وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(16-қисмат)

Мо дар заминайи мубориза бо золимин мехохем ихтилофотишонро бигуемки дар ин жомеъа гуруххойи мухталифи бо салоиқи мухталиф вужуд доранд.Дар заминайи мубориза бо золимин мо пеймонхойи зиёдийро ё иқдомоти фарди зиёдийро хам дар асри жохилияти ула ё кунуний дадаем ,ва алъон хам пеймонхойи ин чанини зиёдийро дидаем .Хийли аз ахзоби секуляри кофар ва муртади махаллий хам вужуд дорандки муддаий хастанд мехўханд барои хўндан ба забони модари ,аз бейн бурдани фосилайи табақоти ,озодихойи ақидатий ва шахсий ва ғойрих аз коноли диктаторий секуляризм бо тоғутхойики аз худишон бадтар хастанд мубориза кунанд .Яъни ек тоғут ,золим ва бути кучаки махаллийро жойгузини тоғут ,золим ва бути бузурги ғойри бумий кунанд.Зохиран жойгузини ек тоғут ва шарри кучаки ба жойи ек тоғут ва шарри бузурги чизи хуби аст , жойгузини ек тоғути фосиди кучак ба жойи тоғути фосидтар аз он наметавонад чизи бади бошад .Инро мо ба каррот дар жавомеъи мухталиф дидаем .

Дар воқеайи торихий жанги бейни  Эрон ва Рум хам дидаемки аллохи мутаол дар сураи Рум ба он ишора мекунад , ё дар хинд Ганди ,Африқои жунубий мондало ва ……..дидаемки дар мавориди бадтар ё бехтар аз золими қаблий амал карданд .Мухим ин аст ,тоғути кофарики бовархойиш ба қонуни шариати охарин росулуллох саллаллоху алайхи васаллам наздиктар аст ,мо ба пийрузийи он бар тоғутики бовархойиш аз мо дуртар мебошад хушхол мешавем.

Аммо ,ин жоба жойи барои худи куффор ва жавомеъики бар асоси иймон ба тоғут идора мешавад метавонад муфид бошад ,на барои хокимият бар муслиминки ,иддаи аз амома ба сархо дар хамин референдуми тоғутхойи муртади курд дар Курдистони Ироқ ба нахви аз хокимият ёфтани тоғутхойи жинояткори бар муслимин химоят кардандки фиқхи мазхабийики худишон иддаоишро доранд хеч шакки дар куфр ва иртидоди ин тоғутхо надорад. Замоники аллохи мутаол дар баробари шубухот ва жанги равоний мунофиқин мефармояд :

:«وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرينَ عَلَي الْمُؤْمِنينَ سَبيلاً» (نساء/141)

Эъломи ин асл асосий астки ,аллохи мутаол хеч рохиро қарор надодаки аз ин рохи куффор битавонанд бар муслимин хокимият дошта бошанд . Аммо ,ончи мо аз ин муллохо ва амома ба сархо ва ахзоби ба зохир исломгиройи мунхариф дидаем чизи ғейри аз ин буд.

Инхо мехостанд хамчунин куфристонхойи Ўзбакистон ,Тожикистон ,Туркманистон ,Туркия ,Покистон ,Бангладеш ,Арабистон ,Миср ва …….ба тўлиди ек куфристон дар миёни курдхойи мусалмон мақбулияти жахоний бибахшанд .Инхо доройи сифати хамон касони хастандки аллохи мутаол дар ояи баъди дар мовридишон мефармояд :

«إِنَّ الْمُنافِقينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ»(نساء/142)،

Хамоно мунофиқин бо худо нейранг мекунанд дар холики худостки онхоро фариб медихад .Ин мунофиқсифатон ,хамон касони хастандки мо мажбур хастем ба далили вужуди муслиминики атрофишонро гирифтанд онхоро дар дунё мусалмон хисоб кунем то замоники дар сафи куффор алайхи муслимин қарор нагирифта бошанд. Хар чандки ижтиходоти ғалати мусалмонониро дар ин замина нодида намегирем.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.
 

(15- қисмат)

Ё мисли жанги ухуд ,агар қавонини жангро риоят накуни ва вахдати фармондехи ва вахдати дастур надошта боши ; пайғамбари худо хам дар сафи ту бошад боз шикаст мехури ва ғейри муслимин пируз мешаванд . Дар инжо суннати аллох ба далили вужуди росуллуллох саллаллоху алайхи васаллам тағйир намекунад холо чи бирасад ба вужуди шумохо ва амсоли мохо .

Ба хар андоза ек мусалмон бо тафрақа ,ва дурий аз вахдат ,аз қонуни шариати аллох сарпичи мекунад ; ба хамон андоза аз рахмати аллох махрум мешавад , ва мусибат ва залили уро рахо намекунад ,мушрикин ва куффор бар онхо пируз мешаванд .Ва инхо маззаи талхи шикастро дар дунё тахаммул кунанд , ва дар сарзаминхойи чун андалус пас аз қарнхо хукмрони барчида шаванд . Дар баробар ,он даста аз мушрикин ва куффорики дар масалаи вахдат ва касби қудрат ,суннати ла ятағоййир ва собити аллохро риоят карданд ба пирузий дар дунё мерасанд.

Тасаввур кунид хаммайи фирақ медонандки қуръон ,пайғамбар ,қибла ,бехишт ва жаханнам ва ғойрих фирқаи мухолифиш хамон астки у ба онхо эътиқод дорад ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам фристодаи аллох аст ,аммо аз пейравони он фирқаи мухолифки дучори гунох ё журми шуданд ,бештар аз мушрикин ва куффори аслий безор хастанд ва дар пораи маворид инхоро бадтар аз куффори аслий хам медонанд. Оё чанин мурдумони мустахаққи рахмати аллох хастанд ё ғазаб ва мужозоти аллох ? ки аллох дар ояи қаблий хамчунин тўфон ва зилзила аз тафарруқ ёд мекунад . Яъни тафарруқ ,хам балойи аст  мисли зилзила ва тўфон ва шояд бадтар. Зилзила ва тўфон зиёд тул намекашад ва инсонхойиро дар ек замон бо худиш мебарад аммо тафрақа мумкин аст солхо ва балки қарнхо давом дошта бошад ва инсонхойи зиёдийро ба коми фасод ва нобудий ,марги тадрижий ва кушт ва куштор бикашонад.

Куштори муслимин тавассути хамдигар ва шикасти онхо дар хамма жо ва тасаллути куффори секуляр бар онхо ,ек новъи кейфари гунох барои муслимини мужрими астки қадри неъмати вахдат ва қудрат ноши аз он ва қудрати ноши аз амал ба қонуни шариати аллохро намедонанд.

Хукумати исломий ва шўройи улил амр ноши аз онки аз коноли он уммати вохид ва ижмоий вахид ба вужуд меояд абзори арзишманди астки аз дасти мусалмонон рафта ва танхо дар сурати иттиход метавонанд дубора ба он даст ёбанд . Мо бояд бифахмем чи чизи геронбахойиро аз даст додаем то дубора ба фикри ба даст овардани он бошем , ва харгиз  наметавонем ба он даст пейдо кунем магар аз коноли вахдат ва қудратики аз вахдат ноши мешавад.

Аммо дар баробар ,яхуд мўътақидандки пайғамбари насронийхоро куштанд ;дуруғ мегуянд ва ле хаммаи онхо ингуна эътиқод доранд ва насронийхо хам онхоро кофар медонанд . Аммо ,боз мебинем инхо ба хамрохи бисёри аз мусалмонзодахо ,будоийхо ,барахманхо ва язидийхойи шайтонпараст ва ……..тахти парчами секуляристхойи чун амрико алайхи мусалмонони шариатгаро муттахид мешаванд ва ба қудрати даст меёбандки ин қудрат мухтасси муслимин аст аммо онхо сохиби он шуданд.

