وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(82- қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам дар мовриди шахси тўвба кунанда мефармояд:

«التائِبُ مِنَ الذَّنب كَمَن لَاذَنبَ لَه»،

Тўвба кунанда аз гунох хамонанди каси астки хеч гунохи надорад. Аллох таоло дар мовриди чанин ашхоси мефармояд:

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ» (بقره/222)،

Аллох тўвбакорон ва покизагонро дуст медорад. У тўвба карда ва худро аз куфриёт,ширкиёт ,жахл ва таъвилоти ғалат пок карда аллох мегуяд:

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ»،

Аллох тўвбакорон ва покизагонро дуст дорад. Ба хамон шеваики мефармояд:

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»(صف/4)،

Хамоно худованд касониро дуст дорадки дар рохи у муттахидан қитол мекунанд, чанон бо хам муттахид хастанд ингор гуйи банойи бисёр мустахкам сурби хастанд. Пас, аллох хамчунонки мужохидин ва муқотилинро дуст дорад таввабинро хам дуст дорад.

Хуб,ту аз кужо медоники ин мусалмони фариб хурда ,жохил ва хатокорики фариби золиминро хурда ва холоки хақиқатро ба воситаи ту ва аз коноли ту фахмида ва тўвба карда гунохониш бахшида нашуданд? Ва аз кужо медоники аз касони нестки аллох дустишон дорад? Ту харгиз намедони. Пас, ба доди бародари мусалмонит бирас, ва ахкоми таввабинро дар мовриди у пиёда кун, ва уро дармон кун, ва уро ба хамон сафи вохиди даъват кунки аллох дустишон дорад

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»،

Ва мутмаин бош аллох касонироки бо дустониш вориди жанг шаванд ва ё онхоро ба қатл бирасонанд дуст надорад; балки ,аллох бо онхо эълони жанг хам мекунад:

«إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ؛ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لأُعِيذَنَّهُ»،

Касики бо еки аз дустони ман душмани кунад ман бо у эълони жанг мекунам.

مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ،

Касики бо еки аз дустони ман душмани кунад ман бо у эълони жанг мекунам. Ва бандаи мўъмин бо хеч чиз махбуби назди ман бехтар аз фароиз бо ман наздик намешавад, ва у бо анжоми навофил (ибодатхои ғейри вожиб ) ба ман наздик мешавад то инки ман уро дуст бидорам, хенгомики ман уро дуст дорам ,ман гуши у мешавамки бо он мешнавад, ва чашми у мешавамки бо он  мебинад, ва дастиш мешавамки бо он мегирад, ва похош мешавамки бо он рох меравад, ва агар чизи аз ман бихохад ба у медихам, ва агар панох бихохад панохиш медихам.

Хуб,холо яқин дорики ин шахс мисли Хотиб розиаллоху анху қасди иртидод надошта ва таслими кулли шариати аллох аст аммо , ба далоили комилан ғалат ва вохи дар баробари ту қарор гирифта , ва яқин хам дорики алъон тўвба карда ва яқин хам дорики аллох таоло таввабинро дуст дорад

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ»

Ва яқин хам дорики аллох таоло касоники дар рохиш қитол мекунандро хам дуст дорад

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»

Ва яқин хам дорики агар бо еки аз дустони аллох душмани куни аллох бо ту эълони жанг мекунад

«مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ»

Аммо ,шак дорики ин шахси мусалмон дар мовриди тўвбаш рост мегуяд ё дуруғ? Аммо,хамма медонем шахсики бо яқин вориди ислом шуда бо шак ва шубха аз он хориж намешавад. Пас, ин шахсро бояд машмули таввабин ,мужохидин ва мухиббини аллох фарз куни,

نَحْسِبُهُ، وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلاَ نُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا.

Хуб, холо агар журъат дори бо хамин шак ва гумонхоит бо аллох эълони жанг  кун.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(81-қисмат)

Дар ингуна мавоқеъ ва мавориди мушобех, меъёр барои ташхиси қасд ва нияти дуруст ё ғалати афрод қороин ва далоили зохирий ва ошкор аст. Хамин далоил ва мустанодоти ахрамий хастандки қасд ва нияти шахсро ошкор ва аланий мекунанд.

Мо тамоми мунофиқин ва секулярзадахоики дар дарси қаблий ба онхо ишора кардемро жузви муслимин медонем, инхо ба хар далили масофатиро бо муслимин ба жилов омаданд, холоки инхамма масофат ба жилов омаданд дубора ошкора бармегарданд ва дар сафи куффори ошкор ва муртад мешаванд, мо ба хаммаи инхо хукми иртидод медихе ва мегуем хукман муртад хастанд, аммо агар боз иддаи аз муслимин бидуни тағйир ,бидуни инки ақидаи онхо тағйири пейдо карда бошад фариби инхоро хурда бошанд ва дар сафи инхо қарор гирифта бошанд чи? Дар инжо аввалин дарики барои бозгашти ин афрод боз мешавад дари тўвба аст.

Қаблан арз кардемки куффор харгиз иймон намеоваранд,

،«إنَّ الذّینَ کَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَیهِم ام لَم تُنذِرهُم لَایُؤمِنُون»

Аммо ,муридонишон иймон меоваранд. Ба хамин далил,тамоми асбобхоро фарохам мекунемки ин муртаддиники хукми иртидоди хукмий онхоро  содир кардем онхоро дубора ба ислом баргардонем ва онхоро ба тўвба ташвиқ кунем, ва ё агар мусалмони ба далоили бо забон ё амалан дар жибхаи куффор қарор гирифта бошад, боз хам бояд мисли Хотиб розиаллоху анху , бо дар назар гирифтани савобиқи онхо дар ислом ва далоилики меоваранд, ба қасд ва ният ва хадафи онхо аз ин амалишон пей бибарем, ва рохиро  барои баргаштишон ба ислом боз ва хамвор кунем на инки тамоми роххоро бар руйишон бибандем.

Дар ин замина ,мо хамчун замони рихлати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шохиди қабоил,гуруххо ва ахзоби хастемки бар асари таъвили ғалат мисли Хотиб розиаллоху анху ё ба далили мухолифат бо баъзи аз сиёсатхои мо мумкин аст дар жибхайи қарор бигирандки жибхайи куффор ва муртаддин мебошад. Барои муслимини мухлис аксаран ин иттифоқ ба сурати нохоста сурат мегирад,масалан баъзи авқот куффори ошкоро ба хамрохи муртаддин бо мо дар холи жанг хастанд ва холо мумкин аст ек гурух ва жамоати хам бо хамин куффор ва душманони мухориб қарордодхойи мабний бар адами жанг бибанданд , ё набанданд ва кори ба коришон надошта бошанд ва баъад бидуни хамоханги бо ин куффори ошкори ишғолгари хорижий ва муртаддини махаллий , у хам дар жойи дигари алайхи мо вориди жанг шавад. Дар ин сурат, ин хизб ва гурухи мусалмон ,нохоста дар жибхаи куффор ва муртаддин алайхи муслимин вориди жанг шуда ва ба хамрохи муртаддин жибхаи вохидийро  ташкил доданд ва машмули хукми иртидоди хукмий мешаванд то замоники мо ташхис надихем инхо чи чизи хастанд ва чи мехоханд.

