وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

)

(27- қисм)

Ха, бизлар  худайбия сулхи  секуляризм динини ва унинг навкарларини зиммасига мажбуран юкланган диёрдамиз. Мана бу вазият хозирча мусулмонлар яшайдиган диёрларни хеч қайси бирида секуляр ахзоблар ва гурухларга юклангани йўқ ва хозирда хам соил душман мусулмонларни дастурхонини устида, хатто ироқдаги,суриядаги,туркиядаги мусулмонларни соил душмани  бўлмиш бутун жахон ва минтақадаги мана шу секулярлар, муртад курд секуляристларини химояси остидадур. Уларнинг ироқдаги ва суриядаги ахли суннатни хаққига қилган жиноятлари хеч кимга пинхон эмас.

Мана бу вазиятни дарк қилиш ва уни тафсири,тахлили ва ундан ўрнида ва кунида  фойдаланиш, бу даркдан,тахлилдан,тажзиядан вужудга келадиган натижага боғлиқ, мана бу дарк,тажзия ва тахлил билан  исломий яқин ва узоқ стротегияларни ва тактикаларни таъйин қилишлик, хар қандай исломий  шахсни ва жамоатни ривожланганини ё орқада қолганини янада яхшироқ кўрсатиб беради ва бу жамоатни ва бу шўрони бугунги кунга тегишли эканини ё бугунги кунга,бу жамиятга тегишли  эмаслигини, балки у ўтган ўн йилликка ва хатто ўтган асрларга тегишли эканини, хамда бугунги кунимизни  дардига емаслигини  кўрсатади.

Биз курдистондаги биродарларимизни  ва Салохиддин Айюбийни авлодларини қуйидаги нарсаларга буюрдик, хозирги мавжуд изтирорий вазиятда эронни ғарбидаги минтақаларни баъзи қисматларида, улар секуляризм динининг диктаторлиги ва унинг хилма-хил мазхаблари ва мунофиқлар ва уларни йўлидаги секулярзадалар ва иртидод кўринишларини хаммаси билан “совуқ жанг” олиб боришаётганини тушуниб етишлари керак, худди шу холат билан бирга улар секуляризм динини диктаторлиги ва ранго- ранг ахзоблар  ва махаллий секуярист  муртадлар билан “ қуролланган,иссиқ сулх” ни бошларидан кечиришяпти, эронни мазхабий шиъа хукуматидаги мавжуд вазият бу нарсаларни америкага, махаллий муртадларга,махаллий секулярзадаларга мажбурлаб юклаган. Бу вазиятни улар бутун жахон секуляр кофирларига ва махаллий муртадларга ва мунофиқларга, махаллий секулярзадаларга юклашмаган, балки эронни мазхабий шиъа хукумати юклаган, аммо улар бутун жахондаги хамма курдларни орасида мана бу ўриндан ва истисноъий фурсатдан фойдалана олишади.

 Мана бу икки жумла яъни “совуқ жанг ва қуролли сулх” нинг замонавий холда дарк қилишлик, бу минтақалардаги шариатгаро мусулмонларни барчаси учун худди сувдек кераклидур. Мана бу ерда эроннинг ғарбидаги бизларнинг шариатгаро мусулмонларимиз, нима қилиш керак деган саволни жавобини қўлга киритишди ва жохилий таъассубдан, жохилий кинадан,нафратдан узоқ бўлган холда, бир шариатгаро мусулмон сифатида ўзларини мана бундай изтирорий вазиятда қандай   мухофизат қилишади? Улар рўбарў бўлишган мана бу зарурат ва изтирорий холатда  ўзларида туғилган кундалик эхтиёжлар  ва кундалик саволлар  учун муносиб жавобга эга бўлишлари керак.

 Ха, мусулмонлар жонларини мухофизат қилиш орқали аллохни динини ва аллохни бандаларини икки қимматбаҳо  омонат сифатида хифз қилишлари лозим, ва хатто керак бўлса жонларини ва динларини фидо қилиш орқали динни ва иймонларини ва мусулмонларни мухофизат қилишлари лозим, аммо бу ишларни шаръий каналлар орқали амалга оширилади.  Мана бу холатда мана бу қимматли омонатни мухофизат қилиш учун улар ўзларини эхтиёт қилишлари керак бўлади:

    یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ (مائده/1015)

Эй мўъминлар, ўзингизни билингиз! Бундан ташқари мусулмонлар хаётларини идора қилиш ва душманга қарши мубораза қилиш учун асбобларни мухайё қилишга эхтиёжлари бор, шундай бўлгач мана бу асбобларни огохона мухайё қилишни кетидан аллохга таваккал қилиш  ва қазо-қадар ўзини   маъноси ва мафхумига эга бўлади. “Аллохга таваккал қилиш” билан  “ ишларни аллохга топширишни” ўртасида жуда катта фарқ бор. Туянгни боғлаб сўнгра худога таваккал қил. 

 قَیِّدها و تَوکَّلْ.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аллохга таваккал қилувчиларнинг сарвари бўлганлар, аммо хар бир иш учун керакли асбоблардан етарлича фойдаланганлар, махсусан душманга қарши нусратни,ғалабани нозил бўлиши учун лозим бўлган асбобларни тайёрлаб қўярдилар. Умар розиаллоху анху бир гурухга рўбарў бўлади, бу гурух асбобларни тарк қилишликни таваккал қилишни маъноси деб тушунишган, улар иш ва амал қилишдан узоқда юришарди, натижада эса нотавон ва суст бўлиб қолишади. Умар розиаллоху анху уларга айтадики: сизлар кимлар бўласизлар? Улар : бизлар таваккал ахли бўламиз,деб жавоб беришди. Шунда у киши айтдиларки: ёлғон айтасизлар, сизлар таваккал ахли эмассизлар; таваккал қилган киши аввал уруғни ерга экади,сўнгра худога таваккал қилади.

 Ха, шахс аввал турмуш қуради ва шундан сўнг болали бўлиш учун аллохга таваккал қилади, сизлар хали турмуш қурмагансизлар ва болали бўлиш учун асбобларни мухайё қилмагансизлар, шу холда болали бўлишни орзу қиляпсизларми? Бу холда болали бўлишни орзу қилишлик, ўзингизни масхара қилишдан бошқа нарса эмас.

 (давоми бор…….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(27- قیسم)

حَه، بِیزلَر حُدَیبِیَه صُلحِی سِکوُلارِیزم دِینِینِی وَ اوُنِینگ نَوکَرلَرِینِی زِمَّه سِیگه مَجبُورلَب یوُکلَنگن دِیاردَه مِیز. مَنَه بوُ وَضِیعیَت حاضِرچَه مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِیدَه سِکوُلار اَحزابلَر وَ گوُرُوهلَرگه یوُکلَنگه نِی یوُق وَ حاضِردَه هَم صائِل دُشمَن مُسُلمانلَرنِی دَستوُرخانِینِی اوُستِیدَه، حَتَّی عِراقدَگِی، سُورِیَه دَگِی، توُرکِیَه دَگِی مُسُلمانلَرنِی صائِل دُشمَنِی بوُلمِیش بوُتوُن جَهان وَ مِنطَقَه دَگِی مَنَه شُو سِکوُلارلَر، مُرتَد کوُرد سِکوُلارِیستلَرِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه دوُر. اوُلَرنِینگ عِراقدَگِی وَ سُورِیَه دَگِی اَهلِی سُنَّتنِی حَققِیگه قِیلگن جِنایَتلَرِی هِیچ کِیمگه پِینهان اِیمَس.

مَنَه بُو وَضِیعیَتنِی دَرک قِیلِیش وَ اوُنِی تَفسِیرِی، تَحلِیلِی وَ اوُندَن اوُرنِیدَه وَ کوُنِیدَه فایدَه لَه نِیش، بُو دَرکدَن، تَحلِیلدَن، تَجزِیَه دَن وُجُودگه  کِیلَه دِیگن نَتِیجَه گه باغلِیق، مَنَه بُو دَرک، تَجزِیَه  وَ تَحلِیل بِیلَن اِسلامِی یَقِین وَ اوُزاق ستراتِیگِیَه لَرنِی وَ تَکتِیکَه لَرنِی تَعیِین قِیلِیشلِیک، هَر قَندَی  اِسلامِی شَخصنِی وَ جَماعَتنِی رِواجلَنگه نِینِی یا آرقَه دَه قالگه نِینِی یَنَدَه یَحشِیراق کوُرسَتَه تِیب بِیرَه دِی وَ بُو جَماعَتنِی وَ بُو شوُرانِی بوُگوُنگِی کوُنگه تِیگِیشلِی اِیکَه نِینِی یا بوُگوُنگِی کوُنگه  یا بوُگوُنگِی جَمِیعیَتگه تِیگِیشلِی اِیمَسلِیگِینِی ، بَلکِی اوُ اوُتگن اوُن یِیللِیککَه وَ حَتَّی اوُتگن عَصرلَرگه تِیگِیشلِی اِیکَه نِینِی، هَمدَه بوُگوُنگِی کوُنِیمِیزنِی دَردِیگه یِیمَسلِیگِینِی کوُرسَه تَه دِی.

