وَاعْتَصِمُوا

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(44- қисм)

Мана бу суратда хақиқат улар учун муштабих бўлган шахслар,гурухлар, тоифалар, ахзоблар, мазхабларни вазияти нима бўлади? Муштабих, яъни улардан донороқ бўлган кишилар хам хатога дучор бўлган масалалардир. Муштабих яъни мубхам, шубхали, яширинган, ўхшаш, мушкил, номаълум.Муштабих яъни айтиб ўтганимиздек, шундай бир масалалар борки, тоифаларга ва гурухларга, ахзобларга, мазхабларга хам муштабих бўлган, хатто донороқ кишилар хам муштабих бўлишган, бундай кишилар хам хатога дучор бўлишган.

Ха, баъзи мусулмонлар оятларга ва ривоятларга ва тарихий ёзилган нарсаларга истинод қилиш орқали, ишлар  уларга шу даражада муштабих бўлганки, мусулмонларни мутахассислари хам нима қилишларини билмай қолишган, хатоларга дучор бўлишган……. вохид умматни ва вохид ижмоъни ташкил қиладиган мусулмонларнинг шўройи улил амри ташкил бўладиган замонгача вазият шу холида давом этади, ўша замонгача хеч хам ўзини мутлақ дейишга ва бошқаларни шаръий манбаълардан қилган ижтиходлари,таъвиллари сабабли такфир қилишга хаққи йўқ. Мана бу аксар мусулмонлар тушиб қолган изтирорий холатдир. Мана бу холатга сабр қилишлик худди ўлган хайвонни гўштини ейишга ўхшаган нихоятда оғир, аммо бошқа чора йўқ ва бундай масалаларни хал қиладиган маржаъ ёки ўша исломий хукуматни шўроси ташкил бўлгунича сабр қилиш керак. Харакат қилиш билан бирга сабр қилиш лозим, мубораза қилиш билан бирга хам сабр қилиш керак бўлади.

Қимматли дўстлар, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қуйидагича  мархамат қилган пайтларида: “менинг умматим 73 фирқага тақсимланиб кетади”  мана бу фирқаларнинг барчаси диндан чиқиб кетмасликларига далолат қилади; чунки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана буларни барчасини ўзимнинг умматим деб хитоб қиляптилар, хаммани ўзларининг  уммати  деб санаганлар, бу таъвил қилувчиларнинг агарчи ўзларини таъвилларида хатога дучор бўлишган бўлса хам,  диндан чиқиб кетмасликларига далолат қилади.

Ибни Таймия рохимахуллох айтадики: 72 фирқа хам мана шунга ўхшашдир, уларни орасида ботинда кофир бўлиб  мунофиқ бўлганлар хам бор, уларни орасида шундайлари хам борки, мунофиқ эмаслар, балки дилларида аллох ва пайғамбарига мўъмин бўлиб ботинда кофир хам эмасдур; улар таъвилда хатога дучор бўлишлари мумкин, энди бу хар қандай хато бўлишидан қатъий назар……. энди мана бу 72 фирқани хаммаси кофир ва ислом миллатидан чиққан деган кимсага ; китоб ва суннат , сахобаларни ижмоъси – уларга аллохни розилиги бўлсин – тўрт имомни ижмоъси ва ундан бошқа имомлар хам қаршилик билдиришган, зеро уларни хеч қайси бири 72 фирқани кофир демаган,балки мана бу фирқаларни ўзлари баъзи ақидалар асосида бир-бирларини такфир қилишади.  Бўлмасам аиммаларни хеч қайси бири уларни такфир қилган эмас. Мана бу гурухларни хеч қайси бири хатто ўзларини ўзлари такфир қилган гурухлар хам такфир қилинган эмас.”

Демак хатто ибни Таймияни сўзи бўйича ботинда кофир бўлган мунофиқлар ёки мунофиқ бўлмаган ва дилида худога иймон келтирган,лекин хато таъвил қиладиган кишилар, ибни Таймия айтадики: энди мана бу таъвилдаги хато хар қандай нарса бўлишидан қатъий назар, агар кимки мана буларни кофир ва ислом миллатидан чиққан,деса, китоб ва суннатга ва сахобаларни ижмоъсига – аллох улардан рози бўлсин- ва тўрт имомни ижмоъсига ва бошқа имомларни ижмоъсига мухолифат қилибди;  мана бу таъвил қилган кишилар хақидаги ибни Таймиянинг айтган сўзларидир. Агарчи мана бу гурухлар ўзларини ўзаро таъвил қилишган бўлса хам ёки бир-бирларини такфир қилишган бўлса хам, бу уларни ўзларининг  мушкилотлари ва ўзларининг  хатолари хисобланади. Мана бу уларни ўзларини манхажлари бўлади, уларнинг мана бу такфир қилишлари хам қуръонга, суннатга ва сахобаларни ижмоъсига, тўрт имомни ва бошқа имомларни ижмоъсига  қаршилик қилиш бўлади.(давоми бор…….

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(44- قیسم)

مَنَه بُو صُورَتدَه حَقِیقَت اوُلَر اوُچُون مُشتَبِه بُولگن شَخصلَر، گوُرُوهلَر، طائِفَه لَر، اَحزابلَر، مَذهَبلَرنِی وَضِیعیَتِی نِیمَه بوُلَه دِی؟ مُشتَبِه، یَعنِی اوُلَردَن داناراق بوُلگن کِیشِیلَر هَم خَطاگه دوُچار بُولگن مَسَلَه لَردِیر. مُشتَبِه یَعنِی مُبهَم، شُبهَه لِی،یَشِیرِینگن، اوُحشَش، مُشکِیل، نامَعلوُم. [1] مُشتَبِه یَعنِی اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک، شوُندَی بِیر مَسَلَه لَر بارکِی، طائِفَه لَرگه وَ گوُرُوهلَرگه، اَحزابلَرگه، مَذهَبلَرگه هَم مُشتَبِه بُولگن، حَتَّی داناراق کِیشِیلَر هَم مُشتَبِه بوُلِیشگن، بوُندَی کِیشِیلَر هَم خَطاگه دوُچار بوُلِیشگن.  

حَه، بَعضِی مُسُلمانلَر آیَتلَرگه وَ رِوایَتلَرگه وَ تَرِیخِی یازِیلگن نَرسَه لَرگه اِستِناد قِیلِیش آرقَه لِی، اِیشلَر اوُلَرگه شوُ دَرَجَه دَه مُشتَبِه بوُلگنکِی، مُسُلمانلَرنِی مُتَخَصِّصلَرِی هَم نِیمَه قِیلِیشلَرِینِی بِیلمَی قالِیشگن، خَطالَرگه دُوچار بوُلِیشگن…….واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد اِجماعنِی تَشکِیل قِیلَه دِیگن مُسُلمانلَرنِینگ شُورایِی اوُلِی الاَمرِی تَشکِیل بوُلَه دِیگن زَمانگه چَه وَضِیعیَت شُو حالِیدَه دَوام اَیتَه دِی، اوُشَه زَمانگه چَه هِیچ هَم اوُزِینِی مُطلَق دِییِیشگه وَ باشقَه لَرنِی شَرعِی مَنبَعلَردَن قِیلگن اِجتِهادلَرِی، تَعوِیللَرِی سَبَبلِی تَکفِیر قِیلِیشگه حَققِی یُوق. مَنَه بُو اَکثَر مُسُلمانلَر توُشِیب قالگن اِضطِرارِی حالَتدِیر. مَنَه بُو حالَتگه صَبر قِیلِیشلِیک حوُددِی اوُلگن حَیواننِی گوُشتِینِی یِییِیشگه اوُحشَه گن نِهایَتدَه آغِیر، اَمّا باشقَه چارَه یُوق وَ بوُندَی مُسُلَه لَرنِی حَل قِیلَه دِیگن مَرجَع یاکِی اوُشَه اِسلامِی حُکوُمَتنِی شوُراسِی تَشکِیل بوُلگوُنِیچَه صَبر قِیلِیش کِیرَک. حَرَکَت قِیلِیش بِیلَن بِیرگه صَبر قِیلِیش لازِم، مُبارَزَه قِیلِیش بِیلَن بِیرگه هَم صَبر قِیلِیش کِیرَک بُولَه دِی.