Дастаи аз муслимин хастандки дар хамма чиз мисли шумо хастанд, аммо аз руйи жахолат ,таъвили ғалат ва тахти таблиғоти душманон,шуморо хавориж ,муртад ,муздур ,душмани дин,душмани мардум, баччакуш, жинояткор ва ғейрих медонанд, хуб туки майдони ингуна нести ва  ба ту тухмат заданд, пас уро биёвар ва ба у бифахмонки нести ва узрхоишро қабул кун. Ё аз руйи жахолат ва таблиғоти золимин хиёл мекунад агар ту ба қудрат бираси занони муслиминро каниз мегири ва хамма муслиминро кофар медони ва ин шахс ба хотири дифоъ аз номусиш ва дифоъ аз муслимин бо ту межангад. Хуб, уро биёвар ва ба у бифахмонки ин ек дуруғ аст ва узрхоишро қабул кун. Дар тамоми ин маворид ва мавориди мушобех у ба хотири аллох ,эътиқод ба аллох ва қонуни шариати аллох худишро дар муъаррази кушта шудан ва жанг қарор медихад. Хуб, уро нажот биде ва узрхоишро қабул кун. Ин бародарит,муддати пеш инсонхои кажфахм ва золим асир буда ва мариз шуда ,холо ба дасти ту офтода ,ин ек неъмат аст. Пас, уро дармон кун ва нажотиш биде ва тўвбашро қабул кун.

Аллох таоло ба мўъминин амр мекунадки :

«یا اَیهَا الذینَ آمَنُوا تُوبَوا اِلَی اللّهِ تَوْبَةً نصوحاً»(تحریم/8)،

Эй мўъминон ба даргохи худо баргардид ва тўвбаи холисона кунид.

«وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ»(تحریم/9)،

Касоники ба даргохи худованд тўвба накунанд аз золимин ва ситамкорон хастанд.

Холо,ин шахс ба воситаи огохики ту ба у доди ва чизхойики аз ту дида мутаважжихи жахл,иштибох ,хато ва таъвили нодурусти худ шуда, ва мутаважжих шудаки ба худиш, ба ту ва ба хамма зулм карда ва иқдом ба тўвба мекунад ва аз сафи золимин берун меояд.

.«وَمَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا» (نساء/110)

Хар каси кори бади кунад ё бар хувиштан ситам варзад сипас аз аллох мағфират бихохад,аллохро омурзандаи хохад ёфтки рахм мекунад.

(идома дорад……..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(128- қисм)

Салом, хаддий ридда шаръий худудларданми ёки хукуматни жазолариданми?

Агарчи риддада жиноятчини жазоси ўлим ва ўлдирилиш бўлса хам, – албатта мана бу борада хеч ким шак ва ихтилоф қилмайди – аммо уламоларни баъзиси шунга ишонишадики, риддани хукми ўлим бўлса хам, аммо у шаръий худудлардан хисобланмайди, балки жазони бир навидур; лекин кўпчиликни назари бўйича бу хукм хам шаръий худудлардан бири бўлади ва худудлар 7 бўлимга тақсимланади ва дунёвий хаётни заруриятларини мухофизат қилиш учун ижро қилинади:

-Ридда ва муртадлар хаддини ижро қилиниши аллохни шариатидаги қонунларни ва жамиятдаги ижроий қудратни мухофизат қилиш, хамда мусулмонларнинг иймоний саломатлигини мухофизат қилиш учун. 

-Қасос хадди инсонларни жонини музофизат қилиш учун.

-Зино хаддини ижро қилиниши фахшни олдини олиш ва наслни мухофизат қилиш учун.

 -Тухмат қилиш хаддини (қазфни) ижро қилиниши номус ва обрўни мухофизат қилиш учун.

-Маст қилувчи ва хушни кетказувчи нарсаларни хаддини ижро қилиниши жамиятнинг ақлий  ва фикрий саломатлигини мухофизат қилиш учун.          

-Ўғирлик хаддини ижро қилиниши (яъни сариқотун) мол ва бойликни мухофизат қилиш учун.

-Қароқчилик хаддини ижро қилиниши (харробатун) жон ва молни мухофизат қилиш учун.

Мана бу холатда, шуни айтса бўладики, ридда хам шаръий худудлардан бири хисобланади, у исломий хукуматнинг  қудратини меъзонига муносиб равишда ёки исломий жамоатларнинг  қудратини меъзонига кўра амалга оширилади. Агар исломий хукуматга эга бўлмасак, мусулмонларнинг амирини ё рахбарини замон ва макондаги  ташхисига, назарига кўра ва у ташхис берган муносиб ўринлар бўйича ижро қилинади. Муртадни хаддини ижро қилиш бўйича рахбарни назари билан ташхис берилган мавқеъ ва зуруфларга диққат қилишлик, жуда мухимдур. 

Салом, мана бу фитрий ва миллий муртадлар нима дегани биродар? Мана булар қаердан келганини ва уларни ўртасидаги фарқ нима эканини фахмлай олмадик?

Мана булар шиъаларни фиқхидан келган, уларни фикрича муртад икки навли бўлади. Фитрий муртад шундай кишики, ота-онасини бири ёки хар иккови уни нутфаси боғланган пайтида ё туғилган пайтида мусулмон бўлишган ва мана бу шахс балоғат ёшига етгач исломни изхор қилади ва буни кетидан исломдан чиқиб кетади.  Мана бу фитрий муртад дейилади. Миллий муртад хам шундай кишики,  ота-онаси уни  нутфаси боғланган пайтида кофир бўлишган ва бу шахс балоғатга етгандан сўнг куфрини изхор қилади ва сўнгра ислом келтиради, бундан сўнг эса исломдан юз ўгиради ва куфрни изхор қилади, масалан бир яхудий мусулмон бўлади кейин эса қайтадан яхудиятга қайтади. Хўп, мана бу муртадга миллий дейилади.  

Буларни ўртасидаги фарқ шуки, шиъаларни наздида муртад бўлган мусулмонзода яъни унга фитрий муртад дейиладиган кишини тавбаси зохирига кўра дунёда қабул қилинмайди ва албатта ўлдирилиши керак. Албатта худони наздида қабул бўлиши хам мумкин, аммо миллий муртадни ё кофирзодани  тавбаси қабул қилинади. Уларни ўртасидаги фарқ шу.

