وَاعْتَصِمُوا

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(76- қисм)

20-Муртад ўлган пайтида мусулмонларни қабристонига кўмилмайди, балки олдин хам айтганимиздек ўлган хайвонларни ўлигидек чуқур ковлаб кўмиб қўйилади.

 Баъзи дўстларимиз шуни айтишлари мумкинки, хозирги даврда вужудга келган тартибсизликлар ва мусулмонлар яшайдиган диёрларга хоким бўлган жохилият сабабли муртадлар хам мусулмонларга ўхшаб ўлгандан сўнг ювилади, кафан қилинади ва жанозасига намоз ўқилади, мусулмонларни қабристонида кўмилади ва бошқалар; албатта шундай. Аммо агар шароит тўғри келиб автобусда бўлсанг ва болани ахлатини дафъ қила олмасанг ва уни бир салафанда автобусни ичида  ушлаб туришга мажбур бўлсанг, мана бу нарса ахлатни тозаланиб қолишига боис бўлмайди, хар қандай холатда уни мохияти ўзгармайди, хатто агар фиръавнга,сталинга, ленинга ўхшаб мўмиёланган бўлса хам, бу холатни  уларга таъсири  йўқ.

Агар жаханнам даракот яъни орқага даражама- даража кетиш бўлса, даражаларга эгадир, агар мана бу бадбахтларга мана бу дунёни ўзида бу амаллар ижро қилинса, яъни ўлган хайвонга ўхшаб кўмилса яхшироқдир. Агар мана булар бир ерга ўлган хайвондек чуқур ковлаб кўмиб юборилса , шояд қиёматда жаханнамни даракотларида бир даража юқорироқдан жой олишига сабаб бўлар ва азоблари хам камроқ бўлар, улар учун хар хил  қилиқлар чиқариб уларни мусулмонларга ўхшатиб муносабатда бўлаётганлар, ўлимларидан сўнг хам уларни бошқалар ибрат бўладиган холатда кўмишни ўрнига, бошқаларни тарғиб бўлишига сабаб бўлишяпти. Яъни агар дунёдаги хукмлар уларни устида ижро қилинса, уларнинг жаханнам оловидаги холатлари хам яхшироқ бўлиши мумкин. Чунки бошқаларни тарғиб қилинишига боис бўлишмайди,балки бошқалар хам бу гунохни тарафига келмаслигига сабаб бўлишади. Агар сиз етарли маросимларни ўтказсангиз хатто ундай қилинсин ё бундай қилинсин ,деб  васият хам қиладиган бўлишса, бу холатда одамларни олдидаги куфр, касофатлар чиройли бўлиб кўринади. Хатто бошқалар учун  тарғиб хам бўлишади ва улар тушиб қолган иртидодларини йўлига  монеълик хам қилиша олмайди,балки бу уларни янада пастроқдаги даракотларга тушишларига боис бўлади.

  21-Муртадга меърос хам берилмайди ва ундан меърос хам олинмайди. Мисол тариқасида айтадиган бўлсак, агар муртад секулярни фарзанди мусулмон бўлса ва уни муртад секуляр отаси ўлса, у отасидан меърос ололмайди ва агар мана бу мусулмон ўғил хам ўлса уни муртад отаси уни молига меъросхўр бўлолмайди. Мана бу нарсалар  росулуллох саллаллоху алайхи васалламни мархамат қилган сўзларига мувофиқдир:    

 “لاَ يَرِثُ المُسْلِمُ الكَافِرَ وَلاَ الكَافِرُ المُسْلِمَ”.

“لَا يَتَوَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَيْنِ شَتَّى”.

Хўп, шу далилга кўра ундан меърос хам олинмайди ва унга меърос хам берилмайди. Хатто мунофиқларга берилади,лекин буларга берилмайди.

22-Муртадни қилган яхшиликлари ,ибодатлари ботил бўлади. У олдин қилиб ўтган яхшиликлари,ибодатларини хаммаси бекор,ботил бўлиб кетади; хозирги пайтдаги нарсалари хам, иртидодга тушишидан олдинги нарсаларини хаммаси хам  ботил бўлади.

23-Муртад киши доимий, хамиша жаханнамни оловида абадий қолади ва харгиз ундан чиқарилмайди, гунохкор мусулмонлар эса пок бўлганларидан сўнг аллох рухсат берган сабабларга кўра, жаханнамдан чиқишади. Аллох таоло мархамат қиладики:

 «وَمَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرٌ فَأُوْلَئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ» ‏(بقره‌/217)،

Сизлардан ким ўз динидан қайтиб,динсиз холда ўлса, ундай кимсаларнинг қилган амаллари дунёю охиратда бехуда кетур. Улар дўзах эгаларидир ва унда абадий қолажаклар.

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(76- قیسم)

20- مُرتَد اوُلگن پَیتِیدَه مُسُلمانلَرنِی قَبرِستانِیگه کوُمِیلمَیدِی، بَلکِی آلدِین هَم اَیتگه نِیمِیزدِیک اوُلگن حَیوانلَرنِی اوُلِیگِیدِیک چوُقوُر کاولَب کوُمِیب قوُیِیلَه دِی.

بَعضِی دوُستلَرِیمِیز شوُنِی اَیتِیشلَرِی موُمکِینکِی، حاضِرگِی دَوردَه  وُجُودگه کِیلگن تَرتِیبسِیزلِیکلَر وَ مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَرگه حاکِم بوُلگن جاهِلِیَت سَبَبلِی مُرتَدلَر هَم مُسُلمانلَرگه اوُحشَب اوُلگندَن سوُنگ یوُوِیلَه دِی، کَفَن قِیلِینَه دِی وَ جَنازَه سِیگه نَماز اوُقِیلَه دِی، مُسُلمانلَرنِی قَبرِستانِیدَه کوُمِیلَه دِی وَ باشقَه لَر؛ اَلبَتَّه شُوندَی. اَمّا اَگر شَرائِط توُغرِی کِیلِیب اَوتابُوسدَه بُولسَنگ وَ بالَه نِی اَخلَطِینِی دَفع قِیلَه آلمَه سَنگ وَ اوُنِی بِیر سَلَفَندَه اَوتابوُسنِی اِیچِیدَه اوُشلَب توُرِیشگه مَجبُور بوُلسَنگ، مَنَه بُو نَرسَه اَخلَطنِی تازَه لَه نِیب قالِیشِیگه بائِث بوُلمَیدِی،هَر قَندَی حالَتدَه اوُنِی ماهِیَتِی اوُزگرمَیدِی،حَتَّی اَگر فِرعَونگه، ستَلِینگه، لِینِینگه اوُحشَب موُمِیالَنگن بوُلسَه هَم، بُو حالَتنِی اوُلَرگه تَأثِیرِی یوُق.

