وَاعْتَصِمُوا

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(75-қисм)

 Бу ерда яна бир марта эслатиш лозим бўлган нуқта шуки, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни  замонларида ёки Абу Бакр розиаллоху анхуни ё бошқа сахобаларни халифалик даврларида мана бу мумтанаъах тоифасига қарши жангни улар бошлашган эди, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тоифа ва қабилалардаги собит қадам кишиларга муртадларни шаррини кам қилишга буйруқ берадилар. Муртадлар эмас балки ислом уларга қарши жанг  эълон қилиб  жангни  бошлаган эди.

Яъни мумтанаъах тоифасидаги муртадлар биринчи бўлиб жангни бошлаган ва  росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сахобалари ўзларини дифоъ қилишган,деган нарса бўлган эмас,балки бутунлай буни акси бўлган; тўғри мана бу қабилаларни кўпи ўзларини жанг учун тайёрлашган ва хатто баъзилари мадинага хамла қилишни қасд қилишган эди, аммо Абу Бакр розиаллоху анху уларни шартларидан хеч қайси бирини қабул қилмагач ва  ислом ўзига комил  суратда эргашишни талаб қилгач, мусулмонларни шўроси хам мусулмонларни рахбари бўлмиш Абу Бакр розиаллоху анхуни назарига тобеъ бўлди; мана бу суратда жангни бошлаганлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асхоблари бўлишган эди,мана бу борадаги ривоятлар аниқ ва ошкор. Аммо қандай замонда ва қандай қилиб ва қандай шароитларда бу жангни бошласа бўлади?  Бу хам рахбариятга ва уни қўл остидаги шўрога боғлиқ бўлади, мусулмонлар шошилиб хато,ғалат хиссиётлар юзасидан қарор қабул қилиб қўмондонликни вахдатини ва буйруқ вахдатини якка юриш билан оёқ –ости қилиша олишмайди ва чунки улар  бу билан буюк тафарруқ гунохига,жиноятига дучор бўлишади.

17-Агар муртад девона бўлган бўлса иртидод хукмини, кофир бўлишини  ижроси ундан олиб ташланади ва жазоланмайди.

18-Муртад киши ўлган пайтида ювилмайди, ғусл берилмайди ва кафан хам қилинмайди.

19-Муртад киши ўлган пайтида унга намоз ўқилмайди ва уни мусулмонларни қабристонида дафн қилинмаслиги хам табиий нарса. Хатто баъзи бир уламоларни ақидаси бўйича кофирларни қабристонига хам дафн қилинмайди, манзурим шуки ахли китоб ва шибхи ахли китоб кофирларини қабристонига хам кўмилмайди; балки уларни бир жойга чуқур ковлаб худди ўлган хайвонни кўмгандек кўмилади. Хатто баъзиларни фикрича бошқаларга ибрат бўлсин учун  уни бир жойга ташлаб кетилади. Демак муртад ўлган пайтида унга жаноза намози хам ўқилмайди ва уни хаққига мағфират талаб қилиб дуо қилинмайди.

Бундан ташқари кофир ва муртадлар учун яхшилик билан дуолар хам қилинмайди, балки уларни қабрларини устига бориб жаханнам оловини башорати берилади.    

            أُبَشِّرُکَ بِالنَّارِ!

Сен учун жаханнам оловини башоратини бераман! Худоё….. э роббим! Киши ўзини отасини, онасини, ака- укасини, синглисини, фарзандини ёки яхши кўрган  яқинларидан бирортасини қабрига бориб, уларни хаққига яхшилик билан дуо қилишни ўрнига унга жаханнам оловини башоратини беради ва уни хаққига  яхшилик билан дуо қила олмайди. Шунингдек аллох таоло Иброхим алайхиссаломнинг отасини хаққига дуо қилишини тўғри санамаган эди ва айтадики: Иброхим мана бу борада сизларга намуна бўла олмайди:

  «إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهيمَ لِأَبيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَکَ».

Мана бу нихоятда оғир иш, махсусан мўъмин киши учун, бўлиб хам аллох таоло бизларнинг атрофимиздаги кишиларни яхши кўришимизга, аммо улар бизларни яхши кўрмасликларига гувохлик берган.  

«هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ».

Сизлар уларни яхши кўрасизлар,лекин улар сизларни  яхши кўрмайдилар. Яъни аллох шу нарсага гувохлик бериб турибдики, бизлар уларни яхши кўрамиз, аммо мана бу яхши кўрган кишиларингни хаққига яхшилик билан дуо қила олмайсан-да, буни устига жаханнамни оловини башоратини берасан. Бу нихоятда оғир нарса, нихоятда оғирдир.

Дўстларимиздан бирини айтишича, мен дунёда отамни жуда хам яхши кўрардим, уни ошкор иртидодидан қайтаришга харакат қилдим ва унга  бу борада уларни кофир эканликларига  жуда кўп далил ва хужжатлар келтирдим, у кишини ўзлари хам улар кофир эканликларини айтар эди, аммо бир неча ой давомида спутник каналларини кўргандан сўнг, яна ўша секулярист кофирларга тарафдорлик қиларди, секуляр ахзобларга ва курд кофирларига тарафдорлик қиларди, хатто уларга молиявий ёрдамлар хам жўнатди ва мана шу куфр ақидаси билан ўлиб кетди. Мана энди хозир уни хаққига дуо қила олмайман, бир жойларда сухбатлардан,маърузалардан кейин дуо қилаётган пайтимда шарманда бўламан, оталарни хаққига дуо қилинаётган пайтида омин дея олмайман, отани хаққига мағфират талаб қилинган дуоларда қўшила олмайман, уларни жавобига омин деб жавоб беролмайман. Кўриб турганингиздек нихоятда оғир. Аллох таолодан бизларга хаммамизга рахм қилишини ота-оналаримизни, ака- укаларимизни, атрофимиздагиларни иймон билан бу дунёдан ўтишларини ва ўлимларидан сўнг хам орқаларида қолганларни азобланишига, шарманда бўлишига боис бўлмасликларини сўраб қоламиз. Амин ё роббил аъламин.

(давоми бор……..)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(75-قیسم)

بوُ یِیردَه یَنَه بِیر مَرتَه اِیسلَه تِیش لازِم بوُلگن نوُقطَه شُوکِی،رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی زَمانلَرِیدَه یاکِی اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی یا باشقَه صَحابَه لَرنِی خَلِیفَه لِیک دَورلَرِیدَه مَنَه بُو مَمتَنَعَه طائِفَه سِیگه قَرشِی جَنگنِی اوُلَر باشلَشگن اِیدِی، رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم طائِفَه وَ قَبِیلَه لَردَگِی ثابِت قَدَم کِیشِیلَرگه مُرتَدلَرنِی شَررِینِی کَم قِیلِیشگه بوُیرُوق بِیرَه دِیلَر. مُرتَدلَر اِیمَس بَلکِی اِسلام اوُلَرگه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیلِیب جَنگنِی باشلَه گن اِیدِی.