(давоми бор………)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(128- قیسم)

سَلام،  رِددَه  حَددِی شَرعِی حُدُودلَردَنمِی یاکِی حُکوُمَتنِی جَزالَه لَرِیدَنمِی؟

 اَگرچِی رِددَه دَه جِنایَتچِینِی جَزاسِی اوُلِیم وَ اوُلدِیرِیلِیش بوُلسَه هَم، – اَلبَتَّه مَنَه بُو بارَه دَه  هِیچ کِیم شَک وَ اِیختِلاف قِیلمَیدِی – اَمّا اوُلَمالَرنِی بَعضِیسِی شوُنگه اِیشانِیشَه دِیکِی، رِدَّه نِی حُکمِی اوُلِیم بُولسَه هَم، اَمّا اوُ شَرعِی حُدوُدلَردَن حِسابلَنمَیدِی، بَلکِی جَزانِی بِیر نَوِیدوُر؛ لِیکِن کوُپچِیلِیکنِی نَظَرِی بوُیِیچَه بُو حُکم هَم شَرعِی حُدوُدلَردَن بِیرِی بوُلَه دِی وَ حُدوُدلَر 7 بوُلِیمگه تَقسِیملَه نَه دِی وَ دُنیاوِی حَیاتنِی ضَرُورِیَتلَرِینِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون اِجرا قِیلِینَه دِی:

• رِدَّه وَ مُرتَدلَر حَددِینِی اِجرا قِیلِینِیشِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی وَ جَمِیعیَتدَگِی اِجرائِی قُدرَتنِی مُخافِظَت قِیلِیش، هَمدَه مُسُلمانلَرنِینگ اِیمانِی سَلامَتلِیگِینِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• قَصاص حَددِی اِنسانلَرنِی جانِینِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• زِنا حَددِینِی اِجرا قِیلِینِیشِی فَحشنِی آلدِینِی آلِیش وَ نَسلنِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• توُحمَت قِیلِیش حَددِینِی (قَذف نِی) اِجرا قِیلِینِیشِی ناموُس و َآبرُونِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• مَست قِیلوُچِی وَ حوُشنِی کِیتکَه زُوچِی نَرسَه لَرنِی حَددِینِی اِجرا قِیلِینِیشِی جَمِیعیَتنِینگ عَقلِی وَ فِکرِی سَلامَتلِیگِینِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• اوُغرِینینگ حَددِینِی اِجرا قِیلِینِیشِی ( یَعنِی سَرِقَةٌ) مال وَ بایلِیکنِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• قَراقچِیلِیک حَددِینِی اِجرا قِیلِینِیشِی (حَرّابَة) جان وَ مالنِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.

مَنَه بُو حالَتدَه، شوُنِی اَیتسَه بوُلَه دِیکِی، رِدَّه هَم شَرعِی حُدُودلَردَن بِیرِی حِسابلَه نَه دِی،اوُ اِسلامِی حُکوُمَتنِینگ قُدرَتِینِی مِعزانِیگه مُناسِب رَوِیشدَه یاکِی اِسلامِی جَماعَتلَرنِینگ قُدرَتِینِی مِعزانِیگه کوُرَه عَمَلگه آشِیرِیلَه دِی. اَگر اِسلامِی حُکوُمَتگه اِیگه بوُلمَه سَک، مُسُلمانلَرنِینگ اَمِیرِینِی یا رَهبَرِینِی زَمان وَ مَکاندَگِی تَشخِیصِیگه، نَظَرِیگه کوُرَه وَ اوُ تَشخِیص بِیرگن مُناسِب اوُرِینلَر بوُیِیچَه اِجرا قِیلِینَه دِی. مُرتَدنِی حَددِینِی اِجرا قِیلِیش بُویِیچَه رَهبَرنِی نَظَرِی بِیلَن تَشخِیص بِیرِیلگن مَوقِع وَ ظُرُوفلَرگه دِققَت قِیلِیشلِیک جوُدَه مُهِمدوُر.

سَلام، مَنَه بُو فِطرِی وَ مِللِی مُرتَدلَر نِیمَه دِیگه نِی بِرادَر؟ مَنَه بُولَر قَیِیردَن کِیلگه نِینِی وَ اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی فَرق نِیمَه اِیکَه نِینِی فَهملَی آلمَه دِیک؟

مَنَه بوُلَرنِی شِیعَه لَرنِی فِقهِیدَن کِیلگن، اوُلَرنِی فِکرِیچَه مُرتَد اِیککِی نَولِی بُولَه دِی. فِطرِی مُرتَد شوُندَی کِیشِیکِی، آتَه – آنَه سِینِی بِیرِی یاکِی هَر اِیککاوِی اوُنِی نوُطفَه سِی باغلَنگن پَیتِیدَه یا توُغِیلگن پَیتِیدَه مُسُلمان بوُلِیشگن وَ مَنَه بوُ شَخص بَلاغَت یاشِیگه یِیتگچ اِسلامنِی اِظهار قِیلَه دِی وَ بوُنِی کِیتِیدَن اِسلامدَن چِیقِیب کِیتَه دِی. مَنَه بُو فِطرِی مُرتَد دِییِیلَه دِی. مِللِی مُرتَد هَم شوُندَی کِیشِیکِی، آتَه – آنَه سِی اوُنِی نوُطفَه سِی باغلَنگن پَیتِیدَه    کافِر بوُلِیشگن وَ بوُ شَخص بَلاغَتگه یِیتگندَن سوُنگ کُفرِینِی اِظهار قِیلَه دِی وَ سوُنگرَه اِسلام کِیلتِیرَه دِی، بوُندَن سُونگ اِیسَه اِسلامدَن یوُز اوُگِیرَه دِی وَ کُفرِینِی اِظهار قِیلَه دِی، مَثَلاً بِیر یَهُودِی مُسُلمان بوُلَه دِی کِییِین اِیسَه قَیتَه دَن یَهُودِیَتگه قَیتَه دِی. حوُپ، مَنَه بُو مُرتَد مِللِی دِییِیلَه دِی.

بوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی فَرق شوُکِی، شِیعَه لَرنِی نَزدِیدَه مُرتَد بوُلگن مُسُلمان زادَه یَعنِی اوُنگه فِطرِی مُرتَد دِییِیلَه دِیگن کِیشِینِی تَوبَه سِی ظاهِیرِیگه کوُرَه دُنیادَه قَبوُل قِیلِینمَیدِی وَ اَلبَتَّه اوُلدِیرِیلِیشِی کِیرَک. اَلبَتَّه خُدانِی نَزدِیدَه قَبوُل بوُلِیشِی موُمکِین، اَمّا مِللِی مُرتَدنِی یا کافِرزادَه نِی تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینَه دِی. اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی فَرق شوُ.