اَگر جَهَنَّم دَرَکات یَعنِی آرقَه گه دَرَجَه مَه – دَرَجَه کِیتِیش بُولسَه، دَرَجَه لَرگه اِیگه دِیر، اَگر مَنَه بُو بَدبَختلَرگه مَنَه بُو دُنیانِی اوُزِیدَه بُو عَمَللَر اِجرا قِیلِینسَه، یَعنِی اوُلگن حَیوانگه اوُحشَب کوُمِیلسَه یَحشِیراقدِیر. اَگر مَنَه بوُلَر بِیر یِیرگه اوُلگن حَیواندِیک چوُقوُر کاولَب کوُمِیب یُوبارِیلسَه،شایَد قِیامَتدَه جَهَنَّمنِی دَرَکاتلَرِیدَن بِیر دَرَجَه یوُقارِیراقدَن جای آلِیشِیگه سَبَب بوُلَر وَ عَذابلَرِی هَم کَمراق بوُلَر، اوُلَر اوُچُون هَر هِیل قِیلِیقلَر چِیقَه رِیب اوُلَرنِی مُسُلمانلَرگه اوُحشَه تِیب مُناسَبَتدَه بُولَه یاتگنلَر، اوُلِیملَرِیدَن سوُنگ هَم اوُلَرنِی باشقَه لَر عِبرَت بوُلَه دِیگن حالَتدَه کُومِیشنِی اوُرنِیگه، باشقَه لَرنِی تَرغِیب بوُلِیشِیگه سَبَب بوُلِیشیَپتِی. یَعنِی اَگر دُنیادَگِی حُکملَر اوُلَرنِی اوُستِیدَه اِجرا قِیلِینسَه، اوُلَرنِینگ جَهَنَّم آولاوِیدَگِی حالَتلَرِی هَم یَحشِیراق بوُلِیشِی موُمکِین. چوُنکِی باشقَه لَرنِی تَرغِیب قِیلِینِیشِیگه بائِث بوُلِیشمَیدِی،بَلکِی باشقَه لَر هَم بوُ گوُناهنِی طَرَفِیگه کِیلمَسلِیگِیگه سَبَب بوُلِیشَه دِی. اَگر سِیز یِیتَرلِی مَراسِیملَرنِی اوُتکَزسَنگِیز حَتِّی اوُندَن قِیلِینسِین یا بوُندَی قِیلِینسِین، دِیب وَصِییَت هَم قِیلَه دِیگن بوُلِیشسَه، بُو حالَتدَه آدَملَرنِی آلدِیدَگِی کُفر، کَثافَتلَر چِیرایلِی بوُلِیب کوُرِینَه دِی. حَتَّی باشقَه لَر اوُچُون تَرغِیب هَم بوُلِیشَه دِی وَ اوُلَر توُشِیب قالگن اِرتِدادلَرِینِی یوُلِیگه مانِعلِیک هَم قِیلِیشَه آلمَیدِی، بَلکِی بُو اوُلَرنِی یَنَدَه پَستراقدَگِی دَرَکاتلَرگه توُشِیشلَرِیگه بائِث بوُلَه دِی.

21- مُرتَدگه مِعراث هَم بِیرِیلمَیدِی وَ اوُندَن مِعراث هَم آلِینمَیدِی. مِثال طَرِیقَه سِیدَه اَیتَه دِیگن بوُلسَک،اَگر  سِکوُلار مُرتَدنِی فَرزَندِی مُسُلمان بُولسَه وَ اوُنِی مُرتَد سِکوُلار آتَه سِی اوُلسَه، اوُ آتَه سِیدَن مِعراث آلالمَیدِی وَ اَگر مَنَه بُو مُسُلمان اوُغِیل هَم اوُلسَه اوُنِی مُرتَد آتَه سِی اوُنِی مالِیگه مِعراثخوُر بوُلالمَیدِی. مَنَه بوُ نَرسَه لَر رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی اَیتگن سوُزلَرِیگه مُوافِقدِیر.  “لاَ يَرِثُ المُسْلِمُ الكَافِرَ وَلاَ الكَافِرُ المُسْلِمَ”. ^[1]   لَا يَتَوَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَيْنِ شَتَّى” ^[2] .  حوُپ، شُو دَلِیلگه کوُرَه اوُندَن مِعراث هَم آلِینمَیدِی وَ اوُنگه مِعراث هَم بِیرِیلمَیدِی. حَتَّی مُنافِقلَرگه بِیرِیلَه دِی، لِیکِن بوُلَرگه بِیرِیلمَیدِی.

22- مُرتَدنِی قِیلگن یَحشِیلِیکلَرِی، عِبادَتلَرِی باطِل بوُلَه دِی. اوُ آلدِین قِیلِیب اوُتگن یَحشِیلِیکلَرِی، عِبادَتلَرِینِی هَمَّه سِی بِیکار، باطِل بوُلِیب کِیتَه دِی؛ حاضِرگِی پَیتدَگِی نَرسَه لَرِی هَم، اِرتِدادگه توُشِیشِیدَن آلدِینگِی نَرسَه لَرِینِی هَمَّه سِی هَم  باطِل بوُلَه دِی.

23- مُرتَد کِیشِی دائِمِی، هَمِیشَه جَهَنَّمنِی آلاوِیدَه اَبَدِی قالَه دِی وَ هَرگِیز اوُندَن چِیقَه رِیلمَیدِی، گوُناهکار مُسُلمانلَر اِیسَه پاک بوُلگنلَرِیدَن سُونگ اَلله رُحصَت بِیرگن سَبَبلَرگه کوُرَه، جَهَنَّمدَن چِیقِیشَه دِی. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:    «وَمَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرٌ فَأُوْلَئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ» ‏(بقره‌/217)،) سِیزلَردَن کِیم اوُز دِینِیدَن قَیتِیب، دِینسِیز حالدَه اوُلسَه، اوُندَی کِیمسَه لَرنِینگ قِیلگن عَمَللَرِی دُنیایوُ آخِیرَتدَه بِیهُودَه کِیتوُر. اوُلَر دوُزَخ اِیگه لَرِیدِیر وَ  اوُندَه اَبَدِی قالَه جَکلَر.

(دوامی بار……)

---

[1]– رواه البخاري و مسلم

[2]– رواه أحمد و أبوداود

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(76-قسمت)

1. زمانی كه مرتد بمیرد در گورستان مسلمين دفن نمی شود بلكه قبلاً هم گفتیم همچون لاشه ی مرداری زير خاك او را پنهان می كنند.

ممکن است عده ای از دوستان بگویند که در این آشفتگی هایی که به وجود آمده و جاهلیتی که در بسیاری از سرزمین های مسلمان نشین حاکم است مرتدین هم مثل مسلمین در هنگام مرگ و مردن شسته می شوند، کفن می شوند، بر رویشان نماز خوانده می شود، در قبرستان مسلمین دفن می شوند و غیره؛ بله، همین طور است. اما، اگر شرایطی پیش بیاید که مثلاً سوار اتوبوس باشی و نتوانی کثافت و مدفوع بچه را دور بیندازی و مجبور باشی آن را در یک پلاستیک داخل اتوبوس نگه داری این باعث تمیز شدن مدفوع و کثافت نمی شود و در هر صورت سرنوشت آن تغییری نمی کند حتی اگر مثل فرعونها، استالین، لنین و غیره مومیایی هم شوند باز هم فرقی برایشان ندارد.

اگر جهنم درکات است یعنی درجه درجه به عقب، درجه دارد اگر این بدبخت ها در همین دنیا این اعمال برایشان انجام نشود مثل همان حیوان مردار توپیده بهتر است. این ها جایی چال شوند شاید در قیامت در همان درکات جهنم در یک درجه ی بالاتری قرار بگیرند و عذابشان کمتر باشد از کسانی که برایشان ادا درمی آورند و مانند مسلمین با آن ها برخورد می کنند و بعد از مرگشان هم به جای این که باعث عبرت دیگران شوند باعث تشویق دیگران می شوند. یعنی اگر حکم دنیا بر روی این ها اجرا شود برای آتش جهنم آن ها هم ممکن است بهتر باشد. چون، باعث تشویق کسی نمی شوند بلکه، باعث می شوند دیگران به طرف این جرم نروند. مراسم آنچنانی برایشان می گیرند حتی وصیت هم می کنند این طوری و آن طوری بکنید. این باعث می شود کفر و کثافتی که دارند نزد مردم زیبا جلوه داده شود و حتی دیگران هم تشویق شوند و مانعی نباشند در راه گرایش به ارتدادی که در ان افتاده اند و این ممکن است آن ها را در درکات پایین تری قرار دهد.

