دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَشنِی اَصلِی (4) ( 21 بُولِیم)

(2-قیسم)  

دِیمَک مَنَه بُو “اوُچ صِیفَتگه” اِیگه بُولمَگن وَ “اوُچ صِیفَتگه” اِیگه بوُلگنلَر بِیلَن بِیرگه بِیر یُولدَه اوُلَرگه هَمراه بوُلمَگن، اَمّا زَبانلَرِیدَه مُؤمِن اِیکَنلِیکلَرِینِی اِدَّعا قِیلَیاتگن کِیمسَه لَر، مُنافِقلَر توُدَه سِیدَن حِسابلَنِیشَدِی، اَلله تَعالَی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  قَالُواْ آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِن قُلُوبُهُمْ (مائده/41) اِی پَیغَمبَر، آغِیزلَرِیدَه: “اِیمان کِیلتِیردِیک”، دِیگن اَمّا دِیللَرِیدَه اِیمان کِیلتِیرمَگن (مُنافِقلَردَن) وَ یَهُودِیلَردَن بُولگن. بوُندَی کِیمسَه لَرنِینگ ظاهِردَه قِیلگن اِیشلَرِی هَم آغِیزلَرِیدَگِی سوُز وَ عَمَللَرِی بِیلَن توُغرِی کِیلمَیدِی، بِیز اوُلَرنِی فَقَط ظاهِرلَرِیگه قَرَب تَشخِیص بِیرَه آلَمِیز، اوُلَرنِی اَصلِی عَلامَتلَرِی قوُیِیدَگِیلَردِیر  «وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ»

بُو یِیردَه شُو نَرسَه آیدِینکِی، دارُ الکُفرلَرگه قَرشِی جَنگ تا قِیامَت کوُنِیگچَه مَوجُود وَ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِی اوُمَّتلَرِینِی آرَسِیدَه “اوُمَّت”دَن بوُلگن بِیر گوُرُوه تا قِیامَت کوُنِیگچَه هَمِیشَه دارُ الکُفر بِیلَن جَنگ قِیلِیشدَه دائِم بُولِیشَدِی وَ بُو جَنگ تَمام بُولمَیدِی. شوُنِینگ اوُچُون هَم شَخص رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِی حِذمَتلَرِیگه کِیلِیب اَیتَدِیکِی، بَعضِیلَرنِی حَیال قِیلِیشلَرِیچَه مَکَّه فَتح بوُلگندَن سُونگ جَنگ تَمام بُولگن، رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  كَذَبُوا،  یالغان اَیتِیشِیبدِی،  الْآنَ جَاءَ الْقِتَالُ،  حاضِر جَنگ وَقتِی کِیلگن،  وَإِنَّهُ لَا تَزَالُ مِنْ أُمَّتِي أَمَةٌ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، وَ هَمِیشَه مِینِی اوُمَّتِیمدَن بوُلگن اوُمَّت اَلله نِی یوُلِیدَه قِتال، جَنگ قِیلِیشَدِی،  لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ، اوُلَرگه مُخالِف بوُلگنلَر اوُلَرگه ضَرَر یِیتکَزَه آلِیشمَیدِی،  يَزِيغُ اللَّهُ قُلُوبَ قَوْمٍ يَرْزُقُهُمْ مِنْهُمْ، وَ اَلله بِیر قَومنِی قَلبلَرِینِی اوُزگرتِیرَدِی وَ اوُلَرنِی اوُستِیدَن رِزق بِیرَدِی،  يُقَاتِلُونَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ^[1]  وَ اوُلَر تا قِیامَت یِیتِیب کِیلگوُنِیچَه قوُراللِی جَنگ قِیلِیشَدِی. “

یاکِی سَلمَه رَضِیَ اَلله عَنهُ اَیتَدِیکِی: مِین آتِیمنِی وَ جَنگ قوُراللَرِیمنِی بِیر چِیتگه قوُیِیب قوُیدِیم وَ جَنگ هَم اوُزِینِی آغِیر یوُکِینِی قوُیگن اِیدِی، چوُنکِی اوُزِیمگه اَیتدِیمکِی، اِیندِی جَنگ تَمام بُولدِی؛ رَسُول اَلله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  ” الْآنَ جَاءَ  الْقِتَالُ، بَلکِی حاضِر جَنگ وَقتِی کِیلَدِی،  لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرِينَ عَلَى النَّاسِ، هَمِیشَه اوُمَّتِیمنِی بِیر طائِفَه سِی آدَملَرنِی اوُستِیدَه “آشکار وَ ظاهِر” بوُلِیشَدِی،   يَزْيِغُ  اللهُ قُلُوبَ أَقْوَامٍ، فَيُقَاتِلُونَهُمْ، وَيَرْزُقُهُمُ اللهُ مِنْهُمْ، حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ^[2]  وَ خُداوَند قَوملَرنِی قَلبِینِی اوُزگرتِیرَدِی وَ مَنَه بُو طائِفَه اوُلَر بِیلَن جَنگ قِیلَدِی وَ اوُلَرنِی اوُستِیدَن رِزقلَنتِیرَدِی، تائِنکِی اوُلَر مَنَه بُو حاللَرِیدَه بوُلِیب توُرِیب اَلله نِی اَمرِی کِیلَدِی.” 

«عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي»، « أُمَّةٌ مِنْ أُمَّتِي» و«طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي» یَعنِی آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگنِیدِیک واحِد اوُمَّتِیمنِی اِیچِیدَه تَعرِیف قِیلِینگن، یَعنِی واحِد اوُمَّت مَوجُود بُولَدِی وَ اوُلَر مَنَه بُو واحِد اوُمَّتنِینگ آرَسِیدَگِی طائِفَه وَ گوُرُوه، اوُمَّت صِیفَتِیدَه بُو بِیلگِیلَرنِی اِیگه دِیرلَر. وَ اوُلَرنِی اِینگ کوُزگه کوُرِینگن بِیلگِیسِی قوُراللِی جَنگ قِیلِیشلَرِیدِیر:    « يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ »، « يُقَاتِلُونَ مِنْ نَاوَاهُمْ»، «يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ ».

اَگر دِققَت قِیلگن بُولسَنگِیز رَسُول الله صلی الله علیه وسلم “جِهاد” کَلِیمَه سِیدَن فایدَه لَنمَگنلَر،بَلکِی “قِتال” سُوزِی اِیشلَتِیلگن بُولِیب اوُ قُرآن آیَتلَرِینِی تَفسِیرِیدِیر. شُونِینگ اوُچُون هَم  «الرُّوَیْبِضَهُ» وَ «أَئِمَّةً مُضِلِّينَ » و «دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ» بُولگن کِیشِیلَرنِی هَمَّه سِی جاهِل دوُستلَر وَ مُنافِقلَر توُدَه سِینِی هَمدَه اوُلامایِی سُوءنِی جَمعلَنمَه سِی بوُندَن سُوء  اِستِفادَه قِیلَه آلِیشمَیدِی.

