پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

( 6 –قسمت)

پس اینها هرگز از قوانین شریعت الله و مومنینِ پایبند به شریعت الله راضی نخواهند بود، به همین دلیل تا زمانی که پایبند به دین سکولاریسم هستند اصلاح پذیر نبوده و نیستند و هرگز در طول تاریخ دیده نشده که مشرکی حاکمیت را به میل و خواست خودش تقدیم قانون شریعت الله کرده باشد، چون تنها عامل مشترک از نگاه الله تعالی قانون شریعتش است که نازل کرده، زمانی که اینها قانون نازل شده را قبول ندارند پس عامل مشترک «وحدت» را نیز رد کرده اند و دائماً با زبان اسلحه و قدرت نظامی در تلاشند که فرصتی پیش بیاید تا محتوای چهارگانه ی دین خود را بر مسلمین تحمیل کنند.

کفار اهل کتاب هم : وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ (بقره/120) یهودیان و نصرانیها هرگز از تو خوشنود نخواهند شد، مگر این که از آئین (تحریف شده و خواستهای نادرست) ایشان پیروی کنی .

این به دلیل جهل آنها به پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم نبود چون: الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ ۖ وَإِنَّ فَرِيقًا مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (بقره/146) آنان که بدیشان کتاب (آسمانی) داده‌ایم ، او را می‌شناسند ، بدان گونه که پسران خود را می‌شناسند، و برخی از آنان بی‌گمان حق را پنهان می‌دارند، در حالی که می‌دانند.‏

اگر اینها دستشان می رسید و قدرتش را داشتند قطعاً پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم را نیز می کشتند چنانچه یهودیان بنی نضیر با اتحاد با سکولاریستهای مکه چنین تلاشی کردند و همچنانکه اجداد آنها پیامبران را کشته بودند. «قُلْ قَدْ جَاءکمْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِی بِالْبَینَاتِ وَبِالَّذِی قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن کنتُمْ صَادِقِینَ؛(19)

به همین دلیل الله تعالی با آنکه «اتحاد» با دشمنان خودش و مومنین و ملائکه را با آنهمه مفاسد عقیدتی و رفتاری که دارند مشروع می داند اما می فرماید:

  •  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ (ممتحنه/1) ای مؤمنان ! دشمنان من و دشمنان خویش را اولیاء نگیرید .
  • يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا (نساء/144) ای کسانی که ایمان آورده‌اید! کافران را به جای مؤمنان به دوستی نگیرید. مگر می‌خواهید حجّت و برهان آشکاری علیه خود به دست خدا دهید (بر این که شما هم جزو منافقانید؟).‏
  • –          يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا آبَاءَكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ أَوْلِيَاءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْإِيمَانِ (ای مؤمنان ! پدران و برادران را  اولیاء خود نگیرید  اگر کفر را بر ایمان ترجیح دهند) وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (توبه/23) کسانی که از شما ایشان را ولی خود کنند مسلّماً ستمگرند .‏
  • لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ (مؤمنان نباید مؤمنان را رها کنند و کافران را به جای ایشان به دوستی گیرند) وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ (و هر که چنین کند ( رابطه او با خدا گسسته است و) وی را در چیزی از خدا نیست) إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً (مگر آن که ( ناچار شوید و) خویشتن را از (اذیّت و آزار) ایشان مصون دارید و (به خاطر حفظ جان خود تقیه کنید)) وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ(آل عمران/ 28)  (و خداوند شما را از (نافرمانی) خود برحذر میدارد و بازگشت (همگان) به سوی او است)
  • یا می فرماید:  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ  (ای مؤمنان ! یهودیان و نصرانی ها را  اولیاء خود نگیرید. اینها برخی اولیاء برخی دیگرند) وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ (مائده/51) . هرکس از شما ایشان را ولی و سرپرست خود گیرد ورزد بیگمان او از زمره ایشان بشمار می رود.

(ادامه دارد….)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

( 5-қисм)

Мўъминларни қалбида улфатни ва жамиятда “вахдат” ни юзага келтирадиган нарса, фақатгина танхо аллох ва уни шариатидаги қонунлардир. Шунингдек аллох таоло анфол сурасини  60 оятида мархамат қиладики:

  وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ …

мана шу сурани 65 оятида:

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى الْقِتَالِ …

оятларни хар иккисида харбий тайёргарликка,қудратга амр қилинади ва қуролли жангга тарғиб қилинади, шу сурани 63 оятида мархамат қиладики:

وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِی الأَرْضِ جَمِیعاً مَّا أَلَّفَتْ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَکِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ‏.

Ва уларнинг (мўъминларнинг) дилларини бирлаштирган зотдир. Агар (сиз) ердаги бор нарсани сарфласангиз хам уларнинг дилларини бирлаштира олмаган бўлур эдингиз. Лекин аллох уларни бирлаштирди. Албатта, у қудратли, хикматлидир.

