَسَبْتُمْ» (بقره/ 134) دستاورد آنان برای آنان و دستاورد شما برای شماست؛ اما به این معنی نیست که شما نمی توانید از حاصل زحمات خودت به پدر یا مادرت یا کسانی که دوستشان داری هدیه بدهی . اینی که شما به آنها می دهی ممکن است حاصل دسترنج آنها نباشد اما دادن آن به آنها اشکالی ندارد. در مغنی المحتاج آمده است که عبدالله بن عمر رضی الله عنهما به جای رسول صلی الله علیه وسلم بعد از وفات رسول الله صلی الله علیه وسلم، عمره به جای اورده است، بدون انکه پیامبر به آن وصیت کرده باشد.^[3]  البته در این زمینه مثال زیاد است. مثلاً
2. الله تعالی به دعای دیگران به اشخاص سود می رساند در حالی که این سود رساندن ثمره ی کار خودشان نیست.
3. رسول الله صلی الله علیه وسلم و شهداء و … شفاعت می کنند و به دیگران سود می رسانند در حالی که این سود رساندن ثمره ی کار آن افراد نیست که به آنها خیر رسیده.
4. ملائکه برای کسانی از اهل زمین دعای خیر و استغفار می کنند و به اهل زمین خیر می رسانند در حالی که این سود رسیدن ثمره ی کار خود اهل زمین نیست.
5. فرزندان و اطرافیان بهشتی اهل بهشت دربهشت ارتقاء مکان می گیرند در حالی که به خاطر عمل خودشان نیست.
6. فرزندان به خاطر پدر صالحشان به آنها خیری می رسد (وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا) (کهف/82) و این خیر رسیدن به خاطر سعی و کوشش خودشان نیست بلکه به خاطر خوبی و صالح بودن پدرشان بوده است .
7. به دنبال این فرزندان بخشی از کسب و حاصل والدین هستند. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: إِنَّ أَطْيَبَ مَا أَكَلَ الرَّجُلُ مِنْ كَسْبِهِ وَإِنَّ وَلَدَهُ مِنْ كَسْبِهِ.

در این صورت اتفاق ائمه ی اسلامی خیرالقرون بر این است که دعا کردن و خیر و خیرات برای مرده ی مسلمان می رسد، این شخص کافر مشرکی مثل عموی پیامبر صلی الله علیه وسلم است که : مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ (مسد/٢) دارائی و آنچه به دست آورده است، سودی بدو نمی‌رساند.

یعنی باید دقت کنیم که برای هر 6 دسته از کفار آشکار یعنی : 1- الَّذِينَ هَادُوا / یهودی ها 2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ 5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا/ مشرکین (حج/ 17)  و 6- « مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ»/ مرتدین و همچنین برای کفار پنهان داخلی یا منافقین «إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ»(توبه/80) هیچ چیزی نمی رسد حتی دعا.

الله تعالی می فرماید : مَا کَانَ لِلنَّبِیِّ وَالَّذِینَ آمَنُواْ أَن یَسْتَغْفِرُواْ لِلْمُشْرِکِینَ وَلَوْ کَانُواْ أُوْلِی قُرْبَى مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ ‏(توبه/113) پیغمبر و مؤمنان را نسزد که برای سکولاریستها ( یا به زبان عربی برای مشرکان) طلب آمرزش کنند، هرچند که خویشاوند باشند، هنگامی که برای آنان روشن شود که (با کفر و شرک از دنیا رفته‌اند ، و) مشرکان اهل دوزخند.

حالا اگر کسی از روی بی خبری برای چنین افرادی دعا کرد به محض آنکه مثل ابراهیم متوجه شد کار اشتباهی مرتکب شده است باید از چنین سکولاریستها یا به زبان عربی از چنین مشرکینی برائت و بیزاری جوید و دیگر دعا نکند : «وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ ۚ » (توبه/114) طلب آمرزش ابراهیم برای پدرش، به خاطر وعده‌ای بود که بدو داده بود، ولی هنگامی که برای او روشن شد که پدرش دشمن خدا است، از او برائت و بیزاری جست.

پس آن دسته از اقوام و نزدیکان و حتی مُلایانی که برای سکولاریستهای مرده دعا کرده اند باید مثل ابراهیم دست از این اشتباه خود بکشند و به مسیر صحیح اسلام یعنی برائت از این سکولاریستها برگردند هر چند مثل ابراهیم این سکولار پدر آنها باشند حالا چه رسد به عمو و دائی و … بیگانه ها .

اما این در حالی است که در مورد دعای مومنین برای مومنین آمده است : وَالَّذِینَ جَاءُوا مِن بَعدِهِم یَقُولُونَ رَبَّنَا اغفِرلَنَا وَلإِخوَانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونَا بِالإیمَانِ وَلاَتَجعَل فِی قُلُوبِنَا غِلاً لِلّذِینَ آمَنُوا رَبَّنَا إنَّکَ رَؤُفٌ رَّحِیم (حشر: 10) «و کسانی که پس از مهاجرین و انصار می‌آیند می‌‌گویند: پروردگارا، ما را و برداران ما را که در ایمان آوردن بر ما پیشی گرفته‌اند، بیامرز و کینه‌ای نسبت به مؤمنان در دلهایمان جای مده، پروردگارا تو دارای رأفت و رحمت فراوانی هستی».

رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز می فرماید : دَعْوةُ المرءِ المُسْلِمِ لأَخيهِ بِظَهْرِ الغَيْبِ مُسْتَجَابةٌ، عِنْد رأْسِهِ ملَكٌ مُوكَّلٌ كلَّمَا دَعَا لأَخِيهِ بخيرٍ قَال المَلَكُ المُوكَّلُ بِهِ: آمِينَ، ولَكَ بمِثْلٍ . [4]«دعای انسان مسلمان برای برادرش در غیاب او مستجاب می‌گردد، (چون) در کنار سرش فرشته‌ای مأمور شده، که هر وقت برای برادرش دعای خیر کند می‌گوید، آمین و مانند همین دعا برای توباشد».

پس هر چیزی را در جای خودش قرار دهیم . این قانون شریعت الله است؛ و بدانیم که عمر بن خطاب رضی الله عنه روایت کرده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده است :« إنَّ اللَّهَ يَرْفَعُ بهذا الكِتَابِ أَقْوَامًا، وَيَضَعُ به آخَرِينَ»[5]خداوند به وسیله این کتاب (قرآن) مردمانی را بالا می برد و عده ی دیگر را بدان پست می کند. چون این قرآن دو کارکرد دارد : وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ ۙ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا (اسراء/82) ما آیاتی از قرآن را فرو می‌فرستیم که مایه شفاء و بهبودی و رحمت مؤمنان است، ولی بر ستمگران جز زیان نمی‌افزاید.‏

پس اولاً کسی انتظار نداشته باشد با روشن شدن شریعت الله به دشمنان شریعت الله خیری برسد و کسی هم انتظار نداشته باشد ما با این سکولاریستها یا به زبان عربی با این مشرکینی که الله تعالی آنها را پست و بی ارزش و حتی نجس نامیده «إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ » (توبه/28) مثل مسلمین برخورد کنیم: أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ*  مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ ‏(قلم/35-36) آیا مسلمین را همچون مجرمین یکسان می‌شماریم‌؟!‏  شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری می‌کنید؟!‏

شما نیز با مسلمین و مجرمین به یکسان برخورد نکنید و طبق دستور و فرمان الله عمل کنید.