• نه به مرتد ارث داده می شود و نه از او ارث گرفته می شود. به عنوان مثال اگر فرزند يك سكولار مرتد، مسلمان باشد و پدر سكولارمرتدش بميرد از اين پدر ارثی به او نمی رسد و اگر اين پسرِ مسلمان هم بميرد باز به پدر مرتد ارثی داده نمی شود. اين هم طبق فراگير بودن فرموده ی رسول الله صلی الله عليه وسلم است كه فرموده: “لاَ يَرِثُ المُسْلِمُ الكَافِرَ وَلاَ الكَافِرُ المُسْلِمَ“.^[1] و فرموده:”لَا يَتَوَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَيْنِ شَتَّى“.^[2]خوب، به همین دلیل نه از آن ها ارث برده می شود و نه به آن ها ارث داده می شود. حتی به منافقین داده می شود ولی به این ها داده نمی شود.
• مرتد، هر آنچه از خوبی و عبادت داشته باطل می شود. قبلاً هرچه از خوبی و عبادت داشته همه باطل می شود؛ چه الان دارد، چه قبلاً داشته ارتداد همه را باطل می کند.
• مرتد جاودانه و به صورت همیشگی در آتش جهنم باقی می ماند و هرگز از آن خارج نمی شود، در حالی كه مسلمين گناهكار پس از پاك شدن، و از طريق اسبابی كه الله اجازه داده، از جهنم خارج می شوند.الله متعال مي فرمايد: «وَمَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرٌ فَأُوْلَئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ» ‏(بقره‌/217)، ولی كسی كه از شما از آئين خود برگردد و در حالت كفر بميرد، چنين كسانی اعمالشان در دنيا و آخرت بر باد می رودو ايشان ياران آتش (دوزخ) می‌باشندو در آن جاويدان می‌مانندهُمْ فِیهَا خَالِدُونَ. چه کسی؟ مَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ، کسی که از دینش برگردد.

 (ادامه دارد…….)

---

[1]– رواه البخاري و مسلم

[2]– رواه أحمد و أبوداود

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(22-қисмат)

قالَ ادْخُلُوا فی أُمَم قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِکُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الإِنْسِ فِی النّارِ کُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَها حَتّى إِذَا ادّارَکُوا فیها جَمیعاً قالَتْ أُخْراهُمْ لاِولهُمْ رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النّارِ قالَ لِکُلّ ضِعْفٌ وَ لکِنْ لاتَعْلَمُونَ* وَ قالَتْ أُولهُمْ لاِخْراهُمْ فَما کانَ لَکُمْ عَلَیْنا مِنْ فَضْل فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْسِبُونَ (اعراف/۳۸-۳۹)،

( дар рузи қиёмат худованд ба ин кофарон ) мегуянд : ба хамрохи гуруххо ва дастахойи аз кофарони инс ва жинники пеш аз шумо рафтанд вориди оташи дўзах шавид ! ( дар ин хенгом ) хар вақти гурухи дохили оташ шавад ,гурухи хамжинси худро нафрин мекунад ,то онгохки хамма ба хам мерасанд ва пеш хам гирд меоянд  ,он вақт пасинишон хитоб ба пешиниён мегуянд : парвардигоро !!! инон моро гумрох карданд пас , оташи ононро чандин баробар гардон . ( парвардигор хитоб бадишон ) мегуяд : азоби хар ек аз шумо ( пейравон ва пасравон ва болодастон ва зердастон  ,ба сабаби куфр ва залол ва тақлиди куркурона аз хамдигар ) чандин баробар аст, ва ле ( ба иллати азоби сахти худ ,андозайи азоби дигаронро ) намедонид .Ва руасо ва пешиниён ба пейравон ва пасиниён мегуянд : шумо хеч гуна имтиёзи бар мо надорид пас , бичашид азобро ба сабаби корики худ кардаид ( ва худ кардаро чора нист ) нигох кунид рахбарон ба пейравони худ чи мегуянд : шумо хеч имтиёзи бар мо надорид. Яъни Ужалон ,Борзоний ,рахбарони кумалахо ва демократ ,муртаддини мисли қосимлу ва амсолихим мегуянд шумо хеч имтиёзи бар мо надорид ( бар пейравонишон ) пас бичашид азобро ба сабаби корики худ кардаид .

.«فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْسِبُونَ».

Бале, худ кардаро чора нест.

Ин ахборики парвардигоримон ба мо дода ба ровшани мегуядки матбуъ ва тобеъ ,тарафдор ва рахбар ва фармонда дар азоби муштарак хастанд ва наметавон барои дунболи рухойики куркурона аз куффор тақлид карданд ва дар баробари мусалмонон қарор гирифтанд узр овард .Бо инки рахбарон ,ду баробари муридон ва пейравон ва тарафдорони худ гунахкор мешаванд аммо , аз гунохи пейравон ва тарафдорон чизи кам немешавад .Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд : хар каси ба суйи гумрохи даъват кунад , гунохи хар касики аз у табъийят кунад бар души уст бидуни инки аз гунохи онхо кам шавад . Ва боз мефармоянд : ахли оташ панж даста хастанд ( дастаи аз онхо ) касониандки пейру ва тобеъ сарони куфр ва гумрохи буданд.

4 – далили шумо барои инки касоники кофар бошанд ва бимиранд худованд онхоро намебахшад ва онхо ахли жаханнам хастанд ,чист ?

Дар ин замина оёт ва аходиси хийли зиёди вужуд дорад ,ба унвони мисол аллохи мутаол мефармоянд :

 إِنَّ الَّذینَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبیلِ اللَّهِ ثُمَّ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ (محمد/۳۴)،

Касоники кофар гарданд ва мардумонро аз рохи худо боздоранд ва сипас бимиранд дар холики кофар бошанд ,харгиз худованд ишонро нахохад бахшид .

إِنَّ الَّذینَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ عَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعینَ (بقره/۱۶۱)،

Касоники куфр варзиданд ва дар холики кофар буданд мурданд ;нафрини худо ва фариштагон ва хаммайи мардумони бар онон хохад буд.

إِنَّ الَّذینَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْ‏ءُ الْأَرْضِ ذَهَباً وَ لَوِ افْتَدى‏ بِهِ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلیمٌ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرینَ(آل عمران/۹۱)،

Касоники куфр меварзанд ва бо куфр аз дунё мераванд ,агар замин пур аз тало бошад ва ( битавонанд барои бозхариди худ ) онро ба унвони фидя бипардозанд ,харгиз аз хеч кудом аз онон пазирофта нахохад шуд.Барои ишон азоб дарднок аст ва ёвари надорад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(21- қисмат)

3 – Салом алайкум : мо медонемки кишоварз медонад донаро дар замин пинхон мекунад барои хамин ба у мегуянд кофар ,яъни медонад чи чизиро пинхон мекунад ,аммо тибқи фармоиши шумо аксаран пейравони жомеъайи куффор ,жохил хастанд ва бо хамин жахлишон бо муслимин межанганд ,оё ин жахл бароишон узр намешавадки худованд онхоро хаддиақал дар қиёмат бибахшад?