Худди бизлар кофирларни қонунларини,дастурларини,хокимиятини қабул қилмаганимизга  ва харгиз ўзимизни ихтиёримиз билан уларни хокимиятини остига ўтмаганимизга ўхшаш, кофирлар хам очиқ-ойдин аллохни шариатидаги қонунларни ва бизлар билан ўзларини орасидаги “вахдат”га сабаб бўладиган омилларни қабул қилишмайди, бизлар хам улар хам ақидавий назардан ё амалий жихатдан  олиб қараганда ўзаро “вахдат” га мойил эмасмиз. Бизлар хам улар хам бир-биримизни қонунларимизни,дастурларимиз қабул қилмаганимиздан ва бир-биримизни қонунларимизга бўйсинмаганимиздан сўнг,бизларни орамизда “валоъ” хам  вужудга келмайди.

Яъни қуйидагича тасаввур қилмаслик керак, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ташқи ошкор кофирларни ва ички пинхон кофирларни жиноятларини,ақидасини, ахлоқий фасодларини кўрмаганликка олиб манфаъатлар асосида “иттиход” тузганлиги боис, улар албатта росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ва мўъминлардан рози бўлишади. Йўқ, уларнинг мўъминлардан рози бўлишларига хеч қандай умид йўқ.

Мушрик кофирлар ё секулярлар агар қудратлари етса, албатта биз билан динимизни тўрт мафхумидан ажратгунларича жанг қилишади:

 وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا (بقره/217)

Секуляр шахс биринчи пайғамбарни замонида бўладими ёки пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васалламни замонларида бўладими ёки хозирги замонда бўладими ўзидаги қонунлар аллох томонидан келган ,деб эътиқод қилган эмас ва харгиз аллох тарафидан келган қонунларга иймон келтиришини ва хаётида пиёда қилишини айтган эмас:

 وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا (بقره/170)

Бизни асримиздаги секуляристлар баттарроқдирлар: чунки махаллий секуляристларга қараб келинглар аллох таоло нозил қилган нарсага эргашинглар,десанглар, улар биз ўзимизни оталаримизга эргашамиз,дейишмайди, чунки уларни оталари мусулмон бўлишган ва аллохни шариатига тобеъ эдилар, балки улар айтишадики: бизлар огуст кент, томос хобис,ленин, маркс,маъуга ўхшаш кишилар……..бирлашган миллатлар ва …….бизлар учун ишлаб чиқарган……… нарсаларга эргашамиз,дейишади.

(давоми бор….)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

( 5 –قیسم)

مُؤمِنلَرنِی قَلبِیدَه اُلفَتنِی وَ جَمِیعَتدَه “وَحدَت”نِی یوُزَه گه کِیلتِیرَدِیگن نَرسَه، فَقَطگِینَه تَنها اَلله وَ اوُنِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردِیر. شُونِینگدِیک اَلله تَعالَی اَنفال سُورَسِینِی 60 آیَتِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ … مَنَه بُو سُورَه نِی 65 آیَتِیدَه:  یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى الْقِتَالِ …  آیَتلَرنِی هَر اِیککِیسِیدَه حَربِی تَیّارگرلِیککَه، قُدرَتگه اَمر قِیلِینَدِی وَ قوُراللِی جَنگگه تَرغِیب قِیلِینَدِی، شُو سُورَه نِی 63 آیَتِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِی الأَرْضِ جَمِیعاً مَّا أَلَّفَتْ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَکِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ‏.  وَ اوُلَرنِینگ (مؤُمِنلَرنِینگ) دِیللَرِینِی بِیرلَشتِیرگن ذاتدِیر. اَگر (سِیز) یِیردَگِی بار نَرسَه نِی صَرفلَسَنگِیز هَم اوُلَرنِینگ دِیللَرِینِی بِیرلَشتِیرَه آلمَگن بوُلوُر اِیدِینگِیز. لِیکِن اَلله اوُلَرنِی دِیللَرِینِی بِیرلَشتِیرَدِی. اَلبَتَّه، اوُ قُدرَتلِی، حِکمَتلِیدِیر.

حُوددِی بِیزلَر کافِرلَرنِی قانوُنلَرِینِی، دَستوُرلَرِینِی، حاکِمِیَتِینِی قَبوُل قِیلمَگنِیمِیزگه وَ هَرگِیز اوُزِیمِیزنِی اِختِیارِیمِیز بِیلَن اوُلَرنِی حاکِمِیَتِینِی آستِیگه اوُتمَگنِیمِیزگه اوُحشَش، کافِرلَر هَم آچِیق- آیدِین اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی وَ بِیزلَر بِیلَن اوُزلَرِینِی آرَسِیدَگِی “وَحدَت” گه سَبَب بُولَدِیگن عامِللَرنِی قَبُول قِیلِیشمَیدِی، بِیزلَر هَم اوُلَر هَم عَقِیدَه وِی نَظَردَن یا عَمَلِی جِهَتدَن آلِیب قَرَگندَه اوُزَرا “وَحدَت” گه مایِیل اِیمَسمِیز. بِیزلَر هَم اوُلَر هَم بِیر- بِیرِیمِیزنِی قانوُنلَرِیمِیزنِی، دَستوُرلَرِیمِیزنِی قَبُول قِیلمَگنِیمِیزدَن وَ بِیر- بِیرِیمِیزدَن وَ بِیر- بِیرِیمِیزنِی قانوُنلَرِیمِیزگه بُویِینسِینمَگنِیمِیزدَن سُونگ، بِیزلَرنِی آرَمِیزدَه “وَلاء” هَم وُجُودگه کِیلمَیدِی.