Зикри мисолхойи тулоний ба ин далил будки ба шумо азизон бигуем жомеъаи куффор бо онки ” ба сурати мужмал ” ба тоғут иймон доранд , ва ” ба сурати мужмал ” ба ислом иймон надоранд ,ба ин маъни нестки онхо ба сурати мутлақ аз тамоми сифатхойи нику ва арзишхойи хаётий барри бошанд. Дар натижа ,дар миёни пейравони жохилият ва тоғут ,инсонхойи мухталифи бо рафторхойи мухталифи ёфт мешаванд .Ба далили хамин ихтилофоти ғейри қобили инкор астки ,танхо системики метавонад инхоро дўври хам жам кунад системи демокраси ва қабули аксарият мебошад .(идома дорад……

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(14- қисмат)

Яъни ек арзиш ё зидди арзиш мумкин аст хамчунин саломати ё беморий миёни муслимин ва куффор шиновар бошад ,шахс риоят кунад ва солим бимонад ва ё риоят накунад ва мариз шавад ва дар ингуна маворид саломатий ё беморий кори ба мусалмон ё кофар будани шахс надорад .Ек мисоли қуръоний бизанем:

Масалан аллохи мутаол дар мовриди беморийи тафрақа ва хатароти ноши аз он мефармояд :

وَلَا تَکُونُواْ مِنَ الْمُشْرِکِینَ* مِنَ الَّذِینَ فَرَّقُواْ دِینَهُمْ وَکَانُواْ شِیَعاً کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ (روم/31-32)،

Ва аз замраи мушрикон нашавид .Аз он касоники дини худро пароканда ва бахш бахш карданд ва ба дастахо ва гуруххойи гуногуни тақсим шуданд .Хар гурухи хам ба ончики наздиш хаст хушхол аст .Нигох кун ,аллохи мутаол дар мовриди ин бемори мегуяд ингуна набошид.

وَ أَطيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُکُمْ وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرينَ (انفال/46)،

Ва аз худо ва пайғамбариш итоат намойид ва ( дар миёни худ мунозаа ва ) кишмикиш мекунид (ки агар кишмикиш дармонда ва нотавон мешавид ва шукух ва хайбати шумо аз миён меравад (ва тарс ва харроси аз шумо намеравад ). (хийли мухим аст ,) сабр ва шакибойи кунидки худо бо собирон аст. Хийли аз мусалмонхо сабр ва шакибойи намекунанд хатто худишон омили тафриқа мешаванд ва тафриқа бештар мешавад.

 إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ ۚ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ (انعام/159)،

Бегумон касоники дини худро пароканда ва тика –тика мекунанд ва даста-даста ва гурух –гурух мешаванд ту ба хеч важх аз онон нести ва ( хисоби ту аз онон жудо ва )сарукоришон бо худост ва худо ишонро аз ончи мекунанд бохабар месозад ( ва сазойи ононро хохад дод ).

قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلي‏ أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْکُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِکُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِکُمْ أَوْ يَلْبِسَکُمْ شِيَعاً وَ يُذيقَ بَعْضَکُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ کَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ (انعام/65)،

Бигу :худо метавонадки азоби бузурги аз болойи саритон (мисли тўфон ) ва ё аз зери похойитон ( мисли зилзила ) бар шумо бигуморад ва ё даста-даста ва пароканда гардад ва бархи аз шуморо ба жони бархи дигари биндозад. Бинигарки чигуна оётро баён ва ровшан мегардонем то балки бифахманд.

Холо ,ин алоим ва бемори буд ва ин тахдиди аллохи мутаол буд дар мовриди онхо. Холо дастаи аз пейравони тоғут мефахманд ва аз ин қонуни шариати аллох пейравий мекунанд , ва бо тамоми салоиқ ва ихтилофотики бо хам доранд жихати хифзи манофеъи дунёвишон бо хам муттахид мешаванд , ва табиий астки вахдат хам ,яъни қудрат . Дар баробар , муслимин бо онки бу кулли шариат иймон доранд ,аммо дар амал аз ин қонун пейравий намекунанд ва дучори тафрақа ва фашал шуданд , ва чанон убухати муслимин ба далили ин тафрақа аз бейн рафтаки каси аз онхо хисоб намебарад.

Дар инжо қонун еки аст ,вахдат дошта бош то қудратманд боши ; тафрақа дошта бош то залил ва нобуд шави . Ин еки аз суннатхойи аллох дар дунёст .Мисли ронандаги ,қавонини барои ронандаги ижод шуда ва роххойи барои ёдгирийи ронандагий хам вужуд дорад. Холо агар мусалмон боши ва ронандагий балад набоши ва аз қавониниш пейравий накуни ,хам худро нобуд мекуни хам тамоми сарнишинонро , ва агар фард ғейри мусалмон бошад ,аммо ронандагийро ёд гирифта бошад ва қавонинишро риоят кунад худиш ва соиринро ба мақсад мерасонад.

Мусалмон асбоби залилий ва нобудий ва дурий аз рахмати аллохро барои худиш фарохам мекунад , ва дар ин маворид худишро шабихи мушрикин мекунад ; аммо дар баробар ,мушрик кофар асбоби вахдат ,қудрат ва сурурий дар дунёро барои худиш фарохам мекунад ва дар ин рох аз қонуни шариати аллох пейравий карда аст. Равиши инқилоби октябр тавассути ленин дар русия ва вокуниши муслимин дар ин дўвра  дақиқан нишон медихадки ленин бештар ба равиши инқилоби исломий наздиктар буда то муслимини тахти султайи русия , дар натижа ленин ба қудрати дунёвий мерасад ва муслимин залил мешавандки то алъон хам залиланд дар хамон қисматхойи русия.(идома дорад……

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(13- қисмат)

Аллохи мутаол қудрати ташхиси касоники бо куффор хастанд аммо мумкин аст мусалмон шаванд , ё ононики дар миёни мусалмонон хастанд аммо мумкин аст мунофиқ бошандро ба инсон надода ,танхо метавонад мисли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дуо кунад ва умидвор бошад фалон шахс кофарики дорои сифати никуйи аст мусалмон шавад .Дар натижа ва тибқи зохир ,мо танхо ду гурухро мешносем : 1 – мусалмон .2 – кофар . Ва гурухи севуми вужуд надорад.

Бале ,инсонхойи вужуд дорандки ” ба сурати мужмал ” ба тоғут иймон оварданд ва хозир нестанд аз қавонини аллохки аз коноли охарин пайғамбариш фристода шуда итоат кунанд ва мажмуъайи ошифта ва нохамгун дар ақоид ва хатто рафторхойи шахсийро ташкил медихандки ; мо тибқи зохир ,онхоро жузви куффор хисоб мекунем.