قِممَتلِی دوُستلَر، رُسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم قوُیِیدَگِیچَه مَرحَمَت قِیلگن پَیتلَرِیدَه: “مِینِینگ اوُمَّتِیم 73 فِرقَه گه تَقسِیملَه نِیب کِیتَه دِی” مَنَه بُو فِرقَه لَرنِینگ بَرچَه سِی دِیندَن چِیقِیب کِیتمَسلِیکلَرِیگه دَلالَت قِیلَه دِی؛ چوُنکِی رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَنَه بُولَرنِی بَرچَه سِینِی اوُزِیمنِینگ اوُمَّتِیم دِیب خِطاب قِیلیَپتِیلَر، هَمَّه نِی اوُزلَرِینِینگ اوُمَّتِی دِیب سَنَگنلَر، بُو تَعوِیل قِیلوُوچِیلَرنِینگ اَگرچِی اوُزلَرِینِی تَعوِیللَرِیدَه خَطاگه دوُچار بوُلِیشگن بوُلِیشسَه هَم، دِیندَن چِیقِیب کِیتمَسلِیکلَرِیگه دَلالَت قِیلَه دِی.

اِبنِ تَیمِیَّه رَحِمَهُ الله اَیتَه دِیکِی:” 72 فِرقَه هَم مَنَه شوُنگه اوُحشَشدِیر،اوُلَرنِی آرَه سِیدَه باطِندَه کافِر بوُلِیب مُنافِق بوُلگنلَر هَم بار، اوُلَرنِی آرَه سِیدَه شوُندَیلَر هَم بارکِی، مُنافِق اِیمَسلَر بَلکِی دِیللَرِیدَه اَلله وَ پَیغَمبَرِیگه مُؤمِن بوُلِیب،باطِندَه کافِر هَم اِیمَسدِیر؛ اوُلَر تَعوِیلدَه خَطاگه دوُچار بُولِیشلَرِی مُومکِین، اِیندِی بُو هَر قَندَی خَطا بوُلِیشِیدَن قَطعِی نَظَر……….اِیندِی مَنَه بُو 72 فِرقَه نِی هَمَّه سِی کافِر وَ اِسلام مِللَتِیدَن چِیققَن دِیگن کِیمسَه گه؛ کِتاب وَ سُنَّت، صَحابَه لَرنِی اِجماعسِی – اوُلَرگه اَلله نِی راضِیلِیگِی بوُلسِین – توُرت اِمامنِی اِجماعسِی وَ اوُندَن باشقَه اِماملَر هَم قَرشِیلِیک بِیلدِیرِیشگن، زِیرا اوُلَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِی 72 فِرقَه نِی هَمَّه سِی کافِر وَ اِسلام مِللَتِیدَن چِیققَن دِیگن کِیمسَه گه؛[2] کِتاب وَسُنَّت، صَحابَه لَرنِی اِجماعسِی وَ اوُندَن باشقَه اِماملَر هَم قَرشِیلِیک بِیلدِیرِیشگن، زِیرا اوُلَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِی 72 فِرقَه نِی کافِر دِیمَه گن،بَلکِی مَنَه بُو فِرقَه لَرنِی اوُزلَرِی بَعضِی عَقِیدَه لَر اَساسِیدَه بِیر- بِیرلَرِینِی تَکفِیر قِیلِیشَه دِی. بوُلمَسَم اَئِمَّه لَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِی اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلگن اِیمَس. مَنَه بُو گوُرُوهلَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِی حَتَّی اوُزلَرِینِی اوُزلَرِی تَکفِیر قِیلگن گوُرُوهلَر هَم تَکفِیر قِیلِینگن اِیمَس.”  ^[3]

دِیمَک حَتَّی اِبنِ تَیمِیَّه نِی سوُزِی بُویِیچَه باطِندَه کافِر بُولگن مُنافِقلَر یاکِی مُنافِق بُولمَه گن وَ دِیلِیدَه خُداگه اِیمان کِیلتِیرگن، لِیکِن خَطا تَعوِیل قِیلَه دِیگن کِیشِیلَر، اِبنِ تَیمِیَّه اَیتَه دِیکِی: اِیندِی مَنَه بُو تَعوِیلدَگِی خَطا هَر قَندَی نَرسَه بُولِیشِیدَن قَطعِی نَظَر، اَگر کِیمکِی مَنَه بوُلَرنِی کافِر وَ اِسلام مِللَتِیدَن چِیققَن، دِیسَه، کِتاب وَ سُنَّتگه وَ صَحابَه لَرنِی اِجماعسِیگه – اَلله اوُلَردَن راضِی بُولسِین – وَ توُرت اِمامنِی اِجماعسِیگه وَ باشقَه اِماملَرنِی اِجماعسِیگه مُخالِفَت قِیلِیبدِی؛ مَنَه بُو تَعوِیل قِیلگن کِیشِیلَر حَقِیدَگِی اِبنِ تَیمِیَّه نِینگ اَیتگن سوُزلَرِیدِیر. اَگرچِی مَنَه بُو گوُرُوهلَر اوُزلَرِینِی اوُزَرا تَعوِیل قِیلِیشگن بوُلسَه  هَم یاکِی بِیر- بِیرلَرِینِی تَکفِیر قِیلِیشگن بوُلسَه هَم، بُو اوُلَرنِی اوُزلَرِینِینگ مُشکِلاتلَرِی وَ اوُزلَرِینِینگ خَطالَرِی حِسابلَه نَدِی. مَنَه بُو اوُلَرنِی اوُزلَرِینِی مَنهَجلَرِی بُولَه دِی، اوُلَرنِینگ مَنَه بُو تَکفِیر قِیلِیشلَرِی هَم قُرآنگه،سُنَّتگه وَ صَحابَه لَرنِی اِجماعسِیگه، توُرت اِمامنِی وَ باشقَه اِماملَرنِی اِجماعسِیگه قَرشِیلِیک قِیلِیش بُولَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1] ببخشید قرار بود در درسهایمان از اصطلاحاتی که برای همه واضح و روشن نیستند استفاده نکنیم، استثنائات را عفو کنید، ببخشید.

