نویسنده: admin

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(88- қисмат)

Суъоли севум : Сайёф мегуяд : аскари мо ,урдуйи миллийи мо ва полиси моки хамрохи Амрикоиён аст кушта мешавад шахид аст ва жониби муқобилки бо мо ва Амрикоиён межангад куштахоишон дар жаханнам хастанд,хуб оё рост мегуяд ва хадис аст ?

Сайёф еки аз ашхоси астки ба хотири жахли мухотибини худ ва пуштивонаи хукуматий ва тоғутхоики аз у доранд бо оёт ва ривоёт ба рохати бози мекунад. Яъни ек пуштивонаи хукуматийки аз у мешавад қудратики пушти уст ва дувум жахли мухотибиники рубаруйи у хастанд ва бахусус мунофиқин ва секулярзадахоики пойи суханони у менишинанд боис шудандки ин шахс ба рохати бо оёт ва ривоёт бози кунад. Албатта ,Абдурросул Сайёф ингуна мегуяд: аскари мо хам бояд бишнавад ,маздур хам бишнавад,маздур агар кушта мешавад жойиш дўзах аст ин гапи пайғамбар аст ,гапи ман нест. Ва агар аскари мо кушта мешавад сарбози мо кушта мешавад у жойиш жаннат аст инро пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам гуфта аст. Ман худам суханони ин шахсро дар клипики дар чохорумин солгарди кушта шудани Раббоний гуфта буд дидам. Ин банда худо худиш хам маздури маздурони Амрикост. Зуғол ба зуғол мегуяд ривоёти сиёх. Инжо сухани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ёдам омадки :

«إذا لم تستحی فأصنع ما شئت»،

Агар хаё надори хар чи хохи бикун.  

Албатта дар клипики ба муносабати чохорумин солгарди кушта шудани Ахмадшох Масъуд хам хукумат даст нишондаи Амрико дар Афғанистонро хукумати исломий медонад ва худишро аз касони медонадки дар ташкили ин хукумат нақш дошта ва мухофизи ин низом медонад ва шуруъ мекунад ба тахдиди тамоми хамсоягони Афғонистон ва бахусус Покистон ; ва мегуяд кушта шудагони касоники бо ин низоми Амрикоий межанганд шахид нестанд ва дар хамин клип тамоми куффорро тахти унвони жомеъайи бейналмилал ном мебурд. Ба онхо сифориш мекунадки дар ижоди оромиши Афғонистон кушо бошанд, бо терористхо бижангандки мушаххас аст мухолифини куффори бейналмилалийро мегуяд мухолифини Амрикоро терорист меномад. Бо онхо бижанганд ва муттахид шаванд, ба онхо дар жангидан кўмак кунанд, мушаххас аст мунзури у аз оромиш ин астки барои Амрикоиён ва маздурониш оромиш бошад на барои мардум . Чун ,корномайи худиш шохиди медихадки еки аз бузургтарин авомили салби оромиш аз муслимини Афғонистон буда аст.

Дар хар сурат ,ин шахс дар хамин клип худишро хам сангари кулли куффори дунё медонад дар жанг бо мужохидиники онхоро терорист маърифий мекунад ва Амрико ,иттиходияйи Европо ,ното ва амсолихим онхоро терорист маърифий карда аст.

Чун мисолхоики аз Модрид ва Испония меоварад фикр кунам ва  Британия меоварад корхо ва мисолхоики меоварад тақрибан меъёри у хам хамон меъёри астки Амрико ва ното гуфтанд дар террорист хондан мухолифиниш ва мушаххас аст Амрико ва ното чи касониро терорист медонанд. Ин худишро хам сангари кулли  куффори дунё медонад алайхи ин ба истелох терористхоики Амрико ва ното онхоро терорист медонад.

Дар маросими сездахумин солгарди кушта шудани Ахмадшох Масъуд хам ба сирохат ва бо бози бо аходиси росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мухолифини Амрикоро касони медонадки дар холи жанг бо худо ва росул хастанд. Таажжуб барангиз аст ла хавла ва ла қуввата илла биллах. Яъни касонироки дар Афғонистон алайхи Амрико ,Германия ,Англиз ва соири муттахидини инхо межанганд ва мушаххас аст маздурони афғонийки бо инхо хастанд, алайхи инхо межанганд мегуяд : инхо дар жанг бо худо ва росул хастанд. Илова бар он , хар касироки бо ин мухолифинки ба қовли хидиш бо Амрико ва муттахидиниш межанганд, хар каси ба ин мухолифини Амрико кўмак кунадро хориж аз ислом медонад. Хориж аз ислом яъни табъан онхоро муртад медонад. Хар каси хам ба онхо кўмак кунад муртад ва хориж аз ислом хастанд. Инро худитон хам метавонид биравид ва бибинид. Ба забони форсий хам хаст метавонид мутаважжих  шавид. Ман нафахмидамки ин читури астки мухолифат бо Амрико ,Англиз ,Германия , секуляристхо ва муттахидини Амрико мешавад жанг бо худо ва росули у ? Инро намедонам, ин балъами баъуро инро чигуна тўвжих мекунад барои мухотибиники ба у гуш медоданд? Он хамма мухотиб ба у гуш медоданд. Чигуна хар касики ба мухолифини Амрико дар Афғонистон кўмак кунад ё дар хар жойи ба мухолифини Амрико кўмак кунад муртад ва аз ислом хориж мешавад.

Тамоми ривоётхоики ин банда худо дар хузури Карзай ва Абдуллох Абдуллох ва соири маздурон ва даст нишондахои Амрико алайхи мухолифин меоварад хаммаи ин ривоётхо дар мовриди худиш сидқ мекунад. Чун худиш хам еки аз маздурони даража дувум ва севум маздурони хукумати даст нишондаи Амрикост. Ин шахс ,худиш дар хамин клип Карзайро раиси худ хитоб мекунад. Ин ғулом ва бардаиро арбоб ва раиси худ  медонандки хамин арбоб , барда ва ғуломи халқа ба гуши Амрикост.

Сайёф ,тамоми чизхоики дар мовриди жиход фи сабилиллах омадаро ба касони мечаспонадки фи сабили Амрико ва фи сабили хоинин дар холи жанганд ва хеч кориро бо иззаттар аз ин намедонад яъни ,хеч кориро бо иззаттар аз жангидан фи сабили Амрико ва муттахидини Амрико ва фи сабили манофеъи Амрико ва фи сабили хоининики дар ихтиёри Амрико хастанд намедонанд. Яъни иззатро дар жанг фи сабили тоғутхо ва Амрико маърифий мекунад он хам тахти унвони дуруғини дифоъ аз ватан ва номус. Дар холики инхо ватан ва номусишонро ду даста тақдими Амрикоийхо ,Англизихо , Германхо ва …………карданд. Дар мовриди ин ашхос сухбати зиёди аст корномаи пур аз ғадр ,хиёнат ,дуруғгуйи , валоъ барои куффор онхо сангинтар ва сиёхтар аз он астки дар ин фурсати кутох битавон онро мовриди баррасий қарор дод.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(87- қисмат)

Дарсимон дар мовриди шиносойи ва чигунаги бархурд бо душманони дохилийки тахти унвони куффори пинхони дохилий ва мунофиқин ва секулярзадахо ба он пардохтемро ба поён мерасонем ва суроғи чанд суъоли марбут ба дарсимон меравем . Иншааллох .

Суъоли аввал : мунофиқин ва секулярзадахо чигуна ба рахбарият зулм мекунанд?