Холо ,мумкин аст касони аз хамин жомеъайи куффор хам вужуд дошта бошандки баъзи аз вижагихойи дини ислом дар мубориза бо тоғутхоро ижро кунанд ,ё мумкин аст аз миёни хазорон мовридики дар қонуни шариати аллох жо мегиранд ,ва ё урфхойики дар назари ислом мутлубият доранд ,мисли зери бори зур нарафтан ,хақталабий ,тавозеъ ,ғейрат ва шахомат ,дилсузий ,новъи дусти ,эхтиром ба волидейн ,хифзи силайи рахм ,дифоъ аз мазлумин ва мавориди инчанинро риоят кунанд ва ба унвони хуб миёни бадхо шинохта шуда бошанд,аммо дар хар сурат жузви куффор хисоб мешаванд.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд :

:«تَجِدُونَ النَّاسَ مَعَادِنَ خِيَارُهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ خِيَارُهُمْ فِي الْإِسْلَامِ إِذَا فَقِهُوا، وَتَجِدُونَ خَيْرَ النَّاسِ فِي هَذَا الشَّأْنِ أَشَدَّهُمْ لَهُ كَرَاهِيَةً، وَتَجِدُونَ شَرَّ النَّاسِ ذَا الْوَجْهَيْنِ الَّذِي يَأْتِي هَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ وَيَأْتِي هَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ».[1]

Хамон касики дар замони жохилият бехтарин буд ( аз назари ахлоқ ва дигар авсофи писандида ) дар ислом хам бехтар аст.Инхо бар асари жахолат ва тақлид ,”ба сурати мужмал ” зимни адами эътиқод ба дини ислом ,ба сурати мужмал ба тоғут иймон оварданд .Монанди Абул Бахтарий дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ё тамоми сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар замони жохилият,ғейри аз Али ибн Аби Толиб карамуллохи важхах . Дар ин сурат ва дар ин гирудор на пейрвони дини ислом ва на пейравони куффор мажмуъайи ек дастиро ташкил намедиханд. Хамчунинки мумкин аст ек мусалмон дар иймон ба аллох дар даражоти мухталифи қарор бигирад,ва хатто муртакиби аъмоли шавадки сифати мушрикин аст.Ва холати табиий он чанин будки аз онхо пархез кунад ,аммо пархез намекунад ва худишро олуда мекунад.Ек ғейри мусалмон хам мумкин аст ба далили инки тоғутхо бисёр мутаъаддид ва мухталиф хастанд ,ба ек тоғути иймон оварда бошадки аз тоғутхойи дигар бадтар ё бехтар бошад, ё жихати тақвияти тоғутики ба он иймон оварда аз баъзи аз қавонини шариати аллох ва суннатхойи ла ятағайяри аллох суд жуста бошад ,ё инки ба воситайи фитрати хақ талабики дар хар инсони қарор дорад ба арзишхойи никуйи ораста шуда бошад ,хаммаги ин маворид ба мо мегуяндки афроди мовжуд дар жомеъайи куффор хам ек даста нестанд тамоми инхо ин нуқтаро ба мо мегуянд : тамоми касоники дар жомеъайи куффор хастанд ек даста нестанд.

(идома дорад……)

---

[1]– المعجم الأوسط، باب الألف/ صحيح البخاري؛ المناقب/ صحيح مسلم؛ فضائل الصحابة/مسند الإمام أحمد/باقی مسند المكثرين

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(73- қисм)

Аллох таоло бошқа бир жойда мархамат қиладики:

 “وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ” (بقره/191)،

Уларни (сизлар билан уруш олиб бораётганларни ) топган жойингизда ўлдирингиз ва сизларни (қувиб) чиқарган жой ( яъни макка)дан уларни хам қувиб чиқарингиз! (Одамларни)  алдаб, фитнага солиш ўлдиришдан ёмонроқдир.

 Бу ердаги фитнадан мақсад, диндан қўлини тортишлик ва куфрни қабул қилишликдир. Яъни куфрни қабул қилинади ва динни тўрт мафхумидан қўлни тортилади. Чунки олдин хам айтиб ўтканимиздек, мушриклар ва секуляр кофирлар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам умумий ахлоқлар хақида сухбат қилган аввалги уч йил мобайнида, бутлар ва бошқа хусусий, шахсий нарсалар хақида гапирсалар хам хеч кимни иши бўлган эмас. Чунки улардан олдин ханифлар хам шундай гапларни айтган эдилар ва уларни хукумат системасида улар мавжуд бўлишган. Аммо бизларни динни тўрт мафхумидан қайтармоқчи бўлаётганларни манзури нима? Ана ўша динни тўрт мафхумидир.

Бу ерда шуни айтса бўладики, агар бир қишлоқ ё шахардаги  ахолисининг  мусулмон холларида  ўлдирилиши ва хаммасини нобуд бўлишлари,муртад ё  кофирни махсусан муртад кофирни ўзларига хоким қилишларидан кўра яхшироқ ва осонроқ бўлади, мана бу кофир ё муртад хоким аллохни шариатига хилоф равишда ва куфр қонунларига асосан уларни устида хукмронлик қилади ва ўзини куфр қонунларини мажбурлаб  уларни устида юргизади ва ижро қилдиради, улар хам аллохни шариатидаги қонунларга хилоф равишда мана бу куфр қонунларига амал қилишга мажбур бўлишади.  Яъни агар инсонни  ухдуд асхобларидек ислом ва тавхидда,динда  ўлиши, динни тўртталик мафхумидан қўлини тортишлигидан ва залил холда хаёт кечиришидан ва қиёматда қуйидаги сўзларни айтишидан минг марта  яхшироқдир:    

 “نَحنُ کُنَّا مُستَضعَفِینَ فِی الأرضِ”،

“бизлара ерда заиф кишилардан бўлган эдик” дейди ва хижрат қилмайди.

9-Муртадлар билан сулх паймони тузиш хам рахбарият тўғри деб ташхис берадиган ва мусулмонлар камроқ қудрат эга бўладиган бўлса ,ўша пайтдаги мавжуд вазиятда муртадларни шаррини дафъ қилишга қодир бўлишмаса ёки фақат рахбарият ташхис беришга қодир бўлган маслахатга эга бўлса мумкин бўлади.

10-Агар муртад иртидод яъни диндан қайтган пайтида қотиллик ё ўғирлик ё зинога ўхшаш жиноятларни ёки бузғунчилик,зарар, зиён келтирган бўлса ва бундан сўнг тавба қилган бўлса энг тўғри раъай шуки, хамма нарсани товонини тўлаши керак. Агарчи баъзи бир уламолар тавба ўтган гунохларни поклайди десалар хам ёки исломий амир ва хоким баъзи бир далилларга кўра муртадларни тарғиб қилиш учун ва тавба қилиб куфрдан қўлларини тортишлари учун  келтирилган хисоратни тўлаши  хам мумкин, хар холда тавба қилган муртад билан қандай муносабатда бўлишлик рахбариятни ва мусулмонлар амирини қарорига боғлиқ.

11-Умумий уламолар муртад киши қўлга тушган пайтида ундан тавба қилишни талаб қилишлик  вожиб дейишади ва баъзилар эса уни суннат дейишади. Агарчи мана бу муртад хар қандай холатда қўлга тушгач ўлдирилса хам ( чунки жанг пайти бўлган ва қўлга тушган), аммо ундан тавба қилишни талаб қилиш ва у бу дунёдан иймон билан кетиши муносиброқ иш хисобланади.

 12-Агар бир мусулмон киши муртад шахсни қаршисида жиноят қилган бўлса, ундан қасос олинмайди, балки мухтасар суратда танбех қилинади, албатта бу хам мусулмонларни амирини ё қўмондонни назарига боғлиқ.

13-Агар муртад ўлдирилган бўлса уни қони бекорга хадар бўлади, уни хонадонидагилар ёки тоифаси хам уни қасоси,диясини талаб қилишга хаққи йўқ. Мана бу хам бизларни афғонистондаги ё ироқдаги биродарларимизнинг  кўпи хато қилаётган ўринлардан бири хисобланади, баъзилар жохилиятни таъассубини махкам ушлаб олишади ва шундай жиноятлар қилишадики, аллох сақласин бир кофирни деб қўлларини мусулмонни қонига белашади, натижада барча амаллари ботил бўлиб бу дунёдан куфр билан ўтиб кетишади. Демак, агар муртад ўлдириладиган бўлса уни қони бекордан- бекорга хадар бўлиб кетади,уни тоифасидан,хонадонидан бўлган кишилар уни қасосини,диясини талаб қилишга хаққи йўқ.

