وَاعْتَصِمُوا

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

مُقَدّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

(24- قیسم)

1. عِزَّت، شُوهرَت کَسب قِیلِیش اوُچُون مُؤمِنلَر بِیلَن اِیمَس، بَلکِی آشکار کافِرلَر بِیلَن دوُست بوُلِیشَدِی: «بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا* الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعًا» (نساء/۱۳۸-۱۳۹)، بُوندَی مُنافِقلَرگه اوُلَر اَلَملِی عَذاب بارلِیگِیدَن “خوُشخَبَر” بِیرِیب قوُیِینگ! *** اوُلَر مُؤمِنلَرنِی قوُیِیب کافِرلَرنِی دُوست توُتَه دِیلَر. اوُلَر اوُشَه کافِرلَر آلدِیدَن کوُچ – قُدرَت اِیزِلَیدِیلَرمِی؟! (آوارَه بُولَدِیلَر!) زِیرا، بار کوُچ – قُدرَت اَلله نِیکِیدِیر.

کافِر مُنافِقلَر اوُزلَرِینِی سِکوُلارِیستِیک عَقِیدَه لَرِی بِیلَن بِیرگه مُسُلمانلَرگه دُشمَندِیرلَر، اوُلَر پِینهانِی صُورَتدَه مُسُلمانلَرنِی باشقَه دُشمَنلَرِی بِیلَن بِیرگه ضَربَه اوُرِیش اوُچُون اوُزلَرِینِی رِیجَه لَرِیگه مُوافِق حالَتدَه عَلاقَه قِیلِیشَدِی؛ اوُلَر فَقَطگِینَه قَلبِی بِیمار وَ اِیمانِی ضَعِیف مُسُلمانلَردَن کوُپچِیلِیگِینِی اوُزلَرِیگه هَمراه قِیلِیب آلِیشگن پَیتدَه، دُشمَن بِیلَن قِیلگن اوُلَرِینِی عَلاقَه لَرِینِی آشکار قِیلِیشَدِی. باشقَه بِیر تاماندَه اِیسَه اوُغرِینچَه، پِینهانِی صُورَتدَه آشکار کافِرلَر بِیلَن وَلاء قِیلِیشَدِی  وَ باشقَه بِیر تاماندَه اِیسَه مُسُلمانلَرنِی حاکِم بُولِیب توُرگن جَمِعیَتِیگه آشکار دُشمَنلَرگه اِمتِیازلَر بِیرِیش،عَلاقَه لَرنِی اِیجاد قِیلِیش بارَسِیدَه باسِیم اوُتکَزِیشَدِی.

حاضِرگِی پَیتدَه رُوزنامَه لَر، اِیجتِمائِی کَنَللَر، سپُوتنِیک اَخبارات واسِیطَه لَرِی، تَشکِیل قِیلِینگن توُرلِی – هِیل حِزبلَر آرقَلِی دُشمَننِی مَحَلِّیلَشتِیرِیش لایِیحَه سِینِی مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَه آسانلِیک بِیلَن عَمَلگه آشِیرِیشیَپتِی. اوُلَر کوُمَلَه لَرگه، دِیماکرَتلَرگه، اوُجَلاننِی ساتقِین حِزبِینِی مُرِیدلَرِیگه، پارتِیلَرگه، کوُردلَرگه، یِیکِیتِیلَرگه، اَمِیرِکَه گه، صِیهیُونِیستلَر رِیجِیمِیگه وَ باشقَه لَرگه بِیمَلال دوُستلیِکلَرِینِی وَ اوُلَرنِینگ مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَن غَلَبَه قازانِیشِیگه مایِیل اِیکَنلِیکلَرِینِی اِعلان قِیلِیشیَپتِی.

اوُلَر بِیزنِی جِینسِیمِیزدَن بوُلِیب زَبانلَرِی هَم بِیزلَر بِیلَن بِیر هِیل، کافِر سِکوُلارِیستلَر مُسُلمانلَرنِی باسِیب آلماقچِی بوُلگن مِنطَقَه لَردَه حُوددِی اِیتلَردِیک اوُلَرگه  یُولباشلاوچِی بُولِیشَدِی، اوُزلَرِینِی توُپراغِینِی اِیشغال قِیلِینِیشِیگه، وَطَنِینِی مَنبَع لَرِی تَلان – تَراج قِیلِینِیشِیگه، اوُزلَرِینِی آپَه – سِینگِیللَرِی، آنَه لَرِینِی نامُوسلَرِیگه تَجاوُوز قِیلِینِیشِیگه شَرائِط یَرَتِیب بِیرِیشَدِی وَ اَگر بِیر مِنطَقَه دَه باسقِینچِی کافِرلَر تامانِیدَن مُسُلمانلَرگه مُصِیبَت کِیلتِیرِیلگن بُولسَه، کافِرلَر بِیلَن شادلِیک قِیلِیش سَکرَیاتگنِینِی کوُرَمِیز. مُسُلمانلَرنِی باسِیب آلِینگن دِیارلَرِینِی اِدارَه قِیلِیشگخ هِیلمَه – هِیل مَنسَبلَرگه اوُتِیرِیب آلِیب باسقِینچِیلَر یا مَحَلِّی طاغُوتلَر اوُلَرنِی آرقَسِیدَه حُوددِی قَلعَه دِیک حِمایَه قِیلِیب توُرگن بُولسَه، اوُزلَرِینِی اِیختِیارلَرِی بِیلَن سِکوُلار باسقِینچِی کافِرلَر تامانِیدَن نَمایَندَه صِیفَتِیدَه اوُزلَرِینِی دِیارلَرِینِی آزاد قِیلِینِیشِی طَلَب قِیلِیب قوُراللِی جَنگگه کِیرِیشَدِی.

سِکوُلارزدَه لَر باطِنلَرِیدَه زِللَت، حارلِیکنِی، حَقارَتنِی حِیس قِیلِیشَدِی، اوُزلَرِیگه بُولگن اِیشانچلَرِی نِهایَتدَه ضَعِیف حالَتدَه دِیر. شَخصِیَتلَرِیدَگِی اِیچکِی ضَعِیفلِیکنِی اوُرنِینِی توُلدِیرِیش اوُچُون اَلله وَ رَسُولِی کوُرسَتگن عِزَّت یُولِینِی رَد قِیلِیشِیب قَبُول قِیلِیشمَیدِی؛ اَمِیرِکَه، اَنگلِییَه، فرَنسِییَه، راسِّییَه گه اوُحشَگن آشکار کافِرلَر آلدِیدَه اوُزلَرِی اوُچُون عِزَّت، حُورمَت کَسب قِیلِیشگه حَرَکَت قِیلِیشَدِی. سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ مُسُلماننَما بِیلگِیلَرِی، صِیفَتلَرِی هَر قَندَی دَوردَه مَوجُود بُولگن، بُو فَقَط رَسُول الله صَلی الله علیه وَسَلَّمنِی عَصرلَرِیگه تِیگِیشلِی بُولگن اِیمَس. اَگر مَنَه بُو سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن بِیر آز اوُتِیرِیب گپ باشلَسَنگِیز، اوُلَرنِینگ عِزَّتنِی قَیِیردَن قِیدِیرَیاتگنِینِی بِیلِیب آلَسِیزلَر. اِسلامِی حُکوُمَتنِی وَ مُجاهِدلَرنِی حُضُورِیدَنمِی یا آشکار سِکوُلار کافِرلَرنِی آلدِیدَنمِی؟ فَقَط اوُلَر بِیلَن بِیر آز صُحبَتلَشسَنگِیز بُولَدِی، بِیلِیب آلَسِیزلَر.

