دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(42- қисмат)

Холо ,агар мусалмони дучори ин мусибат ва журм шавад бояд тамоми он марохили чохоргонайи исботи журми иртидод,таъйиди журм тавассути қуръон ва суннати сахих,шурути такфир ва мавонеъи такфир ба сурати дақиқ ва му ба му ба ижро дарбиёянд то шахс ба яқини комил мерасадки хукмро содир кунад ва шахс ба яқин аз ислом хориж мешавад на бо шак ва шубха ва зон ва гумон.

Бояд диққат шавадки ,тей кардани тамоми ин марохили пичида ва тахассусий ва гузарондани шахс аз тамоми ин филтерхо,барои хохар ё бародари ахли қиблаи астки сафи худро аз миёни муслимин жудо накарда бошад, в дидемки ниёз ба тахассуси хосси дорад ва хар каси наметавонад дар ин бахш раъй бидихад ва хукм содир кунад. Аммо , ба махзи инки шахс сафи худро аз сафи муслимин жудо кунад дигар ин шахс жузви куффор ва муртаддин шуда, ва дигар ниёзи ба тей кардани хеч кудом аз ин марохил нест, ва хар мусалмони метавонад дар мовриди ин шахс хукми иртидод ва куфри вайро содир кунад. Чун кофар ва муртад хеч узри надорад ва тамоми ин узрхо ва филтерхо моли муслимин аст. Ин бахши аз такфир кардани куффори ошкор,жузви хамон мавориди астки олим ва ғейри олим намешносад ва ниёзи ба тахассус надорад, ва аллох таоло қудрати ташхис ва илми онро ба хаммаи муслимин дода аст.

Пас,дар хамин ибтидо ин нуктаи мухимро ба хотир биспоридки такфир кардан ба ду бахши комили мутамойиз тақсим мешавад:

Новъи аввали такфир, такфири астки сода ва умумий буда ва ниёз ба тахассуси хосси надорад. Мисли инки бигуйи алъон шаб ё руз аст. Ё бигуйи ин яхудий,мусалмон ё кофар аст? Ё бигуйи Абу Жахл ва Абу Лахаб мусалмон буданд ё кофар? Ингуна маворид ниёз ба тахассус надоранд. Ба хамин далил аст росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба сирохат мегуяд:

«قولوا لا اله الا الله».

Ла илаха яъни хамин новъики сода ва умумий аст ва ниёзи ба тахассус надорад.

Новъи дувум такфир, такфирий астки пичида аст, ва махсуси қазот ва уламои хосси мебошад ва ниёз ба тахассуси вижаи дорад ва хар каси наметавонад дар он назар бидихад. Ки дар чанд жаласайи гузашта ба ин новъи аз такфир ва тахассус ва марохили он ишора кардем.

Бале,ин шурут ва филтерхойи чохоргона ,имтиёзи мухтасси муслимин аст.Холо шахсики ” огохона” ба қавонини шариати аллох пушт мекунад ва ба еки аз куффори ошкори мулхақ мешавад; хамчун соири имтиёзоти муслиминки дар шариат барои муслимин дар назар гирифта шуда, шахс худишро аз ин имтиёзоти чохоргона хам махрум мекунад. Чун ин имтиёзоти чохоргона мухтасси муслимин аст на муртаддин ва куффори ошкор.

Замоники шахс дар баробари муслимин қарор гирифта ва ошкоро худишро яхудий,насроний,зардуштий ва секуляр меномад, ошкоро ба кофар будани худиш гувохи медихад:

«شاهِدِينَ عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْر»،

Ин мегуяд ман тамоюли ба қавонини шариати аллох надорам ва қавонини дигариро қабул кардам. Инхо мужримини хастандки амалан худишонро аз доираи муслимин хориж карданд ва вориди доираи муртаддин ва куффори ошкор шуданд, ва табиий астки машмули хукми куффори ошкор шаванд, он хам бадтарин новъи куффор яъни куффори мушрик ва секулярист.

Инхо касони хастандки огохона ва ба мейл ва ихтиёри худишон синашонро барои пазириши куфр боз карданд, бо оғуши боз куфрро пазирофтанд ва қалбишон ба ин куфр итминон пейдо карда, ва нафси онхо бар ин куфр ором гирифта аст :

:«مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً»(نحل/۱۰۶)،

Барои хамин астки бидуни хеч дилнигарони мегуянд: мо яхудий ,насроний ,мажус ё секулярист шудаем. Ё махаллихойи мо ба хамин рохати мегуянд мо кумала,демократ ё пикака ва ғейрих шудаем. Инхо ба куфри худишон шаходат медиханд, барои хамин астки той кардани ин марохил барои куффор ,дигар лозим нест. Яъни вақти шахс гуфт ман яхудий,насроний, секулярист,мажус ё соибий шудам дигар ниёзи ба гузарондани у аз ин марохили чохоргона нест ,балки кофари ошкори шудаки шак дар куфри ин кофар боиси кофар шудани худи шахс мешавад. Чун,аллох таоло инхоро кофар дониста ва ту наметавони бархалофи хукми аллох хукми дигари содир куни.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(41- қисмат)

Бояд ин маворидро риоят кунем, ин хамон абзорхои хастандкки мо ба хукми зарурат бояд ба онхо ахамият дихем.Увлавиятхоимонро барраси кунемки чи чизхои хастанд. Аз кина ва душмани пархез кунем ва инсоф дошта бошем,дубора мегуем инсоф дошта бошем,чизики дар холи хозир хийли кам аст. Барои хамин увдавиятхоро мехохем бигуем. Тасаввур кунид ибни Таймия маслахати мусалмононро чигуна баён мекунад.