پس :

در همان ابتدا زمان که الله تعالی در مورد دارودسته ی منافقین که نماز هم می خواندند، روزه می گرفتند، حج می رفتند، زکات می دادند و حتی گاهگاهی جهاد می رفتند می فرماید: وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰ أَحَدٍ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَىٰ قَبْرِهِ ۖ (توبه/84) هرگاه یکی از آنان مُرد اصلاً بر او نماز مخوان و بر سر گورش نایست.‏

هرگز بر سر قبر کسانی که با عقاید سکولاریستی و سکولار یا به زبان عربی مشرک مرده اند نروید، برایشان نماز میت نخوانید، برایشان دعای خیر نکنید، حتی اگر پدر سیدنا ابراهیم علیه السلام یا ابولهب عموی رسول الله صلی الله علیه وسلم باشند.

ممکن است عده ای بگویند فلان شخص سکولار یا به زبان عربی فلان شخص مشرک دارای صفات و کارهای خوبی هم بوده است اما این را بدانید که الله تعالی پس از آنکه از نعمت هدایت بر پیامبرانی چون و اسماعیل، الیَسَع، یونس، و لوط  و بر پدران و فرزندان و برادرانشان و برتری دادن آنان بر عالمیان صحبت می کند می فرماید: وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ [أنعام/ 88]  اگر ( این چنین شایستگانی – چه رسد به دیگران‌ – ) شرک می‌ورزیدند، هر آنچه می‌کردند هدر می‌رفت.‏

 و حتی به رسول الله صلی الله علیه وسلم  می فرماید: وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ (زمر/65) به تو و به یکایک پیغمبران پیش از تو وحی شده است که اگر شرک‌ورزی کردارت (باطل و بی‌پاداش می‌گردد و) هیچ و نابود می‌شود، و از زیانکاران خواهی بود .‏

این حال و وضع این بزرگواران است حالا چه رسد به سکولاریستهای بومی ما که اکثریت مطلق آنها انسانهائی بی بندوبار و منحرف و فاسد اخلاقی و رفتاری هستند که  دچار بهتان و گناه بزرگ شریک قرار دادن برای الله تعالی در حاکمیت و قانون و اطاعت کردن و مجازات و پاداش شده اند«وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْماً عَظِیماً» و الله تعالی هرگز اینها را نمی بخشد. اینها اگر با همین عقاید بمیرند اهل آتش جهنم هستند و الله تعالی بهشت را بر آنها حرام کرده است « فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ» (مائده/72)

  این احکام در مورد فرزندانی است که از مرتدین سکولار متولد شده اند و هم اکنون سکولارند و حکم کفار اصلی و مشرکین را دارند نه مرتدین .

اگر این سکولاریستهای محلی ما 1- آگاهانه 2- عمداً 3- به میل و اختیار خودشان  تنها یک قانون سکولاریستی را جایگزین قانون شریعت الله کردند – چه رسد به اینکه کل قانون شریعت الله تعالی در هزاران مورد اجرائی و اداری حکومتی و خانوادگی و اقتصادی و آموزشی و غیره را جایگزین قانون شریعت الله کنند – و با این وضعیت مردند هرگز بر سر قبر آنها حاضر نشوید و اگر قدرتی داشتید آنها را در قبرستان مسلمین دفن نکنید و برایشان سنگ مزار هم قرار ندهید و مثل یک حیوان مرده آنها را چال کنید.  چنانچه ما در منطقه ی خودمان بیساران غیر مسلمین را اینگونه چال می کردیم و اسم بێکێله (بی سنگ مزار) برای همه شناخته شده است .

لازم است بار دیگر مثل صدها حکم و سنت دیگر، این سنت زیبای نیاکان مسلمانمان و این جنگ روانی بر دشمنان قانون شریعت الله را دوباره زنده کنیم که دستور شریعت الله تعالی هم هست. اما عادتاً و همیشه زنده کردن این قانون و سنت قطعاً بدون مشکل نخواهد بود، و بدون شک از سوی کفار سکولار و بخصوص دارودسته ی منافقین زخم زبانها و اذیتهای زیادی را باید تحمل کنیم. پس از کفار و دارودسته ی منافقین به ظاهر مسلمان اطاعت نکنید و سخن الله تعالی را اطاعت کنیم که می فرماید: «وَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَکَفَى بِاللَّهِ وَکِیلًا» (احزاب/۴۸)، و از کفار و منافقین پیروی نکن و آزارشان را رها کن و بر خداوند توکل کن و کافی است که وکیل خداوند باشد.

اگر در مسیر صحیح امت و جماعت و وحدت اسلامی قرار گرفتیم دلمان را به این وعده ی الله تعالی خوش کنیم که می فرماید : وَلَقَدْ سَبَقَتْ کَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِینَ ‏* وعده ما راجع به بندگان فرستاده ما قبلاً ( در لوح محفوظ ) ثبت و ضبط گشته است .‏ إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ ‏* و آن این که ایشان قطعاً یاری می‌گردند.‏ وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ *(صافت/171-173) و ارتش ما حتماً پیروز می‌شوند.‏

وَاللهُ حَسْبِي، وَنِعْمَ الْمُعِينُ. [6]

---

[1] مسلم / حديث رقم 3083 – من كتاب – مُبْتَدَأُ فَضَائِلِ الْقُرْآنِ

[2] مسلم 1631

[3] مغنی المحتاج جلد3 ص 70 .

[4] مسلم 7105

[5] رواه مسلم 817

[6] پیاده شده از سخنرانی تصویری شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

Ўлганларга қуръон ўқишни савоби етиб борадими?

( 3- қисм)  

Аллохни шариатини равшан бўлишлиги билан бу шариатнинг душманларига яхшилик етади ёки аллох уларни нажас,беарзиш ,паст деган секуляристлар ё мушриклар билан мусулмонларга ўхшаш муомала қиламиз,деб ўйламасин.

 «إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ » (توبه/28)

 أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ*  مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ ‏(قلم/35-36)

Ахир биз мусулмонларни жиноятчи- кофир кимсаларга баробар қилурмизми?! *** (Эй мушриклар), сизларга нима бўлди? Қандай хукм чиқармоқдасизлар?

Сизлар хам мусулмонлар билан жиноятчи кишиларга баробар муомала қилманглар,аллохни фармонига,дастурига биноан амал қилинглар.

Ўша аввалидаёқ намоз ўқийдиган ва рўза тутадиган,хажга борадиган,закот берадиган хатто гохида жиходга хам борадиган мунофиқларни тўдаси хақида аллох таоло мархамат қиладики:

وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰ أَحَدٍ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَىٰ قَبْرِهِ ۖ (توبه/84)

Улардан биронтаси ўлса зинхор унинг (жаноза) номозини ўқиманг ва қабри устига хам бориб турманг! Чунки улар аллох ва унинг пайғамбарига кофир бўлдилар ва итоатсиз холларида ўлдилар.

Секуляристик ақидалар билан ўлган кишиларни қабрига харгиз борманглар, уларга жаноза намози хам ўқиманглар, хатто агар Иброхим алайхиссаломни отаси ёки пайғамбаримизни амакиси Абу Лахаб бўлган тақдирда хам.

