نویسنده: admin

Дар жанги тахмилийи рамазони 1447қамарий/ 1404 шамсий “жибхайи” куффори мухориби секуляр ва ишғолгари амрикоий – сехюний ва муртаддини секуляри дохилий бар алайхи дорул исломи Эрон, дар “жибхайи” дорул исломи Эрон истодаем.

(боз нашр)

Бисмиллах валхамдулиллах

Аммо баъад: Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

 Аллох таоло мефармояд: 

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)،

Хитоб ба тамоми мўъминини “ахли суннат ва ахли жамоат”ики дуст доранд аллох онхоро дуст дошта бошад эълон мешавад:

Хам акнунки куффори секуляр ва мухориби амрикоий “сариафъий”, ба хамрохи куффори мухориби секуляр ва жинояткори сехюнистий ва шуракойи секуляри ғарбийи онхо ва муртадди секуляри дохилий ба дорул исломи Эрон юриш оварданд, бар асоси “ижмоъи” тамоми мўъминин дар тули қуруни гузашта ва хол мабний бар “фарзи аъйн” шудани жиход дар химоят аз дорул ислом дар баробари куффори мухориб ва ишғолгари хорижий, “жибхайи жахоний исломий бар секуляризм” ба хамрохи “алқоидатул жиход (бунёни  жиход) зидди секуляризм” ва тамоми хам масирони хам манхажийи саййид Қутб ва шайх Усома бин Лодин (тақаббалахумаллох)  ва Аллома Крикор (факкаллоху асроху) ва соири хам масирони манхажи сахихи ахли суннат ва жамоат, жиходи молий, жоний ва забонийи худро дар жибхайи дорул исломи Эрон бар алайхи жибхайи куффори секуляри мухориб ва ишғолгари хорижий ва муртаддини секуляри дохилий таъриф мекунем.

Мўъминин ба сурати ом ва ахли даъват ва жиход ба сурати хос бояд бидонанд:

– Хамчунонки аллох таоло амр мекунад:

   وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)

Бо хамма секуляристхойи (мухориб) бижангид хамон гунаки онон хаммашон бо шумо межанганд ва бидонидки аллох бо пархезгорон аст.

– Ва хам акнунки ду жибхайи мушаххас жибхайи “куфр”, ба парчамдорийи куффори секуляри (мушрик), ва жибхайи “ислом”, ба парчамдорийи дорул исломи Эрон дар баробари хам қарор гирифтанд.

– Ва дар ин ду жибхайи комилан мушаххас:

الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76)

Касоники иймон оварданд, дар рохи аллох межанганд, ва касоники куфр мешаанд, дар рохи тоғут межанганд.

Дар итоат аз ин дастури сарих ва ошкори аллох ва “ижмоъи” уммати исломий, ва дар вокуниши шаръий нишон додан дар баробари ин тахожум ва “мункар”и бузурги тўвлид шуда тавассути куффори секуляри мухориби хорижий ва дохилий, дар миёни муддаъиёни ислом ва иймон, тамошочий ва назорагар шудан ба хар бахонайи, вижагий ва сифоти бориз ва ошкори дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахостки шахси муддаъийи иймонро аз сафи мўъминин хориж карда ва вориди гурухи мунофиқин мекунад.

Бародарони ва хохарони ахли даъват ва жиход, дархойи жиход бо секуляристхо дар хар се бахш

  «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1]

боз шуда аст; дар ин майдони жиходики сафи мўъминин ва дуруғгуёни муддаъийи иймонро мушаххас мекунад, ва дар баробари тамоми шубхот ва ғовғосолорийи куффори секуляр ва гурухи мунофиқин, ин қоида ва аслро дар назар бигиридки аллох таоло мефармояд: 

 فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Дар рохи аллох бижангид (хатто агар хам танхо боши) ту жуз масъуди (аъмоли) худ нести. Ва мўъминонро ( хам ба жанг даъват ва ) ташвиқ ва тахрик кун, то инки аллох қудрати кофаронро бозгирад ва қудрати аллох бештар ва мужозоти у сахттар аст.

Бар ин асос:

 1-Жихати хифзи ” вахдати фармондехий” ва “вахдати дастур”, тамоми фаолиятхойи жиходийи мо зери парчами вохиди фармондехони дорул ислом сурат мегирад.

2-Дар холати зарурат ва изтирор, ва дар мовқеъиятхойи хосси дифоъи машруъ бо шароити таъриф шуда ва хосси он, ва ба меъзони қудратики дорул ислом дар ин шароит бейни шахривандони худ товзиъ карда аст, амалиёт дар хар сатхи бар алайхи куффори мухориби ишғолгари хорижий ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллах мовжуд дар ин “жибха”, бар асосий суннати хасанайи” Абул Басири курдий розиаллоху анху” сурат мегирад.

Анжоми ин “фарзи аъйн”, ниёзи ба фатвойи хеч бандайи нест, хар жо амрикоийхо ва сехюнистхо ва шуракойи онхо ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллахи дохилий хамсу бо ин куффори мухориби секуляр ва ишғолгари хорижийро дидид, онхоро то сатхи “амалиёти иштишходийи гургхойи танхо”  мовриди хамла қарор дихид.

Харгиз фаромуш накунидки ” мо барои худимон жиход мекунем”, пас ижоза надихид шайтон ва ёрониш, дар анжоми ин “фарзи аъйн”, дар иймон ва иродайи жиходийи шумо шак ва тардид ба вужуд биёваранд. 

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Бародаронитон: Абу Хамза мухожир хўромий

Якшанба 10 исфанд 1404 шамсий / 12 рамазон 1447 қамарий.

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /

 бо мушрикон( секуляристхо- ахзоб) жиход кунид ба василайи амволитон ва жонхо ва забонхойитон.

1447қамарий/ 1404 шамсий йилни рамазон ойида америка  ва сехюнистлардан иборат босқинчи,секуляр кофирларни, хамда  ички секуляр муртадларни  “жибхаси” томонидан Эрон дорул исломига мажбурий юкланган жангда, дорул исломни “жибхаси”да жойлашдик.

(қайта нашр)

Бисмиллахир рохманир рохим

Аммо баъад:  Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

 Аллох таоло мархамат қиладики:

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)،

Аллох ўзларини яхши кўришини хохлайдиган ” ахли суннат ва ахли жамоат” бўлган мўъминларнинг барчасига хитоб қилган холда, шуни эълон қиламизки:

Бугунги кунда “илонни боши” хисобланган америкалик босқинчи,секуляр кофирлар ва  сехюнистлардан иборат жиноятчи секуляр кофирлар, хамда уларнинг ғарбдаги секуляр шериклари ва ички секуляр муртадларни хаммаси   биргаликда  Эрон дорул исломига бостириб келишди, “ижмоъ”га асосланган холда, барча мўъминлар ўтган тарих давомида ва хозирги даврда хам, хорижий  босқинчи кофирларни баробаридаги дорул исломни химоя қилиш йўлида жиход “фарзи аъйн” бўлганлиги сабабли, “секуляризмга қарши бутун жахон исломий жибхаси” “секуляризмга қарши алқоида жиходи  (бунёнил жиход)” билан хамда Саййид Қутбни ва шайх  Усома бин Лодинни (тақоббалахумаллох)  манхажига эргашганлар ва аллома Крикор (факкалллоху асроху) ва ахли суннат ва жамоат манхажига эргашган бошқа кишилар  билан  биргаликда, ўзларининг Эрон дорул исломини жибхасидаги хорижий, босқинчи секуляр кофирларнинг ва ички секуляр муртадларнинг жибхасига қарши  молий, жоний,забоний жиходларини қуйидагича таърифлаймиз.

 Мўъминлар умумий суратда даъват ва жиход ахли эса хос суратда шуни яхши билсинларки:

Аллох таоло мархамат қилганидек:

   وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)

Барча мушриклар ( бу хукмга қарамай) сизларга қарши жанг қилгани каби (биринчи бўлиб жанг бошласалар), сизлар хам барчангиз уларга қарши жанг қилингиз! Ва билингизки, аллох тақводорлар билан биргадир.

Бугунги кунда секуляр (мушрик) кофирларни байроғи остидаги ошкор  “куфр” жибхаси ва Эрон дорул исломини байроғи остидаги “иймон” жибхаси бир-бирига қарши туришибди.

Мана бу икки жибха тўлиқ мушаххас кўринишда:

   الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76)

Иймон эгалари аллох йўлида жанг қиладилар, кофир кимсалар эса шайтон йўлида жанг қиладилар.