Бо итоат накардан аз рахбариятики аз тариқи шўро интихоб шуда ва бояд аз он итоат шавад. Вақтики итоат намекунанд ба чанин рахбарияти зулм мекунанд. Бо рох андохтан жанги равоний алайхи рахбарият ва зери мажмуъахои у ба у зулм мекунанд, бо коршикани ва фарор аз қонуни шариати аллох ба у зулм мекунанд, бо ижоди фасод ва табохи дар жомеъайики вай масъули онхост ба у зулм мекунанд. Мухимтарин чизики иддаи мутаважжих нестанд ин астки рахбариятики дар чанин жойгохи қарор дорад дар воқеъ манобеъи шаръийро мутаносиб бо вазъи мовжуди муслимин ироа медихад ва мухолифат бо чанин рахбариятики худиш хам тахти назорати шўрост дар воқеъ мухолифат кардан бо татбиқи қонуни шариати аллох махсуб мешавад ва самъи ва тоатро куллан зери суъол мебарад. Муслимин ингуна ба рахбарияти хукумати исломий зулм мекунанд. Алъон ин муслимин дигар хар кудом ( хатто хамон секулярзадахо хам гуфтемки жузъи муслимин хисоб мекунем) мажмуъан бо чанин корхои ба рахбарият зулм мекунанд.

Суъоли дувум : чигуна қуръон барои кофарон хасорат ба бор меоварад ба мо гуфтандки барои хамма рахмат аст аммо барои мўъминин шифо мешавад. Магар қуръон метавонад барои каси боиси хасорат шавад ,ин дуруст аст ?

Ин қуръон дар асл худал линнас аст хидояти барои хаммаи мардум ва инсонхост. Аммо иддаи аз мардум ин хидоятро намепазиранд ва танхо барои дастаики онро пазирофтанд корои дорад ва мешавад худал лилмуттақин. Дуруст аст? Дар инжо мерасем ба жавоби суъоли шумоки чун аллох фикр кунам қаблан ояро хидматитон зикр карда будам :

«وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ۙ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا»

Яъни хам шифои амрози ақидатий ва даруний аст ва хам шифои беморихои ноханжорихои зиндаги зохирий инсонхост. Чун ин дин хам барои идораи даруни инсон нозил шуда ва хам барои идораи зиндаги зохирий ва дунёвий инсонхо . Вақти меояд дигар каси ба нохақ кушта намешавад, зинда ба гур намешавад, пулхоишро бар асари қимор аз даст намедихад, бандаи абди монанди худиш намешавад ва озод мешавад. Ингуна ноханжорихои зиндаги зохирий инсонхо хам аз бейн меравад.  

«أطعمهم من جوع و آمنهم من خوف»

Меоварад ва бо фарохам кардани ин заминахо

«فلیعبدوا ربّ هذا البیت»

Ро тахаққуқ мебахшадки хамма ин корхо барои ин астки ибодат барои аллох шавадки тамоми қавонин ва барномахои зиндаги инсонро шомил мешавад :

«إنَّ صَلاتی و نُسُکی و محیای و مماتی لله رب العالمین.

Нуктаи дигар инки баъди аз инки шифо медихад рахмат хам хаст. Рахмат хам баъди аз хуб ва маваддат нуқтаи такомули ин раванд аст ва мухаббат ва бахшиши аст ек жониба ,билоаваз ва мажжоний. Он хам барои чи касони ? барои мўъминин.

«ولقد جئناهم فصلنه علی علم هدیً و رحمةً لقومٍ یؤمنون».

Аммо дар аваз барои золимин,коркарди он хасорат задан ба онхост на шифо ва на рахмати дар онхост.

Хуб алъон мумкин бароят суъол шавадки чигуна хасорат мезананд? Масалан нақшаи дуздихоро фош мекунад хамон турики нақшахо ва даруни фосид ва аъмоли зиён бори мунофиқин ва секулярзадахоро фош мекунад ва лўв медихад. Хуб ,ин яъни хасорат ба дуздихо ва секулярзадахо. Ё хамин қуръон руз ба руз боиси пешрафт ва тараққийи муслимин мешавад агар ба он амал кунанд ва қудратмандтар мешаванд.Хуб ,қудрат барои муслимин яъни хасорат задан ба золимин ва бахусус бар хасрат ва уқдахои даруний секулярзадахо ва мунофиқин изофа кардани

 «فی قلوبهم مرضٌ فزادهم الله مرضاً».

Ин хам хасорат задан ба онхост ва мисолхои зиёдий хастанд. Ё масалан вақтики дастур ба жиход алайхи золимин дода мешавад ва дастишон аз чоповул ба мол ва номуси мардум кутох мешавад.

Дар кул,қонуни шариати аллох барои золимин мусибат аст,барои ек дузд хасорат аст,барои ек шаробхур ва хамжинсбоз хасорат аст, боз барои қотил хам хасорат аст,барои кулли мужримин хасорат аст. Дар кул ,дар мовриди қуръон ва қонуни шариати аллох метавон гуфт : хам барои рух ва равони золимин хасорат аст хамон уқдаи даруний ,хасрат ,хасад ва ……..ро дар онхо зиёд мекунад ва хам барои қиёмати онхо хасорат аст.Дар қиёмат хам аз инки дар дунё иқомаи хужжа шуданд ва сарпичи карданд боз хам бояд хасорат бидиханд.

Ба хамин далил астки мебинем дар дунё иддаи ба шиддат бо татбиқи ин қонун дар зиндаги дунёвий инсонхо мухолифат мекунанд.Замоники ек секуляр ё секулярзадаро дидемки бо қонуни шариати аллох мухолифат мекунад ва аз секуляризм ва демокраси секуляристхо химоят мекунад шак накунидки золими астки аз татбиқи қонуни шариати аллох метарсад, ва агар қонуни шариати аллох татбиқ шавад ва агар қонуни қуръон татбиқ шавад у хасорат мебинад. Барои хамин мехохад жилови хасорати худишро хаддиақал дар дунё бигирад. Ин шахс ё худиш дузд аст ё қотил ва фохишагар ё жосус, хоин ва мужрим аст ё каси астки тарафдори инхост. Дар инжо ба ин хам ишора кунамки бархалофи суъоли шумо аллох таоло нафармудаки фақат барои кофарон хасорат ба бор меоварад балки , каламаи золиминро ба кор бурда ва ин золим метавонад хам мусалмон бошад ва хам кофар ва ғейри мусалмон.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(86- қисмат)

Табдил кардани ин мажхулахо ба маълум, ( чун инхо қаблан мажхул ва дохили муслимин будандки каси онхоро намешнохт ) ек чизи пинхон ва пушидаро ошкор куни дар воқеъ ба дар пеш гирифтани амали мутаносиб бо он кўмак карди ,яъни мушаххас кардани бемори кўмак мешавад барои дармони он. Ин мунофиқин ва секулярзадахо хамиша аз ин маълум шудан ва ошкор шуданишон метарсиданд ва хамиша саъй мекарданд ва мекунанд ба хамон шикл мажхул ва ношнохта мисли вирус ва тумур дар бадани муслимин боқий бимонанд. Ин имтиёз ва фурсати хуби барои онхо буд.

Дар қонуни мужозоти исломий хам ба унвони мунофиқ ва секулярзадахо бори мужозот фиқхий надорад ва касиро ба иттихоми мунофиқ будан ё секулярзада будан наметавон зиндони кард ё уро эъдом намуд. Барои хамин ,ин имтиёз ва фурсати хуби астки онхо мажхул ва ношнохта дар миёни муслимин боқий бимонанд ва дорудастаи онхо ошкор нашавад. Инхо то замоники ингуна хастанд дар фиқх ва қонун мужозоти исломий барои мунофиқ ва секулярзада бори мужозоти фиқхий нест. Инхо бояд мисли соири муслимин муртакиби журми мушаххас ва маълум шаванд баъад ,аз конолхои мушаххаси қазоий ва бар асоси мадорик ва аснод ,онхоро жарима ва мужозот кард . Дақиқан машмули хамон хукми муслимин мешаванд. Чигуна бо ек мусалмон бархурд мешавад бо онхо хамин тури бархурд мешавад.

