نویسنده: admin

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(70- қисмат)

Инхироф ба ин маъники иддаи вақтики мубориза бо секулярзадахо ба чанин даражаи аз сахти ва машаққат мерасад , ба жойи сабр ва бархурди инқилобий ,контроли худишонро аз даст медиханд ва суроғи содатарин равиш ва ғалаттарин равиши нехзат ,яъни дар пеш гирифтани муборизаи мусаллахона ва қахр алайхи касони меравандки набояд алайхи онхо дар чанин марохили жанги мусаллахона дар пеш гирифта шавад.

Равиши севум дар чигунагийи бархурд бо дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо ,анализ ва жудо кардани муслимин аз сафи мунофиқин ва секулярзадахост.

 Ин хам равиши аст дар чигунаги бархурд бо ин жараёни қонун шикан ва ханжоршиканики дар жомеъа вужуд дорад ва муслимини зиёдиро хам ба худ олуда карда аст.

Дубора лозим аст ёдовари шавадки куффори пинхони дохилий ва дорудастаики аз муслимини заифул иймон ва бемор барои худишон тахия карданд жузви муслимин махсуб мешавад . Ба хамин далил ,хамчун соири муслимин танхо ба далили иртикоби журмхои таъриф шуда ва мушаххас шудаи дар қонуни асосий муслимин онхам бо тей намудани марохили қазоий хосси худ ин ашхос мужозот мешаванд.

Дар мужозот кардани муслиминики ба еки аз журмхои мухтасси мунофиқин ва секулярзадахо олуда шуданд , ва мустахаққи мужозот хам хастанд ,ибтидо ба сийраи шахси мовриди иттихом ,шахсики дар ин мусибат офтода нигох мешавад : масалан шахсиро мебинемки қуръонро месузонад , ё қуръонро дар об хал мекунад . Дар хамон мархалаи аввал ,сийраи шахс ва корномаи уро барраси мекунем , ва баъад аз у мепурсем чиро чанин кориро карда  ё дорад анжом медихад ? Агар гуфт қуръони кўхна ва пусида буда ва нахостам зери по биёфтад ва дар маконхои касиф биёфтад ва мовриди беэхтироми қарор бигирад , бо таважжух ба собиқайи қабли шахси мефахмемки  кори хуби карда ва аз у бояд ташаккур хам шавад.

Аммо ,агар шахси дорои собиқа ва корномаи хуби набошад ва рафториш ба зинодиқа ,мунофиқин ва секулярхо наздики дошта бошад ва қуръон бисузонад ,наметавон ба харфхойи у эътимод кард ,у қуръонро сузондаки онро аз бейн бибарад ва ба он тўвхин кунад. 

Мисоли дигар, мисли хамон се нафарики дар ғазваи табук ба хамрохи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ширкат накарданд . Албатта ,афроди дигари хам дар сафи мунофиқин дар жиход ширкат нанамуданд . Ин се сахоби бузургвор дар ин сифот ,худишонро шабихи дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо карданд. Еки  ” Каъаб ибни Молик ” буд , шоири росулуллох саллаллоху алайхи васалламки дар пеймони ақаба хузур дошт ; ва ду нафари дигар ” Мурора ибни Робиъ ” ва ” Хилол ибни Умайяту Воқифий ” , ду марди шойиста аз ахли бадр . Дар инжо ,шинохти сийраи ин ду даста , еки дастаики ин се сахоби ташкил дода буданд ва дигари дастаики куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо ташкил дода буданд ,метавонад бисёр муъассир бошад то иллати анжоми журм мушаххас шавад. Чун хар еки ба далоили мухталифи дар ин жиход ширкат накарданд ва далоили  ин даста  бо дастаи дигар мухталиф ва мутафовут буданд.

Дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ба хотири тазъифи муслимин ,жиловгири аз пийрузи муслимин бар куффори секуляри ошкор ё куффори ошкор ,зарба задан ба ислом ,валоъи куффор ,сад шудан дар баробари дини ислом ва дигар далоили тахрибий дар ин жанг хузур пейдо накарданд ,аммо он се нафарки даста ва гурухиро ташкил дода буданд , он се нафар танхо омили адами хузуришон ” танбали ” буд ,хамин.

Ё дар мисолхои дигари хастки ривоят шуда  росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуда : ” заноники аз шўхаронишон талаби талоқ мекунанд ,онхо занони мунофиқ хастанд “. Бояд нигариста шавадки иллати дархости талоқ  хулъи ин зан чи буда аст?

-Оё шўхариш секуляр ва муртад шуда ва ин зан масалайи жудойи ва талоқро матрах карда аст ?

-Ё бекифояти еки аз завжайн дар чизики дар хенгоми ақд ба унвони шарт гузошта ва алъон шўхар онро анжом намедихад ва боис шудаки зан дархости талоқ кунад.

– Ё зан ва шўхар қаблан кофар буданд ,зан мусалмон мешавад ва мард мусалмон намешавад.

– Ё маълум мешавад инхо хохар ва бародар хастанд.

– Ё мард ,айби дар масоили жинсий дорад ё беморий дорадки монеъ анжоми вазоифиш мешавад.

– Ё мумкин аст бемори у вогир бошад ва амсолихим .

Пас ,дар ин моврид бояд диққат шавад ва анализ гардад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(69- қисмат)

Мусалмон ,зийрак аст бояд шинохти кофий дар мовриди ин табақа ва соири табақоти ошкорро ба даст биёварад ва набояд ба қовли баъзи аз мардум ,содалувх ва зудбовар ( ва сифотхои дигарки мегуянд набояд ингуна ) бошад ва зуд фариби куффори пинхон ва ошкорро бухурад . Чун ,шинохти дуруст ,ними аз мушкилро хал мекунад. Бояд шинохт ба даст биёварад.

Чунончи ишора шуд ,чизики дар ин шинохт мумкин аст барои муслимин бештарин монеъро ба вужуд биёварад вужуди касони астки аз қуръон ,фиқх ва шариат огохи доранд аммо жузви дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо хастанд ва аксарияти мунофиқин мовжуд дар миёни муслимин хам аз хамин табақа мебошанд.

Бале ,албатта дар ин сурат ,агар пурсида шавадки аксари мунофиқинро дар кудом табақа метавон пейдо кард ё дар кудом табақа хастанд ? Оё инхо дар табақаи пизишкон ,мухандисин ,меконикхо ,нажжорхо ,ронандахо ,бозорихо ва ғейрих хастанд ?Аксари инхо дар кудом табақа пейдо мешаванд ? Аксари инхоро дар кудом табақа бояд жустажу кунем ? Аз кудом табақа бояд бештар аз хамма эхтиёт кунем ва хазар дошта бошем ? Дар ин масала ижоза дихем сукут кунем ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам посух дихад :

«أَکْثَرُ مُنَافِقِی أُمَّتِی قُرَّاؤُهَا»،

Аксари мунофиқини уммати ман қориёни он хастанд; қуръон хунхо мебошанд.

