دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

حزب، حزب سالاری و احزاب در دارالاسلام و دارالکفر (1) (قسمت 22)

(متن کامل مطلب)

عده ای وجود دارند که عمداً معنی اصطلاحات را طبق خواسته های خود عوض می کنند و معنی دیگری از مفاهیم و اصطلاحات استخراج می کنند. مثلاً قرآن چیزی گفته اینها چیز دیگری را به مردم ارائه میدهند در حالی که می دانند اینگونه نیست، و یا مرتکب قیاسهای اشتباهی می شوند که آشکارا برای آگاهان به شریعت واضح است چنین قیاسی برای عوام فریبی تولید شده است و شبیه قیاس کسانی است که جهت خوردن مال مردم می گویند: «قَالُواْ إِنَّمَا الْبَیْعُ مِثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللّهُ الْبَیْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا» (بقره/ 275) می‌گویند: خرید و فروش نیز مانند ربا است. و حال آن که خداوند خرید و فروش را حلال کرده است و ربا را حرام نموده است .

در تاریخ اسلام از این اشخاص زیاد بوده اند مثل مغیرة بن سعید که در سال 119ق کشته شد حتی برای حروف الفبای قرآن هم سخنان رمزی و من درآوردی قائل بود و به عوام فریبی می پرداخت[1] یا ابومنصور عجلی رهبر غالیان منصوریه می گفت که : «سماء» یعنی آل محمد و امامان  و «ارض» هم یعنی پیروان آنها، و بهشت و جهنم هم وجود ندارند بلکه اسم دو شخص هستند و  واجبات هم یعنی کسانی که دوستی با آنها واجب است و محرمات هم یعنی کسانی که دشمنی با آنها واجب است.[2] کسانی چون ابوالخطاب هم که در سال 138ق به قتل می رسد باز به این وارونه گوئی ها دامن بیشتری زدند.[3] که در نهایت فرقه هائی چون اسماعیلیه و علی اللهی های داسنی و یزیدی ها و علوی ها و غیره از آنها استخراج شدند که کلاً ظاهر قرآن و احکام و شریعت را رها کردند و شدند چیزی که دارید می بینید. الله تعالی چیزی می گوید و دارودسته ی منافقین جهت جا انداختن افکار شیطانی خود چیز دیگری به خورد مسلمین می دهند که ثمراتش را می بینیم.

بالعکس آن هم باز اتفاق می افتد، یعنی شیطان و «کفار6گانه» ی آشکار چیزی می گویند اما دارودسته ی منافقین به سبک دیگری آن را برای مسلمین وارونه گوئی می کنند تا این کفریات و ویروسها در قلب مسلمین و دارالاسلام جا بیافتد. مثلاً خود سکولاریستها (به زبان عربی = مشرکین) در تعریف سکولاریسم و دموکراسی و پلورالیسم و لیبرالیسم و سوسیالیسم و… تعاریفی دارند اما دارودسته ی منافقین با تعدیل و غسل تعمید این اصطلاحات دقیقاً چیز دیگری را به خورد مسلمین می دهند.

در همین راستا با کلمه ی «حزب» هم توسط دارودسته ی منافقین بازیهای مختلفی صورت گرفته است به امید آنکه بتوانند در دارالاسلام حزبی تشکیل دهند و فعالیت حزبی داشته باشند، یا حداقلش این باشد که اگر خودشان در اوضاعی چون حکومت اسلامی رسول الله صلی الله علیه وسلم نمی توانند حزبی در «ضرار» تشکیل بدهند جهت فراهم شدن زمینه های مناسب در جنگی روانی مومنین را به حزبگرائی و تفرق تشویق و ترغیب کنند.

حزب از لحاظ لغوی به معانی دسته و جماعتی از مردم، پیروان و هم مسلکان شخص، بهره و قسمت آمده است.[4] الله تعالی در مورد اصحاب کهف می فرماید: ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَیُّ الْحِزْبَیْنِ أَحْصَى لِمَا لَبِثُوا أَمَداً ‏(کهف/12) پس از آن ایشان را برانگیختیم (و بیدارشان کردیم ) تا ببینیم کدام یک از آن دو دسته مدّت ماندن خود را حساب کرده است.‏ در اینجا معنی لغوی «حزب» گفته شده است، مثل صلاة و بدعت و …. که گاه در قرآن و سنت صحیح و سخن صحابه و ائمه ی خیرالقرون در معنی لغوی آن به کار رفته اند.

در مفهومِ قرآنیِ «حزب» هم، راغب اصفهانی در «المفردات فی الفاظ القرآن الکریم» می گوید: «الحزب جماعة فیها غِلَظ.»[5] گروهی که در میان آن ها نوعی شدت و سختی وجود دارد. عده ای هم با توجه به مفاهیم قرآنی گفته اند: «حزب تجمع گروهی است که بر اندیشه و هدف واحدی توافق داشته باشند و از آن با حمیّت دفاع کنند.» [6]

اگر در معنی و مفهوم حزب دقت داشته باشیم به راحتی می توانیم متوجه شویم که حزب بیانگر تجمع و تفرّق است. تجمع و دسته بندی در مورد عقاید و اهداف و منافع مشترک که هویت ساز هستند، و تفرق و جدائی و جنگ و مبارزه  با کسانی که عقاید و اهداف هویت ساز دیگری دارند. مثل حزب الله در برابر حزب شیطان که با عقاید و باورها و اهداف مختلف و هویتهای مختلف از هم جدا شده اند و آشکارا در برابر هم  قرار گرفته و صف آرائی کرده اند و هر یک در جنگی روانی و حتی نظامی سعی می کنند با طرف مقابل وارد رقابت شود و با شدت و خشونت هم که شده هم از عقاید و باورهای خودشان محافظت کنند و هم خودشان را بر مخالفین تحمیل کنند.

ادامه خواندن حزب، حزب سالاری و احزاب در دارالاسلام و دارالکفر (1) (قسمت 22)

Партия (хизб),партиявийлик ва дорул ислом ва дорул куфрдаги хизблар (1) (22 бўлим)

(8-қисм)

Яна бир қизиқ бир нарса шуки, аллох таоло маккий “сод” сурасида маккадаги секуляристларни олдинги даврларда мағлубиятга учраган “ахзоблар”ни давомчилари деб билади ва мархамат қиладики:

 جُندٌ مَّا هُنَالِکَ مَهْزُومٌ مِّنَ الْأَحْزَابِ ‏(ص/11)

(Эй Мухаммад), макка мушриклари ўша ернинг ўзида енгилиб битгувчи фирқалардан бир тўдадир, холос (бас сиз улар айтаётган бехуда сўзларга парво хам қилманг!)