[2] یعنی تصور کنیدابن تیمیه می گوید: منافقی که در باطن هم کافر است و کسی که ما نمی دانیم، چون در میان مسلمین است ما او را جزو مسلمین حساب کردیم و کسی که منافق نیست بلکه در دلش به خدا ایمان دارد، اگر همین دو گروه در تأویل خود دچار اشتباه شوند حالت اشتباه آن ها هر چه باشد تأویل کرده است

[3]– مجموع الفتاوی، ۷/ ۲۱۸

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(44- قسمت)

 در این صورت وضعیت افراد و حتی طوایف، گروهها، احزاب و مذاهبی که حق بر آن‌ها مُشْتَبِه شده، باید چگونه باشد؟ مُشْتَبه، درمسائلی که افراد داناتر از آنها هم به اشتباه افتاده‌اند. مُشْتَبه یعنی: مبهم، مشکوک، پوشیده، شبهه زا، مشکل و نامعلوم.[1] مُشْتَبه در اینجا یعنی گفتیم بعضی از مسائل هستند بر طوایف، گروه ها، احزاب و مذاهب هم مُشْتَبه شده است؛ حتی مسائلی هستند که بر افراد داناتر هم مُشْتَبه شده و آن افراد هم در اشتباه افتاده اند.

بله، عده ای از مسلمین با استناد به آیات و روایات و نوشته های تاریخی، چنان امور بر آن ها مُشْتَبه شده که متخصصین مسلمان هم در آن مانده اند و دچار اشتباه شده اند..این وضعیت تا زمان تشکیل شورای اولی الامر واحد مسلمین که امتی واحد و اجماعی واحد تشکیل می شود ادامه پیدا می کند، و تا آن زمان کسی حق ندارد خودش را مطلق بداند و دیگران را به دلیل تأویل و اجتهاد شرعیشان از منابع شرعی تکفیر کند. این حالت اضطراری است که اکثر مسلمین در آن افتاده اند. صبر کردن بر این حالت اضطرار مثل صبر کردن بر خوردن گوشت مردار و خیلی سنگین است، اما چاره ای نیست و تا زمان تشکیل مرجع رسیدگی کننده که همان و شورای موجود در حکومت اسلامی باشد، باید صبر کرد.در عین حرکت، باید صبر کرد، در عین مبارزه باید صبر کرد.

دوستان گرامی، زمانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «امت من به هفتاد و سه فرقه پراکنده می‌شوند» دلالت بر این دارد که همه‌ی این فرقه‌ها از دین خارج نیستند؛ چون رسول الله صلی الله علیه وسلم همه ی این ها را امت خود دانسته، همه را امت خود دانسته ودلالت بر این است که تأویل کننده از دین خارج نمی شود اگرچه در تأویل خود دچار هم اشتباه شود .

 ابن تیمیه رحمه الله می‌گوید: «و همینطور دیگر هفتاد و دو فرقه، کسانی از آنها که منافق اند در باطن کافراند، و آنکه منافق نیست بلکه در دل به الله و پیامبرش مؤمن است در باطن کافر نیست؛ هرچند در تأویل دچار اشتباه شود، حال این اشتباه هر چه باشد … و کسی که بگوید این هفتاد و دو فرقه همگی کافر و خارج از ملت اند؛[2] با کتاب و سنت و اجماع صحابه ـ رضوان الله علیهم ـ و بلکه اجماع ائمه‌ی اربعه و دیگر امامان مخالفت کرده است، زیرا هیچ یک از آنان همه‌ی هفتاد و دو فرقه را کافر ندانسته اند و بلکه خود آنها بر اساس برخی عقاید یکدیگر را تکفیر می‌کنند. این ها خودشان را تکفیر می کنند و گرنه هیچ کدام از ائمه آن ها را تکفیر نکردند. هیچ کدام از این گروه ها حتی همین گروه هایی که خودشان را تکفیر می کنند».^[3]

پس حتی منافقی که طبق همین سخن ابن تیمیه در درون کافر است یا کسی که منافق نیست، در دلش به خدا ایمان دارد ولی تأویل اشتباه می کند ابن تیمیه می گوید: حال، این اشتباه او در تأویل هر چه باشد کسی بگوید این ها کافر هستند و خارج از ملت اند با کتاب، سنت و اجماع صحابه ـ رضوان الله علیهم ـ و بلکه اجماع ائمه‌ی اربعه و دیگر امامان مخالفت کرده است؛ این چیزی است که ابن تیمیه رحمه الله در مورد کسانی می گوید که تأویل کرده اند. هر چند گروه هایی که خودشان در بین خودشان تأویل کردند، همدیگر را تکفیر می کنند مشکل خودشان و اشتباه خودشان است. این منهج خودشان است و این تکفیر کردن مخالف قرآن است، این مخالف سنت و اجماع صحابه است، این مخالف اجماع ائمه‌ی اربعه و دیگر امامان این امت بوده است.

(ادامه دارد…….)

---

[1] ببخشید قرار بود در درسهایمان از اصطلاحاتی که برای همه واضح و روشن نیستند استفاده نکنیم، استثنائات را عفو کنید، ببخشید.

[2] یعنی تصور کنیدابن تیمیه می گوید: منافقی که در باطن هم کافر است و کسی که ما نمی دانیم، چون در میان مسلمین است ما او را جزو مسلمین حساب کردیم و کسی که منافق نیست بلکه در دلش به خدا ایمان دارد، اگر همین دو گروه در تأویل خود دچار اشتباه شوند حالت اشتباه آن ها هر چه باشد تأویل کرده است

[3]– مجموع الفتاوی، ۷/ ۲۱۸

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(19)

ښه ، اوس موږ د متهم تورن د جرم ثابتولو او د تکفیر د شرایطو ته راځو

موږ مخکې هم وویلي چې اصل هغه څوک چې زموږ قبلې ته لمونځ کوي او زموږ ذبیحه خوري هغه مسلمان دی،او هغه د مسلمانانو له ټولو مزایاو څخه ګټه پورته کوي مګر د هغه څه خلاف دا ثابت شي: مَنْ صَلَّى صَلاتَنَا وَاسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا وَ أَكَلَ ذَبِيحَتَنَا فَهُوَ الْمُسْلِمُ، لَهُ مَا لَنَا وَعَلَيْهِ مَا عَلَيْنَا.پر دې سربیره مو وویل چې ارتداد او مرتد کیدل یو جرم دی او دا تر ټولو سخت جرم دی چې یو مسلمان یې کوي او دا په حدودو پورې اړه لري او حدود له قضاوت سره تړلي دي.نو په هم دا خاطر الله تعالی هر چا ته د دې علم نه دی ورکړی.او د هغه پوهه عمومي حالت نه لري،او د یو شخص قضیه ډیره درانده ده، او قضايي بهیر او د پریکړې صادرول هم پیچلي او درانه دي.
او هم داسې نه شي کېدای د مثال په توګه، هغه د غلا یا تښتونې یا فصاص ، او ورته نورو قضیو لپاره سزا صادره کړه.د جرم ثابتولو، سزا صادرولو او د سزا د اجرا کولو لپاره فلټرونه او مرحلې په پام کې نیول شوي، چې په دې قضايي برخه کې ځانګړې تخصص ته اړتیا لري.