(دوامی بار……)

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

درس های مقدماتی/ درس پنجم

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

(24- قسمت)

1. جهت کسب عزت و شهرت به جای مؤمنین با کفار آشکار دوستی می کنند: «بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا* الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعًا» (نساء/۱۳۸-۱۳۹)، به منافقان مژده بده که عذاب دردناکی دارند.‏ این منافقان کسانی هستند که کافران را به جای مؤمنان به سرپرستی و دوستی می‌گیرند. آیا عزّت را در پیش کافران می‌جویند؟ چرا که عزّت و شوکت همگی از آن خدا است. أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ

منافقین کافر با عقاید سکولاریستی شان، در اساس دشمن مسلمین هستند و این طبیعی است که به صورت پنهانی با سایر دشمنان مسلمین جهت ضربه زدن و هماهنگی برنامه هایشان با آن ها ارتباطاتی برقرار کنند؛ اما، تنها زمانی دم از ارتباط علنی با همین دشمنان می زنند که توانسته باشند عده ی زیادی از مسلمین بیماردل و ضعیف الایمان را با خودشان همراه کرده باشند، و با این ها قدرتی اجتماعی و مردمی به وجود آورده باشند. از یک طرف، دزدکی و پنهانی با کفار آشکار اعلام ولاء می کنند و از طرف دیگر سعی می کنند آشکارا، اگر بتوانند هیئت حاکمه ی مسلمین را جهت ایجاد ارتباط و امتیازدهی به دشمنان آشکار و بخصوص سکولاریست ها تحت فشار قرار دهند.

هم اکنون از طریق روزنامه ها، کانال های اجتماعی، رسانه های ماهواره ای و احزاب مختلفی که تشکیل داده اند، این بومی سازی خواسته های دشمنان به صورت بی سابقه ای در میان مسلمین انجام می شود و به آسانی صورت می گیرد. به راحتی با کومله ها، دمکرات ها، مریدان حزب مزدوران اوجالان مسیلمه ی کذاب کُردها، پارتی ها، یکیتی ها، آمریکا، رژیم صهیونیستی و غیره اعلام ولاء می کنند و خواهان پیروزی آن ها بر مسلمین هم هستند.

 از جنس ما و زبان ما هستند و هر جا کافر سکولاریستی بخواهد بر مسلمین چیره شود این ها سگ های راهنمای آن ها می شوند، زمینه را برای اشغال سرزمینشان و تاراج منابع وطنشان، تجاوز به نوامیس خواهران و مادران خودشان فراهم می کنند و هر جا مصیبتی بر مسلمین از جانب کفار اشغالگر خارجی وارد می شود همراهی، شادی و پایکوبی این ها را می بینیم. در اداره ی سرزمین های اشغال شده ی مسلمین هم در مناصب مختلف به اشغالگران کمک می کنند، و حتی زمانی که می بینند مثل قلعه پشتشان به کفار سکولار و اشغالگر خارجی یا طاغوت های محلی گرم است، به صورت داوطلب و به نمایندگی از کفار سکولار و اشغالگر خارجی و نوکران محلی آن ها، با آزادی خواهان سرزمین خودشان وارد جنگ مسلحانه هم می شوند. 

سکولارزده ها از درون احساس ذلت و حقارت دارند و به شدت از ضعف خودباوری در رنج به سر می برند. برای جبران این ضعف درونی و شخصیتی از همان ابتدا، راه عزتی که الله و رسولش نشان داده اند را رد می کنند و نمی پذیرند؛ برای همین، سعی می کنند پیش کفار آشکاری چون آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه، سکولاریست های قریش و … برای خودشان عزت و بزرگی دست و پا کنند. این صفت و ویژگی مسلمان نماها و سکولارزده ها در هر دوره ای بوده و تنها به عصر رسول الله صلی الله علیه و سلم منحصر نمی شود. فقط کافی است کمی با این سکولارزده ها بنشینی و دهان باز کنند تا بدانی که این ها عزت را کجا می بینند، پیش حکومت اسلامی و مجاهدین شریعت گرا؟ یا نزد کفار سکولار آشکار جهانی و محلی؟ کافی است کمی با آن ها هم صحبت شوید.

(ادامه دارد……)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (44)

37- که په هر دليل له مسلمانانو سره جګړې ته اړ شي، له فساد، فتنې او جاسوسۍ پرته به بل څه ونه کړي:«لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ» (توبه/۴۷)،که دوی له تاسو سره (د جهاد لپاره) وتلي وای، نو له شر او فساد پرته به یې په تاسو کې بل څه نه وای اضافه کړي او ستاسو په منځ کې به په چټکۍ سره ګرځېدل.(افواهونه، د دوی فکرونه او خپل) او دوی به تاسو مغشوش کړي، تاسو به فریب کړي او تاسو به له دین څخه وګرځوي (دوی به تاسو د جهاد څخه منع کړي او هغه څه چې تاسو یې اراد کړوه دوی به تاسو به مایوسه کړل).
په تاسو کې داسې کسان شته چې د هغوی خبري ته غوږ نیسي.«وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ»(او د دوی د تفرقې او فتنې بلنه ومنئ) ستمګرو ظالمان خدای ښه پېژني.

په جنګیالیو کې د دوی نفوذ د دوی مورال او اراده ماتول دي چې جګړه کوي. موږ دا د احد په جګړه کې په ښکاره ډول وینو.عبدالله بن ابي د صحابه کرامو او حتی له رسول الله صلی الله علیه وسلم سره یو ځای په دې عقیده و چې په مدینه کې باید دفاع وکړي او نه وځي.خو د جګړې د شورا رایه (په هغه کې اکثره ځوانان د برتري واکمن وو) د وتلو خبره وه.په پايله کې عبدالله بن ابي له اسلامي لښکر سره له مدينې منورې څخه د احد سيمې ته په داسې ډول حرکت وکړ، چې د مسلمانانو دوه لښکرې او د قريشو سيکولر کافران يو له بل سره وويني (يعنې د مسلمانانو له لښکر سره دومره لرې راغلل. ).په دې ځای کې عبدالله بن ابی منافق هغه د سرغړونې دیوال جوړ کړ او د اردو د دریمې برخې نفوس، 300 جنګیالیو سره بیرته راستون شو.

هغه وویل: موږ نه پوهیږو. ولې باید ځان ووژنو؟! او دا بهانه یې وکړه چې د هغه بیرته راستنیدل د دې لپاره دي چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د خپل نظر پیروي ونه کړه او د نورو له نظره یې ګټه واخیستله او دې ځای ته راغی او له مدینې څخه وتلي او خارجه شوې ده!.
خو دا لامل نه و، ځکه که دا د هغه د راستنېدو او د هغه شاوخوا خلکو لامل و، نو هغه به هیڅکله دلته نه و تللی.د هغه هدف د مسلمانانو روحیه او د جګړې روحیه له منځه وړل، بغاوت او نافرماني رامنځته کول، د اسلام لښکرو تر منځ تفرقه او ناکامي رامنځ ته کول او په بدل کې د اسلام دښمنان او د قریشو سیکولرانو ته الهام ورکول، تقویه کول او هڅول وو.
هغه د دې پلان په پلي کولو کې بریالی شو. د اسلامي لښکرو دوې ډلې، چې د بني حارثه له اوس څخه او د خزرج له بني سلمه، د کمزورۍ، ستړيا او ګډوډۍ بنسټ کېښود. دوی هم په یو ډول د وتلو غوښتونکي شول او غوښتل یې چې جګړه پریږدي او بیرته راستانه شي،مګر، په پای کې، دوی ثابت پاتې شول. الله تعالي فرمايي:«إِذْ هَمَّت طَّآئِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلاَ وَاللّهُ وَلِیُّهُمَا وَعَلَى اللّهِ فَلْیَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ».کله چې ستاسو په منځ کې دوه قومونه په سستۍ، ناکامۍ او بې صبرۍ سره جوړ شي؛ مګر خدای د دوی مالک دی، او مومنان باید په خدای توکل او باور وکړي.

عبدالله بن حرام – د جابر بن عبدالله انصاري پلار – غوښتل چې دغو منافقانو ته په داسې حساس حالت کې د هغه مهم وظیفې په اړه خبرداری ورکړي.دا چې هغه يې تعقيب كړل او په پرله پسې ډول يې ملامتول او د بېرته را ستنېدو لپاره يې هغوی تشویق او ترغیب په ټينګار سره وويل:راځئ چې د خدای په لاره کې وجنګيږي یا د ځان دفاع وکړي (تاسو د خدای په لاره کې جګړه مه کوئ، لږترلږه د ځان دفاع وکړئ)هغوی هم ځواب ورکړ: که موږ پوهیدل چې ستاسو کار به له دښمن سره د جګړې لامل شي، نو موږ به بیرته نه راګرځیدلي!؟عبدالله بن حرام په پای کې د دوی تعقیب او هڅول بند کړل او بیرته راستون شو، دوی ته یې په خطاب کې وویل:خدای دې تاسی لري کي،د خدای دښمنان!خدای به خپل پیغمبر له تاسو څخه بې نیاز کړي!