Аллох таолонинг қуйидаги дастурига итоат қилган холда

(وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً) و (فَقَاتِلُواْ أَوْلِیَاء الشَّیْطَانِ)،

Ва хорижий ва махаллий жангчи секуляр кофирлар томонидан вужудга келтирилган катта хужум ва  “мункар”ни баробарида муносабат билдириш бўйича, ислом ва иймонни иддао қилган кишиларнинг , хар қандай бахоналарга кўра томошабин бўлиб қараб туришликлари, мунофиқлар ва секулярзадалар тўдасининг ошкор ва кўзга кўринган сифатларидан хисобланади, бу сифат иймонни иддао қилаётган шахсни мўъминларнинг сафидан чиқариб мунофиқларни гурухига тушуриб юборади.

Даъват ва жиход ахли бўлган биродарлар ва опа- сингиллар,

  «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1]

нинг хар учта бўлимида секуляристларга қарши жиход эшиклари очилди; мана бу жиход майдони мўъминлар билан иймонни  иддао қилаётган ёлғончиларни сафини ажратиб беради ва  секуляр кофирлар,хамда мунофиқлар гурухи йўлга қўйган барча шубхалар ва бақир- чақирларни қаршисида қуйидаги қоида ва аслни назарга олинглар, аллох таоло мархамат қиладики:

  فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Бас (эй Мухаммад), аллох йўлида жанг қилинг. Зотан сиз фақат ўзингиз учун жавобгарсиз. (демак, ёлғиз қолсангиз хам жанг қилинг) ва мўъминларни хам тарғиб қилинг! Шояд аллох кофир бўлган кимсаларнинг шиддатини даф қилса, аллох қуввати ортиқ, азоби қаттиқ зотдир.

Шу асосга кўра:

1- “Қўмондонлик вахдатини” ва “дастур вахдатини” хифз қилиш учун бизларнинг барча жиходий фаолиятларимиз дорул исломнинг  вохид  қўмондонлигини байроғи остида амалга оширилади. 

2- Изтирор ва зарурат холатида ва  шаръий дифоъ қилишни ўзига хос ўринларида, таъриф қилинган хос шароитларда, дорул ислом ўзининг ахолиси ўртасида тақсимлаб берган шароитда, хорижий босқинчи кофирларга ва секуляр ахзобларга ва бу “жибхада” мавжуд қуролланган муртадларга  қарши хар қандай сатхдаги амалиётлар, “Абу Басир курдий розиаллоху анхуни” суннати хасанасига асосланган холда амалга оширилади.

 Мана бу “фарзи аъйнни” бажариш бўйича хеч кимни фатвосига эхтиёж йўқ, қаерда бўлса хам америкаликни ё  сехюнистни ёки уларга шерик бўлганларни ё секуляр ахзобларни ёки хорижий босқинчи кофирларга хамрох бўлган  ички қуролланган муртадларни кўрсангиз, уларга “якка бўрилар кўринишидаги иштишходия амалиёти” сатхида бўлса хам хамла қилинглар.

 Шу нарсани харгиз унутмангларки, “бизлар ўзимиз учун жиход қиламиз”, шундай бўлгач шайтон ва уни ёронлари мана бу “фарзи аъйн”ни бажариш пайтида сизларни иймонингизга, жиходий  иродангизга шак ва шубха ташламасин.  

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Абу Хамза мухожир хўромий

Якшанба 10 исфанд 1404 шамсий, 12 рамазон 1447 қамарий.

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /

 мушриклар билан( секуляристлар,ахзоблар) молларингиз,жонларингиз ва забонингиз орқали  жиход қилинглар.

1447 قمری / 1404 شَمسِی یِیلنِی رَمَضان آیِیدَه اَمِیرِکَه وَ صِیهیُونِیستلَردَن عِبارَت باسقیِن

چِی، سِکوُلار کافِرلَرنِی، هَمدَه اِیچکِی سِکوُلار مُرتَدلَرنِی “جِبهَه سِی” تامانِیدَن اِیران دارُ الاِسلامِیگَه مَجبُورِی یوُکلَنگَن جَنگدَه، دارُالاِسلامنِی “جِبهَه سِی”دَه جایلَشدِیک.

(قَیتَه نَشر)

بسم الله الرحمن الراحیم

اَمّا بَعَد: اَلسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ الله وَ بَراکَتُه

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)، اَلله اوُزلَرِینِی یَحشِی کوُرِیشِینِی هاحلَیدِیگَن “اَهلِی سُنَّت وَ اَهلِی جَماعَت” بوُلگَن مُؤمِنلَرنِینگ بَرچَه سِیگَه خِطاب قِیلگَن حالدَه، شوُنِی اِعلان قِیلَه مِیزکِی:

بوُگوُنگِی کوُندَه “اِیلاننِی باشِی” حِسابلَنگَن اَمِیرِکَه لِیک باسقِینچِی، سِکوُلار کافِرلَردَن وَ  صِیهیُونِیستلَردَن عِبارَت جِنایَتچِی سِکوُلار کافِرلَر، هَمدَه اوُلَرنِینگ غَربدَگِی سِکوُلار شِیرِیکلَرِی وَ اِیچکِی سِکوُلار مُرتَدلَرنِی هَمَّه سِی  بِیرگَه لِیکدَه اِیران دارُ الاِسلامِیگَه باستِیرِیب کِیلِیشدِی، “اِجماع”گَه اَساسلَنگَن حالدَه، بَرچَه مُؤمِنلَر اوُتگَن تَرِیخ دَوامِیدَه وَ حاضِرگِی دَوردَه هَم، خارِجِی باسقِینچِی کافِرلَرنِی بَرابَرِیدَگِی دارُ الاِسلامنِی حِمایَه قِیلِیش یوُلِیدَه جِهاد “فَرضِی عَین” بوُلگَنلِیگِی سَبَبلِی، “سِکوُلارِیزمگَه قَرشِی بوُتوُن جَهان اِسلامِی جِبهَه سِی” “سِکوُلارِیزمگَه قَرشِی اَلقائِدَه جِهادِی(بُنیانُ الجِهاد)” بِیلَن هَمدَه سَیِّد قُطبنِی وَ شَیخ اُسامَه بِن لادِیننِی (تَقَبّلَهُما الله) مَنهَجِیگَه اِیرگَشگَنلَر وَعَلّامَه کرِیکار(فَکّ الله اَسراه) وَ اَهلِی سُنَّت وَ جَماعَت مَنهَجِیگَه اِیرگَشگَن باشقَه کِیشِیلَر بِیلَن بِیرگَه لِیکدَه، اوُزلَرِینِینگ اِیران دارُ الاِسلامِینِی جِبهَه سِیدَگِی خارِجِی، باسقِینچِی سِکوُلار کافِرلَرنِینگ اِیچکِی سِکوُلار مُرتَدلَرنِینگ جِبهَه سِیگَه قَرشِی مالِی، جانِی، زَبانِی جِهادلَرِینِی قوُیِیدَگِیچَه تَعرِیفلَیمِیز. 

 مُؤمِنلَر عُمُومِی صُورَتدَه دَعوَت وَ جِهاد اَهلِی اِیسَه خاص صُورَتدَه شوُنِی یَحشِی بِیلسِینلَرکِی:

• اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلگَه نِیدِیک:    وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (تَوبَه/36)  بَرچَه مُشرِکلَر (بُو حُکمگَه قَرَمَی) سِیزلَرگَه قَرشِی جَنگ قِیلگَه نِی کَبِی ( بِیرِینچِی بوُلِیب جَنگ باشلَه سَه لَر)، سِیزلَر هَم بَرچَنگِیز اوُلَرگَه قَرشِی جَنگ قِیلِینگِیز! وَ بِیلِینگِیزکِی، اَلله تَقوادارلَر بِیلَن بِیرگَه دِیر.
• بوُگوُنگِی کوُندَه سِکوُلار (مُشرِک) کافِرلَرنِی بَیراغِی آستِیدَگِی آشکار “کُفر” جِبهَه سِی وَ اِیران دارُ الاِسلامِینِی بَیراغِی آستِیدَگِی “اِیمان” جِبهَه سِی بِیر- بِیرِیگَه قَرشِی توُرِیشِیبدِی.
• مَنَه بُو اِیککِی جِبهَه مُشَخَّص کوُرِینِیشدَه:     الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76) اِیمان اِیگَه لَرِی اَلله یوُلِیدَه جَنگ قِیلَه دِیلَر، کافِر کِیمسَه اِیسَه شَیطان یوُلِیدَه جَنگ قِیلَه دِیلَر.