یَعنِی قوُیِیدَگِیچَه تَصَوُّر قِیلمَسلِیک کِیرَک، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم تَشقِی آشکار کافِرلَرنِی وَ اِیچکِی پِینهان کافِرلَرنِی جِنایَتلَرِینِی، عَقِیدَه سِینِی، اَخلاقِی فَسادلَرِینِی کوُرمَگنلِیککَه آلِیب مَنفَعَتلَر اَساسِیدَه “اِتِّحاد” توُزگنلِیگِی بائِث، اوُلَر اَلبَتَّه رَسُول الله صلی الله علیه وسلمدَن وَ مُؤمِنلَردَن راضِی بُولِیشَدِی. یُوق، اوُلَرنِینگ مُؤمِنلَردَن راضِی بوُلِیشلَرِیگه هِیچ قَندَی اوُمِید یُوق.

مُشرِک کافِرلَر یا سِکوُلارلَر اَگر قُدرَتلَرِی یِیتسَه، اَلبَتَّه بِیز بِیلَن دِینِیمِیزنِی توُرت مَفهُومِیدَن اَجرَتگوُنلَرِیچَه جَنگ قِیلِیشَدِی:  وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا (بقره/217) سِکوُلار شَخص بِیرِینچِی پَیغَمبَرنِی زَمانِیدَه بُولَدِیمِی یاکِی پَیغَمبَرِی خاتَم صَلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی زَمانلَرِیدَه بُولَدِیمِی یاکِی حاضِرگِی زَماندَه بُولَدِیمِی اوُزِیدَگِی قانوُنلَر اَلله تامانِیدَن کِیلگن، دِیب اِعتِقاد قِیلگن اِیمَس وَ هَرگِیز اَلله طَرَفِیدَن کِیلگن قانوُنلَرگه اِیمان کِیلتِیرِیشِینِی وَ حَیاتِیدَه پِیاده قِیلِیشِینِی اَیتگن اِیمَس:  وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا (بقره/170) بِیزنِی عَصرِیمِیزدَگِی سِکوُلارِیستلَر بَتتَرراقدِیرلَر: چُونکِی مَحَلِّی سِکوُلارِیستلَرگه قَرَب کِیلِینگلَر اَلله تَعالی نازِل قِیلگن نَرسَه گه اِیرگشِینگلَر، دِیسَنگلَر، اوُلَر بِیز اوُزِیمِیزنِی آتَه لَرِیمِیزگه اِیرگشَمِیز، دِییِیشمَیدِی، چُونکِی اوُلَرنِی آتَه لَرِی مُسُلمان بوُلِیشگن وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیگه تابِع اِیدِیلَر، بَلکِی اوُلَر اَیتِیشدِیکِی: بِیزلَر آگوُست کِینت، تاماس حابِس، لِینِین، مَرکِس، مَعُوگه اوُحشَش کِیشِیلَر…….بِیرلَشگن مِللَتلَر وَ …….بِیزلَر اِیشلَب چِیقَرگن ………نَرسَه لَرگه اِیرگشَمِیز، دِییِیشَدِی.

(دوامی بار…..)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

( 5 –قسمت)

آنچه در قلب مومنین الفت و در جامعه«وحدت» درست می کند تنها الله و قانون شریعش است.  چنانچه الله تعالی بین آیه ی 60 انفال: وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ … و آیه ی 65 همان سوره : یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى الْقِتَالِ … که هر دو امر به آمادگی و قدرت نظامی و تشویق به جنگ مسلحانه می کنند، در آیه ی 63 همین سوره می فرماید: وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِی الأَرْضِ جَمِیعاً مَّا أَلَّفَتْ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَکِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ‏. و در میان آنان الفت ایجاد کرد اگر همه آنچه در زمین است صرف می‌کردی نمی‌توانستی میان دلهایشان انس و الفت برقرار سازی . ولی خداوند (با قوانین شریعتش) میانشان انس و الفت انداخت، چرا که او عزیز و حکیم است.

حالا همچنانکه ما قوانین و برنامه ها و حاکمیت کفار را قبول نداریم، و هرگز به میل خود تحت حاکمیت آنها نمی رویم، به همین ترتیب کفار نیز به صراحت قانون شریعت الله و عامل «وحدت» بخش میان ما با خودشان را قبول ندارند، و ما و آنها ،هم از نظر عقیدتی و هم عملاً  تمایلی به «وحدت» با هم نداریم. زمانی که نه ما ونه آنها قوانین و برنامه های همدیگر را قبول نداریم و از قوانین همدیگر تبعیت نمی کنیم «ولاء»ی هم بین ماها وجود ندارد.