Нафси мухолиф будан бо хукумати исломий ва хатто ширкат накардан дар жиход ва соири фаолиятхои мовриди писанди шариат дар жомеъа ва хатто шоеъа парокани ва ғейрих модомики ановини мужримонайи мисли : қатли нафс ,сирқати мусаллахона ,дузди ,ижоди ноамний ( махориба ) ,сирқат ,аъмоли манофеъи иффат ,жосусий ва куллан журмхойи таъриф шудаи ин чанини дар он рух надода бошад, қобили мужозот ва ба вижа мужозоти қатл нест ва хеч фиқхи чанин фотвойиро машруъ надониста астки , масалан онхоро ба журми мунофиқ будан ва инки бигуйи мунофиқ ва кофар хастанд ва онхоро бикуши . Аммо ,мутаъассифона хам акнун тавассути гуруххои аз муслимин ин аъмоли ин даста секулярзадахо ва мунофиқин бидуни тей кардани ин масирхо муодили иртидод қарор мегирад ва мушмули хукми марг ва адами тўвба дар хенгоми даст ёфтан ба онхо мешавадки ин иштибохи хийли бузурги аст.

Масунияти инхо то замони астки худишонро аз жомеъайи муслимин жудо накарда бошанд. Холо ,дорудастаи  мунофиқин ва секулярзадахо дар марохили корро ба жойи мерасонандки чораи жуз ихрожи аз сарзаминхои исломий барои муслимин намемонад ва ихрож мешаванд.Яъни барои муслимин чораи жуз ин намемонадки онхоро ихрож кунанд ва асбоби ихрожишонро фарохам кунанд. Ихрож хамки шуданд онвақт астки ошкоро шаданд ва машмули хукми секуляристхо ва мушрикин мешаванд.

Равиши дахум ва охарин равиш ва мархала дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин астки пас аз ихрожи онхо ,хар жо ёфт шаванд кушта мешаванд ва шомили хукми куффори ошкори секуляр мегарданд.

Дубора ёдовари мекунемки ,диққат кунид инхо машмули хукми куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб намешаванд то вақтики аз жомеъайи муслимин жудо шуданд ва берун рафтанд машмули хукми жизъя гарданд. Балки ,машмули хукми мушрикин ва секуляристхо мешаванд, ва аз онхо жизъя хам қабул намешавад, ва дар ин мархала танхо сарневиштишон марг аст чун , қаблан даъват ба онхо расида аст. Ин нуктаи хийли мухимми астки нишон медихад сарчишма ва манбаъи мунофиқин ба секуляристхо бармегардад, хар чандки мумкин аст куффори ахли китоб ва муслимин хам ба бемори онхо олуда шуда бошанд:

:«مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا»(احزاب/۶۱)،

Дар мовриди онхо ингуна гуфта мешавад; нефрин шудагон ва ронда шудагонанд. Хар гужо ёфта шаванд, гирифта хоханд шуд ва паёпей ба қатл хоханд расид

«وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا».‏

Хукумати исломий танхо абзор ва находи астки ин душманони дохилийро мунзавий , мунқабиз ,контрол ,махор ,ихрож ва дар нихоят нобуд мекунад:

:«سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا» (احزاب/۶۲).

Ин суннати илохий ,дар мовриди пешиниёни жорий буда аст ва дар суннати худо дагаргуни нахохи дид.(идома дорад…….

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(85- қисмат)

Дар ин сурат ,мунофиқин ва секулярзадахойики жихати зарба задан ба киёни  муслимин ба ин хатти қирмиз мерасанд ва худишонро аз жамоати муслимин жудо мекунанд,мустахаққи шиддати амал мешаванд. Чизики онхоро аз чанин шиддати амалий хифз карда буд хамин гум шудан ва махлут шудани онхо бо жамоати муслимин буд,замоники ками худишонро нишон медиханд ба хамон андоза мустахаққи қавонини куффори ошкори секуляр мешаванд. Хар чи бештар худишонро жудо мекунанд ба хамон андоза  худишонро бештар мустахаққи қавонини секуляристхойи нажас мекунанд.Холо ,чи каси ба жойи хукумати исломий ва қудрати хукуматий метавонад ин қоидаро дар мовриди ин куффори пинхон ва секулярзадахо амалий кунад ? Хеч кас . Танхо бо дар даст доштани қудрати хукуматий ва ташкили хукумати исломий астки метавон жилови фожеайи тафарруқро гирифт. Танхо шўрои улил амр ва ижмоъи ноши аз он астки хатто худи муслиминро хам жамъ мекунанд. Хам шўро ва хам умматики аз ин шўро ташкил мешавад ва хам ижмоики аз ин шўро берун мезананд ,кулли онхо дар зери сояйи хукумати исломий дуруст мешавад . Хукумати исломий вужуд надошта бошад хеч кудом аз онхо хам вужуд нахохад дошт ; на уммати , на шўрои ва на ижмои вохидий.

Замоники қудрати хукуматий ва находхои тахти пушиши он дар ихтиёри тоғутхо ва секулярзадахост, тахти шуорхои гунагуни чун озодий мазхаб ,озодий шахсий ,озодий фалон чиз ва фалон чиз заминаро барои тафарруқи бештар фарохам мекунанд ва хеч каси бо сарфи харф задан ва насихат кардан натавониста ва нахохад тавонист жилови ин фожеъайи ошкорро бигирад. Танхо абзорики метавонад жилови ин фожеъайи ошкор ва ин тафарруқро бигирад хукумати исломий ва находхойи тахти пушиши он аст.

Равиши нухум ё мархалаи нухум дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин астки ,аз тарафи хукумати исломий дар ин мархала тахдид ба ихрожи аз жомеъайи исломий мешаванд.

Секулярзадахо дар марохилики саъй доранд хамчун масжиди зирор жамъи худишонро аз жомеъайи муслимин жудо кунанд ва шикл ва қиёфайи жадид барои худишон дуруст кунандки тахти пушиши ин шикл ва қиёфа ба муслимин зарар бирасонанд, расман куфргуйи кунанд, мубориза бо муслиминро созмондехи ва мудирият намоянд, ва илова бар он ,тахдидоти аввалия ва қотиъиятхойи аввалия натавониста бошад жилови тахрибхо ва коршиканихойи ононро бигирад хукумати исломий бо иттико ба қудратики дорад саъй мекунад заминахойиро фарохам намоядки онхо куллан аз жомеъайи муслимин берун бираванд.

Бо берун рафтани инхо аз сафи муслимин ,дасти муслимин дар нобуди инхо бозтар мешавад, ва ба рохати метавонанд хукми секуляристхоро дар мовриди инхо пиёда кунанд. Чун ,инхо дар хамон асоси секуляристхои пинхоний будандки дар миёни муслимин қоим шуда ва худишонро гум карда буданд. Аммо ,алъон худишонро ошкоро карданд. Барои хамин аст вақти худишонро ошкор мекунанд аллох таоло инхоро машмули хукми секуляристхо ва мушрикин карда , на машмули хукми куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб.

Аллох таоло мефармояд :

:«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا»(احزاب/۶۰)،

Агар мунофиқон ва бемордилон ва касоники дар Мадина боиси изтироб мегарданд, аз кори худ даст накашанд , туро бар зидди ишон мешуронем ва бар онон мусаллат мегардонем , онгох жуз муддати андаки дар живори ту дар шахри Мадина мемонанд.