ادامه خواندن حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَشنِی اَصلِی (4) ( 21 بُولِیم)

اصل تامین امنیت (4) (قسمت21)

(2-قسمت)

پس کسانی که این «3 صفت» را نداشته باشند و هم مسیر با دارندگان این «3 صفت» نباشنداما با زبان ادعای مومن بودن داشته باشند جزو دارودسته ی منافقینی هستند که الله تعالی در موردشان می فرماید: قَالُواْ آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِن قُلُوبُهُمْ (مائده/41) کسانی که به زبان می‌گویند مؤمن هستیم، ولی از دل مؤمن نمی‌باشند ( و در ظاهر هم گفتارشان با کردارشان همخوانی ندارد و ما تنها از روی ظاهر آنها می توانیم اینها را تشخیص دهیم که اصلی ترین علامت «وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ» است ) .

در اینجا  واضح است که جنگی همیشگی تا روز قیامت بر علیه  دارالکفر ها وجود دارد و در میان امت رسول الله صلی الله علیه وسلم هم همیشه گروهی به صورت «امت» تا روز قیامت وجود دارند که اهل جنگ مسلحانه و جنگ با دارالکفر هاهستند و این جنگ هم تمام شدنی نیست. برای همین است زمانی که شخصی می آید خدمت رسول الله صلی الله علیه وسلم و می گوید که عده ای خیال می کنند جنگ با فتح مکه تمام شده است، رسول الله صلی الله علیه وسلم در جواب می فرماید: كَذَبُوا، « دروغ گفتند، الْآنَ جَاءَ الْقِتَالُ، الآن وقت جنگ آمده است، وَإِنَّهُ لَا تَزَالُ مِنْ أُمَّتِي أَمَةٌ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، و هميشه از امت من؛ امتی، در راه خدا قتال و جنگ مسلحانه می‌کنند، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ، مخالفانشان نمی‌توانند به آنان ضرری برسانند، يَزِيغُ اللَّهُ قُلُوبَ قَوْمٍ يَرْزُقُهُمْ مِنْهُمْ، و خداوند قلبهای قومی را منحرف می‌گرداند و از آنان روزيشان می‌دهد، يُقَاتِلُونَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ^[1] و پيوسته جنگ مسلحانه می‌کنند تا اينکه قيامت فرا می‌رسد».

یا سلمه رضی الله عنه می‌گوید: شخصی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم گفت: من اسب و سلاح جنگ را گذاشتم و جنگ بار سنگین خود را گذاشت، گفتم: دیگر جنگ تمام شد؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود:” الْآنَ جَاءَ  الْقِتَالُ، بلکه الآن وقت جنگ آمده است، لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرِينَ عَلَى النَّاسِ، همیشه طایفه ای از امت من بر مردم «ظاهر و آشکار» هستند، يَزْيِغُ  اللهُ قُلُوبَ أَقْوَامٍ، فَيُقَاتِلُونَهُمْ، وَيَرْزُقُهُمُ اللهُ مِنْهُمْ، حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ^[2] و خداوند قلبهای اقوامی را منحرف می‌گرداند و این طائفه با آنها می‌جنگند و الله از آنها روزی‌شان می‌دهد تا اینکه امر خدا می‌آید و آنها بر آن هستند».

«عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي»، « أُمَّةٌ مِنْ أُمَّتِي» و«طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي» یعنی واضح و روشن است که در داخل امت واحد تعریف شده اند، یعنی امتی واحد وجود دارد و اینان به صورت طائفه و گروه و امتی در داخل این امت واحد دارای این مشخصات هستند. و مشخصه ی بارز آنها جنگ مسلحانه است: « يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ »، « يُقَاتِلُونَ مِنْ نَاوَاهُمْ»، «يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ ».

 اگر دقت کنید متوجه می شوید که رسول الله صلی الله علیه وسلم از کلمه ی «جهاد»  استفاده نکرده بلکه کلمه ی «قتال» را به کار برده که تفسیر آیات قرآن است. اینگونه «الرُّوَیْبِضَهُ» و « أَئِمَّةً مُضِلِّينَ » و « دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ» که همگی سر هم مجموعه ای از دوستان جاهل و دارودسته ی منافقین و علماء سوء هستند نمی توانند سوء استفاده کنند.

ادامه خواندن اصل تامین امنیت (4) (قسمت21)

Хавфсизликни таъминлашни асли (4) ( 21 бўлим)

(1-қисм)  

Иймонни ва аллохни шариатидаги қонунларга риоя қилишни ва исломий давлат,хамда дорул исломнинг ташқи ва ички хокимиятини устида хоким бўлган шаръий усулларни ёнида,  “уч абзордаги” росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг уммати,тоифаси бор бўлиб, улар харакатлантирувчи матор  ва дастур вахдатини,буйруқ вахдатини мухофизат қилиш вазифасини ва ички махсусан ташқи алоқалар бўйича  исломий сахих сиёсатларни олдинга юргизишни бажаришади. 

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам умумий лафз билан мана бу тоифа хақида мархамат қилганларки:

وَلَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى اَلْحَقِّ ظَاهِرِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اَللَّهِ.[1]

Умматимни бир гурухи хақ йўлда давом этади ва  бошқаларни уларга қўшилмаслиги ё қаршилик қилишлари уларга зиён етказмайди, хатто шу холда аллохни фармони билан қиёмат етиб келади. ( яъни шунчалик мухолифат қилинишлар то қиёмат кунигача давом этади).

Агар диққат қилсак мана бу хадисни лафзида бир калид мавжуд бўлиб, хар қандай киши ўзини гурухини мана шу тоифадан, умматдан деб иддао қила олади, очиқ кўриниб турганидек хадисдаги мана бу лафз жуда кўп мисолларни ўз ичига олади, мана бу катта умматни орасида мана бу тоифанинг “уммат” лафзига мухолифлигидир, махсусан бугунги кунда кўриб турганимиздек, ўзлари юзлаб фирқалар ва бир-бирига зид бўлган гурухлардан ташкил топган харакатлар ўзларини мана бу тоифадан деб билишади,  хатто мунофиқларни тўдаси хам ўзларини хилма-хил гурухларини хам мана бу тоифадан деб санашади; аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу тоифани ёки умматидан бўлган умматни  энг кўзга кўринган белгиларидан бирини таништириш билан уни мусулмонларни орасидаги мўъминлар табақасига ,бўлиб хам дорул исломдаги мўъминларни хос дастасига хослаб нисбатлайдилар ва иддао қилаётган жуда кўп шахсларни,гурухларни умумий хукмдан чиқариб ташлайдилар, у киши мархамат қиладиларки:  

لاَ تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِى يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ [2]

“Хамиша умматимни бир гурухи хақ йўлда қуролли жанг қилишади ва то қиёмат кунигача ғолиб ва ошкор бўлишади.”