یعنی نباید تصور شود که چون رسول الله صلی الله علیه وسلم اینهمه مفاسد اخلاقی و عقیدتی و جنایت کفار آشکار خارجی و کفار پنهان داخلی را نادیده گرفته و بر اساس منافعی با آنها «اتحاد»ی بسته پس حتما اینها از رسول الله صلی الله علیه وسلم و مومنین راضی خواهند شد. نه، هیچ امیدی به این نیست که آنها از مومنین راضی شوند.

کفارمشرک یا سکولار اگر قدرتشان برسد قطعاً با ما می جنگند تا اینکه دین ما را از 4 محتوا و مفهوم آن خالی کنند: وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا (بقره/217)

شخص سکولار چه در زمان اولین پیامبر و چه در زمان پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم و چه در زمان حال هرگز معتقد نبوده است آن قوانینی که دارد از سوی الله است و هرگز نگفته که به قوانینی که از سوی الله آمده است ایمان دارد و در زندگیش پیاده اش می کند: وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا (بقره/170)

سکولاریستهای معاصر ما بدترند: چون زمانی که به سکولاریستهای بومی می گوئی بیائید از آنچه که الله تعالی نازل کرده پیروی کنید نمی گویند که ما از پدران خود تبعیت می کنیم چون پدران آنها مسلمان بودند و تابع شریعت الله بلکه می گویند ما از چیزهائی تبعیت می کنیم که امثال آگوست کنت و توماس هابس و لنین و مارکس و مائو و …. سا زمان ملل و … برای ما تدوین کرده اند و…

(ادامه دارد…..)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

(4-қисм)

Бизларни мувозанатсиз биродарларимиз ва огох душманлар келтириб чиқарган нуқталардан бири шуки, улар ўзларини мухотобларига кофирлар билан “иттиход” тузиш билан “валоъ” хам вужудга келишини кўрсатмоқчи бўлишади, аслида эса уларнинг кўпчилиги “валоъ” билан мухаббатни,дўстликни фарқини хам  билишмайди, “валоъ” “иттиход” да эмас ,балки фақат “вахдат” да вужудга келишини хам тушунишмайди.

Бизлар шаходатайнни тилга олиб тоғутга куфр келтирганимизни баён қилган пайтимизда, кофирларни барча куфр ақидаларидан бароат қиламиз, бунга қўшимча равишда фақатгина мушрикларни ақидаларидан эмас, балки  мушрикларни ўзларидан хам бароат қиламиз,албатта мушрикларни вужудидан бароат қилишни татбиқ қилиш аста-секинлик билан амалга ошадиган нарса. Шундай бўлгач бизлар уларни қонунларини қуйидаги аслга асосан қабул қилмаган пайтимизда

  «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» ‏(نساء/141)

Аллох таоло хам мана бу орқали кофирларни қонунлари хам, ўзлари хам мўъминларни устидан хукмронлиги учун йўл қўймайди.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мушрикларни ўзларидан ва ақидаларидан бароат қилиш борасидаги аслга эргашиш орқали – дорун надва номи остидаги- мушрикларни парламентларида иштирок этишни қабул қилмасликдан ташқари хатто мушрикларни рахбариятини, уларга хоким бўлишни хам қабул қилмаганлар, бутун араб ярим оролига рахбар бўлишни хам истамаганлар.

Секуляристлар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам томонидан бир озгина бўлса хам келишувни кутишарди,чунки буни натижасида улар тезлик билан келишувга рози бўлишарди, аллох таоло мархамат қиладики:

 وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ؛

Аммо мусулмонлар секуляристик қонунларни хокимияти остида яшай олишмайди ва динни тўрт мафхумини ( яъни: 1- хокимият қудрати,2- қонун ва дастурлар,3- итоат қилиш ва бўйсиниш,4- жазолаш ва мукофот бериш) ни аллохни динидан жудо қилиб секуляристларни динига бера олишмайди, шу сабабли хам аллох таоло росули саллаллоху алайхи васалламга мушрик кофирларга ё секулярларга қуйидагиларни айтишга буюриб  мархамат қиладики:

لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ. (کافرون/6)

Сизларни динингиз ўзингиз учун, мени диним ўзим учундир!

Яхудий,насроний,мажус кофирлари ва ички мунофиқларнинг исломий хокимият ва дорул ислом билан  “иттиход”га томон тортилишига боис бўладиган ташқи омиллардан бири, “вахдат”ни вужудга келишига сабаб бўладиган ақидавий ва диний асослар эмас, исломий хукуматни қудрати ёки кофирларни ўзини орасидаги ички рақобат бўлади.

(давоми бор…..)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

(4 –قیسم)

بِیزلَرنِی مُوازَنَتسِیز بِرادَرلَرِیمِیز وَ آگاه دُشمَنلَر کِیلتِیرِیب چِیقَرگن نوُقطَه لَردَن بِیرِی شوُکِی،اوُلَر اوُزلَرِینِی مُخاطابلَرِیگه کافِرلَر بِیلَن “اِتِّحاد” توُزِیش بِیلَن “وَلاء” هَم وُجُودگه کِیلِیشِینِی کوُرسَتماقچِی بوُلِیشَدِی، اَصلِیدَه اِیسَه اوُلَرنِینگ کوُپچِیلِیگِی “وَلاء” بِیلَن مُحَبَّتنِی، دُوستلِیکنِی فَرقِینِی هَم بِیلِیشمَیدِی،” وَلاء” “اِتِّحاد”دَه اِیمَس، بَلکِی فَقَط “وَحدَت” دَه وُجُودگه کِیلِیشِینِی هَم توُشُونِیشمَیدِی.