اَلله تَعالَی نِینگ قوُیِیدَگِی دَستوُرِیگَه اِطاعَت قِیلگَن حالدَه   (وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً) وَ (فَقَاتِلُواْ أَوْلِیَاء الشَّیْطَانِ)، وَ خارِجِی وَ مَحَلِّی جَنگچِی سِکوُلار کافِرلَر تامانِیدَن وُجُودگَه کِیلتِیرِیلگَن کَتتَه هُجُوم وَ “مُنکَر”نِی بَرابَرِیدَه مُناسَبَت بِیلدِیرِیش بوُیِیچَه، اِسلام وَ اِیماننِی اِدَّعا قِیلگَن کِیشِیلَرنِینگ، هَر قَندَی بَهانَه لَرگَه کوُرَه تاماشَه بِین بوُلِیب قَرَب توُرِیشلِیکلَرِی، مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِینِینگ آشکار وَ کوُزگَه کوُرِینگَن صِیفَتلَرِیدَن حِسابلَه نَه دِی، بوُ صِیفَت اِیماننِی اِدَّعا قِیلَه یاتگَن شَخصنِی مُؤمِنلَرنِینگ صَفِیدَن چِیقَه رِیب مُنافِقلَرنِی گوُرُوهِیگَه توُشوُرِیب یوُبارَه دِی.

دَعوَت وَ جِهاد اَهلِی بوُلگَن بِرادَرلَر وَ آپَه – سِینگِیللَر،    «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1] نِینگ هَر اوُچتَه بوُلِیمِیدَه سِکوُلارِیستلَرگَه قَرشِی جِهاد اِیشِیکلَرِی آچِیلدِی؛ مَنَه بُو جِهاد مَیدانِی مُؤمِنلَر بِیلَن اِیماننِی اِدَّعا قِیلَه یاتگَن یالغانچِیلَرنِی صَفِینِی اَجرَه تِیب بِیرَه دِی وَ سِکوُلار کافِرلَر، هَمدَه مُنافِقلَر گوُرُوهِی یوُلگَه قوُیگَن بَرچَه شُبهَه لَر وَ بَقِیر- چَقِیرلَرنِی قَرشِیسِیدَه قوُیِیدَگِی قائِدَه وَ اَصلنِی نَظَرگَه آلِینگلَر، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84) بَس (اِی مُحَمَّد)، اَلله یوُلِیدَه جَنگ قِیلِینگ. ذاتاً سِیز فَقَط اوُزِینگِیز اوُچُون جَوابگَرسِیز. ( دِیمَک، یالغِیز قالسَنگِیز هَم جَنگ قِیلِینگ) وَ مُؤمِنلَرنِی هَم تَرغِیب قِیلِینگ!  شایَد اَلله کافِر بوُلگَن کِیمسَه لَرنِینگ شِددَتِینِی دَفع قِیلسَه، اَلله قُوَّتِی آرتِیق، عَذابِی قَتتِیق ذاتدِیر.

شوُ اَساسگَه کوُرَه:

1. “قوُماندانلِیک وَحدَتِینِی” وَ “دَستوُر وَحدَتِینِی ” حِفظ قِیلِیش اوُچُون بِیزلَرنِینگ بَرچَه جِهادِی فَعالِیَتلَرِیمِیز دارُ الاِسلامنِینگ واحِد قوُماندانلِیگِینِی بَیراغِی آستِیدَه عَمَلگَه آشِیرِیلَه دِی.
2. اِضطِرار وَ ضَرُورَت حالَتِیدَه وَ شَرعِی دِفاع قِیلِیشنِی اوُزِیگَه خاص اوُرِینلَرِیدَه، تَعرِیف قِیلِینگَن خاص شَرائِطلَردَه، دارُ الاِسلام اوُزِینِینگ اَهالِیسِی اوُرتَه سِیدَه تَقسِیملَب بِیرگَن شَرائِطدَه، خارِجِی باسقِینچِی کافِرلَرگَه وَ سِکوُلار اَحزابلَرگَه وَ بُو “جِبهَه دَه” مَوجُود قوُراللَنگَن مُرتَدلَرگَه قَرشِی هَر قَندَی صَطحدَگِی عَمَلِیاتلَر، “اَبُو بَصِیر کوُردِی رَضِیَ الله عَنهُ نِی” سُنَّتِی حَسَنَه سِیگَه اَساسلَنگَن حالدَه عَمَلگَه آشِیرِیلَه دِی.

مَنَه بُو فَرضِی عَیننِی” بَجَه رِیش بوُیِیچَه هِیچ کِیمنِی فَتواسِیگَه اِیختِیاج یوُق، قَیِیردَه بوُلسَه هَم اَمِیرِکَه لِیکنِی یا  صِیهیُونِستنِی یاکِی اوُلَرگَه شِیرِیک بوُلگَن لَرنِی یا سِکوُلار اَحزابلَرنِی یاکِی خارِجِی باسقِینچِی کافِرلَرگَه هَمراه بوُلگَن اِیچکِی قوُراللَنگَن مُرتَدلَرنِی کوُرسَنگِیز، اوُلَرگَه “یَککَه بوُرِیلَرنِی کوُرِینِیشِیدَگِی اِستِشهادِیَه عَمَلِیاتِی” صَطحِیدَه بوُلسَه هَم حَملَه قِیلِینگلَر.

شُو نَرسَه نِی هَرگِیز اوُنوُتمَنگلَرکِی، ” بِیزلَر اوُزِیمِیز اوُچُون جِهاد قِیلَه مِیز”، شوُندَی بوُلگَچ شَیطان وَ اوُنِی یارانلَرِی مَنَه بُو “فَرضِ عَین”نِی بَجَه رِیش پَیتِیدَه سِیزلَرنِی اِیمانِینگِیزگَه، جِهادِی اِیرادَنگِیزگَه شَک وَ شُبهَه تَشلَه مَه سِین.   

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

اَلسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ الله و براکته

اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی

یَکشَنبَه 10 اِسفَند 1404 شَمسِی، 12 رَمَضان 1447 قَمَرِی. 

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ / با مشرکان (= سکولاریستها = احزاب) جهاد کنید به وسیله ی اموالتان و جان ها و زبان هایتان

در جنگ تحمیلی رمضان1447ق/1404ش «جبهه» ی کفار محارب سکولار و اشغالگر آمریکائی – صهیونی و مرتدین سکولار داخلی بر علیه دارالاسلام ایران، در «جبهه» ی دارالاسلام ایران ایستاده ایم

(باز نشر)

بسم الله و الحمد لله      

اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

الله تعالی می فرماید: إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)، خطاب به تمام مومنین «اهل سنت و اهل جماعت»ی که دوست دارند الله آنها را دوست داشته باشد اعلام می شود:

هم اکنون که کفار سکولار و محارب آمریکائی «سرافعی»، به همراه کفار محارب سکولار و جنایتکار صهیونیستی و شرکای سکولار غربی آنها و مرتدین سکولار داخلی به دارالاسلام ایران یورش آورده اند، بر اساس «اجماع» تمام مومنین در طول قرون گذشته و حال مبنی بر «فرض عین» شدن جهاد در حمایت از دارالاسلام در برابر کفار محارب و اشغالگر خارجی، «جبهه ی جهانی اسلامی بر ضد سکولاریسم» به همراه «القاعدة الجهاد(بنیان جهاد) ضد سکولاریسم» و تمام هم مسیران منهجی سید قطب و الشیخ اسامه بن لادن (تقبلهما الله) و علامه کریکار (فک الله اسره) و سایر هم مسیران منهج صحیح اهل سنت و جماعت، جهاد مالی، جانی و زبانی خود را در جبهه ی دارالاسلام ایران بر علیه جبهه ی کفار سکولارِ محارب و اشغالگر خارجی و مرتدین سکولارِ داخلی تعریف می کنیم.