Ана ўша фалончи секуляр ё мушрик шахс чиройли сифатларга эга бўлган ва яхши ишларни қилган бўлиши хам мумкин, аммо шуни хам яхши билингларки, аллох таоло Исмоил, Ясаъ,Юнус, Лутга ва уларни оталари,фарзандлари, ака-укаларига хидоят неъматини берганлиги ва уларни бутун оламлардан афзал қилгани хақида сухбат қилиб мархамат қиладики:

  وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ [أنعام/ 88]

Агар улар мушрик бўлганларида қилган амаллари бехуда кетган бўлур эди.

Хатто росулуллох саллаллоху алайхи васалламга хитоб қилиб мархамат қиладики:

وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ (زمر/65)

Дархақиқат,сизга хам,сиздан аввалги (пайғамбарларга) хам (шундай) вахий қилингандир: ” қасамки, агар мушрик бўлсанг,албатта қилган амалинг бехуда кетур ва албатта зиён кўргувчилардан бўлиб қолурсан!

(давоми бор…..)

اوُلگنلَرگه قُرآن اوُقِیشنِی ثَوابِی یِیتِیب بارَدِیمِی؟

( 3- قیسم)

اَلله نِی شَرِیعَتِینِی رَوشَن بوُلِیشلِیگِی بِیلَن بُو شَرِیعَتنِینگ دُشمَنلَرِیگه یَحشِیلِیک یِیتَدِی یاکِی اَلله اوُلَرنِی نَجَس، بِی اَرزِیش، پَست دِیگن سِکوُلارِیستلَر یا مُشرِکلَر بِیلَن مُسُلمانلَرگه اوُحشَش مُعامَلَه قِیلَمِیز، دِیب اوُیلَمَسِین. 

«إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ » (توبه/28)

 أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ*  مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ ‏(قلم/35-36)

اَخِیر بِیز مُسُلمانلَرنِی جِنایَتچِی- کافِر کِیمسَه لَرگه بَرابَر قِیلوُرمِیزمِی؟! *** (اِی مُشرِکلَر)، سِیزلَرگه نِیمَه بوُلَدِی؟ قَندَی حُکم چِیقَرماقدَسِیزلَر؟

سِیزلَر هَم مُسُلمانلَر بِیلَن جِنایَتچِی کِیشِیلَرگه بَرابَر مُعامَلَه قِیلمَنگلَر، اَلله نِی فَرمانِیگه، دَستُورِیگه بِینائَاً عَمَل قِیلِینگلَر.

اوُشَه اَوَّلدَیاق نَماز اوُقِیدِیگن وَ رُوزَه تُوتَه دِیگن، حَجگه بارَدِیگن، زَکات بِیرَدِیگن حَتّی گاهِیدَه جِهادگه هَم بارَدِیگن مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی حَقِیدَه اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰ أَحَدٍ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَىٰ قَبْرِهِ ۖ (توبه/84)

اوُلَردَن بِیرانتَه سِی اوُلسَه زِنهار اوُنِینگ (جَنازَه ) نَمازِینِی اوُقِیمَنگ وَ قَبرِی اوُستِیگه هَم بارِیب توُرمَنگ! چُونکِی اوُلَر اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِیگه کافِر بوُلَدِیلَر وَ اِطاعَتسِیز حاللَرِیدَه اوُلدِیلَر.

سِکوُلارِیستِیک عَقِیدَه لَر بِیلَن اوُلگن کِیشِیلَرنِی قَبرِیگه هَرگِیز بارمَنگلَر، اوُلَرگه جَنازَه نَمازِی هَم اوُقِیمَنگلَر، حَتّی اَگر اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلامنِی آتَه سِی یاکِی پَیغَمبَرِیمِیزنِی عَمَکِیسِی اَبُو لَهَب بُولگن تَقدِیردَه هَم.

اَنَه اوُشَه فَلانچِی سِکوُلار یا مُشرِک شَخص چِیرایلِی صِیفَتلَرگه اِیگه بُولگن وَ یَحشِی اِیشلَرنِی قِیلگن بُولِیشِی هَم مُومکِین، اَمّا شوُنِی هَم یَحشِی بِیلِینگلَرکِی، اَلله تَعالی اِسمائِل، یَسَع، یُونُس، لوُطگه وَ اوُلَرنِی آتَه لَرِی، فَرزَندلَرِی، اَکَه – اوُکَه لَرِیگه هِدایَت نِعمَتِینِی بِیرگنلِیگِی وَ اوُلَرنِی بوُتوُن عالَملَردَن اَفضَل قِیلگنِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

  وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ [أنعام/ 88]

اَگر اوُلَر مُشرِک بوُلگنلَرِیدَه قِیلگن عَمَللَرِی بِیهُودَه کِیتگن بوُلوُر اِیدِی.

حَتّی رَسُول الله صلی الله علیه وسلمگه خِطاب قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ (زمر/65)

 دَرحَقِیقَت، سِیزگه هَم، سِیزدَن اَوَّلگِی (پَیغَمبَرلَرگه) هَم (شوُندَی) وَحِی قِیلِینگندِیر: “قَسَمکِی،اَگر مُشرِک بوُلسَنگ، اَلبَتَّه قِیلگن عَمَلِینگ بِیهُودَه کِیتوُر وَ اَلبَتَّه زِیان کوُرگوُچِیلَردَن بُولِیب قالوُرسَن!

(دوامی بار…..)

Ўлганларга қуръон ўқишни савоби етиб борадими?

( 2- қисм)

Хойрул қурунни исломий уламолари иттифоқ қилган нарса шуки, мусулмон холида ўлганларга дуолар,қилинган амалларни савоби етади, аммо агар бу шахс пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васалламни амакиларига ўхшаган шахс бўлса,

 مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ (مسد/٢)

Мол-мулки ва касб қилиб топган нарсалари унга асқотгани йўқ!

Яъни бу ерда шунга диққат қилишимиз лозимки, ошкор кофирларни хар олти дастаси яъни:

الَّذِينَ هَادُوا / یهودی ها 2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ 5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا/ مشرکین (حج/ 17)  و 6- « مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ»/ مرتدین

Яхудийлар, собеинлар, насоро, мажус, мушриклар ва муртадлар ва шунингдек ички пинхон кофирлар ёки мунофиқларга хатто дуо қилинса хам етиб бормайди.

«إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ»(توبه/80)

(Эй Мухаммад), хох улар учун мағфират сўранг, хох мағфират сўраманг- агар етмиш марталаб улар учун мағфират сўрасангиз хам, аллох уларни асло мағфират қилмас.

Аллох таоло мархамат қиладики:

مَا کَانَ لِلنَّبِیِّ وَالَّذِینَ آمَنُواْ أَن یَسْتَغْفِرُواْ لِلْمُشْرِکِینَ وَلَوْ کَانُواْ أُوْلِی قُرْبَى مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ ‏(توبه/113)

На пайғамбар ва на бу мўъминлар- агар мушриклар қариндошлари бўлса хам- уларнинг дўзах эгалари эканликлари аниқ маълум бўлганидан кейин, у мушриклар учун мағфират сўрашлари жоиз эмасдир.

Энди агар бирор киши хабардор бўлмаганлиги боис бундай кимсаларни хаққига дуо қилса, худди Иброхим алайхиссаломга ўхшаб қилган ишини хато эканлигини билгач, мана бундай секуляристлар ё араб тили билан айтганда бундай мушриклардан бароат қилиб безор бўлиши ва бошқа дуо қилмаслиги лозим:

 «وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ ۚ » (توبه/114)

Иброхимнинг ўз отаси учун мағфират сўраши фақат унга берган ваъдаси сабабли эди. Энди, қачонки унга отаси аллохнинг душмани эканлиги маълум бўлгач, ундан бутунлай тонди. Албатта, Иброхим кўнгилчан ва халимдир.