Аллох таолони охирги шариати хақида хам қуръонда ўқиймизки:

 أَفَمَن کَانَ عَلَى بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَیَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِ کِتَابُ مُوسَى إَمَاماً وَرَحْمَةً أُوْلَئِکَ یُؤْمِنُونَ بِهِ  وَمَن یَکْفُرْ بِهِ مِنَ الأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ  فَلاَ تَکُ فِی مِرْیَةٍ مِّنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّکَ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لاَ یُؤْمِنُونَ (هود/17) ‏

Ана энди парвардигори томонидан аниқ хужжатга ( яъни қуръонга) эга бўлган киши ( фақат хаёти- дунё манфаъатларини кўзловчи кимсалар билан баробарми?!). Холбуки, аллох  бўлган шохид ( яъни Жаброил фаришта) унинг (Мухаммад алайхиссаломнинг) хамрохидир ва ундан ( яъни, аниқ хужжат бўлган қуръондан) илгари (бани исроил учун келган) пешво ва ( аллохнинг) мархамати бўлган Мусонинг китоби (таврот) бордир. Ана ўша зотлар ( яъни аниқ хужжат эгалари) унга (қуръонга) иймон келтирурлар. Барча гурухлар орасидан ким у қуръонга кофир бўлса, унга ваъда қилинган жой – дўзахдир. Бас (эй Мухаммад), сиз у хақда шак- шубхага тушманг! Албатта у парвардигорингиз томонидан келган хақиқатдир. Лекин одамларнинг кўплари иймон келтирмайдилар.

  یَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ یَذْهَبُوا   وَإِن یَأْتِ الْأَحْزَابُ یَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُم بَادُونَ فِی الْأَعْرَابِ یَسْأَلُونَ عَنْ أَنبَائِکُمْ  وَلَوْ کَانُوا فِیکُم مَّا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِیلاً ‏ (احزاب/20)

Улар ( яъни мунофиқлар қўрқоқликлари сабабли кофир фирқалар мадина атрофидан тарқаб кетганларидан кейин хам) у фирқаларни кетмаган деб ўйлайдилар ва агар у фирқалар ( яна қайтиб) қолсалар ( мунофиқлар шахарда – сизларнинг ичингизда эмас, балки сахрода) кўчманчи бадавийлар орасида бўлиб, сизларнинг хали- хабарингиз хақида сўраб – билиб туришни дўст тутадилар. Агар улар сизларнинг орангизда бўлганларида хам камдан- кам жанг қилган бўлур эдилар.

  وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ  قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِیمَاناً وَتَسْلِیماً ‏(احزاب/22)

Мўъминлар у фирқаларни кўрган вақтларида: “бу аллох пайғамбари бизларга ваъда қилган нарсадир ( яъни имтихондир). Аллох ва пайғамбарининг сўзи ростдир”, дедилар ва ( устларига бостириб келаётган фирқаларнинг сон-саноқсизлиги) уларнинг ( аллохга бўлган) иймон ва итоатларини янада зиёда қилди холос.

Мўъминлар хандақ жангида ўзларини рўбарўларида секуляр,мушрик “ахзоблардан” бошқа одамларни кўрдиларми? Йўқ, уларни хаммаси секуляристлар жумласидан эдилар. Аллох таоло қурайш,ғатафон секуляристлари учун “ахзоб” калимасини ишлатади; мана бу холатда бароат масаласин ўртага ташланган пайтида:

 أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ۙ وَرَسُولُهُ (توبه/3)

 Ва (ушбу) аллох ва унинг пайғамбари томонидан одамларга катта хаж кунида (яъни қурбон хайити кунида) аллох ва унинг пайғамбари мушриклардан безор эканлигини билдиришдир.

Дархақиқат секуляристлардан ё ахзоблардан ё мушриклардан бароат,безорлик  эълон қилинган, бу ерда секуляристлардан ё мушриклардан ё ахзоблардан бароат қиламиз,дейишни фарқи йўқ. Ахзоб десак хам ёки мушриклар десак хам, секуляристлар десак хам мана шу мафхумни етказади.

Аммо мунофиқлар тўдаси ва мусулмонларни орасидаги жохиллар айтишадики, мусулмонларни ўртасида хам “ахзобни” ташкил қилса бўлади ва мусулмонлар хам турли-хил “ахзобларга” эга бўлишлари мумкин!! Ва мусулмонлар учун “ахзоб” лафзидан фойдаланса бўлади ва…….барча мўъминлар мана бу саволларни аллох таолодан сўрашлари керак, у зот мархамат қиладики:

 «قُل أَأَنتُم أعلَمُ أَمِ اللَّهُ» (بقره/ 140)

Айтинг (эй Мухаммад),уларнинг динларини сизлар яхшироқ биласизми ёки аллохми?

(давоми бор……)

پَرتِیَه (حِزب)، پَرتِیَه وَیلِیک وَ دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفردَگِی حِزبلَر (1) (22 بُولِیم)

(8-قیسم)

یَنَه بِیر قِیزِیق نَرسَه شوُکِی، اَلله تَعالَی مَککِی “صاد” سُورَه سِیدَه مَککَه دَگِی سِکوُلارِیستلَرنِی آلدِینگِی دَورلَردَه مَغلوُبِیَتگه اوُچرَگن “اَحزابلَر”نِی دَوامچِیلَرِی دِیب بِیلَدِی وَ مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  جُندٌ مَّا هُنَالِکَ مَهْزُومٌ مِّنَ الْأَحْزَابِ ‏(ص/11)  (اِی مُحَمَّد)، مَککَه مُشرِکلَرِی اوُشَه یِیرنِینگ اوُزِیدَه یِینگِیلِیب بِیتگوُچِی فِرقَه لَردَن بِیر توُدَه دِیر، حالاص (بَس سِیز اوُلَر اَیتَیاتگن بِیهوُدَه سُوزلَرگه پَروا هَم قِیلمَنگ!)

اَلله تَعالَی نِی آخِیرگِی شَرِیعَتِی حَقِیدَه هَم قُرآندَه اوُقِیمِیزکِی:  أَفَمَن کَانَ عَلَى بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَیَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِ کِتَابُ مُوسَى إَمَاماً وَرَحْمَةً أُوْلَئِکَ یُؤْمِنُونَ بِهِ  وَمَن یَکْفُرْ بِهِ مِنَ الأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ  فَلاَ تَکُ فِی مِرْیَةٍ مِّنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّکَ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لاَ یُؤْمِنُونَ (هود/17) ‏ اَنَه اِیندِی پَروَردِیگارِی تامانِیدَن اَنِیق حُجَّتگه ( یَعنِی قُرآنگه) اِیگه بُولگن کِیشِی (فَقَط حَیاتِی- دُنیا مَنفَعَتلَرِینِی کوُزلاوچِی کِیمسَه لَر بِیلَن بَرابَرمِی؟!) حالبُوکِی، اَلله بُولگن شاهِد ( یَعنِی جِبرائِل فَرِیشتَه) اوُنِینگ (مُحَمَّد عَلَیهِ السَّلامنِینگ) هَمراهِیدِیر وَ اوُندَن (یَعنِی، اَنِیق حُجَّت بوُلگن قُرآندَن) اِیلگرِی (بَنِی اِسرائِل اوُچُون کِیلگن) پِیشوا وَ ( اَلله نِینگ) مَرحَمَتِی بوُلگن مُوسَی نِینگ کِتابِی (تَورات) باردِیر. اَنَه اوُشَه ذاتلَر ( یَعنِی اَنِیق حُجَّت اِیگه لَرِی) اوُنگه (قُرآنگه) اِیمان کِیلتِیرُورلَر. بَرچَه گوُرُوهلَر آرَسِیدَن کِیم اوُ قُرآنگه کافِر بُولسَه، اوُنگه وَعدَه قِیلِینگن جای- دوُزَخدِیر. بَس (اِی مُحَمَّد)، سِیز اوُ حَقدَه شَک – شُبهَه گه توُشمَنگ! اَلبَتَّه اوُ پَروَردِیگارِینگِیز تامانِیدَن کِیلگن حَقِیقَتدِیر. لِیکِن آدَملَرنِینگ کوُپلَرِی اِیمان کِیلتِیرمَیدِیلَر.

  یَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ یَذْهَبُوا   وَإِن یَأْتِ الْأَحْزَابُ یَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُم بَادُونَ فِی الْأَعْرَابِ یَسْأَلُونَ عَنْ أَنبَائِکُمْ  وَلَوْ کَانُوا فِیکُم مَّا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِیلاً ‏ (احزاب/20)  اوُلَر ( یَعنِی مُنافِقلَر قوُرقاقلِیکلَرِی سَبَبلِی کافِر فِرقَه لَر مَدِینَه اَطرافِیدَن تَرقَب کِیتگنلَرِیدَن کِییِین هَم) اوُ فِرقَه لَرنِی کِیتمَگن دِیب اوُیلَیدِیلَر وَ اَگر فِرقَه لَر ( یَنَه قَیتِیب) قالسَه لَر (مُنافِقلَر شَهَردَه- سِیزلَرنِینگ اِیچِینگِیزدَه اِیمَس، بَلکِی صَحرادَه) کوُچمَنچِی بَدَوِیلَر آرَسِیدَه بوُلِیب، سِیزلَرنِینگ حالِی- خَبَرِینگِیز حَقِیدَه سُورَب- بِیلِیب تُورِیشنِی دُوست توُتَه دِیلَر. اَگر اوُلَر سِیزلَرنِینگ آرَنگِیزدَه بُولگنلَرِیدَه هَم کَمدَن- کَم جَنگ قِیلگن بُولوُر اِیدِیلَر.

  وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ  قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِیمَاناً وَتَسْلِیماً ‏(احزاب/22) مُؤمِنلَر اوُ فِرقَه لَرنِی کوُرگن وَقتلَرِیدَه: “بُو اَلله پَیغَمبَرِی بِیزلَرگه وَعدَه قِیلگن نَرسَه دِیر ( یَعنِی اِیمتِحاندِیر). اَلله وَ پَیغَمبَرِینِینگ سُوزِی راستدِیر”، دِیدِیلَر وَ (اوُستلَرِیگه باستِیرِیب کِیلَیاتگن فِرقَه لَرنِینگ سان- سَناقسِیزلِیگِی) اوُلَرنِینگ ( اَلله گه بوُلگن ) اِیمان وَ اِطاعَتلَرِینِی یَنَدَه زِیادَه قِیلَدِی حالاص. مُؤمِنلَر حَندَق جَنگِیدَه اوُزلَرِینِی رُوبَرُولَرِیدَه سِکوُلار، مُشرِک “اَحزابلَردَن” باشقَه آدَملَرنِی کوُرَدِیلَرمِی؟ یُوق، اوُلَرنِی هَمَّه سِی سِکوُلارِیستلَر جُملَه دَن اِیدِیلَر. اَلله تَعالَی قُرَیش، غَطَفان سِکوُلارِیستلَرِی اوُچُون “اَحزاب” کَلِیمَه سِینِی اِیشلَتَدِی؛ مَنَه بُو حالَتدَه بَرائَت مَسَلَه سِینِی اوُرتَه گه تَشلَنگن پَیتِیدَه:  أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ۙ وَرَسُولُهُ (توبه/3) وَ (اوُشبُو) اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِی تامانِیدَن آدَملَرگه کَتتَه حَج کوُنِیدَه ( یَعنِی قُربان حَیِیتِی کوُنِیدَه) اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِی مُشرِکلَردَن بِیزار اِیکَنلِیگِینِی بِیلدِیرِیشدِیر. دَرحَقِیقَت سِکوُلارِیستلَردَن یا اَحزابلَردَن یا مُشرِکلَردَن بَرائَت، بِیزارلِیک اِعلان قِیلِینگن، بُو یِیردَه سِکوُلارِیستلَردَن یا مُشرِکلَردَن یا اَحزابلَردَن بَرائَت قِیلَه مِیز، دِییِیشنِی فَرقِی یُوق. اَحزاب دِیسَک هَم یاکِی مُشرِکلَر دِیسَک هَم، سِکوُلارِیستلَر دِیسَک هَم مَنَه شُو مَفهُومنِی یِیتکَزَدِی.

اَمّا مُنافِقلَر توُدَه سِی وَ مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَگِی جاهِللَر اَیتِیشَدِیکِی، مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه هَم “اَحزابنِی” تَشکِیل قِیلسَه بوُلَدِی وَ مُسُلمانلَر هَم توُرلِی- هِیل “اَحزابلَرگه ” اِیگه بُولِیشلَرِی مُومکِین!! وَ مُسُلمانلَر اوُچُون “اَحزاب” لَفظِیدَن فایدَلَنسَه بوُلَدِی وَ…….بَرچَه مُؤمِنلَر مَنَه بُو سَواللَرنِی اَلله تَعالَی دَن سوُرَشلَرِی کِیرَک، اوُ ذات مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: «قُل أَأَنتُم أعلَمُ أَمِ اللَّهُ» (بقره/ 140) اَیتِینگ (اِی مُحَمَّد)، اوُلَرنِینگ دِینلَرِینِی سِیزلَر یَحشِیراق بِیلَه سِیزمِی یاکِی اَلله مِی؟

(دوامی بار……)

حزب، حزب سالاری و احزاب در دارالاسلام و دارالکفر (1) (قسمت 22)

(8-قسمت)

و جالب است بدانیم که الله تعالی در سوره ی مکی «ص» سکولاریستهای مکه را هم دنباله روان همان «احزاب» شکست خورده قبلی می داند و می فرماید: جُندٌ مَّا هُنَالِکَ مَهْزُومٌ مِّنَ الْأَحْزَابِ ‏(ص/11) اینان که اینجا (در شهر مکّه) هستند، سپاه ناچیز و گروهکی شکست خورده‌ای از احزاب هستند.