مومنین به صورت عام، و اهل دعوت و جهاد به صورت خاص باید بدانند:

• همچنانکه الله تعالی امر می کند: وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36) با همه سکولاریستها(ی محارب) بجنگید همان گونه که آنان همه شان با شما می‌جنگند، و بدانید که الله با پرهیزگاران است.‏
• و هم اکنون که دو جبهه ی مشخصِ جبهه ی «کفر»، به پرچمداری کفار سکولار(مشرک)، و جبهه ی«اسلام»، به پرچمداری دارالاسلام ایران در برابر هم قرار گرفته اند
• و در این دو جبهه ی کاملاً مشخص: الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76) کسانی که ایمان آورده‌اند، در راه الله می‌جنگند، و کسانی که کفرپیشه‌اند، در راه طاغوت می‌جنگند

 در اطاعت از این دستور صریح و آشکار الله و «اجماع» امت اسلامی، و در واکنش شرعی نشان دادنِ در برابر این تهاجم و «منکرِ» بزرگِ تولید شده توسط کفار سکولارِ محاربِ خارجی و داخلی، در میان مدعیان اسلام و ایمان، تماشاچی و نظاره گر شدن به هر بهانه ای، ویژگی و صفت بارز و آشکار دارودسته ی منافقین و سکولار زده هاست که شخص مدعی ایمان را از صف مومنین خارج کرده و وارد گروه منافقین می کند.

برادران و خواهران اهل دعوت و جهاد، درهای جهاد با سکولاریستها در هر سه بخش «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1] باز شده است؛ در این میدان جهاد که صفِ مومنین و دروغگویانِ مدعیِ ایمان را مشخص می کند، و در برابر تمام شبهات و غوغاسلاری کفار سکولار و گروه منافقین، این قاعده و اصل را در نظر بگیرید که الله تعالی می فرماید: فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84) در راه الله بجنگ (حتی اگر هم تنها باشی) تو جز مسؤول (اعمال) خود نیستی. و مؤمنان را (هم به جنگ دعوت و) تشویق و تحریک کن، تا این که الله قدرت‌کافران را باز گیرد و قدرت الله بیشتر و مجازات او سخت‌تر است .‏

بر این اساس:

1. جهت حفظ «وحدت فرماندهی» و «وحدت دستور»، تمام فعالیتهای جهادی ما زیر پرچم واحد فرماندهان دارالاسلام صورت می گیرد
2. در حالت ضرورت و اضطرار، و در موقعیتهای خاص دفاع مشروع با شرایط تعریف شده و خاص آن، و به میزان قدرتی که دارالاسلام در این شرایط بین شهروندان خود توزیع کرده است، عملیات در هر سطحی بر علیه کفار محارب اشغالگر خارجی و احزاب سکولار و مرتد مسلح موجود در این «جبهه»، بر اساس سنت حسنه ی «ابوبصیر الکُردی رضی الله عنه» صورت می گیرد.

در انجام این «فرض عین»، نیازی به فتوای هیچ بنده ای نیست، هر جا آمریکائی ها و صهیونیستها و شرکای آنها و احزاب سکولار و مرتد مسلح داخلی همسوِ با این کفارِ محاربِ سکولار و اشغالگر خارجی را دیدید، آنها را تا سطح «عملیات استشهادی گرگهای تنها» مورد حمله قرار دهید.

هرگز فراموش نکنید که «ما برای خودمان جهاد می کنیم»، پس اجازه ندهید شیطان و یارانش، در انجام این «فرض عین»، در ایمان و اراده ی جهادی شما شک و تردیدی به وجود بیاورند.

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

برادرتان: ابوحمزه المهاجر هورامی

یک شنبه 10 اسفند 1404ش/ 12 رمضان1447ق

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ / با مشرکان (= سکولاریستها = احزاب) جهاد کنید به وسیله ی اموالتان و جان ها و زبان هایتان

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(97- қисм)  

“Уч абзордан ажралганлар”нинг мана бу якка холдаги харакатлари ва кўр- кўрона терорлари ва никоя ниятига кўра қилинадиган бомба ўрнатишлар, мана бу уч манбаъдан содир қилинмайди ва улар умумий сафарбарлик заминасидан хам махрумдурлар, уларни қилган ишларини қабул қилиб бўлмайди, чунки аввало уни фойдаси мана бу уч манбаъга етиб келмайди ва мусулмонларнинг олдинга сари қилган харакатларини кучайтирмайди ва уларга куч-қувват бермайди. Иккинчидан эса энг яхши холатда хозирги даврдаги  жохилиятнинг ўрнига  бошқа бир жохилиятни келишига ва хозирги тоғутнинг ўрнига бошқа бир тоғутни қўйилишига боис бўлади, аксар холатда олдинги тоғутлардан кўра баттарроқ бўлади ва бўлган, учинчидан эса мусулмонларга иймонни таълим берилишини ва мусулмонларнинг манхажга оид билимларини ролини арзимас,ахамиятсиз қилиб кўрсатади ва мусулмонларни қудратсиз,заиф қилиб кўрсатади, улар амалда мусулмонларга қуйидагича қилиб тушунтиришади, гох-гохида бир марта пайдо бўладиган қахрамонлик кўрсатиб уларни душманларини шарридан нажот берадиган қасоскорни умид билан кутишлари  керак.

Аммо муваххид шўродан ё исломий бадал хукуматдан ёки нубувват манхажига асосланган исломий хукуматдан жудо бўлган хиссиётга берилган амалиётларнинг чанг-тўзони хамиша босилади, тоғут хукуматларнинг мудирларини,маъмурларини ва босқинчи секуляристларни қўрқуви, вахимаси хам йўқолади, ўлдирилган маъмур ё харбийни ўрнига бошқаси қўйилади,хаёт худди олдингидек ўзини харакатини давом эттиради ва хукуматни сиёсатлари хам янада кўпроқ эхтиёт ва кўпроқ тайёргарликлар билан ўзини ишини давом эттиради. Буларни муқобилида полициянинг сиқуви ва босими янада кўпаяди ва улар мусулмонларнинг устида ўзларини режаларини зўравонроқ ва бепарвороқ кўринишда амалга оширишади. Буни натижасида эса мусулмонларнинг  ўртасидаги  алангали умидларни ва ўткинчи хиссиётли хаяжонларни ўрнини кўнгил совуши, умидсизлик эгаллайди. Мана бу “уч абзордан ажралганлар”нинг  бундай маст холда қилган харакатларининг  зиёнли натижаларидан бири хисобланади.

Бу ерда жуда кўпчилик учун қуйидаги саволлар туғилиши мумкин, агар тоғут хукуматлар шунчалик кучли бостирувчи абзорга эга  бўлишса ва “уч абзордан ажралганлар”нинг харакатлари хам умум халқ ва вахдат,шариат тарафдори бўлган мужохидлар харакати учун манфий натижаларни келтириб чиқарса, ўртада мусулмонларнинг истакларини рўёбга чиқариш ва мавжуд вазиятни ўзгартириш масаласи нима бўлади? Айтиб ўтилган холатда асосий ўзгаришлар вужудга келиши мумкинми? Ха, албатта мавжуд.

Бизларни ихтиёримизда “уч абзор”нинг энг кучлиси ва қийматлиси бор. Хулафойи рошидин ўртадан кўтарилгач ва ундан кейинги икки асргача бу нарсани бизларнинг буюк кишиларимиз билишган ва унга амал қилишган, булар бизларнинг онгли,мақсадли харакатларимизни танхо абзори хисобланади ва уни хеч қандай шаръий бадали йўқ ва ундан бошқа бадални қидиришни хам кераги йўқ, бизлар нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил қилиш ё вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш сари харакат қиляпмиз деб иддао қилишни хам кераги  йўқ. Мана бу “уч абзордан” фойдаланмаган ва айтиб ўтилган иддаоларни қилган кишилар ё мунофиқлар,хоин ва жинояткор секулярзадалар тўдасидан ёки дармон қилиниб йўллашга эхтиёжи бўлган жохил ва саргардон биродарлардан бири саналади.

Бизлар секуляр кофирлар ва ташқи босқинчилар, махаллий муртадларга қарши қурол ишлатишни ва кескинликни номақбул, хуник деб биладиган, буни қарама-қаршисида эса мужохидларга қарши қилинадиган хар қандай харбий зўравонликларни химоя қилиб хамкорлик қиладиган ва амалда дин ва шариат душманларини ёнида турган ихвонул муфлисин  ( ихвонул муслиминни адашган шохаси) каби ўзини маданиятли, ахлоқли деб хисоблайдиганларни беъмани, бекорчи гапларига хамиша қарши бўлганмиз. Мунофиқ ва секулярзадалар,риёкорлар,дин ва одамларни тижоратчилари нимани хохлашса шуни гапиришсин, қўйиб беринглар, шубхасиз жуда кўп ўринларда жаррохлик амали хаётни қайтириш учун энг зарурий,мухим ва нозик  мархала хисобланади, мусбат қасос олиш туйғуси хам адолатни ва инкор қилиб бўлмайдиган хақни барпо қилиш учун ички абзорлардан биридур.