 (دوامی بار…..)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(128- قسمت)

• سلام، ردّه حدی از حدود شرعی است یا یکی از تعزیرات حکومتی؟  

با اينكه در رده مجازات مجرم كشته شدن و مرگ است و كسی در آن شك و اختلافی ندارد اما، عده ای از علما بر اين باورند كه رده با اينكه حكمش مرگ است اما، حدی از حدود شرعی نيست بلكه، نوعی تعزير است؛ اما رأی غالب بر اين است كه اين حکم هم حدی از حدود شرعی است و حدود بر 7 بخش هستند كه جهت محافظت ضروریات زندگی دنيوی اجرا می شوند:

• اجرای حد رده و مرتدين برای محافظت از قانون شريعت الله و قدرت اجرایی آن در جامعه و محافظت از سلامت ایمانی مسلمین
• اجرای حد قصاص برای محافظت از جان انسانها
• اجرای حد زنا برای جلوگیری از فحشا و محافظت از نسل
• اجرای حد تهمت زدن (القَذَفُ) برای محافظت از ناموس و آبرو
• اجرای حد مست كننده و از هوش برنده ها برای محافظت از عقل و سلامت فكری جامعه
• اجرای حد سرقت و دزدی (السَّرِقةُ) برای محافظت از مال و ثروت
• اجرای حد گردنه گيری (الحَرّابة) برای محافظت از جان و مال

در این صورت، می توان گفت که رده هم حدی از حدود شرعی است که متناسب با میزان قدرت حکومت اسلامی یا میزان قدرت جماعت های اسلامی اگر حکومت اسلامی نداشته باشیم و بر اساس تشخیص و رأی امیر و رهبر مسلمین در زمان و مکان و موقعیتهای مناسب که ایشان تشخیص داده اند به اجرا درمی آید. خیلی مهم است در اجرای حد مرتد به رأی رهبر، موقعیت و ظروفی که تشخیص داده اند دقت شود.

• سلام، این مرتد فطری و ملی چیست برادر؟ ما نفهمیدیم این از کجا آمده و فرقشان با هم چیست؟

این از فقه شیعه آمده، آن ها می گویند مرتد دو نوع است: مرتد فطری، کسی است که یکی از پدر یا مادرش یا هر دو درحال انعقاد نطفه ی او یا هنگام ولادت او مسلمان بوده باشند و این شخص بعد از بلوغش اظهار اسلام کند و به دنبال آن از اسلام خارج شود. این مرتد فطری است. مرتد ملی هم کسی است که پدر و مادرش درحال انعقاد نطفه ی او کافر باشند و این شخص بعد از بلوغش اظهار کفر نماید و بعد اسلام بیاورد و سپس از اسلام برگردد و اظهار کفر کند، مثلاً یک یهودی، مسلمان شود بعد دوباره یهودی شود. خوب، به این مرتد ملی می گویند.

فرقشان در این است که نزد شیعه به آن مسلمان زاده ای که مرتد شده و به او می گویند مرتد فطری توبه اش به حسب ظاهر و در دنیا قبول نیست و باید کشته شود (هرچند ممکن است نزد خدا پذیرفته هم شود) اما توبه ی مرتد ملی یا کافر زاده پذیرفته می شود.فرقشان در همین است.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(80-қисмат)

Хотиб ибни Аби Балтаъа розиаллоху анху мисоли хуби аст. Ин сахоби геромийки дар дарсхои қаблий хам ба у ишора кардем муртакиби кори шудки Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху уро такфир кард ва хукми кофарро бар у итлоқ кард ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мўътаризи ин хукмиш нашуд ва нагуфтки ин хукмики содир карди иштибох аст балки , тахқиқотро лозим донист ва дар зимни ин тахқиқот мушаххас шудки Хотиб ибни Аби Балтаъа розиаллоху анху қасди иртидод надошта ,яъни хадафиш ин набудаки муртад шавад балки , таъвил карда ва чанин шахси бо чанин узрхойи бо онки такфир мешавад; аммо , ин иртидоди хукмий буда ва холоки хақиқат ровшан шуда ва мушаххас шудаки хақиқатан муртад набуда ,пас хукми иртидод аз у бардошта мешавад.

Инжостки мегуем Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху ажала карда, иддаи аз уламо мегуянд ажала карда хукми иртидоди ин шахс иштибох буда аст. Аммо ,вақти қоидайи куллиро нигох мекунем мебинемки иртидоди хукмий ва хукман дода ва мунтазир шудем тахқиқоти нишон додки ишон муртад набуда муртади хақиқий нестанд ишон иртидоди хукмий буда хамон кори шойеъ ва роижи муртаддинро анжом дода аст. Иртидоди хукмий ва иртидоди хақиқий ингуна мушаххас мешавад ва абзори аст барои нажоти муслимин.

Мисли касики дучори қатл мешавад ва ба журми қатл боздошт мешавад, яъни ,пас аз онки шахс ошкоро дучори қатл мешавад ва ба журми қатл хам боздошт мешавад мегуянд ин шахс қотил аст ва бояд қисос шавад, аммо далоил ва мадорикики меоварад мушаххас мекунадки ин шахс  хадаф ва қасди у куштани ин шахс набуда ,балки ба сурати ғейри амд дар чанин журми офтода аст. Пас, хукми қисос аз руйи у бардошта мешавад ва масалан дия медихад. Ташхиси ин мархала хам кори мутахассисин ва қузоти вижа аст ва хар каси наметавонад аз ухдаи он барояд.

Суъолики мумкин аст барои хийлихо пеш биёяд ин астки ,холо мо қасд ва нияти инхороки жойи он дар қалб аст чигуна метавонем бифахмем? Аз руйи қороин ва шавохид. Ва гарна ғейри аз аллох каси намедонад дар қалби инсонхо чи мегузорад ва мо танхо бар асоси зохир ,қороин ва шавохидики мебинем метавонем ба қасди ин афрод пей бибарем, хар чанд мумкин аст дучори иштибох хам шавем. Яъни ,шахси мужрим бо далоилики меоварад битавонад моро фариб дихад аммо ,боз мо бар асоси зохир ва қороин хукм мекунем ва танхо қороин хастандки ба мо нишон медиханд шахс дар қатлики муртакиб шуда ба сурати амдий буда ё ғейри амд.

Шахси гулуларо ба пойи шахси дигари шиллик карда аммо, у ба хотири хамин жарохат ва уфунати он фовт карда , ва шахси дигари мустақиман ва ба амд гулуларо ба сари шахс зада ва уро кушта аст. Хар ду мегеянд мо қасдимон куштан набуда аст. Ту чигуна мефахми кудом еки аз инхо рост гуфта? Ва иддаойи кудом еки дуруст аст ва иддаойи кудом еки дуруғ? Аз руйи шавохид ва қороин.

Ё ду нафар бо хам шўхи мекунанд ва еки аз онхо дигариро дар об хул медихад ва дар об хафа мешавад ва мемирад, еки дигар шахсиро дар об меандозад ва онқадар сари уро дар об нигах медорадки мемирад. Баъад хар ду мегуяндки қасди мо куштани инхо набуда аст. Ту чигуна метавони ташхис дихики кудом еки рост мегуяд ва кудом еки дуруғ мегуяд? Аз тариқи қороин ва шавохид.