لَنْ يَبْرَحَ هَذَا الدِّينُ قَائِمًا يُقَاتِلُ عَلَيْهِ عِصَابَةٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ[3]

Мана бу дин доим қоим бўлади ва мусулмонларни бир гурухи уни асосида то қиёмат кунигача жанг қилишади.

«لَا تَزَالُ عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ قَاهِرِينَ لِعَدُوِّهِمْ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى تَأْتِيَهُمْ السَّاعَةُ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ».^[4]

Хамиша умматимни бир гурухи аллох фармонини барпо қилиш учун жанг қилишади, улар душманларига ғолиб бўлишади, уларга мухолиф бўлган кимсалар уларга зарар етказа олишмайди; тоинки шу холда улар жанг қилган холларида  қиёмат барпо бўлади.

Демак мана бу мусулмонларни орасидаги мўъминлардан бўлган  тоифа ва уммат,дастани белгилари, улар аллохни йўлида жон ва моллари билан қуролли жанг олиб боришади, аллох таоло улар хақида мархамат қиладики:

 قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا ۖ قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَٰكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ ۖ  إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ،  ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا،  وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ  أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ.(حجرات/14-15)

ادامه خواندن Хавфсизликни таъминлашни асли (4) ( 21 бўлим)

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَشنِی اَصلِی (4) ( 21 بُولِیم)

(1-قیسم)

اِیماننِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه رِعایَه قِیلِیشنِی وَ اِسلامِی دَولَت، هَمدَه دارُ الاِسلامنِینگ تَشقِی وَ اِیچکِی حاکِمِیَتِینِی اوُستِیدَه حاکِم بُولگن شَرعِی اوُصُوللَرنِی یانِیدَه، “اوُچ اَبزاردَگِی” رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ اوُمَّتِی، طائِفَه سِی بار بُولِیب، اوُلَر حَرَکَتلَنتِیرُوچِی مَتار وَ دَستوُر وَحدَتِینِی، بوُیرُوق وَحدَتِینِی مُخافِظَت قِیلِیش وَظِیفَه سِینِی وَ اِیچکِی مَخصُوصاً تَشقِی عَلاقَه لَر بُویِیچَه اِسلامِی صَحِیح سِیاسَتلَرنِی آلدِینگه یوُرگِیزِیشنِی بَجَرِیشَدِی.

رَسُولُ الله صلی الله علیه وَسَلَّم عُمُومِی لَفظ بِیلَن مَنَه بُو طائِفَه حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلگنلَرکِی:   وَلَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى اَلْحَقِّ ظَاهِرِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اَللَّهِ.[1] اوُمَّتِیمنِی بِیر گوُرُوهِی  حَق یوُلدَه دَوام اِیتَدِی وَ باشقَه لَرنِی اوُلَرگه قوُشِیلمَسلِیگِی یا قَرشِیلِیک قِیلِیشلَرِی اوُلَرگه زِیان یِیتکَزمَیدِی، حَتَّی شوُ حالدَه اَلله نِی فَرمانِی بِیلَن قِیامَت یِیتِیب کِیلَدِی. ( یَعنِی شوُنچَه لِیک مُخالِفَت قِیلِینِیشلَر تا قِیامَت کوُنِیگه چَه دَوام اِیتَدِی).

اَگر دِققَت قِیلسَک مَنَه بُو حَدِیثنِی لَفظِیدَه بِیر کَلِید مَوجُود بُولِیب، هَر قَندَی کِیشِی اوُزِینِی گوُرُوهِینِی مَنَه شُو طائِفَه دَن، اوُمَّتدَن دِیب اِدَّعا قِیلَه آلَدِی، آچِیق کوُرِینِیب توُرگنِیدِیک حَدِیثدَگِی مَنَه بُو لَفظ جُودَه کوُپ مِثاللَرنِی اوُز اِیچِیگه آلَدِی، مَنَه بُو کَتتَه اوُمَّتنِی آرَسِیدَه مَنَه بُو طائِفَه نِینگ “اوُمَّت” لَفظِیگه مُخالِفلِیگِیدِیر، مَخصُوصاً بُوگوُنگِی کوُندَه کوُرِیب توُرگنِیمِیزدِیک، اوُزلَرِی یوُزلَب فِرقَه لَر وَ بِیر- بِیرِیگه زِد بوُلگن گوُرُوهلَردَن تَشکِیل تاپگن حَرَکَتلَر اوُزلَرِینِی مَنَه بُو طائِفَه دَن دِیب بِیلِیشَدِی، حَتَّی مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی هَم اوُزلَرِینِی هِیلمَه – هِیل گوُرُوهلَرِینِی هَم مَنَه بُو طائِفَه دَن دِیب سَنَشَدِی؛ اَمّا رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَنَه بُو طائِفَه نِی یاکِی اوُمَّتِیمدَن بُولگن اوُمَّتنِی اِینگ گوُزگه کوُرِینگن بِیلگِیلَرِیدَن بِیرِینِی تَنِیشتِیرِیش بِیلَن اوُنِی مُسُلمانلَرنِی مُؤمِنلَرنِی خاص دَستَه سِیگه خاصلَب نِسبَتلَیدِیلَر وَ اِدَّعا قِیلَیاتگن جُودَه  کوُپ شَخصلَرنِی، گوُرُوهلَرنِی عُمُومِی حُکمدَن چِیقَرِیب تَشلَیدِیلَر، اوُ کِیشِی مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:    

• لاَ تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِى يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ [2] “هَمِیشَه اوُمَّتِیمنِی بِیر گوُرُوهِی حَق یوُلدَه قوُراللِی جَنگ قِیلِیشَدِی وَ تا قِیامَت کوُنِیگچَه غالِب وَ آشکار بُولِیشَدِی.”
• لَنْ يَبْرَحَ هَذَا الدِّينُ قَائِمًا يُقَاتِلُ عَلَيْهِ عِصَابَةٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ[3]  مَنَه بُو دِین دائِم قائِم بُولَدِی وَ مُسُلمانلَرنِی بِیر گوُرُوهِی اوُنِی اَساسِیدَه تا قِیامَت کوُنِیگچَه جَنگ قِیلِیشَدِی.
• «لَا تَزَالُ عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ قَاهِرِينَ لِعَدُوِّهِمْ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى تَأْتِيَهُمْ السَّاعَةُ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ».^[4] هَمِیشَه اوُمَّتِیمنِی بِیر گوُرُوهِی اَلله فَرمانِینِی بَرپا قِیلِیش اوُچُون جَنگ قِیلِیشَدِی، اوُلَر دُشمَنلَرگه غالِب بوُلِیشَدِی، اوُلَرگه مُخالِف بوُلگن کِیمسَه لَر اوُلَرگه ضَرَر یِیتکَزَه آلِیشمَیدِی؛ تائِنکِی شُو حالدَه اوُلَر جَنگ قِیلگن حاللَرِیدَه قِیامَت بَرپا بُولَدِی. 