Қасос мўъмин киши мана бу дунёда бўлиб ўтаётган нарсаларга бепарво эмаслигини кўрсатади ва худди шу туйғу рухияни кучли бўлишига,умидини қувватланишига сабаб бўлади.  Мана бу  қадр- қийматли “уч канал”ни ва бу “уч абзорни” вазифаси мўъминлардаги қасос олиш оловини ўчирмаслик,балки уни янада шўълалантириш ва чуқурлаштиришдан иборат, бу қасос оловини аллохни шариатидаги қонунларнинг йўлланмасига кўра барча адолатсизликларни,тоғутларни,зулмларнинг манбаъсини нобуд қилиш йўлига хидоят қилади ва бошқаради.

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(97- قیسم)

“اوُچ اَبزاردَن اَجرَلگنلَر”نِینگ مَنَه بُو یَککَه حالدَگِی حَرَکَتلَرِی وَ کوُر- کوُرانَه تِیرارلَرِی وَ نِکایَه نِیَتِیگه کوُرَه قِیلِینَه دِیگن بامبَه اوُرنَه تِیشلَر، مَنَه بُو اوُچ مَنبَعدَن صادِر قِیلِینمَیدِی وَ اوُلَر عُموُمِی سَفَربَرلِیک زَمِینَه سِیدَن هَم مَحرُومدوُرلَر، اوُلَرنِی قِیلگن اِیشلَرِینِی قَبوُل قِیلِیب بوُلمَیدِی، چوُنکِی اَوَّلا اوُنِی فایدَه سِی مَنَه بُو اوُچ مَنبَعگه یِیتِیب کِیلمَیدِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ آلدِینگه سَرِی قِیلگن حَرَکَتلَرِینِی کوُچَیتِیرمَیدِی وَ اوُلَرگه کوُچ – قُوَّت بِیرمَیدِی. اِیککِینچِیدَن اِیسَه اِینگ یَحشِی حالَتدَه حاضِرگِی دَوردَگِی جاهِلِیَتنِینگ اوُرنِیگه باشقَه بِیر جاهِلِیَتنِی کِیلِیشِیگه وَ حاضِرگِی طاغوُتنِینگ اوُرنِیگه باشقَه بِیر طاغوُتنِی قوُیِیلِیشِیگه باعِث بوُلَه دِی، اَکثَر حالَتدَه آلدِینگِی طاغوُتلَردَن کوُرَه بَتتَرراق بوُلَه دِی وَ بوُلگن، اوُچِینچِیدَن اِیسَه مُسُلمانلَرگه اِیماننِی تَعلِیم بِیرِیلِیشِینِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ مَنهَجگه آئِد بِیلِیملَرِینِی رالِینِی اَرزِیمَس، اَهَمِیَتسِیز قِیلِیب کوُرسَه تَه دِی وَ مُسُلمانلَرنِی قُدرَتسِیز، ضَعِیف قِیلِیب کوُرسَه تَه دِی، اوُلَر عَمَلدَه مُسُلمانلَرگه قوُیِیدَگِیچَه قِیلِیب توُشوُنتِیرِیشَه دِی، گاه – گاهِیدَه بِیر مَرتَه پَیدا بوُلَه دِیگن قَهرَمانلِیک کوُرسَه تِیب اوُلَرنِی دُشمَنلَرِینِی شَررِیدَن نَجات بِیرَه دِیگن قَصاصکارنِی اوُمِید بِیلَن کوُتِیشلَرِی کِیرَک. 

اَمّا مُوَحِّد شوُرادَن یا اِسلامِی بَدَل حُکوُمَتدَن یاکِی نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتدَن جوُدا بوُلگن حِسّایاتگه بِیرِیلگن عَمَلِیاتلَرنِینگ چَنگ – توُزانِی هَمِیشَه باسِیلَه دِی، طاغوُت حُکوُمَتلَرنِینگ مُدِیرلَرِینِی،مَعمُورلَرِینِی وَ باسقِینچِی سِکوُلارِیستلَرنِی قوُرقوُوِی، وَهِیمَه سِی هَم یوُقالَه دِی، اوُلدِیرِیلگن مَعمُور یا حَربِینِی اوُرنِیگه باشقَه سِی قوُیِیلَه دِی، حَیات حوُددِی آلدِینگِیدِیک اوُزِینِی حَرَکَتِینِی دَوام اِیتتِیرَه دِی وَ حُکوُمَتنِی سِیاسَتلَرِی هَم یَنَدَه کوُپراق اِیختِیاط  وَ کوُپراق تَیّارگرلِیکلَر بِیلَن اوُزِینِی اِیشِینِی دَوام اِیتتِیرَه دِی.

بوُلَرنِی مُقابِیلِیدَه پالِیسِیَه نِینگ سِیقوُوِی وَ باسِیمِی یَنَدَه کوُپَه یَه دِی وَ اوُلَر مُسُلمانلَرنِینگ اوُستِیدَه اوُزلَرِینِی رِیجَه لَرِینِی زُورَوانراق وَ بِیپَرواراق کوُرِینِیشدَه عَمَلگه آشِیرِیشَه دِی. بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه اِیسَه مُسُلمانلَرنِینگ اوُرتَه سِیدَگِی اَلَنگه لِی اوُمِیدلَرنِی وَ اوُتکِینچِی حِسِّیاتلِی هَیَجانلَرنِی اوُرنِینِی کوُنگِیل ساوُوشِی، اوُمِیدسِیزلِیک اِیگللَیدِی.

مَنَه بُو “اوُچ اَبزاردَن اَجرَلنگنلَر”نِینگ بوُندَی مَست حالدَه قِیلگن حَرَکَتلَرِینِینگ زِیانلِی نَتِیجَه لَرِیدَن بِیرِی حِسابلَه نَه دِی.

بُو یِیردَه جوُدَه کوُپچِیلِیک اوُچُون قوُیِیدَگِی سَواللَر توُغِیلِیشِی موُمکِین، اَگر طاغوُت حُکوُمَتلَر شوُنچَه لِیک کوُچلِی باستِیرُوچِی اَبزارگه اِیگه بوُلِیشسَه وَ “اوُچ اَبزاردَن اَجرَلگنلَر”نِینگ حَرَکَتلَرِی هَم عُمُوم حَلق وَ وَحدَت، شَریِعَت طَرَفدار بوُلگن مُجاهِدلَر حَرَکَتِی اوُچُون مَنفِی نَتِیجَه لَرنِی کِیلتِیرِیب چِیقَرسَه، اوُرتَه دَه مُسُلمانلَرنِینگ اِیستَکلَرِینِی روُیابگه چِیقَه رِیش وَ مَوجُود وَضِیعیَتنِی اوُزگرتِیرِیش مَسَلَه سِی نِیمَه بوُلَه دِی؟ اَیتِیب اوُتِیلگن حالَتدَه اَساسِی اوُزگه رِیشلَر وُجُودگه کِیلِیشِی موُمکِینمِی؟ حَه، اَلبَتَّه مَوجُود.

بِیزلَرنِینگ اِیختِیارِیمِیزدَه “اوُچ اَبزار”نِینگ اِینگ کوُچلِیسِی وَ قِیمَتلِیسِی بار. خُلَفایِی راشِیدِین اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلگچ وَ اوُندَن کِییِینگِی اِیککِی عَصرگه چَه بوُ نَرسَه نِی بِیزلَرنِینگ بوُیُوک کِیشِیلَرِیمِیز بِیلِیشگن وَ اوُنگه عَمَل قِیلِیشگن، بوُلَر بِیزلَرنِینگ آنگلِی، مَقصَدلِی حَرَکَتلَرِیمِیزنِی تَنها اَبزارِی حِسابلَه نَه دِی وَ اوُنِی هِیچ قَندَی شَرعِی بَدَلِی یوُق وَ اوُندَن باشقَه بَدَلنِی قِیدِیرِیشنِی هَم کِیرَگِی یوُق، بِیزلَر نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِیش یا واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلِیش سَرِی حَرَکَت قِیلیَپمِیز دِیب اِدَّعا قِیلِیشنِی هَم کِیرَگِی یوُق. مَنَه بُو ” اوُچ اَبزاردَن” فایدَه لَنمَه گن وَ اَیتِیب اوُتِیلگن اِدَّعالَرنِی قِیلگن کِیشِیلَر یا مُنافِقلَر، خائِن وَ جِنایَتکار سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِیدَن یاکِی دَرمان قِیلِینِیب یوُللَشگه اِیختِیاجِی بوُلگن جاهِل وَ سَرگردان بِرادَرلَردَن بِیرِی سَنَلَه دِی.