Ё чигуна росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахмид Хотиб дар сухбатхоиш рост мегуфт ё дуруғ мегуфт? Рост ва дуруғ сухбатхоишро чигуна ташхис дод? Аз руйи қороин ва шавохид. Ё чигуна мефахмид модар ,падар ,хамсаритон ё хохар,бародар ва атрофиёнитон шуморо дуст доранд? Ё чигуна мефахмидки ек мусалмон аз куффори секуляр бароат карда дар холики жойи хуб ва буғз дар қалб аст? Наметавонем бифахмемки ин мусалмон чигуна аз куффори секуляр бароат карда, жойи хуб ва буғз дар қалб аст. Тамоми ин маворид ва мавориди мушобехроки ба қасд ва даруни инсонхо бармегардад инхоро фақат аз тариқи қороин ва шавохиди зохирий метавон ташхис дод.

Ё масалан шахси мегуяд ман туроки хохони татбиқи қонуни шариати аллох хасти дуст дорам аммо дар баробар бо гуруххои секуляр ва кофари муртадки душмани ошкори аллох ва ту хастанд боз эъломи вало мекунад ва онхоро мисли сарпараст ва сохиби амр нигох мекунад ва орзу мекунадки ек рузи инхо биёянд ва хоким шаванд. Ингуна мефахмики ин дуруғ мегуяд. Магар мумкин аст бо ту хам дуст бошад ва бо душмани ту хам эъломи валоъ кунад? Он хам душманики аллох гуфта харки бо инхо валоъ дошта бошад мисли инхост. Бо ин шавохид мефахмики ин шахс ба ту дуруғ мегуяд ва иддаойи дустиш хам дуруғ аст ва ин хам душмани аст мисли куффори секуляр ё мисли хар кофарики бо у эъломи валоъ карда аст. Мо мегуем ин амали ин шахс бо иддаойики карда жур дар намеояд ва дуруғ мегуяд. Ғейри мумкин астки хам шайтонро ба унвони сарпарасти худит интихоб куни хам аллохро. Хам бо дустони аллох эъломи валоъ бикуни ва хам бо дустони шайтон.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(79- қисмат)

Дар дарси чохорум арз шудки иътойи исломи хукмий барои касони астки вориди доираи муслимин шуданд хар чандки мумкин аст дар миёни онхо мунофиқи кофари хам вужуд дошта бошад ва дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо хам вужуд дошта бошанд. Дар хар сурат, чун наметавонем ташхис дихем кудом еки мунофиқ кофари астки ин васат гум шуда , дар натижа  ба хамма мегуем мусалмон хастанд. Хаммайи онхоро мусалмон меномем. Холо ,дар жибхайи куффори муртад хам ,чун намедонем кудом еки аз онхо мусалмони мухолифи мост ва қудрати ташхиси инхоро надорем, дар натижа ба хамма хукми иртидод медихем то замоники бароимон мушаххас шавад.

Қоидаи куллийки назди ахли илм мовриди пазириш воқеъ шуда ин аст: касироки аз ахволиш бехабарем ва намедонем мусалмон аст ё кофар? Ё одами дурусти аст ё мужрим? Чанин инсонхои мажхулул холиро жузви аксарият хисоб мекунем. Мунофиқинро ба хамин шева жузви аксарият хисоб кардем то замоники бароимон мушаххас  ва ровшан шавад ва  ба хамин шева ,мисолхои зиёдийро метавон зад.

Ба хотир биёваремки Иброхим алайхиссалом ба Соро хонум алайхассалом фармуд :

: يَاسَارَةُ ! لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرَكِ،

Эй Соро! Бар руйи замин ғейри аз ман ва ту хеч мўъмини вужуд надорад. Бар ин мисол диққат кунид, ба ин шева,саййидина Иброхим алайхиссалом тамоми ахли заминро такфир мекунад ва танхо худиш ва Соро алайхассаломро мусалмон медонад. Ин дар холи будки дар хамон замон ,саййидина Лут алайхиссалом хам зинда буда аст. Аллохи мутаол мефармояд:

«وَلَمَّا جَاءتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِیمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا إِنَّا مُهْلِکُوا أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْیَةِ إِنَّ أَهْلَهَا کَانُوا ظَالِمِینَ‏* قَالَ إِنَّ فِیهَا لُوطاً قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِیهَا لَنُنَجِّیَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ کَانَتْ مِنَ الْغَابِرِینَ» ‏(عنكبوت/31-32)،

Хенгомики фристодагон (фаришта) мо ба пеши Иброхим омаданд ва навид доданд ва гуфтанд: ки мо ахли ин шахрро халок ва нобуд хохем кард, чироки ахли он ситамгаранд. Иброхим гуфт: Лут дар он шахр аст. Гуфтанд: мо бехтар медонемки чи касони дар он шахр хастанд. Гуфтанд: у ва хонувода ва пейравонишро нажот хохем дод, магар хамсари уроки аз жумла мондагорони ва нобуд шавандагон хохад буд. Ин оя хам баъди аз ин будаки саййидина Иброхим алайхиссалом дар миёни инхамма кофар , вужуди саййидина Лут алайхиссалом ва хамрохониш барояш маълум шуда аст. Чун , қабли аз он хукмро бар аксарият дода буд ва холи саййидина Лут алайхиссалом барояш ошкор ва маълум набуда аст.Диққат кардид дустон, иртидоди хукмийро ингуна мутаважжих шавид. Аввал мушаххас набудаки саййидина Лут алайхиссалом дар миёни онхост хукмиш мисли хамма содир мегардад ва саййидина Иброхим алайхиссалом хаммаро такфир мекунад. Чун,хамма дар зохир хамин буданд аммо , замоники барояш матрах мекунад, ва мо ба хамин равиш он мусалмононро аз миёни муртаддин ва куффор берун мекашем.

Дар ин сурат, хукм бар умум содир мегардад ва истисноъот то замоники мушаххас нашуданд жузви хамон аксарият махсуб мешавандки дар он гум шуданд ва хануз пейдо нашуданд ва ошкор нашуданд,вақтики ошкор шуданд онвақт хукми махсуси онхо хам содир мешавад.