 14-Агар бирор ким муртадни молини бехуда сарфлаган бўлса, сарфланган миқдордаги молни  мусулмонларни байтул молига қайтаради, чунки байтул мол бундай молларни эгаси хисобланади. Хозирда исломий хукумат мавжуд бўлмаган диёрларда бундай вазифаларни бажарадиган мусулмонларнинг  жамоатлари хам бўлмайдиган бўлса,мана бу холатда, мени фикримча агар шахс муртаднинг  молини миқдорига баробар  молни садақа қилиб берса, уни қилган иши иншааллох тўғри бўлади.

 15-Муртад шахс асир тушган пайтида ё уни иртидоди ошкор ва мушаххас бўлса ва каналлардан ўтказилгач уни муртад экани мушаххас бўлса, уни зиндонга ташлаб қул хам қилинмайди ва ундан йилига жизя хам қабул қилинмайди. Балки ё тавба қилади  ва яна қайтадан мусулмон бўлади ёки қодир бўлган  холатда мусулмонларни қудратига муносиб равишда ва жамиятдаги рахбариятни ташхисига кўра ўлдирилади. Бу ерда қуйидаги хукм бўйича  

 «تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ»

қоидасига биноан уларга нисбатан муомала қилинади. Секуляристларга ёки ана ўша мушрикларга ўхшаб муомала қилинади; ё ўлдирилади ёки мусулмон бўлади.

16-Агар муртадлар мумтанаъа тоифасидан бўлса, яъни муртадлар  харбий қудратга эга бўлган гурухдан иборат бўлишса ва ташкиллашган гурух бўлса, хизб ё жамоат суратидаги гурух харбий қудратга хам эга бўлса ва аллохни шариатидаги қонунлардан бош тортадиган бўлса, бу нарса уни устида аллохни шариатидаги қонунлар татбиқ қилинишига монеъ бўлади, мана буларни хукми бошқа муртадлар билан фарқ қилади.

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(73- قیسم)

اَلله تَعالَی باشقَه بِیر جایدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  “وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ” (بقره/191)،) اوُلَرنِی (سِیزلَر بِیلَن اوُرُوش آلِیب بارَه یاتگنلَرنِی) تاپگن جایِینگِیزدَه اوُلدِیرِینگِیز وَ سِیزلَرنِی (قوُوِیب) چِیقَرگن جای ( یَعنِی مَکَّه ) دَن اوُلَرنِی هَم قوُوِیب چِیقَه رِینگِیز! ( آدَملَرنِی) اَلدَب، فِتنَه گه سالِیش اوُلدِیرِیشدَن یامانراقدِیر.

بُو یِیردَگِی فِتنَه دَن مَقصَد، دِیندَن قوُلِینِی تارتِیشلِیک وَ کُفرنِی قَبُول قِیلِیشلِیکدِیر. یَعنِی کُفرنِی قَبُول قِیلِینَه دِی وَ دِیننِی توُرت مَفهُومِیدَن قوُلنِی تارتِیلَه دِی. چوُنکِی آلدِین هَم اَیتِیب اوُتکَه نِیمِیزدِیک، مُشرِکلَر وَ سِکوُلار کافِرلَر رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم عُمُومِی اَخلاقلَر حَقِیدَه صُحبَت قِیلگن اَوَّلگِی اوُچ یِیل مابَینِیدَه، بُوتلَر وَ باشقَه خُصُوصِی، شَخصِی نَرسَه لَر حَقِیدَه گه پِیرسَه لَر هَم هِیچ کِیمنِی اِیشِی بوُلگن اِیمَس. چوُنکِی اوُلَردَن آلدِین حَنَفِیلَر هَم شوُندَی گپلَرنِی اَیتگن اِیدِیلَر وَ اوُلَرنِی حُکوُمَت سِیستِیمَه سِیدَه اوُلَر مَوجُود بوُلِیشگن. اَمّا بِیزلَرنِی دِیننِی توُرت مَفهُومِیدَن قَیتَرماقچِی بوُلَیاتگنلَرنِی مَنظوُرِی نِیمَه؟ اَنَه اوُشَه دِیننِی توُرت مَفهُومِیدِیر.

بُو یِیردَه شوُنِی اَیتسَه بوُلَه دِیکِی، اَگر بِیر قِیشلاق یا شَهَردَگِی اَهالِیسِینِینگ مُسُلمان حاللَرِیدَه اوُلدِیرِیلِیشِی وَ هَمَّه سِینِی نابوُد بوُلِیشلَرِی، مُرتَد یا کافِرنِی مَخصُوصاً مُرتَد کافِرنِی اوُزلَرِیگه حاکِم قِیلِیشلَرِیدَن کوُرَه یَحشِیراق وَ آسانراق بوُلَه دِی، مَنَه بوُ کافِر یا مُرتَد حاکِم اَلله نِی شَرِیعَتِیگه خِلاف رَوِیشدَه  وَ کُفر قانوُنلَرِیگه اَساساً اوُلَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلَه دِی وَ اوُزِینِی کُفر قانوُنلَرِینِی مَجبُورلَب اوُلَرنِی اوُستِیدَه یوُرگِیزَه دِی وَ اِجرا قِیلدِیرَه دِی، اوُلَر هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه خِلاف رَوِیشدَه مَنَه بوُ کُفر قانوُنلَرِیگه عَمَل قِیلِیشگه مَجبُور بوُلِیشَه دِی. یَعنِی اَگر اِنساننِی اوُحدُود اَصحابلَرِیدِیک اِسلام وَ تَوحِددَه، دِیندَه اوُلِیشِی، دِیننِی توُرتتَه لِیک مَفهُومِیدَن قوُلِینِی تارتِیشلِیگِیدَن وَ زَلِیل حالَتدَه حَیات کِیچِیرِیشِیدَن وَ قِیامَتدَه قوُیِیدَگِی سوُزلَرِینِی اَیتِیشِیدَن مِینگ مَرتَه یَحشِیراقدِیر:  نَحنُ کُنَّا مُستَضعَفِینَ فِی الأرضِ”، “بِیزلَر یِیردَه ضَعِیف کِیشِیلَردَن بوُلگن اِیدِیک” دِییدِی وَ هِجرَت قِیلمَیدِی.

1. مُرتَدلَر بِیلَن صُلح پَیمان توُزِیش هَم رَهبَرِیَت توُغرِی دِیب تَشخِیص بِیرَه دِیگن وَ مُسُلمانلَر کَمراق قُدرَتگه اِیگه بوُلَه دِیگن بُولسَه، اوُشَه پَیتدَگِی مَوجُود وَضِیعیَتدَه مُرتَدلَرنِی شَررِینِی دَفع قِیلِیشگه قادِر بوُلِیشمَسَه یاکِی فَقَط رَهبَرِیَت تَشخِیص بِیرِیشگه قادِر بوُلگن مَصلَحَتگه اِیگه بوُلسَه موُمکِین بُولَه دِی.