بِیز کوُردِستاندَگِی بِرادَرلَرِیمِیزنِی  وَ صَلاحِ الدِّین اَیُّوبِینِی اَولادلَرِینِی قوُیِیدَگِی نَرسَه لَرگه بوُیوُردِیک، حاضِرگِی مَوجُود اِضطِرارِی وَضِیعیَتدَه اِیراننِی غَربِیدَگِی مِنطَقَه لَرنِی بَعضِی  قِسمَتلَرِیدَه، اوُلَر سِکوُلارِیزم دِینِینینگ دِیکتَه تارلِیگِی وَ اوُنِینگ هِیلمَه – هِیل مَذهَبلَرِی وَ  مُنافِقلَر وَ اوُلَرنِی یوُلِیدَگِی سِکوُلارزَدَه  وَ اِرتِداد  کُورِینِیشلَرِینِی هَمَّه سِی بِیلَن “ساوُوق جَنگ” آلِیب بارِیشَه یاتگه نِینِی توُشوُنِیب یِیتِیشلَرِی کِیرَک، حوُددِی شوُ حالَت بِیلَن بِیرگه اوُلَر سِکوُلارِیزم دِینِینِی دِیکتَه تارلِیگِی وَ رَنگا – رَنگ اَحزابلَر وَ مَحَلِّی سِکوُلارِیست مُرتَدلَر بِیلَن “قوُراللَنگن، اِیسسِیق صُلح” نِی باشلَرِیدَن کِیچِیرِیشیَپتِی، اِیراننِی مَذهَبِی شِیعَه حُکوُمَتِیدَگِی مَوجُود وَضِیعیَت بُو نَرسَه لَرنِی اَمِیرِکَه گه، مَحَلِّی مُرتَدلَرگه، مَحَلِّی سِکوُلارزَدَه لَرگه مَجبُورلَب یوُکلَه گن. بُو وَضِیعیَتنِی اوُلَر بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرگه وَمَحَلِّی مُرتَدلَرگه وَ مُنافِقلَرگه، مَحَلِّی سِکوُلارزَدَه لَرگه یوُکلَشمَه گن، بَلکِی اِیراننِی مَذهَبِی شِیعَه حُکوُمَتِی یوُکلَه گن، اَمّا اوُلَر بوُتوُن جَهاندَگِی هَمَّه کوُردلَرنِی آرَه سِیدَه مَنَه بُو اوُرِیندَن وَ اِستِثنائِی فُرصَتدَن فایدَه لَنَه آلِیشَه دِی.

مَنَه بُو اِیککِی جُملَه یَعنِی “ساوُوق جَنگ وَ قوُراللِی صُلح”نِینگ زَمانَه وِی حالدَه دَرک قِیلِیشلِیک، بُو مِنطَقَه لَردَگِی شَرِیعَتگرا مُسُلمانلَرنِی بَرچَه سِی اوُچُون حوُددِی سُوودِیک کِیرَکلِیدوُر. مَنَه بُو یِیردَه اِیراننِینگ غَربِیدَگِی بِیزلَرنِینگ شَرِیعَتگرا مُسُلمانلَرِیمِیز نِیمَه قِیلِیش کِیرَک دِیگن سَوالنِی جَوابِینِی قوُلگه کِیرِیتِیشدِی وَ جاهِلِی تَعَصُّبدَن،جاهِلِی کِینَه دَن، نَفرَتدَن اوُزاق بوُلگن حالدَه ، بِیر شَرِیعَتگرا مُسُلمان صِیفَتِیدَه اوُزلَرِینِی مَنَه بوُندَی اِضطِرارِی وَضِیعیَتدَه قَندَی مُخافِظَت قِیلِیشَه دِی؟ اوُلَر رُوبَرُو بوُلِیشگن مَنَه بُو ضَرُورَت وَ اِضطِرارِی حالَتدَه اوُزلَرِیدَه توُغِیلگن کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَر وَ کوُندَه لِیک سَواللَر اوُچُون مُناسِب جَوابگه اِیگه بوُلِیشلَرِی کِیرَک.

حَه، مُسُلمانلَر جانلَرِینِی  مُخافِظَت قِیلِیش آرقَه لِی اَلله نِی دِینِینِی وَ اَلله نِی بَندَه لَرِینِی اِیککِی قِیممَتبَها اَمانَت صِیفَتِیدَه حِفظ قِیلِیشلَرِی لازِم، وَ حَتَّی کِیرَک بوُلسَه جانلَرِینِی وَ دِینلَرِینِی فِدا قِیلِیش آرقَه لِی دِیننِی وَ اِیمانلَرِینِی وَ مُسُلمانلَرنِی مُخافِظَت قِیلِیشلَرِی لازِم، اَمّا بوُ اِیشلَرنِی شَرعِی کَنَللَر آرقَه لِی عَمَلگه آشِیرِیلَه دِی. مَنَه بوُ حالَتدَه مَنَه بُو قِیممَتلِی اَمانَتنِی  مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون اوُلَر اوُزلَرِینِی اِیختِیاط قِیلِیشلَرِی کِیرَک بوُلَه دِی:   یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ (مائده/1015)  اِی مُؤمِنلَر، اوُزِینگِیزنِی بِیلِینگِیز! بُوندَن تَشقَریی مُسُلمانلَر حَیاتلَرِینِی اِدارَه قِیلِیش وَ دُشمَنگه قَرشِی مُبارَزَه قِیلِیش اوُچُون اَسبابلَرنِی مُهَیّا قِیلِیشگه اِیختِیاجلَرِی بار، شوُندَی بوُلگچ مَنَه بُو اَسبابلَرنِی آگاهانَه مُهَیّا قِیلِیشنِی کِیتِیدَن اَلله گه تَوَکَّل قِیلِیش وَ قَضا – قَدَر اوُزِینِی مَعناسِی وَ مَفهُومِیگه اِیگه بوُلَه دِی. ” اَلله گه تَوَکَّل قِیلِیش” بِیلَن ” اِیشلَرنِی اَلله گه تاپشِیرِیشنِی” اوُرتَه سِیدَه جوُدَه کَتتَه فَرق بار. توُیَنگنِی باغلَب سوُنگرَه  خُداگه تَوَکَّل قِیل.     قَیِّدها وتَوکَّلْ.

رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اَلله گه تَوَکَّل قِیلوُچِیلَرنِینگ سَروَرِی بُولگنلَر، اَمّا هَر بِیر اِیش اوُچُون کِیرَکلِی اَسبابلَردَن یِیتَرلِیچَه فایدَه لَنگنلَر، مَخصُوصاً دُشمَنگه قَرشِی نُصرَتنِی، غَلَبَه نِی نازِیل بوُلِیشِی اوُچُون لازِم بوُلگن اَسبابلَرنِی تَیّارلَب قوُیَردِیلَر. عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ بِیر گوُرُوهگه رُوبَرُو بوُلَه دِی،بوُ گوُروُه اَسبابلَرنِی تَرک قِیلِیشلِیکنِی تَوَکَّل قِیلِیشنِی مَعناسِی دِیب توُشوُنِیشگن، اوُلَر اِیش وَ عَمَل قِیلِیشدَن اوُزاقدَه  یوُرِیشَردِی،نَتِیجَه دَه اِیسَه ناتَوان وَ سُوست بوُلِیب قالِیشَه دِی. عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ اوُلَرگه اَیتَه دِیکِی: سِیزلَر کِیملَر بوُلَه سِیزلَر؟ اوُلَر: بِیزلَر تَوَکَّل اَهلِی بوُلَه مِیز، دِیب جَواب بِیرِیشدِی. شوُندَه  اوُ کِیشِی اَیتدِیلَرکِی: یالغان اَیتَه سِیزلَر، سِیزلَر تَوَکَّل اَهلِی اِیمَسسِیزلَر؛ تَوَکَّل قِیلگن کِیشِی اَوَّل اوُرُوغنِی یِیرگه اِیکَه دِی، سوُنگرَه خُداگه تَوَکَّل قِیلَه دِی.  ^[1]

حَه، شَخص اَوَّل توُرمُوش قوُرَه دِی وَ شُوندَن سُونگ بالَه لِی بوُلِیش اوُچُون اَلله گه تَوَکَّل قِیلَه دِی، سِیزلَر هَلِی توُرمُوش قوُرمَه گنسِیزلَر وَ بالَه لِی بوُلِیش اوُچُون اَسبابلَرنِی مُهَیّا قِیلمَه گنسِیزلَر، شُو حالدَه بالَه لِی بوُلِیشنِی آرزُو قِیلیَپسِیزلَرمِی؟ بُو حالدَه بالَه لِی بوُلِیشنِی آرزُو قِیلِیشلِیک، اوُزِینگِیزنِی مَسخَرَه قِیلِیشدَن باشقَه نَرسَه اِیمَس.

(دوامی بار……)

---

[1] روایت حاکم و ابن ابی دنیا و عسکری از معاویه بن قره.

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(27- قیسم)

بله، ما در سرزمینی هستیم که در آن جبراً صلح حدیبیه بر دیکتاتوری دین سکولاریسم و نوکران آن تحمیل شده است. این وضع فعلا در هیچ یک از سرزمینهای مسلمان نشین بر احزاب و گروههای سکولار تحمیل نشده است، و الان هم دشمن صائل سر سفره ی مسلمین، و حتی دشمن صائل مسلمین در عراق و سوریه و ترکیه هم همین سکولارهای جهانی و منطقه ای با پشتوانه ی همین سکولاریستهای مرتد کورد هستند . جنایاتی که اینها در حق اهل سنت عراق و سوریه خلق کرده اند بر کسی پوشیده نیست.

 درک وضع موجود، تفسیر وتحلیل آن، و استفاده ی به موقع وبه روز از نتایجی که از این درک و تجزیه و تحلیل به وجود می آید ، وتعیین استراتژیها و تاکتیکهای دور و نزدیک اسلامی مسلمین متناسب با این درک و تجزیه و تحلیل است که میزان پیشرفته بودن یا عقب ماندگی هر فرد وجماعت اسلامی را بر جسته می کند، و نشان می دهد این جماعت و این شورای مسلمین به امروز تعلق دارد یا مال امروز نیست و به این جامعه تعلق ندارد، بلکه مال دهه های گذشته و حتی قرون گذشته ست و به درد امروز ما نمی خورد.  