Касоники охарин шариати аллохро дарк карданд ва дар баробари қонуни шариати аллох ва ба химоят аз тоғутхо бо забон ё бо мол ё аслаха жангиданд ; илова бар онки дар дунё кофар махсуб мешаванд дар қиёмат хам вазъи дарднок ва вахшатноки доранд .Илова бар инхо касони аз куффор хастандки жохил ва ғейри муонид хастандки бо муслимин намежанганд аммо чун тарки дини ислом хастанд ва аз дини ғейри аз шариати охарин росул пейравий мекунанд инхо хам куффори хастандки аз дигарон тақлид мекунанд ва оқибати хуби дар интизоришон нест .Муонид набудани онхо кофар буданишонро нафий намекунад .Зеро кофар каси астки худовандро жахд ва пайғамбаришро рад кунад ;холо чи аз руйи огохи ва инод бошад  ва чи аз руйи жахл ва тақлид аз ахли инод .

Чанин касони агарчи муонид нестанд ,аммо пейру ,тобеъ ва муқаллидини ахли инод хастандки бо хам жомеъайиро ташкил доданд ,сипохиро ташкил доданд ва дар қиёмат хам бо хамин руасо ва рахбарон ва дустдорони худ хашр мешаванд. Аллохи мутаол қиёмати ин бечорахоро ба тафсил дар шариати худ тарсим кардаки метавонид бо мурожаъа ба қуръон ва суннат ин филми вахшатнокро бибинид хийли хатарнок аст дар ин филм мебинемки :

وَقَالُوا رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا* رَبَّنَا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيرًا (احزاب/67-68)

Ва мегуянд : парвардигоро !! моро аз сарон ва бузургони худ пейравий кардаем ва онон моро аз рох ба дар бурданд ва гумрох карданд . Парвардигоро !! ононро ду чандон азоб кун ,ва ишонро комилан аз рахмати худ ба дур дор ( ва камтирин тараххуми бидишон манамо .)

یَقُولُ الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذینَ اسْتَكْبَرُوا لَوْ لا أَنْتُمْ لَكُنَّامُؤْمِنینَ(سبأ/۳۱)

Мустазъафон ва зердастон ,ба мустакбирон ва болодастон мегуянд: агар шумо набудид ( ва моро гумрох намекардид ) мо иймон меовордем ( ва акнун ростгор мешудем ) .

وَإِذْ یَتَحاجُّونَ فِی النَّارِ فَیَقُولُ الضُّعَفاءُ لِلَّذینَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاً فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا نَصیباً مِنَ النَّارِ قَالَ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا إِنَّا کُلٌّ فِیهَا إِنَّ اللَّهَ قَدْ حَکَمَ بَیْنَ الْعِبَادِ ‏(غافر/47-48)

(хотирнишон соз ) замонироки дар оташи дўзах ( дўзахиён ) бо хамдигар ба кишмакиш ва пархошгари мепардозанд .Зуафо ( яъни пейравони дунявий ) ба мустакбирон ( яъни руасойи дунёвий ) мегуянд : мо пейравони шумо будем ,оё ( хам инки эй сардамдорон ) бахши аз азобро ба жойи мо пазиро мегардид ва ба гардан мегирид ? Мустакбирон ( посух медиханд ва ) мегуянд : мо ва шумо хаммаги дар ин оташи дўзах хастем ( ва сарневишти муштараки дорем ) худованд дар миёни бандагон ( худ одилона ) довари карда аст.

إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَرَأَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبَابُ وَقَالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّأُوا مِنَّا كَذَلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ (بقره/۱۶۶- ۱۶۷)

Дар он хенгомки ( қиёмат фаро мерасад ) рахбарон аз пейравони худ безори межуянд ва азобро мушохада менамоянд , ва равобит ( ва мухаббатики дар дунё миёнишон буд ) пора мешавад ва гусихта мегардад . Ва ( дар ин мовқеъ ) пейравон мегуянд : кош бозгашти ( ба дунё ) медоштем то аз онон безори жуем ,хамон гунаки онон ( имруз ) аз мо безори жустанд ( ва мисли ноошно моро нигох карданд оре ) ин чанин худованд кордорхойишонро ба гунайи хасратзо ва андухбори нишони ишон медихад , ва онон харгиз аз ошати ( дўзах ) берун нахоханд омад .

(идома дорад…….)

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(75-қисм)

 Бу ерда яна бир марта эслатиш лозим бўлган нуқта шуки, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни  замонларида ёки Абу Бакр розиаллоху анхуни ё бошқа сахобаларни халифалик даврларида мана бу мумтанаъах тоифасига қарши жангни улар бошлашган эди, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тоифа ва қабилалардаги собит қадам кишиларга муртадларни шаррини кам қилишга буйруқ берадилар. Муртадлар эмас балки ислом уларга қарши жанг  эълон қилиб  жангни  бошлаган эди.

Яъни мумтанаъах тоифасидаги муртадлар биринчи бўлиб жангни бошлаган ва  росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сахобалари ўзларини дифоъ қилишган,деган нарса бўлган эмас,балки бутунлай буни акси бўлган; тўғри мана бу қабилаларни кўпи ўзларини жанг учун тайёрлашган ва хатто баъзилари мадинага хамла қилишни қасд қилишган эди, аммо Абу Бакр розиаллоху анху уларни шартларидан хеч қайси бирини қабул қилмагач ва  ислом ўзига комил  суратда эргашишни талаб қилгач, мусулмонларни шўроси хам мусулмонларни рахбари бўлмиш Абу Бакр розиаллоху анхуни назарига тобеъ бўлди; мана бу суратда жангни бошлаганлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асхоблари бўлишган эди,мана бу борадаги ривоятлар аниқ ва ошкор. Аммо қандай замонда ва қандай қилиб ва қандай шароитларда бу жангни бошласа бўлади?  Бу хам рахбариятга ва уни қўл остидаги шўрога боғлиқ бўлади, мусулмонлар шошилиб хато,ғалат хиссиётлар юзасидан қарор қабул қилиб қўмондонликни вахдатини ва буйруқ вахдатини якка юриш билан оёқ –ости қилиша олишмайди ва чунки улар  бу билан буюк тафарруқ гунохига,жиноятига дучор бўлишади.

17-Агар муртад девона бўлган бўлса иртидод хукмини, кофир бўлишини  ижроси ундан олиб ташланади ва жазоланмайди.

18-Муртад киши ўлган пайтида ювилмайди, ғусл берилмайди ва кафан хам қилинмайди.

19-Муртад киши ўлган пайтида унга намоз ўқилмайди ва уни мусулмонларни қабристонида дафн қилинмаслиги хам табиий нарса. Хатто баъзи бир уламоларни ақидаси бўйича кофирларни қабристонига хам дафн қилинмайди, манзурим шуки ахли китоб ва шибхи ахли китоб кофирларини қабристонига хам кўмилмайди; балки уларни бир жойга чуқур ковлаб худди ўлган хайвонни кўмгандек кўмилади. Хатто баъзиларни фикрича бошқаларга ибрат бўлсин учун  уни бир жойга ташлаб кетилади. Демак муртад ўлган пайтида унга жаноза намози хам ўқилмайди ва уни хаққига мағфират талаб қилиб дуо қилинмайди.

Бундан ташқари кофир ва муртадлар учун яхшилик билан дуолар хам қилинмайди, балки уларни қабрларини устига бориб жаханнам оловини башорати берилади.    