Диққати кунид дустон,ба унвони мисол ,кулли сокинини сарзаминхои исломий жузви дорул ислом махсуб мешаванд ва ахли зиммаи кофар сарзаминхои исломий хам жузви дорул ислом махсуб мегарданд ва машмули қавоиди дорул ислом мешаванд на дорул куфр, ва дар дорул куфр хам муслимини онжо жузви дорул куфр махсуб мешаванд на дорул ислом, ва ба хотири хамин теъдоди андаки мусалмони мовжуд дар онхо хукми дорул куфр аз сарзаминхои тахти хокимияти куффор бардошта намешаванд; аммо замоники муслимини сарзаминхои тахти хокимияти куффор ва дорул куфр мушаххас ва маълум шуданд,онвақт ин муслимини андак хам машмули хукми соири муслимин мешаванд ва мисли соири муслимин бо онхо бархурд мешавад. Дар ин сурат, истисноъот жузви аксарият махсуб мешаванд то замоники мушаххас  шаванд инхо жузви аксарият нестанд ; на инки аксарияти қотиъи ошкор ва шинохта шуда жузви истисноъоти мажхул ва номушаххас махсуб шаванд. Қоида бар акс мешавад.

Дар ин замина,дар масоили фиқхий хам боз мебинемки масоили мисли қоидаи кулли намоз ва руза ва авқоти кулли намоз ва руза тибқи ахволи аксарияти сокинини замин содир шуда аст, холо агар шахси дар қутби шимол зиндагий кард чи? Дар ин манотиқ тақрибан 6 мох ба сурати руз аст ва 6 мох ба сурати шаб.

Пас,мушаххас шудки дар замони судури хукм, истисноъот ва мавориди нодир дар назар гирифта намешаванд ва хукм бар аксарияти қотиъ содир мешавадки шинохта шуда, ошкор ва маъруф хастанд ва ба чанин хукми амал мешавад, ва истисноъот ва мажхулул хол хам замоники мушаххас шуданд машмули хукми хосси худишон мешаванд.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(78- қисмат)  

Судури хукми иртидод аз суйи Оятуллох Хумайний дар мовриди жибхаи миллий ба далили мухолифати сарих бо ” қисос ” ба унвони еки аз ахкоми қатъий дини ислом буд на мазхаб. Холо,агар ек фард,гурух,хизб ва ё хукуматики мункар ва мухолифи тамоми ахкоми қатъий ислом дар  умури ижроий ва хукуматий жомеъа монанди умури хуқуқий,иқтисодий ,омузиш ва парвариш ,сиёсий ,додгустарий ва ғейрих бошад чи жойгохи метавонад назди ахли қибла дошта бошад?! Хеч жойгохи надорад барои касики пойбанд ба хар кудом аз фирақи бошандки худишонро мусалмон медонанд.

Инхо ек тарафи қазия хастанд, тарафи дигар ин астки хамоханг бо инхо мумкин аст иддаи дигар аз муслимин хам бошандки ба далили дигарики қаблан арз кардем таъвил аз фалон оя ё ижтиход нисбат ба фалон хукм ,ғейри аз баргашт аз дин ,инхо мумониъат мекарданд аз закот дар холики инхо мункари он набуданд, таъвилот ва ижтиходоти баро худишон доштанд. Имруза касоники ба далоили ғейри аз баргашт аз дин ва иртидод мумкин аст инхо бо қудрати хукуматий муслимин мухолифатхои дошта бошанд ва хамоханг бо жибхаи муртаддин алайхи хукумат ва қудрати муслимин ва ё соири муслиминики дар гуруххои дигар хастанд даст ба аслаха шаванд ва дар баробари муслимин қарор бигиранд.

Ба хамин далил астки мебинем дар осори муаррихин ва уламойи жахони ислом ин гурухи мухолиф ва мусалмон хамки дар жибхайи муртаддин алайхи хукумати исломий ва соири бародарони мусалмонишон вориди жанг шуданд, инхоро хам жузви хамон жибха хисоб карданд ; яъни жибхайи муртаддин. Чун,аксарият ва ғалаба ва рахбарият бо муртаддин буд ва инхо дар миёни онхо гум ва ночиз буданд. Ба хамин далил жанг бо хар ду даста тахти унвони жангхои ридда ном бурда шуда аст. Онхо гум ва ночиз буданд.

Дар инжо ахли фан саъй карданд ин жибхайи ошуфтароки иддайи аз муслимини мухолиф хам дар он хастанд ва гум шуданд, инхоро ба ду шева тўвзих диханд:

• -Еки инки итлоқи лафзи ридда бар муслимини мухолиф ,танхо бар важхи луғот аст. Яъни аз назари луғавий ба онхо мегуем муртад. Яъни ,инхо фақат аз назари луғавий машмули ин жибха шуданд ва аз назари шаръий муртад аз ислом нестанд; мисли бахши аз монеъини закот ва қабилагироён дар асри Абу Бакр розиаллоху анху . Инхо фақат аз пардохти закот ба хукумати исломий баргашта буданд ; на инки аз фарз будани чанин хукми баргашта бошанд.
• -Инхо мегуфтанд мо ижоза намедихем фалон қабила бар мо хукумат кунадки қурайш бошад. Мо мехохем қабилаи худимон бар мо хукумат кунад, мо хам хоким бошем мисли Абу Бакр розиаллоху анху ва соирин. Инхо миллиятро баржаста карда буданд. Пас ,инхо муртад набуданд хамон чизики Абу Бакр қабул дошт онхо хам қабул доштанд. Инхо бо андишахои миллийгароий ва қабилагароий барои қудрат межангиданд на барои иртидод ва куфр . Инхо ва махсусан монеъини закот чинин таъвили карда буданд ва бар асоси таъвилошон ба ин натижа расида будандки набояд закотро ба муслимин ва хукумати исломий пардохт кунанд ; ё мегуфтанд мо ижоза намедихем фалон қабила бар мо хукм кунад ва ин хаққи қабилаи мостки худимон бар худимонки хеччи бар дигарон хам хукумат дошта бошем. Жонишини росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хаққи мост. Қабилаи мо бештар аст қудратимон хам бештар аст. Хамон қовмиятгароийки куффори ошкори жахоний тойи чанд қарни гузашта дар миёни муслимин онро зинда карданд ва онро абзори барои тафарруқ ва залили муслимин қарор доданд ва қарор доданд ва хам акнун хам руйи он ангушт мегузоранд. Инхо ек даста аз ахли фан будандки ингуна жибхаи муртаддинро анализ мекарданд ва ба нафъи муслимин оройи худро содир мекарданд.
• -дастайи дигар каламоти чун  иртидоди хукмий ва иртидоди хақиқийро тўлид карданд.

Иртидоди хукмий ва иртидоди хақиқий яъни мо наметавонем ва намедонемки ин жибхайи рубаруйи мо кудом даста хастанд? Мо наметавонем инро ташхис дихем ва намедонем кудом даста хастанд. Хамма муртаддин хақиқий хастанд ё муслимини мухолифи хастандки дар сафи инхо бо мо межанганд? Ба хамин далил , мо хукмиро бар аксарияти қотиъ ва ғолибий медихемки бароимон ошкор ва ровшан аст ва хаммаро еки хисоб мекунем ва хукман мегуемки хаммаи инхо муртад хастанд то замоники барои мо хақиқат ва қасди истиснохойи инхо мушаххас шавад.