Бале ,мумкин аст бароимон суъол пеш биёядки магар мумкин аст мунофиқ қуръон бихонад ва дар мовриди ахкоми шариат сухбат кунад ? Бале мумкин аст , ва мехонад ва хуб хам мехонад:

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ مَثَلُ الْمُؤْمِنِ الَّذِی یَقْرَأُ الْقُرْآنَ کَمَثَلِ الْأُتْرُجَّةِ رِیحُهَا طَیِّبٌ وَطَعْمُهَا طَیِّبٌ وَمَثَلُ الْمُؤْمِنِ الَّذِی لَا یَقْرَأُ الْقُرْآنَ کَمَثَلِ التَّمْرَةِ لَا رِیحَ لَهَا وَطَعْمُهَا حُلْوٌ وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ الَّذِی یَقْرَأُ الْقُرْآنَ مَثَلُ الرَّیْحَانَةِ رِیحُهَا طَیِّبٌ وَطَعْمُهَا مُرٌّ وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ الَّذِی لَا یَقْرَأُ الْقُرْآنَ کَمَثَلِ الْحَنْظَلَةِ لَیْسَ لَهَا رِیحٌ وَطَعْمُهَا مُرٌّ.

Росулуллох саллаллоху алайхи ва олихи васаллам фармуданд : мисоли мусалмоники қуръон мехонад хамонанди тараннуж ( ва боланг ) астки буйиш хуш ва мазаш хуб аст ; ва мисоли мусалмоники қуръон намехонад монанди хурмойи хушики астки буйи надорад ва ле мазаш ширин аст ; ва мисоли мунофиқики қуръон мехонад хамонанди ( гули ) райхони астки буйи хуши дорад ва ле мазаш талх аст ( ин новъи райхон хийли бузург мешавад хатто ба андозаи дарахтчайи дар хадди ками пойинтар аз қадди инсон хам мерасад ,райхон кучаки нестки мо онхоро мехурем) ; ва мисоли мунофиқики қуръон намехонад хамонанди гиёхи хандала ( хиндувонайи Абу Жахл ) астки буйи надорад ва мазаш хам талх аст. Мунофиқики қуръон мехонад хамонанди райхони астки буйи хуш дорад аммо мазаш талх аст ва мунофиқики қуръон намехонад хамонанди хандала астки буйи надорад ва мазаш хам талх аст.

Аммо ,ин қуръон хондани дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ек мусибати бузурги хамчун забонбози ва суханвари бо адабиёти қуръонийро ба бор меоварадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз он бар умматиш тарс ва вохима дошт ва мефармояд :

: «إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِی کُلُّ مُنَافِقٍ عَلِیمِ اللِّسَانِ»،

Хамоно тарсноктарин чизи ман аз он бар шумо ( бар умматам ) метарсам ; хар мунофиқи бисёр огох ба забон ( ва забонбоз ) аст.

Дар мажмуъ бояд бигуемки ,додани шинохт ва огохи ба муслимин яъни додани қудрат ба мардум . Вақти мардум қудратманд шуданд ба сурати мустақим боиси қудратманд шудани хукумати исломий ,находхои тахти пушиши он ва рахбарияти жомеъа мешаванд. Қудрати ақидатий ва огохи ва шинохти мардум боис мешавадки қудрати мардуми ба унвони ек боздоранда амал кунад, ва хатто дар сарзаминхоики мардуми он аз қудрати хукумати исломий бархурдор нестанд ва муслимин дар холати изтирорий қарор мегиранд ,хамин қудрати шинохт ва огохи мардум  ва қудрати боздорандаги муслимин ,дар ин холат заруратики пеш омада метавонад ба унвони ек бадили хукумати аъмол қудрат кунад. Мо дар мовриди мухталиф ,хийли аз муслиминро дар низоми тоғутий дидемки тавонистанд фалон шахси фосид ,машкук ва ё мужримро аз куча ё махалла ва ё хатто рустоишон берун кунанд ,бидуни инки хукумати исломий дошта бошанд.

Пас,басиж кардани мардум ,бедор кардан ва додани огохи ба мардум натижаш мешавад қудрат ; ва қудрати хамон чизи астки ек мунофиқ ё секулярзада ба шиддат аз он метарсад . Аммо ,хамон турики ишора кардем ,мушкили аслий муслимин дар ин рох ,хамин секулярзадахои хастандки дар қолиб ва либоси қори қуръон ,мулло ,шайх ,мамусто ва мовлавий фуру рафтанд , ва дар суратики хукумати исломий хам набошад ва ин мовжудот аз пуштибоний тоғутхо ва секуляристхои ошкор хам бархурдор бошанд , ва манобир ва расонахои таблиғий хам дар ихтиёр дошта бошанд, ва тавониста бошанд бо тавассул ба ин пуштивонахо бовархоишонро дар миёни мардум мардумий карда бошанд , ва секуляристхои ошкор хам  бо хар нидои ровшангари мухолифат кунанд , ва бо тахдид ,зиндон ,шиканжа ,табъид ва эъдом ,мухолифини ин муллохо ва шуйухи мунофиқ сифатро аз сари рох бардоранд , ва дар жомеъа ба сиёхнамойи ин ровшангарон бипардозанд ва садхо монеъи дигар бар саррохишон дуруст кунанд; дар ин сурат, фаолият дар ин жомеъа бисёр сахт ва мушкил хохад шуд,аммо боиси инхироф аз манхаж намешавад.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(68- қисмат)

Замоники дар садрил ислом ва бо вужуди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва қудрати хукумати исломий ва он хамма сахобаи бузургвор ,боз мебинемки дар миёни жамиати наздик ба 900 нафари мардони вожидиш шароити жанг , 300 нафар ( яъни ек севум сипохи ислом ) жузви дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо аз об дар меоянд, ва дар ухуд аз жанг бо секуляристхои қурайш худдори мекунанд ва ба хонахоишон бармегарданд; алъон ,дар ин жамияти анбухи муслимин бо вужуди набуди хукумати исломий , бо набуди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва он хамма сахоби ва бо набуди хеч қудрати исломий дар аксари қотиъ сарзаминхои мусалмоннишин ,бояд чанд миллион дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо вужуд дошта бошад?  Равиши бархурд бо ин гурухи анбухики , дар бисёри авқот худишон сохиби хукумат шуданд ва қудрати хукуматий дар ихтиёри онхо қарор дорад ва ё дар панох ва пуштивонайи хукуматхои кофар ва муртад вориди амал шуданд ва вижагихои даруни худро бемахобо ва бидуни тарс зохир мекунанд, ва муносиби калиди дар амри жанги равоний ва ижроий чанин хукуматхоиро хам дар ихтиёр мегиранд,бояд вазъи муслимин чигуна бошад ? бояд равиши бархурд бо инхо чигуна бошад?