  یَعنِی مُمتَنَعَه طائِفَه سِیدَگِی مُرتَدلَر بِیرِینچِی بُولِیب جَنگنِی باشلَه گن وَ رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی صَحابَه لَرِی اوُزلَرِینِی دِفاع قِیلِیشگن، دِیگن نَرسَه بوُلگن اِیمَس، بَلکِی بوُتوُنلَی بوُنِی عَکسِی بوُلگن؛ توُغرِی مَنَه بُو قَبِیلَه لَرنِی کوُپِی اوُزلَرِینِی جَنگ اوُچوُن تَیّارلَشگن وَ حَتَّی بَعضِیلَرِی مَدِینَه گه حَملَه  قِیلِیشنِی قَصد قِیلِیشگن اِیدِی، اَمّا اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ اوُلَرنِی شَرطلَرِیدَن هِیچ قَیسِی بِیرِینِی قَبوُل قِیلمَه گچ وَ اِسلام اوُزِیگه کامِل صُورَتدَه اِیرگه شِیشنِی طَلَب قِیلگچ، مُسُلمانلَرنِی شوُراسِی هَم مُسُلمانلَرنِی رَهبَرِی بوُلمِیش اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی نَظَرِیگه تابِع بوُلدِی؛ مَنَه بُو صُورَتدَه جَنگنِی باشلَه گنلَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی اَصحابلَرِی بوُلِیشگن اِیدِی، مَنَه بُو بارَه دَگِی رِوایَتلَر اَنِیق وَ آشکار. اَمّا قَندَی زَماندَه وَ قَندَی قِیلِیب وَ قَندَی شَرائِطلَردَه بُو جَنگنِی باشلَه سَه بوُلَه دِی؟  بُو هَم رَهبَرِیَتگه وَ اوُنِی قوُل آستِیدَگِی شوُراگه باغلِیق بوُلَه دِی، مُسُلمانلَر شاشِیلِیب خَطا، غَلَط حِیسِّیاتلَر یوُزَه سِیدَن قَرار قَبوُل قِیلِیب قوُماندانلِیکنِی وَحدَتِینِی وَ بوُیرُوق وَحدَتِینِی یَککَه یوُرِیش بِیلَن آیاق- آستِی قِیلِیشَه آلِیشمَیدِی وَ چوُنکِی اوُلَر بُو بِیلَن بُویُوک تَفَرُّق گوُناهِیگه ، جِنایَتِیگه دوُچار بوُلِیشَه دِی.

 17- اَگر مُرتَد دِیوانَه بوُلگن بوُلسَه اِرتِداد حُکمِینِی، کافِر بوُلِیشِینِی اِجراسِی اوُندَن آلِیب تَشلَه نَه دِی وَ جَزالَنمَیدِی.

18- مُرتَد کِیشِی اوُلگن پَیتِیدَه یُووِیلمَیدِی، غُسل بِیرِیلمَیدِی وَ کَفَن هَم قِیلِینمَیدِی.

مُرتَد کِیشِی اوُلگن پَیتِیدَه اوُنگه نَماز اوُقِیلمَیدِی وَ اوُنِی مُسُلمانلَرنِی قَبرِستانِیدَه دَفن قِیلِینمَسلِیگِی هَم طَبِیعِی نَرسَه. حَتَّی بَعضِی بِیر اوُلَمالَرنِی عَقِیدَه سِی بوُیِیچَه کافِرلَرنِی قَبرِستانِیگه هَم دَفن قِیلِینمَیدِی، مَنظوُرِیم شُوکِی اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ اَهلِی کِتاب کافِرلَرِینِی قَبرِستانِیگه هَم کوُمِیلمَیدِی؛ بَلکِی اوُلَرنِی بِیر جایگه چوُقوُر کاولَب حوُددِی اوُلگن حَیواننِی کوُمگندِیک کوُمِیلَه دِی. حَتَّی بَعضِیلَرنِی فِکرِیچَه باشقَه لَرگه عِبرَت بوُلسِین اوُچُون اوُنِی بِیر جایگه تَشلَب کِیتِیلَه دِی. دِیمَک مُرتَد اوُلگن پَیتِیدَه اوُنگه جَنازَه نَمازِی هَم اوُقِیلمَیدِی وَ اوُنِی حَققِیگه مَغفِرَت طَلَب قِیلِیب دُعا قِیلِینمَیدِی.

بوُندَن تَشقَه رِی کافِر وَ مُرتَدلَر اوُچُون یَحشِیلِیک بِیلَن دُعالَر هَم قِیلِینمَیدِی، بَلکِی اوُلَرنِی قَبرلَرِینِی اوُستِیگه بارِیب جَهَنَّم آلاوِینِی بَشارَتِی بِیرِیلَه دِی.              أُبَشِّرُکَ بِالنَّارِ! سِین اوُچُون جَهَنَّم آلاوِینِی بَشارَتِینِی بِیرَه مَن! خُدایا…… اِی رابِّیم! کِیشِی اوُزِینِی آتَه سِینِی، آنَه سِینِی، اَکَه – اوُکَه سِینِی، سِینگلِیسِینِی، فَرزَندِینِی یاکِی یَحشِی کوُرگن یَقِینلَرِیدَن بِرارتَه سِینِی قَبرِیگه بارِیب، اوُلَرنِی حَققِیگه یَحشِیلِیک بِیلَن دُعا قِیلِیشنِی اوُرنِیگه اوُنگه جَهَنَّم آلاوِینِی بَشارَتِینِی بِیرَه دِی وَ اوُنِی حَققِیگه یَحشِیلِیک بِیلَن دُعا قِیلَه آلمَیدِی. شوُنِینگدِیک اَلله تَعالَی اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلامنِینگ آتَه سِینِی حَققِیگه دُعا قِیلِیشِینِی توُغرِی سَنَه مَگن اِیدِی وَ اَیتَه دِیکِی: اِبراهِیم مَنَه بُو بارَه دَه سِیزلَرگه نَمُونَه بُولَه آلمَیدِی:   «إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهيمَ لِأَبيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَکَ». مَنَه بُو نِهایَتدَه آغِیر اِیش، مَخصُوصاً مُؤمِن کِیشِی اوُچُون، بُولِیب هَم اَلله تَعالَی بِیزلَرنِینگ اَطرافِیمِیزدَگِی کِیشِیلَرنِی یَحشِی کوُرِیشِیمِیزگه،اَمّا اوُلَر بِیزلَرنِی یَحشِی کوُرمَسلِیکلَرِیگه گوُواهلِیک بِیرگن.  «هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ». سِیزلَر اوُلَرنِی یَحشِی کوُرَه سِیزلَر، لِیکِن اوُلَر سِیزلَرنِی یَحشِی کوُرمَیدِیلَر. یَعنِی اَلله شوُ نَرسَه گه گوُواهلِیک بِیرِیب توُرِیبدِیکِی، بِیزلَر اوُلَرنِی یَحشِی کوُرَه مِیز، اَمّا مَنَه بُو یَحشِی کوُرگن کِیشِیلَرِینگنِی حَققِیگه یَحشِیلِیک بِیلَن دُعا قِیلَه آلمَیسَن- دَه، بوُنِی اوُستِیگه جَهَنَّمنِی آلاوِینِی بَشارَتِینِی بِیرَه سَن. بُو نِهایَتدَه آغِیر نَرسَه، نِهایَتدَه آغِیردِیر.