ما به برادرانمان در کوردستان و احفاد و نوادگان صلاح الدین ایوبی سفارش کردیم که باید درک کنند  در وضع اضطراری موجود آنها در بخشی از سرزمین های غرب ایران زمین مشغول «جنگی سرد » با تمام مظاهر ارتداد ودیکتاتوری دین سکولاریسم با مذاهب مختلف آن و منافقین و سکولار زده های همسو با آنها هستند، و در عین حال در «صلحی مسلح وگرم» با دیکتاتوری دین سکولاریسم و احزاب رنگارنگ و مرتد محلی سکولاریستی به سر می برند که وضع موجود حکومت شیعه مذهب ایران آنرا بر آمریکا ومرتدین محلی و سکولار زده های بومی تحمیل کرده است . این وضع را آنان بر کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی و منافقین و سکولار زده های بومی تحمیل نکردند، بلکه حکومت شیعه مذهب ایران تحمیل کرده است، اما آنان می توانند از این موقعیت و فرصت استثنائی در بین تمام کوردهای جهان سود ببرند .

درک به روز این دو مقوله ی «جنگ سرد و صلح مسلح» مثل آب نیاز حیاتی تمامی  مسلمین شریعت گرای این مناطق است. اینجا بود که مسلمین شریعت گرای ما درغرب ایران زمین به بخشی از پاسخ چه باید کرد خودشان رسیدند،  و بدور از تعصب جاهلی و به دور از کینه و تنفر جاهلی متوجه شدند که نیاز امروز آنان در این حالت اضطراری برای محافظت از خودشان همچون یک مسلمان شریعت گرا چیست؟ و باید دنبال اسباب وپاسخ هایی باشند که  برای نیاز روز وسوال روزشان دراین حالت ضرورت و اضطراری که پیش آمده  است جواب مناسبی داشته باشد.   

بله، مسلمین با محافظت از جانشان باید از دین الله و بندگان الله به عنوان دو امانت گرانبهاء محافظت کنند، و حتی در صورت لزوم با فداکردن جانشان و دنیایشان از دین و ایمانشان و مسلمین محافظت کنند، اما از کانال شرعی آن. در این صورت برای محافظت از این دو امانت ارزشمند باید مواظب خودشان باشند: یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ (مائده/1015) ای مؤمنان ! مراقب و مواظب خود باشید. علاوه بر این مسلمین  برای اداره زندگیشان و مبارزه با دشمناشان نیاز به تهیه کردن اسباب دارند، پس از تهیه کردن آگاهانه ی این اسباب است که توکل به الله و قضاء و قدر معنی و مفهوم خودش را به دست می آورد. بین«توکل به خدا» و «واگذاری امور به خدا» تفاوت زیادی وجود دارد . شترت را ببندو برخداتوکل کن. قَیِّدها وتَوکَّلْ.

رسول الله صلی الله علیه وسلم سرور متوکلین به الله بود، اما برای هر کاری از اسباب لازم همان کار نهایت استفاده را می کرد، بخصوص برای نازل شدن نصر و پیروزی بر دشمن تمام اسباب لازم را تهیه می کرد. عمر رضی الله عنه گروهی را دید، چنان فکر می‌کردند که توکل به معنی ترک اسباب است و از کار و عمل دوری کردند و دچار ناتوانی و سستی شدند. عمر رضی الله عنه به آن‌ها گفت: شما چه کسانی هستید؟ گفتند: ما اهل توکلیم. گفت: دروغ گفتید، شما اهل توکل نیستید؛ کسی دارای توکل است که دانه را در زمین می‌کارد بعداً به خدا توکل می‌کند[1]

 بله، کسی اول ازدواج می کند بعد برای بچه دار شدن به الله توکل می کند شما که هنوز ازدواج نکرده اید و اسباب بچه دار شدن را تهیه نکرده اید آرزوی بچه دار شدن و توکل به الله برای بچه دار شدن مسخره کردن خودتان است  .

(ادامه دارد…….)

---

[1] روایت حاکم و ابن ابی دنیا و عسکری از معاویه بن قره.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(82- қисм)

Хуб, бо ин нигариши шаръий, холо дар вазъи мовжуд, чи мо аз қудрати хукумати  бадили изтирорийи исломий бархурдор бошем ва чи аз ин неъмат махрум бошем ва мажлиси шўройи мужохидин дошта бошем. Дар хар ду холат нуктаики лозим аст дар дохили шўройи тахти хокимияти ин ду абзор ба унвони ек тажрубайи торихийи арзишманд ба он ахамияти амалий дода бишавадки аз лавозими таъмини “ иродайи шўроий” ба унвони еки дигар аз пеш ниёзхо ва муқаддамоти вахдати огохона, хадафманд ва харакатий дар кинори тақвият ва пуштибонийи аз рахбарият аз тариқи еки аз абзорхойи сегона матрах мешавад, “ истиқлоли даруни гурухий” тафосир ва мазохиби исломий дар умури шахсий худишон аст.

То замони расидан ба ижмоъи вохид ва уммати вохид ва жамоати вохиди муслимин такия кардани героишхойи мазхабий ва тафсирий бар истиқлоли фикрийи махдуди худишон  еки аз масоили мухимми жунбуши исломий аст. Танхо замоники истиқлоли куллияи героишхойи тафсирий ва фиқхий аз дини ислом тазмин бишавад, он замон астки хар фирқа ва мазхаб ва гурух ва ё хизби метавонанд дар раванди иттиход бо хизиши туфанда исломий ёри бирасонад ва ба тахаққуқи ваъдахойи аллох ва нузули нусрат ва пирузий суръат бибахшад.

Истиқлол дар андиша ва озодий дар баён дар чорчуби шўро ва хифзи “ иродайи шўроий” хаққи қобили эхтиром ва хадаша нопазири хар ек аз героишхойи исломий аст ва хеч каси хақ надорад ба он таъарруз кунад. Хар тафсири хам ба сахми худиш муваззаф ба истиқлоли соири тафосири исломий эхтиром бигузорад. Эхтиром гузоштан ба истиқлоли дар андиша ва озодий дар баён дар чорчуби шўро шарти муқаддам ва мабнойи “ иродайи шўроий” екпорчаги муслимин ва хамкори бейни онхост, амри екпорчаги ва хамкори бейни тафосири бародар фақат замони метавонад воқеан ихтиёрий, пойдор ва самимона бошадки куллияи тафосир ва героишхойи мазхабий мутақобилан истиқлоли екдигарро риоят кунанд. Агар ин асли асосий зерипо гузошта бишавад масоили буғранжи бейни тафосири бародар бавужуд меояд. Ва “ иродайи шўроий” ва екпорчагийи жунбуши исломий аз бейн меравад, ва мушкилоти жиддий бар сари рохи жунбуш пешраванда бедорий исломий аз он се абзор ва се коноли шаръий хукумати исломий ала минхажин нубувват ё хукумати бадили изтирорийи исломий ё мажлиси шўройи мужохидин ба вужуд меояд.

Дар хамин солхоики дар он хастем ва дар чанд соли гузашта ва шояд хам бишавад гуфт ва қатъан дуруст аст,дар қарнхойи ахир дар жунбуши исломий ин асли дар равобити бейни тафосири исломий зерипо гузошта шуда аст. Барои хамин дар жунбуши бейнал милали ва хатто мантақаийи исломий масоили буғронжи зохир шуда, ва мавонеъи жиддий бар сари рохи тахаққуқ бахшидани ба амри екпорчаги фирақ ва тафосири бародар бавужуд омада аст, ва мустақиман “ иродайи шўроий” ва конолхо ва абзорхойи хукумати изтирорийи исломий ё мажлиси шўройи мужохидинро дар баробари хатароти дохилий ва хорижий ғейри қобили инкор, заиф, нотавон ва хатто суст ва беубухат карда, ва мухаррики душманон барои густариши жиноёт ва тажовузотишон бар сарзаминхойи муслимин шуда аст.

Куллияи героишон ва тафосири исломийки ба конолхойи сегона ба унвони танхо абзорхойи қудрати умда дар баробари душманони умда эътиқод ва яқин доранд бояд ба унвони ек пешниёзи вахдати огохона, ва хадафманди харакатий ба “иродайи шўроий” ва мутақобилан ба хамдигар эхтиром бигузоранд, ва дар ин росто” мовзеъи тасовийи хуқуқ” бигиранд, яъни онхо хаққироки барои худишон раво медонанд, барои соири ахли қибла хам раво бидонанд, ва хамма бо хуқуқи ексон хамчун девори пулодин ба ислом ёри бирасонанд.

Дар инжо ва бо вужуди инхамма фирқа ва тафсир ва мазохиби суннатий ва модерн бояд фахмида бошидки танхо рохнамойи кордор ва рафтори муслимин ислом аст. Ва хатмаши ва сиёсати шўройи муслимин бар асоси корбурди халлоқи ислом бо дар назар гирифтани шароити хосси хузайи фаолияти ин шўро танзим шуда аст. Жузъ ин , барои мо идеоложий, жахонбиний ва теорийи рахбарийи дигари наметавонад вужуд дошта бошад.