Аллохи мутаол хам дар инжо гуфта :

الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ

Яъни дар инжо хам мунофиқин ва куффори аслийшонро исм бурда ва хам касоники фи қулубихим марозун хастанд ва аз муслимини хастандки фариби инхоро хурданд,ва ба ин шикл дорудастайи хамин мунофиқинро нез тахдид карда аст. Вақтики инхо ба чанин мархалаи мерасанд ингуна мовриди тахдид қарор мегиранд.

(идома дорад……..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(106- қисм)

 Шартлар ва қоидалар асосида мана бу қудратни шахсга берилган жамиятларда, мана бу нарса тўсиб қолувчи бир омил ва адолатни ижод қилиш учун бир омил, хамда адолатсизлик, тўполонни олдини олиш учун  бир сабаб ва жамиятдаги умум одамларни моддий ва рухий амниятини таъминлаш учун бир абзор хисобланади. Мана бундай жамиятда жамиятдаги шахсларни хар бири исломий хукуматни лашкари ва исломий хукуматдаги қудратни белгиси хисобланади, садрил исломда ёки садрил исломдаги исломий хукуматларда мана бу нарсага гувох бўлганмиз.

Шу сабабли хам, исломий хукумат таниб олиш заминаларини хаммасини мухайё қилгач, яъни бу ерда таниб олиш учун барча заминаларни мухайё қилиниши жуда хам мухим, хаммага мана бу борада керакли маълумотларни етказгач, уни мохиятининг навини таъйин қилгач, равшан ва очиқ-ойдин қилиб бергач, бу ишлар нихоятда  ахамиятли саналади, бошқача истелох билан айтганда хаммага хужжати набавийни қоим қилгач, энди мана бу ишлар амалга оширилди ва керакли муқаддамотлар ижро қилинди, албатта мана булар нихоятда мухим саналади; энди айтадики: мана бу замина бўйича хукм мана будир, агар бирор киши мана бу хос ўринларда бундай хос  шароитларда жиноятга дуч келадиган бўлса, шартларни риоят қилган холда ва хадлардан тажовуз қилмасдан, мени хукмимни ижро қилади ва хатарни ўзидан ва бошқалардан дафъ қилади.

Хақиқатда эса  шахс олдин мутахассис қозилар томонидан жиноятчилар хақида содир қилинган хукмни ижро қилувчисига айланади, бу шахс жиноятчилар пайдо бўлиши билан хукмни ижро қилган. Яъни уни ўзи қози эмас ва уни ўзи хукмни содир қилган хам  эмас, балки у салохиятга эга маржаъ томонидан содир қилинган хукмни ижро қилувчиси холос, чунки фақат мана бу маржаълар хукмни содир қилишга шойиста хисобланади. Бу росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг  қабилалардаги собит қадам кишиларга муртадларни дафъ қилиш бўйича ёзган номаларига ўхшайди, у киши бу номаларда аллохни хукмини ижро қилишга дастур содир қилган эдилар. Мана бу мусулмонларни ўзлари хукмни содир қилишган эмас, балки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам содир қилган хукмни ижро қилувчилар бўлишган.

Хар қандай холатда хам, мана бу хукумат қудратини тарқатувчиси фақат хукуматни ўзи бўлиб қолади ва агар исломий хукуматга эга бўлмасак, худди шу нуқтани жуда кўп дўстларимиз кўрмасликка олишади, агар исломий шўро ва комил исломий меъёрлар асосидаги исломий хукуматга эга бўлмайдиган бўлсак ва зарурат хукми бўйича исломий хукуматни бадали ихтиёримизда бўлса, қуйидаги қоидага кўра         

“ما لا يُدرَكُ كُلُّه،لا يُترَكُ جُلُّه”،

Бир нарсани хаммасини қўлга кирита олмаганимиздан сўнг,очиқ-ойдин қилинган нарсани тарк қилмаймиз. Аммо бу ерда қудрат тақсимлаш барибир исломий бадал хукуматни ихтиёрида бўлади. Бу америка хамла қилишидан олдинги толибон хукуматини хукмронлиги  остидаги баъзи минтақаларда изтирорий холатда биз гувох бўлган нарсаларга ўхшайди.

Энди бир тасаввур қилиб кўринглар, агар мана бундай бадал хам мавжуд бўлмаса, зарурат хукми бўйича мана бу қудратни тақсимлаш ихтиёри жамоатларга  ва исломий хизбларга берилади, агар мужохидлар шўроси ташкил қилинса, бу имтиёз жамоатлар ва турли-хил хизблардан олинади ва муваххид шўрога берилади, агар исломий хукумат қайтадан ташкил қилинса ва мусулмонлар хукумат қудратига эга бўлишса, хатто агар исломий бадал хукумат бўлган тақдирда хам, барибир мана бу имтиёзларни хаммаси, равиши, қандай амалга оширилиши, меъзони, бу қудратни тақсимлаш равиши ва қабилаларга,хонадонларга, оилаларни бошлиқларига ва жамиятдаги хар бир шахсга тақсимланадиган қудратни меъзони, буларни барчаси  исломий хукуматни ихтиёрида қолади, исломий хукумат мана бу қудратни андозасини, меъзонини, қайси тарзда тақсимланишини таъйин қилади ва бу ишлар уни салохиятидаги иш хисобланади.

Мана бу мархалада даражама-даража холатда, исломий хукумат биринчи бўлиб бундай қудратни тақсим қилиш учун лозим ва зарурий бўлган заминани мухайё қилади, бундан сўнг ўзининг ташхиси бўйича хос ўринлардаги хос меъзонда , махсус ўринлардаги махсус меъзонда хукумат қудратидан фойдаланиш рухсатини содир қилади ва мана бу шева билан ўзининг хукумат қудратидан бўлган маълум, махсус, мушаххас бир қисмни исломий равиш билан жамиятдаги турли-хил қатламларни орасида тақсимлайди. Мана бу қудратни ижро қилиш учун хам уни  мушаххас ва маълум суратда қонунийлаштиради ва мана бу ишни амалга оширадиган ва масраф қиладиган  шахсни ишини хам расмийлаштиради. Кимлар уни тақсимлайди? Хукуматни ўзи, шаръий бўлган ташкилотлар. Агар масраф қилувчи хам уни масраф қилса, хукумат  унга ва шахсни ишига ва масраф қилувчига қонунийликни беради ва хукм ижро қилинган  ва бу қудрат масраф қилинган холатда, бу шахс қонунни ва хукумат қудратини  химояси остига олинади ва шахс жазоланишдан, хасоратни тўловидан қўрқмаган холда бир вазифа сифатида шаръий дифоъни ва хадни ижросини амалга оширади. Тақсимланган қудратни ўзига ажратилган миқдорда фойдаланади.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(106- قیسم)

شَرطلَر وَ قائِدَه لَر اَساسِیدَه مَنَه بُو قُدرَتنِی شَخصگه بِیرِیلگن جَمِیعیَتلَردَه، مَنَه بُو نَرسَه توُسِیب قالوُچِی بِیر عامِل وَ عَدالَتنِی اِیجاد قِیلِیش اوُچُون بِیر عامِل، هَمدَه عَدالَتسِیزلِیک، توُپالاننِی آلدِینِی آلِیش اوُچُون بِیر سَبَب وَ جَمِیعیَتدِیگ عُمُوم آدَملَرنِی ماددِی وَ رُوحِی اَمنِیَتِینِی تَعمِینلَش اوُچُون بِیر اَبزار حِسابلَه نَه دِی. مَنَه بوُندَی جَمِیعیَتدَه جَمِیعیَتدَگِی شَخصلَرنِی هَر بِیرِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی لَشکَرِی وَ اِسلامِی حُکوُمَتدَکِی قُدرَتنِی بِیلگِیسِی حِسابَلَه نَه دِی، صَدرُ الِاسلامدَه یاکِی اِسلامدَگِی اِسلامِی حُکوُمَتلَردَه مَنَه بُو نَرسَه گه گوُواه بوُلگنمِیز.