            أُبَشِّرُکَ بِالنَّارِ!

Сен учун жаханнам оловини башоратини бераман! Худоё….. э роббим! Киши ўзини отасини, онасини, ака- укасини, синглисини, фарзандини ёки яхши кўрган  яқинларидан бирортасини қабрига бориб, уларни хаққига яхшилик билан дуо қилишни ўрнига унга жаханнам оловини башоратини беради ва уни хаққига  яхшилик билан дуо қила олмайди. Шунингдек аллох таоло Иброхим алайхиссаломнинг отасини хаққига дуо қилишини тўғри санамаган эди ва айтадики: Иброхим мана бу борада сизларга намуна бўла олмайди:

  «إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهيمَ لِأَبيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَکَ».

Мана бу нихоятда оғир иш, махсусан мўъмин киши учун, бўлиб хам аллох таоло бизларнинг атрофимиздаги кишиларни яхши кўришимизга, аммо улар бизларни яхши кўрмасликларига гувохлик берган.  

«هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ».

Сизлар уларни яхши кўрасизлар,лекин улар сизларни  яхши кўрмайдилар. Яъни аллох шу нарсага гувохлик бериб турибдики, бизлар уларни яхши кўрамиз, аммо мана бу яхши кўрган кишиларингни хаққига яхшилик билан дуо қила олмайсан-да, буни устига жаханнамни оловини башоратини берасан. Бу нихоятда оғир нарса, нихоятда оғирдир.

Дўстларимиздан бирини айтишича, мен дунёда отамни жуда хам яхши кўрардим, уни ошкор иртидодидан қайтаришга харакат қилдим ва унга  бу борада уларни кофир эканликларига  жуда кўп далил ва хужжатлар келтирдим, у кишини ўзлари хам улар кофир эканликларини айтар эди, аммо бир неча ой давомида спутник каналларини кўргандан сўнг, яна ўша секулярист кофирларга тарафдорлик қиларди, секуляр ахзобларга ва курд кофирларига тарафдорлик қиларди, хатто уларга молиявий ёрдамлар хам жўнатди ва мана шу куфр ақидаси билан ўлиб кетди. Мана энди хозир уни хаққига дуо қила олмайман, бир жойларда сухбатлардан,маърузалардан кейин дуо қилаётган пайтимда шарманда бўламан, оталарни хаққига дуо қилинаётган пайтида омин дея олмайман, отани хаққига мағфират талаб қилинган дуоларда қўшила олмайман, уларни жавобига омин деб жавоб беролмайман. Кўриб турганингиздек нихоятда оғир. Аллох таолодан бизларга хаммамизга рахм қилишини ота-оналаримизни, ака- укаларимизни, атрофимиздагиларни иймон билан бу дунёдан ўтишларини ва ўлимларидан сўнг хам орқаларида қолганларни азобланишига, шарманда бўлишига боис бўлмасликларини сўраб қоламиз. Амин ё роббил аъламин.

(давоми бор……..)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(75-قیسم)

بوُ یِیردَه یَنَه بِیر مَرتَه اِیسلَه تِیش لازِم بوُلگن نوُقطَه شُوکِی،رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی زَمانلَرِیدَه یاکِی اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی یا باشقَه صَحابَه لَرنِی خَلِیفَه لِیک دَورلَرِیدَه مَنَه بُو مَمتَنَعَه طائِفَه سِیگه قَرشِی جَنگنِی اوُلَر باشلَشگن اِیدِی، رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم طائِفَه وَ قَبِیلَه لَردَگِی ثابِت قَدَم کِیشِیلَرگه مُرتَدلَرنِی شَررِینِی کَم قِیلِیشگه بوُیرُوق بِیرَه دِیلَر. مُرتَدلَر اِیمَس بَلکِی اِسلام اوُلَرگه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیلِیب جَنگنِی باشلَه گن اِیدِی.

  یَعنِی مُمتَنَعَه طائِفَه سِیدَگِی مُرتَدلَر بِیرِینچِی بُولِیب جَنگنِی باشلَه گن وَ رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی صَحابَه لَرِی اوُزلَرِینِی دِفاع قِیلِیشگن، دِیگن نَرسَه بوُلگن اِیمَس، بَلکِی بوُتوُنلَی بوُنِی عَکسِی بوُلگن؛ توُغرِی مَنَه بُو قَبِیلَه لَرنِی کوُپِی اوُزلَرِینِی جَنگ اوُچوُن تَیّارلَشگن وَ حَتَّی بَعضِیلَرِی مَدِینَه گه حَملَه  قِیلِیشنِی قَصد قِیلِیشگن اِیدِی، اَمّا اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ اوُلَرنِی شَرطلَرِیدَن هِیچ قَیسِی بِیرِینِی قَبوُل قِیلمَه گچ وَ اِسلام اوُزِیگه کامِل صُورَتدَه اِیرگه شِیشنِی طَلَب قِیلگچ، مُسُلمانلَرنِی شوُراسِی هَم مُسُلمانلَرنِی رَهبَرِی بوُلمِیش اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی نَظَرِیگه تابِع بوُلدِی؛ مَنَه بُو صُورَتدَه جَنگنِی باشلَه گنلَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی اَصحابلَرِی بوُلِیشگن اِیدِی، مَنَه بُو بارَه دَگِی رِوایَتلَر اَنِیق وَ آشکار. اَمّا قَندَی زَماندَه وَ قَندَی قِیلِیب وَ قَندَی شَرائِطلَردَه بُو جَنگنِی باشلَه سَه بوُلَه دِی؟  بُو هَم رَهبَرِیَتگه وَ اوُنِی قوُل آستِیدَگِی شوُراگه باغلِیق بوُلَه دِی، مُسُلمانلَر شاشِیلِیب خَطا، غَلَط حِیسِّیاتلَر یوُزَه سِیدَن قَرار قَبوُل قِیلِیب قوُماندانلِیکنِی وَحدَتِینِی وَ بوُیرُوق وَحدَتِینِی یَککَه یوُرِیش بِیلَن آیاق- آستِی قِیلِیشَه آلِیشمَیدِی وَ چوُنکِی اوُلَر بُو بِیلَن بُویُوک تَفَرُّق گوُناهِیگه ، جِنایَتِیگه دوُچار بوُلِیشَه دِی.

 17- اَگر مُرتَد دِیوانَه بوُلگن بوُلسَه اِرتِداد حُکمِینِی، کافِر بوُلِیشِینِی اِجراسِی اوُندَن آلِیب تَشلَه نَه دِی وَ جَزالَنمَیدِی.

18- مُرتَد کِیشِی اوُلگن پَیتِیدَه یُووِیلمَیدِی، غُسل بِیرِیلمَیدِی وَ کَفَن هَم قِیلِینمَیدِی.