Мўъмининики ба ахамияти шўро ва жойгохи шаръийи “ иродайи шўроий” дар панохи еки аз се абзори шаръий пей бурданд, хақ надоранд нисбат ба дигар тафосир ва героишоти бародари рафторхойи иғроқомиз дошта бошанд, ва тафосир ва андишахойи худишонро бар соири фирақ тахмил кунанд, ва ё героиш ва тафсири соири тафосир ва героишотро тахти фишор қарор бидиханд, ё инки дар умури дохилийи онхо дахолат кунанд, чун тобеъи иродайи онон нестанд ва аз тафсири хосси онхо пейравий намекунанд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(81- қисм)

Чанд руз гузашт ва шир дубора гурсна шуд ва ба фикри шикор офтод. Пеши гови ханоий рафт ва  гуфт: ранги ман ва ту наздики ба хам аст, аммо ин гови сиёх, хамонанди лакайи бузург аз дур пейдост ва махалли ихтифойи моро лов медихад. Агар ижоза дихи ман уро ба қатл мерасонам то махалли ихтифойи мо камакон аз диди шикорчихо пинхон бимонад. Гови ханоий ижоза дод ва шир, бо хиёли рохат шиками гови сиёхро пора кард.

Муддати гузашт ва шир пеши гови ханоий рафт ва бидуни муқадддима гуфт: ман омадам то туро бихурам! Гови ханоий гуфт: маро? Шир : бале туро. Гови ханоий гуфт: пас ижоза биде то қабли аз кушта шудан фарёдий бизанам ва диламро холи кунам то буғзам фуру нишинад. Шир: ижоза дори. Гов се мартаба бо садойи боланд фарёд кашид: ман хамон рузи хурда шудамки , гови сафид хурда шуд. Ман хамон рузи хурда шудамки , гови сафид хурда шуд, ман хамон рузи хурда шудамки , гови сафид хурда шуд.

ألا إني أكلت يوم أكل الثور الأبيض.

Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху баъди аз баёни ин достон, чанин натижагири кард: “ ман хамон рузи суст,заиф ва бекаси шудамки Усмон ба қатл расид.” [1]

الا و انی لما وهنت یوم قتل عثمان .

Бале, тамоми муслимин қудрат ва хайбатишон дар хукуматишон ва рахбарияти исломийшон хулоса мешавад, ва ин қудрат ва хайбат астки дар баробари куффори ошкор ва пинхон ва дар баробари муслимини номутаодил ва номезон боиси пиёда шудани фаризайи ирхоб

«تُرهِبونَ بِه‌ عَدُوَّ اللهِوَعَدُوَّکُم»

Ба унвони ек омили боздоранда мешавад. Танхо кофиеки мо дар баробари душманон ин қудрати хукуматийи исломий ала минхажин нубувват ё бадили изтирорийи исломий дар баробари душманони аллох ва худимон сукут кунем то натоижи талх ва ногуворишро дар ояндайи наздики худимон ва хатто наводгонимон бичашанд.

Мо хам акнун дар баробари афроди нестемки қудрати аслахайи фардийи мо маъни бидихад, дар баробари ек гурух ва даста хам нестемки қудрати гурух ва жамоати мо маъни бидихад, мо дар баробари қудрати хукуматий ва қудрати хукуматхойи муттахиди душманони аллох ва худимон хастем ва мо танхо дар сурати бо вахдати пулодин ба сурати сафи вохидий дар омадем ва махбуби аллох шудем:

:  إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ

Онвақт астки аллох моро бо вужуди чанин қудрати мунсажимики бо иймон ва сабр пуштибоний мешавад бар душманони касиримон  пируз мекунад:

كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللّهِ وَاللّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ

Дар ин сурат танхо рох ва танхо коноли ижройи ин қонуни шариати аллох ва ин фаризайи аз тариқи хукумати исломий ё бадили изтирорийи хукумати исломийки бар асоси еки аз мазохиби исломий хукм мекунад.

Агар ин бадили изтирорий хам вужуд дошт то замоники ин холати изтирор аз бейн меравад бояд аз ин абзор ба унвони танхо абзор истефода кард ва дучори тафарруқ ва такравий нашуд ва сабр кард. Бале инжо сабр маъни медихад. Инжо сабр барои ек муваххид бисёр талхтар аз хар чизи аст, аммо танхо коноли ижро кардани қонун ва фаризайи ирхоби душманон бо аслаха хамин аст, ва бояд то ислохи ин хукумати бадили изтирорийи исломий ё иртиқойи он ба хукумати исломий бо кейфияттари сабр кард, ва бо сабри худ ва пархез аз тафарруқ ва такруйи аз аллох ва росулиш итоат кард:

وَأَطِیعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ وَاصْبِرُواْ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ .

Қаблан арз кардемки каси чун Салохиддин Айюбий хам аз ин бадили изтирорийи исломий дар баробари салибийхо ба унвони ек сангар истефода кард ва муддати 19 сол вазорати хукумати фотимиёни шиъа мазхаби Мисрро қабул кард. Иллати хамкори муслимин бо бани Умайя ва бани аббос ва усмонийхо хам бар алайхи куффор хамин буд. Иллати хамкори бо жамоатхойи ахли бидъат ханафий диюбанди дар жанги бо коммунистхойи шўравий хамин буд, иллати хамкори бо хукумати пур аз бидъати гуруххойи махаллий толибон бар алайхи амрико ва муттахидиниш хам хамин буд. Иллати хамкори ибни Таймия бо хукумати вақт дар мубориза бо муғулхо хам хамин буд. Инон куллан бадилхойи хукумати исломий хастандки бояд дар сурати изтирор бо қудрати аслахайи чанин хукуматхойи душманони ошкор ва пинхони аллох ва худимонро батарсонем, ва ояндаро бибинем ва мутмаъин бошемки сукут ва бетафовути мо дар баробари касоники хокимияти исломийи мовжудро ба хукумати исломийтари иртиқоъ намедиханд балки уро ба самти хокими кофари секуляр ва муртаддини махаллий суқ медиханд хиёнати ошкор ва зулми ошкори ба худимон ва тамоми ояндагони астки тахти хокимияти ин хукуматхойи кофар ё муртад дучори анвоъи муфосид ва зулмхо ва жиноят мешаванд.

(идома дорад……..)

---

[1] ابن ابی شیبه، المصنف، (متولد 159 قمری- وفات 235 قمری) باب 3، کتاب الجمل، شماره روایت 39088 صفحه  457؛ انتشارات : عربستان سعودی، جدة، شرکه دارالقبلة، / سوریه، دمشق، موسسه علوم القرآن، (1427قمری-2006 نصرانی) / قامت بطباعته و اخراجه: لبنان، بیروت، دارالقرطبه   / أنبأنا عبد الوهاب بن المبارك قال‏:‏ أنبأنا أبو الفتح أحمد بن محمد الحداد قال‏:‏ أخبرنا أبو بكر أحمد بن علي بن إبراهيم بن منجويه أن الحاكم أبا أحمد محمد بن أحمد بن إسحاق الحافظ أخبرهم قال‏:‏ أخبرنا عبد الله بن سليمان بن الأشعث قال‏:‏ حدثنا الحسين بن عرفة قال‏:‏ حدثنا عباد بن عباد بن حبيب بن المهلب بن أبي صفرة عن مجالد بن سعيد عن عمير بن زودي.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(26- қисм)

Шунинг учун хам байбарс ўзини аслий душмани бўлмиш Қутузга нома ёзиб у билан сулх тузишни  ва қасам билан уни талабини қабул қилишни сўрайди. Сайфиддин Қутуз хам уни талабини қабул қилади. Натижада эса байбарс аскарлари билан бирга мисрга бориб Қутузни байроғи остига ўтади. Мана бу иттиходдан сўнг байбарс, мусулмонлар унинг муғулларни ва салибчиларни, арманларни,ички адашган фирқаларни устидан қозонган  ғалабаси билан хурсанд бўладиган қўмондонга айланди. Ва биринчи марта мусулмонлар муғулларнинг муттахид лашкарининг ( ўша замондаги американинг)  хамлаларини олдини олишга қодир бўлишади. Бундан олдин кўриб чиқганимиздек Салохиддин Айюбий хам салибчиларга қарши курашиш учун мисрдаги фотимий шиъаларининг хукумат системасига,тузумига киради ва вахдат томонга харакат қилади ва мана шу вахдат билан қудратга эришади ва аллох унга нусратини нозил қилгач  фатхни қўлга киритади.

Хозирни ўзида хам муғуллар американи қолибида ўзига муттахид бўлганлар билан бирга мусулмонларга хамла қилган ва атомли,урониюмли, химиявий ,бир неча тонналик бомбалар билан ва сунъий йўлдош ахборот воситалари, интернет ва ижтимоъий каналларнинг кенг-кўламли ва қиммат таблиғотлари, фосид дарс китоблари ва бошқа нарсалар орқали хар томонлама мусулмонларни совуқ,иссиқ ва рухий жангларга мажбурлашган. Муғулларни замонидан кўра хатарлироқ нарса шуки, улар хозирда мусулмонларни иймонини нишонга олишган. Ва муртадларни,мунофиқларни,махаллий секулярзадаларни канали орқали мусулмонларни диний ўзлигини алдаб, йўқ қилишмоқда, улар бизларнинг жуда кўп биродарларимизни, опа-сингилларимизни,қариндошларимизни хам булғашган.

Мана бу мусибат ва ошкор балони хаммамиз кўриб турибмиз, агар хозирни ўзида ва ўз вақтида чора кўрилмаса, эртага кеч бўлиши турган гап. Нима учун? Чунки бизлар ўтган асрларда  андалусни,ироқдаги язидийларни, хўромондаги алиюллохийларни, туркиядаги алавийларни, исмоилийларни, дарузни,нусайрияни, қожорияни,сафавияни ва қарматияни  ва бошқа юзлаб мусибатларни ва охирги бир-икки аср мобайнида эса коммунизм, либирализм, социал демократияга ўхшаш секуляризм динидаги мазхабларни бирига қилинган умумий иртидодни тажриба қилиб кўрганмиз.