بِیزلَر شَهادَتَیننِی تِیلگه آلِیب طاغُوتگه کُفر کِیلتِیرگنِیمِیزنِی بَیان قِیلگن پَیتِیمِیزدَه، کافِرلَرنِی بَرچَه کُفر عَقِیدَه لَردَن بَرائَت قِیلَمِیز، بُونگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه فَقَطگِینَه مُشرِکلَرنِی عَقِیدَه لَرِیدَن اِیمَس، بَلکِی مُشرِکلَرنِی اوُزلَرِیدَن هَم بَرائَت قِیلَمِیز، اَلبَتَّه مُشرِکلَرنِی وُجُودِیدَن بَرائَت قِیلِیشنِی تَطبِیق قِیلِیش اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن عَمَلگه آشَدِیگن نَرسَه. شُوندَی بوُلگچ بِیزلَر اوُلَرنِی قانوُنلَرِینِی قوُیِیدَگِی اَصلگه اَساساً قُبوُل قِیلمَگن پَیتِیمِیزدَه   «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» ‏(نساء/141)  اَلله تَعالی هَم مَنَه بُو آرقَلِی کافِرلَرنِی قانوُنلَرِی هَم، اوُزلَرِی هَم مُؤمِنلَرنِی اوُستِیدَن حُکمرانلِیک اوُچُون یوُل قوُیمَیدِی.

رسول الله صلی الله علیه وسلم مُشرِکلَرنِی اوُزلَرِیدَن وَ عَقِیدَه لَرِیدَن بَرائَت قِیلِیش بارَسِیدَه اَصلگه اِیرگشِیش آرقَلِی – دارُ النَّدوَه نامِی آستِیدَگِی – مُشرِکلَرنِی پَرلَمِینتلَرِیدَه اِیشتِراک اِیتِیشنِی قَبُول قِیلمَسلِیکدَن تَشقَرِی حَتَّی مُشرِکلَرنِی رَهبَرِیَتِینِی، اوُلَرگه حاکِم بُولِیشنِی هَم قَبُول قِیلمَگنلَر، بوُتوُن عَرَب یَرِیم آرالِیگه رَهبَر بوُلِیشنِی هَم اِیستَمَگنلَر.

سِکوُلارِیستلَر رَسُول الله صلی الله علیه وسلم تامانِیدَن بِیر آزگِینَه بُولسَه هَم کِیلِیشوُنِی کوُتِیشَردِی، چُونکِی بُونِی نَتِیجَه سِیدَه اوُلَر تِیزلِیک بِیلَن کِیلِیشوُگه راضِی بوُلِیشَردِی، اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ؛ اَمّا مُسُلمانلَر سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرنِی حاکِمِیَتِی آستِیدَه یَشَی آلِیشمَیدِی وَ دِیننِی توُرت مَفهُومِینِی ( یَعنِی: 1- حاکِمِیَت قُدرَتِی، 2- قانوُن وَ دَستوُرلَر، 3- اِطاعَت قِیلِیش وَ بوُیسِینِیش، 4- جَزالَش وَ مُکافات بِیرِیش) نِی اَلله نِی دِینِیدَن جُودا قِیلِیب سِکوُلارِیستلَرنِی دِینِیگه بِیرَه آلِیشمَیدِی، شُو سَبَبلِی هَم اَلله تَعالی رَسُولی صلی الله علیه وسلمگه مُشرِک کافِرلَرگه یا سِکوُلارلَرگه قوُیِیدَگِیلَرنِی اَیتِیشگه بُویُورِیب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ. (کافرون/6) سِیزلَرنِی دِینِینگِیز اوُزِینگِیز اوُچُون، مِینِی دِینِیم اوُزِیم اوُچُوندِیر!

یَهُودِی، نَصرانِی، مَجُوس کافِرلَرِی وَ اِیچکِی مُنافِقلَرنِینگ اِسلامِی حاکِمِیَت وَ دارُ الاِسلام بِیلَن “اِتِّحاد”گه تامان تارتِیلِیشِیگه بائِث بوُلَدِیگن تَشقِی عامِللَردَن بِیرِی، “وَحدَت”نیِ وُجُودگه کِیلِیشِیگه سَبَب بوُلَدِیگن عَقِیدَه وِی وَ دِینِی اَساسلَر اِیمَس، اِسلامِی حُکوُمَتنِی قُدرَتِی یاکِی کافِرلَرنِی اوُزِینِی آرَسِیدَگِی اِیچکِی رَقابَت بوُلَدِی. (دوامی بار….)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

( 4 –قسمت)

نکته ای که عده ای از برادران نامتعادل ما و دشمنان آگاه به آن دامن زده اند این است که به مخاطب خود نشان دهند با بستن «اتحاد» با کفار «ولاء» هم صورت می گیرد در حالی که عده ی زیادی از آنها حتی فرق بین «ولاء» با حب و دوستی را نیز نمی دانند و علاوه بر آن متوجه نیستند که «ولاء» تنها در «وحدت» تولید می شود نه در «اتحاد».