مُرتَد کِیشِی اوُلگن پَیتِیدَه اوُنگه نَماز اوُقِیلمَیدِی وَ اوُنِی مُسُلمانلَرنِی قَبرِستانِیدَه دَفن قِیلِینمَسلِیگِی هَم طَبِیعِی نَرسَه. حَتَّی بَعضِی بِیر اوُلَمالَرنِی عَقِیدَه سِی بوُیِیچَه کافِرلَرنِی قَبرِستانِیگه هَم دَفن قِیلِینمَیدِی، مَنظوُرِیم شُوکِی اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ اَهلِی کِتاب کافِرلَرِینِی قَبرِستانِیگه هَم کوُمِیلمَیدِی؛ بَلکِی اوُلَرنِی بِیر جایگه چوُقوُر کاولَب حوُددِی اوُلگن حَیواننِی کوُمگندِیک کوُمِیلَه دِی. حَتَّی بَعضِیلَرنِی فِکرِیچَه باشقَه لَرگه عِبرَت بوُلسِین اوُچُون اوُنِی بِیر جایگه تَشلَب کِیتِیلَه دِی. دِیمَک مُرتَد اوُلگن پَیتِیدَه اوُنگه جَنازَه نَمازِی هَم اوُقِیلمَیدِی وَ اوُنِی حَققِیگه مَغفِرَت طَلَب قِیلِیب دُعا قِیلِینمَیدِی.

بوُندَن تَشقَه رِی کافِر وَ مُرتَدلَر اوُچُون یَحشِیلِیک بِیلَن دُعالَر هَم قِیلِینمَیدِی، بَلکِی اوُلَرنِی قَبرلَرِینِی اوُستِیگه بارِیب جَهَنَّم آلاوِینِی بَشارَتِی بِیرِیلَه دِی.              أُبَشِّرُکَ بِالنَّارِ! سِین اوُچُون جَهَنَّم آلاوِینِی بَشارَتِینِی بِیرَه مَن! خُدایا…… اِی رابِّیم! کِیشِی اوُزِینِی آتَه سِینِی، آنَه سِینِی، اَکَه – اوُکَه سِینِی، سِینگلِیسِینِی، فَرزَندِینِی یاکِی یَحشِی کوُرگن یَقِینلَرِیدَن بِرارتَه سِینِی قَبرِیگه بارِیب، اوُلَرنِی حَققِیگه یَحشِیلِیک بِیلَن دُعا قِیلِیشنِی اوُرنِیگه اوُنگه جَهَنَّم آلاوِینِی بَشارَتِینِی بِیرَه دِی وَ اوُنِی حَققِیگه یَحشِیلِیک بِیلَن دُعا قِیلَه آلمَیدِی. شوُنِینگدِیک اَلله تَعالَی اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلامنِینگ آتَه سِینِی حَققِیگه دُعا قِیلِیشِینِی توُغرِی سَنَه مَگن اِیدِی وَ اَیتَه دِیکِی: اِبراهِیم مَنَه بُو بارَه دَه سِیزلَرگه نَمُونَه بُولَه آلمَیدِی:   «إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهيمَ لِأَبيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَکَ». مَنَه بُو نِهایَتدَه آغِیر اِیش، مَخصُوصاً مُؤمِن کِیشِی اوُچُون، بُولِیب هَم اَلله تَعالَی بِیزلَرنِینگ اَطرافِیمِیزدَگِی کِیشِیلَرنِی یَحشِی کوُرِیشِیمِیزگه،اَمّا اوُلَر بِیزلَرنِی یَحشِی کوُرمَسلِیکلَرِیگه گوُواهلِیک بِیرگن.  «هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ». سِیزلَر اوُلَرنِی یَحشِی کوُرَه سِیزلَر، لِیکِن اوُلَر سِیزلَرنِی یَحشِی کوُرمَیدِیلَر. یَعنِی اَلله شوُ نَرسَه گه گوُواهلِیک بِیرِیب توُرِیبدِیکِی، بِیزلَر اوُلَرنِی یَحشِی کوُرَه مِیز، اَمّا مَنَه بُو یَحشِی کوُرگن کِیشِیلَرِینگنِی حَققِیگه یَحشِیلِیک بِیلَن دُعا قِیلَه آلمَیسَن- دَه، بوُنِی اوُستِیگه جَهَنَّمنِی آلاوِینِی بَشارَتِینِی بِیرَه سَن. بُو نِهایَتدَه آغِیر نَرسَه، نِهایَتدَه آغِیردِیر.

دوُستلَرِیمِیزدَن بِیرِینِی اَیتِیشِیچَه، مِین دُنیادَه آتَمنِی جُودَه هَم یَحشِی کُورَردِیم، اوُنِی آشکار اِرتِدادِیدَن قَیتَه رِیشگه حَرَکَت قِیلدِیم وَ اوُنگه بُو بارَه دَه اوُلَرنِی کافِر اِیکَنلِیکلَرِیگه جُودَه کوُپ دَلِیل وَ حُجَّتلَر کِیلتِیردِیم، اوُ کِیشِینِی اوُزلَرِی  هَم اوُلَر کافِر اِیکَنلِیکلَرِینِی اَیتَر اِیدِی، اَمّا بِیر نِیچَه آی دَوامِیدَه سپُوتنِیک کَنَللَرِینِی کوُرگندَن سُونگ، یَنَه اوُشَه سِکوُلارِیستلَرگه  طَرَافدارلِیک قِیلَردِی،سِکوُلار اَحزابلَرگه وَ کوُرد کافِرلَرِیگه طَرَفدارلِیک قِیلَردِی، حَتَّی اوُلَرگه مالِیَه وِی یاردَملَر هَم جوُنَتَدِی وَ مَنَه شُو کُفر عَقِیدَه سِی بِیلَن اوُتِیب کِیتدِی. مَنَه اِیندِی حاضِر اوُنِی حَققِیگه دُعا قِیلَه آلمَیمَن، بِیر جایلَردَه صُحبَتلَردَن، مَعرُوضَه لَردَن کِییِین دُعا قِیلِیاتگن پَیتِدَه شَرمَندَه بُولَه مَن، آتَه لَرنِی حَققِیگه دُعا قِیلِینَه یاتگن پَیتدَه آمِین دِییَه آلمَیمَن، آتَه نِی حَققِیگه مَغفِرَت طَلَب قِیلِینگن دُعالَردَه قوُشِیلَه آلمَیمَن، اوُلَرنِی جَوابِیگه آمِین دِیب جَواب بِیرالمَیمَن. کوُرِیب توُرگه نِینگِیزدِیک نِهایَتدَه آغِیر. اَلله تَعالَی دَن بِیزلَرگه هَمَّه مِیزگه رَحم قِیلِیشِینِی آتَه – آنَه لَرِیمِیزنِی، اَکَه – اوُکَه لَرِیمِیزنِی، اَطرافِیمِیزدَگِیلَرنِی اِیمان بِیلَن بُو دُنیادَن اوُتِیشلَرِینِی وَ اوُلِیملَرِیدَن سوُنگ هَم آرقَه لَرِیدَن قالگنلَرنِی عَذابلَه نِیشِیگه، شَرمَندَه بوُلِیشِیگه بائِث بوُلمَسلِیکلَرِینِی سوُرَب قالَه مِیز. آمِین یا رَبُّ العالَمِین.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(75- قسمت)

نكته ای كه لازم است در اين جا دوباره ياد آور شوم اين است كه، در زمان رسول الله صلی الله علیه وسلم و در زمان خلافت ابوبکر رضی الله عنه، اصحاب رسول الله صلی الله عليه وسلم آغازگر جنگ علیه این طایفه ی الممتنعه بودند نه آن ها، رسول الله صلی الله عليه وسلم بود که دستور داد به ثابت قدمان طوایف و قبایل که شر مرتدین خودشان را کم کنند. اسلام بود که علیه آن ها اعلان جنگ کرد و جنگ را شروع نمود نه آن ها.