در مورد آخرین شریعت الله تعالی نیز در قرآن می خوانیم : أَفَمَن کَانَ عَلَى بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَیَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِ کِتَابُ مُوسَى إَمَاماً وَرَحْمَةً أُوْلَئِکَ یُؤْمِنُونَ بِهِ، آیا کسی که دلیل و برهان روشنی از سوی پروردگار خود دارد و گواهی از جانب خدا (به نام قرآن) به دنْبال آن می‌آید و قبل از قرآن کتاب موسی که رهبر و رحمت بوده است. آنان بیگمان به قرآن ایمان می‌آورند، وَمَن یَکْفُرْ بِهِ مِنَ الأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ، هرکس از احزاب به قرآن ایمان نیاورد، میعادگاه او آتش است، فَلاَ تَکُ فِی مِرْیَةٍ مِّنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّکَ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لاَ یُؤْمِنُونَ (هود/17) ‏ درباره قرآن شکّ و گمانی به خود راه مده . قرآن حق است و از سوی پروردگارت آمده است ، ولی بیشتر مردم ایمان نمی‌آورند .‏

–   یَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ یَذْهَبُوا، آنان ( دارودسته ی منافقین از شدّت خوف و هراس هنوز) گمان می‌کنند لشکریان احزاب نرفته‌اند، وَإِن یَأْتِ الْأَحْزَابُ یَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُم بَادُونَ فِی الْأَعْرَابِ یَسْأَلُونَ عَنْ أَنبَائِکُمْ، و اگر احزاب بار دیگر برگردند، ایشان دوست می‌دارند در میان اعراب، صحرانشین شوند (و بدین اکتفاء می‌کنند که) اخبار شما را جویا شوند، وَلَوْ کَانُوا فِیکُم مَّا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِیلاً ‏ (احزاب/20) اگر آنان در میان شما می‌ماندند، جز مقدار کم و ناچیزی نمی‌جنگیدند.

–  وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ، هنگامی که مؤمنان احزاب را (در جنگ خندق) دیدند، قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِیمَاناً وَتَسْلِیماً ‏(احزاب/22) گفتند: این همان چیزی است که خدا و پیغمبرش به ما وعده فرموده بودند. و خدا و پیغمبرش راست فرموده‌اند. و جز بر ایمان  و تسلیم  ایشان نمی‌افزاید.‏  آیا مومنین در جنگ خندق رو در روی خود غیر از «احزاب» سکولار و مشرک کسانی را دیدند؟ نه. همه جزو سکولاریستها بودند و الله تعالی برای این سکولاریستهای قریش و غطفان و غیره از کلمه ی «احزاب» استفاده می کند؛ در این صورت زمانی که مساله ی برائت مطرح می شود: أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ۙ وَرَسُولُهُ (توبه/3) در واقع از سکولاریستها یا احزاب یا مشرکین اعلام برائت و بیزاری شده است و فرقی ندارد بگوئیم برائت از سکولاریستها یا مشرکین یا برائت از احزاب.  چه بگوئیم احزاب چه مشرکین چه سکولاریستها هر سه یک مفهوم را می رسانند.

اما دارودسته ی منافقین و جاهلین میان مسلمین می گویند در میان مسلمین هم می توان «احزاب» تشکیل داد و مسلمین می توانند«احزاب» مختلفی داشته باشند.!! و برای مسلمین می توان از لفظ «احزاب» استفاده کرد و…. از اینها و تمام مومنین باید این سوال الله تعالی را پرسید که می فرماید: «قُل أَأَنتُم أعلَمُ أَمِ اللَّهُ» (بقره/ 140)  بگو: آیا شما بهتر می‌دانید یا خدا؟ 

(ادامه دارد…….)

Партия (хизб),партиявийлик ва дорул ислом ва дорул куфрдаги хизблар (1) (22 бўлим)

(7-қисм)  

Агар бир жойда “шўрони” ва “улил амрни” ва “вохид умматни” ва мусулмонларни “вохид жамоати”, “вохид ижмоъси” йўлида яъни “сиротол мустақим”да  харакат қилишни номи келтирилган бўлса, хукуматни хаётидаги шахсий масъулиятларни,вазифаларни мушаххас қилинган дорул исломдаги бирлашган хукуматни тузумини мавжудлигини ва бунга қўшимча равишда хизбгароликка,гурухларга бўлинишга чизиқ тортганлигини  англатади.

Комил суратдаги ислом динига ва шўрога,хилма-хил хелфларга ўхшаган ахкомлар,абзорларни барчасини илмига эга бўлган исломий хокимият ва дорул ислом мавжуд бўлар экан, хизбгаролик деган нарса умуман мавжуд бўлмайди.  Шунингдек айтиб ўтилганидек , хизбгаролик ўзларининг хаво ва хавасларига тобеъ бўлган ва ўзларининг турли-туман нафсоний истак-хохишларидан бошқа нарсага эга бўлмаган  мушриклар ва секуляристларни энг кўзга кўринган сифатларидан хисобланади, шунинг учун хам аллох таоло мўъминларга мушрикларга ё секуляристларга ўхшаш ахли тафарруқ,хизбгаро бўлмасликни таклиф этиб амр қилади……

Албатта  бутун тарих давомида “қуръонда”ги “ахзоблар” калимаси фақат мушриклар учун ишлатилган. Аллох таоло секуляристлар ва “ахзобларни” тарихчаси хақида оятларни келтирган бўлиб, мана бу оятларни бир қисмига ишора қилмоқчимиз:

    کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ ‏(ص/12)

Улардан илгари хам нух қавми (Нухни), Од (қабиласи Худни) ва қозиқлар (яъни ерга қозиқдек қоқилган баланд эхромлар ва қасрлар) эга бўлган фиръавн ( ва унинг одамлари Мусони) ёлғончи қилгандирлар.

 وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الأَیْکَةِ أُوْلَئِکَ الْأَحْزَابُ ‏(ص/13)

Шунингдек, Самуд (қабиласи Солихни), Лут қавми (Лутни) ва дарахтзор эгалари (Шуайбни ёлғончи қилгандирлар). Ана ўшалар ( хам ўзларига юборилган пайғамбарларга қарши чиққан) фирқалардир.

إِن کُلٌّ إِلَّا کَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ‏(ص/14)

Барчаларига фақат пайғамбарларни ёлғончи қилганликлари  сабабли менинг азобим хақ бўлгандир.

 کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَالْأَحْزَابُ مِن بَعْدِهِمْ  وَهَمَّتْ کُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِیَأْخُذُوهُ وَجَادَلُوا بِالْبَاطِلِ لِیُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ  فَأَخَذْتُهُمْ فَکَیْفَ کَانَ عِقَابِ ‏(غافر/5)

Улардан (яъни макка кофирларидан) илгари Нух қавми ва у (қавмдан) кейинги (Од, Самуд қабилалари каби турли) фирқалар хам ( ўз пайғамбарларини) ёлғончи қилганлар. (Ўша миллатлардан) хар бир миллат ўзларининг пайғамбарларини тутишга- ўлдиришга қасд қилган ва ботил (хужжатлар) билан талашиб- тортишиб, унинг ёрдамида хақни енгмоқчи бўлган эдилар. Шунда мен уларни ( ўз азобим билан) ушладим. Бас, менинг азобим қандай бўлди?!