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар хар амри усва ва сармашқи муносиб дар хаммаи асрхо ва наслхо барои муслимин аст :

«لَّقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا» (احزاب/۲۱)

Холо дар равиши бархурд бо куффори пинхон ва секулярзадахо дар миёни муслимин ,чигуна метавонем ин хамма хукм дар мовриди онхоро ба сабки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам татбиқ дихем ; дар холики ,аз вужуди довлат ва хукумати исломий ва абзори муносиб амалий кардани ин хукми бебахра хастем ва садамоти ғейри қобили инкори онхо ба зиндаги ақидатий ва дунёвий муслиминро хам мушохада мекунем ?

Аллохи мутаол ин куффори дохилий ва мунофиқин ба зохир мусалмонро машмули хуқуқ ва имтиёзоти дунёвий муслимин карда ,нигох кун, аммо иддаи бар онандки муслимин бечора ва мусибатзадаи кунунийро аз чанин хуқуқи махрум кунанд , хасбуналлохи ва ниъмал вакил.

Касоники беинсофона ва берахмона ба муслимин нигох мекунанд ,харгиз андишидандки ин хамма кофар ва душмани пинхони дохилий секулярзадаки қарнхост дар қолиби мусалмон ,озодона ба жони бовархо ва ақоиди муслимин офтоданд токунун чи садамоти ба бор оварданд?

Пас,касики хохони расидани огохи “комил ” ,шинохти “комил ” ва вокуниши ” комил ” аст бояд бар тўлиди қудрати хукумати исломий ва издиёди он мутамаркиз кунад . Хеч рохи дигари вужуд надорад.

Албатта ,шойеасози ва нашри он хам еки аз бузургтарин ва аслийтарин абзорхои куффори пинхони дохилий будаки хатто худи рахбарияти жомеъа ва хонуводаи ишон хам аз захми чанин силохи нарми дар амон набуданд. Рохи халли шариати аллох дар ин замина хам баёни хақоиқ ва рафъи шубхоти будаки ин куффори пинхони дохилий дар дили муслимин ба вужуд оварданд. Дар холики ,агар хамин харфхоро ек кофари ошкор мезад билофосила саъй мешуд бо у бархурди физики шавад.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар айни бархурдори аз қудрати хукуматий замоники равшан шудани хақоиқ ниёз ба замон дошт сабр мекард ва сукут мекард ,мисли қазияйи ифк ,аммо дар хар сурат равиши ровшангариро дар пеш мегирифт.

Дар ин равиш ,равиши ровшангирона саъй бар ин астки дар панохи қудрат ва бо додани огахихойи лозим ,муслимини заифул иймон ва сода ва хатто содиқики фариб хурдандро аз таваххумот ва шуорхои козиб нажот диханд , ва дубора онхоро жазби сафи мўъминин кунанд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(67- қисмат)

Хуб алъон ,чанин ашхоси дар чанин жавомеъи медонемки ба нисбатхойи мухталиф аз конолхойи чун масжид ва ғейрих талош кардандки жахли худишонро ба ахкоми шариат аз бейн бибаранд ,кутохи накарданд аммо , бо ин вужуд агар кор,даромад ва зиндаги худишонро хам рахо кунанд ва танхо аз тариқи ин конолхо ба тахқиқ ва ёдгирий бипардозанд боз қодир ба рафъи мушкилоти ақидатий ва шаръий худ дар хадди ек мусалмони бесавод асри нубувват нахоханд буд.Инхо аслан фирқаи ножияиро хам нашносанд то алоими онро бидонанд,бишносанд ва аз саргардони хам берун биёянд.

Дар ин холат метавон гуфтки омили ба вужуд омадан ва давоми ин жахл , дар ингуна маворид ва дар миёни ин ашхос ,худи ашхос нест ; балки мусибати астки ба сурати муназзам ва систематик аз хориж бар у тахмил шуда аст, ва коргардони сенариойи ин сериали дунболадор ,хукуматхои тоғути ,қавонини жохилий ва созмонхойи таълимий ва омузиший онхостки манбаъи тафарруқ ва жахл буданд ; ва то замоники ин манбаъ ва иллат тағйир накунад ,жахл ва тафарруқ ва соири мусибатхо хамки маълули хамон иллатанд,камакон ба умри худишон идома хоханд дод.

Дар ин сурат ,ошкоро ва бидуни парда мушохада мешавадки аз тариқи қудрати хукуматий хокима ,новъи ижбор дар тахмили жахл бар муслимин хоким шуда ва муслимин бо онки дар миёни хам мазхабийхо ,хам динийхо ва хамкишони худ ба сар мебаранд ва дар тамоми марокизи таълимий чун хутбахо ва ғейрих мушорикат хам доранд ва суъолотишонро хам муллохойи таъйин шуда мепурсанд ,аммо боз қодир ба бартараф кардани жахли худ нестанд ва ба он шинохти шаръий намерасанд. Охар ,чигуна метавонанд аз ек олими суъ ё секулярзада шинохти дақиқиро ба даст биёваранд? Магар метавон аз шайтон тўвхидро омухт? Ё аз шайтон воқеияти шайтонро фахмид?

Холо, агар мусалмони ” огохона ” ин воқеийяти ошкорро нодида бигирад ва бо рахо кардани иллат ва омили ин хамма мусибат ва жахл ,худишро ба ғалат машғул ва саргарми бародар ва хохари мусалмониш кунад , ва бар онхо забандирози ва хатто дастдирози кунад ва душманон дар атрофи худишон ва атрофи онхо озодона рахо кунадки озодона ба тохт ва тоз ва хамла ба дин ,обрў ,номус ,хок ва хастишон машғул бошанд ва машғул хастанд ва ин мусалмонон ба корхоишон ошкора ба сурати мустақим ва ғейри мустақим ,шайтон ва хампеймонишро алайхи хохар ва бародари мусалмониш ёри бирасонад; он вақт чи жавоби барои аллохи мутаол хозир карда аст? Чи жавоби мехохад ба аллохи мутаол бидихадки огохона ин воқеияти ошкорро медонад аммо борхо кардани ин хамма омили мусибат ва жахли худишро ба мусалмон машғул карда ва куффори ишғолгари жинояткорро рахо намуда ва ба сурати мустақим ва ғейри мустақим ,шайтон ва хампеймонишро алайхи мусалмон ёри мерасонад ; ин мусалмон чи жавоби барои аллохи мутаол дорад ?