Энди ўзларини секулярист бўлган яқинларини ,қариндошларини хаққига дуо қилаётган кишилар хатто муллолар, Иброхим алайхиссаломга ўхшаб ўзларини хатоларини тушунгач, бу ишдан ўзларини тийишлари ва исломни тўғри йўлига қайтишлари лозим, яъни бу секуляристлардан бароат қилишади, агар бу секуляристлар уларни оталари бўлса хам, энди тоға,амаки ё бегона бўладиган бўлса хам бу ишдан  тийилишлари керак.

 Энди мўъминларни мўъминлар учун қилган дуоси хақида қуйидагилар келтирилган:

  وَالَّذِینَ جَاءُوا مِن بَعدِهِم یَقُولُونَ رَبَّنَا اغفِرلَنَا وَلإِخوَانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونَا بِالإیمَانِ وَلاَتَجعَل فِی قُلُوبِنَا غِلاً لِلّذِینَ آمَنُوا رَبَّنَا إنَّکَ رَؤُفٌ رَّحِیم (حشر: 10)

Улардан кейин (дунёга) келган зотлар айтурлар:”парвардигоро, ўзинг бизларни ва бизлардан илгари иймон билан ўтган зотларни мағфират қилгин ва қалбларимизда иймон келтирган зотлар учун бирон ғилли-ғашлик қилмагин. Парвардигоро, албатта сен мехрибон ва рахмлидирсан”.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мархамат қиладиларки:

دَعْوةُ المرءِ المُسْلِمِ لأَخيهِ بِظَهْرِ الغَيْبِ مُسْتَجَابةٌ، عِنْد رأْسِهِ ملَكٌ مُوكَّلٌ كلَّمَا دَعَا لأَخِيهِ بخيرٍ قَال المَلَكُ المُوكَّلُ بِهِ: آمِينَ، ولَكَ بمِثْلٍ . [1]

Мусулмон инсонни ўзини мусулмон биродари учун ғоибдан  қилган дуоси ижобат бўлади, (чунки) уни ёнидаги маъмур қилинган фаришта у биродари учун дуо қилган пайтида, омин худди шундай дуо ўзинг учун хам бўлсин,дейди.”

Шундай бўлгач хамма нарсани ўзини жойига қўяйлик. Бу аллохни шариатидаги қонундир; Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ривоят қилган:

« إنَّ اللَّهَ يَرْفَعُ بهذا الكِتَابِ أَقْوَامًا، وَيَضَعُ به آخَرِينَ»[2]

“Худованд бу китоб (қуръон) ни воситасида қавмларни даражасини кўтаради ва баъзиларини эса паст қилади. Чунки бу қуръон  икки хил йўналиш бўйича ишлайди:

 وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ ۙ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا (اسراء/82)

Биз мўъминлар учун шифо ва рахмат бўлган қуръон оятларини нозил қилурмиз. (Лекин бу оятлар) золим- кофир кимсаларга фақат зиённи зиёда қилур.

(давоми бор…..)

---

[1] مسلم 7105

[2] رواه مسلم 817

اوُلگنلَرگه قُرآن اوُقِیشنِی ثَوابِی یِیتِیب بارَدِیمِی؟

(2- قیسم)

خَیرُ القُرُوننِی اِسلامِی اوُلامالَرِی اِتِّفاق قِیلگن نَرسَه شوُکِی، مُسُلمان حالِیدَه اوُلگنلَرگه دُعا لَر، قِیلِینگن عَمَللَرنِی ثَوابِی یِیتَدِی، اَمّا اَگر بُو شَخص پَیغَمبَرِیمِیز صَلی الله علیه وسلمنِی عَمَکِیلَرِیگه اوُحشَگن شَخص بُولسَه،  مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ (مسد/٢)  مال – مُلکِی وَ کَسب قِیلِیب تاپگن نَرسَه لَرِی اوُنگه اَسقاتگنِی یوُق!

یَعنِی بُو یِیردَه شوُنگه دِققَت قِیلِیشِیمِیز لازِمکِی، آشکار کافِرلَرنِی هَر آلتِی دَستَه سِی یَعنِی:

الَّذِينَ هَادُوا / یهودی ها 2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ 5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا/ مشرکین (حج/ 17)  و 6- « مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ»/ مرتدین

یَهُودِیلَر، صابِیئِنلَر، نَصارَی،مَجُوس، مُشرِکلَر وَ مُرتَدلَر وَ شُونِینگدِیک اِیچکِی پِنهان کافِرلَر یاکِی مُنافِقلَرگه حَتّی دُعا قِیلِینسَه هَم یِیتِیب بارمَیدِی.

«إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ»(توبه/80)  ( اِی محمد)، هاح اوُلَر اوُچُون مَغفِرَت سُورَنگ، هاح سوُرَمَنگ – اَگر یِیتمِیش مَرتَه لَب اوُلَر اوُچُون مَغفِرَت سوُرَسَنگِیز هَم، اَلله اوُلَرنِی اَصلاً مَغفِرَت قِیلمَس.

اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

مَا کَانَ لِلنَّبِیِّ وَالَّذِینَ آمَنُواْ أَن یَسْتَغْفِرُواْ لِلْمُشْرِکِینَ وَلَوْ کَانُواْ أُوْلِی قُرْبَى مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ ‏(توبه/113)   نَه پَیغَمبَر وَ نَه مُؤمِنلَر – اَگر مُشرِکلَر قَرِینداشلَرِی بُولسَه هَم – اوُلَرنِینگ دوُزَح اِیگه لَرِی اِیکَنلِیکلَرِی اَنِیق مَعلوُم بوُلگنِیدَن کِییِین ، اوُ مُشرِکلَر اوُچُون مَغفِرَت سوُرَشلَرِی جائِز اِیمَسدِیر.

اِیندِی اَگر بِیرار کِیشِی خَبَردار بُولمَگنلِیگِی بائِث بوُندَی کِیمسَه لَرنِی حَققِیگه دُعا قِیلسَه، حُوددِی اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلامگه اوُحشَب قِیلگن اِیشِینِی حَطا اِیکَنلِیگِینِی بِیلگچ، مَنَه بُوندَی سِکوُلارِیستلَر یا عَرَب تِیلِی بِیلَن اَیتگندَه بُوندَی مُشرِکلَردَن بَرائَت قِیلِیب بِیزار بُولِیشِی وَ باشقَه دُعا قِیلمَسلِیگِی لازِم: 

«وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ ۚ » (توبه/114)    اِبراهِیمنِینگ اوُز آتَه سِی اوُچُون مَغفِرَت سوُرَشِی فَقَط اوُنگه بِیرگن وَعدَه سِی سَبَبلِی اِیدِی. اِیندِی، قَچانکِی اوُنگه آتَه سِی اَلله نِینگ دُشمَنِی اِیکَنلِیگِی مَعلوُم بُولگچ، اوُندَن بوُتوُنلَی تانَدِی. اَلبَتَّه، اِبراهِیم کوُنگِیلچَن وَ حَلِیمدِیر.