Хийли жолиб аст, диққат кунид, ин чизи астки хийли аз дустон дар мовриди он иштибох мекунанд, иртидоди  хукмий  ва иртидоди хақиқий ,онро бо чизхои қиёс мекунандки бо асли матлаб тафовути фохиший дорад. Пас , инхо мегуянд мо хаммаро еки хисоб мекунем ва хукман мегуемки хаммаи инхо муртад хастанд то замоники барои мо хақиқат ва қасди истиснохойи инхо мушаххас шавад. Холо ё ин истиснохойи мажхул ва ношнохта ,зинда ба дасти муслимин меофтанд ва мушаххас мешаванд инхо воқеан жузви муртаддин хастанд? Ё мушаххас мешавад инхо жузви муртаддин нестанд балки ,мусалмонони хастандки бо мо дар мавориди дучори ихтилоф шуданд; ё зинда ба дасти мо намерасанд ва дар жанг кушта шуданд ва хақиқати он дар қиёмат маълум мешавад. Пас, инхо ё зинда ба дасти мо меофтанд ва зинда бо онхо сухбат мекунем ва мушаххас мешавад инхо чи хастанд? Ё инки кушта мешаванд ва дар ин сурат худишон ва қиёмати худишон.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(77- қисмат)

Пас,екдаст набуданд; хамчунонки алъон хам нестанд ва танхо дар миёни курдхо садхо гурухи мухталиф ва рангоранги секуляр, секулярзада ,мунофиқ вужуд дорадки танхо душмани бо муслимин ва қонуни шариати аллох онхоро дўври хам жамъ мекунад ва гарна агар ин омили муштарак набошад мисли сагихор ба жони хам меофтанд ва агар натавонанд хамдигарро бидаранд дар ек урдугох хам қарор бигиранд хаминтури тика тика мешаванд ва хизб ва гурухи жадид аз худишон тўлид мекунанд ва берун мезананд. Хамин корики кумалахо ва демократхо дар арзи ин чанд соли урдугохнишини дар Курдистони Ироқ кардандки хаммаи онхо ба сурати ғейри мустақим жийрахур ва хуқуқбигири хукуматхои атроф хастанд аз коноли Толибоний ва Борзоний. Ва ле боз нигох мекунемки тика тика мешаванд.

Афғонистон ва соири сарзаминхойи мусалмоннишин хам хаминтур аст. Дар жибхаи инхо хам касони хастандки бо таъвилотики барои худишон меоваранд дар хамин жибха монанди Сайёф ва амсолихим алайхи муслимин дар холи фаолият хастанд аммо , рабарияти ом дар дасти муртаддин аст ва инхо таъсиргузор нестанд. Бо инки дар хамин жибха хам хастанд ва ле,инхо дар вазъи мовжуд бештар шабихи хушбу кунандаи туолет мемонанд ва еки аз авомили жанги равоний куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий бар алайхи муслимин ва омили жихати басижи умумий фарзандони муслимин жихати харж кардани онхо дар рохи ахдофи куффори секуляри жахоний хастанд.

Ин масалаики сахоба қабли аз куштани муртаддин онхоро ба дини худо даъват карданд ровшан мекунадки муртаддини замони Абу Бакр розиаллоху анху ба сурати ом муртад аз дин буданд, чунончи Абу Бакр розиаллоху анху дар номайики барои қабоили муртад невишт гуфт: ” даъват азон аст ва чун гуфтанд даст аз онхо бардорид”. Нигох кунид,жамиатики дар жибхайи муртаддин хастанд нохамгунанд.

Яъни мумкин буда касони онжо азон медоданд аммо жузви жибхайи муслимин буданд,гуфта даст аз онхо бардорид,кори ба коришон надошта бошид ; хар чандки мумкин аст инхо мухолифини довлати исломий ва муслимин хам буда бошанд ва алайхи муслимин аслаха барнадоштанд аммо,гуфта ” даъват ,азон аст ва чун гуфтанд даст аз онхо бардорид” ё касоники баъдан азон доданд ва даст аз жанги хам кашиданд ва тўвба карданд боз гуфта даст аз онхо хам бардорид.

Дар хар сурат,рахбарияти жибхайи мухоилифи  хукумати исломий бо муртаддин буд; холо чи муртаддиники кулли динро рад карда буданд , чи касоники бахши аз динро рад карда буданд. Чунончи посухи Абу Бакр ба инхо ин будки :

إِنَّهُ قد انقطع الوحيُ، وتَمَّ الدِّينُ، أَيَنْقُصُ (الدِّينُ) وأنا حَيّ؟

Дин, комил шуд ва нузули вахий аз осмон мунқатиъ гардид; пас оё дар дин кости ва нақси ба вужуд биёяд ва ман зинда бошам?! Оё имкон дорад дар дин нуқсон биёяд ва ман зинда бошам? Ва Абу Бакр нақси дар динро напазирофт ва мисли соири муртаддин бо онхо бархурд кард. Хам акнун хам ниёз аст дубора ин садо боланд шавад

أَيَنْقُصُ الدِّينُ و أنا حَيّ؟

Ин бояд нидои тамоми муваххидин бошад дар баробари тамоми секулярхо ва секулярзадахои муртаддики алъон ба жони дин,номус, ватан ,обру ва хаёйи муслимин офтоданд.

Бале,дар замони Абу Бакр ,нафси инкор ва мумониъати онхо аз ижройи шудани еки аз ахкоми қонуни шариати аллох чун закот боиси иртидоди онхо шуд бо инки соири ибодатро хам анжом медоданд. Абу Бакр розиаллоху анху дар хамон бархурди нухуст , бо радди пешниходи онхо ва бо радди тамоми дархостхои сулхжуёнаи муртаддин ва бо бастани тамом дархои созиш ,жангро алайхи муртаддин оғоз кард ва онхоро бейни исломи комил ё жанг ,озод гузошт ва исломи ноқисро аз онхо напазирофт ва қабул накард.

Холо ,агар ек секуляристи кофар ё муртадди махаллийки хеч ек аз қавонини шариатро дар умури иқтисодий,омузиш ва парвариш ,сиёсати дохилий ва хорижий жомеъа, хуқуқи жазоий, қавонини хонувода ва ғейрих қабул надорад ва бо кўмаки куффори секуляри жахоний бо тамоми касоники қасди ижроий кардани ин қавонинро дошта бошанд жанги мусаллахона анжом медиханд, бояд ба инхо чи гуфт ва чигуна бояд бо инхо бархурд кард?! Фирақи исломий, фирақи ахли суннат ,хаммаи мо медонемки мовзеъи инхо возих аст дар баробари касики еки аз ахкоми қонуни шариати аллохро ингуна инкор кунад.