10-اَگر مُرتَد اِرتِداد یَعنِی دِیندَن قَیتگن پَیتِیدَه قاتِیللِیک یا اوُغِیرلِیک یا زِناگه اوُحشَش جِنایَتلَرنِی یاکِی بوُزغوُنچِیلِیک، ضَرَر، زِیان کِیلتِیرگن بوُلسَه وَ بوُندَن سوُنگ تَوبَه قِیلگن بوُلسَه اِینگ توُغرِی رَعی شوُکِی، هَمَّه نَرسَه نِی تاوانِینِی توُلَه شِی کِیرَک. اَگرچِی بَعضِی بِیر اوُلَمالَر تَوبَه اوُندَگِی گوُناهلَرنِی پاکلَیدِی دِیسَه لَر هَم یاکِی اِسلامِی اَمِیر وَ حاکِم بَعضِی بِیر دَلِیللَرگه کوُرَه مُرتَدلَرنِی تَرغِیب قِیلِیش اوُچُون وَ تَوبَه قِیلِیب کُفردَن قوُللَرِینِی تارتِیشلَرِی اوُچُون کِیلتِیرِیلگن خِسارَتنِی توُلَه شِی هَم موُمکِین، هَر حالدَه تَوبَه قِیلگن مُرتَد بِیلَن قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشلِیک رَهبَرِیَتنِی وَ مُسُلمانلَرنِی اَمِیرِینِی قَرارِیگه باغلِیق.

11-عُمُومِی اوُلَمانلَر مُرتَد کِیشِی قوُلگه توُشگن پَیتِیدَه اوُندَن تَوبَه قِیلِیشنِی طَلَب قِیلِیشلِیک واجِب دِییِیشَه دِی وَ بَعضِیلَر اِیسَه اوُنِی سُنَّت دِییِیشَه دِی. اَگرچِی مَنَه بُو مُرتَد هَر قَندَی حالَتدَه قوُلگه توُشگچ اوُلدِیرِیلسَه هَم ( چوُنکِی جَنگ پَیتِی بوُلگن وَ قوُلگه توُشگن)، اَمّا اوُندَن تَوبَه قِیلِیشنِی طَلَب قِیلِیش وَ اوُ بُو دُنیادَن اِیمان بِیلَن کِیتِیشِی مُناسِبراق اِیش حِسابلَه نَدِی.  

12- اَگر بِیر مُسُلمان کِیشِی مُرتَد شَخصنِی قَرشِیسِیدَه جِنایَت قِیلگن بُولسَه، اوُندَن قَصاص آلِینمَیدِی، بَلکِی مُختَصَر صُورَتدَه تَنبِیه قِیلِینَه دِی، اَلبَتَّه بُو هَم مُسُلمانلَرنِی اَمِیرِینِی یا قوُمانداننِی نَظَرِیگه باغلِیق.

13-  اَگر مُرتَد اوُلدِیرِیلگن بوُلسَه، اوُنِی قانِی بِیکارگه هَدَر بُولَه دِی، اوُنِی خانَدانِیدَگِیلَر یاکِی طائِفَه سِی هَم اوُنِی قَصاصِی وَ دِییَه سِینِی طَلَب قِیلِیشگه حَققِی یُوق. مَنَه بُو هَم بِیزلَرنِی اَفغانِستاندَگِی یا عِراقدَگِی بِرادَرلَرِیمِیزنِینگ کوُپِی خَطا قِیلَیاتگن اوُرِینلَردَن بِیرِی حِسابلَه نَدِی،بَعضِیلَر جاهِلِیَتنِی تَعَصُّوبِینِی مَحکَم اوُشلَب آلِیشَه دِی وَ شوُندَی جِنایَتلَر قِیلِیشَه دِیکِی، اَلله سَقلَه سِین بِیر کافِرنِی دِیب قوُللَرِینِی مُسُلماننِی قانِیگه بِیلَه شَه دِی، نَتِیجَه دَه بَرچَه عَمَللَرِی باطِل بوُلِیب بُو دُنیادَن کُفر بِیلَن اوُتِیب کِیتِیشَه دِی. دِیمَک، اَگر مُرتَد اوُلدِیرِیلَه دِیگن بوُلسَه اوُنِی قانِی بِیکاردَن- بِیکارگه هَدَر بوُلِیب کِیتَه دِی، اوُنِی طائِفَه سِیدَن، خانَدانِیدَن بوُلگن کِیشِیلَر اوُنِی قَصاصِینِی،دِییَه سِینِی طَلَب قِیلِیشگه حَققِی یوُق.

14-اَگر بِیرار کِیم مُرتَدنِی مالِینِی بِیهُودَه صَرفلَه گن بوُلسَه، صَرفلَنگن مِقداردَگِی مالنِی مُسُلمانلَرنِی بَیتُ المالِیگه قَیتَه رَه دِی، چوُنکِی بَیتُ المال بوُندَی ماللَرنِی اِیگه سِی حِسابلَه نَدِی. حاضِردَه اِسلامِی حُکوُمَت مَوجُود بوُلمَه گن دِیارلَردَه بوُندَی وَظِیفَه لَرنِی بَجَرَه دِیگن مُسُلمانلَرنِینگ جَماعَتلَرِی هَم بوُلمَیدِیگن بُولسَه، مَنَه بُو حالَتدَه، مِینِی فِکرِیمچَه اَگر شَخص مُرتَدنِینگ مالِینِی مِقدارِیگه بَرابَر مالنِی صَدَقَه قِیلِیب، بِیرسَه، اوُنِی قِیلگن اِیشِی اِنشاءَلله توُغرِی بوُلَه دِی.  

15- مُرتَد شَخص اَسِیر توُشگن پَیتِیدَه یا اوُنِی اِرتِدادِی آشکار وَ مُشَخَّص بوُلسَه وَ کَنَللَردَن اوُتکَه زِیلگچ اوُنِی مُرتَد اِیکَه نِی مُشَخَّص بوُلسَه، اوُنِی زِندانگه تَشلَب قوُل هَم قِیلِینمَیدِی وَ اوُندَن یِیلِیگه جِزیَه هَم قَبُول قِیلِینمَیدِی. بَلکِی یا تَوبَه قِیلَه دِی وَ یَنَه قَیتَه دَن مُسُلمان بوُلَه دِی یاکِی قادِر بُولگن حالَتدَه مُسُلمانلَرنِی قُدرَتِیگه مُناسِب رَوِیشدَه وَ جَمِیعیَتدَگِی رَهبَرِیَتنِی تَشخِیصِیگه کوُرَه اوُلدِیرِیلَه دِی. بُو یِیردَه قوُیِیدَگِی حُکم بُویِیچَه  تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ» قائِدَه سِیگه بِنائاً اوُلَرگه نِسبَتاً مُعامَلَه قِیلِینَه دِی. سِکوُلارِیستلَرگه یاکِی اَنَه اوُشَه مُشرِکلَرگه اوُحشَب مُعامَلَه قِیلِینَه دِی؛ یا اوُلدِیرِیلَه دِی یاکِی مُسُلمان بوُلَه دِی.

16- اَگر مُرتَدلَر مُمتَنَعَه طائِفَه سِیدَن بوُلسَه، یَعنِی مُرتَدلَر حَربِی قُدرَتگه اِیگه بوُلگن گوُرُوهدَن عِبارَت بوُلِیشسَه وَ تَشکِیللَشگن گوُرُوه بُولسَه، حِزب یا جَماعَت صُورَتِیدَگِی گوُرُوه حَربِی قُدرَتگه هَم اِیگه بوُلسَه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَن باش تارتَه دِیگن بوُلسَه، بُو نَرسَه اوُنِی اوُستِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر تَطبِیق قِیلِینِیشِیگه مانِع بوُلَه دِی، مَنَه بُولَرنِی حُکمِی باشقَه مُرتَدلَر بِیلَن فَرق قِیلَه دِی.