اِیندِی اوُزلَرِینِی سِکوُلارِیست بُولگن یَقِینلَرِی، قَرِینداشلَرِینِی حَققِیگه دُعا قِیلَیاتگن کِیشِیلَر حَتّی مُلّا لَر، اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلامگه اوُحشَب اوُزلَرِینِی حَطالَرِینِی توُشُونگچ، بُو اِیشدَن اوُزلَرِینِی تِییِیشلَرِی وَ اِسلامنِی توُغرِی یوُلِیگه قَیتِیشلَرِی لازِم، یَعنِی بُو سِکوُلارِیستلَردَن بَرائَت قِیلِیشَدِی، اَگر بُو سِکوُلارِیستلَر اوُلَرنِی آتَه لَرِی بوُلسَه هَم، اِیندِی تاغَه، عَمَکِی یا بِیگانَه بوُلَدِیگن بوُلسَه هَم بُو اِیشدَن تِییِیلِیشلَرِی کِیرَک.

اِیندِی مؤُمِنلَر اوُچُون دُعا سِی حَقِیدَه قوُیِیدَگِیلَر کِیلتِیرِیلگن: 

  وَالَّذِینَ جَاءُوا مِن بَعدِهِم یَقُولُونَ رَبَّنَا اغفِرلَنَا وَلإِخوَانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونَا بِالإیمَانِ وَلاَتَجعَل فِی قُلُوبِنَا غِلاً لِلّذِینَ آمَنُوا رَبَّنَا إنَّکَ رَؤُفٌ رَّحِیم (حشر: 10)

اوُلَردَن کِییِین (دُنیاگه) کِیلگن ذاتلَر اَیتوُرلَر: “پَروَردِیگارا، اوُزِینگ بِیزلَرنِی وَ بِیزلَردَن اِیلگرِی اِیمان بِیلَن اوُتگن ذاتلَرنِی مَغفِرَت قِیلگِین وَ قَلبلَرِیمِیزدَه اِیمان کِیلتِیرگن ذاتلَر اوُچُون بِیران غِیللِی- غَشلِیک قِیلمَگِین. پَروَردِیگارا، اَلبَتَّه سِین مِهرِبان وَ رَحملِیدِیرسَن”.

رسول الله صلی الله علیه وسلم هم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:

دَعْوةُ المرءِ المُسْلِمِ لأَخيهِ بِظَهْرِ الغَيْبِ مُسْتَجَابةٌ، عِنْد رأْسِهِ ملَكٌ مُوكَّلٌ كلَّمَا دَعَا لأَخِيهِ بخيرٍ قَال المَلَكُ المُوكَّلُ بِهِ: آمِينَ، ولَكَ بمِثْلٍ . [1]

مُسُلمان اِنساننِی اوُزِینِی مُسُلمان بِرادَرِی اوُچُون غائِبدَن قِیلگن دُعاسِی اِجابَت بُولَدِی، (چُونکِی) اوُنِی یانِیدَگِی مَعمُور قِیلِینگن فَرِیشتَه اوُ بِرادَرِی اوُچُون دُعا قِیلگن پَیتِیدَه، آمِین حُوددِی شوُندَی دُعا اوُزِینگ اوُچُون هَم بُولسِین، دِییدِی.”

شوُندَی بوُلگچ هَمَّه نَرسَه نِی اوُزِینِی جایِیگه قوُیَیلِیک. بُو اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُندِیر؛ عُمَر اِبنِ خَطّاب رضی الله عنه رسول الله صلی الله علیه وسلمدَن رِوایَت قِیلگن:

« إنَّ اللَّهَ يَرْفَعُ بهذا الكِتَابِ أَقْوَامًا، وَيَضَعُ به آخَرِينَ»[2]

“خُداوَند بُو کِتاب (قُرآن)نِی واسِیطَه سِیدَه قَوملَرنِی دَرَجَه سِینِی کوُتَرَدِی وَ بَعضِیلَرِینِی اِیسَه پَست قِیلَدِی. چُونکِی بُو قُرآن  اِیککِی هِیل یُونَلِیش بُویِیچَه اِیشلَیدِی:

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ ۙ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا (اسراء/82)

بِیز مُؤمِنلَر اوُچُون شِفا وَ رَحمَت بُولگن قُرآن آیَتلَرِینِی نازِل قِیلوُرمِیز. (لِیکِن بوُ آیَتلَر) ظالِم- کافِر کِیمسَه لَرگه فَقَط زِیاننِی زِیادَه قِیلوُر.

(دوامی بار…..)

---

[1] مسلم 7105

[2] رواه مسلم 817

آیا ثواب قرآن خواندن به مردگان ما می رسد؟

( 2- قسمت)

در این صورت اتفاق ائمه ی اسلامی خیرالقرون بر این است که دعا کردن و خیر و خیرات برای مرده ی مسلمان می رسد، این شخص کافر مشرکی مثل عموی پیامبر صلی الله علیه وسلم است که : مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ (مسد/٢) دارائی و آنچه به دست آورده است، سودی بدو نمی‌رساند.

یعنی باید دقت کنیم که برای هر 6 دسته از کفار آشکار یعنی : 1- الَّذِينَ هَادُوا / یهودی ها 2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ 5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا/ مشرکین (حج/ 17)  و 6- « مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ»/ مرتدین و همچنین برای کفار پنهان داخلی یا منافقین «إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ»(توبه/80) هیچ چیزی نمی رسد حتی دعا.

الله تعالی می فرماید : مَا کَانَ لِلنَّبِیِّ وَالَّذِینَ آمَنُواْ أَن یَسْتَغْفِرُواْ لِلْمُشْرِکِینَ وَلَوْ کَانُواْ أُوْلِی قُرْبَى مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ ‏(توبه/113) پیغمبر و مؤمنان را نسزد که برای سکولاریستها ( یا به زبان عربی برای مشرکان) طلب آمرزش کنند، هرچند که خویشاوند باشند، هنگامی که برای آنان روشن شود که (با کفر و شرک از دنیا رفته‌اند ، و) مشرکان اهل دوزخند.

حالا اگر کسی از روی بی خبری برای چنین افرادی دعا کرد به محض آنکه مثل ابراهیم متوجه شد کار اشتباهی مرتکب شده است باید از چنین سکولاریستها یا به زبان عربی از چنین مشرکینی برائت و بیزاری جوید و دیگر دعا نکند : «وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ ۚ » (توبه/114) طلب آمرزش ابراهیم برای پدرش، به خاطر وعده‌ای بود که بدو داده بود، ولی هنگامی که برای او روشن شد که پدرش دشمن خدا است، از او برائت و بیزاری جست.

پس آن دسته از اقوام و نزدیکان و حتی مُلایانی که برای سکولاریستهای مرده دعا کرده اند باید مثل ابراهیم دست از این اشتباه خود بکشند و به مسیر صحیح اسلام یعنی برائت از این سکولاریستها برگردند هر چند مثل ابراهیم این سکولار پدر آنها باشند حالا چه رسد به عمو و دائی و … بیگانه ها .