دوُستلَرِیمِیزدَن بِیرِینِی اَیتِیشِیچَه، مِین دُنیادَه آتَمنِی جُودَه هَم یَحشِی کُورَردِیم، اوُنِی آشکار اِرتِدادِیدَن قَیتَه رِیشگه حَرَکَت قِیلدِیم وَ اوُنگه بُو بارَه دَه اوُلَرنِی کافِر اِیکَنلِیکلَرِیگه جُودَه کوُپ دَلِیل وَ حُجَّتلَر کِیلتِیردِیم، اوُ کِیشِینِی اوُزلَرِی  هَم اوُلَر کافِر اِیکَنلِیکلَرِینِی اَیتَر اِیدِی، اَمّا بِیر نِیچَه آی دَوامِیدَه سپُوتنِیک کَنَللَرِینِی کوُرگندَن سُونگ، یَنَه اوُشَه سِکوُلارِیستلَرگه  طَرَافدارلِیک قِیلَردِی،سِکوُلار اَحزابلَرگه وَ کوُرد کافِرلَرِیگه طَرَفدارلِیک قِیلَردِی، حَتَّی اوُلَرگه مالِیَه وِی یاردَملَر هَم جوُنَتَدِی وَ مَنَه شُو کُفر عَقِیدَه سِی بِیلَن اوُتِیب کِیتدِی. مَنَه اِیندِی حاضِر اوُنِی حَققِیگه دُعا قِیلَه آلمَیمَن، بِیر جایلَردَه صُحبَتلَردَن، مَعرُوضَه لَردَن کِییِین دُعا قِیلِیاتگن پَیتِدَه شَرمَندَه بُولَه مَن، آتَه لَرنِی حَققِیگه دُعا قِیلِینَه یاتگن پَیتدَه آمِین دِییَه آلمَیمَن، آتَه نِی حَققِیگه مَغفِرَت طَلَب قِیلِینگن دُعالَردَه قوُشِیلَه آلمَیمَن، اوُلَرنِی جَوابِیگه آمِین دِیب جَواب بِیرالمَیمَن. کوُرِیب توُرگه نِینگِیزدِیک نِهایَتدَه آغِیر. اَلله تَعالَی دَن بِیزلَرگه هَمَّه مِیزگه رَحم قِیلِیشِینِی آتَه – آنَه لَرِیمِیزنِی، اَکَه – اوُکَه لَرِیمِیزنِی، اَطرافِیمِیزدَگِیلَرنِی اِیمان بِیلَن بُو دُنیادَن اوُتِیشلَرِینِی وَ اوُلِیملَرِیدَن سوُنگ هَم آرقَه لَرِیدَن قالگنلَرنِی عَذابلَه نِیشِیگه، شَرمَندَه بوُلِیشِیگه بائِث بوُلمَسلِیکلَرِینِی سوُرَب قالَه مِیز. آمِین یا رَبُّ العالَمِین.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(75- قسمت)

نكته ای كه لازم است در اين جا دوباره ياد آور شوم اين است كه، در زمان رسول الله صلی الله علیه وسلم و در زمان خلافت ابوبکر رضی الله عنه، اصحاب رسول الله صلی الله عليه وسلم آغازگر جنگ علیه این طایفه ی الممتنعه بودند نه آن ها، رسول الله صلی الله عليه وسلم بود که دستور داد به ثابت قدمان طوایف و قبایل که شر مرتدین خودشان را کم کنند. اسلام بود که علیه آن ها اعلان جنگ کرد و جنگ را شروع نمود نه آن ها.

يعنی به گونه ای نبوده كه مرتدين طایفه ی الممتنعه ابتدا جنگ را شروع کرده باشند و اصحاب رسول الله صلی الله عليه وسلم در موضع دفاع قرار گرفته باشند، بلكه كاملاً برعكس بوده؛ درست است که بسیاری از این قبایل خودشان رابرای جنگ آماده کرده بودند و حتی عده ای قصد حمله به مدینه داشتند، اما زمانی که ابوبکر رضی الله عنه هیچ کدام از شروط این ها را نپذیرفت و اسلام کامل و تبعیت کامل را از آن ها خواست و شورای مسلمین هم تابع رأی ابوبکر رضی الله عنه -رهبر مسلمین- شد؛ در این صورت، آغازگر جنگ اصحاب رسول الله صلی الله عليه وسلم بودند و روایتها هم در اين زمینه آشكار است. اما باز، چه زمان، چگونه و تحت چه شرایطی این جنگ را باید شروع کرد؟ باز به رأی رهبریت و شورای تحت مدیریت او برمی گردد و مسلمان نمی تواند عجولانه و از روی احساسات غلط، وحدت فرماندهی و وحدت دستور را با تک روی زیر پا بگذارد و دچار گناه و جرم بزرگ تفرّق شود.

1. اگر مرتد ديوانه شد، اجرای حكم ارتداد و كافر شدن از وی برداشته می شود ودیگر مجازات نمی شود.
2. زمانی كه مرتد مُرد شسته نمی شود و غسل و كفن هم نمی شود.
3. زمانی كه مرتد مُرد بر او نماز خوانده نمی شود و طبیعی است که در قبرستان مسلمانان هم دفن نمی شود. حتی، عده ای از علماء بر این عقیده اند که در قبرستان کفار هم دفن نمی شوند بلکه آن ها را در جایی چال می کنند، کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب منظورم بود که در آن جا هم دفن نمی شوند؛ بلکه، آن ها را در جایی چال می کنند مثل هر حیوان مرداری که آن را جایی چال می کنی. حتی عده ای بر این باورند او را در جایی رها می کنند که همین طور برای دیگران عبرت شود. پس، زمانی كه مرتد مُرد بر او نماز خوانده نمی شود و برایش طلب مغفرت و دعای خير هم نمی شود.

علاوه بر آنکه برای کفار و مرتدین دعای خیر نمی شود بلکه، بر سر قبرشان هم که رسیدی آن ها را بشارت می دهی به آتش جهنم. أُبَشِّرُکَ بِالنَّارِ! تو را بشارت به آتش جهنم می دهم! خدایا … یا ربی! چقدر سخت است شخص روی قبر پدر، مادر، برادر، خواهر و فرزندش برود و یا سر قبر یکی از نزدیکانش برود که آن ها را دوست داشته و به جای آنکه برایش دعای مغفرت و طلب بخشش کند، باید او را به آتش جهنم بشارت دهد و نتواند برایش دعای خیر کند. همانطور که الله تعالی کار سیدنا ابراهیم علیه السلام رادر دعا کردن برای پدرش کار درستی ندانست و می گوید: ابراهیم در این مورد و در این کار الگوی شما نیست:«إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهيمَ لِأَبيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَکَ». این کار خیلی سختی است مخصوصاً برای مؤمنی که الله گواهی داده که ما اطرافیانمان را دوست داریم هر چند که آن ها ما را دوست ندارند:«هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ». شما آن ها را دوست دارید ولی آن ها شما را دوست ندارند. یعنی الله گواهی داده که ما آن ها را دوست داریم ،اما نتوانی برای کسی که او را دوست داری دعای خیر کنی و حتی او را بشارت دهی به آتش جهنم. خیلی سخت است، خیلی سخت است.