(دوامی بار…..)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(73- قسمت)

در جای ديگر الله تعالی می فرمايد: “وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ” (بقره/191)، و هرجا آنان را دريافتيد ايشان را بكشيد، و آنان را كه شما را از آنجا بيرون كرده‌اند بيرون کنید، و فتنه از كشتن بدتر است «وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ» و فتنه از كشتن بدتر است.

 در اينجا، فتنه يعنی دست کشیدن از دین و كفر را برخود پذیرفتن. یعنی كفر را پذیرفتن، يعنی دست کشیدن از چهار مفهوم دین. چون قبلاً هم عرض کردیم مشرکین و کفار سکولار در همان سه سال اول که رسول الله صلی الله علیه و سلم در مورد اخلاق عمومی صحبت می کرد، در مورد مسائل بت ها و چیز خصوصی و شخصی می گفت کسی کاری به کارش نداشت. چون قبل از این ها حنیف ها هم همین را گفته بودند و در سیستم حکومتی آن ها بودند. اما آن ها که می خواهند ما را از دین برگردانند منظورشان چیست؟ همان چهار مفهوم دین است.

 در اینجا می توان گفت که اگر تمام اهل شهر و روستایی کشته شوند و همه نابود گردند، با مسلمانی نابود شوند، بهتر و آسانتر از آن است كه مرتد و کافری را و بخصوص کافر مرتدی را حاكم خودشان کنند، و اين حاكم کافر یا مرتد برخلاف قانون شريعت الله و بر اساس قوانین کفری برآن ها حكومت کند و قوانین کفری اش را بالاجبار بر آن ها تحمیل نماید و بر آن ها اجرا کند، و این ها بر خلاف قانون شریعت الله مجبور شوند به این قوانین کفری عمل کنند. یعنی اگر انسان مثل اصحاب الاخدود شود با اسلام و با توحید و با دین بمیرد هزاران بار بهتر از این است که دست از مفاهیم چهارگانه ی دینش بکشد و ذلیلانه زندگی کند و در قیامت هم بگوید: “نَحنُ کُنَّا مُستَضعَفِینَ فِی الأرضِ”، بگوید ما در زمین مستضعف بودیم و هجرت نکند.

1. پيمان آشتی با مرتدین در صورتی صحيح است كه رهبريت تشخيص داده باشد مسلمين از قدرت كمتری برخوردار هستند و توان دفع شر مرتدین را در وضع موجود ندارند، یا مصلحتی وجود داشته باشد که خود رهبریت قدرت تشخیص آن را دارد. تنها در صورتی  آشتی با آن ها صحیح است که رهبریت مسلمین تشخیص داده باشد.
2. اگر مرتد در زمان ارتدادش جرم قتل يا دزدی يا زنا را انجام داده باشد و یا خرابی، ضرر و زيانی به بار آورده باشد و پس از آن توبه  کرده باشد رأی اصح اين است كه بايد تاوان همه را بدهد. هر چند كه عده ای از علماء می گویند توبه گناهان سابق را پاک می کند، و يا اينكه ممكن است امير يا حاكم اسلامی بنا به دلايلی چون تشويق مرتدين به توبه که مرتدین را تشویق به توبه کند که دست از کفر بکشند بنا به دلایلی ممکن است خودش جبران خسارت کند یا نه، در هر صورتی تصمیم با رهبریت و امیر مسلمین است که چگونه با مرتد توبه کار برخورد شود.
3. عموم علماء طلب توبه از مرتد هنگام دستگير شدن را واجب می دانند و عده ای هم هستند كه آن را سنت می دانند. هر چند كه اين مرتد در هر صورتی در هنگام دستگیری كشته می شود (چون جنگ بوده و دستگیر شده)، اما شايسته تر این است كه از او درخواست توبه شود و با ايمان از دنيا برود.
4. اگر مسلمانی در برابر يك مرتد دچار جرمی شد، از او انتقام گرفته نمی شود بلكه تنها تنبيه مختصری می گردد که آن هم بستگی دارد به رأی امیر و فرمانده ی مسلمین.
5. اگر مرتدی كشته شد خونش هدر می رود و هيچ كس از خانواده و طايفه ی او حق ندارد درخواست انتقام يا دیه کند. این موردی است که خیلی از برادران ما بخصوص در عراق و افغانستان در مورد آن ها دچار اشتباه می شوند، عده ای تعصب جاهلیت آن ها را می گیرد و مرتکب جرمی می شوند که پناه بر خدا ممکن است به خاطر یک کافر دستشان به خون یک مسلمان آلوده شود و تمام اعمالشان باطل شود و خودشان هم با کفر از دنیا بروند. پس، اگر مرتدی کشته شود خونش هدر می رود و هيچ كس از خانواده و طايفه ی او حق ندارد درخواست انتقام يا دیه کند.
6. اگر كسی مال و دارايی مرتد را هدر دهد بايد به همان اندازه که هدر داده را به بيت المال مسلمين تحويل دهد، چون بيت المال صاحب چنين مالی است. هم اکنون، اگر در سرزمین هایی که حکومت اسلامی نبود و جماعت های مسلمین هم نبودند که چنین وظیفه ای را انجام دهند در این صورت، من بر این باورم که اگر شخص به همان اندازه ای که از اموال مرتدین هدر داده اگر به همان اندازه صدقه دهد إن شاءالله کارش درست است.
7. شخص مرتد وقتی که اسیر شد یا ارتداد آشکار او مشخص شد از همان کانال ها عبور کرد و مشخص شد که مرتد شده به صورت زندانی و برده در نمی آيد و از او سرانه و جزيه هم قبول نمی شود. بلكه، يا توبه می کند و دوباره مسلمان می شود و يا اينكه در صورت توانايی و متناسب با قدرت گيری مسلمين و تشخيص رهبريت جامعه به قتل می رسد. در اينجا طبق حكم «تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ» با آن ها برخورد می شود. مانند سكولاريستها يا همان مشركين با آنها برخورد می شود؛ يا بايد كشته شوند يا مسلمان شوند.
8. اگر مرتدين طائفة الممتنعة باشند، یعنی مرتدينی كه دارای قدرت نظامی و گروهی باشند و گروهی سازماندهی شده باشند به صورت جماعت و حزب درآمده باشند دارای قدرت نظامی باشند که از قانون شريعت الله سرپیچی می کنند و مانع از این می شوند که قانون شريعت الله تطبیق داده شود، حكم آنها با ساير مرتدين فرق دارد. 

(ادامه دارد…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(12-қисмат)

Издивож бо хайвонотки дар қонуни миллий Амрико ба он ишора шуда ва дар артеши он расмийят пейдо карда ва ба сурати озодона дар жомеъа ва артеши он анжом мешавад ,хатто барои касоники бо хайвоноти чун саг ,алоғ ,маймун ва ……..издивож мекунанд шиноснома хам содир мешавад.Бемори ийдиз хам аз тариқи робитаи жинсий ек зан бо ек маймун ба вужуд омада ва иртиботи номахдудики ин дини секуляризм барои ин зан ва амсоли у фарохам кард боиси фарогир шудани ин бемори дар кулли жомеъайи башарият шуд.

Ба аллох қасам ,дини жохилияти секуляристхо ,ин жохилиятики секуляристхо оварданд ин диникии секуляристхо дар жомеъа парвариш медиханд ин жохилиятики онхо дар холи густариши он хастанд аз жохилияти қабли аз баъсат хам қабихтар ва палидтар аст. Ин чи дини астки инсон ,еки аз шарифтарин ва бартарин махлуқоти аллохро то ин андоза залил ва беарзиш ва паст мекунадки хозир мешавад бо жонувари чун саг  ва алоғ издивож кунад ва барои худиш хам маросими арусий бигирад .Ва худишро дар ихтиёри саг,алоғ,бабр ва инхо қарор дихад ва қонун ва қудрати хукуматий хам аз у химоят кунад ва каси хақ надошта бошад жилови атрофиёнишро бигирад ; чун ин озодийи шахсий аст ?!