Бизлар афғонистонда аксари диюбандий бўлган мотрудий маслак ханафий хукуматига эга бўлган толибон хукуматига гувох бўлдик, уларнинг  халқини орасида юзлаб ақидавий ва рафторий булғанишлар мавжуд эди. Бизга ўхшаган баъзилар Салохиддин Айюбийга ўхшаб амал қилдик ва бошқа бир даста эса оли саъуднинг салтанат салафийларини алдовларига алданиб қолишди ва пуч бахоналар билан биродарларини аслий кофирларни ва муртадларни қаршисида ёлғиз ташлаб кетишди, бошқа бир хоинлар дастаси  эса шимолий иттифоқни вужудга келтиришди ва хозирги замонни муғуллари бўлмиш америка,нато ва россия, хитойни тарафдорига айланишди, улар шундай жиноятларга,фожеаларга сабаб бўлишдики, анча йиллардан буён бу жиноятлар давом этяпти ва хали-хануз одамлар қурбон бериляпти.

Ўша аввалги вақтларда хам бизлар ўзимизнинг курдистондаги мусулмонларга шу нарсани изох берган эдикки, уларнинг қилаётган жиходлари          

«الجبهة الإسلامية العالمية للجهاد ضد اليهود والصليبيين»

қоидасига ёки секуляризмга қарши жиходнинг асосига ва унинг турли-хил мазхабларига эргашмайди. Бизларнинг ошкор душманимизни рахбарияти бутун жахон секуляристларининг ва махаллий секуляр муртадларнинг, махаллий секулярзада мунофиқларнинг қўлидадур. Жахондаги ва махаллий мана бу  секуляристлар қўлларидан келганча яхудлар, насоролар ва барча исломий фирқалар ва мазхаблардан мусулмонларга қарши бир абзор сифатида фойдаланишади ва бутун жахондаги мусулмон жамиятига нисбатан хисобланадиган бўлса, мусулмонлар яшайдиган диёрларда мана бу бутун жахон секуляр кофирларини ва махаллий муртадларни ихтиёридаги кишиларнинг  энг кўпини шубхасиз ахли суннат деб маъруф бўлган фирқалар ва уни кетидан шиъа фирқалари ташкил қилади.

Хозирги пайтда бизлар курдларни орасида гувох бўлиб турган нарса шуки,секуляр ва муртад  ахзоблар бутун жахон секуляр кофирларнинг ва махаллий тоғутларнинг химояси остида, умумий иртидод жараёнини бир неча ўн йиллар яъни сталинни, қози мухаммад муртадни замонидан буён то хозирги кунгача, биринчи иртидодий хизбни вужудга келтириш орқали йўлга қўйишган. Худди шу махаллий секуляр муртадлар бизларнинг мусулмон миллатимизни мунофиқ ва секулярзадаларнинг захарли таблиғотлари билан хор қилиб  душманларимизни қўлидаги абзорга,навкарга айлантиришди, бу хақиқатни хеч ким инкор қила олмайди, чунки хозирни ўзида бу навкарлик давом этиб келяпган ва буни хамма кўриб турибди. Секуляризм динига томон умумий иртидод бизларнинг аксар хонадонларимизни қамраб олган мана бундай вазиятда, бизлар эронда ироқ ва сурияга хилоф равишда шиъаларнинг 12 имомлик мазхабий хукуматига эгамиз, бу хукумат бизларни миллатимиз учун  бир қалқон ва изтирорий бадал сифатида амал қила олади, бу Салохиддин Айюбий салибчиларга қарши жангларга рўбарў бўлишда фойдаланган мисрдаги исмоилийларни 6 имомлик шиъа фотимийларини тузумидан кўра анча исломийроқ нарса хисобланади.

Бизлар мана шундай вазият ва холатда, толибон афғонистонда хокимият юритаётган  даврда Салохиддин Айюбийни авлодларига қуйидагича таклиф берган эдик, эрондаги шиъа мазхабидаги бу хукумат, атрофимиздаги барча диёрларга нисбатан олганда улар учун бир неъмат, башорат, муносиб бир фурсат бўлиб, шариатгаро  мусулмонлар учун ички ва моддий жихозланиш учун “худайбия сулхини” хукмига ўтади ва дархақиқат бутун жахон ошкор кофирларини ва махаллий муртадларни ва мунофиқларни, махаллий секулярзадаларни рахбарлигидаги секуляристик босқинчи диктатурани қаршисида “қуролланган,иссиқ сулх” вазифасини ўтайди; улар  ўзларининг хозирги вазиятларини тушуниб етиш борасида  ноўрин нафрат сабабли хато қилишга хақлари йўқ ва махсусан оли саъуднинг салтанат салафийларини ва уларнинг ахборот воситаларига алданиб қолмасликлари ва адолатдан узоқлашиб кетмасликлари керак.       

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُونُواْ قَوَّامِینَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏(مائده/8)     

Эй мўъминлар, аллохнинг ўзи учун хақ йўлни тутгувчи, адолат билан шаходат – гувохлик бергувчи бўлингиз! Бирон қавмни ёмон кўришингиз сизларни адолат қилмасликка тортмасин! Адолат қилингиз! Шу тақвога яқинроқдур. аллохдан қўрқингиз! албатта аллох қилаётган амалларингиздан хабардордир.

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(26- قیسم)

 شُونِینگ اوُچُون هَم بِیبَرس اوُزِینِی اَصلِی دُشمَنِی بوُلمِیش قُطوُزگه نامَه یازِیب اوُ بِیلَن صُلح توُزِیشنِی وَ قَسَم بِیلَن اوُنِی طَلَبِینِی قَبوُل قِیلِیشنِی سوُرَیدِی. نَتِیجَدَه اِیسَه بِیبَرس عَسکَرلَرِی بِیلَن بِیرگه مِصرگه بارِیب قُطوُزنِی بَیراغِی آستِیگه اوُتَه دِی. مَنَه بوُ اِتِّحاددَن سوُنگ بِیبَرس، مُسُلمانلَر اوُنِینگ مُغوُللَرنِی وَ صَلِیبچِیلَرنِی،اَرَمنلَرنِی، اِیچکِی اَدَشگن فِرقَه لَرنِی اوُستِیدَن قازانگن غَلَبَه سِی بِیلَن حوُرسَند بوُلَه دِیگن قوُماندانگه اَیلَندِی. وَ بِیرِینچِی مَرتَه مُسُلمانلَر مُغوُللَرنِینگ مُتَّحِد لَشکَرِینِینگ ( اوُشَه زَماندَگِی اَمِیرِکَه نِینگ) حَملَه لَرِینِی آلدِینِی آلِیشگه قادِر بوُلِیشَه دِی. بوُندَن آلدِین کوُرِیب چِیقگه نِیمِیزدِیک صَلاحِ الدِّین اَیُّوبِی هَم صَلِیبچِیلَرگه قَرشِی کوُرَه شِیش اوُچُون مِصردَگِی فاطِیمِی شِیعَه لَرِینِینگ حُکوُمَت سِیستِیمَه سِیگه، توُزوُمِیگه کِیرَه دِی وَ وَحدَت تامانگه حَرَکَت قِیلَه دِی وَ مَنَه شُو وَحدَت بِیلَن قُدرَتگه اِیرِیشَه دِی وَ اَلله اوُنگه نُصرَتِینِی نازِیل قِیلگچ فَتحنِی قوُلگه کِیرِیتَه دِی.

حاضِرنِی اوُزِیدَه هَم مُغوُللَر اَمِیرِکَه نِی قالِیبِیدَه اوُزِیگه مُتَّحِد بوُلگنلَر بِیلَن بِیرگه مُسُلمانلَرگه حَملَه قِیلگن وَ اَتاملِی،،اوُرانِییُوملِی، هِمِیَه وِی، بِیر تاننَه لِیک بامبَه لَر بِیلَن وَ سوُنِّی یوُلداش اَخبارات واسِیطَه لَرِی، اِنتِیرنِیت وَ اِجتِمائِی کَنَللَرنِینگ کِینگ – کوُلَملِی وَ قِممَت تَبلِیغاتلَرِی، فاسِد دَرس کِتابلَرِی وَ باشقَه نَرسَه لَر آرقَه لِی هَر تامانلَه مَه مُسُلمانلَرنِی ساوُوق، اِیسسِیق وَ رُوحِی جَنگلَرگه مَجبُورلَشگن. مُغوُللَرنِی زَمانِیدَن کوُرَه خَطَرلِیراق نَرسَه شوُکِی، اوُلَر حاضِردَه مُسُلمانلَرنِی اِیمانِینِی نِشانگه آلِیشگن. وَ مُرتَدلَرنِی، مُنافِقلَرنِی، مَحَلِّی سِکوُلارزَدَه لَرنِی کَنَلِی آرقَه لِی مُسُلمانلَرنِی دِینِی اوُزلِیگِینِی اَلدَب، یوُق قِیلِیشماقدَه، اوُلَر بِیزلَرنِینگ جوُدَه کوُپ بِرادَرلَرِیمِیزنِی، آپَه – سِینگِیللَرِیمِیزنِی، قَرِینداشلَرِیمِیزنِی هَم بوُلغَشگن.