د مسلمانانو په منځ کې د دوی نفوذ او موجودیت شتون د مسلمانانو په حساسو چارو او په ځانګړې توګه د جهاد په مسله کې د دښمنانو په وړاندې د مسلمانانو د فساد، نا امیدي او بزدلۍ لامل ګرځي.

Шаръий душманшиносий (3) умумий суратда тан олиш ва ички яширин кофирлар ё мунофиқлар ва секулярзодалар  билан муомала қилиш равиши

Муқаддамот дарслари/ бешинчи дарс

Шаръий душманшиносий (3) умумий суратда тан олиш ва ички яширин кофирлар ё мунофиқлар ва секулярзодалар  билан муомала қилиш равиши

(23- қисм)

17-Мусулмонларни мусулмон бўлганликлари ва исломий белгилар сабабли масхара қилишади:

«يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِءُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُونَ* وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ* لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ» (توبه/64-66)،

Бу мунофиқлар ўзлари хақида дилларидаги нарсадан (яъни мунофиқликларидан) огохлантирадиган бирон сура нозил бўлиб қолишларидан қўрқадилару ( яна пайғамбар ва мўъминларни) масхара қилиб куладилар. Айтинг: “кулаверинглар, аллох сизлар ( фош бўлиб қолишидан) қўрқаётган нарсани албатта (юзага) чиқаргувчидир.” ** Қасамки, агар улардан (нега сизнинг устингиздан кулганлари хақида) сўрасангиз, албатта улар: “биз фақат бахслашиб, хазиллашиб келяпмиз, холос”, дейдилар. Айтинг: “Аллохдан, унинг оятларидан,унинг пайғамбаридан кулгувчи бўлдингизми?”. ** узр айтманглар! Сизлар иймон келтирганингиздан сўнг яна куфрга қайтдингиз. Агар сизлардан бир тоифани (чин ихлос билан тавба қилганлари учун) авф қилсак, бошқа бир тоифани жиноятчи бўлганликлари сабабли азоблаймиз.

Мана бу секулярзадалар росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг аллох тарафидан келганини ва қуръон  хам аллох томонидан нозил бўлганини яхши билишади, шунинг учун хам уларни одамларга танитадиган,расво қиладиган  улар хақида сура нозил бўлишидан қўрқишади.Мана бу нихоятда ажабланарли бир сахна бўлиб ундан албатта дарс-ибрат олиниши лозим. Мана бу секулярзадалар ва мунофиқлар ўзларига жаханнамнинг энг баттар,ёмон жойини хослаб қўйишган, улар хақиқатда қуръонни аллох томонидан нозил бўлганини ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам аллох тарафидан келганини жуда хам яхши билишади, аммо шундай огох бўлишса хам аллохни шариатидаги қонунларни ва шариатгаро мусулмонларни қаршисида бузғунчиликлар  қилиб монеъ ижод қилишади.

Агар хозир хам атрофингиздаги секулярзадалар билан озгина сухбатлашсангиз ,улар мана бу хақиқатга иқрор бўлишади. Улар айтишадики, албатта қуръон аллох томонидан нозил қилинган ва пайғамбар хам аллох тарафидан юборилган,аммо барибир аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчиларни баробарида қарши туриб  аллохни қонунларини ва  пайғамбарни дастурларини бузишади, агарчи тиллари билан бошқа нарсани айтишса хам, аммо амалда диллари аллохни шариатидаги қонунлардан бошқа нарсани хохлаётганини кўрсатишади.

Дин хақида лоф ураётган мунофиқлар ,секулярзадалар мусулмонлар шаръий далилларни келтирадиган бўлишса,ожиз нотавон бўлиб нима дейишларини билмай қолишади. Умум одамларни,мусулмонларни олдида шариатни асосларига нисбатан жохилликлари бармало бўлишидан илгари масхара қилишни,менсимасликни, ахли тавхидга истихзоъ қилишни бошлашади ва мана бу равиш билан хақни ўзларининг  масхаралари ва  хазилларини орасида беркитишга ва уни поймол қилишга  харакат қилишади. Иймон қудратини ва мусулмонларнинг  истидлол ва хужжат қудратини масхара аслахасини воситасида олдини тўсишмоқчи бўлишади:

«وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُم مَّن یَقُولُ أَیُّکُمْ زَادَتْهُ هَـذِهِ إِیمَانًا فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُواْ فَزَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَهُمْ یَسْتَبْشِرُونَ» (توبه/124)،

Қачон барон сура нозил қилинса, улардан (яъни мунофиқлардан) бўлган кимсалар (масхара қилишиб): “қани, бу сура қайси бирларингизнинг иймонларингизни зиёда қилди?”- дейишади. Бас, у (сура) иймон келтирган зотларнинг иймонларини албатта зиёда қилур ва улар шод-хуррам бўлурлар.

Улар ўша даврларда қуръонни оятларини шун тарзда масхара қилиб хазиллашишарди. Секулярзадалар худди мусулмонларни мулло,шайх,мужохид деган қолибда  масхара қилишганидек, масалан фалончи секуляр кофирни ё курдистонлик  қози мухаммадни,қосимлуни, мухтадийни, курдларнинг хозирги пайтдаги  мусайламайи каззоби бўлмиш ужалонни ,борзонийни харгиз масхара қилишганини,ёмонлаётганини  кўрмайсиз. Уларни забонлари динни,миллатни баробаридаги мана бу хоинларни қаршисида лол,гунг бўлиб қолади. Улар шариатни аслий қонунларини рад қилишдан ташқари, гохида бир мусулмонни соқолини,гохида мисвогини, гохида озғинлигини, ё семизлигини, ё кам овқатланишини, ё кўп ейишини, ё юриш тарзини, ё шимини почасини, ё такбир айтишини мавзу қилиб олишади, уларни бир мусулмонлардан ажратиб турган ташқи кўринишими ё сўзими амалими хуллас хамма нарсани мавзу қилиб олиб буни кетидан уларни масхара қилишади. Улар хатто жаннат ва жаханнамни хам масхара қилишади. Латифа қолибида …….фаришталарни хам масхара қилишади, бундай латифалар ижтимоъий каналларда қўлдан қўлга ўтиб юради.

Ўзларини “куфр озодликларини” “фикр озодлиги” номи остида келтиришади ва улар очиқ-ойдин ўзларини сўзлашувларида, шеърларида, семинарларида, мажлисларида, тахлилий сухбатларида турли-хил бахоналар билан аллохни шариатидаги қонунларга,росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларига одобсизлик қилиб масхара қилишади, мана бу оятларга,ахкомларга пойбанд бўлган кишиларни қолоқликда, терорист, эскилик тарафдори, ғорда яшовчи деган номлар остида айблайди.

(давоми бор……)

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

مُقَدّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

(23- قیسم)

1. مُسُلمانلَرنِی مُسُلمان بُولگنلِیکلَرِی وَ اِسلامِی بِیلگِیلَرِی سَبَبلِی مَسخَرَه قِیلِیشَدِی: «يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِءُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُونَ* وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ* لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ» (توبه/64-66)، بُو مُناقِقلَر اوُزلَرِی حَقِیدَه دِیللَرِیدَگِی نَرسَه دَن ( یَعنِی مُنافِقلِیکلَرِیدَن ) آگاهلَنتِیرَدِیگن بِیران سُورَه نازِل بُولِیب قالِیشلَرِیدَن قوُرقَه دِیلَروَ ( یَنَه پَیغَمبَر وَ مُؤمِنلَرنِی) مَسخَرَه قِیلِیب کوُلَدِیلَر. اَیتِینگ: “کوُلَه وِیرِینگلَر، اَلله سِیزلَر ( فاش بوُلِیب قالِیشِیدَن) قوُرقَیاتگن نَرسَه نِی اَلبَتَّه (یوُزَگه) چِیقَرگوُچِیدِیر.” ** قَسَمکِی، اَگر اوُلَردَن ( نِیگه سِیزنِینگ اوُستِینگِیزدَن کوُلگنلَرِی حَقِیدَه) سُورَسَنگِیز، اَلبَتَّه اوُلَر: “بِیز فَقَط بَحثلَشِیب، هَزِیللَه شِیب کِیلیَپمِیز، حالاص”، دِییدِیلَر. اَیتِینگ:” اَلله دَن، اوُنِینگ آیَتلَرِیدَن، اوُنِینگ پَیغَمبَرِیدَن کوُلگوُچِی بوُلدِینگِیزمِی؟”. ** عُذر اَیتمَنگلَر! سِیزلَر اِیمان کِیلتِیرگنِینگِیزدَن سُونگ یَنَه کُفرگه قَیتَدِینگِیز. اَگر سِیزلَردَن بِیر طائِفَه نِی ( چِین اِخلاص بِیلَن تَوبَه قِیلگنلَرِی اوُچُون) عَوف قِیلسَک، باشقَه بِیر طائِفَه نِی جِنایَتچِی بُولگنلِیکلَرِی سَبَبلِی عَذابلَیمِیز.