وَقَالَ الَّذِی آمَنَ یَا قَوْمِ إِنِّی أَخَافُ عَلَیْکُم مِّثْلَ یَوْمِ الْأَحْزَابِ ‏(غافر/30)

مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِینَ مِن بَعْدِهِمْ وَمَا اللَّهُ یُرِیدُ ظُلْماً لِّلْعِبَادِ ‏(غافر/31)

Иймон келтирган киши деди: “Эй қавмим, хақиқатан мен сизларнинг устингизга хам худди Нух қавми, Од, Самуд (қабилалари) ва улардан кейинги (куфр йўлини тутган) кимсаларнинг иши- ўша фирқаларнинг куни тушиб қолишидан қўрқурман. Холбуки, аллох ўз бандаларига зулм қилишни истамас ( яъни аллох ўша фирқаларни халок қилиш билан уларга зулм қилгани йўқ,балки улар ўзларини куфру  туғёнлари сабабли халокатга мустахақ бўлдилар).

  إِنَّ اللَّهَ هُوَ رَبِّی وَرَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِیمٌ ‏(زخرف/64)

Албатта аллохнинг ўзи парвардигорим ва парвардигорингиздир. Бас (ёлғиз) унга ибодат қилингиз! Мана шу тўғри йўлдир”.

 فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِن بَیْنِهِمْ فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْ عَذَابِ یَوْمٍ أَلِیمٍ ‏(زخرف/65)

Сўнг (насронийларнинг ичидан чиққан) фирқалар ( Ийсо хусусида,айримлари уни “худо” деб, айримлари “худони ўғли” деб) ўзаро ихтилоф қилдилар. Бас, у золим кимсаларга аламли кун – қиёматнинг азоби- халокат бўлгай!

(давоми бор……)

پَرتِیَه (حِزب)، پَرتِیَه وَیلِیک وَ دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفردَگِی حِزبلَر (1) (22 بُولِیم)

(7-قیسم)

اَگر بِیر جایدَه “شوُرانِی” وَ “اوُلِی الاَمرنِی” وَ “واحِد اوُمَّتنِی” وَ مُسُلمانلَرنِی “واحِد جَماعَتِی”، “واحِد اِجماعسِی” یوُلِیدَه یَعنِی «الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ»دَه حَرَکَت قِیلِیشنِی نامِی کِیلتِیرِیلگن بُولسَه، حُکوُمَتنِی حَیاتِیدَگِی شَخصِی مَسئوُلِیَتلَرنِی، واظِیفَه لَرنِی مُشَخَّص قِیلِینگن دارُ الاِسلامدَگِی بِیرلَشگن حُکوُمَتنِی توُزُومِینِی مَوجُودلِیگِینِی وَ بوُنگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه حِزبگرالِیککَه،گوُروُهلَرگه بُولِینِیشگه چِیزِیق تارتگنلِیگِینِی اَنگلَتَه دِی.

کامِل صُورَتدَه اِسلام دِینِیگه وَ شوُراگه، هِیلمَه – هِیل حِلفلَرگه اوُحشَگن اَحکاملَر، اَبزارلَرنِی بَرچَه سِینِی عِلمِیگه اِیگه بوُلگن اِسلامِی حاکِمِیَت وَ دارُ الاِسلام مَوجُود بُولَر اِیکَن، حِزبگرالِیک دِیگن نَرسَه عُمُوماً مَوجُود بُولمَیدِی. شُونِینگدِیک اَیتِیب اوُتِیلگنِیدِیک، حِزبگرالِیک اوُزلَرِینِینگ هَوا وَ هَوَسلَرِیگه تابِع بُولگن وَ اوُزلَرِینِینگ توُرلِی- تُومَن نَفسانِی اِیستَک- هاحِیشلَرِیدَن باشقَه نَرسَه گه اِیگه بُولمَگن مُشرِکلَر وَ سِکوُلارِیستلَرنِی اِینگ کوُزگه کوُرِینگن صِیفَتلَرِیدَن حِسابلَنَدِی، شوُنِینگ اوُچُون هَم اَلله تَعالَی مُؤمِنلَرگه مُشرِکلَرگه یا سِکوُلارِیستلَرگه اوُحشَش اَهلِی تَفَرُّق، حِزبگرا بُولمَسلِیکنِی تَکلِیف اِیتِیب اَمر قِیلَدِی……..

اَلبَتَّه بوُتُون تَرِیخ دَوامِیدَه “قُرآندَه” گِی “اَحزابلَر” کَلِیمَه سِی فَقَط مُشرِکلَر اوُچُون اِیشلَتِیلگن. اَلله تَعالَی سِکوُلارِیستلَر وَ “اَحزابلَرنِی” تَرِیخچَه سِی حَقِیدَه آیَتلَرنِی کِیلتِیرگن بوُلِیب، مَنَه بُو آیَتلَرنِی بِیر قِیسمِیگه اِیشارَه قِیلماقچِیمِیز:  کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ ‏(ص/12)  اوُلَردَن اِیلگرِی هَم نوُح قَومِی (نوُحنِی)، عاد (قَبِیلَه سِی هوُدنِی) وَ قازِیقلَر ( یَعنِی یِیرگه قازِیقدِیک قاقِیلگن بَلَند اِیحراملَر وَ قَصرلَر) اِیگه بُولگن فِرعَون ( وَ اوُنِینگ آدَملَرِی مُوسَی نِی) یالغانچِی قِیلگندِیرلَر. وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الأَیْکَةِ أُوْلَئِکَ الْأَحْزَابُ ‏(ص/13)  شُونِینگدِیک، ثَمُود (قَبِیلَه سِی صالِحنِی)، لوُط قَومِی (لوُطنِی) وَ دَرَختزار اِیگه لَرِی (شُعَیبنِی یالغانچِی قِیلگندِیرلَر) وَ اَنَه اوُشَه لَر هَم اوُزلَرِیگه یُوبارِیلگن پَیغَمبَرلَرگه قَرشِی چِیققَن) فِرقَه لَردِیر.  إِن کُلٌّ إِلَّا کَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ‏(ص/14)  بَرچَه لَرِیگه فَقَط پَیغَمبَرلَرنِی یالغانچِی قِیلگنلِیکلَرِی سَبَبلِی مِینِینگ عَذابِیم حَق بُولگندِیر.

 کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَالْأَحْزَابُ مِن بَعْدِهِمْ  وَهَمَّتْ کُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِیَأْخُذُوهُ وَجَادَلُوا بِالْبَاطِلِ لِیُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ  فَأَخَذْتُهُمْ فَکَیْفَ کَانَ عِقَابِ ‏(غافر/5) اوُلَردَن (یَعنِی مَکَّه کافِرلَرِیدَن) اِیلگرِی نوُح قَومِی وَ اوُ (قَومدَن) کِییِینگِی (عاد،ثَمُود قَبِیلَه لَرِی کَبِی توُرلِی) فِرقَه لَر هَم (اوُز پَیغَمبَرلَرِینِی) یالغانچِی قِیلگنلَر. (اوُشَه مِللَتلَردَن) هَر بِیر مِللَت اوُزلَرِینِینگ پَیغَمبَرلَرِینِی توُتِیشگه – اوُلدِیرِیشگه قَصد قِیلگن وَ باطِل (حُجَّتلَر) بِیلَن تَلَشِیب- تارتِیشِیب، اوُنِینگ یاردَمِیدَه حَقنِی یِینگماقچِی بُولگن اِیدِیلَر. شوُندَه مِین اوُلَرنِی (اوُز عَذابِیم بِیلَن) اوُشلَدِیم. بَس، مِینِینگ عَذابِیم قَندَی بوُلَدِی؟!

وَقَالَ الَّذِی آمَنَ یَا قَوْمِ إِنِّی أَخَافُ عَلَیْکُم مِّثْلَ یَوْمِ الْأَحْزَابِ ‏(غافر/30)

مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِینَ مِن بَعْدِهِمْ وَمَا اللَّهُ یُرِیدُ ظُلْماً لِّلْعِبَادِ ‏(غافر/31) اِیمان کِیلتِیرگن کِیشِی دِیدِی: “اِی قَومِیم، حَقِیقَتاً مِین سِیزلَرنِینگ اوُستِینگِیزگه هَم حُوددِی نوُح قَومِی، عاد، ثَمُود (قَبِیلَه لَرِی) وَ اوُلَردَن کِییِینگِی (کُفر یوُلِینِی توُتگن) کِیمسَه لَرنِینگ اِیشِی- اوُشَه فِرقَه لَرنِینگ کوُنِی توُشِیب قالِیشِیدَن قوُرقوُرمَن. حالبُوکِی، اَلله اوُز بَندَه لَرِیگه ظُلم قِیلِیشنِی اِیستَمَس (یَعنِی اَلله اوُشَه فِرقَه لَرنِی هَلاک قِیلِیش بِیلَن اوُلَرگه ظُلم قِیلگنِی یُوق، بَلکِی اوُلَر اوُزلَرِینِی کُفرُو طوُغیانلَرِی سَبَبلِی هَلاکَتگه مُستَحَق بوُلَدِیلَر).

إِنَّ اللَّهَ هُوَ رَبِّی وَرَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِیمٌ ‏(زخرف/64) اَلبَتَّه اَلله نِینگ اوُزِی پَروَردِیگارِیم وَ پَروَردِیگارِینگِیزدِیر. بَس (یالغِیز) اوُنگه عِبادَت قِیلِینگِیز! مَنَه شوُ توُغرِی یوُلدِیر”. 

فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِن بَیْنِهِمْ فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْ عَذَابِ یَوْمٍ أَلِیمٍ ‏(زخرف/65) سُونگ (نَصرانِیلَرنِینگ اِیچِیدَن چِیققَن) فِرقَه لَر (عِیسَی خُصُوصِیدَه، اَیرِیملَرِی اوُنِی “خُدا” دِیب، اَیرِیملَرِی “خُدانِی اوُغلِی” دِیب) اوُزَرا اِیختِلاف قِیلَدِیلَر. بَس، اوُ ظالِم کِیمسَه لَرگه اَلَملِی کوُن- قِیامَت عَذابِی- هَلاکَت بُولگی!

(دوامی بار……)

حزب، حزب سالاری و احزاب در دارالاسلام و دارالکفر (1) (قسمت 22)

(7-قسمت)

بله، همینکه اسم «شورا» و «اولی الامر» و «امت واحد» و حرکت در مسیر «اجماع واحد» و «جماعت واحد» مسلمین و «الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ» را آوردی یعنی وجود یک نظام منسجم حکومتی در دارالاسلام که وظایف و مسوولیت فرد در زندگى حکومتی و اجرائی جامعه را مشخص کرده و علاوه بر آن خط بطلانی بر حزبگرائی و تحزب کشیده است.

 پس در یک حاکمیت اسلامی و دارالاسلام که دین اسلام تکمیل شده و علم به تمام احکام و ابزارهای مهمی چون شورا و حلفهای مختلف وجود دارد چیزی به نام حزب گرائی مطلقا وجود ندارد. و چنانچه عرض شد حزب گرائی از مشخصه های بارز مشرکین و سکولاریستها است که تابع هوا و هوسهای مختلف خود هستند و مرجعیتی غیر از خواهشهای نفسانی مختلف خودشان ندارند، به همین دلیل الله تعالی به مومنین سفارش و امر می کند که مثل مشرکین یا سکولاریستها اهل تفرق و حزب سازی نباشند و…

البته کلمه ی «احزاب» در «قرآن» هم تنها برای مشرکین در طول تاریخ به کار رفته است. الله تعالی در مورد سکولاریستها و تاریخچه ی «احزاب»  آیاتی را آورده که به بخشی از این آیات اشاره می کنیم : – کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ ‏(ص/12) قبل از اینان (که مشرکان معاصرند) نیز قوم نوح و عاد و فرعون که دارای بناهائی بلند و استوار همچون کوه بوده‌اند ( آیات و پیغمبران ما را ) تکذیب کرده‌اند؛ وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الأَیْکَةِ أُوْلَئِکَ الْأَحْزَابُ ‏(ص/13) و قوم ثمود و لوط و صاحبان باغهای فراوان سر در هم کشیده[قوم شعیب]. اینان همان  احزاب هستند.  إِن کُلٌّ إِلَّا کَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ‏(ص/14) هر یک از این احزاب، پیغمبران را تکذیب کرده و عذاب من گریبانگیرشان گشته است.

– کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَالْأَحْزَابُ مِن بَعْدِهِمْ، پیش از اینان (که مشرکان معاصرند) قوم نوح و احزابی ( همچون عاد و ثمود و لوط ) که بعد از ایشان بوده‌اند (پیغمبران خدا را) تکذیب کرده‌اند، وَهَمَّتْ کُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِیَأْخُذُوهُ، و همه امتها خواسته‌اند که در حق پیغمبر خود توطئه کنند تا او را بگیرند، وَجَادَلُوا بِالْبَاطِلِ لِیُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ،‏ و به ناحق جدال و نزاع ورزیده‌اند، تا به وسیله باطل حق را نابود و برطرف کنند، فَأَخَذْتُهُمْ فَکَیْفَ کَانَ عِقَابِ ‏(غافر/5) ولی من ایشان را گرفتار ساخته‌ام . آیا عقاب من نسبت بدیشان چگونه است‌؟ 

–  وَقَالَ الَّذِی آمَنَ یَا قَوْمِ إِنِّی أَخَافُ عَلَیْکُم مِّثْلَ یَوْمِ الْأَحْزَابِ ‏(غافر/30) آن مرد با ایمان گفت: ای قوم من ! می‌ترسم همان بلائی به شما برسد که در روزگاران گذشته به احزاب رسیده است.‏ مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِینَ مِن بَعْدِهِمْ وَمَا اللَّهُ یُرِیدُ ظُلْماً لِّلْعِبَادِ ‏(غافر/31) از سزای عادتی همچون عادت قوم نوح و عاد و ثمود و کسانی که بعد از آنان بوده‌اند. خداوند نمی‌خواهد به بندگان ستم کند.‏

–  إِنَّ اللَّهَ هُوَ رَبِّی وَرَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِیمٌ ‏(زخرف/64)

 (عیسی گفت: )به طور قطع خداوند پروردگار من و پروردگار شما است ، پس او را پرستش کنید، راه راست این است . فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِن بَیْنِهِمْ فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْ عَذَابِ یَوْمٍ أَلِیمٍ ‏(زخرف/65) احزاب در میان خود به اختلاف پرداختند. وای بر کسانی که ستم کردند! چه عذاب دردناکی در روز قیامت گریبانگیرشان می‌گردد !‏

(ادامه دارد……)

Партия (хизб),партиявийлик ва дорул ислом ва дорул куфрдаги хизблар (1) (22 бўлим)

(6-қисм)

Энди аллохни шариатидаги қонунлар келиб одамларни ўртасида хукм қилгандан сўнг, вохид умматни орасида тафрақага,хизбгароликка нима боис бўлади? Аллох таоло мархамат қиладики:

  کانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْکِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْکُمَ بَيْنَ النَّاسِ فيمَا اخْتَلَفُوا فيهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فيهِ إِلاَّ الَّذينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ  فَهَدَى اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَ اللَّهُ يَهْدي مَنْ يَشاءُ إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقيمٍ (بقره/213)

Одамлар бир миллат эдилар. Сўнг (ораларида келишмовчиликлар пайдо бўлгач), аллох (мўъминларга) хушхабар элтгувчи ва ( кофирларни жаханнам азобидан) қўрқитувчи пайғамбарларини юборди. Ва уларга қўшиб одамлар орасида чиққан тортишувларга хакам бўлсин,деб хақ китобни (таврот,инжилни) нозил қилди.  Энди очиқ  оятлар келганидан кейин, фақат шу китоб берилган кимсалар хадларидан ошиб, талашиб- тортишдилар. Сўнгра аллох ў изни билан мўъминларни улар ( китоб берилган кимсалар) ихтилоф қилган хақ йўлга йўллади. Аллох ўзи истаган кишиларни тўғри йўлга хидоят қилади.

Дархақиқат бағийлик,қайсарлик, хизбгаролик,тафрақа аллох таолони хукуматига ва ижтимоъий қонунларига қарши туради ва рақобат қилади.  Секуляристлардан ва мунофиқлар тўдасидан(секулярзадалардан), бошқа ошкор кофирлардан ташқари яна ким аллохни шариатидаги қонунларга,хукмларга ва исломий хокимиятга, тузумга қарши туриб жанг қилади? Кимлар мусулмонларни орасида махсусан дорул исломда  тафрақага, гурухларга бўлинишга,хизбгароликка даъват қилади?

Албатта секуляристлар хамиша аллох таолонинг барча шариатларини рад қилишмайди, балки мушрикларни,секуляристларни орасида аллохни шариатидаги қонунларни баъзисини қабул қилмайдиган кишилар хам мавжуд: субханаллох, ингор аллох таоло бизларни атрофимиздаги аллохни шариатидаги қонунларни хаммасини эмас, баъзисини инкор қиладиган  секуляристларни бир қисми хақида сухбат қилганга ўхшайди. Аллох таоло мархамат қиладики:

وَالَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَفْرَحُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ  وَمِنَ الأَحْزَابِ مَن یُنکِرُ بَعْضَهُ  قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللّهَ وَلا أُشْرِکَ بِهِ إِلَیْهِ أَدْعُو وَإِلَیْهِ مَآبِ ‏(رعد/36)

(Эй Мухаммад), биз китоб (таврот,инжил) ато этган кишилар сизга нозил қилинган нарса (қуръон) сабабли шодланадилар.** (Яхудий ва насронийлардан сизга қарши бўлган) тўдалар орасида унинг (қуръоннинг) бир қисмини инкор қиладиган кимсалар хам бордир. (Уларга) айтинг: “албатта, мен ёлғиз аллохга ибодат қилишга ва унга (бировни) шерик қилмасликка маъмурман (амр этилганман). Мен фақат ўша зотга (ибодат қилишга) даъват қилурман ва ёлғиз унинг ўзига қайтурман.”

(давоми бор……)

پَرتِیَه (حِزب)، پَرتِیَه وَیلِیک وَ دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفردَگِی حِزبلَر (1) (22 بُولِیم)

(6-قیسم)

اِیندِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر کِیلِیب آدَملَرنِی اوُرتَسِیدَه حُکم قِیلگندَن سُونگ، واحِد اوُمَّتنِی آرَسِیدَه تَفرَقَه گه، حِزبگرالِیککَه نِیمَه بائِث بُولَدِی؟ اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  کانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْکِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْکُمَ بَيْنَ النَّاسِ فيمَا اخْتَلَفُوا فيهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فيهِ إِلاَّ الَّذينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ  فَهَدَى اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَ اللَّهُ يَهْدي مَنْ يَشاءُ إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقيمٍ (بقره/213) آدَملَر بِیر مِللَت اِیدِیلَر. سُونگ (آرَلَرِیدَه کِیلِیشماوچِیلِیکلَر پَیدا بُولگچ)، اَلله (مُؤمِنلَرگه) حُوش خَبَر اِیلتگوُچِی وَ ( کافِرلَرنِی جَهَنَّم عَذابِیدَن) قوُرقِیتوُچِی پَیغَمبَرلَرِینِی یُوباردِی. وَ اوُلَرگه قوُشِیب آدَملَر آرَسِیدَه چِیققَن تارتِیشوُلَرگه حَکَم بُولسِین، دِیب حَق کِتابنِی (تَورات، اِنجِیلنِی) نازِل قِیلدِی. اِیندِی آچِیق آیَتلَر کِیلگندَن کِییِین، فَقَط شُو کِتاب بِیرِیلگن کِیمسَه لَر حَدلَرِیدَن آشِیب، تَلَه شِیب- تارتِیشَدِیلَر. سوُنگرَه اَلله اوُز عِذنِی بِیلَن مُؤمِنلَرنِی اوُلَر (کِتاب بِیرِیلگن کِیمسَه لَر) اِیختِلاف قِیلگن حَق یُولگه یُوللَدِی. اَلله اوُزِی اِیستَگن کِیشِیلَرنِی توُغرِی یوُلگه هِدایَت قِیلَدِی.