یکی از دوستان می گفت من پدرم را در دنیا خیلی دوست داشتم و خیلی تلاش کردم او را از این ارتداد آشکارش منصرف کنم و دلایل و مدارک زیادی هم برایش آوردم که اینها کافراند و خودش هم می گفت که این ها کافر هستند اما، بعد از چند ماه نگاه کردن به ماهواره ها باز از همین کفار سکولاریست طرفداری می کرد و از طرفداری احزاب سکولار و کافر کُردی دست نکشید و حتی برایشان کمک مالی هم فرستاد و با همین عقاید کفری مُرد. می گفت حالا نمی توانم برایش دعا کنم و همیشه شرمنده می شوم زمانی که در جایی بعد از صحبت و سخنرانی دعا می کنم و همه آمین می گویند من نمی توانم هیچ دعایی که درآن برای پدر طلب مغفرت می شود این دعا را بگویم و حتی درجایی هم باشم که دیگران این دعا را می خوانند باز نمی توانم در جواب آن ها بگویم آمین. بله، واقعا سخت است، واقعا سخت است. از الله تعالی می خواهیم که به همه ی ما رحم کند و پدران، برادران و اطرافیانمان با ایمان از این دنیا بروند و بعد از مرگشان هم باعث عذاب و شرمندگی بازمانده هایشان نشوند. آمین یارب العالمین.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(20-қисмат)

Аллохи мутаол худиш алим ва хаким аст , ва медонад чи вақт ва гужо бояд шариати жадиди исломро назил кунад ва пас мондахойи шариати қабли то кей метавонад барои бандахойиш мусмари самар бошад ва охарин рамақиш то чи мовқеъ аст ?Холо охарин рамақи шариати саййидина Ийсо то омадани росуллуллох саллаллоху алайхи васаллам буда ,касони вужуд доштандки қабли аз омадани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нисбат ба шариати қаблий кофар шуданд .Мисли мушрикин ё секуляристхоки одати хамишагишон аст дар баробари тамоми шариатхойи осмоний кофар шаванд , ва ё касони аз ахли китоб будандки дучори куфр шуданд .Ба хамин далил ,мо хатто ба куффори қабли аз омадани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар миёни мушрикин ва ахли китоб бармехуремки аллохи мутаол дар мовридишон мефармояд :

 «لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ * رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُو صُحُفًا مُطَهَّرَةً * فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ» (بینه/۱-۳)

Кофарони ахли китоб ва мушрикин даст бардор набуданд то далили ошкор бароишон биёяд……….

Мушрикин ( секуляристхойи кунуний ) дар хар сурат дар замони вужуди шариатхойи тахриф шудайи яхудийят ва насронийят ва қабли аз баъсати пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам кофар шуморда шуданд .Инхо хеч кудом аз шариатхойи осмонийро дар масалаи қонунгузори ва зиндагишон қабул надоранд .Хамин алъон секуляристхоро нигох кунид хаминтури хастанд магар нестанд ? Магар ба шариатхойи насронийят ва яхудият эътиқоди доранд ?Магар  ижоза медихандки он шариатхо хам дар қавонини идорий зиндаги ижтимоий жомеъашон дахолат дошта бошад ? Пас ,инхо қабл ва баъди аз рисолати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  хам боз кофар  ва мушрик буданд.

Аз жомеъайи ахли китоб хам боз куффори вужуд доштанд .Холо ,куффори пинхони дохилий ё мунофиқин буданд ё куффори муртад .Ё куффори будандки масалан аз шариати яхудият шариати саййидина Мусо на яхудият ,ба моли насроният эътиқоди надоштанд дар холики бояд иймон меоворданд ба насроният ва ба шариати саййидина Ийсо бояд иймон меоворданд .Пас дар миёни онхо хам куффори пинхони дохилий баданд дар миёни ахли китоб моли шариати саййидина Ийсо ,хам куффори муртад буданд ва хам куффори будандки аз шариатхойи дигар ба онхо иймон наёварда буданд.Ин куффор дар мужовирати пейравони охарин шариати осмоний зиндаги карданд ва чанин паёми ба онхо расида ,аммо ба он иймон наёварданд ,чи қабл ва чи баъди аз омадани пайғамбари жадид дорои узр ба жахл нестанд ва дар хар хол дар баробари паёми еки аз  шариатхойи исломий истоданд ,дар холики мебоист ба он иймон меоворданд .

2 – Худованд аз тариқи рохматуллил аламин мефармояд :

«وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا».

Агар танхо ду жомеъа вужуд дорад еки куффор ва дигари муслимин ,холо онхойики паём ба онхо нарасида ва аз куффор пейравий мекунанд таклифи онхо чист?

Қаблан хидматитон арз кардам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд :касики худишро шабихи қовми мекунад жузви хамон қовм хисоб мешавад ,барои дунё ва қазоватхойи мост .Холо қовми мусалмон аст ё кофар ? Хар касики “зохиран ” дини ғейри аз дини ислом онхам аз тариқи охарин фристодашро интихоб кунад ,барои чанин интихоби дар ин дунё кофар аст. Аммо ,азоб дар дунё ва охират барои ахли фитрайики дар мужовирати пейравони охарин фристода набуданд ва паёми охарин фристода хам ба онхо нарасида ,баъди аз иблоғи даъвати охарин фристода дар дунё азоб бароишон мебошад .Холо ,ин охарин фристода Мусо буда ё Ийсо ё Мухаммад алайхимуссалом вассолат. Чанин афроди дар дунё машмули қонуни куффор мешаванд, аммо дар суратики ” хужжати набавий ” бар онхо иқома нашуда бошад ва дар қиёмат машмули ояи :

:« وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا» (اسراء/۱۵)

мешаванд.Бар ин асос ,дарёфти паёми охарин фристодайи аллох  “меёр ” мешавад.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(19-қисмат)

Масалайи нифоқ ва мунофиқин хам хаминтури аст. Яъни мумкин аст ек мусалмон баъзи аз вижагихойи мунофиқинро дошта бошад аммо бо доштани ин сифат аз доирайи ислом хориж намешавад ,балки мумкин аст мусалмони мужрим ва ё фосиқий бошад .Мунофиқ ,каси астки аз дарун эътиқоди ба дини ислом надорад ,аммо адойи мусалмононро дар меоварад ; аммо фосиқ ,каси астки ба дини ислом иймон дорад аммо дучори фисқ ва гунохи мешавад .Мусалмон мумкин аст “ноогохона ” ба баъзи аз сифати куффор ё мунофиқин ё мушрикин олуда шавад аммо бо вужуди онки хар ширк ва нифоқ ва куфри журм ва гунох хастанд ,аммо хар журм в гунохи боиси мушрик ё кофар ва мунофиқ шудани шахс намешаванд.

Мусалмон бо иқрори ба “ла илаха иллаллох ” ва ” Мухаммадур росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ”  ” ба сурати мужмал ” ба тоғут куфр мекунад ва ба аллох иймон меоварад ва бо анжоми аъмоли вориди доирайи ислом мешавад ( аммо мумкин аст алоими аз жохилият ва журм ва гунох хам дар у вужуд дошта бошад).

Дар баробар,мушрики кофар “ба сурати мужмал ” ба тоғут ё тоғутхойи иймон меоварад ва барои аллох шарик қоил мешавад ва куфр мекунад . (аммо мумкин аст алоими аз худопарасти фитрий ва гиройиш ба хубихо ва хатто ба баъзи аз қавонини шариатки , пас мондайи анбиёи хар қовми хастанд ё аз фархангхойи исломий ба у расида хам ,гиройиш дошта бошад.)

Замоники шахс ба тоғут иймон меоварад дар воқеъ воса худиш илохи тўлид намуда ва шарики дар кинори аллохи мутаол дуруст кардаки ; дар мавориди хос ё тамоми маворид ,вижагихойики мухтасси аллох хастандро ба ин худойики худиш тарошида эъто мекунад ,чанин шахсики хориж аз шариатхойи осмоний аст мушрик  (секуляр ) аст. Фарқ надорад ин шарикики қарор дода санг ё чуп ,мох ва хуршид ва дарахт ,гови хиндухо ,порламони секуляристхо ва қабри авлиёи аллох бошад ,Абдуллох Ужалон ,Борзоний ,Мухтадий ва амсолихим ,соири бутхо ва худоён бошанд ,ё хар махлуқи дигарики онро ба тоғут табдил карданд ва дар мавориди дилхохи уро шарики аллох намуданд.