مَنَه بُو مَصِیبَت وَ آشکار بَلانِی هَمَّه مِیز کوُرِیب توُرِیبمِیز، اَگر حاضِرنِی اوُزِیدَه وَ اوُز وَقتِیدَه چارَه کوُرِیلمَسَه، اِیرتَه گه کِیچ بوُلِیشِی توُرگن گپ. نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی بِیزلَر اوُتگن عَصرلَردَه اَندَلوُسنِی،عِراقدَگِی یَزِیدِیلَرنِی،هوُراماندَگِی عَلِیُّ اللَّهِی لَرنِی، توُرکِیَه دَگِی عَلَوِیلَرنِی،اِسمائِلِیلَرنِی، دَرُوزنِی، نُصَیرِیَه نِی، قاجارِیَه نِی، صَفَوِیَه نِی وَ قَرمَطِیَه نِی وَ باشقَه یوُزلَب مُصِیبَتلَرنِی وَ آخِیرگِی بِیر- اِیککِی عَصر مابَینِیدَه اِیسَه کامُّونِیزم، لِیبِیرَلِیزم، ساسِیال دِیماکرَه تِیَه گه اوُحشَش سِکوُلارِیزم دِینِیدَگِی مَذهَبلَرنِی بِیرِیگه قِیلِینگن عُمُومِی اِرتِدادنِی تَجرِیبَه قِیلِیب کوُرگنمِیز.

بِیزلَر اَفغانِستاندَه اَکثَر دِیُوبَندِی بوُلگن ماترُودِی مَسلَک حَنَفِی حُکوُمَتِیگه  اِیگه بُولگن طالِبان حُکوُمَتِیگه گوُواه بوُلدِیک،اوُلَرنِینگ حَلقِینِی آرَه سِیدَه یوُزلَب عَقِیدَه وِی وَ رَفتارِی بوُلغَه نِیشلَر مَوجُود اِیدِی. بِیزگه اوُحشَه گن بَعضِیلَر صَلاحِ الدِّین اَیُّوبِیگه اوُحشَب عَمَل قِیلدِیک وَ باشقَه بِیر دَستَه اِیسَه آلِ سَعُودنِینگ سَلطَنَت سَلَفِیلَرِینِی اَلداولَرِیگه اَلدَه نِیب قالِیشدِی وَ پُوچ بَهانَه لَر بِیلَن بِرادَرلَرِینِی اَصلِی کافِرلَرنِی وَ مُرتَدلَرنِی قَرشِیسِیدَه یالغِیز تَشلَب کِیتِیشدِی، باشقَه بِیر خائِنلَر دَستَه سِی اِیسَه شِمالِی اِتِّفاقنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشدِی وَ حاضِرگِی زَماننِی مُغوُللَرِی بوُلمِیش اَمِیرِکَه، نَتا وَ راسِّیَه، حِتاینِی طَرَفدارِیگه اَیلَه نِیشدِی، اوُلَر شوُندَی جِنایَتلَرگه، فاجِیعَه لَرگه سَبَب بوُلِیشدِیکِی، اَنچَه یِیللَردَن بوُیان بُو جِنایَتلَر دَوام اِیتیَپتِی وَ هَلِی- هَنوُز آدَملَر قوُربان بِیرِیلیَپتِی.

اوُشَه اَوَّلگِی وَقتلَردَه هَم بِیزلَر اوُزِیمِیزنِینگ کوُردِستاندَگِی مُسُلمانلَرگه شوُ نَرسَه نِی اِیضاح بِیرگن اِیدِیککِی، اوُلَرنِینگ قِیلَیاتگن جِهادلَرِی   «اَلجِبهَة الإسلامية العالمية للجهادضد اليهود والصليبيين» قائِدَه سِیگه یاکِی سِکوُلارِیزمگه قَرشِی جِهادنِینگ اَساسِیگه وَ اوُنِینگ توُرلِی- هِیل مَذهَبلَرِیگه اِیرگشمَیدِی. بِیزلَرنِینگ آشکار دُشمَنِیمِیزنِی رَهبَرِیَتِی بوُتوُن جَهان سِکوُلارِیستلَرِینِینگ وَ مَحَلِّی سِکوُلار مُرتَدلَرنِینگ، مَحَلِّی سِکوُلارزَدَه مُنافِقلَرنِینگ قوُلِیدَه دوُر. جَهاندَگِی وَ مَحَلِّی مَنَه بوُ سِکوُلارِیستلَر قوُللَرِیدَن کِیلگنچَه یَهُودلَر، نَصارالَر وَ بَرچَه اِسلامِی فِرقَه لَر وَ مَذهَبلَردَن مُسُلمانلَرگه قَرشِی بِیر اَبزار صِیفَتِیدَه فایدَه لَه نِیشَه دِی وَ بُوتوُن جَهاندَگِی مُسُلمان جَمِیعیَتِیگه نِسبَتا حِسابلَیدِیگن بُولسَه، مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَردَه مَنَه بُو بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی اِیختِیارِیدَگِی کِیشِیلَرنِینگ اِینگ کوُپِینِی شُبهَه سِیز اَهلِی سُنَّت دِیب مَعرُوف بوُلگن فِرقَه لَر وَ اوُنِی کِیتِیدَن شِیعَه فِرقَه لَرِی تَشکِیل قِیلَه دِی.

حاضِرگِی پَیتدَه بِیزلَر کوُردلَرنِی آرَه سِیدَه گوُواه بوُلِیب توُرگن نَرسَه شوُکِی، سِکوُلار وَ مُرتَد اَحزابلَر بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرنِینگ وَ مَحَلِّی طاغوُتلَرنِینگ حِمایَه سِی آستِیدَه، عُمُومِی اِرتِداد جَرَیانِینِی بِیر نِیچَه اوُن یِیللَر یَعنِی ستَلِیننِی، قاضِی مُحَمَّد مُرتَدنِی زَمانِیدَن بوُیان تا حاضِرگِی کوُنگه چَه، بِیرِینچِی اِرتِدادِی حِزبنِی وُجوُدگه کِیلتِیرِیش آرقَه لِی یوُلگه قوُیِیشگن. حوُددِی شوُ مَحَلِّی سِکوُلار مُرتَدلَر بِیزلَرنِینگ مُسُلمان مِللَتِیمِیزنِی مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ زَهَرلِی تَبلِیغاتلَرِی بِیلَن حار قِیلِیب دُشمَنلَرِیمِیزنِی قوُلِیدَگِی اَبزارگه، نَوکَرگه اَیلَنتِیرِیشدِی، بُو حَقِیقَتنِی هِیچ کِیم اِنکار قِیلَه آلمَیدِی، چوُنکِی حاضِرنِی اوُزِیدَه بُو نَوکَرلِیک دَوام اِیتِیب کِیلیَپگن وَ بوُنِی هَمَّه  کوُرِیب توُرِیبدِی. سِکوُلارِیزم دِینِیگه تامان عُمُومِی اِرتِداد بِیزلَرنِینگ اَکثَر خانَدانلَرِیمِیزنِی قَمرَب آلگن مَنَه بوُندَی وَضِیعیَتدَه، بِیزلَر اِیراندَه عِراق َو سُورِیَه گه خِلاف رَوِیشدَه شِیعَه لَرنِینگ 12 اِماملِیک مَذهَبِی حُکوُمَتِیگه اِیگه مِیز، بُو حُکوُمَت بِیزلَرنِی مِللَتِیمِیز اوُچُون بِیر قَلقان وَ اِضطِرارِی بَدَل صِیفَتِیدَه عَمَل قِیلَه آلَه دِی، بُو صَلاحِ الدِّین اَیُّوبِی صَلِیبچِیلَرگه قَرشِی جَنگلَرگه رُوبَرُو بوُلِیشدَه فایدَه لَنگن مِصردَگِی اِسمائِلِیلَرنِی 6 اِماملِیک شِیعَه فاطِیمِیلَرِینِی توُزُومِیدَن کوُرَه اَنچَه اِسلامِیراق نَرسَه حِسابلَه نَه دِی.

بِیزلَر مَنَه شوُندَی وَضِیعیَت وَ حالَتدَه، طالِبان اَفغانِستاندَه حاکِمِیَت یوُرِیتَیاتگن دَوردَه صَلاحِ الدِّین اَیُّوبِینِی اَولادلَرِیگه قوُیِیدَگِیچَه تَکلِیف بِیرگن اِیدِیک،اِیراندَگِی شِیعَه مَذهَبِیدَگِی بُو حُکوُمَت، اَطرافِیمِیزدَگِی بَرچَه دِیارلَرگه نِسبَتاً آلگندَه اوُلَر اوُچُون بِیر نِعمَت، بَشارات، مُناسِب بِیر فُرصَت بوُلِیب، شَرِیعَتگرا مُسُلمانلَر اوُچُون اِیچکِی وَ ماددِی جِهازلَه نِیش اوُچُون “حُدَیبِیَه صُلحِینِی” حُکمِیگه اوُتَه دِی وَ دَرحَقِیقَت بوُتوُن جَهان آشکار کافِرلَرِینِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی وَ مُنافِقلَرنِی،مَحَلِّی سِکوُلارزَدَه لَرنِی رَهبَرلِیگِیدَگِی سِکوُلارِیستِیک باسقِینچِی دِیکتَه توُرَه نِی قَرشِیسِیدَه “قوُراللَنگن، اِیسسِیق صُلح” وَظِیفَه سِینِی اوُتَیدِی؛ اوُلَر اوُزلَرِینِینگ حاضِرگِی وَضِیعیَتلَرِینِی توُشوُنِیب یِیتِیش بارَه سِیدَه نااوُرِین نَفرَت سَبَبلِی خَطا قِیلِیشگه حَقلَرِی یوُق وَ مَخصُوصاً آلِ سَعُودنِینگ سَلطَنَت سَلَفِیلَرِینِی وَ اوُلَرنِینگ اَخبارات واسِیطَه لَرِیگه اَلدَه نِیب قالمَسلِیکلَرِی وَ عَدالَتدَن اوُزاقلَه شِیب کِیتمَسلِیکلَرِی کِیرَک.