اوس په دې قضایي نظام کې چې یو عمومي ریاست هم لري او د ځانګړو قاضیانو پورې اړوند ځانګړی او تخصصي ریاست، څنګه باید ثابته کړو چې یو شخص مرتد دی؟ او یو څوک چې تورن شوی وي باید له کومو مرحلو څخه تیر شي او له کومو فلټرونو څخه تیر شي ترڅو د ارتداد حتمي پریکړه صادر کړي او بیا د دې پر ځای چې هغه ته مسلمان ووایو، هغه ته مرتد وایو؟ په دې برخه کې څلور ځانګړي مرحلې دي چې د قبلې خلک په دغو څلورو مرحلو باندی اتفاق کړي دی:
– لومړی ګام د جرم ثابتول دي: باید پاملرنه وشي.یو مسلمان چې په داسې خطرناک جرم تورن شوی .او که دا تور ثابت شي، هغه ته به د مرتدین او مرتد په توګه د سزا ورکړل کي به شامل شي.
– اول بايد په هغه تور ثابت شي، او معمولاً د اهل قبلې خلکو د دې تور د ثابتولو لپاره درې لارې وړاندې کړې، چې بايد په دې ډول ثابت شي: 
۱- د یو شخص د جرم د ثابتولو لومړۍ قضیه د تورن شخص اقرار او اعتراف دي. يعني مانا دا چې شخص پخپله اعتراف کوي چې هغه داسې عمل یا وینا کړې وي چې د ارتداد سره مخ شوي دي.د بېلګې په توګه ووایو: زه سیکولر یم، یا زه کمونیست او ډیموکراټ یم، یا زه PKK یم، یا زه یهودی، مسیحی، مجوسی او داسې نو ریم.ما یو څه وویل چې زه دلته راوست دي.
اوس، ځینې خلک په دې نظر دي چې که یو څوک د ارتداد له دغه ډول جرم څخه انکار وکړي، سزا به پرې نه اجرا کېږي او موږ به راتلونکو ګامونو ته مخه نه کړو.امام شافعي رحمه الله په کتاب الام کې وايي: “من قيل أنه لا يُصلي فَأنْكَرَ صدق”یو چا ته وویل شول چې لمونځ نه کوي؛ خو دغه کس انکار وکړ (او ویې ویل: زه لمونځ کوم)، د داسې کس دا انکار له هغه څخه د حق خبره منل کیږي.
يعنې که يو څوک تورن شي او ورته وويل شي چې ته سيکولريست، کمونست، ډيموکراټ، پي کې کې، يهودو، نصراني او داسې نور يې او دا شخص يې ردوي، موږ يې خبره منو او ووايو چې رښتيا وايي او عذر يې منو؛حتی که موږ هغه یو له منافقینو او سیکولرانو څخه وګڼو او د هغه په ​​​​دروغ، منافقت، قسم خوړلو او نورو فسادونو کې شک ونه کړو.خو بیا هم موږ د هغه عذر منو او د هغه خبرې رښتیا ګڼو. ولې؟
ځکه چې په دې مشخصو او پېژندل شویو شرایطو کې د چا عذر یوازې یو ځل منل کېږي او که هغه هماغه ښکاره او معلوم جرم تکرار کړي چې په قصدي او په خپله خوښه د ارتداد سبب کېږي، نو عذر یې نه منل کېږي.برسېره پر دې، دا ډول شخص موږ ته نا معلوم دی او تر اوسه یې له مسلمانانو څخه نه دی جلا کړی او ځان د الله تعالی د شریعت د ټولو احکامو تابع ګڼي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(43- қисм)

5-Қуддома ибни Мазъун  бир гурух кишилар билан бирга Умар ибни Хаттобни хукумати даврида тахлил хаддидаги хато таъвилга дучор бўлади, улар шаробни ўзларига халол қилишади, аллох таолонинг қуйидаги мархамат қилган оятида таъвил қилишади:

«لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِیمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ» (مائده/93)،

Иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотлар учун – агар (харом нарсалардан) сақланиб, иймон ва яхши амалларида собит бўлсалар, сўнгра ўзларини сақлаб ( у нарсаларнинг харомлигига) иймон келтирсалар, сўнгра аллохдан қўрқиб чиройли амаллар қилсалар- (илгари) еб- ичган нарсаларида гунох йўқдир. Аллох чиройли амал қилувчиларни севади.

«لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ»

Бу шахс юқоридаги жумлани атрофидаги дўстлари билан бирга шундай таъвил қилган ва тушунган  эдиларки, агар хар қандай киши иймон келтирса ва яхши амаллар қилса ва ўзига эхтиёт бўлса шароб ичса хам бўлаверади; агар маст қилувчи шароблар истеъмол қилишса хам мушкили йўқ,деб тушунишади. Улар таъвил қилишган эди, мана бу кишилар хам такфир бўлишгани йўқ, балки хужжат иқома қилинади ва тавба қилишади, албатта уларни устида шароб ичган кишининг хадди ижро қилинади.

6-Ўтган дарслар мобайнида ишора қилиб ўтганимиздек бошқа бир намуна хаворижлардир, улар хам сахобаларни асрида нотўғри таъвилга дучор бўлишади, мана шу нотўғри таъвиллар билан мусулмонлар такфир бўлишади ва қўллари мусулмонларни қонига беланади. Аммо Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхуни ўзи мана бу кимсаларнинг таъвилини қурбони бўлган, аммо у кишининг ўзлари  уларни такфир қилмаганлар. Хатто уларни мунофиқлар тўдаси деб хам номламаганлар,балким уларни мусулмонларга қарши қўзғалон қилган бағий бўлган кишилар деганлар.

Мана бу ва шунга ўхшаган баён қилиб ўтилган  бир неча воқеалар ўтган дарсларимизда хам уларга ишора қилганмиз,бу пайтларда исломий хукумат ва мурожаъат қилинадиган ва сенга нима қилишинг лозимлигини айтадиган хамда мана бу хато таъвиллар, нотўғри ижтиходларга муносабат билдирадиган  маржаъ мавжуд бўлган, энди хозирда мана бундай неъматлардан махрум бўлган вохид ижмоъга хам эга бўлмаган ва содиқ уламоларнинг бир-бирига зид,турли-туман ижтиходлари,таъвилларидан қутулишни имкони бўлмаган ва шу билан бирга аксар жамиятларда ғолиб бўлган мунофиқларнинг шубхалари хам мавжуд бўлган хозирга даврда, мана бу изтирорий вазиятда нима қилиш керак?

Улил амр шўроси бўладиган ва мана шунча ижтиходлар ва таъвилларга бир ижмоъ сифатида  ироя берадиган   қози хам мавжуд эмас,сени ўзинг хам шикоятчи ва хам қози бўла олмайсан, демак бир қозини дунёга келтириш керак, унинг  хар қандай сатхда бўлиши  (қишлоқдами, шахардами, жамоатдами ёки бир неча жамоат биргами, давлатдами, минтақадами ёки жахон сатхидами) мухим эмас, албатта қозини вужудга келтириш керак, мана бу қози вужудга келмас экан, сен фақат ўзингни фикрингни баён қила оласан ва ўзингни химоя қиласан. Хатто фикрингни баён қилаётганингда хам эхтиёт бўлишинг лозим. Шу сабабли хам имоми Молик рохимахуллохга  ўхшаган кишилар учун, бир муфтининг ихтилофли масалалар борасида: мана бу харом дейиш  нихоятда оғир ботарди, балким улар имоми Молик рохимахуллохни айтишларича қуйидаги сўзларни айтишлари лозим эди: мен уни яхши иш эмас,деб билардим.