دِیمَک مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَگِی مُؤمِنلَردَن بُولگن طائِفَه وَ اوُمَّت، دَستَه نِی بِیلگِیلَرِی شُوکِی، اوُلَر اَلله نِی یُولِیدَه جان وَ ماللَرِی بِیلَن قوُراللِی جَنگ آلِیب بارِیشَدِی، اَلله تَعالَی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا ۖ قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَٰكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ ۖ  إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ،  ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا،  وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ  أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ.(حجرات/14-15)  اَعرابِیلَر: “اِیمان کِیلتِیردِیک”، دِیدِیلَر. ( اِی مُحَمَّد، اوُلَرگه) اَیتِینگ: “سِیزلَر اِیمان کِیلتِیرگنِینگِیز یُوق، لِیکِن سِیزلَر “بوُیِینسُوندِیک”، دِینگلَر، (چُونکِی هَلِی- هَنوُز) اِیمان دِیللَرِینگِیزگه کِیرگن اِیمَسدِیر. اَگر سِیزلَر اَلله گه وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِیگه اِطاعَت اِیتسَنگِیزلَر اوُ ذات سِیزلَرگه ( قِیلگن یَحشِی) عَمَللَرِینگِیزدَن ( یَعنِی اوُلَرنِی ثَوابِیدَن) بِیران نَرسَه نِی کَمِیتمَس. اَلبَتَّه اَلله مَغفِرَتلِی، مِهرِیباندِیر.” ** حَقِیقِی مُؤمِنلَر فَقَط اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَملَرِیگه اِیمان کِیلتِیرِیب، سُونگرَه ( هِیچ قَندَی) شَک- شُبهَه قِیلمَگن وَ مالوُ جانلَرِی بِیلَن اَلله یوُلِیدَه کوُرَشگن ذاتلَردِیر. اَنَه اوُشَه لَرگِینَه ( اوُز اِیمانلَرِیدَه) صادِق بُولگن ذاتلَردِیر.

ادامه خواندن حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَشنِی اَصلِی (4) ( 21 بُولِیم)

اصل تامین امنیت (4) (قسمت21)

(1-قسمت)

در کنار ایمان و رعایت قوانین شریعت الله و اصول شرعی حاکم بر حاکمیت داخلی و خارجی دولت اسلامی و دارالاسلام، طائفه و امتی از امت رسول الله صلی الله علیه وسلم در «3ابزار» وجود دارند که موتور محرکه و عهده دار محافظت از وحدت دستور و وحدت فرماندهی و پیشبرد سیاستهای صحیح اسلامی در روابط داخلی و بخصوص روابط خارجی هستند.

رسول الله صلی الله علیه وسلم در لفظ عامی در مورد این طائفه فرموده است: وَلَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى اَلْحَقِّ ظَاهِرِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اَللَّهِ .[1] و گروهي از امتم همواره در مسیر حق خواهند ماند و مخالفت و عدم همراهی دیگران، زیانی به ایشان نمی‌رساند تا اينكه فرمان الله مبنی بر برپایی قیامت فرا رسد. (یعنی با تمام این مخالفتها تا روز قیامت هستند)

اگر دقت کنیم در این لفظِ از حدیث، کلیتی وجود دارد که هر کسی می تواند مدعی شود که گروهش همین طائفه و امت است و روشن است که این لفظ از حدیث مصادیق زیادی را در بر می گیرد که مخالف لفظ «امت» بودن این طائفه در میان امتی بزرگ است، بخصوص امروزه می بینیم که جریاناتی که خودشان به صدها فرقه و گروه متضاد تشکیل شده اند در کمال ناباوری خودشان را مصداق این طائفه می دانند، و حتی دارودسته ی منافقین هم خود و گروههای متنوع خودشان را مصداق این طائفه می دانند؛ اما رسول الله صلی الله علیه وسلم با معرفی یکی از مشخصه های بارز این طائفه و امتِ از امتش این خبر عام را به طبقه ی مومنین میان مسلمین آنهم دسته ای خاص از مومنین در دارالاسلام مختص می کند و بسیاری از افراد و گروههای مدعی را از حکم عام بیرون می کند و می فرماید:

• لاَ تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِى يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ [2] «هميشه گروهی از امت من در راه حق جنگ مسلحانه می کنند، و تا قيامت پيروز و آشکار خواهند بود.
• لَنْ يَبْرَحَ هَذَا الدِّينُ قَائِمًا يُقَاتِلُ عَلَيْهِ عِصَابَةٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ[3] همواره اين دين پا برجا خواهد بود و گروهي از مسلمانان بر اساس آن می جنگند تا قيامت فرا رسد.
• «لَا تَزَالُ عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ قَاهِرِينَ لِعَدُوِّهِمْ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى تَأْتِيَهُمْ السَّاعَةُ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ».^[4] هميشه گروهي از امت من برای برپا کردن فرمان الله به قتال می‌پردازند، بر دشمنانشان پيروز هستند، مخالفانشان نمی‌توانند به آنان ضرری برسانند؛ تا اينکه قيامت برپا می‌شود و آنان در اين حال (جنگیدن) هستند.

پس این طائفه و امت، دسته ای از مومنین میان مسلمین هستند که مشخصه ی آنها قتال و جنگ مسلحانه در راه الله با جان و مال است که الله تعالی در موردشان می فرماید: قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا ۖ قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَٰكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ ۖ …. عربها می‌گویند : ایمان آورده‌ایم. بگو: شما ایمان نیاورده‌اید، بلکه بگوئید: تسلیم (ظاهری اسلام) شده‌ایم (و مسلمان هستیم). چرا که ایمان هنوز به دلهایتان راه نیافته است.  إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ،مؤمنان تنها کسانی هستند که به خدا و پیغمبرش ایمان آورده‌اند، ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا، سپس هرگز شکّ و تردیدی به خود راه نداده‌اند، وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ و با مال و جان خویش در راه خدا به جهاد برخاسته‌اند. أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ. (حجرات/14-15) آنان راستگویند .‏

ادامه خواندن اصل تامین امنیت (4) (قسمت21)

Хавфсизликни таъминлаш асли (3) ( 20 бўлим)

(матлабни комил матни)  

Талаб ёки даъват ё бошланғич жиходда мўъминлар томонидан дорул куфрларга қарши очилиши мумкин бўлган бир-биридан бутунлай фарқли бўлган икки жибхага диққат қилиш керак:

1-Дорул исломнинг вохид рахбарга эга бўлган жибхаси бўлади, табъан жиход афзал “уч абзорни” бирини канали орқали амалга оширилади ва  дорул исломда дастур вахдати,буйруқ  вахдати мавжуддир.