اما این در حالی است که در مورد دعای مومنین برای مومنین آمده است : وَالَّذِینَ جَاءُوا مِن بَعدِهِم یَقُولُونَ رَبَّنَا اغفِرلَنَا وَلإِخوَانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونَا بِالإیمَانِ وَلاَتَجعَل فِی قُلُوبِنَا غِلاً لِلّذِینَ آمَنُوا رَبَّنَا إنَّکَ رَؤُفٌ رَّحِیم (حشر: 10) «و کسانی که پس از مهاجرین و انصار می‌آیند می‌‌گویند: پروردگارا، ما را و برداران ما را که در ایمان آوردن بر ما پیشی گرفته‌اند، بیامرز و کینه‌ای نسبت به مؤمنان در دلهایمان جای مده، پروردگارا تو دارای رأفت و رحمت فراوانی هستی».

رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز می فرماید : دَعْوةُ المرءِ المُسْلِمِ لأَخيهِ بِظَهْرِ الغَيْبِ مُسْتَجَابةٌ، عِنْد رأْسِهِ ملَكٌ مُوكَّلٌ كلَّمَا دَعَا لأَخِيهِ بخيرٍ قَال المَلَكُ المُوكَّلُ بِهِ: آمِينَ، ولَكَ بمِثْلٍ . [1]«دعای انسان مسلمان برای برادرش در غیاب او مستجاب می‌گردد، (چون) در کنار سرش فرشته‌ای مأمور شده، که هر وقت برای برادرش دعای خیر کند می‌گوید، آمین و مانند همین دعا برای توباشد».

پس هر چیزی را در جای خودش قرار دهیم . این قانون شریعت الله است؛ و بدانیم که عمر بن خطاب رضی الله عنه روایت کرده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده است :« إنَّ اللَّهَ يَرْفَعُ بهذا الكِتَابِ أَقْوَامًا، وَيَضَعُ به آخَرِينَ»[2]خداوند به وسیله این کتاب (قرآن) مردمانی را بالا می برد و عده ی دیگر را بدان پست می کند. چون این قرآن دو کارکرد دارد : وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ ۙ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا (اسراء/82) ما آیاتی از قرآن را فرو می‌فرستیم که مایه شفاء و بهبودی و رحمت مؤمنان است، ولی بر ستمگران جز زیان نمی‌افزاید.‏

(ادامه دارد…..)

( 3- قسمت)

پس اولاً کسی انتظار نداشته باشد با روشن شدن شریعت الله به دشمنان شریعت الله خیری برسد و کسی هم انتظار نداشته باشد ما با این سکولاریستها یا به زبان عربی با این مشرکینی که الله تعالی آنها را پست و بی ارزش و حتی نجس نامیده «إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ » (توبه/28) مثل مسلمین برخورد کنیم: أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ*  مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ ‏(قلم/35-36) آیا مسلمین را همچون مجرمین یکسان می‌شماریم‌؟!‏  شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری می‌کنید؟!‏

شما نیز با مسلمین و مجرمین به یکسان برخورد نکنید و طبق دستور و فرمان الله عمل کنید.

پس :

در همان ابتدا زمان که الله تعالی در مورد دارودسته ی منافقین که نماز هم می خواندند، روزه می گرفتند، حج می رفتند، زکات می دادند و حتی گاهگاهی جهاد می رفتند می فرماید: وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰ أَحَدٍ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَىٰ قَبْرِهِ ۖ (توبه/84) هرگاه یکی از آنان مُرد اصلاً بر او نماز مخوان و بر سر گورش نایست.‏

هرگز بر سر قبر کسانی که با عقاید سکولاریستی و سکولار یا به زبان عربی مشرک مرده اند نروید، برایشان نماز میت نخوانید، برایشان دعای خیر نکنید، حتی اگر پدر سیدنا ابراهیم علیه السلام یا ابولهب عموی رسول الله صلی الله علیه وسلم باشند.

ممکن است عده ای بگویند فلان شخص سکولار یا به زبان عربی فلان شخص مشرک دارای صفات و کارهای خوبی هم بوده است اما این را بدانید که الله تعالی پس از آنکه از نعمت هدایت بر پیامبرانی چون و اسماعیل، الیَسَع، یونس، و لوط  و بر پدران و فرزندان و برادرانشان و برتری دادن آنان بر عالمیان صحبت می کند می فرماید: وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ [أنعام/ 88]  اگر ( این چنین شایستگانی – چه رسد به دیگران‌ – ) شرک می‌ورزیدند، هر آنچه می‌کردند هدر می‌رفت.‏

 و حتی به رسول الله صلی الله علیه وسلم  می فرماید: وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ (زمر/65) به تو و به یکایک پیغمبران پیش از تو وحی شده است که اگر شرک‌ورزی کردارت (باطل و بی‌پاداش می‌گردد و) هیچ و نابود می‌شود، و از زیانکاران خواهی بود .‏

(ادامه دارد…..)

---

[1] مسلم 7105

[2] رواه مسلم 817

Ўлганларга қуръон ўқишни савоби етиб борадими?

Бисмиллахир рохманир рохим

Аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Умуман олганда хайрли ишларни, яхшиликларни савоби ўлганларга етади,деймиз, имоми Муслим Нишопурий хам Абдуллох ибни Муборакдан ривоят қилишича, мусулмонларни ўртасида ўлганларга хайрли ишларни,яхшиликларни савоби етиши борасида мухолиф назар мавжуд эмас, муғнида ибни Қуддомадан нақл қилинишича: Ахмад ибни Ханбал айтадики: хар қандай қилинган яхши амални савоби ўлганларга етиб боради, яъни яхшилиги бор ишларни барчасини савоби ўлганларга етади, агар киши ана ўша қилаётган ишида яхшилик йўқ,деб эътиқод қилса бундай бўлмайди. Масалан агар хаж қилишда ё садақа беришда ё рўза тутишда ва қуръон ўқишда ва …….яхшилик йўқ,деса.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам айтадики:

 فَلَأَنْ يَغْدُوَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَتَعَلَّمَ أوْ يَقْرَأَ آيَتَيْنِ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ نَاقَتَيْنِ وَثَلاَثٌ خَيْرٌ مِنْ ثَلاَثٍ وَأَرْبَعٌ خَيْرٌ مِنْ أَرْبَعٍ وَمِنْ أَعْدَادِهِنَّ مِنَ الإِبِلِ» [1]

Агар сизларни бирортангиз масжидга бориб аллохни китобидан икки оятни таълим олса ё тиловат қилса, мана бу у учун икки туядан яхшироқдир. Уч оят уч туядан,тўрт оят тўрт туядан яхшироқдир, оятни сони қанча бўлса туялар хам шунча кўпайиб боради.

Бу ерда ўқилган оятни савоби назарда тутилган, шахс аллох таолодан уни савобини мусулмон отасига ё онасига ёки мусулмонлардан ўзи яхши кўрган кишиларга хадя беришни хохлайди.Имоми Нававийни устози  ибни Салох шахрузийни айтишича, қуръонни ўқиётган шахс: эй аллох ўқиган қуръонимни савобини фалон шахсни рухига етказгин,дейишлиги зарур бўлади.  

 اللَّهُمَّ بَلِّغْ ثَوَابَ مَا قَرَأْنَاهُ إِلَى رُوحِ  (مثلاً)َ أُمَّهَاتِنَا و …

Шахс қуръонни манзилида ё масжидда ё ишхонасида ўқийди ва уни тиловатини савобини хадя бера олади,аммо аксар уламолар қабрни устида қуръон ўқишни макрух дейишган.