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(43- قیسم)

1. قُدّامَه اِبنِ مَظعُون بِیر گوُرُوه کِیشِیلَر بِیلَن بِیرگه عُمَر اِبنِ خَطّابنِی حُکوُمَتِی دَورِیدَه تَحلِیل حَددِیدَگِی خَطا تَعوِیلگه دوُچار بوُلَه دِی، اوُلَر شَرابنِی اوُزلَرِیگه حَلال قِیلِیشَه دِی، اَلله تَعالَی نِینگ قوُیِیدَگِی مَرحَمَت قِیلگن آیَتِیدَه تَعوِیل قِیلِیشَه دِی:     ”  لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِیمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ ” ( مائده / 93)     اِیمان کِیلتِیرگن وَ یَحشِی عَمَللَر قِیلگن ذاتلَر اوُچُون – اَگر (حَرام نَرسَه لَردَن) سَقلَه نِیب، اِیمان وَ یَحشِی عَمَللَرِیدَه ثابِت بُولسَه لَر، سوُنگرَه اوُزلَرِینِی سَقلَب ( اوُ نَرسَه لَرنِینگ حَراملِیگِیگه) اِیمان کِیلتِیرسَه لَر،سوُنگرَه اوُزلَرِینِی سَقلَب ( اوُ نَرسَه لَرنِینگ حَراملِیگِیگه) اِیمان کِیلتِیرسَه لَر،سوُنگرَه اَلله دَن قوُرقِیب چِیرایلِی عَمَللَر قِیلسَه لَر- (اِیلگه رِی) یِیب- اِیچگن نَرسَه لَرِیدَه گوُناه یوُقدِیر. اَلله چِیرایلِی عَمَل قِیلوُچِیلَرنِی سِیوَه دِی.

«لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ» بوُ شَخص یُوقارِیدَگِی جُملَه نِی اَطرافِیدَگِی دوُستلَرِی بِیلَن بِیرگه شوُندَی تَعوِیل قِیلگن وَ توُشوُنگن اِیدِیلَرکِی،اَگر هَر قَندَی کِیشِی اِیمان کِیلتِیرسَه وَ یَحشِی عَمَللَر قِیلسَه وَ اوُزِیگه اِیختِیاط بُولسَه شَراب اِیچسَه هَم بوُلَه وِیرَه دِی؛ اَگر مَست قِیلوُچِی شَرابلَر اِستِعمال قِیلِیشسَه مُشکِیلِی یوُق، دِیب توُشُونِیشَه دِی. اوُلَرتَعوِیل قِیلِیشگن اِیدِی، مَنَه بُو کِیشِیلَر هَم تَکفِیر بوُلِیشگه نِی یُوق، بَلکِی حُجَّت اِقامَه قِیلِینَه دِی وَ تَوبَه قِیلِیشَه دِی، اَلبَتَّه اوُلَرنِی اوُستِیدَه شَراب اِیچگن کِیشِینِینگ حَددِی اِجرا قِیلِینَه دِی.

• اوُتگن دَرسلَر مابَینِیدَه اِیشارَه قِیلِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک باشقَه بِیر نَمُونَه خَوارِجلَردِیر، اوُلَر هَم صَحابَه لَرنِی عَصرِیدَه ناتوُغرِی تَعوِیلگه دُوچار بُولِیشَه دِی، مَنَه شُو ناتوُغرِی تَعوِیللَر بِیلَن مُسُلمانلَر تَکفِیر بُولِیشَه دِی وَ قوُللَرِی مُسُلمانلَرنِی قانِیگه بِیلَه نَه دِی. اَمّا عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ نِی اوُزِی مَنَه بُو کِیمسَه لَرنِینگ تَعوِیلِینِی قُربانِی بوُلگن،اَمّا اوُ کِیشِینِینگ اوُزلَرِی اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلمَه گنلَر. حَتَّی اوُلَرنِی مُنافِقلَر توُدَه سِی دِیب هَم ناملَه مَه گنلَر، بَلکِیم اوُلَرنِی مُسُلمانلَرگه قَرشِی قوُزغَلان قِیلگن بَغِی بُولگن کِیشِیلَر دِیگنلَر.

مَنَه بُو وَ شوُنگه اوُحشَه گن بَیان قِیلِیب اوُتِیلگن بِیر نِیچَه واقِیعَه لَر اوُتگن دَرسِیمِیزدَه هَم اوُلَرگه اِیشارَه قِیلگنمِیز، بُو پَیتلَردَه اِسلامِی حُکوُمَت وَ مُراجَعَت قِیلِینَه دِیگن وَ سِینگه نِیمَه قِیلِیشِینگ لازِملِیگِینِی اَیتَه دِیگن هَمدَه مَنَه بُو خَطا تَعوِیللَر، ناتوُغرِی اِجتِهادلَرگه مُناسَبَت بِیلدِیرَه دِیگن مَرجَع مَوجوُد بوُلگن، اِیندِی حاضِردَه هَم بوُندَی نِعمَتلَردَن مَحروُم بُولگن واحِد اِجماعگه هَم اِیگه بوُلمَه گن وَ صادِق اوُلَمالَرنِینگ بِیر- بِیرِیگه زِد،توُرلِی- تُومَن اِجتِهادلَرِی، تَعوِیللَرِیدَن قوُتوُلِیشنِی اِمکانِی بوُلمَه گن وَ شوُ بِیلَن بِیرگه اَکثَر جَمِیعیَتلَردَه غالِب بوُلگن مُنافِقلَرنِینگ شُبهَه لَرِی هَم مَوجُود بوُلگن حاضِرگِی دَوردَه، مَنَه بُو اِضطِرارِی وَضِیعیَتدَه نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟

اوُلِی الاَمر شوُراسِی بُولَه دِیگن بُو مَنَه شوُنچَه اِجتِهادلَر وَ تَعوِیللَرگه بِیر اِجماع صِیفَتِیدَه اِرایَه بِیرَه دِیگن قاضِی هَم مَوجُود اِیمَس، سِینِی اوُزِینگ هَم شِکایَتچِی وَ هَم قاضِی بُولَه آلمَیسَن، دِیمَک بِیر قاضِینِی دُنیاگه کِیلتِیرِیش کِیرَک، اوُنِینگ هَر قَندَی سَطحدَه بوُلِیشِی (قِیشلاقدَه مِی،شَهَردَه مِی، جَماعَتدَه مِی یاکِی بِیر نِیچَه جَماعَت بِیرگه مِی، دَولَتدَه مِی، مِنطَقَه دَمِی یاکِی جَهان  سَطحِیدَمِی) مُهِم اِیمَس،اَلبَتَّه قاضِینِی وُجُودگه  کِیلتِیرِیش کِیرَک، مَنَه بُو قاضِی وُجُودگه کِیلمَس اِیکَن،سِین فَقَط اوُزِینگنِی فِکرِینگنِی بَیان قِیلَه آلَه سَن وَ اوُزِینگنِی حِمایَه قِیلَه سَن. حَتَّی فِکرِینگنِی بَیان قِیلَه یاتگه نِینگدَه هَم اِیختِیاط بوُلِیشِینگ لازِم. شوُ سَبَبلِی هَم اِمامِی مالِک رَحِمَهُ الله گه اوُحشَه گن کِیشِی اوُچُون، بِیر مُفتِینِینگ اِیختِلافلِی مَسَلَه لَر بارَه سِیدَه: مَنَه بُو حَرام دِییِیش نِهایَتدَه آغِیر باتَردِی، بَلکِیم اوُلَر اِمامِی مالِک رَحِمَهُ الله نِی اَیتِیشلَرِیچَه قوُیِیدَگِی سوُزلَرنِی اَیتِیشلَرِی لازِم اِیدِی:  مِین اوُنِی یَحشِی اِیش اِیمَس، دِیب بِیلَردِیم.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(43- قسمت)

• قدامه بن مظعون، هم به همراه جمعی دیگر در زمان حکومت عمر بن خطاب رضی الله عنه مرتکب تأویلِ اشتباه در حد تحلیل شدند، خمر را برای خودشان حلال كردند، و اين فرموده ی الله تعالی را تأويل كردند كه می فرمايد: «لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِیمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ» (مائده/93)، بر کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند، گناهی به سبب آنچه نوشیده‌اند متوجّه آنان نیست، اگر بپرهیزند وایمان بیاورند و کارهای شایسته انجام دهند. بعد از آن بپرهیزند و ایمان داشته باشند. سپس، بپرهیزند و همه کارهای خود را نیکو کنند، و خداوند نیکوکاران را دوست ‌دارد.

«لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ» را این شخص اینگونه فهمیده بود و از این آیه به همراه دوستان خود چنین تأویل کرده بودند که هرکسی ایمان بیاورد و کارهای خوب انجام دهد و هوای خودش را داشته باشد دیگر اشکالی ندارد شراب بخورد؛ و اگر نوشیدنی های مست کننده مصرف کند برایش اشکالی ندارد. این ها تأویل کرده بودند، اینها هم تکفیر نشدند بلکه، اقامه ی حجت شدند و توبه کردند هر چند که حد شراب خوار (کسی که چیزهای مست کننده می خورد بر آن ها اجرا شد). 

• نمونه ی دیگری که در طول درس ها به آن اشاره کردیم خوارج هستند که باز در عصر صحابه دچار تأویلات غلطی شدند، و با همین تأویلات غلط، هم مسلمین را تکفیر کردند و هم دستشان به خون مسلمین آلوده شد. اما، علی بن ابیطالب رضی الله عنه که خودش یکی از قربانیان دست این ها بود آنان را تکفیر نکرد. حتی نگفت این ها هم دارودسته ی منافقین هستند بلکه، این ها را مسلمانانی دانست که علیه آن ها بغی و شورش کرده اند.

این اتفاقات و چند موردی که بیان کردیم، و موارد زیادی هستند که در درس های گذشته به آن اشاره کردیم، زمانی روی می دهند که حکومت اسلامی داریم و مرجعی هست که به تو بگوید چگونه می توان با این تأویلات و اجتهادات غلط برخورد کرد، حالا کسانی که از چنین نعمتی محروم هستند و اجماع واحدی هم وجود ندارد و وجود تأویلات و اجتهادات مختلف و متفاوت و متضاد علمای صادق هم غیر قابل اجتناب است. و علاوه بر آن وجود شبهات منافقین هم در اکثر جوامع رأی غالب شده، در این حالت اضطراری که پیش آمده، چه باید کرد؟ 

قاضی که شورای اولی الامر باشد وجود ندارد تا از این همه اجتهادات و تأویلات، یکی را به عنوان اجماع ارائه دهد، تو خودت هم که نمی توانی هم شاکی باشی هم قاضی، پس باید یک قاضی تولید کرد، در هر سطحی که باشد (سطح روستا، شهر، جماعت، چند جماعت با هم هستند، کشور، منطقه، در سطح جهانی است، در هر سطحی که باشد) باید قاضی تولید کرد و تا زمانی که این قاضی به وجود نیامده، تو فقط می توانی رأی خودت را بیان کرده و از خودت دفاع کنی. حتی، در بیان رأی خودت هم باید احتیاط کنی. به همین دلیل است که برای کسانی مثل امام مالک رحمه الله خیلی سنگین بود که یک مفتی در مسائل اختلافی بگوید: این حرام است، بلکه امام مالک رحمه الله می گفت باید بگوید: من آن را ناپسند می‌دانم.

(ادامه دارد…….)

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(42- қисм)

Сахобаларни асридаги ёки ундан кейинги асрлардаги  хато таъвилларга, хато ижтиходларга мисоллар жуда кўп, бизларга мавзуни яна ёритиб бериши учун уларни бир нечасига ишора қилиб ўтмоқчимиз:

1-Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сахобаларидан бўлган Жобир розиаллоху анху айтадики: сафарга чиққан эдик, бизларни биримизни бошимизга тош келиб тегди ва уни бошини яралади, бу шахс эхтилом бўлган эди, шунда у атрофидагилардан менда таяммум қилишга рухсат борми?-деб сўради. Бизни назаримиз бўйича сен учун таяммумга рухсат йўқ,чунки хозир сенда тахорат қилиш учун сув мавжуд,дейишди. Мана бу шахс ғусл қилди ва халок бўлди. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хузурларига келган пайтимизда, у киши бундан хабар топдилар ва мархамат қилдиларки:

«قَتَلُوهُ قَتَلَهُمُ اللَّهُ، أَلَا سَأَلُوا إِذَا لَمْ يَعْلَمُوا؟ فَإِنَّمَا شِفَاءُ الْعِيِّ السُّؤَالُ، إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيهِ أَنْ يَتَيَمَّمَ وَيَعْصِرَ- أَوْ يَعْصِبَ- عَلَى جُرْحِهِ خِرْقَةً ثُمَّ يَمْسَحُ عَلَيْهَا، وَيَغْسِلُ سَائِرَ جَسَدِهِ».‌

Уни ўлдиришди, аллох уларни халок қилсин, агар билишмас экан нима учун савол қилиб сўрашмаган? Нодонликни ягона чораси,иложи сўрашдир, у фақат таяммум қилса ва бир эски латта билан ярасини  боғлаб олса бўлди эди, шундан сўнг ярасини устига масх тортарди ва баданидаги қолган қисмини юварди.

Бу ерда кўриб турганимиздек нотўғри ижтиход бир мусулмонни ўлимига сабаб бўлди, аммо бу ердаги ижтиходда қилинган хато,жохиллик сабабидан  хеч ким жазоланмади. Мана бу қадрли сахобалар таяммумга, намозга,тахоратга оид масалада ижтиход ва таъвил қилишади ва уларни қилган таъвили хато бўлиб чиқади ва шу таъвил бир мусулмонни ўлимига сабаб бўлади, аммо шунга қарамасдан уларнинг мана хато таъвиллари қабул қилинади ва шаръий манбаълардаги хато таъвил сабабли хеч ким жазоланмайди.

2-Иккинчиси росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг “рожиъ” ва “биърул маъуна” фожеасидаги ўзларини ижтиходлари бўлиб, бу ижтиход  ана ўшанча сахобаларни ўлимига боис бўлган эди. Аввал бир марта бу фожеа бўлиб ўтади, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам иккинчи марта хам юборадилар, аммо бу сафар хам шу фожеа содир бўлади.

3-Бошқа бир ўринда эса қадрли сахоба Бароъ ибни Маърур розиаллоху анхуга ишора қиламиз. Бу қадрли сахоба қибла ўзгаришидан олдин барча мусулмонларга хилоф равишда қиблага қараб намоз ўқийди, мана бу пайтда бошқа мусулмонлар байтул муқаддасга қараб намоз ўқишарди, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу сахобани макка томонга қараб намоз ўқиётганидан  хабар топганларидан сўнг, бошқа мусулмонларга хабар берган холда, унга хам мусулмонлар билан бир хил бўл ва хамма намоз ўқиётган томонга қараб намоз ўқи,деб амр қилдилар; унга қараб намозларини яна қайтадан ўқишга буюрмадилар, нима учун??? Чунки у таъвил қилган эди.

4-Ўтган дарсларимизда ишора қилганимиздек, Хотиб ибни Балтаъа хам хато таъвил сабабли жосуслик гунохига дучор бўлади, Умар уни устида иртидод хукмини содир қилгандан сўнг; Хотиб розиаллоху анху ўзининг  қилган иши иртидодга боис бўлишини яхши биларди, шунинг учун хам ўзига қарши Умар розиаллоху анхунинг содир қилган хукмини баробарида айтадики: мен муртад бўлганим йўқ,деб ўзини далилларини келтиради.