2-Зарурат ва изтирор холатида вужудга келган ва хар қандай шароитда хижрат қилишга ва дорул исломга қўшилишга  қодир бўлмаган жибха, ёки бу жибха огох бўлган ва имкониятга эга бўлган тақдирда хам аслий дорул ислом билан паймон туза олмайди ва исломий давлатга,ташқи хокимиятга тегишли ишларда исломий хукуматни дастурларига тобеъ бўла олмайди ва дорул исломнинг дорул куфр билан тузган паймонларига,келишувларига хам эргаша олмайди.

Аллох таоло мархамат қиладики:

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ

Эй иймон келтирган кишилар! Худога ва пайғамбарга итоат қилингиз, ўзларингиздан бўлган хокимларга итоат қилингиз; бу ерда итоат калимаси уч марта такрорланган, албатта қуръон ва суннат мавжуд бўлиши керак ва хокимларга хам итоат қилиниши керак. Мана бу холатда имом ва рахбарни мавжуд бўлиши  ва жиход учун амир ва рахбарни танланиши бир вожиб бўлиб, жиходни ўзи хам мана бу вожиб билан бирга амалга оширилади, олдинги мажлисларимизни бирида дорул исломни имоми,рахбари ва уни жойгохи,шароитлари хақида сухбатлашганмиз.  Умуман айтганда аввало қуръон ва сахих суннат мавжуд бўлиши керак, шунда ундаги мавжуд ахкомлар ижро қилинади.  Биринчи бўлиб Абу Бакрга ўхшаган кишилар сайланиши керак,шундан сўнг ички адашган тоифалар ва ташқи кофирлар билан жиход вожиби амалга оширилади. 

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ،

“кимки менга итоат қилса,дархақиқат у аллохга итоат қилибди,

  وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ،

Кимки менга осий бўлса,дархақиқат аллохга осий бўлибди.

 وَمَنْ يُطِعِ الْأَمِيرَ فَقَدْ أَطَاعَنِي، وَمَنْ يَعْصِ الْأَمِيرَ فَقَدْ عَصَانِي.

Кимки амирига итоат қилса,худдиинки менга итоат қилибди,кимки амирга осий бўлса менга осий бўлибди.

وَإِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ » [1]

Имом (рахбар,халифа) худди бир қалқонга ўхшайди, уни ортида жанг қиласизлар ва мухофизат қилинасизлар.”

Мана бу хадис очиқ хужжат бўлиб уни возих,ошкор баён қилишича, жиходи талаб фақатгина имомни ортида амалга оширилади ва имом дорул исломнинг пешвоси,рахбари эканини ва афзал “уч абзорни бирини устида хокимият юргизишини  хаммамиз яхши биламиз.

Шунга асосланган холда, мўъминлар фақат қуръон ва сахих суннатни канали орқали аллохни шариатидаги қонунларга амал қила олганларига ўхшаш, худди шу шаклда фақат вохид рахбар,имомни канали орқали жиходга ўхшаган ишларни амалга оширишади, шунингдек хар қандай ибодат қуръон ва суннатни канали орқали қилинмайдиган бўлса ва қуръон,суннат уни тасдиқламайдиган бўлса,демак у сахих эмас, шу шаклда афзал “уч абзорни”  бирининг рахбарини канали орқали амалга оширилмайдиган жиход хам, рахбариятни тасдиғидан ўтмайдиган бўлса сахих бўлмайди.

Ханафий ва моликий фуқахоларини жумхури иттифоқ қилишганки,жиход дорул исломни имоми,рахбарини рухсатисиз харомдир, ханбалийларни олдидаги эътимодли сўз хам шу бўлади,аммо шофеъийлар айтишадики, жиход имом,рахбарни рухсатимиз макрухдир ва карих кўрилади, учинчи раъй зохирийларники бўлиб улар жиходнинг дорул исломни имоми ва рахбарини рухсатисиз жоиз бўлади,деб эътиқод қилишади.

ادامه خواندن Хавфсизликни таъминлаш асли (3) ( 20 бўлим)

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَش اَصلِی (3) (20 بُولِیم)

(مطلبنی کامل متنی)  

طَلَب یاکِی دَعوَت یا باشلَنغِیچ جِهاددَه مُؤمِنلَر تامانِیدَن دارُ الکُفرلَرگه قَرشِی آچِیلِیشِی مُومکِین بُولگن بِیر- بِیرِیدَن بُوتوُنلَی فَرقلِی بوُلگن اِیککِی جِبهَه گه دِققَت قِیلِیش کِیرِک:

1. دارُ الاِسلامنِینگ واحِد رَهبَرگه اِیگه بُولگن جِبهَه سِی بُولَدِی، طَبعاً جِهاد اَفضَل “اوُچ اَبزارنِی” بِیرِینِی کَنَلِی آرقَلِی  عَمَلگه آشِیرِیلَدِی وَ دارُ الاِسلامدَه  دَستُور وَحدَتِی، بوُیرُوق وَحدَتِی مَوجُوددِیر.
2. ضَرُورَت وَ اِضطِرار حالَتِیدَه وَجُودگه کِیلگن وَ هَر قَندَی شَرائِطدَه هِجرَت قِیلِیشگه وَ دارُ الاِسلامگه قوُشِیلِیشگه قادِر بوُلمَگن جِبهَه یاکِی بُو جِبهَه آگاه بُولگن وَ اِمکانِیَتگه اِیگه بوُلگن تَقدِیردَه هَم اَصلِی دارُ الاِسلام بِیلَن پَیمان توُزَه آلمَیدِی وَ اِسلامِی دَولَتگه، تَشقِی حاکِمِیَتگه تِیگِیشلِی اِیشلَردَه اِسلامِی حُکوُمَتنِی دَستوُرلَرِیگه تابِع بُولَه آلمَیدِی وَ دارُ الاِسلامنِینگ دارُ الکُفر بِیلَن توُزگن پَیمانلَرِیگه، کِیلِیشُولَرِیگه هَم اِیرگشَه آلمَیدِی.