Буни баробарида баъзи уламолар имоми Абу Ханифа ва  имоми Молик ва имоми Ахмад ва жуда кўп шофеъий мазхабдагиларга хилоф равишда қуйидаги оятларга истинод қилган холда:

«وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» (نجم/٣٩)

Инсон учун фақат ўзи қилган харакатгина бўлур (яъни ўзгаларнинг қилган амалларидан унга бирон фойда етмас)!

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни мархамат қилган хадислари:

 إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلا مِنْ ثَلاثٍ: مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ .[2]

“Инсон ўлгандан сўнг уни амал кесилади,магар уч нарса қолади: садақайи жория, бошқалар ундан фойдаланадиган амал ва уни хаққига дуо қиладиган солих фарзанд.”

Мана бу келтирилган нарсаларни хужжат қилган холда улар савобни ўлган кишига етмайди,дейишади, аммо шофеъийларни жуда кўп уламолари имоми Абу Ханифа ва имоми Ахмад ва бошқалар мана бу улуғ кишиларга жавоб сифатида айтишганки:

«وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ»

Мана бу оят хақдир ва хар бир киши ўзи захмат чеккан нарсани эгаси бўлади,

« لَهَا مَا کَسَبَتْ وَلَکُم مَّا کَسَبْتُمْ» (بقره/ 134)

Уларнинг қилган амаллари ўзлари учун,сизларнинг қилган амалларингиз ўзларингиз учундир.

Аммо бу дегани сиз ўзингиз захмат чеккан хосилдан ота-онангизга ё яхши кўрган кишиларингизга хадя бера олмайсиз,деган маънода эмас. Сиз уларга бераётган нарса уларнинг захматини хосили бўлмаслиги мумкин,аммо буни уларга беришни мушкили хам йўқ. Муғни мухтожда келтирилишича, Абдуллох ибни Умар розиаллоху анхума росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан сўнг, у кишини ўрнига умрани адо қилган, пайғамбаримиз унга бу ишни қилишни васият қилган эмас эдилар. Албатта бу замина бўйича мисоллар жуда кўп топилади. Масалан: ^[3]

-Аллох таоло бошқаларни дуоси сабабли шахсларга манфаъат етказади, аслини олганда мана бу манфаъатлар уларни қўл мехнатларини самараси эмас.

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва шахидлар ва ………шафоат қилишади ва бошқаларга фойда,манфаъат етказишади, аслини олганда эса мана бу етган яхшиликлар, бу шахсларнинг ўзларини  амалини  самараси эмас эди.

-Малоикалар ер юзидаги кишилар учун дуо қилишади ва истиғфор айтишади,буни натижасида уларга манфаъат,фойда етказилади, аслида етказилган яхшиликлар ер юзидаги кишиларни захмат чеккан амалларини натижаси эмас.

-Жаннат ахлининг  атрофидаги яқинлари,фарзандлари жаннатда маконлари кўтарилади,мана бу кўтарилиш хам уларни ўзларини амаллари сабабли эмас.

-Солих ота сабабли фарзандларига яхшилик етади,

  (وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا) (کهف/82)

мана бу етган яхшилик хам, фарзандларни ўзларини мехнатлари сабабли эмас,балки солих оталари учундир.

-Фарзандларни ўзи эса ота-онани касб қилган хосили, натижасидир. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 إِنَّ أَطْيَبَ مَا أَكَلَ الرَّجُلُ مِنْ كَسْبِهِ وَإِنَّ وَلَدَهُ مِنْ كَسْبِهِ.

(давоми бор…..)

---

[1] مسلم / حديث رقم 3083 – من كتاب – مُبْتَدَأُ فَضَائِلِ الْقُرْآنِ

[2] مسلم 1631

[3] مغنی المحتاج جلد3 ص 70 .

اوُلگنلَرگه قُرآن اوُقِیشنِی ثَوابِی یِیتِیب بارَدِیمِی؟

 بِسم الله الرحمن الرحیم

اَمّا بَعَد: اَلسلام علیکم و رحمة الله و براکاته.

• قیسم)

عُمُوماً آلگندَه خَیرلِی اِیشلَرنِی، یَحشِیلِیکلَرنِی ثَوابِی اوُلگنلَرگه یِیتَدِی، دِییمِیز، اِمامِی مُسلِم نِشاپُورِی هَم عَبدُالله اِبن مُبارَکدَن رِوایَت قِیلِیشِیچَه، مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَه اوُلگنلَرگه خَیرلِی اِیشلَرنِی، یَحشِیلِیکلَرنِی ثَوابِی یِیتِیشِی بارَسِیدَه مُخالِف نَظَر مَوجُود اِیمَس، مُغنِیدَه اِبنِ قُدّامَه دَن نَقل قِیلِینِیشِیچَه: اَحمَد اِبنِ حَنبَل اَیتَدِیکِی: هَر قَندَی قِیلِینگن یَحشِی عَمَلنِی ثَوابِی اوُلگنلَرگه یِیتِیب بارَدِی، یَعنِی یَحشِیلِیگِی بار اِیشلَرنِی بَرچَه سِینِی  ثَوابِی اوُلگنلَرگه یِیتَدِی، اَگر کِیشِی اَنَه اوُشَه قِیلَیاتگن اِیشِیدَه یَحشِیلِیک یُوق، دِیب اِعتِقاد قِیلسَه بوُندَی بوُلمَیدِی. مَثَلاً اَگر حَج قِیلِیشدَه یا صَدَقَه بِیرِیشدَه یا رُوزَه توُتِیشدَه وَ قُرآن اوُقِیشدَه وَ …….یَحشِیلِیک یُوق، دِیسَه.

رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلم اَیتَدِیکِی:

فَلَأَنْ يَغْدُوَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَتَعَلَّمَ أوْ يَقْرَأَ آيَتَيْنِ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ نَاقَتَيْنِ وَثَلاَثٌ خَيْرٌ مِنْ ثَلاَثٍ وَأَرْبَعٌ خَيْرٌ مِنْ أَرْبَعٍ وَمِنْ أَعْدَادِهِنَّ مِنَ الإِبِلِ» [1]

اَگر سِیزلَرنِی بِیرارتَنگِیز مَسجِدگه بارِیب اَلله نِی کِتابِیدَن اِیککِی آیَتنِی تَعلِیم آلسَه یا تِلاوَت قِیلسَه، مَنَه بُو اوُ اوُچُون اِیککِی تُویَه دَن یَحشِیراقدِیر. اوُچ آیَت اوُچ تُویَه دَن، توُرت آیَت توُرت تُویَه دَن یَحشِیراقدِیر، آیَتنِی سانِی قَنچَه بوُلسَه توُیَه لَر هَم شوُنچَه کوُپَیِیب بارَدِی.

بُو یِیردَه اوُقِیلگن آیَتنِی ثَوابِی نَظَردَه توُتِیلگن، شَخص اَلله تَعالی دَن اوُنِی ثَوابِینِی مُسُلمان آتَه سِیگه یا آنَه سِیگه یاکِی مُسُلمانلَردَن اوُزِی یَحشِی کوُرگن کِیشِیلَرگه هَدیَه بِیرِیشنِی هاحلَیدِی. اِمامِی نَوَوِینِی اوُستازِی اِبنِ صَلاح شَهرُوزِینِی اَیتِیشِیچَه، قُرآننِی اوُقِییاتگن شَخص: اِی اَلله اوُقِیگن قُرآنِیمنِی ثَوابِینِی فَلان شَخصنِی رُوحِیگه یِیتکَزگِین، دِییِیشلِیگِی ضَرُور بُولَدِی.   اللَّهُمَّ بَلِّغْ ثَوَابَ مَا قَرَأْنَاهُ إِلَى رُوحِ  (مَثَلاً)َ أُمَّهَاتِنَا وَ …  شَخص قُرآننِی مَنزِیلِیدَه یا مَسجِددَه یا اِیشخانَه سِیدَه اوُقِیدِی وَ اوُنِی تِلاوَتِینِی ثَوابِینِی هَدیَه بِیرَه آلَدِی، اَمّا اَکثَر اوُلامالَر قَبرنِی اوُستِیدَه قُرآن اوُقِیشنِی مَکرُوه دِییِیشگن.