ما زمانی که شهادتین را بر زبان می رانیم و کفر به طاغوت خود را بیان می کنیم از تمام عقاید کفری کفار اعلام برائت می کنیم، و علاوه بر آن از خود مشرکین نیز برائت می کنیم چه رسد به عقاید آنها هر چند تطبیق برائت از وجود مشرکین به صورت تدریجی انجام می شود. در این صورت زمانی که ما قوانین آنها را قبول نداریم بر اساس اصل «وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» ‏(نساء/141) الله تعالی نیز هیچ راهی قرار نداده که از طریق آن نه قوانین کفار و نه خود کفار بر مومنین تسلط پیدا کنند.

 رسول الله صلی الله علیه وسلم با پیروی از اصل برائت از مشرکین و عقاید آنها، نه تنها شرکت در پارلمان مشرکین – تحت عنوان دارالندوه – را نپذیرفت بلکه حتی حاضر نشد رهبریت مشرکین را بر عهده بگیرد و حاکم آنها شود که به نحوی رهبریت بر مکه، رهبریت بر تمام مشرکین جزیره العرب محسوب می شد.

سکولاریستها منتظر کوچکترین سازش رسول الله صلی الله علیه وسلم بودند تا آنها نیز فوراً سازش کنند چنانچه الله تعالی می فرماید: وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ؛ اما مسلمین نمی توانند تحت حاکمیت قوانین سکولاریستی به سر ببرند و مفاهیم چهارگانه ی دین (یعنی : 1- قدرت حاکمیت 2- قانون و برنامه 3- اطاعت و فرمانبرداری 4- مجازات و پاداش) را از دین الله جدا کنند و به دین سکولاریستها بدهند، به همین دلیل الله تعالی به رسولش صلی الله علیه وسلم می فرماید که به کافران مشرک یا سکولار بگوید: لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ. (کافرون/6) دین خودتان برای خودتان، و دین خودم برای خودم!‏

عوامل خارجی که باعث می شوند کفار یهودی و نصرانی و مجوس و منافقین داخلی به «اتحاد» با حاکمیت اسلامی و دارالاسلام کشانده شوند قدرت حکومت اسلامی و یا رقابت داخلی میان خود کفار است نه مبانی عقیدتی و دینی  که منجر به تولید «وحدت» می شوند.

(ادامه دارد….)

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

(3-қисм)  

 Ахли китоб ё шибхи ахли китоб бўлган шахс ўзидаги нарсаларни аллохни хузуридан келган,деб эътиқод қилади, ўзидаги нарсаларни аллохни томонидан келмаганлигини тушунган пайтда пайғамбари хотамни шариатига иймон келтириши мумкин:

 وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا جَاءَنَا مِنَ الْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن يُدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ (مائده/84)

Шундай экан улар қисқа ё узоқ муддатда ислох бўлишлари мумкин, шу сабабли хам тузилган паймонларга мувофиқ мусулмонларни ўртасида мушаххас ихтиёрлар билан хаёт кечиришади.

Узоқ муддат давомида мана бу фарқларни,ихтилофларни,маданиятни қабул қилиш ва тўғри идора қилиш, назарларни иттифоқли бўлиши,ижтимоъий интизом, ғайри мусулмонларнинг  мусулмон бўлишларига ва исломий “вахдат” сари харакатига боис бўлади. Шу сабабли хам хамиша ғалаба исломни қўлида бўлган ва ахли китоб,шибхи ахли китоб хатто мушрик( секуляр) кофирлар аста-секинлик билан мусулмон бўлишган.

Ички пинхон кофирлар хам ислом, қуръон, шариат номи билан жуда кўпчиликни алдашган, алданган кишилар хам уларни хақ ,деб ўйлашади, агар уларга хақиқат ошкор бўладиган бўлса албатта ислох бўлишади ва мўъминларни доирасига киришади,ислохгар хам бўла олишади. Мунофиқлар тўдаси билан ёзилмаган холда тузилган паймонга кўра, худудларни ижро қилишда улар билан бошқа мўъминларни ўртасида фарқ бўлмайди, аммо буни баробарида улар масалан мўъминларни жиходларида иштирок этмаслик,музика эшитиш, сустлик билан намоз ўқиш ёки қуръонда баён қилинган бошқа юзлаб сифатларда озоддирлар.

Ислом далил,хужжат жихатидан кучлидир,мансух бўлган  хилма-хил тафаккуротларни,шариатларни мавжудлиги пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васалламнинг  шариатини раъйи,хужжатини саломатлигини,қудратини вакцина ўрнида  кўрсатиб беради, шу сабабли хам очиқ-ойдин рақобатга чақиради ва мархамат қиладики:

     « قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ»

Далил жихатидан заъиф бўлган кишиларгина шаръий сўзлашувлардан қўрқишади, шунинг учун хам кофирлар махсусан секуляр кофирлар доим мўъминларни жанг қилишга мажбурлаб келган.