Холо ,каси дар баробари ин мушрикини кофар мегуяд : ” ла илаха ” яъни куфр ба тоғут ва пушти сариш ” иллаллох ” хам мегуяд ва иқрор мекунад ба Мухаммад росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,аммо боз хам  “ноогохона ” дучори иштибохоти дар хамин куфр ба тоғут ва иймон ба аллох мешавад .Яъни дар хамон ” ла илаха- иллаллох ” дучори иштибохоти ғейри амдий мешавад.Дар дарси чист ? Ва мусалмон кист ? Дар ин замина ба сурати мухтасар тўвзих додемки барои чанин мусалмони бояд масоили шурути такфир ва мавонеъи такфир ва иқома хужжати набавий ва масоили ин чанини риоят шавад то инки бигуем ин шахс ” огохона ” ва амдан ва ба мейли худиш иймон ба тоғутро жойгузини иймон ба аллох намуда, ва хамон турики бо яқин вориди ислом шуда ,бо яқин хам аз он хориж шуда ,на бо шак ва шубха .

Бахши аввали аз дарси имруз дар мовриди душманшиносиро тамом мекунем ва суроғи пурсишхойи дустон меравемки ба ин бахш аз дарсимон марбут мешаванд.

1 – Салом :меёр барои кофар будан афроди аз миёни ахли китоб ва мушрикин онхам қабли аз омадани хотамул анбиё чи буда аст? Чун ин афрод дар жохилият зиндаги мекарданд.

Замоники мо аз асри жохилият  қабли аз ислом сухбат кардем ин нуқтаро матаважжих шудемки аллохи мутаол ба жохил будани ин ашхос гувохи медихад ; аммо боз жахли ин куффор монеъ аз такфири онхо ва мужозоти дунёвий онхо ,дар сурати сарпичи аз қавонини шариати аллох ,намешавад .Оёти зиёди ба ин мухим ишора карданд мисли :

: «وَإِنْ أَحَدٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ» (توبه/۶)

Дар инжо хам шахсиро мушрик номида ва хам ба жохил будани шахс ишора карда аст,дар холики на каломуллох тавассути росулуллох саллаллоху алайхи васалламро шанида ва на росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам сухбати карда ва хужжати аз тарафи пайғамбар хам бар у иқома нашуда аст.Медонемки мухтавойи даъват тамоми пайғамбарон куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ё ” ла илаха иллаллох ” буда онхам аз коноли охарин фристода ва охарин фристодаи қабли аз росулулох хам саййидина Ийсо буда аст. Дар натижа ,жахл нисбат ба охарин шариати ислом монеъ аз он намешавадки ба чанин ашхоси бигуем мушрик ё кофар. Инхо қабли аз шариати пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам дар баробари шариати қабли аз он мушрик ва кофар шуданд . Ва ба хамин тартиб ,ин силсила идома дошта то аввалин пайғамбар .Барои хамин астки қадамати мушрикин ё секуляристхо ба қадамати торихи башарият бармегардад.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(18-қисмат)

Бахши дигари ислом, иймон ба аллох ва “иллаллох ” махсуб мешавад ,яъни зимни инкори тамоми золимин ва туғёнгирон танхо қонуни шариати аллох ба унвони жойгузин интихоб мешавадки зулми дар он вужуд надорад . Дар ин сурат ,агар ғейри мусалмонони бахши аз сифати ник ва пасандидайи куфр ба тоғут ва инкор намудан аъмол ва қавонини золимонаро дар худ дошта бошанд ,ё аз бисёри аз вижагихойи иймон ба аллох хам бархурдор бошанд ; зимни эхтиром ба ин аъмоли онхо ,таъйиди онон ва ташвиқи дигарон ба анжом додани чанин аъмоли ,аммо онхоро наметавонем вориди доирайи ислом кунем.

Метавонем бигуем фалон ғейри мусалмоники дар кориш назм дорад ё хуқуқи ижтимоийро дар ронандаги ё …….риоят мекунад ,ё сидқ дорад ,беозор аст ,кориш ба арзишхойи исломий наздиктар аст аз мусалмоники дар кориш назм надорад ё худруйи худишро дубла порк мекунад ,ё ба алоими рохнамойи ва ронандаги таважжухи надорад ,дуруғгуст ва мардум озорий мекунад ; мегуем ин ғейри мусалмон он кориш бехтар аз мусалмони астки журм мекунад он кориш ба арзишхойи исломий наздиктар аст то он мусалмон .Аммо дар хар сурат ,ғейри мусалмон жузви куффори махсуб мешавадки сифати хуби дорад ва баъзи аз сифати муслиминро дорад ва ин сифати хуб уро вориди доираи ислом намекунад . Ва мусалмон хам боз мусалмон хисоб мешавад ,аммо мусалмоники мужрим аст ва баъзи аз сифоти ғейри муслиминро дорад ва ин вижагихойи мужримона уро аз доирайи ислом хориж намекунад.

Адами дарки ин нуқтаи мухим ва баъзи аз сифати ник ва пасандидайики дар куффор дида мешавад ва дар баробар ,ошуфтагихойики дар рафтори баъзи аз муслимин ба далили набуди қудрат ва назми хукумати исломий мушохада мешавад ,боис шуда барои иддаи чанин таваххумиро ба вужуд биёварадки ин вижагихо ва сифати махдуд ,мухимтар аз мусалмон будан аст ва эътиқод ба дини ислом чандон ахамияти амалий бароишон надорад .Ба хамин далил ,хамин шубхайи хатарнок онхоро ба рохати ва ба осони ба самт ва суйи дини секуляризм ва куффор мекашонад. Ва онхоро ба самт ва суйи пиёда кардани барномахо ва ахдофи секуляристхо мекашонад. Чунончи касони чун Гилоний мегуянд : мейбухур минбар бисузон ……мардум озорий накун .Мейхурдан ва минбар сузондан назди онхо яъни болотарин куфр ва гунохики метавон муртакиб шуд .Ба забони содатар яъни ибохагари дар дин ва анжом додани хар куфри дар дин ба шартики муртакиби мардум озорий нашави.

Ин жохилхо намефахмандки мехурдан ва минбар сузондан хам новъи мардум озорий аст , ва шахс метавонад зимни иймон ба аллох ва қонуни шариати аллох амали солих хам анжом бидихад ва еки аз аъмоли солих пархез аз мардум озорий аст.Пархез аз ғил ва ғаш дар муомала ,пархез аз ришва додан ва ришва гирифтан ,носазогуйи ,камсабр ва тахаммул будан дар жомеъа ва ……..сифати дигар муслимин хастандки агар муслимин хам ба онхо амал накарданд асли қонун ва шариати аллохро наметавон зери суъол бурд ,балки ин мусалмон мужрим астки бояд зери суъол биравадки қонун шикани кардаки қонуни шариатро риоят накарда аст.