Дар хамин инқилоби 57 Эрон хам мутаважжих мешавем замоники жибхаи миллий аз холати аввалияйи мунофиқин ва секулярзадахо берун меояд ва барои аввалин бор ,ошкора ва сирохатан дар баробари лойихаи ” қисос ” мухолифат мекунад, ва мардумро ба рохпимойи алайхи қонуни қисоски муштараки бейни хаммаи фирақи исломий аст даъват мекунад, танхо ба далили мухолифати ошкориш бо ин қонуни дин ва қуръон табдил мешавад ба муртад ва каси чун Оятуллох Хумайний хукми иртидоди онхоро содир мекунад ва онхоро бо онки соири ибодатро бар асоси мазхаби худишон анжом медоданд боз муртад медонад, чун еки аз ахкоми қатъий динро инкор карда буданд на хукми мухтасси ба шиъа ё еки дигар аз мазохиби исломийро.

(идома дорад………)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(127- қисм)

Яъни шахсларнинг фатво ва назарининг шаръий эътибори шахсни ўзига эмас, балки  далилларга, истидлолга боғлиқ бўлади; росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан сўнг хеч қандай шахс  бундай жойгохга эга эмас ва эга бўлмайди хам, яъни шахсияти уни назарини сихатини  тасдиқлай олмайди. Бизлар мана бу азиз, амалли олимларнинг келтирган далилларига, назарларига тобеъ бўламиз, уларни шахсиятларига ёки мана бу буюк кишиларни  исм ва расмларига эмас. Уларнинг ўзлари хам шуни хохлашган ва шунга тарғиб қилишган. Худованд уларни хаммасини рахмат қилсин. 

Мана бу буюк имом ва бошқа имомлар хақида мени билганим шуки, харгиз мана бу буюк имом хамма шиъаларни ё хамма сўфийларни такфир қилганини кўрмаганман. Шубхасиз, сизни мана бу иддаойингиз мана бу буюк имомга нисбатан катта тухмат хисобланади, сиз уни исбот қилишингиз керак. Сиз мана бундай тухматни иддао қилувчи бўласиз ва уни ошкор далиллар, хужжатлар билан исбот қилишингиз лозим бўлади, бу сизнинг вазифангиз.

«الْبَيِّنَةُ عَلَى الْمُدَّعِي، وَالْيَمِينُ عَلَى مَنْ أَنْكَرَ».

Имоми Абу Ханифа рохимахуллох ўзини давридаги энг доно кишилардан ва энг катта олимлардан бири бўлиб, у киши турли-хил  мажлисларда хаворижлар билан мунозара ўтказарди ва хатто шу манзур билан Басрага сафарга чиқардилар. Имоми Абу Ханифа рохимахуллох очиқ-ойдин айтардики, ахли қиблани такфир қилиш жоиз эмас.

  «لا نکفر احدا من اهل القبله بذنب مالم یستحله»؛

“бизлар ахли қибладан хеч кимни гунох ва маъсият сабабли такфир қилмаймиз, то вақтики уни халол қилиб олмагунларича.”

Аммо шуни хам яхши билингларки, Абу Ханифа рохимахуллох яъни амалли олим, мана бу нихоятда мухим, амалли олим, шундай киши бўлган эдиларки, бани умайя ва бани аббоснинг меъросий хукуматига қарши шиъа харакатларини барчасини химоя қилганлар. У киши хилофатни меъросий бўлиши керак ,деб хисобламасдилар, балки у ўзининг исломий ва шўроий равишига қайтиши керак, Али ва Фотимани невараларидан бири сайланиши лозим ва золим имомга қарши қиём қилиш вожиб, деб билардилар. Шу сабабли хам мана бу золим хукуматларга қарши қиём ва қўзғалон учун  фатво  содир қиладилар  ва шиъа бўлган Зайд ибни Алини қиёмини очиқчасига химоя қиладилар, хатто унга моддий ёрдам хам жўнатадилар ва айтадиларки: агар у киши билан бирга бўлган кишилар Хасан розиаллоху анхуни тарк қилмаган кишилардек бўлишларини билганимда, мен Зайд билан қиём қилардим. Яъни у киши Зайд билан бирга бўлган кишилар, у кишини худди Хусайнга ўхшаб  тарк қилиб ташлаб кетишларини хам яхши билган эдилар, лекин у кишига моддий ёрдам жўнатганлар. У кишининг зиндонбанд бўлишларига хам исломий хукуматни қайтариш ва қурайшдан, Алини хонадонидан  бир кишини  сайланишига боғлиқ бўлган  мана шу инқилобий  ғоялар, у кишининг ўзи хам  шаръий деб  хисобламайдиган хокимиятдан узоқ юришларига  сабаб бўлган эди. Зиндонбанд бўлган пайтларида у кишини захарлашади, ақидасини исбот қилиш йўлида у киши жонларини хам берадилар ва жони билан ўзининг йўлини хақ эканига гувохлик хам  беради. Имоми Абу Ханифа рохимахуллох, у кишига нисбатан қилинаётган жуда кўп тухматлардан пок бўлган амалли олим бўладилар.

Ассаламу алайкум, муртадларнинг мусулмонларни устида хокимият қилишларининг асосий иллати нима?

Мухтасар суратда айтганда, муртадларнинг мусулмонларни устида хукмронлик юргизишларини энг мухим иллати қуйидагилардан иборат:

 -Улардан бири исломий хукуматни ва исломий хукуматни қудратини  йўқлиги бўлиб, бу жуда катта қудрат бўшлиғини ижод қилган ва бутун тарих давомида муртадларнинг зохир бўлишлари учун энг катта фурсат бўлган эди.

-Яна бир иллати одамларнинг  тафарруқ билан булғанган ширк касаллигига мубтало бўлишларидур. Кўрмаяпсизларми асрлардан буён хали-хануз хам ўзаро қирғин билан машғул бўлишяпти? Улар гунохкордурлар, бўлиб хам энг баттар гунохни яъни тафарруқ ва қудратсизлик гунохига дучор бўлишган. Залиллик ва сустликка дучор бўлишган, улар шўро орқали ўзаро вахдатни қўлга кирита олишмайди ва муштарак нуқталар ва муштарак шаръий  манфаъатлар бўйича вохид қудратни ташкил қила олишмайди. Шу сабабли хам убухатсизлик, сустлик ва залиллик уларни муттахид муртадларни қаршисида шундай вазиятга солиб қўйганки, муттахид муртадларни хокимияти улар учун худди азобга ўхшаб уларни устида давом этади,модомики улар шу вазиятда қолишар  экан ва ўзларини ислох қилишмас экан ва қудратни касб қилиш йўлига тушишмас экан, мана  бу мусибат шу холатда довом этади. Жазо амални жинсига қараб берилади.

Яна бири ошкор кофирларнинг махсусан ташқи ошкор кофирларининг бутун жахон секулярист қудратлари қолибидаги  мисли кўрилмаган холда муртадларни  химоя қилиши  ва қўллаб- қувватлаши бўлади.

(давоми бор………)