شُو سَبَبلِی هَم، اِسلامِی حُکوُمَت تَنِیب آلِیش زَمِینَه لَرِینِی هَمَّه سِینِی مُهَیّا قِیلگچ، یَعنِی بُو یِیردَه تَنِیب آلِیش اوُچُون بَرچَه زَمِینَه لَرنِی مُهَیّا قِیلِینِیشِی جوُدَه مُهِم، هَمَّه گه مَنَه بُو بارَه دَه کِیرَکلِی مَعلوُماتلَرنِی یِیتکَزگچ، اوُنِی ماهِیَتِینِینگ نَوِینِی تَعیِین قِیلگچ، رَوشَن وَ آچِیق- آیدِین قِیلِیب بِیرگچ، بُو اِیشلَر نِهایَتدَه اَهَمِیَتلِی سَنَلَه دِی، باشقَه چَه اِصطِلاح بِیلَن اَیتگندَه هَمَّه گه حُجَّتِی نَبَوِینِی قائِم قِیلگچ، اِیندِی مَنَه بُو اِیشلَر عَمَلگه آشِیرِیلدِی وَ کِیرَکلِی مُقَدَّماتلَر اِجرا قِیلِیندِی، اَلبَتَّه مَنَه بوُلَر نِهایَتدَه مُهِم سَنَلَه دِی؛ اِیندِی اَیتَه دِیکِی: مَنَه بُو زَمِینَه  بُویِیچَه حُکم مَنَه بوُدِیر، اَگر بِیرار کِیشِی مَنَه بُو خاص اوُرِینلَردَه بوُندَی خاص شَرائِطلَردَه جِنایَتگه دوُچ کِیلَه دِیگن بوُلسَه، شَرطلَرنِی رِعایَت قِیلگن حالدَه وَ حَدلَردَن تَجاوُز قِیلمَسدَن، مِینِی حُکمِیمنِی اِجرا قِیلَه دِی وَ خَطَرنِی اوُزِیدَن وَ باشقَه لَردَن دَفع قِیلَه دِی.

حَقِیقَتدَه اِیسَه شَخص آلدِین مُتَخَصِّص قاضِیلَر تامانِیدَن جِنایَتچِیلَر حَقِیدَه صادِر قِیلِینگن حُکمنِی اِجرا قِیلوُچِیسِیگه اَیلَه نَه دِی، بُو شَخص جِنایَتچِیلَر پَیدا بوُلِیشِی بِیلَن حُکمنِی اِجرا قِیلگن. یَعنِی اوُنِی اوُزِی قاضِی اِیمَس وَ اوُنِی اوُزِی حُکمنِی صادِر قِیلگن هَم اِیمَس، بَلکِی اوُ صَلاحِیَتگه اِیگه مَرجَع تامانِیدَن صادِر قِیلِینگن حُکمنِی اِجرا قِیلوُچِیسِی خالاص،چوُنکِی فَقَط مَنَه بُو مَرجَعلَر حُکمنِی صادِر قِیلِیشگه شایِیستَه حِسابلَه نَه دِی. بُو رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ قَبِیلَه لَردَگِی ثابِت قَدَم کِیشِیلَرگه مُرتَدلَرنِی دَفع قِیلِیش بُویِیچَه یازگن نامَه لَرِیگه اوُحشَیدِی، اوُ کِیشِی بوُ نامَه لَردَه اَلله نِی حُکمِینِی اِجرا قِیلِیشگه دَستوُر صادِر قِیلگن اِیدِیلَر. مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی اوُزلَرِی حُکمنِی صادِر قِیلِیشگن اِیمَس، بَلکِی رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم صادِر قِیلگن حُکمنِی اِجرا قِیلوُچِیلَر بوُلِیشگن.

هَر قَندَی حالَتدَه هَم، مَنَه بُو حُکوُمَت قُدرَتِینِی تَرقَه توُچِیسِی فَقَط حُکوُمَتنِی اوُزِی بوُلِیب قالَه دِی وَ اَگر اِسلامِی حُکوُمَتگه اِیگه بوُلمَسلِیک، حوُددِی شُو نُوقطَه نِی جُودَه کوُپ دوُستلَرِیمِیز کوُرمَسلِیککَه آلِیشَه دِی، اَگر اِسلامِی شوُرا وَ کامِل اِسلامِی مِعیارلَر اَساسِیدَگِی اِسلامِی حُکوُمَتگه اِیگه بوُلمَیدِیگن بوُلسَک وَ ضَرُورَت حُکمِی بوُیِیچَه اِسلامِی حُکوُمَتنِی بَدَلِی اِیختِیارِیمِیزدَه بوُلسَه، قوُیِیدَگِی قائِدَه گه کوُرَه [1]  “ما لا يُدرَكُ كُلُّه،لا يُترَكُ جُلُّه”، بِیر نَرسَه نِی هَمَّه سِینِی قوُلگه کِیرِیتَه آلمَه گه نِیمِیزدَن سُونگ، آچِیق- آیدِین قِیلِینگن نَرسَه نِی تَرک قِیلمَیمِیز. اَمّا بوُ یِیردَه قُدرَت تَقسِیملَش بَرِیبِیر اِسلامِی بَدَل حُکوُمَتنِی اِیختِیارِیدَه بُولَه دِی. بُو اَمِیرِکَه حَملَه قِیلِیشِیدَن آلدِینگِی طالِبان حُکوُمَتِینِی حُکمرانلِیگِی آستِیدَگِی بَعضِی مِنطَقَه لَردَه اِضطِرارِی حالَتدَه بِیز گوُرُوه بُولگن نَرسَه لَرگه اوُحشَیدِی.

اِیندِی بِیر تَصَوُّر قِیلِیب کوُرِینگلَر،اَگر بوُندَی بَدَل هَم مَوجُود بوُلمَه سَه، ضَرُورَت حُکمِی بُویِیچَه مَنَه بُو قُدرَتنِی تَقسِیملَش اِیختِیارِی جَماعَتلَرگه وَ اِسلامِی حِزبلَرگه بِیرِیلَه دِی، اَگر مُجاهِدلَر شوُراسِی تَشکِیل قِیلِینسَه، بوُ اِمتِیاز جَماعَت وَ توُرلِی- هِیل حِزبلَردَن آلِینَه دِی وَ مُوَحِّد شوُراگه بِیرِیلَه دِی، اَگر اِسلامِی حُکوُمَت قَیتَه دَن تَشکِیل قِیلِینسَه وَ مُسُلمانلَر حُکوُمَت قُدرَتِیگه اِیگه بوُلِیشسَه، حَتَّی اَگر اِسلامِی بَدَل حُکوُمَت بوُلگن تَقدِیردَه هَم، بَرِیبِیر مَنَه بُو اِمتِیازلَرنِی هَمَّه سِی، رَوِیشِی، قَندَی عَمَلگه آشِیرِیلِیشِی،مِعزانِی، بُو قُدرَتنِی تَقسِیملَش رَوِیشِی وَ قَبِیلَه لَرگه ، خانَدانلَرگه، عائِلَه لَرنِی باشلِیقلَرِیگه وَ جَمِیعیَتدَگِی هَر بِیر شَخصگه تَقسِیملَه نَه دِیگن قُدرَتنِی مِعزانِی بوُلَرنِی بَرچَه سِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی اِیختِیارِیدَه قالَه دِی، اِسلامِی حُکوُمَت مَنَه بُو قُدرَتنِی اَندازَه سِینِی،مِعزانِینِی، قَیسِی طَرزدَه تَقسِیملَه نِیشِینِی تَعیِین قِیلَه دِی بوُ اِیشلَر اوُنِی صَلاحِیَتِیدَگِی اِیش حِسابلَه نَه دِی.