اَلله  تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ ای ایمان کیلتیرگن کیشیلر! خُداگه وَ پَیغَمبَرگه اِطاعَت قِیلِینگِیز، اوُزلَرِینگِیزدَن بُولگن حاکِملَرگه اِطاعَت قِیلِینگِیز؛ بُو یِیردَه اِطاعَت کَلِیمَه سِی اوُچ مَرتَه تَکرارلَنگن، اَلبَتَّه قُرآن وَ سُنَّت مَوجُود بوُلِیشِی کِیرَک وَ حاکِملَرگه هَم اِطاعَت قِیلِینِیشِی کِیرَک. مَنَه بُو حالَتدَه اِمام وَ رَهبَرنِی مَوجُود بوُلِیشِی وَ جِهاد اوُچُون اَمییر وَ رَهبَرنِی تَنلَنِیشِی بِیر واجِب بوُلِیب، جِهادنِی اوُزِی هَم مَنَه بُو واجِب بِیلَن بِیرگه عَمَلگه آشِیرِیلَدِی، آلدِینگِی مَجلِسلَرِیمِیزنِی بِیرِیدَه دارُ الاِسلامنِی اِمامِی رَهبَرِی وَ اوُنِی جایگاهِی، شَرائِطلَرِی حَقِیدَه صُحبَتلَشگنمِیز. عُمُوماً اَیتگندَه اَوَّلا  قُرآن وَ صَحِیح سُنَّت مَوجُود بوُلِیشِی کِیرَک، شوُندَه اوُندَگِی مَوجُود اَحکاملَر اِجرا قِیلِینَدِی. بِیرِینچِی بُولِیب اَبُو بَکرگه اوُحشَگن کِیشِیلَر سَیلَنِیشِی کِیرَک، شوُندَن سُونگ اِیچکِی اَدَشگن طائِفَه لَر وَ تَشقِی کافِرلَر بِیلَن جِهاد واجِب عَمَلگه آشِیرِیلَدِی.

رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ، “کِیمکِی مِینگه اِطاعَت قِیلسَه، دَرحَقِیقَت اوُ اَلله گه اِطاعَت قِیلِیبدِی،   وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ، کِیمکِی مِینگه عاصِی بوُلسَه، دَرحَقِیقَت اَلله گه عاصِی بوُلِیبدِی.  وَمَنْ يُطِعِ الْأَمِيرَ فَقَدْ أَطَاعَنِي، وَمَنْ يَعْصِ الْأَمِيرَ فَقَدْ عَصَانِي. کِیمکِی اَمِیرِیگه اِطاعَت قِیلسَه، حوُددِیئِنکِی مِینگه اِطاعَت قِیلِیبدِی، کِیمکِی اَمِیرگه عاصِی بوُلسَه مِینگه عاصِی بوُلِیبدِی.  وَإِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ » [1] اِمام (رَهبَر، خَلِیفَه) حُوددِی قَلقانگه اوُحشَیدِی، اوُنِی آرتِیدَه جَنگ قِیلَه سِیزلَر وَ مُخافِظَت قِیلِینَه سِیزلَر.” 

مَنَه بُو حَدِیث آچِیق حُجَّت بوُلِیب اوُنِی واضِح، آشکار بَیان قِیلِیشِیچَه، جِهادِی طَلَب فَقَطگِینَه اِمامنِی آرتِیدَه عَمَلگه آشِیرِیلَدِی وَ اِمام دارُ الاِسلامنِینگ پِیشواسِی، رَهبَرِی اِیکَنِینِی وَ اَفضَل “اوُچ اَبزارنِی بِیرِینِی اوُستِیدَه حاکِمِیَت یوُرگِیزِیشِینِی هَمَّه مِیز یَحشِی بِیلَمِیز.

شوُنگه اَساسلَنگن حالدَه، مُؤمِنلَر فَقَط قُرآن وَ صَحِیح سُنَّتنِی کَنَلِی آرقَلِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه عَمَل قِیلَه آلگنلَرِیگه اوُحشَش، حوُددِی شوُ شَکلدَه فَقَط واحِد رَهبَر، اِمامنِی کَنَلِی آرقَلِی جِهادگه اوُحشَگن اِیشلَرنِی عَمَلگه آشِیرِیشَدِی، شوُنِینگدِیک هَر قَندَی عِبادَت قُرآن وَ سُنَّتنِی کَنَلِی آرقَلِی قِیلِینمَیدِیگن بوُلسَه ، دِیمَک اوُ صَحِیح اِیمَس، شوُ شَکلدَه اَفضَل “اوُچ اَبزارنِی” بِیرِینِینگ کَنَلِی آرقَلِی عَمَلگه آشِیرِیلمَیدِیگن جِهاد هَم، رَهبَرِیَتنِی تَصدِیغِیدَن اوُتمَیدِیگن بوُلسَه صَحِیح بُولمَیدِی.

حَنَفِی وَ مالِکِی فُقَهالَرِینِی جُمهُورِی اِتِّفاق قِیلِیشگنکِی، جِهاد دارُ الاِسلامنِی اِمامِی، رَهبَرِینِی رُحصَتِیسِیز حَرامدِیر، حَنبَلِیلَرنِی آلدِیدَگِی اِعتِمادلِی سوُز هَم شوُ بُولَدِی، اَمّا شافِیعِیلَر اَیتِیشَدِیکِی، جِهاد اِمام،رَهبَرنِی رُحصَتِیسِیز مَکرُوهدِیر وَ کَرِیه کوُرِیلَدِی، اوُچِینچِی رَعی ظاهِرِیلَرنِیکِی بُولِیب اوُلَر جِهادنِینگ دارُ الاِسلامنِی اِمامِی وَ رَهبَرِینِی رُحصَتِیسِیز جائِز بُولَدِی، دِیب اِعتِقاد قِیلِیشَدِی.

ادامه خواندن حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَش اَصلِی (3) (20 بُولِیم)

اصل تامین امنیت (3) (قسمت20)

(متن کامل مطلب)

در جهاد طلب یا جهاد دعوت یا جهاد ابتدائی لازم است به دو جبهه ی کاملاً متمایزی که ممکن است توسط مومنین بر علیه دارالکفرها باز شود دقت کرد:

1. جبهه ی دارالاسلام که دارای رهبری واحد است که طبعاً  جهاد از کانال یکی از «3ابزار» برتر صورت می گیرد و در دارالاسلام وحدت دستور و وحدت فرماندهی وجود دارد.
2. جبهه ای که در حالت ضرورت و اضطرار به وجود می آید و تحت هیچ شرایطی نمی تواند هجرت  کند و به دارالاسلام ملحق شود یا حتی ضمن آگاهی و امکان دسترسی نمی تواند با دارالاسلام اصلی پیمانی ببندد و نمی تواند در امور متعلق به دولت اسلامی و حاکمیت خارجی تابع دستورات حکومت اسلامی شود و تابع توافقات و پیمانهای دارالاسلام با دارالکفرها نیست.

زمانی که الله تعالی می فرماید:  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از خدا و از پیغمبر اطاعت کنید، و از صاحبان امر خود اطاعت نمائید؛ سه بار کلمه ی اطاعت تکرار شده است و باید هم قرآن وجود داشته باشد و هم سنت و صاحبان امر که از آنها اطاعت شود. در این صورت وجود امام و رهبر و انتخاب امیر و رهبر برای جهاد واجبی است که خود جهاد هم با این واجب انجام می شود که چند جلسه قبل به تفصیل در مورد امام و رهبر دارالاسلام و شرایط و جایگاه آن صحبت شد. در کل ابتدا باید قرآن و سنت صحیح وجود داشته باشد تا احکام موجود در آنها اجرا شوند. ابتدا باید امثال ابوبکر رضی الله عنه انتخاب شوند و بعد واجب جهاد با منحرفین داخلی و کفار خارجی انجام شود.