مَنَه بُو سِکوُلارزَدَه لَر رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِینگ اَلله طَرَفِیدَن کِیلگنِینِی وَ قُرآن هَم اَلله تامانِیدَن نازِل بوُلگنِینِی یَحشِی بِیلِیشَدِی، شُونِینگ اوُچُون هَم اوُلَرنِی آدَملَرگه تَنِیتَدِیگن، رَسوا قِیلَدِیگن اوُلَر حَقِیدَه سُورَه نازِل بوُلِیشِیدَن قوُرقِیشَدِی. مَنَه بُو نِهایَتدَه اَجَبلَنَرلِی بِیر صَحنَه بُولِیب اوُندَن اَلبَتَّه دَرس- عِبرَت آلِینِیشِی لازِم. مَنَه بُو سِکوُلارزَدَه لَر وَ مُنافِقلَر اوُزلَرِینِی جَهَنَّمنِینگ اِینگ بَتتَر، یامان جایِینِی خاصلَب قوُیِیشگن، اوُلَر حَقِیقَتدَه قُرآننِی اَلله تامانِیدَن نازِل بُولگنِینِی وَ رَسُول الله صلی الله علیه وسلم هَم اَلله طَرَفِیدَن کِیلگنِینِی جوُدَه هَم یَحشِی بِیلِیشَدِی، اَمّا شُوندَی آگاه بوُلِیشسَه هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی وَ شَرِیعَتگرا مُسُلمانلَرنِی قَرشِیسِیدَه بوُزغوُنچِیلِیکلَر قِیلِیب مانِع اِیجاد قِیلِیشَدِی.

اَگر حاضِر هَم اَطرافِینگِیزدَگِی سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن آزگِینَه صُحبَتلَشسَنگِیز، اوُلَر مَنَه بُو حَقِیقَتگه اِقرار بوُلِیشَدِی. اوُلَر اَیتِیشَدِیکِی، اَلبَتَّه قُرآن اَلله تامانِیدَن نازِل قِیلِینگن وَ پَیغَمبَر هَم اَلله طَرَفِیدَن یُوبارِیلگن،اَمّا بَرِیبِیر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلوُچِیلَرنِی بَرابَرِیدَه قَرشِی توُرِیب اَلله نِی قانوُنلَرِینِی وَ پَیغَمبَرنِی دَستوُرلَرِینِی بوُزِیشَدِی، اَگرچِی تِیللَرِی بِیلَن باشقَه نَرسَه نِی اَیتِیشسَه هَم،اَمّا عَمَلدَه دِیللَرِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَن باشقَه نَرسَه نِی هاحلَیاتگنِینِی کوُرسَتِیشَدِی.

دِین حَقِیدَه لاف اوُرَیاتگن مُنافِقلَر، سِکوُلارزَدَه لَر مُسُلمانلَر شَرعِی دَلِیللَرنِی کِیلتِیرَدِیگن بُولِیشسَه، عاجِیز ناتَوان بُولِیب نِیمَه دِییِیشلَرِینِی بِیلمَی قالِیشَدِی. عُمُوم آدَملَرنِی، مُسُلمانلَرنِی آلدِیدَه شَرِیعَتنِی اَساسلَرِیگه نِسبَتاً جاهِللِیکلَرِی بَرمَلا بوُلِیشِیدَن اِیلگرِی مَسخَرَه قِیلِیشنِی، مِینسِیمَسلِیکنِی، اَهلِی تَوحِیدگه اِستِیهزاع قِیلِیشنِی باشلَشَدِی وَ مَنَه بُو رَوِیش بِیلَن حَقنِی اوُزلَرِینِینگ مَسخَرَه لَرِی وَ هَزِیللَرِینِی آرَسِیدَه بِیرکِیتِیشگه وَ اوُنِی پایمال قِیلِیشگه حَرَکَت قِیلِیشَدِی. اِیمان قُدرَتِینِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ اِستِدلال وَ حوُجَّت قُدرَتِینِی مَسخَرَه اَسلَحَه سِینِی واسِیطَه سِیدَه آلدِینِی توُسِیشماقچِی بُولِیشَدِی: «وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُم مَّن یَقُولُ أَیُّکُمْ زَادَتْهُ هَـذِهِ إِیمَانًا فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُواْ فَزَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَهُمْ یَسْتَبْشِرُونَ» (توبه/124)، قَچان بِیران سُورَه نازِل قِیلِینسَه، اوُلَردَن ( یَعنِی مُنافِقلَردَن) بُولگن کِیمسَه لَر ( مَسخَرَه قِیلِیشِیب): “قَنِی، بُو سُورَه قَیسِی بِیرلَرِینگِیزنِینگ اِیمانلَرِینگِیزنِی زِیادَه قِیلدِی؟”- دِییِیشَدِی. بَس، اوُ (سوُرَه) اِیمان کِیلتِیرگن ذاتلَرنِینگ اِیمانلَرِینِی اَلبَتَّه زِیادَه قِیلوُر وَ اوُلَر شاد- حُورَّم بوُلوُرلَر.

اوُلَر اوُشَه دَورلَردَن قُرآننِی آیَتلَرِینِی شُو طَرزدَه مَسخَرَه قِیلِیب هَزِیللَه شِیشَردِی. سِکوُلارزَدَه لَر حوُددِی مُسُلمانلَرنِی مُلّا، شَیخ، مُجاهِد دِیگن قالِیبدَه مَسخَرَه قِیلِیشگنِیدِیک، مَثَلاً فَلانچِی سِکوُلار کافِرنِی یا کُردِستانلِیک قاضِی مُحَمَّدنِی، قاسِیملوُنِی، مُهتَدِینِی، کوُردلَرنِینگ حاضِرگِی پَیتدَگِی مُسَیلَمَه یِی کَذّابِی بُولمِیش اوُجَلاننِی، بارزانِینِی هَرگِیز مَسخَرَه قِیلِیشگنِینِی، یامانلَیاتگنِینِی کوُرمَیسِیز. اوُلَرنِی زَبانلَرِی دِیننِی، مِلَّتنِی بَرابَرِیدَگِی مَنَه بُو خائِنلَرنِی قَرشِیسِیدَه لال، گوُنگ بُولِیب قالَدِی. اوُلَر شَرِیعَتنِی اَصلِی قانوُنلَرِینِی رَد قِیلِیشدَن تَشقَرِی، گاهِیدَه بِیر مُسُلماننِی ساقالِینِی، گاهِیدَه مِسواگِینِی،گاهِیدَه آزغِینلِیگِینِی، یا سِیمِیزلِیگِینِی یا کَم آوقَتلَنِیشِینِی، یا کوُپ اِستِعمال قِیلِیشِینِی یا یُورِیش طَرزِینِی یا شِیمِینِی پاچَه سِینِی، یا تَکبِیر اَیتِیشِینِی مَوضُوع قِیلِیب آلِیشَدِی، اوُلَرنِی بِیر مُسُلمانلَردَن اَجرَتِیب توُرگن تَشقِی کوُرِینِیشِیمِی یا سُوزِیمِی عَمَلِینِی حُوللَص هَمَّه نَرسَه نِی مَوضُوع قِیلِیب آلِیب بُونِی کِیتِیدَن اوُلَرنِی مَسخَرَه قِیلِیشَدِی. اوُلَر حَتَّی جَنَّت وَ جَهَنَّمنِی هَم مَسخَرَه قِیلِیشَدِی. لَطِیفَه قالِیبِیدَه ……فَرِیشتَه لَرنِی هَم مَسخَرَه قِیلِیشَدِی، بوُندَی لَطِیفَه لَر اِجتِمائِی کَنَللَردَه قوُلدَن قوُلگه اوُتِیب یُورَدِی.