 دَرحَقِیقَت بَغِیلِیک، قَیصَرلِیک، حِزبگرالِیک، تَفرَقَه اَلله تَعالَینِی حُکوُمَتِیگه وَ اِجتِمائِی قانوُنلَرِیگه قَرشِی تُورَدِی وَ رَقابَت قِیلَدِی. سِکوُلارِیستلَردَن وَ مُنافِقلَر توُدَه سِیدَن (سِکوُلارزَدَه لَردَن)، باشقَه آشکار کافِرلَردَن تَشقَرِی یَنَه کِیم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه، حُکملَرگه وَ اِسلامِی حاکِمِیَتگه،توُزُومگه قَرشِی توُرِیب جَنگ قِیلَدِی؟ کِیملَر مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه مَخصُوصاً دارُ الاِسلامدَه تَفرَقَه گه،گوُرُوهلَرگه بُولِینِیشگه، حِزبگرالِیککَه دَعوَت قِیلَدِی؟

اَلبَتَّه سِکوُلارِیستلَر هَمِیشَه اَلله تَعالَی نِینگ بَرچَه شَرِیعَتلَرِینِی رَد قِیلِیشمَیدِی، بَلکِی مُشرِکلَرنِی، سِکوُلارِیستلَرنِی آرَسِیدَه اَلله شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بَعضِیسِینِی قَبُول قِیلمَیدِیگن کِیشِیلَر هَم مَوجُود: سُبحانَ الله، اِنگار اَلله تَعالَی بِیزلَرنِی اَطرافِیمِیزدَگِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی هَمَّه سِینِی اِیمَس، بَعضِیسِینِی اِنکار قِیلَدِیگن سِکوُلارِیستلَرنِی بِیر قِیسمِی حَقِیدَه صُحبَت قِیلگنگه اوُحشَیدِی. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: وَالَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَفْرَحُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ  وَمِنَ الأَحْزَابِ مَن یُنکِرُ بَعْضَهُ  قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللّهَ وَلا أُشْرِکَ بِهِ إِلَیْهِ أَدْعُو وَإِلَیْهِ مَآبِ ‏(رعد/36) (اِی مُحَمَّد) ، بِیز کِتاب (تَورات، اِنجِیل) عَطا اِیتگن کِیشِیلَر سِیزگه نازِل قِیلِینگن نَرسَه (قُرآن) سَبَبلِی شادلَندِیلَر. ** (یَهُودِی وَ نَصرانِیلَردَن سِیزگه قَرشِی بُولگن) توُدَه لَر آرَسِیدَه اوُنِینگ (قُرآننِینگ) بِیر قِیسمِینِی اِنکارقِیلَدِیگن کِیمسَه لَر هَم باردِیر. (اوُلَرگه ) اَیتِینگ: “اَلبَتَّه ، مِین یالغِیز اَلله گه عِبادَت قِیلِیشگه وَ اوُنگه (بِیراونِی) شِیرِیک قِیلمَسلِیککَه مَعمُورمَن (اَمر اِیتِیلگنمَن). مِین فَقَط اوُشَه ذاتگه (عِبادَت قِیلِیشگه) دَعوَت قِیلوُرمَن وَ یالغِیز اوُنِینگ اوُزِیگه قَیتوُرمَن.”

(دوامی بار…..)

حزب، حزب سالاری و احزاب در دارالاسلام و دارالکفر (1) (قسمت 22)

(6-قسمت)  

اما بعد از آمدن قانون شریعت الله که بین مردم حکم کند چه چیزی باعث تفرق و حزب گرائی در میان امت واحده می شود؟ الله تعالی می فرماید: کانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْکِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْکُمَ بَيْنَ النَّاسِ فيمَا اخْتَلَفُوا فيهِ، مردمان «امتی واحد» و یک دسته بودند. پس خداوند پیغمبران را برانگیخت تا بشارت دهند و بترسانند . و کتاب که مشتمل بر حق بود و به سوی حقیقت دعوت می‌کرد، بر آنان نازل کرد تا در میان مردمان راجع بدانچه اختلاف می‌ورزیدند داوری کند، وَ مَا اخْتَلَفَ فيهِ إِلاَّ الَّذينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ، در کتاب (آسمانی) تنها کسانی اختلاف ورزیدند که در دسترسشان قرار داده شده بود، و به دنبال دریافت دلائل روشن، از روی ستمگری و کینه‌توزی اختلاف نمودند.، فَهَدَى اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَ اللَّهُ يَهْدي مَنْ يَشاءُ إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقيمٍ (بقره/213) پس خداوند کسانی را که ایمان آورده بودند، با اجازه خویش به آنچه که حق بود و در آن اختلاف ورزیده بودند، رهنمون شد، و خداوند هر کسی را که بخواهد به راه راست رهنمود می‌نماید.‏

در واقع بغی و سرکشی و حزب گرائی و تفرق و خود محوری با نظام سازی اجتماعی و حکومتی الله تعالی به مقابله و رقابت می پردازد. غیر از سکولاریستها (به زبان عربی = مشرکین) و دارودسته ی منافقین (سکولار زده ها) به همراه سایر کفار آشکار که با حکم و قانون شریعت الله و نظام و حاکمیت اسلامی سر ناسازگاری و جنگ دارند چه کسانی به تفرقه و گروه گرائی و حزب سازی در میان مسلمین و بخصوص در دارالاسلام دعوت می دهند؟

البته خیال نکنید که سکولاریستها همیشه تمام شریعت الله تعالی را رد می کنند، بلکه در میان مشرکین و سکولاریستها کسانی وجود دارند که بعضی از قانون شریعت الله را قبول ندارند: سبحان الله ، انگار الله تعالی در مورد بخشی از سکولاریستهای اطراف ما صحبت کرده که بعضی از قانون شریعت الله را منکر می شوند نه همه ی آن را.  الله تعالی می فرماید:  وَالَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَفْرَحُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ، کسانی که کتاب (آسمانی) بدیشان داده‌ایم ( و منصف هستند ) از آنچه بر تو نازل شده است خوشحالند، وَمِنَ الأَحْزَابِ مَن یُنکِرُ بَعْضَهُ،‏ و از میان احزاب کسانی هستند قسمتی از آن را نمی‌پذیرند، قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللّهَ وَلا أُشْرِکَ بِهِ، بگو : من تنها و تنها مأمورم که خدا را عبادت کنم و شریکی برای او نسازم . (یعنی نمی توان بعضی از شریعت الله قبول کرد و در بعضی دیگر قانون شریعت الله را رها کرد و قوانین و چیزهای دیگری را با قانون شریعت الله شریک کرد)، إِلَیْهِ أَدْعُو وَإِلَیْهِ مَآبِ ‏(رعد/36) من به سوی او دعوت می کنم و بازگشت من به جانب او است.‏

(ادامه دارد…..)