يعنی به گونه ای نبوده كه مرتدين طایفه ی الممتنعه ابتدا جنگ را شروع کرده باشند و اصحاب رسول الله صلی الله عليه وسلم در موضع دفاع قرار گرفته باشند، بلكه كاملاً برعكس بوده؛ درست است که بسیاری از این قبایل خودشان رابرای جنگ آماده کرده بودند و حتی عده ای قصد حمله به مدینه داشتند، اما زمانی که ابوبکر رضی الله عنه هیچ کدام از شروط این ها را نپذیرفت و اسلام کامل و تبعیت کامل را از آن ها خواست و شورای مسلمین هم تابع رأی ابوبکر رضی الله عنه -رهبر مسلمین- شد؛ در این صورت، آغازگر جنگ اصحاب رسول الله صلی الله عليه وسلم بودند و روایتها هم در اين زمینه آشكار است. اما باز، چه زمان، چگونه و تحت چه شرایطی این جنگ را باید شروع کرد؟ باز به رأی رهبریت و شورای تحت مدیریت او برمی گردد و مسلمان نمی تواند عجولانه و از روی احساسات غلط، وحدت فرماندهی و وحدت دستور را با تک روی زیر پا بگذارد و دچار گناه و جرم بزرگ تفرّق شود.

1. اگر مرتد ديوانه شد، اجرای حكم ارتداد و كافر شدن از وی برداشته می شود ودیگر مجازات نمی شود.
2. زمانی كه مرتد مُرد شسته نمی شود و غسل و كفن هم نمی شود.
3. زمانی كه مرتد مُرد بر او نماز خوانده نمی شود و طبیعی است که در قبرستان مسلمانان هم دفن نمی شود. حتی، عده ای از علماء بر این عقیده اند که در قبرستان کفار هم دفن نمی شوند بلکه آن ها را در جایی چال می کنند، کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب منظورم بود که در آن جا هم دفن نمی شوند؛ بلکه، آن ها را در جایی چال می کنند مثل هر حیوان مرداری که آن را جایی چال می کنی. حتی عده ای بر این باورند او را در جایی رها می کنند که همین طور برای دیگران عبرت شود. پس، زمانی كه مرتد مُرد بر او نماز خوانده نمی شود و برایش طلب مغفرت و دعای خير هم نمی شود.

علاوه بر آنکه برای کفار و مرتدین دعای خیر نمی شود بلکه، بر سر قبرشان هم که رسیدی آن ها را بشارت می دهی به آتش جهنم. أُبَشِّرُکَ بِالنَّارِ! تو را بشارت به آتش جهنم می دهم! خدایا … یا ربی! چقدر سخت است شخص روی قبر پدر، مادر، برادر، خواهر و فرزندش برود و یا سر قبر یکی از نزدیکانش برود که آن ها را دوست داشته و به جای آنکه برایش دعای مغفرت و طلب بخشش کند، باید او را به آتش جهنم بشارت دهد و نتواند برایش دعای خیر کند. همانطور که الله تعالی کار سیدنا ابراهیم علیه السلام رادر دعا کردن برای پدرش کار درستی ندانست و می گوید: ابراهیم در این مورد و در این کار الگوی شما نیست:«إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهيمَ لِأَبيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَکَ». این کار خیلی سختی است مخصوصاً برای مؤمنی که الله گواهی داده که ما اطرافیانمان را دوست داریم هر چند که آن ها ما را دوست ندارند:«هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ». شما آن ها را دوست دارید ولی آن ها شما را دوست ندارند. یعنی الله گواهی داده که ما آن ها را دوست داریم ،اما نتوانی برای کسی که او را دوست داری دعای خیر کنی و حتی او را بشارت دهی به آتش جهنم. خیلی سخت است، خیلی سخت است.

یکی از دوستان می گفت من پدرم را در دنیا خیلی دوست داشتم و خیلی تلاش کردم او را از این ارتداد آشکارش منصرف کنم و دلایل و مدارک زیادی هم برایش آوردم که اینها کافراند و خودش هم می گفت که این ها کافر هستند اما، بعد از چند ماه نگاه کردن به ماهواره ها باز از همین کفار سکولاریست طرفداری می کرد و از طرفداری احزاب سکولار و کافر کُردی دست نکشید و حتی برایشان کمک مالی هم فرستاد و با همین عقاید کفری مُرد. می گفت حالا نمی توانم برایش دعا کنم و همیشه شرمنده می شوم زمانی که در جایی بعد از صحبت و سخنرانی دعا می کنم و همه آمین می گویند من نمی توانم هیچ دعایی که درآن برای پدر طلب مغفرت می شود این دعا را بگویم و حتی درجایی هم باشم که دیگران این دعا را می خوانند باز نمی توانم در جواب آن ها بگویم آمین. بله، واقعا سخت است، واقعا سخت است. از الله تعالی می خواهیم که به همه ی ما رحم کند و پدران، برادران و اطرافیانمان با ایمان از این دنیا بروند و بعد از مرگشان هم باعث عذاب و شرمندگی بازمانده هایشان نشوند. آمین یارب العالمین.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(20-қисмат)

Аллохи мутаол худиш алим ва хаким аст , ва медонад чи вақт ва гужо бояд шариати жадиди исломро назил кунад ва пас мондахойи шариати қабли то кей метавонад барои бандахойиш мусмари самар бошад ва охарин рамақиш то чи мовқеъ аст ?Холо охарин рамақи шариати саййидина Ийсо то омадани росуллуллох саллаллоху алайхи васаллам буда ,касони вужуд доштандки қабли аз омадани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нисбат ба шариати қаблий кофар шуданд .Мисли мушрикин ё секуляристхоки одати хамишагишон аст дар баробари тамоми шариатхойи осмоний кофар шаванд , ва ё касони аз ахли китоб будандки дучори куфр шуданд .Ба хамин далил ,мо хатто ба куффори қабли аз омадани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар миёни мушрикин ва ахли китоб бармехуремки аллохи мутаол дар мовридишон мефармояд :

 «لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ * رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُو صُحُفًا مُطَهَّرَةً * فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ» (بینه/۱-۳)

Кофарони ахли китоб ва мушрикин даст бардор набуданд то далили ошкор бароишон биёяд……….

Мушрикин ( секуляристхойи кунуний ) дар хар сурат дар замони вужуди шариатхойи тахриф шудайи яхудийят ва насронийят ва қабли аз баъсати пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам кофар шуморда шуданд .Инхо хеч кудом аз шариатхойи осмонийро дар масалаи қонунгузори ва зиндагишон қабул надоранд .Хамин алъон секуляристхоро нигох кунид хаминтури хастанд магар нестанд ? Магар ба шариатхойи насронийят ва яхудият эътиқоди доранд ?Магар  ижоза медихандки он шариатхо хам дар қавонини идорий зиндаги ижтимоий жомеъашон дахолат дошта бошад ? Пас ,инхо қабл ва баъди аз рисолати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  хам боз кофар  ва мушрик буданд.

Аз жомеъайи ахли китоб хам боз куффори вужуд доштанд .Холо ,куффори пинхони дохилий ё мунофиқин буданд ё куффори муртад .Ё куффори будандки масалан аз шариати яхудият шариати саййидина Мусо на яхудият ,ба моли насроният эътиқоди надоштанд дар холики бояд иймон меоворданд ба насроният ва ба шариати саййидина Ийсо бояд иймон меоворданд .Пас дар миёни онхо хам куффори пинхони дохилий баданд дар миёни ахли китоб моли шариати саййидина Ийсо ,хам куффори муртад буданд ва хам куффори будандки аз шариатхойи дигар ба онхо иймон наёварда буданд.Ин куффор дар мужовирати пейравони охарин шариати осмоний зиндаги карданд ва чанин паёми ба онхо расида ,аммо ба он иймон наёварданд ,чи қабл ва чи баъди аз омадани пайғамбари жадид дорои узр ба жахл нестанд ва дар хар хол дар баробари паёми еки аз  шариатхойи исломий истоданд ,дар холики мебоист ба он иймон меоворданд .