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ، «هركس، از من اطاعت كند، همانا از خدا اطاعت كرده است. وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ، و هركس از من نافرماني كند، همانا از خدا نافرماني كرده است.  وَمَنْ يُطِعِ الْأَمِيرَ فَقَدْ أَطَاعَنِي، وَمَنْ يَعْصِ الْأَمِيرَ فَقَدْ عَصَانِي. و هركس از اميرش، اطاعت كند، يقيناً از من اطاعت كرده است. وَإِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ » [1] امام(رهبر و خلیفه) به مانند سپر است که در پشت آن می جنگید و به وسیله آن محافظت می شوید.

این حدیث نص صریحی است که واضح و آشکارا بیان می کند که جهاد طلب تنها پشت سر امام صورت می گیرد و همه می دانیم که امام هم یعنی رهبریت و پیشوای دارالاسلام  که بر یکی از «3ابزار» برتر حاکمیت دارد.

بر این اساس همچنانکه مومنین تنها از کانال قرآن و سنت صحیح می توانند به قوانین شریعت الله تعالی عمل کنند به همین شکل تنها از کانال رهبر و امام واحد می توانند اموراتی چون جهاد را انجام دهند، و همچنانکه انجام هر عبادتی که از کانال قرآن و سنت انجام نگیرد و مورد تائید قرآن و سنت نباشد صحیح نیست به همین شکل هر گونه جهادی که از کانال رهبر یکی از «3ابزار» برتر صورت نگیرد و مورد تائید رهبریت آنها نباشد صحیح نیست.

جمهور فقهای حنفی و مالکی متفق هستند که جهاد بدون اجازه ی امام و رهبر دارالاسلام حرام است و نزد حنبلی ها نیز قول معتمد همین است اما شافعی ها می گویند که جهاد بدون اذن امام و رهبر مکروه است و کراهیت دارد، رای سوم هم رای ظاهری هاست که معتقد به جواز جهاد بدون اذن امام و رهبر دارالاسلام هستند.

ادامه خواندن اصل تامین امنیت (3) (قسمت20)

Хавфсизликни таъминлаш асли (3) ( 20 бўлим)

(8-қисм)

 Аллох таоло мархамат қиладики:

 وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُم مِّن وَلَايَتِهِم مِّن شَيْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا ۚ  وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (انفال/72)

Иймон келтирган, аммо хижрат қилмаган (яъни хали-хануз маккада яшаб турган) кишилар эса то хижрат қилмагунларича сизлар уларга дўстлик қила олмайсизлар (яъни бир-бирингизга хамкор, меросхўр бўла олмайсизлар). Агар улар дин йўлида сизлардан ёрдам сўрасалар, ёрдам қилиш зиммангиздадир. Магар уларга ўрталарингизда (урушмаслик хақида) ахд-паймон бўлган қавмга зарар етказиш билан ёрдам қилмайсизлар. Аллох қилаётган ишларингизни кўргувчидир. 

Мана бу холатда:

-Биз ўзимизнинг хампаймон бўлган дорул куфрга қарши турган холда ва агар мана бу хампаймонимиз қурайшни хокимияти остидаги дорул куфрга ўхшаган секуляр кофир бўлган тақдирда хам,уларга ёрдам бера олмаймиз.

-Агар мана бу мўъминларга ёрдам бера олмаган тақдиримизда хам, уларга қарши кофирларни хам химоя қилмаймиз ва мусулмон ўзига ўхшаган мусулмонни қаршисига кофир билан паймон туза олмайди.

Табиатан бизлар мана бундай жибхаларни борлиги билан хурсанд бўламиз, агар ўртада дорул куфрлар билан  тузилган паймон масаласи бўлмаганда,  ўзимизнинг жиход билан машғул бўлган биродарларимизга ёрдам беришлик бизларга вожиб бўларди. Ахли китобнинг насроний кофирлари (учинчи даражали душманлар) нинг мажусий  шибхи ахли китоб кофирларини (иккинчи даражали душман) ва секуляр ,мушрик,яхудий кофирларини  устидан  қозонган ғалабасига хурсанд бўлганимиздан сўнг, дорул исломнинг чегараларидан ташқаридаги ўзимизнинг мужохид биродарларимизни ғалабаси билан хурсанд бўлишимиз аниқ нарса, бу ерда мағлуб бўлган кофирлар билан биз паймон тузганмизми ё тузмаганмизми, уни фарқи йўқ.

Аммо шуни яхши билишимиз керакки, фарзи айънда валийни,талабкорни рухсатини кераги йўқ, агар фарзи айън пайтида афзал “уч абзордан” бирини ва дорул исломни имоми ва рахбаридан дастур олиш учун алоқа йўллари мавжуд бўлмаса, мана бу холатда уни фармонига,рухсатига хам эхтиёж бўлмайди, шахс имомни рухсатисиз мустақил равишда зарурат,изтирор холати бўйича амал қилади ва қарор қабул қилади.

Салма ибни Аквоъ розиаллоху анху худайбия сулхида росулуллох саллалоху алайхи васалламга ” ўлимга кўра” байъат берган эди, у душманга рўбарў келган пайтида ортга қочмаслиги ва то ўлгунича жанг қилиши лозим эди. Аммо фазора  мушрикларини бир гурухи росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сут берадиган туяларини ўғирлаб кетишади,шунда у киши дорул исломни имоми,рахбарини буйруғига қараб ўтирмайди,балки туяларни чўпони Рабохга айтадики:  мана бу отни ол ва Абу Талхага етказ ва жараённи росулуллох саллаллоху алайхи васалламга айтиб бер! Ўзи дорул исломни рахбари ,имомини изнисиз дорул куфрдаги кофирларни таъқиб қилади ва нихоят ислом лашкарини  туяларини ва бошқа ғаниматларини қайтариб олгач, росулуллох саллаллоху алайхи васалламга келиб қўшилади, ўғри секуляристлар ўлдирилгач росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:   [1]

ادامه خواندن Хавфсизликни таъминлаш асли (3) ( 20 бўлим)

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَش اَصلِی (3) (20 بُولِیم)

  (8-قیسم)

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُم مِّن وَلَايَتِهِم مِّن شَيْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا ۚ  وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (انفال/72) اِیمان کِیلتِیرگن، اَمّا هِجرَت قِیلمَگن ( یَعنِی هَلِی- هَنُوز مَککَه دَه یَشَب توُرگن) کِیشِیلَر اِیسَه هِجرَت قِیلمَه گوُنلَرِیچَه سِیزلَر اوُلَرگه دُوستلِیک قِیلَه آلمَیسِیزلَر ( یَعنِی بِیر- بِیرِینگِیزگه هَمکار، مِعراثخُور بوُلَه آلمَیسِیزلَر). اَگر اوُلَر دِین یُولِیدَه سِیزلَردَن یاردَم سُورَه سَلَر، یاردَم قِیلِیش زِممَنگِیزدَه دِیر. مَگر اوُلَرگه اوُرتَه لَرِینگِیزدَه ( اوُروُشمَسلِیک حَقِیدَه) عَهد – پَیمان بُولگن قَومگه ضَرَر یِیتکَزِیش بِیلَن یاردَم قِیلمَیسِیزلَر. اَلله قِیلَیاتگن اِیشلَرِینگِیزنِی کوُرگوُچِیدِیر.