Дар ин сурат ,хамчунонки ек кофари покдамони ростгуйи муборизи ришва нагири  носазонагуйи машруб нахури муназзами хушахлоқро ,зимни эхтиром ба ин сифат ва ташвиқи у ба инки аз сифати бештари муслимин бахраманд шавад, бо ин вужуд ,наметавонем уро вориди доирайи ислом кунем ва уро мусалмон биномем ё наузу биллах уро бехтар аз мусалмон бидонем ; ва он мусалмони мужрим хам модомики журмхоишро халол надонадро наметавонем аз доирайи ислом хориж кунем ва уро хам радифи куффор бидонем .Мусалмон дар хар сурати мусалмон аст ва кофар хам кофар.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(17- қисмат)

Мисоли дигарики метавонад ба мо бигуяд жомеъайи куффор бо инки ” ба сурати мужмал ” ба тоғут иймон доранд ва аз ахлоқи ақидатий дини ислом фосила доранд, аммо ба ин маъни нестки аз кулли сифати писандидайи ахлоқи умумий хам фосила гирифта бошанд ; ишора ба ин воқеийят торихий астки ахлоқи писандида ва сифати нику дар бейни тамоми ақвоми жохилий ёфт мешавадки ,ин сифат хам пас мондахойи таъолими пайғамбарон ва анбиё дар миёни он  қовм аст ; чун било истисно барои хар қовми росули фристода шуда аст :

: «وَ لَقَدْ بَعَثْنا في کُلِّ أُمَّةٍ رَسُولاًأَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ»،

Илова бар онки барои хар  қовми пайғамбари фристода шуда ,ақвом нез бо екдигар муровидоти фарханги ва ахлоқий доштанд ва интиқоли сифати ақвом ба хамдигар амри тадрижий ,нарм ва пейваста буда ва хаст. Бар хамин асос дар ислом ба фазоил ва ахлоқи писандидайи умумий асри жохилияти хар қовми ,дар қолиби урф то онжойики тазоди бо қавонини шариат надошта бошанд,амал мешавад.Мисли мехмоннавози ,пархез аз дуруғгуйи ( тасаввур кунид Абу Суфён хатто хозир нашуд пеши Хираклиюс дуруғи дар мовриди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам душмани шумора еки худ бигуяд ) ё мисли : сабр ,назм ,худконтроли ,дилсузи (  мисли Абул Бахтарий ) ,бахшандаги ,пархез аз носазогуйи ва умури дар заминайи дипламоси умумий ва ……..мо аксаран ин сифатро дар миёни мушрикини асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва қабл ва пас аз он ,хатто дар замони хол дар миёни жохилиятхойи мухталифи турк,араб ,форс,курд ,паштун ва ……..дидаем .Дар бахши мухтас кардани ибодат барои қонуни шариати аллох ё дар заминайи иймон ба аллох мо ба алоими аз иймон ба баъзи аз арзишхо ва қавонини шариати аллох дар миёни ғейри муслимин бар мехуремки ғейри қобили инкор аст.Мисли : мубориза дар рохи рифохи мурдум ,мубориза дар рохи ижоди амнийяти умумий ,даража банди миёни душман , пазириши шўро ба унвони маржаъи тасмимгири ( чун дорун надва дар макка ё сақифайи бани соида дар мадина дар он замонхо ) алъон хам эътиқод ба шўро ба унвони маржаъи тасмимгири дар миёни кишвархойи коммунисти мисли Чин ,Кареайи шимолий ,шўравий собиқ ё мисли иттиходи хавл нуқоти муштарак ,пархез аз тафарруқ дар баробари душмани муштарак ,табъийят аз рахбарики интихоб карданд ,пархез аз так руйи ,гиройиш ба шўро ва мудирийяти жамъий ,адами истефода аз машруботи маст кунанда ва маводи мухаддир ,дури аз беиффати ва ……..инхо чизхойи хастандки арзишхо ва қонуни шариати аллох хастандки дар миёни муслимин хам роижанд.

Бидуни шак ,дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва дар миёни қурайш ба сурати умумий ,хам гурснаги нубуд ва рифох буд ,ва хам дар кинори ин рифохи умумий ,тарс вужуд надошт ва дар зиндаги шахсий инсонхо озодий ва амнийят хоким буд. Ин рифох ва амнийят хамчунин имруз дар Европо ва Амрико аз тариқи чаповули сирватхойи дигар милал хам ба даст наёмада буд; балки манбаъи тужжори ( хуб ё бад ) барои он маърифий мешавадки аллохи мутаол дар мовридиш мефармояд :

«لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ* إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ* فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ* الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ».

Аммо, ин систем системи ноқис будки дар он қавонини тоғутхо бо арзишхойи ник ва пасандида махлут шуда буд , хуб ва бад хам қотиъ буд,ва ин ислом махсуб намешуд . Ва каси бо анжоми ин сифати пасандида вориди дини ислом ва доираи ислом намешуд. Чун хадафи нахоий башарият дар дунё хам фақат

«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

нест,балки рифох ва амнийят заминахойи муносиби хастандки кўмак мекунанд мухтас кардани ибодат барои аллох барои тамоми афроди жомеа ба нахви ахсантари анжом шавад .Хадафи ибодати аллох ва мухтас кардани қавонин ва барномахойи зиндагийи худ барои аллох аст. Кулли барномахойи зиндаги худро дасти аллох ва ба қавонини шариати аллох биспори .Ислом яъни куфр ба тоғут , ё хамон ла илаха  ва сипас иллаллох . Дар ин мархала ,мархалайи куфр ба тоғут ва ” ла илаха ” илова бар мубориза бо анвоъи зулмхо ва қавонини даст ва погири золимхойи бузург ,ек золими кучаки дигар жойгузин намешавад.Мисли хамин золимини хизби коргарони ужалон ,кумалахо ва демократхо ва ……..ки корномайи онхо бисёр сиёхтар ва палидтар аз золимини ғейри буми буда аст.Алъон хам хаминтури аст.

(идома дорад……..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(74- қисм)

Мумтанаах тоифасига харбий,хавфсизлик, ижроий кучларга эга бўлганлиги сабабли “аллохни шариатидаги қонунлар бўйича хукуматни ташкил бўлишига монеълик қиладиган” муртадларнинг барча гурухлари, жамоатлари, тоифалари, давлатлари шомил бўлади, шунинг учун хам уларга “аллохни шариатидаги қонунларга бўйсинмайдиган тўсиб қолувчи тоифа,жамоат” дейилади, улар ўзларини устида аллохни шариатидаги қонунлар хукумат қилишига хозир бўлишмайди ва ўзлари эга бўлган харбий ва башарий қудрат орқали аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилинишига монеълик қилишади. Худди туркияга ўхшаш мусулмонларни устида хоким бўлиб турган секуляр хукуматларни  ёки кумалага, демократларга, порти, екити,хозирги асрдаги мусайламайи каззоб ужалонни ишчилар хизбига  ўхшаган  секуляр ахзобларни мисол келтирса бўлади.

Мана бу кофир секулярларни хаммаси харбий қудратга эга бўлиб улар мана бу харбий қудратга ва аслахани кучига суянган холда аллохни шариатидаги қонунларга бўйинсинишмайди, хатто аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилинишига монеълик хам қилишади. Пикака сариконийда нима учун жанг бошлаган? Улар  айтишардики, бизлар бу ердаги   эскилик бўлмиш  ислом судлари одамларни устида хукм чиқаришига рухсат бермаймиз. Сариконийда ёки раъсул айнда курдларнинг мусайламайи каззоби ужалонни ишчилар хизби жанг бошлашига сабаб бўлган ягона далил мана шу омил бўлган эди, улар бошлаган жанг хали хануз инсоний талафотларга боис бўляпти, бўлиб хам бу талафотлар фи сабили америка ё фи сабили тоғутлар йўлида бериляпти.