اوُزلَرِینِی “کُفر آزادلِیکلَرِینِی” “فِکر آزادلِیگِی” نامِی آستِیدَه کِیلتِیرِیشَدِی  وَ اوُلَر آچِیق – آیدِین اوُزلَرِینِی سوُزلَشوُلَرِیدَه، شِعرلَرِیدَه، سِیمِینَرلَرِیدَه، مَجلِیسلَرِیدَه، تَحلِیلِی صُحبَتلَرِیدَه توُرلِی- هِیل بَهانَه لَر بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی سُنَّتلَرِیگه آدابسِیزلِیک قِیلِیش مَسخَرَه قِیلِیشَدِی، مَنَه بُو آیَتلَرگه، اَحکاملَرگه پایبَند بوُلگن کِیشِیلَرنِی قالاقلِیکدَه، تِیرارِیست، اِیسکِیلِیک طَرَفدارِی، غاردَه یَشاوچِی دییگن ناملَر آستِیدَه عَیبلَیدِی.

(دوامی بار……)

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

درس های مقدماتی/ درس پنجم

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

(23- قسمت)

1. مسلمین را به خاطر مسلمان بودن و نمادهای اسلامی شان مسخره می کنند: «يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِءُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُونَ* وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ* لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ» (توبه/64-66)، منافقان می‌ترسند که سوره‌ای بر ضد ایشان نازل شود و آنچه را در دل دارند به رویشان بیاورد و آشکارش سازند. بگو: هر اندازه می‌خواهید مسخره کنید، بی گمان خداوند آنچه را که از آن بیم دارید آشکار و هویدا می‌سازد.‏ اگر از آنان بازخواست کنی، می‌گویند: بازی و شوخی می‌کردیم. بگو: آیا با خدا و آیات او و پیغمبرش می‌توان بازی و شوخی کرد؟ عذرخواهی نکنید. شما پس از ایمان‌آوردن، کافر شده‌اید. اگر هم برخی از شما را (به خاطر توبه کردن) ببخشیم (که معمولاً طرفداران و مقلدین آن ها هستند)، برخی دیگر را نمی‌بخشیم. زیرا آنان به جرم های خود ادامه می‌دهند (کسانی هستند که تا آخر در این صف و گروه می مانند و توبه نمی کنند).‏

این سکولارزده ها می دانند که رسول الله صلی الله علیه و سلم از طرف الله آمده و قرآن هم از طرف الله نازل می شود، برای همین می ترسیدند که سوره ای علیه این ها نازل شود و آن ها را برای مردم بشناساند و رسوا کند. این واقعاً یک صحنه ی تعجب برانگیز و پر از درس است. این سکولارزده ها و منافقین که بدترین جایگاه جهنم را به خودشان اختصاص داده اند واقعاً می دانند که قرآن از طرف الله آمده و رسول الله صلی الله علیه و سلم هم از طرف الله آمده اما، باز با وجود چنین آگاهی در برابر قانون شریعت الله و مسلمین شریعت گرا آن همه کارشکنی کرده و مانع درست می کنند.

همین الان هم اگر کمی با تمام سکولارزده های اطرافتان صحبت کنید این ها هم به همین واقعیت اقرار می کنند. این ها می گویند بله، قرآن از طرف خدا آمده و پیامبر هم از طرف الله آمده اما، باز در برابر مجریان قانون شریعت الله، و قوانین همین الله و دستوراتی که از طرف همین پیامبر آمده کارشکنی می کنند و عملاً نشان می دهند دلشان در حال و هوای قانونی غیر از قانون شریعت الله است هر چند با زبان، چیز دیگری را بگویند.

منافقین و سکولارزده ها زمانی که از دین دم می زنند اما در برابر دلایل شرعی مسلمین شریعت گرا کم می آورند و عاجز و ناتوان می شوند قبل از این که در برابر عموم مردم و مسلمین، جهلشان به مبانی شریعت بر ملا شود شروع می کنند به مسخره کردن، دست کم گرفتن و استهزای اهل توحید و سعی می کنند از این طرق حق را در میان شوخی ها و مسخره هایی که می کنند بپوشانند و آن را پایمال کنند. اسلحه ی مسخره وسیله ای می شود جهت جلوگیری از قدرت ایمان، قدرت استدلال و برهان مسلمین: «وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُم مَّن یَقُولُ أَیُّکُمْ زَادَتْهُ هَـذِهِ إِیمَانًا فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُواْ فَزَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَهُمْ یَسْتَبْشِرُونَ» (توبه/124)، هنگامی که سوره‌ای (از سوره‌های قرآن) نازل می‌شود، کسانی از آنان (که منافق اند، از روی تمسخر و استهزاء، برخی به برخی دیگر رو می‌کنند و) می‌گویند: این سوره بر ایمان کدام یک از شما افزود؟ «یَقُولُ أَیُّکُمْ زَادَتْهُ هَـذِهِ إِیمَانًا» و امّا مؤمنان، بر ایمانشان می‌افزاید و شادمان می‌گردند.

این ها اینگونه در آن زمان با آیات قرآن مسخره می کردند و شوخی می نمودند. شما هرگز نمی بینید سکولارزده ها مثلاً فلان کافر سکولار چون قاضی محمد از کردستان، قاسملو، مهتدی و مسلیمه ی کذاب فعلی کُردها اوجالان و طاغوت هایی چون بارزانی و امثالهم را به اندازه ای که مسلمین را در قالب ملا، شیخ، مجاهد و غیره مسخره و بدگوئی می کنند مورد تمسخر و بدگوئی و شوخی قرار دهند. زبانشان در برابر این خائنین به دین و ملت، گنگ و لال است. اما غیر از رد نمودن قوانین اصلی شریعت، گاه ریش یک مسلمان را سوژه قرار می دهند، گاه سیواک، گاه لاغری یا چاقی او، گاه کم خوری یا پرخوری او، گاه راه رفتن و پاچه ی شلوار او، گاه تکبیر گفتن او را، و … و هر چه که یک مسلمان را از آن ها جدا کند و نماد ظاهری یک مسلمان باشد چه در گفتار چه در عمل این ها را سوژه قرار می دهند و با همین سوژه هاآن ها را مسخره می کنند. بهشت و جهنم را مورد تمسخر قرار می دهند. در قالب جوک و … فرشته ها را مسخره می کنند که در کانال های اجتماعی دست به دست می شود.

کفرگوئی و «آزادی کفر» را تحت عنوان «آزادی فکر» مطرح می کنند و به صراحت در گفته هایشان، اشعارشان، سمینارها، میزگردها و تحلیل هائی که به بهانه های مختلفی می گیرند، آیات و قوانین شریعت الله و سنت های رسول الله را مورد تمسخر و بی ادبی قرار می دهند و کسانی که خودشان را به این آیات و احکام مقید و پای بند می کنند را تحت عناوین کهنه پرست، عقب مانده، تروریست، ارهابی، غارنشین و غیره نام می برند.

(ادامه دارد…….)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (43)

36- کله چې مسلمانان وژل کیږي، د “مګر او که” په کارولو سره دوی د مسلمانانو په وړاندې د رواني جګړې او د الله تعالی د قضا و قدر او عیب په لټه کې دوی ځي: «الَّذِينَ قَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوالَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ» (آل عمران/168)،دوی هغه څوک دي چې ناست دي،او (دوی له جګړې څخه ووتل او ویې ویل) خپلو وروڼو ته:که دوی زموږ خبره منلې وای (او زموږ خبره یې اورېدلې وای) نو وژل شوي به نه وای. ووایه:نو، مرګه څخه ځان لری وساتی، هو، دوی وايي چې که یې زموږ خبره اورېدلې وای، نه به وژل کېده، که دا کار یې کړی وای، دا به شوی وای.که دا، که او که او مګر او که.دوی د الله دقضا داو په تقدیر راضي نه دي او هر څه چې په ژوند کې پیښیږي، وایي چې که ما دا کار کړی وای، نو داسې به شوی وای، دوی همیشه په پښیمانۍ، ارمانونو او له خپلو ځانونو سره د اعصابو په جنګ کې وي، او د اعصابو جنګ تل مسلمانانو ته انتقالوي.