مَنَه بُو حالَتدَه:

• بِیز اوُزِیمِیزنِینگ هَمپَیمان بُولگن دارُ الکُفرگه قَرشِی توُرگن حالدَه وَ اَگر مَنَه بُو پَیمانِیمِیز قُرَیشنِی حاکِیمِیَتِی آستِیدَگِی دارُ الکُفرگه اوُحشَگن سِکوُلار کافِر بُولگن تَقدِیردَه هَم، اوُلَرگه یاردَم بِیرَه آلمَیسِیز.
• اَگر مَنَه بُو مُؤمِنلَرگه یاردَم بِیرَه آلمَگن تَقدِیرِیمِیزدَه هَم، اوُلَرگه قَرشِی کافِرلَرنِی هَم حِمایَه قِیلَمِیز وَ مُسُلمان اوُزِیگه اوُحشَگن مُسُلماننِی قَرشِیسِیگه کافِر بِیلَن پَیمان توُزَه آلمَیدِی.

طَبِیعَتاَ بِیزلَر مَنَه بوُندَی جِبهَه لَرنِی بارلِیگِی بِیلَن حوُرسَند بُولَه مِیز، اَگر اوُرتَدَه دارُ الکُفرلَر بِیلَن توُزِیلگن پَیمان مَسَلَه سِی بوُلمَگندَه، اوُزِیمِیزنِینگ جِهاد بِیلَن مَشغُول بُولگن بِرادَرلَرِیمِیزگه یاردَم بِیرِیشلِیک بِیزلَرگه واجِب بوُلَردِی. اَهلِی کِتابنِینگ نَصرانِی کافِرلَرِی ( اوُچِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنلَر) نِینگ مَجُوسِی شِبهِ اَهلِی کِتاب کافِرلَرِینِی ( اِیککِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَن) وَ سِکوُلار، مُشرِک، یَهُودِی کافِرلَرِینِی اوُستِیدَن قازانگن غَلَبَه سِیگه حوُرسَند بُولگنِیمِیزدَن سُونگ دارُ الاِسلامنِینگ چِیگرَه لَرِیدَن تَشقَرِیدَگِی اوُزِیمِیزنِینگ مُجاهِد بِرادَرلَرِیمِیزنِی غَلَبَه سِی بِیلَن حُورسَند بوُلِیشِیمِیز اَنِیق نَرسَه، بُو یِیردَه مَغلوُب بُولگن کافِرلَر بِیلَن بِیز پَیمان توُزگنمِیزمِی یا توُزمَگنمِیزمِی، اوُنِی فَرقِی یُوق.

اَمّا شوُنِی یَحشِی بِیلِیشِیمِیز کِیرَککِی، فَرضِی عَیندَه وَلِینِی، طَلَبکارنِی رُحصَتِینِی کِیرَگِی یوُق، اَگر فَرضِی عَین پَیتِیدَه اَفضَل ” اوُچ اَبزاردَن” بِیرِینِی وَ دارُ الاِسلامنِی اِمامِی وَ رَهبَرِیدَن دَستوُر آلِیش یوُللَرِی مَوجُود بوُلمَسَه، مَنَه بُو حالَتدَه اوُنِی فَرمانِیگه، رُحصَتِیگه هَم اِیختِیاج بُولمَیدِی، شَخص اِمامنِی رَحصَتِیسِیز مُستَقِیل رَوِیشدَه ضَرُورَت، اِضطِرار حالَتِی بُویِیچَه عَمَل قِیلَدِی وَ قَرار قَبوُل قِیلَدِی.

سَلمَه اِبنِ اَکوَع رَضِیَ اَلله عَنهُ حُدَیبِیَه صُلحِیدَه رَسُول اَلله صَلّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّمگه “اوُلِیمگه کوُرَه” بَیعَت بِیرگن اِیدِی، اوُ دُشمَنگه رُوبَرُو کِیلگن پَیتِیدَه آرتگه قاچمَسلِیگِی وَ تا اوُلگوُنِیچَه جَنگ قِیلِیشِی لازِم اِیدِی. اَمّا فَزارِی مُشرِکلَرِینِی بِیرگوُرُوهِی رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی سُوت بِیرَدِیگن توُیَه لَرِینِی اوُغِیرلَب کِیتِیشَدِی، شوُندَه اوُ کِیشِی دارُ الاِسلامنِی اِمامِی، رَهبَرِینِی بوُیرُوغِیگه قَرَب اوُتِیرمَیدِی، بَلکِی توُیَه لَرنِی چوُپانِی رَباحگه اَیتَدِیکِی: مَنَه بُو آتنِی آل وَ اَبُو طَلحَه گه یِیتکَز وَ جَرَیاننِی رَسُول الله صلی الله علیه وسلمگه اَیتِیب بِیر!  اوُزِی دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی، اِمامِینِی عِذنِیسِیز دارُ الکُفردَگِی کافِرلَرنِی تَعقِیب  قِیلَدِی وَ نِهایَت اِسلام لَشکَرِینِی تُویَه لَرنِی وَ باشقَه غَنِیمَتلَرِینِی قَیتَه رِیب آلگچ، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمگه کِیلِیب قوُشِیلَدِی، اوُغرِی سِکوُلارِیستلَر اوُلدِیرِیلگچ رَسُول الله صَلَّی الله علیه وَسَلّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  [1] كانَ خَيْرَ فُرْسَانِنَا اليومَ أَبُو قَتَادَةَ، وَخَيْرَ رَجّالَتِنَا سَلَمَةُ بْنُ الأَكْوَعِ [2]  بوُگوُن بِیزلَرنِی اِینگ یَحشِی آتلِیغِیمِیز اَبُو قَتادَه وَ اِینگ یَحشِی پِیادَه لَشکَرِیمِیز سَلمَه بوُلَدِی.

ادامه خواندن حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِینلَش اَصلِی (3) (20 بُولِیم)