 Мана бундай қуролланиб жанг қилган ва исломий хукуматни ва мусулмонларни сафига қарши сафга терилиб олган  муртадларни аёлларига,фарзандларига муносабат билдириш бўйича, жамиятни рахбари “ўзидаги мавжуд вазиятга муносиб равишда” қарор қабул қилади. “кундалик эхтиёжлар” жамиятни рахбариятига уларга нисбатан қандай қилиб муомал қилишни ўргатади. Мана бундай ахкомларни татбиқ қилишда мусулмонларнинг рахбариятининг “мусулмонларни мавжуд вазиятларига муносиб равишда ,замон ва маконга мос келадиган янги асрдаги фиқхга” кўра чиқарилган  раъйи бўйича содир қилинади.

Яъни бир замонда рахбарият мана бу гурух хақида  бир хил раъй билдирган бўлса, бошқа бир замонда эса бошқача раъй билдириши хам мумкин; ёки бўлмасам бир маконда бир нарсани ижро қилган бўлса, бошқа бир замонда эса бошқа нарсани ижро қилиши хам мумкин. Бу мусулмонларнинг мавжуд вазиятларига муносиб равишда жамиятни рахбарияти томонидан ташхис бериладиган ва қарор қабул қиладиган масаладир.

Абу Бакр розиаллоху анхуни замонида хам жангчи,монеълик қилишга қодир (мумтанаъах) муртадларнинг аёлларини,болаларини қул сифатида олинганини кўрганмиз, аммо Умар розиаллоху анхуни замонида мана бу аёллар ва болалар қайтариб берилади, яъни Абу Бакр қилган ишни Умар қайтариб беради, мана бу ошкор ўзгаришдир, мана буни бемалол кўра оламиз. Бунга очиқ намуналардан бири Мухаммад ибни Али ибни Аби Толибни онаси Хавла бинти Иёсни қайтариб берилишидир.

Албатта росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам хавозоннинг секуляр кофирларини аёлларини,фарзандларини мусулмонларни ўртасида тақсимлаб бергандан сўнг, уларни қайтариб берган эдилар. Мана буни далили хукмдаги ихтилоф эмас, балки мана бу ўзгариш амирни ташхис бергани ва ўзига хос замон ва макондаги маслахатни назарга олингани сабабли бўлади, мусулмонлар амирини ўтмишдан қолган ва нусха қилинган  равишни қўллашга мажбур қилиб бўлмайди, ёки хатто бошқа диёрлардан нусха олишга  мажбурлаб бўлмайди. Хар бир диёр мана бу дастадаги хукмларни татбиқ қилишда ўзининг хос вазияти,шароитига тобеъ бўлади, чунки ундаги шароит бошқа диёрларга қараганда фарқли бўлиши мумкин.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(74- قیسم)

مُمتَنَعَه طائِفَه سِیگه حَربِی، حَوفسِیزلِیک،اِجرائِی کوُچلَرگه اِیگه بوُلگنلِیگِی سَبَبلِی ” اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بُویِیچَه حُکوُمَتنِی تَشکِیل بوُلِیشِیگه مانِعلِیک قِیلَه دِیگن” مُرتَدلَرنِینگ بَرچَه گوُرُوهلَرِی، جَماعَتلَرِی، طائِفَه لَرِی، دَولَتلَرِی شامِل بوُلَه دِی، شوُنِینگ اوُچُون هَم اوُلَرگه “اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه بُویسِینمَیدِیگن توُسِیب قالوُچِی طائِفَه، جَماعَت” دِییِیلَه دِی، اوُلَر اوُزلَرِینِی اوُستِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر حُکوُمَت قِیلِیشِیگه حاضِر بوُلِیشمَیدِی وَ اوُزلَرِی اِیگه بوُلگن حَربِی وَ بَشَرِی قُدرَت آرقَه لِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اِجرا قِیلِینِیشِیگه مانِعلِیک قِیلِیشَه دِی. حوُددِی توُرکِیَه گه اوُحشَش مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه حاکِم بُولِیب توُرگن سِکوُلار حُکوُمَتلَرنِی یاکِی کوُمَلَه گه، دِیماکرَتلَرگه، پارتِی، یِیکِیتِی، حاضِرگِی عَصردَگِی مُسَیلَمَه یِی کَذّاب اوُجَلاننِی اِیشچِیلَر حِزبِیگه اوُحشَه گن سِکوُلار اَحزابلَرنِی مِثال کِیلتِیرسَه بوُلَه دِی.

مَنَه بُو کافِر سِکوُلارلَرنِی هَمَّه سِی حَربِی قُدرَتگه اِیگه بوُلِیب اوُلَر مَنَه بُو حَربِی قُدرَتگه وَ اَسلَحَه نِی کوُچِیگه سوُیَنگن حالدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه بوُیِینسِینِیشمَیدِی، حَتَّی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی تَطبِیق قِیلِینِیشِیگه مانِعلِیک هَم قِیلِیشَه دِی. پِیکَه کَه سَرِیکانِیدَه نِیمَه اوُچُون جَنگ باشلَه گن؟ اوُلَر اَیتِیشَردِیکِی، بِیزلَر بُو یِیردَگِی اِیسکِیلِیک بوُلمِیش اِسلام سُودلَرِی آدَملَرنِی اوُستِیدَه حُکم چِیقَه رِیشِیگه رُحصَت بِیرمَیمِیز. سَرِیکانِیدَه یاکِی راسُ العَیندَه کوُردلَرنِینگ مُسَیلَمَه یِی کَذّابِی اوُجَلاننِی اِیشچِیلَر جِزبِی جَنگ باشلَه شِیگه سَبَب بُولگن یَگانَه دَلِیل مَنَه شُو عامِل بوُلگن اِیدِی، اوُلَر باشلَه گن جَنگ هَلِی هَنُوز اِنسانِی تَلَفاتلَرگه بائِث بوُلیَپتِی، بوُلِیب هَم بُو تَلَفاتلَر فِی سَبِیلِ اَمِیرِکَه یا فِی سَبِیلِی طاغوُتلَر یوُلِیدَه بِیرِیلیَپتِی.

مَنَه بوُندَی قوُراللَنِیب جَنگ قِیلگن وَ اِسلامِی حُکوُمَتنِی وَ مُسُلمانلَرنِی صَفِیگه قَرشِی صَفگه تِیرِیلِیب آلگن مُرتَدلَرنِی عَیاللَرِیگه، فَرزَندلَرِیگه مُناسَبَت بِیلدِیرِیش بُویِیچَه، جَمِیعیَتنِی رَهبَرِی “اوُزِیدَگِی مَوجُود وَضِیعیَتگه مُناسِب رَوِیشدَه” قَرار قَبوُل قِیلَه دِی. “کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَر” جَمِیعیَتنِی رَهبَرِیَتِیگه اوُلَرگه نِسبَتاً قَندَی قِیلِیب مُعامَلَه قِیلِیشنِی اوُرگه تَه دِی. مَنَه بوُندَی اَحکاملَرنِی تَطبِیق قِیلِیشدَه مُسُلمانلَرنِینگ رَهبَرِیَتِینِینگ “مُسُلمانلَرنِی مَوجُود وَضِیعیَتلَرِیگه مُناسِب رَوِیشدَه، زَمان وَ مَکانگه ماس کِیلَه دِیگن یَنگِی عَصردَگِی فِقه گه” کوُرَه چِیقَه رِیلگن رَعیِی بُویِیچَه صادِر قِیلِینَه دِی.