Хукумати исломий танхо абзор ва находи астки ин душманони дохилийро мунзавий ,мунқабиз,контрол ва махор мекунад :

«سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا» (احزاب/۶۲).

Сабки мудирияти ва равиши бархурди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар татбиқи дастуроти аллох дар мовриди куффори пинхон ( мунофиқин) нез танхо бо пуштивонайи қудрат ва бахусус ,қудрати хукуматий сурат гирифт.

Дар ин прусаки ,бахши аз ахлоқ ва тадбири хукуматий аст тадобири ба кор гирифта мешавадки тойи он ,куффори пинхон дар жомеъайи исломий ,мунзавий ,бетаъсир ё камтаъсир мешаванд ва муслимин аз хиёнат ва дасисахойи онхо дар амон мемонанд. Тамоми ин тадобир ва боздорандахо танхо ва танхо аз коноли қудрат ва бахусус қудрати хукумати исломий ва бо пуштивонайи қудрати хукумати исломий сурат мегирад ,холо тасаввур кунидки ин қудрат ва танхо ахроми контрол кунандаи ин куффорики дар миёни муслимини пинхон шуданд ва сукулярзадахо аз миён бардошта шавад ва жомеъа жавлонгохи фаолиятхойи хоинона ва дасисахойи ин мовжудот шавад ,он вақт муслимини бепанох чи мусибатхо ва фожеайиро мутахаммил хоханд шуд?

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(102- қисм)

Муртаднинг қатъий хукмини ким ижро эта олади?

Мураккаб қазоват йўлларини босиб ўтиб филтердан, тўртталик мархаладан ўтган ва ишонч билан уни иртидоди мушаххас бўлган ва салохиятга эга маржаъ тарафидан унинг қатъий хукми содир қилинган муртаднинг   хукмини ким ижро эта олади?  

Чунки муртадни хукмини ижро қилишлик, аллохни шариатидаги қонунларни шаръий  дифоъ қилишни ва душманнинг рухий жангларига қарши муборазани ва мусулмонларни иймони, уларни ақидавий ва рухий саломатлигини химоя қилишни бир нави хисобланади, шаръий дифоъ хақида изох бериш орқали бахсимизни бошлаймиз. Аввало шаръий дифоъ нима эканини тушуниб олишимиз керак? Дифоъ нима ўзи? Уни шаръийси қандай  бўлади?

Шаръий дифоъ яъни инсонни ўзидан ё бошқалардан аллохни шариатидаги қонунларга мувофиқ равишда қилинадиган дифоъдур. Ўзини дифоъ қилиш жонни дифоъ қилиш ёки фарзандларни дифоъ қилиш ёки ахлини,хонадонини ё манзилини ё молини ёки шунга ўхшаш инсонларни ўртасида муштарак бўлган  умумий, фитрий, зотий ишларни дифоъ қилишга ўхшайди, хамма мана бу нарсаларни дифоъ қилишликни ўзининг шаръий хаққи деб билади; бу хатто инсон билан хайвонни ўртасида хам муштарак нарса. Чунки фитрий ва ғаризий ишлар ва жонни сақлаб қолиш, хаётни сақлаб қолиш, хаётни давом эттириш   учун керакли абзорлар,воситалар мавжуд бўлиб, аллохни махлуқотларини  табиатида,зотида махсусан инсонни зоти ва  табиатида  уни илдизи бор, хар қандай соғлом инсон ўзининг инсоний жойгохини сақлаб қолиш учун дифоъ қилишни ўзининг хаққи деб хисоблайди.

 Мана бу хақ , ақлни реакцияси  ва инсонни кароматига нисбатан хурматни нишонаси бўлиб, хуқуқий тузумларда ва хозирги барча давлатларни қонунларида унга ишора қилинган. Хатто  бирлашган миллатлар ташкилотининг секуляристик (худосизлар)  51 моддасида ошкора ўзининг барча аъзоларига раво кўради ва уларни хаққи деб санайди. Бу ақлни реакцияси бўлади. Аллохни шариатидаги қонунлар хам аввалги пайғамбардан тортиб уларни охиргисигача, башарни навининг зотий кароматини мухим деб хисоблаган холда,

 وَ لَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ»

у томонга йўллайди ва хидоят қилади, кимки хатарни, тахдидни дафъ қилишга қодир бўлса, аммо уни амалга оширмаса, меъзонсиз ва мувозанатсиз бир инсон деб маломатлайди.

Энди бу бошқаларни дифоъ қилиш яъни аллох таоло уларни дифоъ қилишни бизларни зиммамизга вазифа қилиб қўйган нарсалардур, аллох таоло шариатидаги қонунларда бундай ишлардан рози бўлади. Бу аллохни шариатидаги қонунларни дифоъ қилишни хар қандай навига ёки аллохни шариатидаги қонунларда ношаръий (яъни бу тажовуз  ношаръий деб саналиши лозим)  бўлган хар қандай тажовуздан дифоъ қилишга ўхшайди, сен уларни дифоъ қилишинг керак бўлади, ёки яқинларимизни дифоъ қилишни навига ё бизларни уларнинг устида дифоъ қилиш бўйича масъул қилинган кишиларни дифоъ қилишга ёки мусулмонларни қонини,номусини,молини дифоъ қилишга ё ёрдам талаб қилган заиф кишиларни дифоъ қилишга ўхшайди……….

   وَمَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیراً ‏)نساء(75/،

(Эй мўъминлар), сизларга нима бўлдики, аллох йўлида ва “парвардигоро, бизни эгалари золим бўлган бу шахардан озод қил ва бизга ўз хузурингдан бир дўст бергин, бизга ўз хузурингдан бир ёрдамчи қилгин”, деяётган эркаклар, аёллар хамда болалардан иборат бўлган бечоралар(ни озод қилиш) йўлида жанг қилмаяпсизлар?!

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(102- قیسم)

مُرتَدنِینگ قَطعِی حُکمِینِی کِیم اِجرا اِیتَه آلَه دِی؟

مُرَکَّب قَضاوَت یوُللَرِینِی باسِیب اوُتِیب فِیلتِیردَن، توُرتتَه لِیک مَرحَلَه دَن اوُتگن وَ اِیشانچ بِیلَن اوُنِی اِرتِدادِی مُشَخَّص بوُلگن وَ صَلاحِیَتگه اِیگه مَرجَع طَرَفِیدَن اوُنِی قَطعِی حُکمِی صادِر قِیلِینگن مُرتَدنِینگ حُکمِینِی کِیم اِجرا اِیتَه آلَه دِی؟