بِیزلَر سِکوُلار کافِرلَر وَ تَشقِی باسقِینچِیلَر، مَحَلِّی مُرتَدلَرگه قَرشِی قوُرال اِیشلَه تِیشنِی وَ کِیسکِینلِیکنِی نامَقبُول، حوُنِیک دِیب بِیلَه دِیگن، بوُنِی قَرَمَه – قَرشِیسِیدَه اِیسَه مُجاهِدلَرگه قَرشِی قِیلِینَه دِیگن هَر قَندَی حَربِی زُورُوانلِیکلَرنِی حِمایَه قِیلِیب هَمکارلِیک قِیلَه دِیگن وَ عَمَلدَه دِین وَ شَرِیعَت دُشمَنلَرِینِی یانِیدَه توُرگن اِخوانُ المُفلِیسِین ( اِخوانُ المَسلِیمِیننِی اَدَشگن شاهَه سِی) کَبِی اوُزِینِی مَدَنِیَتلِی، اَخلاقلِی دِیب حِسابلَیدِیگنلَرنِی بِیمَعنِی، بِیکارچِی گپلَرِیگه هَمِیشَه قَرشِی بوُلگنمِیز. مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَر،رِیاکارلَر، دِین وَ آدَملَرنِی تِجارَتچِیلَرِی نِیمَه هاحلَشسَه شوُنِی گپِیرِیشسِین، قوُیِیب بِیرِینگلَر،شُبهَه سِیز جوُدَه کوُپ اوُرِینلَردَه جَرّاحلِیک عَمَلِی حَیاتنِی قَیتَه رِیش اوُچُون اِینگ ضَرُورِی، مُهِم وَ نازِیک مَرحَلَه حِسابلَه نَه دِی، مُثبَت قَصاص آلِیش توُیغوُسِی هَم عَدالَتنِی وَ اِنکار قِیلِیب بوُلمَیدِیگن حَقنِی بَرپا قِیلِیش اوُچُون اِیچکِی اَبزارلَردَن بِیرِیدوُر.

  قَصاص مُؤمِن کِیشِی مَنَه بُو دُنیادَه بوُلِیب اوُتَه یاتگن نَرسَه لَرگه بِیپَروا اِیمَسلِیگِینِی کوُرسَه تَه دِی وَ حوُددِی شُو توُیغُو رُوحِیَه نِی کوُچلِی بوُلِیشِیگه، اوُمِیدِینِی قُوَّتلَه نِیشِیگه سَبَب بوُلَه دِی. مَنَه بوُ قَدَر- قِیمَتلِی “اوُچ کَنَل”نِی وَ بُو “اوُچ اَبزارنِی” وَظِیفَه سِی مُؤمِندَگِی قَصاص آلِیش آلاوِینِی اوُچِیرمَسلِیک،بَلکِی اوُنِی یَنَدَه شُعلَه لَنتِیرِیش وَ چوُقوُرلَشتِیرِیشدَن عِبارَت، بُو قَصاص آلاوِینِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِینگ یوُللَنمَه سِیگه کوُرَه بَرچَه عَدالَتسِیزلِیکلَرنِی، طاغوُتلَرنِی،ظالِملَرنِینگ مَنبَعسِینِی نابوُد قِیلِیش یوُلِیگه هِدایَت قِیلَه دِی وَ باشقَه رَه دِی.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(97- قسمت)

 این اقدامات فردی «منفردین از سه ابزار» و ترورهای کور و بمب گذاری هایی که به نیت نکایه انجام می شوند اما از این سه منبع صادر نمی شوند، و از زمینه های بسیج عمومی هم محرومند، نمی توانند قابل قبول باشند، چون اولا سودش به این سه منبع بر نمی گردد تا باعث تقویت حرکت به جلو مسلمین بشود و به آن انرژی بدهد، و ثانیا در بهترین حالت به جایگزین شدن یک جاهلیت به جای جاهلیت فعلی و جایگزین شدن یک طاغوت دیگربه جای طاغوت فعلی منجر می شود که اکثرا از طاغوت قبلی هم بدتر بوده و هست، و ثالثا اهمیت آموزش ایمان به مسلمین و نقش آگاهی های منهجی مسلمین را ناچیز و بی اهمیت نشان می دهد، و مسلمین را  بی قدرت و ضعیف نشان می دهد و عملا به مسلمین می فهماند که چشم امید شان به یک انتقام جو و نجات دهنده ای باشد که مثل قهرمان هر چند وقت یک بار ظاهر می شود و آنان را از شر دشمناشان نجات می دهد.

  اما همیشه گرد و غبار ناشی از عملیاتهای احساسی جدای از شورای موحد یا حکومت بدیل اسلامی یا حکومت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ فرو می نشیند، ترس و واهمه ی مدیران و مامورین حکومتهای طاغوتی و سکولاریستهای اشغالگر هم از بین می رود، مامور و نظامی مقتول جایگزین می شود، زندگی کما فی السابق به حرکت خودش ادامه می دهد و سیاستهای حکومتی هم با احتیاط بیشتر و آمادگیهای بیشتر دوباره بر می گردد. در مقابل، اختناق و فشار امنیتی و پلیسی افزایش پیدا می کند و با ابعادی خشن تر و بی پرواتر به پیاده کردن نقشه های خودشان بر مسلمین دامن می زنند. سرانجام به جای امیدهای آتشین و هیجانات زودگذر و احساساتی، دل سردی و نا امیدی عمومی در میان مسلمین ظاهر می شود و این یکی از نتایج زیانبار این گونه حرکات مستانه ی «منفردین از سه ابزار»است.

 در اینجا ممکن است هنوز برا ی عده ای  این سوال پیش بیاید که اگر حکومت طاغوتها دارای ابزار سرکوب قوی است و اقدامات «منفردین از سه ابزار» هم چنان نتایج منفی برای عموم و جریان مجاهدین شریعت گرای وحدت گرا  به بار می آورد، پس در این صورت برآورده شدن خواسته های مسلمین و عوض شدن وضع موجود چه می شود؟ آیا با چنین توصیفی احتمال تغییرات بنیادین وجود دارد؟ بله؛ به طور قطع وجود دارد.

ما حداقل یکی از «سه ابزار» قوی و ارزشمند را در اختیار داریم. این را بزرگان ما پس از ازبین رفتن خلافت راشده تا یکی دو قرن گذشته می دانستند و به آن عمل کردند، اینها تنها ابزارهای حرکت آگاهانه و هدفمند ما هستند و هیچ بدیل شرعی ندارند و نباید دنبال بدیل دیگری گشت و باز ادعا نمود ما به سمت و سوی تشکیل حکومت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ و تشکیل امت واحده و جماعت واحده در حرکت هستیم . کسی که از این «سه ابزار» استفاده نکند و چنین ادعایی داشته باشند یا یکی ازمنافقین و سکولار زده های خائن و جنایتکار است یا یک برادر جاهل و سرگردانی است که باید درمان و راهنمائی بشود.

ما همیشه در برابر مهملات یاوه سرایان به اصطلاح اخلاقی و به اصطلاح متمدنی، چون اخوان المفلسین (شاخه ی انحرافی اخوان المسلمین)که غیر قابل قبول بودن شدت عمل و به کار گیری اسلحه در برابر کفار سکولار و اشغالگر خارجی و مرتدین محلی را به کلی زشت می دانند و در برابر ، از هر گونه خشونت نظامی در برابر مجاهدین حمایت و همکاری می کنند و عملاً در خدمت دشمنان دین و قانون شریعت قرار گرفته اند ایستاده ایم . بگذار منافقین و سکولار زده ها و ریاکاران و تاجران دین و مردم هر چه می خواهند بگویند، بدون تردید در بسیاری موارد عمل جراحی مرحله ای حیاتی و حساس برای برگرداندن زندگی است، و حس انتقام جویی مثبت هم یکی از ابزارهای درونی برپایی عدالت و حقی انکار ناپذیراست .