Бу ердаги сухбат уни иртидоди хақида кетаётганлиги мушаххас, уни мақсади муртад бўлиш бўлган эмасди……яъни агар бир киши мана бу ишни мусулмонларга қарши кофирларни химоя қилиш учун қиладиган бўлса ва мусулмонларга қарши кофирларга ёрдам берадиган бўлса, бу уни иртидодига боис бўлишини яхши биларди. Аммо у мана бу ният билан бу ишни қилмаган эди, балки уни келтирган далиллари аслида уни мақсади бошқа нарса эканини кўрсатади, шу сабабли хам мен муртад бўлганим йўқ,деб далил келтиради ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уни келтирган далилини қабул қиладилар, пайғамбаримиз уни хато таъвил қилганлиги боис узрини қабул қиладилар. Мана бу борада нозил бўлган оятлар хам Хотибнинг хато таъвил қилганини собит қилади.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(42- قیسم)

صَحابَه لَرنِی عَصرِیدَگِی یاکِی اوُندَن کِییِینگِی عَصرلَردَگِی خَطا تَعوِیللَرگه، خَطا اِجتِهادلَرگه مِثاللَر جُودَه کوُپ، بِیزلَرگه مَوضُوعنِی یَنَه دَه یارِیتِیب بِیرِیشِی اوُچُون اوُلَرنِی بِیر نِیچَه سِیگه اِیشارَه قِیلِیب اوُتماقچِیمِیز:

1. رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی صَحابَه لَرِیدَن بوُلگن جابِر رَضِیَ الله عَنهُ اَیتَه دِیکِی: سَفَرگه چِیققَن اِیدِیک، بِیزلَرنِی بِیرِیمِیزنِی باشِیمِیزگه تاش کِیلِیب تِیگدِی وَ اوُنِی باشِینِی یَرَه لَه دِی، بُو شَخص اِحتِلام بُولگن اِیدِی، شوُندَه اوُ اَطرافِیدَه گِیلَردَن مِیندَه تَیَمُّوم قِیلِیشگه رُحصَت بارمِی؟ – دِیب سُورَه دِی. بِیزنِی نَظَرِیمِیز بُویِیچَه سِین اوُچُون تَیَمُّومگه رُحصَت یُوق، چوُنکِی حاضِر سِیندَه طَهارَت قِیلِیش اوُچُون سُوو مَوجُود، دِییِیشدِی. مَنَه بُو شَخص غُسل قِیلدِی وَ هَلاک بوُلدِی. رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی حُضوُرلَرِیگه کِیلگن پَیتِیمِیزدَه، اوُ کِیشِی بوُندَن خَبَر تاپدِیلَر وَ مَرحَمَت قِیلدِیلَرکِی:     ” قَتَلُوهُ قَتَلَهُمُ اللَّهُ، أَلَا سَأَلُوا إِذَا لَمْ يَعْلَمُوا؟ فَإِنَّمَا شِفَاءُ الْعِيِّ السُّؤَالُ، إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيهِ أَنْ يَتَيَمَّمَ وَيَعْصِرَ- أَوْ يَعْصِبَ- عَلَى جُرْحِهِ خِرْقَةً ثُمَّ يَمْسَحُ عَلَيْهَا، وَيَغْسِلُ سَائِرَ جَسَدِهِ .” ‌اوُنِی اوُلدِیرِیشدِی، اَلله اوُلَرنِی هَلاک قِیلسِین، اَگر بِیلِیشمَس اِیکَن نِیمَه اوُچُون سَوال قِیلِیب سُورَشمَه گن؟ نادانلِیکنِی یَگانَه چارَه سِی، عِلاجِی سوُرَشدِیر، اوُ فَقَط تَیَمُّوم قِیلسَه وَ بِیر اِیسکِی لَتتَه بِیلَن یَرَه سِینِی باغلَب آلسَه بوُلدِی اِیدِی، شوُندَن سوُنگ یَرَه سِینِی اوُستِیگه مَسح تارتَردِی وَ بَدَنِیدَگِی قالگن قِیسمِینِی یُووَردِی.

بُو یِیردَه کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک ناتوُغرِی اِجتِهاد بِیر مُسُلماننِی اوُلِیمِیگه سَبَب بوُلدِی، اَمّا بُو یِیردَگِی اِجتِهاددَه قِیلِینگن خَطا، جاهِللِیک سَبَبِیدَن هِیچ کِیم جَزالَنمَه دِی. مَنَه بُو قَدرلِی صَحابَه لَر تَیَمُّومگه،نَمازگه، طَهارَتگه آئِد مَسَلَه دَه اِجتِهاد وَ تَعوِیل قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَرنِی قِیلگن تَعوِیلِی خَطا بوُلِیب چِیقَه دِی وَ شوُ تَعوِیل بِیر مُسُلماننِی اوُلِیمِیگه سَبَب بوُلَه دِی، اَمّا شوُنگه قَرَمَسدَن اوُلَرنِینگ مَنَه بُو خَطا تَعوِیللَرِی قَبوُل قِیلِینَه دِی وَ شَرعِی مَنبَعلَردَگِی خَطا تَعوِیل سَبَبلِی هِیچ کِیم جَزالَنمَیدِی.

• اِیککِینچِی رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ “راجِع” وَ “بِعرُالمَعُونَه” فاجِیعَه سِیدَگِی اوُزلَرِینِی اِجتِهادلَرِی بوُلِیب، بُو اِجتِهاد اَنَه اوُشَنچَه صَحابَه لَرنِی اوُلِیمِیگه بائِث بوُلگن اِیدِی. اَوَّل بِیر مَرتَه بوُ فاجِیعَه بوُلِیب اوُتَه دِی، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم اِیککِینچِی مَرتَه هَم یُو بارَه دِیلَر، اَمّا بُو سَفَر هَم شُو فاجِیعَه صادِر بُولَه دِی.
•  باشقَه بِیر اوُرِیندَه اِیسَه قَدرلِی صَحابَه بَراء اِبنِ مَعرُور رَضِیَ الله عَنهُ گه اِیشارَه قِیلَه مِیز. بُو قَدرلِی صَحابَه قِبلَه اوُزگه رِیشِیدَن آلدِین بَرچَه مُسُلمانلَرگه خِلاف رَوِیشدَه قِبلَه گه قَرَب نَماز اوُقِیدِی، مَنَه بُو پَیتدَه باشقَه مُسُلمانلَر بَیتُ المُقَدَّسگه قَرَب نَماز اوُقِیشَردِی، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَنَه بُو صَحابَه نِی مَککَه تامانگه قَرَب نَماز اوُقِییاتگه نِیدَن خَبَر تاپگنلَرِیدَن سوُنگ، باشقَه مُسُلمانلَرگه خَبَر بِیرگن حالدَه، اوُنگه هَم مُسُلمانلَر بِیلَن بِیر هِیل بُول وَ هَمَّه نَماز اوُقِییاتگن تامانگه قَرَب نَماز اوُقِی، دِیب اَمر قِیلدِیلَر؛ اوُنگه قَرَب نَمازلَرِینِی یَنَه قَیتَه دَن اوُقِیشگه بُویُورمَه دِیلَر، نِیمَه اوُچُون؟؟؟ چوُنکِی اوُ تَعوِیل قِیلگن اِیدِی.
• اوُتگن دَرسلَرِیمِیزدَه اِیشارَه قِیلگه نِیمِیزدِیک، خاطِب اِبنِ بَلتَعَه هَم خَطا تَعوِیل سَبَبلِی جاسُوسلِیک گوُناهِیگه دُوچار بُولَه دِی، عُمَر اوُنِی اوُستِیدَه اِرتِداد حُکمِینِی صادِر قِیلگندَن سوُنگ؛ خاطِب رَضِیَ الله عَنهُ اوُزِینِینگ قِیلگن اِیشِی اِرتِدادگه بائِث بوُلِیشِینِی یَحشِی بِیلَردِی، شوُنِینگ اوُچُون هَم اوُزِیگه قَرشِی عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ نِی صادِر قِیلگن حُکمِینِی بَرابَرِیدَه اَیتَه دِیکِی: مِین مُرتَد بوُلگه نِیم یوُق، دِیب اوُزِینِی دَلِیللَرِینِی کِیلتِیرَه دِی.