مَنَه بُو مَرحَلَه دَه دَرَجَه مَه – دَرَجَه حالَتدَه، اِسلامِی حُکوُمَت بِیرِینچِی بوُلِیب بوُندَی قُدرَتنِی تَقسِیم قِیلِیش اوُچُون لازِم وَ ضَرُورِی بوُلگن زَمِینَه نِی مُهَیّا قِیلَه دِی،   بوُندَن سُونگ اوُزِینِینگ تَشخِیصِی بُویِیچَه خاص اوُرِینلَردَگِی خاص مِعزاندَه، مَخصُوص اوُرِینلَردَگِی مَخصُوص مِعزاندَه حُکوُمَت قُدرَتِیدَن فایدَه لَه نِیش رُحصَتِینِی صادِر قِیلَه دِی [2]وَ مَنَه بوُ شِیوَه بِیلَن اوُزِینِینگ حُکوُمَت قُدرَتِیدَن بُولگن مَعلوُم، مَخصُوص، مُشَخَّص بِیر قِیسمنِی اِسلامِی رَوِیش بِیلَن جَمِیعیَتدَگِی توُرلِی- هِیل قَتلَملَرنِی آرَه سِیدَه تَقسِیملَیدِی. مَنَه بُو قُدرَتنِی اِجرا قِیلِیش اوُچُون هَم اوُنِی مُشَخَّص وَ مَعلوُم صُورَتدَه قانوُنِیلَشتِیرَه دِی وَ مَنَه بُو اِیشنِی عَمَلگه آشِیرَه دِیگن وَ مَصرَف قِیلَه دِیگن شَخصنِی اِیشِینِی هَم رَسمِیلَشتِیرَه دِی. کِیملَر اوُنِی تَقسِیملَیدِی؟ حُکوُمَتنِی اوُزِی،شَرعِی بُولگن تَشکِیلاتلَر رَسمِیلَشتِیرَه دِی. کِیملَر اوُنِی تَقسِیملَیدِی؟ حُکوُمَتنِی اوُزِی، شَرعِی بُولگن تَشکِیلاتلَر. اَگر مَصرَف قِیلوُچِی هَم اوُنِی مَصرَف قِیلسَه، حُکوُمَت اوُنگه وَ شَخصنِی اِیشِیگه وَ مَصرَف قِیلوُچِیگه قانوُنِیلِیکنِی بِیرَه دِی وَ حُکم اِجرا قِیلِینگن وَ بُو قُدرَت مَصرَف قِیلِینگن حالَتدَه، بُو شَخص قانوُننِی وَ حُکوُمَتنِی قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیگه آلِینَه دِی وَ شَخص جَزالَه نِیشدَن، حِسارَتنِی توُلاوِیدَن قوُرقمَه گن حالدَه بِیر وَظِیفَه  صِیفَتِیدَه شَرعِی دِفاعنِی وَ حَدنِی اِجراسِینِی عَمَلگه آشِیرَه دِی. تَقسِیملَنگن قُدرَتنِی اوُزِیگه اَجرَه تِیلگن مِقداردَه فایدَه لَه نَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1] مثلا خیلی از احکام هستند وقتی در حالت طبیعی شان نمی توانیم آن ها را انجام دهیم و زمانی که در حالت ضرورت قرار می گیریم در حالت های مختلف آن را انجام می دهیم آن ها را رها نمی کنیم و در حالت های مختلف آن را انجام می دهیم که در ضرورت قرار گرفته ایم. حالا، این توزیع قدرت حکومتی فقط توسط خود حکومت انجام می شود اما اگر این نبود بدیل اضطراری آن آن را انجام می دهد 

[2] چندین بار گفتیم باید دوباره تکرار کنیم چون خیلی مهم است

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(106- قسمت)

در جامعه ای که با شروط و ضوابطی که این قدرت را به شخص واگذار کرده اند چنین چیزی به عنوان یک عامل بازدارنده و عاملی جهت ایجاد عدالت، جلوگیری از بی عدالتی و هرج و مرج و ابزاری برای تأمین امنیت مادی و روانی عموم مردم جامعه محسوب می شود.در چنین جامعه ای همه ی افراد جامعه ارتش حکومت اسلامی و نماد قدرت حکومت اسلامی محسوب می شوند، همچنان که در صدر اسلام و در حکومت اسلامی صدر اسلام چنین چیزی را مشاهده کردیم.
به همین دلیل، زمانی که حکومت اسلامی تمام زمینه های شناخت را فراهم کرده، خیلی مهم است تمام زمینه های شناخت را فراهم کرده، و به همه در این مورد مشخص آگاهی های لازم را رسانده و نوع و ماهیتش را تعیین، روشن و تصریح کرده، (این خیلی مهم است) و به اصطلاح بر همه اقامه ی حجت نبوی کرده، حالا وقتی این کارها را انجام داده و این مقدمات را چیده که خیلی مهم هستند؛ حالا می گوید حکم من در این زمینه این است و اگر کسی با این شرایط خاص در این مورد خاص دچار جرم شد هر کسی می تواند با رعایت شروط و عدم تجاوز از حد لازم آن، حکم من را بر آن اجرا کند و خطر را از خودش و دیگران دفع نماید.

 در واقع، شخص مجری حکمی می شود که قبلاً توسط قضات متخصص در مورد مجرمین صادر شده و این شخص با پیدا شدن مجرمین چنین حکمی را به اجرا در می آورد. یعنی خودش قاضی نیست و خودش حکم را صادر نکرده، بلکه تنها مجری حکمی است که توسط مراجع ذی صلاح صادر شده، مراجعی که شایستگی صدور چنین حکمی را دارند. مثل نامه هایی که رسول الله صلی الله علیه وسلم به ثابت قدمان قبایل در دفع مرتدین نوشت و دستور اجرای حکم الله بر آن ها را صادر کرد. آن مسلمین خودشان حکم را صادر نکردند بلکه مجری حکمی بودند که رسول الله صلی الله علیه وسلم آن را صادر کرده بود.

در هر صورت، این توزیع قدرت حکومتی تنها توسط خود حکومت انجام می شود و اگر حکومت اسلامی هم نداشته باشیم( این هم نکته ای است که خیلی از دوستان نادیده می گیرند) اگر حکومت اسلامی بر اساس شورای اسلامی و معیارهای کامل اسلامی نداشته باشیم و به حکم ضرورت بدل حکومت اسلامی هم داشته باشیم،[1] طبق قاعده ی «ما لا يُدرَكُ كُلُّه،لا يُترَكُ جُلُّه»،چیزی که همه ی آن رانمی توانیم به دست بیاوریم همان که روشن کردیم و داریم آن را ترک نمی کنیم. باز این توزیع قدرت در حیطه ی همین بدل حکومت اسلامی باقی می ماند. مثل آنچه که ما در بعضی از مناطق تحت سیطره ی حکومت طالبان قبل از حمله ی آمریکا شاهد آن بودیم در حالت اضطرار.