د احد په جنګ او د جنګ په جریان کې د مسلمانانو یو پر دریمه برخه پوځ راووستل،کله چې دوی داسې ښکاره خیانت کوي، له جګړې وروسته یې د رهبرۍ او مجاهدینو په وړاندې د «مګر او که» په نوم رواني جګړه پیلوي.

که دا د نړۍ د سیکولر هیوادونو په پوځ کې وي، که هغه پوځ هم مات شي، نو د دې غدار ډلې سره به څنګه چلند وکړي؟باور وکړه که په هغه وخت کې میداني او نظامي محکمه ممکنه نه وي، له جګړې وروسته به هم له داسې غدارانو سره دومره سخت چلند وشي چې د نورو لپاره عبرت او دا په جګړه کې د دوی د ماتې لپاره یو پوښ وي،
ځکه، چې په اصطلاح دوی«ملي امنیت »په خطر کې اچولی او له ملت سره یې خیانت کړی دی.او د خودیو په ماتې او دمقابل لوری په بریا کې د دښمن ملګري دي.
خو موږ ګورو چې دغه منافقان او سیکولارشوي له دومره ستر خیانت وروسته له مسلمانانو سره بیا هم په مګر او که ويلوسره په رواني جګړه بوخت دي

Шаръий душманшиносий (3) умумий суратда тан олиш ва ички яширин кофирлар ё мунофиқлар ва секулярзодалар  билан муомала қилиш равиши

Муқаддамот дарслари/ бешинчи дарс

Шаръий душманшиносий (3) умумий суратда тан олиш ва ички яширин кофирлар ё мунофиқлар ва секулярзодалар  билан муомала қилиш равиши

(22- қисм)

15-Ўзларидаги ички фасодни мавжудлиги сабабли, хукумат қудратидан узоқлашиб қолишлари билан барча мавжудотларни устида  инсонми,хайвонми, табиатми фарқи йўқ, ўзларини зохирий фасодларини ишлатишади:

«وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ‏» (بقره/205)،

(олдингиздан) кетганида эса ерда бузғунчилик,экин ва наслларни халок қилиш учун югуриб-елиб юради. Аллох эса бузғунчилик-фасодни севмайди.

Агар мана бу кимсаларнинг устида назорат қиладиган қонун заиф бўлса ёки мусулмонлар тарафидан уларни устида назорат мавжуд бўлмаса ёки улар қўрқиб турадиган қудрат хам топилмаса, уларни зулмидан,фасодидан хеч нарса омонда қолмайди. Болаларга,аёлларга, қўшнига, хамкорига,дўстига, одамларни номусига, одамларни обрўсига, қариндошларига, хамсафар бўлган кишиларга,хайвонларга хатто табиатга хам зулм қилади. Умуман айтганда хеч қандай мавжудот уларни фасодидан омонда қолмайди, чунки улар қўрқиб турадиган хукумат қудрати ва қонун  қудратини  ўзи йўқ.

16-Мухлис мўъминларни ахмоқ ва ўзларини олим,фикри очиқ киши деб хисоблайдилар:

«وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ ۗ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ (بقره/۱۳)،

Уларга: “мана бу кишилардек иймон келтиринглар,”дейилса, “шу пасткашларга ўхшаб мўъмин бўламизми?”,- дейдилар. Огох бўлингизким, уларнинг ўзлари тубан кимсалардир, лекин буни билмайдилар.

Улар мусулмонларни ахмоқ, содда,ишонувчан,деб билишгандан кейин ўзларини шайтонсифат ахлоқларини,иккиюзламачиликларини,нифоқларини бохушлик,ақлли,хушёр бўлиш қолибига солиб тасаввур қилишади. Хозирда хам бу гап жуда кўпчиликни орасида машхур бўлиб кетган, масалан айтишадики: фалончи жуда ўткир,бохуш эканда бир қанча одамни алдаб кетди ёки нихоятда ақлли эканда бир неча одамни молини еб кетди ёки жуда уста эканда фалончига  отасини бойлиги сабабли уйланди ва молу-давлатини эгаллаб олди,сўнгра эса ўзини талоғини берди. Бошқаларни  наздидаги  пасткашлик, разолат,фитна, бузғунчилик қилиш уларни наздида ақлли бўлиш,хушёрлик хисобланади; хақга таслим бўлиш ва содиқлик билан хаёт кечириш уларни наздида ахмоқгарчилик, соддалик, қолоқлик, эскича фикрлаш бўлади. Аммо аллох таолони айтишича, уларни ўзлари ахмоқдирлар ва буни ўзлари хам билишмайди. Мана бу билмасликлари секуляристларнинг бошига келган энг ёмон бало бўлади.

«وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ».

Улар қадимда грекларни,хиндларни,зурвонийларни адабиёти билан хозирда эса секуляристларни,демократияни адабиёти ,секуляристларни равишига кўра маданиятлашган жамият билан аллохни шариатидаги қонунларга , мусулмонларга қарши жанг қилишяпти, улар ўзларини нихоятда ақлли,тараққий топган, маданиятли деб билишади, мусулмонларни ва уларни рахбарларини  эса ахмоқ, нодон, қолоқ, эскича фикрлайдиган деб фарз қилишади. Шуниси қизиқки,хозирги пайтда улар турли-хил бахоналар ва ўзларига хос таъвилотлар билан ўзларини ташқи кўринишда хам пайғамбарларга, аиммага, мусулмонларга ўхшатмасликка харакат қилишади. Зохирлари хам уларга ўхшашини исташмайди.

Улар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни атрофидагиларни ахмоқ,тентак,эскилик тарафдори деб билгандан сўнг ўзларини уларга ўхшатишни хам хохламасликлари хам табиий нарса. Энди агар сиз секулярзадаларга сахобаларга ўхшаш иймон келтиринглар,сахобаларга ўхшаб аллохни шариатидаги қонунларга таслим бўлингиз, фарзандларингизга ва хонадонингизга, қўшниларингизга, жамиятга сахобаларга ўхшаб муносабатда бўлингиз,десангиз улар тезда айтишадики, хозир жамият ўзгарган, мана бу қонунларга бу замонда риоя қилиб бўлмайди. Хозирги замонда жамият ривожланиб кетган,1400 йил олдинги қонунлар билан уни идора қилиб бўлмайди.

Яъни хозир тайёралар,поездлар, машиналар, компютер,интернет, спутник асри бўлиб бу замонда зинони,шаробхўрликни,хамжинсбозликни,ўғирликни,қатлни, босқинчиликни манъ қилиб ва оилани аллохни шариатидаги қонунлар асосида барпо қилишни, аллохни шариатидаги қонунлар асосида худудларни ижро қилишни ва бошқа нарсаларни ишлатиб бўлмайди. Уларни мана бундай пуч иддаолари бор.

Мана бу тентак ва ахмоқлар эркак ва аёлни хуқуқини риоят қилишни  тараққиётга,технологияга нима алоқаси борлигини билишмайди? Масалан илгари одамлар от,туя,эшак билан сафарга чиқишган замонда эркак ва аёлни хуқуқига риоят қилинган бўлса, хозирги тайёрлар,поездлар, интернет, машина келган пайтида мана бу хуқуқларни,масъулиятларни,вазифаларни оёқ-ости қилиб бир-бирига рафтор қилинадими?

Қуръон 1400 йил олдин ота-онага эхсон қилинглар деган, энди орадан шунча аср ўтгач ота-онага эхсон қилиш ўзгариб қоладими? Ёлғон ва хиёнат ёмон дейилган, хозирда хам ёмон бўйича қолади; зино ва бошқаларни номусига тажовуз қилиш ёмон бўлса, хозирда хам шу холича қолади; бегунох инсонларни қатл қилиш ёмон бўлган, хозирда хам ёмондир. Мана шу тартибда аллохни шариатидаги қонунларда  мавжуд  шунга ўхшаган ўринлар то қиёмат кунигача собит бўлиб ўзгармайди, отни ўрнига тайёрани келиб қолиши билан бу нарсалар ўзгариб қолмайди.