Инхо бахши аз тўлидоти дини секуляризм дар асри мостки ба он ишора кардам ,аммо касониро мебинемки намоз мехонанд ,руза мегиранд ,покдамон хастанд ,хатто хаж мераванд ,аз машрубхури ,дуруғгуйи ,тухматзани ,мардумозорий ,моли мардумхури ,ғил ва ғаш дар муомила ва хийли сифати зишти дигари ба дур ва аз хийли сифати ник бархурдор хастанд ; аммо бо ин вужуд ,аз дини секуляризм ва ташкили жомеъайи секуляр химоят мекунандки тамоми ин корхо дар он анжом мешавад.

Аз қонуни химоят мекунадки фардо худи ин бадбахт агар баччаш гар духтариш гар писариш хост еки аз ин корхоро анжом дихад наметавонад жилови уро бигирад ; чун ин қонуни қудрати хукуматий пуштивонайи он аст.Ва мо мажбурем тибқи дастури шариати аллохи мутаол онхоро дар дунё жузви хамон секуляристхо ба хисоб биёварем . Чун инхо худишон худишонро дар чанин куффори жо доданд ,на инки мо онхоро зураки жо дода бошем .Мо воқеан намедонем алъонки хунуз секуляристхо бар мо натавонистанд хукумат пейдо кунанд ва инхо танхо тарафдори хастанд ва худишонро жо доданд воқеан хезсифат ,фохишагар ва фасоди ахлоқий хастандки фелан бо намоз ,руза ,хаж ва ……дар жомеъайи муслимин онро пинхон карданд? Ё на нестанд ? Мо дар хар сурат ,онхоро жузви хамон фосидхойи хисоб мекунемки қавонини дини секуляризм ба вужуд меоваранд то замоники ин шахс худишро аз секуляризм ва ахзоби секуляр бари кунад ва ба онхо куфр биварзад.Хар чанд тамоми талоши мо ин астки бо кашфи сифати никуйики доранд дар жихати хидояти онхо нихоят истефодаро бибарем.Хийли дуст дорам онхоро алак кунем ва барои онхойики қобили хидоят хастанд дуо кунем.

Бале ,мумкин аст дастаи аз инсонхойики худишонро шабихи куффор карданд ,аз куффор аз руйи жахолат тақлид кунанд ва шабихи онхо амал кунанд ; дар ин сурат, жузви куффор махсуб мешаванд ва иддаи аз инсонхо хам мумкин аст мисли мунофиқин худишонро шабихи муслимин кунанд ; боз инхо хам жузви муслимин махсуб мешаванд ,хар чандки хар он мумкин аст бо фарохам  шудани заминахойи аз доирайи муслимин худишонро хориж кунанд .Ба хамин тартиб ,мумкин аст бо фарохам шудани заминахойи ,хамон афродики худишонро дар доирайи куффор қарор доданд жахлишон бартараф шавад ва даст аз тақлид бардоранд ва аз доирайи куффор хориж шуда ва мусалмон шаванд.

Достони ислом овардани ” Адий ибни Хотам ” намунайи машхур мусалмон шудани касони астки пас аз парастиши ахбор ,рохибон ва Масих ибни Марям алайхиссалом ва ширк ба аллох ,аз жомеъайи куффор худишонро жудо карданд ва мусалмон шуданд .Алъон хам мо афроди зиёдиро мебинемки аз жомеъайи куффори яхуд ва насоро ва хатто куффори секулярист худишонро жудо мекунанд ва мусалмон мешаванд.

Дар оёти қуръон хам замоники дар мовриди секуляристхойи ахд шикан сухбат мешавад қитол бо аиммайи куфр ( ё хамон ташобехики ба шумо гуфтам ,мужтахидини онхо ) дар дастури кор қарор мегирад на сиёхи лашкари ин аиммайи куфр .Ибтидо қитол ва жанги мусаллахона алайхи ин мужтахидин ва рахбарони куфр аст.Аллохи мутаол мефармоянд :

«وَإِن نَّكَثُوا أَيْمَانَهُم مِّن بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِۙ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ» (توبه/12)،

Ва агар пеймонхойироки бастанд шикастанд ,ва дини шуморо мовриди таъна ва тамасхар қарор доданд бо сардастагони куфр бижангид ,чироки пеймонхойи ийшон камтарин арзиши надорад.Шояд ( бо нобудийи аимма ва бузургони онхо ) даст бардоранд. Дар инжо бо истиноди ба ин оя эхтимол меравадки бо хазфи аиммаил куфр ин зери дастон хам даст бардоранд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(11-қисмат)  

Алъон наметавон дар ин фурсат ба тамоми жавониби дини секуляризм ишора кунем то ровшан шавад атрофиёни шумо ба чи мезони аз дини секуляризм огохи доранд ,ва ё дар сурати огохи ба чи мезон аз онро пазирофтанд ,барои хамин бехтар аст ба ек жанбаи онки марбут ба аввалин мужтамиъи инсоний яъни хонувода аст ва барои хамма малмустар мебошад ишора кунем то илова бар анализи жомеъайи секуляристхо ба шинохти даст ёбемки бидуни шак рафторхойи моро дар масири шаръий он созмондихи ва хидоят мекунад .Хийли мухим аст ,ин шинохт боис мешавадки мо рафторхоимонро дар масири шаръий он созмондихи ва хидоят кунем. Алъон ба мавориди аз ин мепардоземки чигуна мисоли зиндаи шавад

«مَنٌ تَشَبَّهَ بِقَوٌمٍ فَهُوَ مِنٌهُمٌ»

Хар чандки жанбахойи аз онро дар назар гирифта бошанд.

Медонемки Карл Маркс ,Ленин ,Моу ва ……..ки худоён ,илоххо ва тоғутхойи секуляристхо хастандки қавонини онхоро жойгузини қавонини аллох ва росулиш карданд, мубаллиғи илғойи хонувода ва иштирок дар занхо хастанд ; инро дар монифисти коммунист ,фикр кунам сафхаи 49 ё 50 метавонид бихонид .Яъни бо мубаллиғ кардани хонувода ийжоди жомеаъйи шабихи жомеайи баъзи аз хейвонот на хаммайи хейвонот .Чун хаммайи хейвонот хам ингуна нестанд ,аммо инхо чанин чизиро хостор хастанд ; хонувода мубаллиғ шавад ,иштирок дар миёни занхо пейдо шавад .Хуб ,вақти чанин шуд баччахойи зиёди тўлид мешаванд ,баъад ,замоники хонувода илғо шуд баччахойи бепадар ва модар ва бехонувода тўлид мешаванд ,он вақт чи бояд кард ?

 Инглис хам дар китоби усули коммунизм мегуяд : кўдакон ба сурати иштироки парвариш дода мешаванд .Инро мо дар қонуни асосий шўравий социалисти хам дидем ва довлат  масъули парвариши онхо буд. Пас ,аз дидгохи инхо мушкили надорад хар каси бо хар каси мехохад робита дошта бошад ва ……..худ Карл Маркс хам баччаи харомзода тўлид кардки уро рахо кард фикр кунам то соли 1929 хам ин бачча зинда будки аз хидматкориш тўлид карда буд.

Жан Пул Сартер файласуфи эгзистансиалисти фарансавий хам еки дигар аз худоёни қонунгузори секуляристхо бо Семун Дубвар нависандаи фарансавий хам мисдақи воқеий адами пойбанди ба бунёди хонувода буданд .Онхо хам дар холики робитаи монанди зан ва шўхар бо жинси мухолиф доштанд аммо мустақил ва жудо аз хамдигар зиндаги мекарданд ва харгиз зери бори издивож ва хонувода нарафтанд.