چوُنکِی مُرتَدنِی حُکمِینِی اِجرا قِیلِیشلِیک، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی شَرعِی دِفاع قِیلِیشنِی وَ دُشمَننِینگ روُحِی جَنگلَرِیگه قَرشِی مُبارَزَه نِی وَ مُسُلمانلَرنِی اِیمانِی، اوُلَرنِی عَقِیدَه وِی وَ رُوحِی سَلامَتلِیگِینِی حِمایَه قِیلِیشنِی بِیر نَوِی حِسابلَه نَه دِی، شَرعِی دِفاع حَقِیدَه اِیضاح بِیرِیش آرقَه لِی بَحثِیمِیزنِی باشلَیمِیز. اَوَّلا شَرعِی دِفاع نِیمَه اِیکَه نِینِی توُشوُنِیب آلِیشِیمِیز کِیرَک؟ دِفاع نِیمَه اوُزِی؟ اوُنِی شَرعِیسِی قَندَی بوُلَه دِی؟

شَرعِی دِفاع یَعنِی اِنساننِی اوُزِیدَن یا باشقَه لَردَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه مُوافِق رَوِیشدَه قِیلِینَه دِیگن دِفاعدِیر. اوُزِینِی دِفاع قِیلِیش جاننِی دِفاع قِیلِیش یاکِی فَرزَندلَرنِی دِفاع قِیلِیش یاکِی اَهلِینِی، خانَدانِینِی یا مَنزِیلِینِی یا مالِینِی یاکِی شوُنگه اوُحشَش اِنسانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه مُشتَرَک بوُلگن عُمُومِی، فِطرِی،ذاتِی اِیشلَرنِی دِفاع قِیلِیشگه اوُحشَیدِی، هَمَّه مَنَه بُو نَرسَه لَرِنِی دِفاع قِیلِیشلِیکنِی اوُزِینِینگ شَرعِی حَققِی دِیب بِیلَه دِی؛ بُو حَتَّی اِنسان بِیلَن حَیواننِی اوُرتَه سِیدَه هَم مُشتَرَک نَرسَه. چوُنکِی فِطرِی وَ غَرِیزِی اِیشلَر وَ جاننِی سَقلَب قالِیش،حَیاتنِی سَقلَب قالِیش، حَیاتنِی دَوام اِیتتِیرِیش اوُچُون کِیرَکلِی اَبزارلَر، واسِیطَه لَر مَوجُود بوُلِیب، اَلله نِی مَخلوُقاتلَرِینِی طَبِیعَتِیدَه،ذاتِیدَه مَخصُوصاً اِنساننِی ذاتِی وَ طَبِیعَتِیدَه اوُنِی اِیلدِیزِی بار، هَر قَندَی ساغلام اِنسان اوُزِینِینگ اِنسانِی جایگاهِینِی سَقلَب قالِیش اوُچُون دِفاع قِیلِیشنِی اوُزِینِینگ حَققِی دِیب حِسابلَیدِی.

مَنَه بُو حَق، عَقلنِی رِیاکسِیَه سِی وَ اِنساننِی کَرامَتِیگه نِسبَتاً حُرمَتنِی نِشانَه سِی بوُلِیب، حُقوُقِی توُزُوملَردَه وَ حاضِرگِی بَرچَه دَولَتلَرنِی قانوُنلَرِیدَه اوُنگه اِیشارَه قِیلِینگن. حَتَّی بِیرلَشگن مِللَتلَر تَشکِیلاتِینِینگ سِکوُلارِیستِیک (خُداسِیزلَر) 51 ماددَه سِیدَه آشکارَه اوُزِینِینگ بَرچَه اَعضالَرِیگه رَوا کوُرَه دِی وَ اوُلَرنِی حَققِی دِیب سَنَیدِی. بُوعَقلنِی رِیاکسِیَه سِی بوُلَه دِی. اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر هَم اَوَّلگِی پَیغَمبَردَن تارتِیب اوُلَرنِی آخِیرگِیسِیگه چَه، بَشَر نَوِینِینگ ذاتِی کَرامَتِینِی مُهِم دِیب حِسابلَه گن حالدَه،  وَ لَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ»  اوُ تامانگه یوُللَیدِی وَهِدایَت قِیلَه دِی،کِیمکِی خَطَرنِی، تَحدِیدنِی دَفع قِیلِیشگه قادِر بوُلسَه،اَمّا اوُنِی عَمَلگه آشِیرمَه سَه، مِعزانسِیز وَ مُواظَنَتسِیز بِیر اِنسان دِیب مَلامَتلَیدِی.

اِیندِی بُو باشقَه لَرنِی دِفاع قِیلِیش یَعنِی اَلله تَعالَی اوُلَرنِی دِفاع قِیلِیشنِی بِیزلَرنِی زِمَّه مِیزگه وَظِیفَه قِیلِیب قوُیگن نَرسَه لَردوُر، اَلله تَعالَی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَه بوُندَی اِیشلَردَن راضِی بُولَه دِی. بُو اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی دِفاع قِیلِیشنِی هَر قَندَی نَوِیگه یاکِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَه ناشَرعِی ( یَعنِی بوُ تَجاوُز ناشَرعِی دِیب سَنَه لِیشِی لازِم) بُولگن هَر قَندَی تَجاوُزدَن دِفاع قِیلِیشگه اوُحشَیدِی، سِین اوُلَرنِی دِفاع قِیلِیشِینگ کِیرَک بوُلَه دِی، یاکِی یَقِینلَرِیمِیزنِی دِفاع قِیلِیشنِی نَوِیگه یا بِیزلَرنِی اوُلَرنِینگ اوُستِیدَه دِفاع قِیلِیش بوُیِیچَه مَسئوُل قِیلِینگن کِیشِیلَرنِی دِفاع قِیلِیشگه یاکِی مُسُلمانلَرنِی قاننِی،ناموُسِینِی، مالِینِی دِفاع قِیلِیشگه یا یاردَم طَلَب قِیلگن ضَعِیف کِیشِیلَرنِی دِفاع قِیلِیشگه اوُحشَیدِی………

   وَمَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیراً ‏)نساء(75/، (اِی مُؤمِنلَر)، سِیزلَرگه نِیمَه بوُلدِیکِی، اَلله یوُلِیدَه وَ “پَروَردِیگارا، بِیزنِی اِیگه لَرِی ظالِم بُولگن بُو شَهَردَن آزاد قِیل وَ بِیزگه اوُز حُضُورِینگدَن بِیر دوُست بِیرگِین، بِیزگه اوُز حُضُورِینگدَن بِیر یاردَمچِی  قِیلگِین،” دِییَه یاتگن اِیرکَکلَر، عَیاللَر هَمدَه بالَه لَردَن عِبارَت بوُلگن بِیچارَه لَر(نِی آزاد قِیلِیش) یوُلِیدَه جَنگ قِیلمَه یَپسِیزلَرمِی؟!