حالا تصور کنید، اگر چنین بدلی هم وجود نداشته باشد، باز به حکم ضرورت این توزیع قدرت به جماعت و حزب اسلامی می رسد و اگر شورای مجاهدین تشکیل شد این امتیاز از جماعتها و احزاب مختلف گرفته می شود و به شورای موحد داده می شود و زمانی که حکومت اسلامی دوباره تشکیل شد و مسلمین صاحب قدرت حکومتی شدند،حتی اگر بدل حکومت اسلامی هم باشد و مسلمین صاحب چنین قدرتی شدند کل این امتیاز، روش، چگونگی، میزان و روش توزیع این قدرت و میزان قدرتی که به قبایل، خانواده ها، سرپرست خانواده ها و کل اشخاص جامعه داده می شود باز تنها مختص حکومت اسلامی است و حکومت اسلامی می تواند اندازه، میزان و چگونگی توزیع این قدرت را تعیین کند و در صلاحیت خودش می باشد. 

در این مرحله و به صورت تدریجی، حکومت اسلامی زمینه های لازم و ضروری توزیع چنین قدرتی را ابتدا فراهم کرده،[2] و بعد به تشخیص خودش در مواردی خاص به میزانی خاص، در مواردی ویژه به میزانی ویژه اجازه ی استفاده از قدرت حکومتی را صادر می کند و به این شیوه، بخشی مشخص، ویژه و معلوم از قدرت حکومتی خودش را باز به سبک اسلامی آن در میان اقشار مختلف جامعه توزیع و پخش می کند. برای اجرای این قدرت هم آن را به صورت مشخص و معلوم قانونی می نماید و به کار شخص شخصی که آن را انجام می دهد و این قدرت را مصرف می کند رسمیت می بخشد . چه کسی آن را توزیع کرده؟ خود حکومت، همان نهادهایی که شرعی هستند. اگر مصرف کننده هم آن را مصرف کرد حکومت به او (به کار شخص و به مصرف کننده) مشروعیت می دهد و آن را در صورت اجرای حکم و مصرف کردن این قدرت، تحت حمایت قانون و قدرت حکومتی قرار می دهد و شخص بدون ترس از مجازات یا جبران خسارت و به عنوان یک وظیفه اقدام به دفاع مشروع و اجرای حد می کند. قدرتی را که توزیع شده به همان اندازه ای که به او داده اند مصرف می کند.

(ادامه دارد…….)

---

[1] مثلا خیلی از احکام هستند وقتی در حالت طبیعی شان نمی توانیم آن ها را انجام دهیم و زمانی که در حالت ضرورت قرار می گیریم در حالت های مختلف آن را انجام می دهیم آن ها را رها نمی کنیم و در حالت های مختلف آن را انجام می دهیم که در ضرورت قرار گرفته ایم. حالا، این توزیع قدرت حکومتی فقط توسط خود حکومت انجام می شود اما اگر این نبود بدیل اضطراری آن آن را انجام می دهد 

[2] چندین بار گفتیم باید دوباره تکرار کنیم چون خیلی مهم است

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(84- қисмат)

Замоники қудрати хукуматий ва находхои тахти контроли хукумат дар ихтиёри секулярзадахо бошад маъмулан умуми мардум бо онхо хамрох мешаванд ва муборизоти манфийки тавассути теъдоди бисёр андаки аз ахли даъват ва жиход сурат мегирад, дар хадди ахм кардан ,қахр кардан ва дар нихоят инзиво ва гушагирий онхо беарзиш ва ночиз мешавад, ва ин гушагирий ба жойи онки зарбаи бошад алайхи мунофиқин ва секулярзадахо хидмати ба онхо мешавад, чун майдонро барои жавалон ва аъмоли инхо боз мекунад ва онхо майдонро барои жавалони худишон холи мебинанд, ва бидуни музохими рохаттар ахдофи тахрибий худишонро ба пеш мебаранд. Дар ин сурат ,зинда кардани ин суннат хам ,жанги нарм хам ,ба пеш бурдани ин жанги нарм , ба пеш бурдани жанги равоний ва манфий бо секулярзадахо танхо дар сурати маъни ва мафхуми комил худишро анжом медихад ва ба ахдофи худиш мерасадки дар пуштивонаи қудрати хукуматий ва находхойи тахти контроли хукумати исломий ва қудрати ноши аз он бошад ва гарна ин жанги нарми муслимин хам наметавонад ба ахдофи худиш бирасад.

Равиши хаштум ё мархалаи дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин астки , бо пуштивонаи қудрати хукуматий дар баробари аъмоли тафрақа ангизи онхоки дар жамъи муслимин анжом медиханд шиддати амал ва қотиъият нишон дода шавад. Чун тафарруқ еки аз хатти қирмизхои муслимин аст.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо пуштивонаи қудрати хукуматийки дошт дар марохилики мунофиқин ва дорудастаи секулярзадахо ками аз жамоати муслимин фосила мегирифтанд , ва мехостанд худишонро дар қолиби дигари жой диханд , ба хар мезоники худишонро жудо мекарданд ба хамон мезон худишонро аз неъмати нармиш ва мудоройи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  ва хукумати исломий дур мекарданд, ва худишонро мустахаққи қотиъият ва шиддати амали хукумати исломий менамуданд. Мисли ба оташ кашидани масжиди “зирор “ки бо зохирий муқаддас маобона қасд доштанд борои худишон мовжудияти даст ва по кунанд ва муслиминро дар баробари хам қарор диханд.Жолиб астки бидонидки ,имоми ин масжид еки аз муслимини мухлис будки аз тўвтиъайи ин куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо огох набуд ва фариби онхоро хурда буд, ва абзори дасти ин куффори дохилий ва секулярзадахо шуда буд.

Дар хар сурат ,ин секулярзадахо ба хар мезоники худишонро аз жамоати муслимин жудо мекунанд ва шинохтатар мешаванд ба хамон андоза худишонро мустахаққи қахр ва шиддати амали хукумати исломий мекунанд. Тафарруқ ,хатти қирмизи муслимин ва хукумати исломий астки аллох таоло онро аз сифоти секуляристхо дониста ва амр кардаки муслимин мисли секуляристхои кофар набошанд :

«وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا ۖ كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» (روم/31-32).

Чун агар муслимин ин хатти қирмизро рад карданд ва дучори тафрақа шуданд ба нахви пейванди худишонро бо баъзи аз қонуни шариати аллох ва баъзи аз ончи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам оварда ва хатто ба сурати тадрижий пейванди худишонро бо кулли шариати аллох ва бахусус рахбарият ва хукумати исломий қатъ мекунанд :

:«إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ ۚ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ» (انعام/159)،

Бегумон ,касоники дини худро пароканда мекунанд ва даста даста ва гурух гурух мешаванд ту ба хеч важх аз онон нести ва ( хисоби ту аз онон жудо ва ) сарукоришон бо худо аст ва худо ишонро аз ончи мекунанд бохабар месозад  ( ва сазойи ононро хохад дод ).

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(83- қисмат)

Шакки нестки ,жиход бо мунофиқин ва секулярзадахо хам еки аз вожибот аст :

«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جَاهِدِ الْکُفَّارَ وَالْمُنَافِقِینَ» (توبه/73).

Пас,сухбати дар вожиб будани жиход бо секулярзадахо нест балки ,мухим равиши бархурд ва чигунаги ин жиход аст.