بُونِی بَرابَرِیدَه بَعضِی اوُلامالَر اِمامِی اَبُو حَنِیفَه وَ اِمامِی مالِک وَ اِمامِی اَحمَد وَ جُودَه کوُپ شافِیعِی مَذهَبدَه گِیلَرگه خِلاف رَوِیشدَه قوُیِیدَگِی آیَتلَرگه اِستِناد قِیلگن حالدَه:    «وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» (نجم/٣٩)     اِنسان اوُچُون فَقَط اوُزِی قِیلگن حَرَکَتگِینَه بوُلوُر(یَعنِی اوُزگه لَرنِینگ قِیلگن عَمَللَرِیدَن اوُنگه بِیران فایدَه یِیتمَس)!

رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی مَرحَمَت قِیلگن حَدِیثلَرِی: 

إِذَا مَاتَ ابْنُ آدَمَ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلا مِنْ ثَلاثٍ: مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ .[2]

“اِنسان اوُلگندَن سُونگ اوُنِی عَمَلِی کِیسِیلَدِی،مَگر اوُچ نَرسَه قالَدِی: صَدَقَه یِی جارِیَه، باشقَه لَر اوُندَن فایدَلَنَدِیگن عَمَل وَ اوُنِی حَققِیگه دُعا قِیلَدِیگن صالِح فَرزَند.”

مَنَه بُو کِیلتِیرِیلگن نَرسَه لَرنِی حُجَّت قِیلگن حالدَه اوُلَر ثَوابنِی اوُلگن کِیشِیگه یِیتمَیدِی، دِییِیشَدِی، اَمّا شافِیعِیلَرنِی جُودَه کوُپ اوُلامالَرِی اِمامِی اَبُو حَنِیفَه وَ اِمامِی اَحمَد وَ باشقَه لَر مَنَه بُو اوُلوُغ کِیشِیَلرگه جَواب صِیفَتِیدَه اَیتِیشگنکِی:

«وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» مَنَه بُو آیَت حَقدِیر وَ هَر بِیر کِیشِی اوُزِی ذَهمَت چِیککَن نَرسَه نِی اِیگه سِی بوُلَدِی،  « لَهَا مَا کَسَبَتْ وَلَکُم مَّا کَسَبْتُمْ» (بقره/ 134)  اوُلَرنِینگ قِیلگن عَمَللَرِی اوُزلَرِی اوُچُون، سِیزلَرنِینگ قِیلگن عَمَللَرِینگِیز اوُزلَرِینگِیز اوُچُوندِیر.

اَمّا بُو دِیگنِی سِیز اوُزِینگِیز ذَهمَت چِیککَن حاصِلدَن آتَه – آنَه نگِیزگه یا یَحشِی کوُرگن کِیشِیلَرِینگِیزگه هَدیَه بِیرَه آلمَیسِیز، دِیگن مَعنادَه اِیمَس. سِیز اوُلَرگه بِیرَیاتگن نَرسَه اوُلَرنِینگ ذَهمَتِینِی حاصِیلِی بوُلمَسلِیگِی مُومکِین، اَمّا بُونِی اوُلَرگه بِیرِیشنِی مُشکِیلِی هَم یُوق. مُغنِی مُحتاجدَه کِیلتِیرِیلِیشِیچَه، عَبدُالله ابن عُمَر رضی الله عنهما رسول الله صلی الله علیه وسلمنِی وَفاتلَرِیدَن سُونگ، اوُ کِیشِینِی اوُرنِیگه عُمرَه نِی عَدا قِیلگن، پَیغَمبَرِیمِیز اوُنگه بُو اِیشنِی وَصِییَت قِیلگن اِیمَس اِیدِیلَر. اَلبَتَّه بُو زَمِینَه بُویِیچَه مِثاللَر جوُدَه کوُپ تاپِیلَدِی. مَثَلاً: ^[3]

• اَلله تَعالی باشقَه لَرنِی دُعاسِی سَبَبلِی شَخصلَرگه مَنفَعَت یِیتکَزَدِی، اَصلِینِی آلگندَه مَنَه بُو مَنفَعَتلَر اوُلَرنِی قوُل مِیهنَتلَرِینِی ثَمَرَه سِی اِیمَس.
• رَسُول الله صلی الله علیه وسلم وَ شَهِیدلَر وَ ……..شَفاعَت قِیلِیشَدِی وَ باشقَه لَرگه فایدَه، مَنفَعَت یِیتکَزِیشَدِی، اَصلِینِی آلگندَه اِیسَه بُو یِیتگن یَحشِیلِیکلَر، بُو شَخصلَرنِینگ اوُزلَرِینِی عَمَلِینِی ثَمَرَه سِی اِیمَس اِیدِی.
• مَلائِکَه لَر یِیر یُوزِیدَگِی کِیشِیلَر اوُچُون دُعا قِیلِیشَدِی وَ اِستِغفار اَیتِیشَدِی، بُونِی نَتِیجَه سِیدَه اوُلَرگه مَنفَعَت، فایدَه یِیتکَزِیلَدِی، اَصلِیدَه یِیتکَزِیلگن یَحشِیلِیکلَر یِیر یوُزِیدَگِی کِیشِیلَرنِی ذَهمَت چِیککَن عَمَللَرِینِی نَتِیجَه سِی اِیمَس.
• جَنَّت اَهلِینِی اَطرافِیدَگِی یَقِینلَرِی، فَرزَندلَرِی جَنَّتدَه مَکانلَرِی کوُتَرِیلَدِی، مَنَه بُو کوُتَرِیلِیش هَم اوُلَرنِی اوُزلَرِینِی عَمَللَرِی سَبَبلیِ اِیمَس.
• صالِح آتَه سَبَبلِی فَرزَندلَرِیگه یَحشِیلِیک یِیتَدِی،   (وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا) (کهف/82) مَنَه بُو یِیتگن یَحشِیلِیک هَم، فَرزَندلَرنِی اوُزلَرِینِی مِیهنَت لَرِی سَبَبلِی اِیمَس، بَلکِی صالِح آتَه لَرِی اوُچُوندِیر.
• فَرزَندلَرنِی اوُزِی اِیسَه آتَه – آنَه نِی کَسب قِیلگن حاصِیلِی، نَتِیجَه سِیدِیر. رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  إِنَّ أَطْيَبَ مَا أَكَلَ الرَّجُلُ مِنْ كَسْبِهِ وَإِنَّ وَلَدَهُ مِنْ كَسْبِهِ.

(دوامی بار…..)

---

[1] مسلم / حديث رقم 3083 – من كتاب – مُبْتَدَأُ فَضَائِلِ الْقُرْآنِ

[2] مسلم 1631

[3] مغنی المحتاج جلد3 ص 70 .