بُو یِیردَگِی صُحبَت اوُنِی اِرتِدادِی حَقِیدَه کِیتَه یاتگنلِیگِی مُشَخَّص، اوُنِی مَقصَدِی مُرتَد بوُلِیش بوُلگن اِیمَسدِی…….. یَعنِی اَگر بِیر کِیشِی مَنَه بُو اِیشنِی مُسُلمانلَرگه قَرشِی کافِرلَرنِی حِمایَه قِیلِیش اوُچُون قِیلَه دِیگن بُولسَه وَ مُسُلمانلَرگه قَرشِی کافِرلَرگه یاردَم بِیرَه دِیگن بُولسَه، بُو اوُنِی اِرتِدادِیگه بائِث بوُلِیشِینِی یَحشِی بِیلَردِی. اَمّا اوُ مَنَه بُو نِیَت بِیلَن بوُ اِیشنِی قِیلمَه گن اِیدِی، بَلکِی اوُنِی کِیلتِیرگن دَلِیللَرِی اَصلِیدَه اوُنِی مَقصَدِی باشقَه نَرسَه اِیکَه نِینِی کوُرسَه تَه دِی، شُو سَبَبلِی هَم مِین مُرتَد بوُلگه نِیم یُوق، دِیب دَلِیل کِیلتِیرَه دِی وَ رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم اوُنِی کِیلتِیرگن دَلِیلِینِی قَبوُل قِیلَه دِیلَر، پَیغَمبَرِیمِیز اوُنِی خَطا تَعوِیل قِیلگنلِیگِی بائِث عُذرِینِی قَبُول قِیلَه دِیلَر. مَنَه بُو بارَه دَه نازِل بوُلگن آیَتلَر هَم خاطِبنِینگ خَطا تَعوِیل قِیلگه نِینِی ثابِت قِیلَه دِی.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(42- قسمت)

 نمونه ی تأویلات اشتباه و اجتهادات اشتباه در عصر صحابه و پس از آن تاکنون بسیار زیاد هستند، البته می توان به چند مورد اشاره کرد که موضوع را برای ما روشن تر کند:

1. جابررضی الله عنه صحابی رسول الله صلی الله علیه وسلم می گوید: ‌‌به سفر رفته بودیم‌، به یکی از ما سنگی اصابت ‌کرد و سر او را زخمی  ساخت‌، سپس محتلم شده بود از یاران خود پرسید: آیا رخصت تیمم دارم‌؟‌ گفتند: به رأی ما، تو رخصت تیمم نداری‌، زیرا به آب دسترسی داری‌، آن  شخص غسل‌ کرد و مرد. هنگامی ‌که بر پیامبر صلی الله علیه و سلم وارد شدیم‌، از آن اطلاع پیدا کرد و  فرمود:«قَتَلُوهُ قَتَلَهُمُ اللَّهُ، أَلَا سَأَلُوا إِذَا لَمْ يَعْلَمُوا؟ فَإِنَّمَا شِفَاءُ الْعِيِّ السُّؤَالُ، إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيهِ أَنْ يَتَيَمَّمَ وَيَعْصِرَ- أَوْ يَعْصِبَ- عَلَى جُرْحِهِ خِرْقَةً ثُمَّ يَمْسَحُ عَلَيْهَا، وَيَغْسِلُ سَائِرَ جَسَدِهِ».‌ او را کشتند، خدا آنان رابکشد، چرا سؤال نکردند وقتی که نمی‌دانستند؟ تنها چاره و علاج نادانی‌، پرسش است‌، فقط ‌کافی بود که او تیمم ‌کند و با کهنه‌ای یا پارچه‌ای‌، زخم خود را ببندد و روی آن مسح‌ کند و بقیه ی اندامش را بشوید.

 در اینجا، به صورت واضح می بینیم که اجتهاد غلط باعث مرگ یک مسلمان شد، اما، باز به دلیل خطا و جهل در اجتهاد، کسی مجازات نشد. این صحابه ی بزرگوار در مسائل مربوط به تیمم، نماز و وضو اجتهاد و تأویل کردند و تأویل آن ها اشتباه شد و همین تأویل آن ها باعث مرگ یک مسلمان شد اما باز این تأویل اشتباه از آن ها پذیرفته شد و کسی را به دلیل تأویل اشتباه از منابع شرعی مجازات نکردند.

• نمونه ی دیگر اجتهاد خود رسول الله صلی الله علیه وسلم در فاجعه ی «رجیع»و «بئر معونه» است که باعث کشته شدن آنهمه صحابی شد. یک بار اتفاق افتاد؛ دوباره رسول الله صلی الله علیه وسلم فرستاد، دوباره همان فاجعه رخ داد.
• مورد دیگرمی توانیم به صحابه ی گرانقدر براء بن معرور رضی الله عنه اشاره کنیم. این صحابی گرانقدر قبل از تغییر قبله بر خلاف مسلمین به سمت کعبه نماز می خواند، در حالی که مسلمین در آن زمان به سمت بیت المقدس نماز می خواندند، زمانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم متوجه شد که این صحابی به طرف مکه نماز می خواند فقط به هماهنگی با مسلمین دستور داد، و به او گفت با مسلمین هماهنگ شو به همان سمتی که ما نماز می خوانیم نماز بخوان؛ و به او دستور نداد که نمازهاش را اعاده کند، چرا؟؟؟ چون تأویل کرده بود.
• حاطِب بن ابی بلتعه هم که در درس های گذشته به آن اشاره کردیم با تأویل اشتباه مرتکب کار جاسوسی شد و بعد که عمر، حکم ارتداد او را صادر کرد؛ حاطِب رضی الله عنه که می دانست این کار باعث ارتداد می شود به همین دلیل از خودش در برابر حکمی که عمر رضی الله عنه صادر کرده بود  گفت: من مرتد نشده ام ودلایل خودش را آورد.

مشخص است صحبت در مورد ارتداد او بوده که از خودش دفاع کرده که هدفش مرتد شدن نبوده … یعنی یقین داشت که هر کسی این کار را به دلیل پشتیبانی از کفار علیه مسلمین انجام دهد و کفار را علیه مسلمین یاری کند باعث ارتدادش می شود. اما، او به چنین نیتی کاری را انجام نداده بود، بلکه دلایل و سوابق وی نشان دادند که هدف دیگری داشت، به همین دلیل می گفت من مرتد نشده ام و دلایلی آورد که مورد پذیرش رسول الله صلی الله علیه وسلم قرار گرفت و رسول الله صلی الله علیه وسلم به خاطر تأویل اشتباه او، عذرش را قبول کرد. آیاتی هم که در این زمینه نازل شدند ثابت کردند که حاطِب تأویل اشتباه کرده بود.

(ادامه دارد……)