(دوامی بار…..)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(102- قسمت)

چه کسی می تواند حکم قطعی مرتدی را به اجرا در بیاورد؟

چه کسی می تواند حکم قطعی مرتدی را به اجرا در بیاورد که سیر قضائی پیچیده ی او از فیلترها و مراحل چهارگانه گذشته و به یقین و بدون شک، ارتداد او مشخص شده و از طرف مراجع ذی صلاح حکم قطعی درمورد او صادر شده است؟

 چون اجرای حکم مرتد نوعی دفاع مشروع از قانون شریعت الله و مبارزه با جنگ روانی دشمنان و محافظت از ايمان و سلامت عقيدتی و روانی مسلمين محسوب می شود لازم می دانم با توضیحاتی در مورد دفاع مشروع به سراغ بحثمان برویم. ابتدا بفهمیم که دفاع مشروع چیست؟ دفاع چیست؟ و مشروع کدام است؟

دفاع مشروع، یعنی هر نوع دفاعی از خود یا دیگران که منطبق با قانون شریعت الله باشد. دفاع از خود مثل دفاع از جان خود، یا دفاع از فرزندان، اهل وخانواده، یا از خانه و مال خود یا مواردی از این قبیل عام که امور فطری، ذاتی و عمومی هستند که بین تمام انسانها مشترک است، و همه دفاع از این ها را حق مشروع خودشان می دانند؛ حتی بین انسان و حیوان هم مشترک است. چون اموری فطری و غریزی و وسایل و ابزاری جهت حفظ جان، حفظ حیات، ادامه ی حیات و موجودیت هستند و ریشه در ذات و طبیعت مخلوقات الله و بخصوص ریشه در ذات و طبیعت انسانها دارد و هر انسان سالمی برای حفظ جایگاه انسانی خود، چنین دفاعی را حق خودش می داند.

 این حق، از بدیهیات عقل و نشانه ی احترام به کرامت انسان است که در نظا‌م‌های حقوقی و قوانین تمام کشورهای کنونی هم به آن اشاره شده است.حتی ماده ی 51 منشور سکولاریستی ملل متحد(ملحده) هم آشکارا چنین حقی رابرای کلیه ی اعضای خود روا و مشروع می داند. این از بدیهیات عقل است. قانون شریعت الله هم از اولین پیامبر تا آخرین آن ها، ضمن تأیید آن و مهم دانستن حیثیت و کرامت ذاتی نوع بشر«وَ لَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ» به آن سمت و سو داده و آن را هدایت کرده است، و کسی که توانائی دفع خطر و تهدید را داشته باشد اما، آن را انجام ندهد همچون یک انسان نامیزان و نامتعادل مورد سرزنش قرار گرفته است.

دفاع از دیگری هم، یعنی الله تعالی وظیفه و تکلیف دفاع از آن ها را بر عهده ی ما گذاشته باشد و الله تعالی در قانون شریعتش به چنین کاری راضی باشد. مثل هر نوع دفاع از قانون شریعت الله، یا دفع هر تجاوزی که در قانون شریعت الله نامشروع باشد (یعنی گفته باشد این تجاوز نامشروع است و تو باید آن را دفع کنی)، یا هر نوع دفاع از نزدیکانمان یا کسانی که ما را مسئول دفاع از آن ها کرده اند، یا دفاع از خون، ناموس و مال سایر مسلمین، یا دفاع از مستضعفینی که درخواست کمک کردند و … .

«وَمَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیراً» ‏(نساء/75)، چرا باید در راه خدا و (نجات) مردان و زنان و کودکان درمانده و بیچاره‌ای نجنگید که می‌گویند: پروردگارا! ما را از این شهر و دیاری که ساکنان آن ستمکارند خارج ساز، و از جانب خود سرپرست و حمایتگری برای ما پدید آور و از سوی خود یاوری برایمان قرار بده.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(66- қисмат)

Афкори мухталифи уламойи суъ ,куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо дар миёни иддаи аз муслимин хамчун ек мазхаб дар баробари даъвати ахли тўвхид амал мекунад ва муслиминро ба новъи муқовамат дар баробари ахли тўвхид суқ медихад. Инхо дар баробари даъвати ахли тўвхид муқовамат ва истодаги мекунанд чун чизхойи дигариро ба номи дин ба онхо хуронданд ва инхо воқеан мухлисона хиёл мекунандки ин дини ислом аст.

Хар мулло ,шайх ва мавлавий бо хамон адабиёти арабий ва бо истефода аз оёт ва аходис ,ахкомро ба туруқи мухталифи ба онхо расонданд, ва чанон онхоро ба номи ислом ,дин ,қуръон ва хадис саргардон кардандки ба ин гуфтахойи фарибанда дил хуш карданд, ва дар баробари хар даъватгари вокуниши манфий нишон медиханд, ва муллохойи секулярзадайи инхо хам зимни бархурдори аз пуштивонайи қудрати хукумати тоғутхо ва находхои тоғути аз хамин мардум хамчун ек абзор барои муқобила ва саркуби мухолифин ва ахли тўвхид истефода мекунанд.

Муслиминики ба чанин мовжудоти гирифтор шуданд дар мовқеияти тоза мусалмонон қарор гирифтандки ,мумкин аст хатто баъзи аз фароизро нодида бигиранд , ё дар баробари он муқовамат хам бикунанд , ва мисли тоза мусалмонони хастандки ниёз ба муроқибат ва дилсузи вижайи доранд.

Бале ,ин бахши аз воқеияти жомеъайи мусибатзадаи муслимин дар чанд қарни собиқ аст. Бахусус дар дахахойи гузашта ва ин асрики аксаран сарзаминхойи исломий тахти ишғол ва сайтараи еки аз мазохиби дини секуляризм ва яхуд буда ва мушкилоти музоъафи бар муслимин тахмил шуда , ва ин боис шудаки баданаи даъвати исломий хам шадидан дучори осиб шуда , ва хубихо ва арзишхои исломий ношнохта боқи бимонанд ва чехраи нуроний дин ,маъюб ва махдуш жилвагар шуда аст.Инхо иддаи мулло хастандки вужуд доранд ва жомеъаро ба чанин жойи кашонданд.

Дар баробари ин гурух,мо хануз дар баъзи аз сарзаминхойи мусалмоннишин рустохо ва жохойиро доремки аз вужуди масжид ва чанин имомони хам махрум хастанд, ва бо тарки намоз ,руза ва соири ибодот чанон ошуфта ва саргардон шудандки ингор мовриди хамлайи дуздон қарор гирифтанд ва ғейри аз шаходатайн ва номгузори исломий фарзандонишон чизи аз ислом барои онон боқи намонда аст.