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُونُواْ قَوَّامِینَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏(مائده/8)    اِی مُؤمِنلَر، اَلله نِینگ اوُزِی اوُچُون حَق یوُلنِی توُتگوُچِی، عَدالَت بِیلَن شَهادَت – گوُواهلِیک بِیرگوُچِی بوُلِینگِیز! بِیران قَومنِی یامان کوُرِیشِینگِیز سِیزلَرنِی عَدالَت قِیلمَسلِیککَه تارتمَه سِین! عَدالَت قِیلِینگِیز! شُو تَقواگه یَقِینراقدوُر. اَلله دَن قوُرقِینگِیز! اَلبَتَّه اَلله قِیلَه یاتگن عَمَللَرِینگِیزدَن خَبَرداردِیر.   

(دوامی بار……)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(26- قسمت)

برای همین  بیبَرس به قُطُز که اورا دشمن اصلیش می دانست  نامه ای نوشت و ازاو درخواست صلح کرد و به سوگند از او خواست درخواستش راقبول کند، یعنی قسمش داد که درخواستش را قبول کند . سیف الدین قُطُز  هم درخواستش را قبول کرد. در نتیجه بیبَرس همراه با همرزمانش به مصر رفتند و زیر پرچم قطز قرار گرفتند. پس از این اتحاد بود که بیبرس تبدیل به آن فرماندهی شد که مسلمین از پیروزی هایش بر مغول و صلیبی‌ها و ارمن‌ها و فرق منحرف داخلی دلشاد شدند. و برای اولین بار مسلمین توانستند جلو حملات نیروهای متحد مغول (آمریکای آن زمان) را بگیرند . قبل از آنهم دیدیم که صلاح الدین ایوبی هم برای مقابله با صلیبی ها وارد نظام و سیستم حکومتی شیعیان فاطمی مصر شد و به سمت و سوی وحدت حرکت کرد و با این وحدت به قدرت رسید و الله نصرتش را نازل کرد و به فتح رسید .

همین الان هم مغولها در قالب آمریکا به همراه متحدینشان بر مسلمین یورش آورده اند و با بمبهای اتمی و اورانیومی و شیمیائی و چند تنی و با تبلیغات وسیع وپر هزینه ی رسانه های ماهواره ای و کانالهای اینترنتی، اجتماعی و کتب درسی فاسد و غیره جنگی گرم و سرد و روانی را به صورت همه جانبه بر مسلمین تحمیل کرده اند، و خطر ناکتر از زمان مغول اینکه مستقیما ایمان مسلمین را هدف گرفته اند، و از کانال مرتدین و منافقین و سکولار زده های محلی و بومی در حال فریب وتخریب هویت دینی  مسلمین هستند که بسیاری از برادران، خواهران وخویشاوندان ما را هم آلوده کرده اند .

 این مصیبت و بلائیه آشکار و واضح که همه  آن را می بینیم، اگرهمین الان و  به موقع چاره ای اندیشیده نشود قطعاً بدانید که فردا دیر خواهد بود. چرا؟ چون ما تجربه اندلس، یزیدی های عراق و علی الهی های هورامان و علوی های ترکیه و اسماعیلی ها و دروز و نصیریه و قرمطیه و صفویه و قاجاریه وصدها مصیبت دیگردر قرون گذشته، و ارتداد عمومی به یکی از مذاهب دین سکولاریسم چون کمونیسم و لیبرالیسم و سوسیال دموکراسی و غیره در یکی دو قرن گذشته را داریم .

ما در افغانستان حکومت طالبان را داشتیم حکومتی حنفی مسلکِ ماتریدیِ اکثرا دیوبندی که در میان مردمانش صدها آلودگی عقیدتی و رفتاری وجود داشت . عده ای مثل ما، مثل صلاح الدین ایوبی اقدام کردیم، و دسته ای دیگرهم گول سلفی های درباری آل سعود را خوردند و به بهونه های پوچ برادرانشان را در برابر کفار اصلی و مرتدین رها کردند، و دسته ای از خائنین هم ائتلاف شمال را به وجود آوردند و جانب مغول زمان، ناتو و آمریکا و روسیه و چین را گرفتند و مسبب جنایات و فجایعی شدند که سالهای سال است تا کنون ادامه دارد و هنوز دارد قربانی می گیرد .

در همان اوایل هم ما به مسلمین خودمان درکوردستان توضحیح دادیم که جهاد آنها از قاعده ی «الجبهة الإسلامية العالمية للجهاد ضد اليهود والصليبيين» پیروی نمی کند، بلکه از «القاعده الجهاد ضد سکولاریسم» یا بنیان جهاد علیه دین سکولاریسم و مذاهب مختلف آن پیروی می کند.  دشمن آشکار ما رهبریتش در دست سکولاریستهای جهانی و مرتدین سکولار محلی و منافقین سکولار زده ی بومی است . و این سکولاریستهای جهانی و محلی تا جایی که بتوانند از یهود و نصارا و تمام فرق و مذاهب اسلامی بر علیه مسلمین به عنوان یک ابزار استفاده می کنند، و به نسبت جمعیت مسلمین جهان، بیشترین کسانی که در سرزمینهای مسلمان نشین در اختیار این کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی هستند بدون شک مسلمان زاده های فرق معروف به اهل سنت و به دنبال آن فرق شیعه هستند .

حالا ما در میان کوردها آن چه که شاهدش هستیم احزاب سکولار و مرتدی هستند که جریان ارتداد عمومی را با حمایت و پشتیبانی کفار سکولار جهانی و طاغوتهای محلی چندین دهه ست از زمان استالین و قاضی محمد مرتد تا کنون با تولید اولین حزب ارتدادی به راه انداختند، و  همین مرتدین سکولار محلی ملت مسلمان ما را با تبلیغات مسموم منافقین و سکولار زده ها ذلیل و نوکر و ابزار دست دشمنانمان کرده اند که کسی منکر آن نیست ،چون همین الان هم این نوکری هنوز ادامه دارد و همه دارند می بینندش. در چنین اوضاعی که ارتداد عمومی به دین سکولاریسم گریبانگیر اکثر خانواده های ما شده است ما در ایران بر خلاف عراق و سوریه و عراق صاحب یک حکومت مذهبی شیعی 12 امامی هستیم که همچون یک سپر و بدیل اضطراری می تواند برای ملت ما عمل کند، چیزی بسیار اسلامی تر از نظام فاطمیان شیعه ی 6 امامی اسماعیلی مصر که صلاح الدین ایوبی برای روبرویی با تهاجمات جنگهای صلیبی ازآن استفاده کرد.

ما در چنین اوضاع و احوالی و در همان زمانی که طالبان هنوز بر افغانستان حاکمیت داشت به نوادگان صلاح الدین ایوبی پیشنهاد دادیم که  این حکومت شیعه مذهب ایران، به نسبت تمام سرزمین های اطرافمان برای آنها یک نعمت و بشارت یک فرصت مناسب، وحکم «صلح حدیبیه» برای مسلمین شریعت گرا برای تجهیز درونی ومادی، ودر واقع «صلحی مسلح وگرم» در برابر دیکتاتوری مهاجم سکولاریستی به رهبری کفار آشکار جهانی و مرتدین محلی و منافقین و سکولار زده های بومی را دارد؛ و حق ندارند در درک وضع موجود خودشان به دلیل تنفر نا بجا دچار اشتباه بشوند و بخصوص فریب سلفی های درباری آل سعود و رسانه های آنها را بخورند و از عدالت دور بشوند که : یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُونُواْ قَوَّامِینَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏(مائده/8)ای مؤمنان ! بر ادای واجبات خدا مواظبت داشته باشید و از روی دادگری گواهی دهید، و دشمنانگی قومی شما را بر آن ندارد که ( با ایشان ) دادگری نکنید . دادگری کنید که دادگری به پرهیزگاری نزدیکتر است. از خدا بترسید که خدا آگاه از هر آن چیزی است که انجام می‌دهید .‏

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(80- қисмат)

Душманони ахли қибла намехоханд муслимин ба қудрати хукуматий даст пейдо кунанд ва агар даст пейдо карданд тамоми талошишон ин астки онро бо тафарруқ нобуд кунанд. Барои хамин астки аллох таоло тафарруқро еки аз сифоти мушрикин ва секуляристхо медонад ва муслиминро аз чанин ширки бархазар медорад:

وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ * مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا ۖ كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ  (روم/31-32)

Ва боз сифориш мекунадки:

:وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِی مُسْتَقِیماً فَاتَّبِعُوهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِکُمْ عَن سَبِیلِهِ ذَلِکُمْ وَصَّاکُم بِهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ (انعام/153)‏

Ин рох ( ки бароитон баён кардам) рохи мустақими ман аст аз он пейравий кунид ва аз роххойи ( ботил) пейравий накунидки шуморо аз рохи худо пароканда ва мутафарриқ мекунад. Инхо чизхойи астки худованд шуморо бидон тўвсия мекунад то пархезгор шавид.

Холо агар каси ин дастуроти сарихи аллохро гуш надихад ва худишро ба бало ва ширки тафарруқ гирифтор кард, дар ин сурат аллох таоло тафрақагароро дар хеч чизи бо пайғамбар намедонад:

إِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُواْ دِینَهُمْ وَکَانُواْ شِیَعاً لَّسْتَ مِنْهُمْ فِی شَیْءٍ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللّهِ ثُمَّ یُنَبِّئُهُم بِمَا کَانُواْ یَفْعَلُونَ ‏(انعام/159)

Бегумон касоники дини худро пароканда медоранд ва даста даста ва гурух гурух мешаванд ту ба хеч важх аз онон нести ва ( хисоби ту аз онон жудо ва) сарукоришон бо худо аст ва худо ишонро аз ончи мекунанд бохабар месозад.