یَعنِی بِیر زَماندَه رَهبَرِیَت مَنَه بُو گوُرُوه حَقِیدَه بِیر هِیل رَعی بِیلدِیرگن بوُلسَه، باشقَه بِیر زَماندَه اِیسَه باشقَه چَه رَعی بِیلدِیرِیشِی هَم موُمکِین؛ یاکِی بوُلمَسَم بِیر مَکاندَه بِیر نَرسَه نِی اِجرا قِیلگن بوُلسَه، باشقَه بِیر زَماندَه اِیسَه باشقَه نَرسَه نِی اِجرا قِیلِیشِی هَم موُمکِین. بُو مُسُلمانلَرنِینگ مَوجُود وَضِیعیَتلَرِیگه مُناسِب رَوِیشدَه جَمِیعیَتنِی رَهبَرِیَتِی تامانِیدَن تَشخِیص بِیرِیلَه دِیگن وَ قَرار قَبوُل قِیلَه دِیگن مَسَلَه دِیر.

اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی زَمانِیدَه هَم جَنگچِی، مانِعلِیک قِیلِیشگه قادِر (مُمتَنَعَه) مُرتَدلَرنِینگ عَیاللَرِینِی، فَرزَندلَرِینِی قوُل صِیفَتِیدَه آلِینگه نِینِی کوُرگنمِیز، اَمّا عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ نِی زَمانِیدَه مَنَه بُو عَیاللَر وَ بالَه لَر قَیتَه رِیب بِیرِیلَه دِی، یَعنِی اَبُو بَکر قِیلگن اِیشنِی عُمَر قَیتَه رِیب بِیرَه دِی، مَنَه بُو آشکار اوُزگه رِیشدِیر، مَنَه بوُنِی بِیمَلال کوُرَه آلَه مِیز. بوُنگه آچِیق نَمُونَه لَردَن بِیرِی مُحَمَّد اِبنِ عَلِی اِبنِ اَبِی طالِبنِی آنَه سِی خَولَه بِنتِ اِیاسنِی قَیتَه رِیب بِیرِیلِیشِیدِیر.

اَلبَتَه رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم هَم هَوَزاننِینگ سِکوُلار کافِرلَرِینِی عَیاللَرِینِی، فَرزَندلَرِینِی مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه تَقسِیملَب بِیرگندَن سوُنگ، اوُلَرنِی قَیتَه رِیب بِیرگن اِیدِی. مَنَه بوُنِی دَلِیلِی حُکمدَگِی اِیختِلاف اِیمَس، بَلکِی مَنَه بُو اوُزگه رِیش اَمِیرنِی تَشخِیص بِیرگه نِی وَ اوُزِیگه خاص زَمان وَ مَکاندَگِی مَصلَحَتنِی نَظَرگه آلِینگه نِی سَبَبلِی بوُلَه دِی، مُسُلمانلَر اَمِیرِینِی اوُتمِیشدَه قالگن وَ نُوصحَه قِیلِینگن رَوِیشنِی قوُللَشگه مَجبُور قِیلِیب بوُلمَیدِی، یاکِی حَتَّی باشقَه دِیارلَردَن نوُصحَه آلِیشگه مَجبُورلَب بوُلمَیدِی. هَر بِیر دِیار مَنَه بُو دَستَه دَگِی حُکملَرنِی تَطبِیق قِیلِیشدَه اوُزِینِینگ خاص وَضِیعیَتِی، شَرائِطِیگه تابِع بوُلَه دِی، چُونکِی اوُندَگِی شَرائِط باشقَه دِیارلَرگه قَرَگندَه فَرقلِی بوُلِیشِی موُمکِین.

(دوامی بار…..)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(74- قسمت)

طائفة الممتنعة، شامل تمام گروهها، جماعتها، طوايف و دولتهای مرتدی می شوند كه به دليل نيروهای نظامی، امنيتی و اجرايی كه دارند «از تشكيل حكومت قانون شريعت الله ممانعت و جلوگيری مي كنند» به همين دليل به آنها «طائفه و جماعت بازدارنده و زيربارِ قانونِ شريعت نرو» می گویند كه حاضر نيستند قانون شريعت الله بر آنها حكومت كند و با قدرت نظامی و بشری كه دارند از اجرایی شدن قانون شريعت الله جلوگیری می کنند.مثل همین حکومتهای سکولار حاکم بر مسلمین مثل ترکیه یا همین احزاب سکولار و مرتد کومله ها، دمکراتها، پارتی، یکیتی و حزب کارگران اوجالان مسیلمه ی کذاب معاصر کردها و سایر حکومتها و احزاب سکولاری که مشابه آن ها هستند.

 این کفار سکولار، همگی قدرت نظامی دارند و با توسل به همین قدرت نظامی و با توسل به اسلحه زیر بار قانون شریعت الله نمی روند و حتی برای تطبیق قانون شریعت الله مانعی می شوند. پ.ک.ک در سریکانی به چه دلیل جنگ را شروع کرد؟ می گفت ما اجازه نمی دهیم کهنه پرستی به قول خودش اسلام، دادگاه هایی که آنجا وجود داشتند بر مردم تحکیم کند. تنها دلیل شروع جنگ حزب کارگران اوجالان مسیلمه ی کذاب کردها در سریکانی یا رأس العین که استارت آن را زد همین عامل بود و جنگی را شروع کرد که هنوز دارد کشته می دهد، آن هم فی سبیل آمریکا و فی سبیل طاغوت ها.

در چگونگی برخورد با زن و فرزندان چنین مرتدین مسلحی که علیه مسلمین جنگیده اند و در برابر حکومت اسلامی و مسلمین صف آرائی کرده اند تنها رهبریت جامعه است که «متناسب با وضع موجود خود» می تواند تصمیم بگیرد. «نیاز روز» است که به رهبریت جامعه می آموزد چگونه با این ها برخورد کند. تطبيق اين گونه احكام تابع رأی رهبريت مسلمين است كه «متناسب با وضع موجود  مسلمين، فقه معاصر و متناسب با زمان و مكان» صادر می شود.

یعنی ممکن است در زمانی رهبریت یه رأی بدهد و در زمان دیگری رأی دیگری در مورد این گروه بدهد؛ یا در مکانی یک چیزی را به اجرا در بیاورد و در مکان دیگری چیز دیگری را به اجرا در بیاورد. این متناسب با وضع موجود مسلمین است که رهبریت جامعه چنین قدرت تشخیصی را دارد و می تواند تصمیم بگیرد.

ديديم كه در زمان ابوبكررضی الله عنه هم زنان و کودکان مرتدین جنگنجوی بازدارنده (ممتنعه) به عنوان برده گرفته شدند، اما در زمان عمر رضی الله عنه اين زنان و كودكان برگردانده شدند یعنی کاری را که ابوبکر کرده بود او برگرداند و این تغيير آشكاری است، راحت آن را مشاهده  کردیم .نمونه ی آن برگرداندن خَوْلة بنت إياس مادر محمد بن علی بن ابی طالب رضی الله عنهما نمونه ی بارز اين رويداد است.

 البته، رسول الله صلی الله عليه وسلم هم پس از آنكه زنان و فرزندان كفار سکولار هوازن را در ميان مسلمين تقسيم کرد دوباره آنها را برگرداند. اين دليلی بر اختلاف در حكم نیست، بلكه اين تغييرات به تشخيص امير و مصالحی كه در زمان و مكان خاص در نظر گرفته می شود برمی گردد و نمی توان امیر مسلمین را ملزم و مجبور به اتخاذ یک روش کلیشه ای از گذشته کرد، یا حتی نمی توان او را مجبور به کپی برداری از سایر سرزمینها نمود. هر سرزمینی در تطبیق این دسته از احکام و قوانین تابع شرایط و وضع خاص خودش است که ممکن است با شرایط و وضع موجود سایر سرزمینها متفاوت باشد.

(ادامه دارد……)