Дар кул , ин муслимин дар дорул куфр ва шароити рушд карданд ва парвариш ёфтандки аз улуми шаръий махрум буданд. Асосийтарин ва мухимтарин омили махрумияти онхо набуди хукумати исломий ва находхойи тахти хокимияти он буда аст. Мухимтарин ва асосийтарин омили махрумияти онхо илова бар ин ,вужуди дорул куфри астки тамоми ин находхоро ба тасхири худ дар овардаки бо қудрати хукуматий ва хазфи ё мунзавий кардани уламойи ахли тўвхид ,аз тариқи маздурониш жанги равоний ижод карда ва монеъи расидан хақоиқ ва огохихои шаръий ба чанин мусалмонони шуда аст. Дар ин сурат ,муслимин дар сарзамини рушд мекунандки дар ин сарзамин жахл ва хурофот ба номи дини ислом ривож пейдо мекунад ва инро ба сурати ирсий аз падаришон ва жомеъа мегиранд.

Замоники дар чанин жомеъайи муслимин дар масожид хузур пейдо мекунанд,хутбахоро гуш медиханд,суханрони шуйух дар мохворахоро мебинанд,суханронихои забт шударо борхо ва борхо мурур мекунанд,дар мадориси диний матолиби тахти унвони улуми шаръийро мехонанд,дар донишгоххои диний чун Мадина ,Азхар ва ғейрих хам идома тахсил медиханд, бо ин вужуд дар бахши ночизи аз шариати дасткори шуда ,лисонс ё фовқи лисонс ё хатто докторойи худро мегиранд ва солхо дар амри даъват ва таблиғ мушорикат доранд аммо ,боз мебинемки ба умури аз  ” ла илаха иллаллох ” куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ва бисёри аз увлавиятхо ,мақосид ва ахкоми шариати аллох жохиланд.

(идома дорад…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(65- қисмат)

Агар қудрати хукумати исломий ва находхойи тахти контроли он набошад ,уламои ростин ва доиёни воқеий хам  ё дар миёни мардум бар асари парубол гирифтани уламойи суъ, аррувайбиза ,куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо дар ақалият қарор мегиранд , ё ба кулли дар миёни мардум гум мешаванд . Чун хукуматхои фосид тамоми манобир ,конолхо ва расонахоро аз вужуди инхо поксози карданд ва дар ихтиёри бозигарони даст парвардайи худишон қарор доданд ва садойи ин уламо ва даст ва по заданхойи онхо хам ба жойи намерасад.

قال صلى الله عليه وسلم: «إِنَّ اللَّهَ لا يَنْزِعُ الْعِلْمَ بَعْدَ أَنْ أَعْطَاكُمُوهُ انْتِزَاعًا، وَلَكِنْ يَنْتَزِعُهُ مِنْهُمْ مَعَ قَبْضِ الْعُلَمَاءِ بِعِلْمِهِمْ، فَيَبْقَى نَاسٌ جُهَّالٌ، يُسْتَفْتَوْنَ فَيُفْتُونَ بِرَأْيِهِمْ، فَيُضِلُّونَ وَيَضِلُّونَ»

Хийли жолиб аст. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд : ” илмироки худованд ба шумо иноят карда аст , аз шумо пас нахохад гирифт . Албатта илм бо қабзи рухи уламо аз бейн хохад рафт . Ва дар ин сурат ,мардуми нодон боқи хохад мондки дигарон аз онон истефтоъ ( талаби фатво ) мекунанд. Ва онон бар асоси раъйи худ ,фатво медиханд ва мардумро гумрох мекунанд

(فَيُضِلُّونَ)

Ва худишон хам гумрох мешаванд

(وَيَضِلُّونَ)

Жузви золлин қарор мегиранд хамонки мо хар руз дар намозхоимон мегуем худованд моро жузви ин гурух қарор надихад.

Замоники хукумати исломий ва находхойи тахти пушиши он набошанд , ва уламои ахли тўвхид бо марги табиий ё бо хафа кардани садойи онхо ва мунзавий кардани онхо аз миёни мардум бардошта шаванд ,уламои гумрох ва гумрохгар , яъни золлун ва музиллун ,яъни саргардон  ва саргардон кунанда боиси олуда кардани ақоид ва бовархои мардум мешаванд ва бо сахих ва хақнишон додани бовархо ва рафторхои ғалат ,мусалмонро дар масири саргардони,золлин ва секулярзадахо қарор медиханд ; ва ба хамин содаги гумрохи ва залолат ва жахлро бар муслимин ва жавомеъи муслимин дар қолиби дин ,тахмил мекунанд.

Замоники хукумати исломий ва находхои тахти пушиши он набошанд муслимин мутафарриқ ва тика –тика мешаванд , ва иддаи зиёдий аз онхо дар манотиқи парт ва дурофтода аз хидматрасоний ақидатий ва фикрий махрум ва хатто фаромуш мешаванд, ва туъма ва луқмаи омода барои куффори пинхони дохилий, секулярзадахо ва ғуллот мешаванд то ба номи дини ислом ва тахти пушиши дини ислом , ва ба сурати тадрижий ва херфаий ,бовархои ширк олуди худишонро ба онхо тазриқ кунанд . Ин муслимини гургзада ба мурури замон тахти омузишхойи ба номи дин қарор гирифтандки на танхо дини ислом аз ин ақоид ва бовархо бари аст ,балки инхирофи ошкори дар масоили ақидатий ва рафтори исломий махсуб мешавад.

Набуди хукумати исломий ,находхо ва созмонхои тахти пушиши он боис шуда ин муслимин аз неъмати шинохт ва илми шаръий хоста шуда махрум шаванд. Жахли инхо ба  сурати ижборий тавассути ба зохири уламоёни фосиди бар онхо тахмил шудаки набуди хукумати исломий ва вазъи мовжуд боиси он шуда аст.

Иллат ва сабаби жахли ин муслимини бало зада , ба далили набуди хукумати исломий ва кутохи дар расондани илм ва огохи шаръий ба онхо аз тариқи уламои ахли тўвхид буда ва хаст, на кух ва биёбон ва жангал. Инхо қишри махруми жомеъандки аз хаддиақал имконоти зиндаги тўвхидий хам махрум шуданд.