Дар ин сурат пас аз иймон ба унвони ек қудрати даруний, вахдати шохкалиди қудрати дунёвийки дар сурати тафарруқ ва бидуни он бо вужуди пештарфттарин аслахахо ва бо шахоматтарин инсонхо боз натижайи ғейри аз фашал ва беубухати ва залилий дарбар нахохад дошт.

.  یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِذَا لَقِیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُواْ وَاذْکُرُواْ اللّهَ کَثِیراً لَّعَلَّکُمْ تُفْلَحُونَ ‏* وَأَطِیعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ وَاصْبِرُواْ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ ‏(انفال/45-46)

Эй мўъминон! Хенгомики бо гурухи рубару шудид,пойдори намойид ва бисёр худоро ёд кунид то пируз ва ростгор шавид. Ва аз худо ва пайғамбариш итоат намойид ва кишмикиш мекунид,( ки агар кишмикиш кунид) дармонда ва нотавон мешавид ва шукух ва хайбати шумо аз миён меравад ( ва тарс ва харроси аз шумо намешавад). Сабр кунидки худо бо сабр кунандагон.

Ижоза бидихид ек тамсил ва ривояти аз саййидина Али ибни Аби Толибро бароитон таъриф кунам то мутаважжих бишавемки тафарруқ чигуна домангири хамма мешавад, ва тару хушикро бо хам месузонад , хатто онхойиро ба коми худиш фуру мебурдки дар ин жараёни тафарруқики тавассути бародарони номутаодил ва номезони мо ё мунофиқин ва секулярзадахо ва хатто дастхойи хорижий ба вужуд омада аст бетараф будан ва танхо назорагар буданд:

Умайр ривоят мекунад: рузи аз рузхо Али розиаллоху анху дошт барои мо суханрони мекард. Дар хийни суханрони хавориж сарусадо карданд ва назми жаласаро бархам заданд ва Али мажбур шудки суханрониро қатъ кунад ва аз минбар пойин биёяд. Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху ба хона рафт ва мо нез ба дунболиш рафтем. Ишон норохат ва гирифта буд ва гуфт: оё медонидки мисоли ман ва шумо ва қатли Усмон монанди се гов ва шири астки дар жангал зиндагий мекарданд?

Ба дунболи ин идома дод: еки аз ин говхо сафид, еки сиёх ва дигари ханоий буд. Харгох шир мехост ба говхо хамлавар шавад онхо даст ба дасти хам медоданд ва хамонанди ек жисми вохидий жилови ширро мегирифтанд ва шир наметавонист хамзамон бар се гов хамла кунад.

Шир ба фикри чорайи офтод то иттиход ва хамбастагишонро дар хам бишканад ва аз бейниш бибарад; баробарин пеши гови сиёх ва ханоийранг рафт ва ба онхо гуфт: ин гови сафид бо он ранги ровшан ва дарахшониш, аз фарсангхо дуртар ба чашм меояд ва ин масала мунжар ба кашфи махалли ихтифойи мо тавассути инсонхо мешавад. Ва хенгомики махалли пинхон шудани мо лов биравад хаммайи мо нобуд хохем шуд, пас ба ман ижоза дихид то шарри ин гови сафидро аз саримон кутох кунид ва онгохи бо хиёли рохат, дар кинори хам, ва бидуни инки хатари моро тахдид кунад, дар ин жангал, бо амнияти тамом зиндаги мекунем.

Гови сиёх ва ханоийранг ба шир ижоза доданд то дустишонро тика пора кунад. Шир баъди аз дарёфти мужаввизи қатл, бо хиёли рохат, ва жилови чашми ду гови дигар, гови сафидро дарид ва шиками аз азо даровард, бидуни инки хатари аз жониби он ду гови дигар уро тахдид кунад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(79- қисмат)

Яъни шўрои муслимин бояд қабул кунандки дар даруни аъзойи шўро ихтилофи назар ва танаввуъи бардоштхо, мутаносиб бо илм нисбий ва пешрафтхойи фикрийи инсонхо барои пешрафт ва тараққийи мудовим ва пейваста, вужуд дорад ва замоники шўро хам бо ижмоъи вохидиш раъйи худишро содир кард аъзо бояд бипазирандки бояд тобеъи раъйи вохиди шўро аз коноли рахбарият ва амир бошанд хар чандки мухолифи раъйи онхо бошад. танхо дар пеш гирифтани ин равиши жиходий ва муборизотий астки аз ду беморийи хазф героийи кур ва инхисоргероийи жохилона, ва дар нихоят тафрақа ва инхидоми вахдати хадафманд ахли қибла жиловгири мекунад. Таслими “ иродайи шўроий” шудан яъни зимонати еки аз пеш шартхо ва пеш ниёзхойи вахдати огохона хадафманд ва харакатий.

Дар дарси гузаштамон дар мовриди душманшиносий шаръий ва даража банди шаръий душманон арз кардемки аллох таоло дар мовриди душманоники ошкоранд ва мешносамишон ва онхоики пинхонанд ва намешносамишон амр мекунад:

وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ (انفال/60)

Барои ( жиход бо) онон то онжоки метавонид нийру, қувват ва асбхойи варзида омада созид, то бо он душмани худо ва душмани хувишро битарсонид, ва касони дигари жузъ ононро нез ба харрос андозидки ишонро намешносид ва худо ононро мешносад.

Дар дарси шиносоийи мунофиқин ва секулярзадахо арз кардемки омили “ қудрат” нақши калидий ва асосийро дар бархурди бо ин куффори пинхони дохилийки мо намешносемишон ва танхо аллох онхоро мешносад бози мекунад, холо аллох таоло ошкоро ва возих баён мекунадки он чизики куффори ошкорро контрол ва мудирият мекунад ва дар баробари куффори ошкор хам хукми боздорандагий аслийро дорад боз “ қудрат” аст, ва амр мекунад то онжоики метавонем худимонро ба омада кардан ва тахия кардани ин “қудрат” машғул кунем то бо ин “қудрат” хам душманони ошкор ва шинохта шударо битарсонем ва хам душманони ношнохта ва пинхонроки танхо аллох онхоро мешносад.

Аммо чи “қудрат” астки инонро метарсонад? Қудрати илмий аст? Қудрати фархангий аст? Қудрати иқтисодий аст? Ё ….? ижоза бидихид росулуллох саллаллоху алайхи васаллам жавоб бидихад: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои инки иддайи рувайбиза ва уламои суъ наёянд маънийи қувват ва нийруйи хоста шуда дар ояро ба чизхойи дигари тафсир ва таъвил кунанд мефармояд:

“أَلا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ،أَلا إِنَّالْقُوَّةَ الرَّمْيُ، أَلا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ[1]

Огох бошидки манзур аз қувват тир андози аст. Огох бошидки манзур аз қувват тир андози аст, огох бошидки манзур аз қувват тир андози аст.

Дар ин сурат танхо душманони ошкор ва пинхони аллох ва худимонро танхо бо қудрати аслаха мешавад тарсонд, хуб, ин душманики рубаруйи мост ек шахс аст то бо қудрати шахсий онро битарсонем? Оё жамоат ва гурухи хосси астки бо қудрати гурух ва жамоати хосси онро битарсонем? Ё хукумат аст? Агар хукумат нест балки хукуматхо хастанд танхо ва танхо бо қудрати хукуматий астки мешавад онро тарсонд на бо қудрати ек фарди мусаллах ё гурухи мусаллахи.

Рохи расидан ба ин қудрати хукуматий хам аз иттиход ва вахдат барои ташкили халфул фузули шахрий ва рустоий ва махаллаий шуруъ мешавад то ба жамоат мерасад ва то ба шўройи мужохидин мерасад ва то дар нихоят ба қудрати хукуматийи исломий мерасад. Хадаф ин астки танхо бо қудрати хукуматий астки мешавад дар баробари қудрати хукуматийи душманони аллох ва худимон ва хатто қудрати мунофиқин ва секулярзадахо ва ошуб талабони мусалмонони номутаодил ва номезони дохилий истод.

Хатто агар чанин хукумати исломий чун хукумати хулафои рошидин вужуд надошт ва бадили изтирорийи исломий он вужуд дошт мисли тамоми хукуматхойики пас аз хулафои рошидин бар муслимин бар асоси фиқхи хосси исломий хукм ронданд, боз қудрат ва аслаха, дар баробари хукумати душманон, танхо ва танхо бо хукумат маъни медихад, ва ин хукумат хам танхо ва танхо бо вахдат ба вужуд меояд, барои хамин астки аллох таоло барои хифзи ин вахдат рохкорхойиро ироя дода аст. Мисли душманшиносий шаръий ва даража банди душманон; душманхо хам тамоми талошишон бар ин астки ин вахдатро ба хам бизананд ва тафарруқро ба жойиш бигузорандки натижайи қахрийи он нобудийи қудрати хукуматий аст ва аввалин иқдомишон бархам задан даража банди душманон аз тариқи мунофиқин ва секулярзадахо ва уламойи суъ варрувайбиза ва муслимини номутаодил  ва номезон буда аст. Хатто дар мавориди зиёдий худи муслимини номутаодил ва номезон бидуни дахолати душманони ахли қибла худишон довталабона ва нохоста корхойиро анжо дадандки ингор тибқи нақшайи ин душманони ахли қибла дар харакатанд ва тамоми самароти ин корхойи ин бародарони номутаодил ва номезони мо ба душманони мо ва худишон расида аст.

(идома дорад……..)

---

[1]رواه مسلم