«أطعَمَهُم مِن جُوعٍ وَ آمَنَهُم مِن خَوفٍ»

Хамиша яхши бўлиб қолади,

«فَلیَعبُدُوا رَبَّ هَذَا البَیت»

хамиша яхши холида қолади.

Шуни яхши билингларки, улар ёлғончидирлар. Улар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни замонларида хам аллохни шариатидаги қонунларга эргашишмасди ва ўша замондаги аллохни шариатидаги қонунларда мавжуд мана бу арзишларга риоя қилаётган мусулмонларни ахмоқ,тентак,қолоқ деб санашар, ўзларини эса ақлли,равшан фикр,замонавий дейишарди.

(давоми бор……)

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

مُقَدّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

(22- قیسم)

1. مُخلِص مُؤمِنلَرنِی اَخماق وَ اوُزلَرِینِی عالِم، فِکرِی آچِیق کِیشِی دِیب حِسابلَیدِیلَر: «وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ ۗ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ (بقره/۱۳)، اوُلَرگه: “مَنَه بُو کِیشِیلَردِیک اِیمان کِیلتِیرِینگلَر،” دِییِیلسَه، “شوُ پَستکَشلَرگه اوُحشَب مُؤمِن بُولَمِیزمِی؟”، – دِییدِیلَر. آگاه بُولِینگِیزکِیم، اوُلَرنِینگ اوُزلَرِی تُوبَن کِیمسَه لَردِیر، لِیکِن بُونِی بِیلمَیدِیلَر.

اوُلَر مُسُلمانلَرنِی اَخماق، ساددَه، اِیشانوُچَن، دِیب بِیلِیشگندَن کِییِین اوُزلَرِینِی شَیطان صِیفَت اَخلاقلَرِینِی، اِیککِی یُوزلَمَه چِیلِیکلَرِینِی، نِفاقلَرِینِی باخوُشلِیک، عَقللِی، خُوشیار بُولِیش قالِیبِیگه سالِیب تَصَوُّر قِیلِیشَدِی. حاضِردَه هَم بُو گپ جُودَه کوُپچِیلِیکنِی آرَسِیدَه مَشهُور بُولِیب کِیتگن، مَثَلاً اَیتِیشَدِیکِی: فَلانچِی جُودَه اوُتکِیر، باخوُش اِیکَندَه  بِیر قَنچَه آدَمنِی اَلدَب کِیتَدِی یاکِی نِهایَتدَه عَقللِی اِیکَندَه بِیر نِیچَه آدَمنِی مالِینِی یِیب کِیتَدِی یاکِی جُودَه اوُستَه اِیکَندَه فَلانچِیگه آتَه سِینِی بایلِیگِی سَبَبلِی اوُیلَندِی وَ مالوُ- دَولَتِینِی اِیگللَب آلَدِی، سُونگرَه اِیسَه اوُنِی طَلاغِینِی بِیرَدِی. باشقَه لَرنِی نَزدِیدَگِی پَستکَشلِیک،رِضالَت، فِتنَه، بُوزغوُنچِیلِیک قِیلِیش اوُلَرنِی نَزدِیدَه عَقللِی بُولِیش، خوُشیارلِیک حِسالَنَدِی؛ حَقگه تَسلِیم بُولِیش وَ صادِقلِیک بِیلَن حَیات کِیچِیرِیش اوُلَرنِی نَزدِیدَه اَخماقگرچِیلِیک، ساددَه لِیک، قالاقلِیک، اِیسکِیچَه فِکرلَش بوُلَدِی. اَمّا اَلله تَعالَی نِی اَیتِیشِیچَه، اوُلَرنِی اوُزلَرِی اَخماقدِیرلَر وَ بُونِی اوُزلَرِی هَم بِیلِیشمَیدِی. مَنَه بُو بِیلمَسلِیکلَرِی سِکوُلارِیستلَرنِینگ باشِیگه کِیلگن اِینگ یامان بَلا بوُلَدِی. «وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ».

اوُلَر قَدِیمدَه گرِیکلَرنِی، هِیندلَرنِی، زُوروانِیلَرنِی اَدَبِیاتِی بِیلَن حاضِردَه اِیسَه سِکوُلارِیستلَرنِی، دِیماکرَتِییَه نِی  اَدَبِیاتِی، سِکوُلارِیستلَرنِی رَوِیشِیگه کوُرَه مَدَنِیَتلَشگن جَمِیعیَت بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه، مُسُلمانلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشیَپتِی، اوُلَر اوُزلَرِینِی نِهایَتدَه عَقللِی، تَرَقِّی تاپگن،مَدَنِیَتلِی دِیب بِیلِیشَدِی، مُسُلمانلَرنِی وَ اوُلَرنِی رَهبَرلَرِینِی اِیسَه اَخماق، نادان، قالاق، اِیسکِیچَه فِکرلَیدِیگن دِیب فَرض قِیلِیشَدِی. شوُنِیسِی قِیزِیقکِی،حاضِرگِی پَیتدَه اوُلَر توُرلِی- هِیل بَهانَه لَر وَ اوُزلَرِیگه خاص تَعوِیلاتلَر بِیلَن اوُزلَرِینِی تَشقِی کوُرِینِیشدَه هَم پَیغَمبَرلَرگه، اَئِمَّه گه، مُسُلمانلَرگه اوُحشَتمَسلِیککَه حَرَکَت قِیلِیشَدِی. ظاهِرلَرِی هَم اوُلَرگه اوُحشَشِینِی اِیستَشمَیدِی.

اوُلَر رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی اَطرافِیدَگِیلَرنِی اَخماق،تِینتَک، اِیسکِیلِیک طَرَفدارِی دِیب بِیلگندَن سُونگ اوُزلَرِینِی اوُلَرگه اوُحشَتِیشنِی هَم هاحلَمَسلِیکلَرِی هَم طَبِیعِی نَرسَه. اِیندِی اَگر سِیز سِکوُلارزَدَه لَرگه صَحابَه لَرگه اوُحشَش اِیمان کِیلتِیرِیشِینگلَر، صَحابَه لَرگه اوُحشَب اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه تَسلِیم بُولِینگِیز، فَرزَندلَرِینگِیزگه وَ خانَدانِینگِیزگه، قوُشنِیلَرِینگِیزگه، جَمِیعیَتگه صَحابَه لَرگه اوُحشَب مُناسَبَتدَه بُولِینگِیز، دِیسَنگِیز اوُلَر تِیزدَه اَیتِیشَدِیکِی، حاضِر جَمِیعیَت اوُزگرگن، مَنَه بُو قانوُنلَرگه بُو زَماندَه رِعایَه قِیلِیب بُولمَیدِی. حاضِرگِی زَماندَه جَمِیعیَت رِواجلَنِیب کِیتگن، 1400یِیل آلدِینگِی قانُونلَر بِیلَن اوُنِی اِدارَه قِیلِیب بوُلمَیدِی.

یَعنِی حاضِر تَیّارَه لَر، پایِیزدلَر، مَشِینَه لَر، کامپیُوتِیر، اِینتِیرنِیت، سپُوتنِیک عَصرِی بوُلِیب بُو زَماندَه زِنانِی، شَرابخوُرلِیکنِی، هَمجِنسبازلِیکنِی، اوُغِیرلِیکنِی، قَتلنِی، باسقِینچِیلِیکنِی مَنع قِیلِیب وَ عائِلَه نِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه بَرپا قِیلِیشنِی، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه حوُدوُدلَرنِی اِجرا قِیلِیشنِی وَ باشقَه نَرسَه لَرنِی اِیشلَتِیب بُولمَیدِی. اوُلَرنِی مَنَه بُوندَی پوُچ اِدَّعالَرِی بار.