Бертранд Росел хам еки дигар аз худоён ва илоххойи секуляристхо хам хостори тарвижи озодийи жинсий бейни донишжуёни шуда буд.Инхо нумуна хастанд.

Ёдам меояд замоники девони хуқуқи башари секуляристхойи Европо (хамин девони хуқуқи башари секуляристхойи Европо ) қонуни белжик дарбораи мамнуъийят истефода аз ниқобро таъйин мекард ! Дуруст дар хамин замон секуляристхойи герман издивожи хамжинсбозонро дар ин кишвар ба сурати қонуний тасвиб кард . Ва дар хамин қонун секуляристи касони хатто бо хайвонот издивож мекунанд ва имруза издивожи занхо ва хатто мардхо бо хайвонот ба амри оддий дар миёни секуляристхо табдил шуда аст. Ё кишвари секуляристи чун Суейд издивож бо махоримро қонуний мекунад.Фақат кофий аст тахқиқи кутохи кунид то ба умқи фожеайики секуляристхо барои башарият ба эрмағон оварданд пей бибарид.

(идома дорад……)

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(72-қисм)

Отани фарзандни устидаги вилояти ва эрни аёлни, фарзандларини устидаги вилояти шахсни муртад бўлиши билан ботил бўлгандан сўнг, рахбарият ва хукмронлик хам кофир кишига мунъақид бўлмаслиги шубхасиз ва табиий нарсадир, агар хоким муртад бўладиган бўлса; секулярист кофир ёки ахли китобни ё шибхи ахли китобни кофири бўлиб қолса мансабидан тушурилади, уни рахбарият ва хукмронлик хукми бекор бўлади ва итоат қилинишлик хам ундан олиб ташланади ва мусулмонларга уни мансабидан олиб ташлаш вожиб бўлади. Агар мана бундай кофир ва муртад хокимни олиб ташлашга қодир бўлишмаса, мана бу диёрни аллохни шариатидаги қонунларга амал қилиш учун тарк қилишлари, хижрат қилишлари лозим бўлади. Мана бу мусулмонларга хижрат вожиб бўладиган ўринларни биридир.
Бундан ташқари, муртадларни хукумат тизимида,системасида ихтиёрий, ўз хохиши билан хар қандай хамкорлик,хамрохлик қилиш муртадларни хукмида шерик бўлиш ўрнида хисобланади. Шу сабабли хам ахли қибла мана бу масалада ихтилофга эга эмаслар, яъни хоким муртад бўладиган бўлса бу занжирли суратда харбийларни муртад бўлишига ,хавфсизлик кучларини ва бошқа ходимларни ва мана бу хокимни қўл остидагиларни хам муртад бўлишига боис бўлади, чунки мана бу кишиларни барчаси ўзларини ихтиёрлари билан истак-хохишларига кўра мана бу муртад хокимни қўл остида куфр қонунларини юргизиш учун ишлаганлар. Чунки мана бу кишилар муртад хокимни хукуматини ушлаб туришган ва хукуматни, уни куфр қонунларини давом этишига боис бўлишган ва аллохни шариатидаги қонунлар билан жанг қилишига ёрдам беришган. Шу сабабли хам харбий,хавфсизлик, қазоват ва хукуматни бошқа органларидагилар хам рахбарларини устида чиқарилган хукмга шомил бўлишади.
Шу нарсага диққат қилиниши керакки, мана бу хукм фақат мана бу хокимни фармонини бажарувчи итоаткор мажмуъага тегишли бўлади, оддий одамлар ва мана буларни қўл остидаги кишилар бу хукмга шомил бўлишмайди, магар мана бу одамлар хам бу муртаднинг хукумат бошқарувига ва куфр қонунларига рози бўлишса , хатто биргина сўз билан бўлса хам уни химоя қилишса қўллаб қувватлашса бу бошқа масала.

Иккинчи марта такрорлаб айтаман,диққат қилишингларни сўрайман, улар муртад ва кофир рахбарларини хукмига шомил бўлишади, аммо баъзи ишларини мажбур бўлган холда мана бу системада амалга оширган ва бундай хукумат мавжудиятига рози бўлмайдиган авом халқ буларни жумласига кирмайди. Аллох таоло хам фиръавнни атрофидаги балъам баъурога ўхшаган динфурушларни,харбийларни фиръавнни хукмига шомил қилади ва уларни ёнма-ён бир хилда номлайди:
«إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا خَاطِئِينَ».
Яъни “хаман” вазирларидан бўлиб уни идорий системасида ишлаган, “жунудухума” очиқ-ойдин кўриниб турганидек лашкар ва харбийлар бўлишган, “балъам баъуро” эса динфурушлар ва рухий,фикрий жангларни олиб борувчилари бўлишган. Улар аллохни динига ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши фаолият олиб борган ифлос учбурчакни ташкил қилишган. Хаман бой-бадавлат кишилар,вазирлар тоифаси бўлади. Балъам баъуро эса динфурушлар бўлишган, харбийлар эса очиқ кўриниб турганидек зар ва зур ва тазвирдир.

Албатта росулуллох саллаллоху алайхи васаллам рахбарни хукмини уни қўл остидаги итоаткор кишиларни устида хам ижро қилардилар; энди мана буларга хампаймон бўлганларни хам бир-бирларини жиноятларига шерик қилиб бир хукмга шомил қилганлар. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асхоблари хам муртадларга ва уларни қўл остидаги кучларга ёки уларга муттахид бўлганларга шундай муомала қилишарди. Эрондаги сосонийларга хамла қилинишини сабабларидан бири хам, сосонийларнинг муртадлар билан хамкорлик қилишлари бўлган. Сосонийлар мусулмонларни хукуматига қарши муртадларни химоя қилишган эди, шунинг учун эрондаги сосонийларга хамла қилинган.

Чунки олдин хам айтиб ўтканимиздек, огох холда ўзини ихтиёри билан кофирларни олдига хукм сўраб боришлик ва уларни қонунларига кўра мушкилотларни хал қилишлик, аслида динни тўртталик маъносига зарба уриш хисобланади, буни биринчи дарсимизда ойдинлаштириб берган эдик ,мана бу ошкор куфр бўлиб инсонни ислом динидан чиқаради. Мана бу шундай бир фитна хисобланадики, уни гунохи одам ўлдиришдан кўра буюкроқ ва қаттиқроқдир:

“وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا”(بقره/217)،
Фитна (алдаш) ўлдиришдан-да каттароқ гунохдир. Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайтаргунларича сизлар билан урушаверадилар.
Агар сен бир мусулмонни ўлдирадиган бўлсанг аллох таоло хам қиёматда бир мусулмондек муомала қилади ва уни хисоб ва китоби хам мушаххасдир, аммо агар муртад бўлсачи? Муртад бўлиш яхшироқми ё ўлдирилишми? Шу сабабли хам аллох таоло мархамат қиладики:
“وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا”،
Одамларни диндан қайтаришлик уларни ўлдиришдан кўра баттарроқдир. Мушриклар ё ўша секуляристлар сизлар билан тўхтовсиз жанг қилишади то сизларни динингиздан қайтариш учун,
« وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا»
Бизларни диндан қайтаришдан бўлган манзур, бизларни биринчи дарсда ишора қилиб ўтканимиз динни тўрт мафхуми бўлиб, бир неча дақиқа олдин хам қисқа суратда уларни номларини айтиб ўтдик.
(давоми бор…….)