انتقام نشان دهنده ی این است که مومن در باره ی آنچه که در این دنیا می گذرد بی تفاوت نیست و همین احساس موجب تقویت روحیه و موجب تقویت امیدش می شود. وظیفه ی  این «سه کانال» و این «سه ابزار» ارزشمند این است که نه تنها آتش انتقام جویی مومنین را خاموش نکنند بلکه آن راهرچه بیشتر شعله ور تر و عمیق تر نگه دارند، و این آتش انتقام را با راهنمایی قانون شریعت الله در مسیر نابودی منبع واقعی کلیه ی بی عدالتی ها، طاغوتها و ظلمها  هدایت و مدیریت کنند .

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(42- қисмат)

Агар дар жомеъа хам касониро дидамки мисли мунофиқин ва секулярзадахо аз чанин олоти мусиқий дар таронахойишон истефода мекунанд ва ба онхо гуш медиханд чи бояд кард? Хамон кориро мекунемки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва асхобиш чун ибни Умар розиаллоху анху карданд:

Нофеъ розиаллоху анху мегуяд: ибни Умар садойи намешанид пас ангуштонишро дар гушиш дохил мекард ва рохишро каж кард ва ба ман гуфт: эй Нофеъ оё садойи онро мешнави? Гуфтам: на! Пас ангуштонишро берун овард ва гуфт: ман ба хамрохи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам будам пас садойи ба монанди ин шанид ва хамин корро анжом дод

« ﺭَﺍَﯾْﺖُ ﺭﺳﻮﻝَ ﺍﻟﻠﻪِ ﯾَﺴْﻤَﻊُ ﺯَﻣﺎﺭَﺓَ ﺭﺍﻉٍ ﻓَﺼَﻨَﻊَ ﻣِﺜْﻞَ ﻫﺬﺍ»[1]

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламро дидамки садойи нейи чўпониро шанид ва ингуна амал кард.

Ин ривоят ба сирохат баён мекунадки истефода аз ин абзорхо ба даражайи тахрим нарасида, чун агар харом буд қатъан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба жой ангушт дар гуш кардан хукми таваққуфи онро содир мекард, ва ижозайи задан ва шанидани онро ба каси намедод, ва барои тағйири ин мункар дастуроти лозимро содир мекард, ибни Умар розиаллоху анхумо хам бо он тундийки дар баробари мухаррамот дошт агар медонист ин харом аст ижоза намедод Нофеъ онро бишнавад. Ин вокунишхо далил бар ин астки ин абзорхо ба хадди тахрим нарасиданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз хийли аз лағвхо ва лахвхо дури карданд аммо онро бар дигарон тахрим накарда аст, хатто аз хийли аз мубоххо хам дурий карданд. Ин ду моврид бояд ба диққат ба онхо таважжух бишавад то шахс дар мовриди суннат ва сийрайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дучори иштибох нашавад. Дар ин сурат ончи мухим аст ин аст: замоники хукми чизи аз холати тахрим хориж мешавад дигар вориди соири даражоти хукми ғейри аз тахрим қарор мегирад.

Шумо хамки мўътақиди ба нодуруст будани садойи олоти мусиқий хастид хамин кори росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва ибни Умарро анжом бидихид, муборизайи манфий. Бале муборизайи манфий, бештар аз ин ғулув ва зиёда равий мешавад.

Сифати инсонхойи оқил дар бархурд бо ин гурухики ин корхоро пешайи худишон карданд ин астки:

وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا.( فرقان/72) 

Ва хенгомики корхойи ёва ва суханони пучиро бибинанд ва бишнаванд, ва аз кинори лағв ва бехудагий убур кунанд, бузургворона мегузоранд. Бузургворий ва каромат дар ингуна маворид яъни хамон бархурдики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва ибни Умар карданд на зиёда равий ва иттикоъ ба хушунат ва косайи доғтар аз ош шуданки зулм ва халофи шаръийи аст бадтар аз кори ахли лағв.

Албатта аз миёни олоти мусиқий танхо дуф задан дар аходис истисноъий шуда аст. Росули худо саллаллоху алайхи васаллам фармуда аст:

: فَصْلُ مَا بَيْنَ الْحَرَامِ وَالْحَلَالِ الدُّفُّ وَالصَّوْتُ

“ хадди фосила бейни халол ва харом : навохтани даф ва садо аст…. садо яъни тарона ё гуроний хондан ва дуф задан хам тибқи ривоят:

: أَعْلِنُوا هَذَا النِّكَاحَ، وَاجْعَلُوهُ فِي الْمَسَاجِدِ، وَاضْرِبُوا عَلَيْهِ بِالدُّفُوفِ »

Мухтасси зан ё мард эълон хам нашуда аст.

“ аз Молик суъол шуд каси ба сониъий ( атъоми мисли валимайи арусий) даъват мешавад, дар онжо лахв ва лаъби вужуд дорад. Оё жоиз аст биравад ё на? Молик дар посух гуфта аст: агар андак бошад, мисли даф ва табилки  хонумхо бо он бози мекунад ба назари ман ишколи надорад[2]

(идома дорад…….)

---

[1] امام احمد،صحیح أبی داوود 4116  و ابن ماجه

[2]«و سئل مالک عن الرجل یدعى إلى الصنیع فیجد فیه اللعب أیدخل؟ قال: إن کان الشیء الخفیف مثل الدف و الکبر الذی یلعب به النساء فما أرى بأسا.» (أبو الولید محمد بن أحمد بن رشد القرطبی (المتوفى: ۵۲۰هـ)، البیان و التحصیل و الشرح و التوجیه و التعلیل لمسائل المستخرجه، حققه: محمد حجی و آخرون، ج ۴، ص ۴۳۱)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(41- қисмат)

• Аз имоми Шофеъий рохимахуллох дар мовриди мусиқий суъол шуд, посух дод: “ аввалин касоники онро ( дар ин уммат) ба рох андохтанд занодиқа буданд то мардумро аз намоз ва ёди худо ( ба лахв ва лаъаб ) машғул доранд” (занодиқа хам исми дигари мунофиқин ва секулярзадахост[1])

Хамчунин имоми Шофеъий хам дар китоби “ адабул қазоъ “ гуфта аст: мусиқий макрух буда ва шубхайи ботили дорад ва хар каси ба он мубтало бошад сафих шуда ва шаходатиш рад мешавад. Яъни хамон хукми фосиқро дорад. Қуртубий дар тафсириш аз Абул Фараж нақл мекунадки : қаффол аз ёрони мазхаби мо ( Шофеъий) мегуяд шаходати овозхўн ва раққос пазирофта нест аммо иддайи аз пейравони имоми Шофеъий мусиқийро озод кардандки бештар тахти таъсири дидгохи ибни Хазм андалусийи зохирий мазхаб ва сипас тасаввуф буданд.

Дар мовриди мовқифи мазхаби имоми Ахмад рохимахуллох фарзанди ишон Абдуллох бин Ахмад мегуяд: дар мовриди мусиқий аз падарам пурсидам, дар жавоб гуфт :” мусиқий нифоқро дар қалб меруёнад, ва ман онро хуш намедорам” сипас қовли Моликро бозгу кардки: “ ин корхоро назди мо фосиқон анжом медиханд” [2]  (яъни ишон хам ин корро мухтасси мунофиқин ва секулярзадахо медонанд)

Дар ин сурат аимматул арбаъа дар нопасанд донистани истефода аз тамоми олотил муозифа ( ё ба қовли имрузийхо мусиқий)  [3]  муттафиқ хастанд ва хар  касики ба забони еки аз онхо бибандадки истефода аз мусиқийро мубох дониста бидуни шак ба аимматул арбаъа дуруғ баста аст.

Ибни Таймия мегуяд: “ хар чохор мазхаб тамоми олот ва абзори мусиқийро харом донистанд…… ва хеч ек аз атбоъи мазохиби арбаъа дар мовриди ин ихтилофи надоранд” ва мусиқий машруби дарун аст ва таъсирики дар дарун ва рух ва равони инсон мегузорад, бузургтар аз таъсири астки хамр мегузорад. Замоники бо мусиқий маст шуданд ширк дар онхо хал мешавад, ва героиш ба фавохиш ва зулм пейдо мекунанд, пас 1- ширк мекунанд ва 2- нафсироки аллох харом донистаро мекушанд ва 3- зино мекунанд; ва ин се моврид дар касоники ахли гуш додан ба мусиқий хастанд бисёр вужуд дорад[4].