مَنَه بُو تِینتَک وَ اَخماقلَر اِیرکَک وَ عَیالنِی حُقوُقِینِی رِعایَت قِیلِیشنِی تَرَقِّییاتگه،تِیهنالاگِییَه گه نِیمَه عَلاقَه سِی بارلِیگِینِی بِیلِیشمَیدِی؟ مَثَلاً اِیلگرِی آدَملَر آت، توُیَه، اِیشَک بِیلَن سَفَرگه چِیقِیشگن زَماندَه اِیرکَک وَ عَیالنِی حُقوُقِیگه رِعایَه قِیلِینگن بُولسَه، حاضِرگِی تَیّارَه لَر، پایِیزدلَر، اِینتِیرنِیت، مَشِینَه،کِیلگن پَیتِیدَه مَنَه بُو حُقوُقلَرنِی، مَسئوُلِیَتلَرنِی، وَظِیفَه لَرنِی آیاق – آستِی قِیلِيب بيیر- بيیرِیگه رفتار قِیلِینَدِیمِی؟ قُرآن 1400 یِیل آلدِین آتَه – آنَه گه اِحسان قِیلِینگلَر دِیگن، اِیندِی آرَدَن شوُنچَه عَصر اوُتگچ آتَه –آنَه گه اِحسان قِیلِیش اوُزگرِیب قالَدِیمِی؟ یالغان وَ خِیانَت یامان دِییِیلگن، حاضِردَه هَم یامان بُویِیچَه قالَدِی؛ زِنا وَ باشقَه لَرنِی نامُوسِیگه تَجاوُوز قِیلِیش یامان بُولسَه، حاضِردَه هَم شُو حالِیچَه قالَدِی؛ بِیگوُناه اِنسانلَرنِی قَتل قِیلِیش یامان بُولگن،حاضِردَه هَم یاماندِیر. مَنَه شُو تَرتِیبدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَه مَوجُود شوُنگه اوُحشَگن اوُرِینلَر تا قِیامَت کوُنِیگچَه ثابِت بوُلِیب اوُزگرمَیدِی، آتنِی اوُرنِیگه تَیّارَه نِی کِیلِیب قالِیشِی بِیلَن بُو نَرسَه لَر اوُزگریب قالمَیدِی. «أطعَمَهُم مِن جُوعٍ وَ آمَنَهُم مِن خَوفٍ» هَمِیشَه یَحشِی بُولِیب قالَدِی، «فَلیَعبُدُوا رَبَّ هَذَا البَیت» هَمِیشَه یَحشِی بُولِیب قالَدِی.

شُونِی یَحشِی بِیلِینگلَرکِی، اوُلَر یالغانچِیدِیرلَر. اوُلَر رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی زَمانلَرِیدَه هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه اِیرگشِیشمَسدِی وَ اوُشَه زَماندَگِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَه مَوجُود مَنَه بُو اَرزِیشلَرگه رِعایَه قِیلَیاتگن مُسُلمانلَرنِی اَخماق، تِینتَک، قالاق دِیب سَنَشَر، اوُزلَرِینِی اِیسَه عَقللِی،رَوشَن فِکر، زَمانَه وِی دِییِیشَردِی.

(دوامی بار…..)

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

درس های مقدماتی/ درس پنجم

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

(22- قسمت)

1. مؤمنین مخلص را سفیه و احمق و طبعاً خود را عالم و روشنفکر می دانند: «وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ ۗ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ (بقره/۱۳)، و هنگامی که بدانان گفته شود ایمان بیاورید همان گونه که توده ی مردم ایمان آورده‌اند، می گویند آیا همانند بی‌خردان ایمان بیاوریم‌؟ آگاه باشید! ایشان بی‌خردانند ولیکن نمی‌دانند.

زمانی که مسلمین را سفیه، ساده لوح و خوش باور می دانند در برابر، شیطنت، دورویی و نفاق خودشان را در قالب زرنگی، عاقلی و هوشیاری فرض می کنند. الان هم بین خیلی ها رایج شده می گویند: فلانی زرنگ بود و مثلاً سر چند نفر را کلاه گذاشت، یا زرنگ بود و مال چند نفر را خورد بدون این که آن چند نفر بفهمند، یا زرنگ بود و فلانی را به خاطر ثروت پدرش گرفت و ثروت او را بالا کشید و او طلاق داد و غیره. پستی، رذالت، توطئه و تخریب نزد این ها زرنگی و عاقلی می شود؛ تسلیم حق شدن و صادقانه زندگی کردن هم می شود سفاهت، سادگی، عقب ماندگی و کهنه گرایی. اما، الله تعالی می گوید این ها خودشان سفیه و احمق هستند اما به این سفاهت خود آگاه نیستند. این بدترین بلایی است که بر سر سکولاریست ها آمده، به این سفاهت خودشان آگاه نیستند «وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ».

این ها که قبلاً با ادبیات یونانی، هندی و زُروانی، و اکنون هم با ادبیات سکولاریستی، دموکراسی خواهی و جامعه ی مدنی به سبک سکولاریست ها به جنگ قانون شریعت الله و مسلمینِ پای بند آمده اند، خودشان را در انتهای عقل و ترقی و پیشرفت می بینند و مسلمین شریعت گرا و رهبر شریعت گرای آن ها را سفیه، نادان، عقب مانده و کهنه پرست فرض می کنند. و جالب اینجاست که هم اکنون، با بهانه های مختلف و تأویلات خاص خودشان ترجیح می دهند، خودشان را از نظر ظاهر هم همچنان که گفتیم با پیامبر، ائمه و مسلمین شریعت گرا متمایز می کنند. نمی خواهند ظاهرشان هم شبیه این ها باشد.

طبیعی است زمانی که جمع اطراف رسول الله صلی الله علیه و سلم را سفیه، احمق و به اصطلاح کهنه پرست می دانند، نمی خواهند خودشان را شبیه این ها کنند. حالا اگر به سکولارزده ها بگویید مثل صحابه ایمان بیاورید، مثل صحابه تسلیم قانون شریعت الله شوید، مثل صحابه با فرزندانتان، خانواده تان، همسایه تان و جامعه برخورد کنید، زود می گویند الان جامعه عوض شده و الان نمی توان این قوانین را رعایت کرد. الان جامعه رشد کرده و با قوانین 1400 سال پیش نمی توان آن را اداره کرد.

 یعنی الان عصر هواپیما، قطار، ماشین، کامپیوتر، اینترنت و ماهواره است، ممنوعیت زنا، شراب خواری، هم جنس بازی، دزدی، قتل، غارت و تشکیل خانواده بر اساس قوانین شریعت، اجرای حدود بر اساس قانون شریعت الله و غیره را نمی توان به کار برد. این ها چنین ادعاهای پوچی دارند.

این سفیه ها و احمق ها نمی دانند آخر مثلاً چه رابطه ای بین رعایت حقوق زوجین با پیشرفت و تکنولوژی وجود دارد؟ مثلاً قبلاً چون مردم با شتر و اسب و الاغ مسافرت می کردند احترام بین زوجین و رعایت حقوق آن ها بوده، و حالا که هواپیما، قطار، اینترنت و ماشین آمده باید با لگد و زیر پا گذاشتن حقوق، مسئولیت ها و وظایف با هم رفتار کنند؟

 قرآن 1400 پیش گفته به والدین خود احسان کنید، حالا احسان به والدین در طول قرن ها چه فرقی با هم کرده است؟ گفته دروغ و خیانت بد است حالا هم بد است؛ زنا و تجاوز به ناموس دیگران بد است، حالا هم بد است؛ قتل انسان بی گناه بد است، حالا هم بد است. به همین ترتیب موارد موجود در قانون شریعت الله تا روز قیامت ثابت و غیر قابل تغییرند، و جایگزین شدن هواپیما به جای اسب آن را تغییر نمی دهد. «أطعَمَهُم مِن جُوعٍ وَ آمَنَهُم مِن خَوفٍ» همیشه خوب است. «فَلیَعبُدُوا رَبَّ هَذَا البَیت» همیشه خوب است.

اما این را بدانید، این ها دروغگو هستند. در همان زمان رسول الله صلی الله علیه و سلم هم تابع قانون شریعت الله نمی شدند و مسلمین همان زمان را به خاطر رعایت این ارزش های موجود در قانون شریعت الله، کهنه پرست و سفیه و احمق می دانستند و خودشان را طبعاً روشنفکر، مدرن، عاقل و امروزی.

(ادامه دارد…..)