Ибни Таймия рохимахуллох тарки бархи аз мустахаботро боиси дусти медонист ва мегуяд: ” маслахати расидан ба дусти дар дин,бузургтари аз бархи корхост; хамонгунаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тағйири банойи каъбаро рахо карданд, чун боқи мондани он ба хамон холати пешин сабаби наздики дилхо мешуд”. Ибни Масъуд розиаллоху анху бар комил хондани намоз дар мусофиратро пушти Усмон розиаллоху анху ирод гирифт аммо ,пушти сариш намоз хонд ва гуфт : даргири чизи нопасанди аст.

Хуб,фикр кунам дар мовриди таъвил ба унвони ек монеъ дар такфир ба андозаи ниёз сухбат кардем. Ба хар хол, ин чохор марахалаи исботи журми иртидод,таъйиди журм тавассути қуръон ва суннати сахих,шурути такфир ва мавонеъи такфир, марохили хастандки шахс лозим аст ва бояд дар мовриди мусалмоники ба журми иртидод муттахам шуда инхоро тей кунад ва ба онхо яқин ва итминон пейдо кунад ва зарраи шак хам надошта бошад ва чунончи дар хар мавориди ба яқини комил нарасида буд бояд хукм ба бароати мусалмон содир намояд. Ва ба қовли бузургворони мо агар 99 далили қовий бар кофар будани шахси мусалмон вужуд дошт ва танхо ек далили заиф дорои шубха вужуд дошт бояд ахли қибларо бо хамин шубха аз журм ва марг нажот дод. Ин рохи астки бояд рафт,агар мусалмони худ ва қиёматишро дуст дорад ин масири астки бояд тей кунад.

Мархалайи судури хукм дар мовриди касоники онхоро аз чохор филтери аслий гузарондаем:

Дар инжо мерасем ба мархалаи судури хукм дар мовриди касоники чохор мархалаи исботи журм ,таъйиди журм тавассути қуръон ва суннати сахих,шурути такфир ва мавонеъи такфирро дар мовридишон ба ижро дар овардаем. Ибтидо чанд калама дар мовриди куфр ва кофар бигуем бехтар аст:

Куфр дар забони арабий ба маъни пушондани чизи меояд. Ба хамин далил ба кишоварз мегуянд кофар ,чиро? Чун базрро бо хок мепушонад:

«كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ» (حدید/20)،

Дунё хамчун борон астки гиёхони он ,кишоварзонро ба шигифт меоварад.

Мушаххас аст, кишоварз медонад чи чизиро мепушонад. Медонад базрро мепушонад на санг ва шишаро.Хамчунин ,медонад ин базрики мепушонад чи базри аст, ва моххо ва балки солхо интизори самари хамон базрро дорад, на чизи дигариро. Пас, шинохт дорад медонадки чи чизиро пушонда аст.

Бо хамин миқёс ба касоники огохона чизи аз неъматхои аллох ва чизи аз қонуни шариати аллохро мепушонанд ё кулли қонуни шариати аллохро мепушонанд ва мунтазири авоқиби он хам мешаванд ба онхо мегуянд кофар. Албатта, мумкин аст теъдоди ин куффор бисёр кам бошад ( хамон куффорики қаблан дар мовриди онхо сухбат кардем ва тўвзих додем)

إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ

Инхо мумкин аст теъдодишон хийли кам бошадки мутлақан ла юъминуна хастанд ва иймон намеоваранд. Аммо ин афрод мумкин аст жомеъайи бузургиро бо ақоиди худишон бор оварда бошанд ва дар куфриёти аз онхо тақлид шавад ва ба истелох аз миёни жохилон аз худишон копи гирифта бошанд. Дар ин сурат,кулли он жомеъайики аз инхо копи шудандро дар дунё жузви куффор хисоб мекунем ва жузви куффор хисоб мешаванд. Бо инки мумкин аст хийли аз ин жавомеъ фақат муқаллидини куффор бошанд ва аз куффори аслий копи гирифта шуда бошанд, бо ин вужуд,фарқи бейни жохил ва олими жавомеъи куффор вужуд надорад ва хамма машмули хукми вохидий мешаванд. Мисли жомеъайи яхудият, насроният , мушрикин,мажус ё соибин.