Ибни Таймия дубора мегуяд: барои хамин касони хастандки ба он мўътод шуданд то жойики ба шанидани қуръон муштоқ нестанд, ва аз гуш додан ба он хушхол намешаванд, ва он таъсирироки дар шанидани мусиқий меёбанд дар гуш фарододан ба қуръон намебинанд, балки агар ба қуръон гуш диханд бо қалби машғул ва ғейри хозир ва бо забони машғул ба суханони дигар онро мешнаванд аммо хаминки новбат ба мусиқий бирасад садойишон пойин меояд ва аз харакат меофтанд ва қалбишон хозир мешавад! [5]

Абу Амр бин Салох ва ибни Қоййим дар мовриди мамнуъ будани соз ва овоз ( бо хам) иттифоқи уламойи исломийро баён карданд. Иллати инхамма сахтгири хам мухофизат аз иймони муслимин ва жиловгирий кардан аз олуда шудан ва бемор шудани қалб, ва рушди тадрижийи берахмий дар қалб, ва дур шудан аз дарки мафохими қуръон ва қонуни шариати аллох ва мўътод шудан ба мусиқий аст.

Холо ин мўътодон ба мусиқийки ахли ин кор шуданд, мо ба онхо мегуем: касони хастандки вақти худишонро хадар медиханд ва ба лағв дилбаста шуданд, инхо дигар ин коранд, ва ба еки аз беморийхойи куффор олуда шуданд,ва мариз шудандки ,агар мўъмин бошанд бояд дармон бишаванд ва агар дар сафи мунофиқин ва секулярзадахо хастанд бояд мисли дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо бо онхо бархурд бишавадки хаддиақал он хушёри ва мувозибат кардан аз худ дар баробари онхо ва хазар аз онхост.

(идома дорад……..)

---

[1] الزواجر عن اقتراف الکبائر

[2] إغاثة اللهفان

[3] مجموع الفتاوا . ج 11 ص 567 / ناصر الدین آلبانی هم می گوید: “مذاهب اربعه بر تحریم تمام آلات موسیقی اتفاق نظر دارند” (السلسلة الصحیحة:145/1)

[4] مجموع الفتاوا . ج 11 ص 567 / ناصر الدین آلبانی هم می گوید: “مذاهب اربعه بر تحریم تمام آلات موسیقی اتفاق نظر دارند” (السلسلة الصحیحة:145/1)

[5] مجموع فتاوی

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(96- қисм)  

 Жохилий ва секуляр жамиятда хам жамиятда чекланган бир синфнинг жуда мўътадил иш ташлаши, синф аъзоларининг ўзига ишончини кучайишига ёки синфлардаги бирдамликни ўсишига ё хоким бўлиб турган исталмаган шароитни ўзгаришига ўхшаган мухим натижаларга сабаб бўлади; ўртада агар хукуматга тегишли бир маъмур ўлдириладиган бўлса, бу фақат назоратни янада кучайишига сабаб бўлади ва уни ўрнига бошқа бир маъмурни таъйинлашади, бу асосий ижтимоъий қадр-қийматлардан холи нарсадур, энг яхши холатда эса фалончи мушрикнинг Саъад ибни Аби Ваққос розиаллоху анхуни томонидан боши узилган пайтида, уни қадр- қийматини қадрлаган холда, уни эвазига шахсий қасос олинади, буни фойдаси ва қиймати хам мусулмонларни чўнтагига тушади, аммо хозирги вазиятда мана бу шахсий қасосни оқибатлари,зиёнлари жамиятдаги жуда кўп мусулмонларнинг хаётини қўлдан бой бериши билан кенгайиб кетади, мана бу муомала юз фоиз зарарлидур, чунки бир мусулмоннинг хаётини қиймати ўлдирилиши  вожиб бўлган минглаб аслий кофирларни хаётига баробар, энди бир кофирни ўлими сабабли бир неча мусулмонни хаёти қурбон бўлиши хақида гапирмаса хам бўлади. Бу яхши тенглама эмас. Агар барча мусулмонларнинг хаёти исломий хукуматни ва вохид улил амр шўросини ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш йўлида сарфланса, бунга арзийди, аммо жиходийга ўхшаган мана бу қасос олишни ё тенгламани  фойдали деб айтиб бўлмайди.

Албатта ўзига хос сиёсий шароит остидаги муваффақиятли, харбий харакатларни қўл уриш бир шахарда  ё вилоятда  ва хатто бир давлатда хоким бўлган табақани саросимага солиши мумкин; аммо хоким бўлган системадаги бу чалкашлик,тартибсизлик қисқа муддат давом этади. Жохилий хукумат системаси фақат чегараланган нуқтадаги бир неча маъмурга  ва бир неча вазирни ўрни алмашишига суяниб қолган эмас, бу хукумат улар ўлдирилса йўқолиб кетмайди. Хукумат ўзидаги халқ томонидан қўллаб – қувватланиши ва ихтиёридаги кучлар сабабли, хамиша янги тошларни қўлга киритишга қодир, жуда хам осон уларни ўрнини тўлдиради. Шу шаклда хукумат системаси олдингидек ўзини ишини давом эттиради ва хатто зарар етмайдиган бўлиб қолади. Чунки мана бундай кичик ишлар уни вакцина қилади ва содир бўладиган ходисаларни қаршисида хушёр бўлишга чақиради, мана бу одамлардан ажралган гурухларнинг ана бу  системага кўрсатган хизматларидан бири хисобланади.

  Буни қарама- қаршисида “уч абзордан ажралган”  шахсий ва ё гурухларни,ахзобларни шаклидаги қилинган бундай  якка харакатлар, онгли ва мақсадли равишда кенг-қамровли исломий вахдат ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил қилиш сари харакатланаётган шариат тарафдори бўлган мужохидларни жараёнини поясига жиддий  зарбалар уриб  манфий таъсирлар кўрсатади.

Агар шахс бир енгил аслаха ё қўлда ясалган бомба билан бир миллатни мақсадларига етказадиган бўлса, шўроларни ва шўроларнинг муваххид жамоатини ва мусулмонларни умумий жиходини ташкил қилинишини нима фойдаси бор? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам абу жахлни ё абу лахабни терор қилиш орқали ишни аввал бошиданоқ  асл мақсадларини қўлга кирита  олмасдиларми? Ва  мадинадаги исломий хукуматни ташкил қилиниш пайтигача ана ўшанча қийноқларга,оворагарчиликларга, мушкилотларга сабр- тоқат қилишга мажбур бўлмасдилар-ми?

 Умум мусулмонларнинг онгли ва мақсадли қудрати майдонга келишини ўрнига бир миқдор парох ва бир бўлак қўрғошин билан рақибни майдондан чиқариб ташлашсин ва  исломий хукуматни ташкил қилишсин, шундай экан бу орада одамларни, хижратни ва муваххид шўродаги  сабиқунал аввалунни ташкиллаштиришни ва ана ўшанча мушкилотларни нима кераги бор? Бир неча аскарни ё давлат мақомида ишлаётганларни ўлдириш ёки бир неча бомбани портлатиш орқали, тоғут хукуматларининг кўзга кўринган катта кишилари махсусан бутун жахон секуляристларининг химояси остидаги  ташқи босқинчи секуляристлар ва махаллий секуляр муртадлар, мунофиқлар,секулярзадалар қилган хатоларидан пушаймон бўлсалар ва халқдан узр сўраш билан уларни истакларига таслим бўлсалар ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилиниши учун мусулмонларга рухсат берсалар ёки уларни ўзлари тугунларини елкаларига ортиб мусулмонларнинг диёрларини тарк қилсалар, бу холатда шариат ва вахдат тарафдори бўлган мақсадли мужохидларнинг харакатини ва мужохидларнинг инқилобий ташкилотини кенгайишини нима кераги бор? Ақидавий,манхажий мажлисларни, халқни қўзғатишни ва умумий сафарбарликни мусибатларига сабр – тоқат қилишни ва бошқа нарсаларни нима кераги бор?

 Очиқ ва равшан кўриниб турганидек “уч абзордан ажралган”ларнинг бу харакатлари росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг исломий хукуматлари мухолиф кишиларни терор қилиш учун берган ва унинг хамма қудрати ва самараси мусулмонларнинг чўнтагига тушадиган ва бир киши томонидан амалга ошириладиган  буйруқларига ўхшамайди, хатто бундай харакатлар исломий бадал хукуматлар томонидан хам амалга оширилмайди ёки бундай хукуматлар мавжуд бўлмаган тақдирда хатто мусулмонларнинг муваххид шўроси тарафидан хам амалга оширилмайди. Демак мана бундай харакатларга қиёслаган холда бу биродарларимиз ўзларини амалларини асослай олишмайди.

(давоми бор…….)