Турли-хил исломий фирқаларни орасида хам далил ,хужжат жихатидан заъиф бўлган кишилар ўзларини мухолифлари билан “иттиход” тузишга қўрқишади, шу сабабли хам аксаран қўполлик, ёмон оғизлик, қочиш ва жангни ихтиёр қилишади, аслида эса росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганларки: 

«مَنْ آمَنَ رَجُلا عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ فَأَنَا بَرِيءٌ مِنَ الْقَاتِلِ، وَإِنْ كَانَ الْمَقْتُولُ كَافِرًا»[1]

“омонлик берилган кишини ўлдирган кимсадан мен безорман; агарчи ўлдирилган кимса кофир бўлса хам. Баъзи ривоятларда келишича

«وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ»[2]

яъни (жаханнамни) олови қотилга вожиб бўлади.”

(давоми бор….)

ادامه خواندن Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(3)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

(3 –قسمت)

اَهلِی کِتاب با شِبهِ اَهلِی کِتاب بوُلگن شَخص  اوُزِیدَگِی نَرسَه لَرنِی اَلله نِی حُوضُورِیدَن کِیلگن، دِیب اِعتِقاد قِیلَدِی، اوُزِیدَگِی نَرسَه لَرنِی اَلله نِی تامانِیدَن کِیلمَگنلِیگِینِی توُشوُنگن پَیتدَه پَیغَمبَرِی خاتَمنِی شَرِیعَتِیگه اِیمان کِیلتِیرِیشِی مُومکِین:   وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا جَاءَنَا مِنَ الْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن يُدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ (مائده/84)  شُوندَی اِیکَن اوُلَر قِیسقَه یا اوُزاق مُددَتدَه اِصلاح بُولِیشلَرِی مُومکِین، شُو سَبَبلِی هَم توُزِیلگن پَیمانلَرگه مُوافِق مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَه مُشَخَّص اِیختِیارلَر بِیلَن حَیات کِیچِیرِیشَدِی.

اوُزاق مُددَت دَوامِیدَه مَنَه بُو فَرقلَرنِی، اِیختِلافلَرنِی، مَدَنِیَتنِی قَبوُل قِیلِیش وَ توُغرِی اِدارَه قِیلِیش، نَظَرلَرنِی اِتِّفاقلِی بُولِیشِی، اِجتِمائِی اِنتِظام، غَیرِی مُسُلمانلَرنِینگ مُسُلمان بُولِیشلَرِیگه وَ اِسلامِی “وَحدَت” سَرِی حَرَکَتِیگه بائِث بوُلَدِی. شُو سَبَبلِی هَم هَمِیشَه غَلَبَه اِسلامنِی قوُلِیدَه بُولگن وَ اَهلِی کِتاب، شِبهِ اَهلِی کِتاب حَتّی مُشرِک(سِکوُلار) کافِرلَر اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن مُسُلمان بوُلِیشگن.

اِیچکِی پِینهان کافِرلَر هَم اِسلام، قُرآن،شَرِیعَت نامِی بِیلَن جُودَه کوُپچِیلِیکنِی اَلدَشگن،اَلدَنگن کِیشِیلَر هَم اوُلَرنِی حَق، دِیب اوُیلَشَدِی،اَگر اوُلَرگه حَقِیقَت آشکار بوُلَدِیگن بُولسَه اَلبَتَّه اِصلاح بُولِیشَدِی وَ مُؤمِنلَرنِی دائِرَه سِیگه کِیرِیشَدِی، اِصلاحگر هَم بُولَه آلِیشَدِی. مُنافِقلَر توُدَه سِی بِیلَن یازِیلمَگن حالدَه توُزِیلگن پَیمانگه کوُرَه، حُدُودلَرنِی اِجرا قِیلِیشدَه اوُلَر بِیلَن باشقَه مُؤمِنلَرنِی اوُرتَسِیدَه فَرق بُولمَیدِی، اَمّا بُونِی بَرابَرِیدَه اوُلَر مَثَلاً مُؤمِنلَرنِی جِهادلَردَه اِیشتِراک اِیتمَسلِیک، مُوزِیکَه اِیشِیتِیش، سُوستلِیک بِیلَن نَماز اوُقِیش یاکِی قُرآندَه بَیان قِیلِینگن باشقَه یُوزلَب صِیفَتلَردَه آزاددِیرلَر.

اِسلام دَلِیل، حُجَّت جِهَتِیدَن کوُچلِیدِیر، مَنسُوخ بوُلگن هِیلمَه –هِیل تَفَکُّراتلَرنِی، شَرِیعَتلَرنِی مَوجُودلِیگِی پَیغَمبَرِی خاتَم صَلی الله علیه وَسَلّمنِینگ شَرِیعَتِینِی رَعیِی، حُجَّتِینِی سَلامَتلِیگِینِی، قُدرَتِینِی وَکسِینَه اوُرنِیدَه کوُرسَتِیب بِیرَدِی، شُو سَبَبلِی هَم آچِیق آیدِین رَقابَتگه چَقِیرَدِی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:     « قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ» دَلِیل جِهَتِیدَن ضَعِیف بوُلگن کِیشِیلَرگِینَه شَرعِی سُوزلَشُولَردَن قوُرقِیشَدِی، شوُنِینگ اوُچُون هَم کافِرلَر مَخصُوصا سِکوُلار کافِرلَر دائِم مُؤمِنلَرنِی جَنگ قِیلِیشگه مَجبُورلَب کِیلگن.