Жахли ин муслимин ва мушобихини онхо ижтиноб нопазир аст ,жабрий бар онхо тахмил шуда ва кори онхо ба чунон фожеайи кашида мешавадки Хузайфа розиаллоху анху онро аз забони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чанин тўвсиф мекунад:

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَدْرُسُ الْإِسْلَامُ كَمَا يَدْرُسُ وَشْيُ الثَّوْبِ، حَتَّى لَا يُدْرَى مَا صِيَامٌ، وَلَا صَلَاةٌ، وَلَا نُسُكٌ، وَلَا صَدَقَةٌ، وَلَيُسْرَى عَلَى كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي لَيْلَةٍ، فَلَا يَبْقَى فِي الْأَرْضِ مِنْهُ آيَةٌ، وَتَبْقَى طَوَائِفُ مِنَ النَّاسِ الشَّيْخُ الْكَبِيرُ وَالْعَجُوزُ، يَقُولُونَ: أَدْرَكْنَا آبَاءَنَا عَلَى هَذِهِ الْكَلِمَةِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، فَنَحْنُ نَقُولُهَا فَقَالَ لَهُ صِلَةُ: مَا تُغْنِي عَنْهُمْ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَهُمْ لَا يَدْرُونَ مَا صَلَاةٌ، وَلَا صِيَامٌ، وَلَا نُسُكٌ، وَلَا صَدَقَةٌ؟ فَأَعْرَضَ عَنْهُ حُذَيْفَةُ، ثُمَّ رَدَّهَا عَلَيْهِ ثَلَاثًا، كُلَّ ذَلِكَ يُعْرِضُ عَنْهُ حُذَيْفَةُ، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْهِ فِي الثَّالِثَةِ، فَقَالَ: «يَا صِلَةُ، تُنْجِيهِمْ مِنَ النَّارِ»

Саласан,яъни аз ин муслимин танхо калама ва лафзи шаходатайн боқи мемонад ва нисбат ба хамма чиз жохил мешаванд ва хатто мумкин аст мункари хийли аз ахком хам шаванд. Боз инхо муслимини садама дида ва мовриди зулм воқеъ шуда ва бемори хастандки бояд дилсузона бо иқомаи хужжати набавий ба шеваи сахихи он ва дар панохи қудрати хукумати исломий ё хаддиақал ва дар холати зарурат , дар панохи қудрати мардуми дармон шаванд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(64- қисмат)

Алъон ,хамин хокимиятики бар асоси қонунгузори ва хукм кардан бар асоси хамин қонун ва мурожаъа ба хамин қонун шикл гирифта , дар масалайи омузиш чорчуб ва қавониниро вазъ мекунадки бояд бар асоси ин қавонин амал шавад , ва меъёри подош ва мужозот хам хамин қавонин мухтасси парвариш ва омузиш мешавад . Яъни касики ба хуби аз ин қавонин пейравий кунад ба у подош медиханд ва касики аз ин қавонин  сарпичи кунад мужозот мешавад.Ин раванд пазирофта шуда дар хар жомеъайи башарий токунун буда аст.

Хуб ,омузиши еки аз хуқуқи фардий афроди жомеъа барои ғалаба бар жахл аст. Еки аз хуқуқи афроди жомеъа аст. Имруза ,илова бар намозхойи жумъа ва мажолиси суханрони ба шевайи суннати он ,хокимият аз созмонхо ва находхойи дигари хам бархурдор астки аз конолхойи онхо масалаи омузиш ва ғалаба бар жахлро ба пеш мебурд , ва аз тариқи хамин конолхо мехохад арзишхойи худишро находина кунад . Яъни аз он конолхо омузиш ,ғалаба бар жахл ва находина кардани арзишхойи худишро ба пеш мебурд. Конолхойи чун :

Омузиши хамагоний дар мадорис ,донишгоххо ва дигар амокини тахсилий .

Омузиш аз тариқи нашри китоб ,мажаллот ,рузномахо ,тоблухо ва трокетхойи таблиғоти.

Омузиш аз тариқи конолхойи родиоий ,телевизионий ва мохвораий .

Омузиш аз тариқи конолхойи ижтимоий ва интернет.

Омузиш аз тариқи анжуманхо ва гуруххойи мустақили херфаий ( чизи мисли хелфхо ,синдикохо ва ғейрих .

Ва конолхойи мухталифики хар хукумати аз тариқи находхойи мухталифики дар ихтиёр дорад метавонад ин омузиши худишро ба мардум бирасонад .

Возих ва ровшан аст ,замоники хукумат ,исломий бошад тамоми ин конолхо дар хидмати огохи расондани комил ба муслимин мешавад ва қудрати шинохти муслиминро руз ба руз бештар мекунад ,аммо замоники хукумат бар асоси тахким ба қонуни шариати аллох ва хукумати исломий фуру мерезад ва дорул исломи муслимин аз даст меравад ; тамоми ин конолхо ва абзорхо худ ба худ дар ихтиёри душманони ошкор ва пинхони муслимин қарор мегиранд ва мисли гург ба жони ақоид ,бовархо ва арзишхойи муслимин меофтанд , ва бидуни онки рақиби жиддий дошта бошанд боиси олуда кардани ақоид ,нигариши муслимин ва тасбит ва тулонийтар кардани умри мафосиди эътиқодий ва рафторий дар миёни муслимин мешавандки уламойи усул ин прусаро дар бахси ” аворизул ахлийя ” зикр карданд.

Пас , асосийтарин ,мухимтарин ва пейвастатарин равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ва дорудастаики дўври худишон жамъ карданд огохи бахши ва ровшангари дар бахши жанги нарм ва равоний бо онхо ,он хам дар панохи қудрати хукумати исломий аст.Чун дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ,бархалофи куффори ошкор ,ончики ба он эътиқод дорандро ошкор намекунанд ва дар миёни муслимин худишонро гум карданд . Такияйи қуръон ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бар ин астки ибтидо дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо бояд аз тариқи сифот ва вижагихоишон ба бехтарин шевайи мумкин шиносонда шаванд ва бо чанин шинохти дар панохи қудрат ,равиши бархурди муносиби бо онхо дошта бошанд.

Дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо гуфтор ва кордоришон бо ақоид ва дарунишон фарқ дорад , ва танхо замони метавон ин афродро шинохтки дар равобити ижтимоий ва амал ба қонуни шариати аллох хамчун жиход , закот ,намоз ва соири ибодатхо амали онхо бо гуфторишон тазод пейдо мекунад , ва ин замони астки дугона будани онхо барои хамма ошкор мешавад.

Дар ин сурат ,барои мо шинохт, ( шинохтики бояд аз инхо ба даст биёварем ) танхо ба мурури замон ва аз тариқи аъмоли зохирий онхо имкон пазир аст, ва танхо бо чанин шинохти астки ек мусалмон метавонад бархурди муносиб ва бажойи бо онхо дошта бошад ва даруни онхо ба қиёмат ва аллохи мутаол вогузор мешавад.

Дар панохи қудрати хукумати ,огохихо ” комил ” дода мешавад ва аз тарафи муслимин хам ” комил ” гирифта мешавад ва шинохти  ” комил ” касб мешавад на ноқис . Муслимин хам метавонанд дар панохи қудрати хукумати ,вокунишики лойиқ дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахостро нишон диханд . Агар қудрати хукумати набошад илова бар онки огохи ва шинохти ,ноқис ба муслимин мерасад , вокуниши муслимин хам дар баробари дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ноқис мешавад.(идома дорад……….