2 – Худованд аз тариқи рохматуллил аламин мефармояд :

«وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا».

Агар танхо ду жомеъа вужуд дорад еки куффор ва дигари муслимин ,холо онхойики паём ба онхо нарасида ва аз куффор пейравий мекунанд таклифи онхо чист?

Қаблан хидматитон арз кардам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд :касики худишро шабихи қовми мекунад жузви хамон қовм хисоб мешавад ,барои дунё ва қазоватхойи мост .Холо қовми мусалмон аст ё кофар ? Хар касики “зохиран ” дини ғейри аз дини ислом онхам аз тариқи охарин фристодашро интихоб кунад ,барои чанин интихоби дар ин дунё кофар аст. Аммо ,азоб дар дунё ва охират барои ахли фитрайики дар мужовирати пейравони охарин фристода набуданд ва паёми охарин фристода хам ба онхо нарасида ,баъди аз иблоғи даъвати охарин фристода дар дунё азоб бароишон мебошад .Холо ,ин охарин фристода Мусо буда ё Ийсо ё Мухаммад алайхимуссалом вассолат. Чанин афроди дар дунё машмули қонуни куффор мешаванд, аммо дар суратики ” хужжати набавий ” бар онхо иқома нашуда бошад ва дар қиёмат машмули ояи :

:« وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا» (اسراء/۱۵)

мешаванд.Бар ин асос ,дарёфти паёми охарин фристодайи аллох  “меёр ” мешавад.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(19-қисмат)

Масалайи нифоқ ва мунофиқин хам хаминтури аст. Яъни мумкин аст ек мусалмон баъзи аз вижагихойи мунофиқинро дошта бошад аммо бо доштани ин сифат аз доирайи ислом хориж намешавад ,балки мумкин аст мусалмони мужрим ва ё фосиқий бошад .Мунофиқ ,каси астки аз дарун эътиқоди ба дини ислом надорад ,аммо адойи мусалмононро дар меоварад ; аммо фосиқ ,каси астки ба дини ислом иймон дорад аммо дучори фисқ ва гунохи мешавад .Мусалмон мумкин аст “ноогохона ” ба баъзи аз сифати куффор ё мунофиқин ё мушрикин олуда шавад аммо бо вужуди онки хар ширк ва нифоқ ва куфри журм ва гунох хастанд ,аммо хар журм в гунохи боиси мушрик ё кофар ва мунофиқ шудани шахс намешаванд.

Мусалмон бо иқрори ба “ла илаха иллаллох ” ва ” Мухаммадур росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ”  ” ба сурати мужмал ” ба тоғут куфр мекунад ва ба аллох иймон меоварад ва бо анжоми аъмоли вориди доирайи ислом мешавад ( аммо мумкин аст алоими аз жохилият ва журм ва гунох хам дар у вужуд дошта бошад).

Дар баробар,мушрики кофар “ба сурати мужмал ” ба тоғут ё тоғутхойи иймон меоварад ва барои аллох шарик қоил мешавад ва куфр мекунад . (аммо мумкин аст алоими аз худопарасти фитрий ва гиройиш ба хубихо ва хатто ба баъзи аз қавонини шариатки , пас мондайи анбиёи хар қовми хастанд ё аз фархангхойи исломий ба у расида хам ,гиройиш дошта бошад.)

Замоники шахс ба тоғут иймон меоварад дар воқеъ воса худиш илохи тўлид намуда ва шарики дар кинори аллохи мутаол дуруст кардаки ; дар мавориди хос ё тамоми маворид ,вижагихойики мухтасси аллох хастандро ба ин худойики худиш тарошида эъто мекунад ,чанин шахсики хориж аз шариатхойи осмоний аст мушрик  (секуляр ) аст. Фарқ надорад ин шарикики қарор дода санг ё чуп ,мох ва хуршид ва дарахт ,гови хиндухо ,порламони секуляристхо ва қабри авлиёи аллох бошад ,Абдуллох Ужалон ,Борзоний ,Мухтадий ва амсолихим ,соири бутхо ва худоён бошанд ,ё хар махлуқи дигарики онро ба тоғут табдил карданд ва дар мавориди дилхохи уро шарики аллох намуданд.

Холо ,каси дар баробари ин мушрикини кофар мегуяд : ” ла илаха ” яъни куфр ба тоғут ва пушти сариш ” иллаллох ” хам мегуяд ва иқрор мекунад ба Мухаммад росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,аммо боз хам  “ноогохона ” дучори иштибохоти дар хамин куфр ба тоғут ва иймон ба аллох мешавад .Яъни дар хамон ” ла илаха- иллаллох ” дучори иштибохоти ғейри амдий мешавад.Дар дарси чист ? Ва мусалмон кист ? Дар ин замина ба сурати мухтасар тўвзих додемки барои чанин мусалмони бояд масоили шурути такфир ва мавонеъи такфир ва иқома хужжати набавий ва масоили ин чанини риоят шавад то инки бигуем ин шахс ” огохона ” ва амдан ва ба мейли худиш иймон ба тоғутро жойгузини иймон ба аллох намуда, ва хамон турики бо яқин вориди ислом шуда ,бо яқин хам аз он хориж шуда ,на бо шак ва шубха .

Бахши аввали аз дарси имруз дар мовриди душманшиносиро тамом мекунем ва суроғи пурсишхойи дустон меравемки ба ин бахш аз дарсимон марбут мешаванд.

1 – Салом :меёр барои кофар будан афроди аз миёни ахли китоб ва мушрикин онхам қабли аз омадани хотамул анбиё чи буда аст? Чун ин афрод дар жохилият зиндаги мекарданд.

Замоники мо аз асри жохилият  қабли аз ислом сухбат кардем ин нуқтаро матаважжих шудемки аллохи мутаол ба жохил будани ин ашхос гувохи медихад ; аммо боз жахли ин куффор монеъ аз такфири онхо ва мужозоти дунёвий онхо ,дар сурати сарпичи аз қавонини шариати аллох ,намешавад .Оёти зиёди ба ин мухим ишора карданд мисли :

: «وَإِنْ أَحَدٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ» (توبه/۶)

Дар инжо хам шахсиро мушрик номида ва хам ба жохил будани шахс ишора карда аст,дар холики на каломуллох тавассути росулуллох саллаллоху алайхи васалламро шанида ва на росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам сухбати карда ва хужжати аз тарафи пайғамбар хам бар у иқома нашуда аст.Медонемки мухтавойи даъват тамоми пайғамбарон куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ё ” ла илаха иллаллох ” буда онхам аз коноли охарин фристода ва охарин фристодаи қабли аз росулулох хам саййидина Ийсо буда аст. Дар натижа ,жахл нисбат ба охарин шариати ислом монеъ аз он намешавадки ба чанин ашхоси бигуем мушрик ё кофар. Инхо қабли аз шариати пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам дар баробари шариати қабли аз он мушрик ва кофар шуданд . Ва ба хамин тартиб ,ин силсила идома дошта то аввалин пайғамбар .Барои хамин астки қадамати мушрикин ё секуляристхо ба қадамати торихи башарият бармегардад.

(идома дорад……)