توُرلِی –هِیل اِسلامِی فِرقَه لَرنِی آرَسِیدَه هَم دَلِیل، حُجَّت جِهَتِیدَن ضَعِیف بوُلگن کِیشِیلَر اوُزلَرِینِی مُخالِفلَرِی بِیلَن “اِتِّحاد” توُزِیشگه قوُرقِیشَدِی، شُو سَبَبلِی هَم اَکثَراً قوُپاللِیک، یامان آغِیزلِیک، قاچِیش وَ جَنگنِی اِیختِیار قِیلِیشَدِی، اَصلِیدَه اِیسَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلگنلَرکِی:  

«مَنْ آمَنَ رَجُلا عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ فَأَنَا بَرِيءٌ مِنَ الْقَاتِلِ، وَإِنْ كَانَ الْمَقْتُولُ كَافِرًا»[1]  “آمانلِیک بِیرِیلگن کِیشِینِی اوُلدِیرگن کِیمسَه دَن مِین بِیزارمَن؛ اَگرچِی اوُلدِیرِیلگن کِیمسَه کافِر بوُلسَه هَم. بَعضِی رِوایَتلَردَن کِیلِیشِیچَه  «وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ»[2]  یَعنِی (جَهَنَّمنِی) آلاوِی قاتِیلگه واجِب بوُلَدِی.”

(دوامی بار….)

ادامه خواندن چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (3)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)

( 3 –قسمت)

این شخص اهل کتاب و حتی شبه اهل کتاب معتقد است که آنچه دارد از سوی الله تعالی است، و ممکن است زمانی که متوجه شود داشته هایش از سوی الله نیست به شریعت پیامبر خاتم ایمان آورد: وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا جَاءَنَا مِنَ الْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن يُدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ (مائده/84) پس اینها در کوتاه مدت یا دراز مدت اصلاح پذیر هستند، به همین دلیل طبق پیمانهائی، می توانند در میان مسلمین با اختیاراتی مشخص زندگی کنند.

پذیرش و مدیریت صحیح و شرعی این تفاوتها، اختلافها، خرده فرهنگها، تعددها، اتفاق نظرها و نظم اجتماعی در دراز مدت باعث مسلمان شدن غیر مسلمین و حرکت به سوی «وحدت» اسلامی می شود. به همین دلیل همیشه پیروزی با اسلام بوده و به تدریج همین کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب و حتی مشرک (سکولار) مسلمان شده اند.

کفار پنهان داخلی هم عده ی زیادی را با نام اسلام و قرآن و شریعت فریب داده اند و فریب خورده ها خیال می کنند واقعاً حق با آنهاست و اگر حقیقت برایشان روشن شود اصلاح می شوند و می توانند وارد دایره ی مومنین شده و اصلاحگری کنند. پیمان نانوشته ای که با دارودسته ی منافقین بسته شده اینه که در اجرای حدود فرقی بین آنها با سایر مومنین نیست، اما در برابر آزاد هستند که مثلاً در جهاد مومنین شرکت نکنند، موسیقی گوش دهند، با سستی نماز بخوانند و صدها صفت دیگری که در قرآن بیان شده است را داشته باشند.

اسلام از لحاظ دلیل و برهان قوی است و  وجود این تفکرات و شریعتهای مختلف منسوخ شده به منزله ی واکسن و نشان دهنده ی سلامت و قدرت رأی و برهان شریعت پیامبر خاتم صلی الله علیه و سلم است به همین دلیل است که به صراحت حریف طلبی می کند و می فرماید:« قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ» و تنها کسانی از گفتگوی شرعی می ترسند که از لحاظ دلیل ضعیف باشند به همین دلیل همیشه کفار و بخصوص کفار سکولار جنگ را بر مومنین تحمیل کرده اند.

در میان فرق مختلف اسلامی هم باز کسانی از «اتحاد» با مخالفین می ترسند که از لحاظ دلیل و برهان در مضیقه و تنگناه هستند به همین دلیل اکثراً مسیر خشونت و بد دهنی و فرار و جنگ را ترجیح می دهند در حالی که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «مَنْ آمَنَ رَجُلا عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ فَأَنَا بَرِيءٌ مِنَ الْقَاتِلِ، وَإِنْ كَانَ الْمَقْتُولُ كَافِرًا»[1] مردی که تامین جانی داشته باشد و کسی او را بکشد، من از قاتل بیزاری میجویم؛ اگر چه مقتول کافر باشد. در بعضی از روایات آمده است که«وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ»[2] یعنی آتش (جهنّم) بر قاتل واجب میگردد.

(ادامه دارد….)

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (3)