Дар садрил ислом баъзи аз куффори пинхон аз тариқи аллох барои росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ошкоро шуда буданд ва касони чун Абдуллох ибни Убай барои умуми муслимин нез ошкор шуда буд ; бо ин вужуд ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ин куффори пинхон шуда бархурди қахромиз ва мусаллахона накард.Дидемки хатто бо қатли ин рахбари куффори дохилий тавассути соири муслимин ва писариш мухолифат намуд, ва дар посухи писаришки ижозаи қатли падаришро аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам талаб карда буд ,фармуданд : ” То хенгомики зинда аст ,монанди ек дуст ва рафиқ бо у ба неки рафтор мекунем”. Дар суратики ,барои терори бузургони куффори ошкори хорижий ,муслиминро равона амалиётхойи мухотираомиз ва пурхатар мекард , ва дар фатхи Макка хам дастури қатли чанд нафар аз куффори ошкорро содир намуд ва фармудки онхоро хар гужо пейдо кардид бикушид хар чанд худишонро ба пардаи каъба хам овизон карда бошанд.

Дар марохили аз мубариза  бо куффори дохилий ( мунофиқин ва секулярзадахо ) мужриёни хукумати исломий ва соири муслимин зимни қатъ накардани амри даъвати хаммагоний , ба табаъият аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  аз равиши муборизайи манфий ва сахтгирий бар мунофиқин аз коноли жанги нарм ва равоний истефода мекунанд. Мисли мазаммат ,тўвбих ,тахдид ,расво кардан , мунзавий кардан, тахқири ажсоди онхо бо ширкат накардан дар намози маййити онхо ва бо ширкат накардан дар тадфини онон ва рохкорхойи монанди инки , муслимин саъй мекунанд дар баробари жанги равоний ва нарми мунофиқин ва коршиканихои онхо вокуниши равоний ,нарм ва боздоранда дошта бошанд. Масалан аллох таоло мефармояд:

Ба секулярзадахо махал нагузор ва харфхоишонро қабул накун :

«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ إِنَّ اللَّهَ کَانَ عَلِیمًا حَکِیمًا» (احزاب/1)

Эй пайғамбар тақвойи худо пеша кун ва аз кофарин ва мунофиқин пейравий накун ва худованд алим ва хаким аст.

«وَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَکَفَى بِاللَّهِ وَکِیلًا» (احزاب/۴۸)،

Ва аз куффор ва мунофиқин пейравий накун ва озоришонро рахо кун ва бар худованд таваккул кун ва кофий астки вакил худованд бошад.

Ё дар жойи дигар амр мекунад  аз секулярзадахо руйигардони кун , бо онхо хамрохи ва хамкори накун. Бе эътинойи ба мунофиқин еки аз коритарин силоххойи астки метавон мохият хақиқий онхоро ошкор кунад ва қазоватро бар ухдайи худи афроди нозир бигузорад ,ру шудани мохияти даруний секулярзадахо хамон чизи астки секулярзадахо аз он метарсанд :

: «أُولَئِکَ الَّذِینَ یَعْلَمُ اللّهُ مَا فِی قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُل لَّهُمْ فِی أَنفُسِهِمْ قَوْلاً بَلِیغاً» ‏(نساء/۶۳)،

Онон касониандки худованд медонад дар дилхоишон чист .Пас аз ишон кинорагирий кун ва андурзишон биде ва бо гуфтори расоийки ба ( аъмоқи ) дарунишон русух кунад бо онон сухан бигу

• «وَقُل لَّهُمْ فِی أَنفُسِهِمْ قَوْلاً بَلِیغاً». 

Тамоми ин муборизоти манфий хам ,замони ба сурати комил жавоб медихадки қудрат дасти муслимин бошад ва инхо дар находхойи хукуматий қудрати надошта бошанд , ва қудрати хукуматий ва находхойи тахти мудирияти ва идорайи муслимин бошад. Тамоми ин ахком хам боз замони дар мовриди куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо  татбиқ мешавадки қудрати хукуматий ва находхои тахти мудирияти он моли муслимин бошад на тоғутхо ва худи секулярзадахо.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(82 – қисмат)

Дар баъзи аз сарзаминхои мусалмоннишин метавон иқдомоти кучак ва ночизиро бо қудратманд кардани муслимин ва касби қудрати мардумий анжом дод ва масалан фалон мулло ва мовлавий секулярзадаро аз фалон масжид берун кард. Албатта ,ба шартики аз пуштивонаи қудрати хукуматий тоғутхо бархурдор набошад, агар аз чанин химоят ва пуштибоний тоғутхо бархурдор бошад он вақт дигар хеч кори наметавон анжом дод.

Ғейри аз касби қудрати хукуматий ,хар каси ба рохи ғейри аз қудрати хукумати исломий ва находхои муртабит бо он жихат пок кардани ин мовжудот аз маносибики ғасб карданд фикр кунад, қатъан дар таваххум ,хоб ва хиёл парвоз мекунад ва аз воқеият фосила гирифта аст.

Агар қасд дори инхо ва палидийи инхоро аз жомеъа ва находхои хукуматий пок куни бояд абзори онро ба даст биёвари. Аллох инхоро бо шаробхур ,қиморбоз ,бутпараст ва гушти хук ташбех карда аст. Барои пок  кардани касофати инхо ек абзор вужуд дорад ; хукумати исломий ва татбиқи қонуни шариати аллох аз тариқи находхои муртабит бо он ва зери мажмуъахои хукумати исломий. Чун инхо дар находхои хукуматий фаолият доранд ва аз пуштивонаи хукуматий бархурдор хастанд.Хеч рохи дигари барои аз бейн бурдани ек машруб фуруший ,қиморхона ва буткада ё ек қассобийки гушти хук ба муслимин мефрушад ё ек табақа аз кормандон ва сарбозони довлатий ғейри аз қудрати хукуматий вужуд надорад.

Инхо сарбозони жанги равоний ва кормандони довлат хастанд , ва хамин тури наметавон ек корманд ва масъули хукуматийро аз кориш баркинор кард, ва танхо замони метавон чанин мовжудиро дур биндозики дорои қудрати бошики тавони чанин кориро дошта бошад ва танхо қудрати хукуматий астки тавони чанин кориро дорад.

Равиши хафтум дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин аст,то замоники дар жомеъайи исломий зиндаги мекунанд ба муборазаи манфий ва жанги равоний алайхи онхо амр мешавад ,дар баробари жанги равоний онхо амр ба жанги нарм мешавад.

Вужуди аносири нуфузики аз дарун, харакатхойи тахрибийро созмондехи мекунанд ва саъй мекунанд бо харакатхоики ба вужуд оварданд дар миёни мухолифинишон нуфуз кунанд, садамоти онхо бисёр сангинтар ва коротар аз заработи астк душманони ошкор ба ин гурух ворид мекунанд. Ба хамин далил ,хар кишвар ва созмони саъй дорад аз фаолияти ин аносир дар миёни худиш жиловгирий кунанд,дар аваз талош мекунанд ин сутуни панжумро дар жибхайи муқобил пейдо кунанд, ва аз коноли инхо барномахо ва нақшахоишонро ба пеш бибаранд. Равиши бархурд бо ин падидаи мухарриб ,ба зарофатхо ва пичидагихои хосси ниёз дорадки аз тарафи бисёри аз фармондахон ва рахбарони кам тажруба ,камтар риоят мешавад ё аслан риоят намешавад.

Ончики пеш аз хамма монеъи шиддати амал ва жанги мусаллахона бо ин куффори пинхон ва душманони дустнамо ва жосусони хатарнок мешавад, ниқоби ба зохири исломийи онхо ва жамъи касири аз муслимини фариб хурда астки дўври инхоро гирифтанд. Дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам агар бо рахбарони шинохта шуда ва кофари инхо бархурди мусаллахона мешуд аз ек тараф барои мусалмонони сода ва зудбовар ижоди шубха мекард, ва аз тарафи дигар куффори ошкор дар жанги равоний худ таблиғ мекардандки муслимин ба екдигар хам рахм намекунанд ва онро жанги дохилий барои тазъифи пойгохи муслимин маърифий мекарданд.(идома дорад……