Аммо, дар миёни муслимин куффори пинхоний хастандки саъй доранд худишонро копи муслимин кунанд ва шабихи муслимин шаванд ва адойи муслиминро дармеоварандки ба онхо мегуянд мунофиқин ё ба забони имрузий ба онхо мегуянд секулярзадахо. Дар ин сурат, инхо чун худишонро шабихи муслимин карданд жузви муслимин хисоб мешаванд. Холо ,инхо мумкин аст шароити пеш биёядки вазъ аваз шавад, яъни ба жойи инки инхо худишонро шабихи муслимин кунанд ва копи муслимин шаванд, инхо асли худишонро ру мекунанд ва ошкор мекунанд ва дигар адойи муслиминро дар намеоваранд.Ё илова бар ин, мумкин аст иддаи аз муслимин дар суханони ё аъмоли копи инхо шаванд ва адойи ин куффори пинхон ё адойи куффори ошкорро дармеоваранд ва аз масирики бо муслимин омаданд тасмим бигирандки ба ақаб баргарданд,ин баргашт ба ақабро иртидод мегуянд.

Дар сутури гузашта арз шудки илали куфр ва кофар шудан мумкин аст эътиқоди куфрий бошад ( ки амри аст марбут ба қалб ва мо аз он хабар надорем ва ба худи шахс бармегардад) ё сухан ё амали куфрий бошадки боиси пушондани еки ё кулли қонуни шариати аллох ва неъматхои аллох шавад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(40- қисмат)

Дар хар сурат ,кулли муслимин ,ғейри мутааввил буданро дар такфир шарт медонанд, ва агар каси таъвили шаръий аз манобеъи шаръий дошта бошад, хамин таъвили вай монеъ  аз он мешавадки такфир гардад. Хуб ,алъон шумо атрофи худитонро нигох кунид,бибинид касони аз фирақи исломийки шумо онхоро ба хотири феълики анжом медиханд кофар медонид воқеан ин суханон ва корхоишон таъвили аз оёт, аходис ва ривоятхои торихий нест? Оё инхо воқеан ба хотири итоат аз аллох ин суханонро мегуянд ва ин корхоро мекунанд ё ба хотири душмани бо аллох? Агар хатто шак хам доштид хамин шак ва шубха хам боз монеъ аз он мешавадки онхоро такфир кунид. Чун бо яқин вориди ислом шуданд ва бо шак ва шубхо аз он хориж намешаванд.

Холо,касони хамки тамоми ин бадихоят ахли қибларо дар мовриди шахс ё мазхаби таъвил кунанд нодида мегиранд, бидуни шак ё душманони донойи ахли қибла чун мунофиқин ва секулярзадахо хастанд ва мехоханд гурухи аз ахли қибларо дар баробари гурухи дигар қарор диханд, ё дустони жохили хастандки ниёз ба химояти мардумий фирқайи худ,алайхи фирқайи мухолиф доранд хамин ниёз онхоро водор карда дар чанин иштибохоти биёфтанд ва бемухобо ба такфири гурухи мухолиф иқдом кунанд.

Дар хар ду холат,инхо дар масири ғейри шаръий дар харакат хастанд, ва хар ду вахдат ва қудрати ахли қибларо хадаф қарор доданд,ва дар ростойи тазъифи муслимин ва амиқтар шудани шикофхойи тафарруқ миёни ахли қибла дар талошанд ва хар ду хоста ё нохоста монеъи барои вахдат ва баргашти қудрат ва убухат ба ахли қибла хастанд ва хатто монеъи ақим шудани жиход бисёри аз бузургворон дар ростойи ташкили хукумати исломий дар соири сарзаминхойи мусалмоннишин хам мешаванд.

Ин узр ба шубха ё ба таъвил хамиша то замони иқомаи хужжат вужуд хохад дошт,ижтиходи ек мужтахид хам барои ек мужтахиди дигар ба манзалаи иқомаи хужжат бар мужтахиди мухолиф нест, диққат кардид дустон ,ижтиходи ек мужтахид хам барои ек мужтахиди дигар ба манзалаи иқомаи хужжат бар мужтахиди мухолиф нест; танхо ижтиходи жамъий шўроки ба сурати ижмоъи вохидий ироя шуда метавонад дар тамоми ин маворид хукми иқомаи хужжат бар хаммагон бошад. Пас,ижмоъи вохид ноши аз уммати вохид ин иқомаи хужжат бар тамоми мужтахидин ва донишмандони исломий аст на ижтиходи ек донишманд бар ек донишманди дигар.

Дар ин сурат, ва то замони расидан ба чанин ижмоъи ,узр ба шубха ё ба таъвил хамиша вужуд хохад дошт ва танхо аз коноли шўройи улил амр вобаста ба хукумати исломий астки аз бейн меравад. Пас ,агар мехохи аз ин таъвилот халос шавем пеш ба суйи ташкили шўройи улил амр ва пеш ба суйи вахдат ва касби қудрати хукуматий.Ва агар аз чанин хукумати хатто бар асоси хар ек аз мазохиби исломий хам бархурдор хастем, пеш ба суйи тақвияти он ва харакати хаммаи муслимин ба суйи инки онхоро даъват кунем ба инки хамма бо хам вориди гуфтагу шаванд, хамма дар сатхики хастанд шўроро ташкил диханд ва тобеъ раъйи шўро шаванд ва хаммайи таъвилотро ба гуфтагу даъват кунем, хаммаи таъвилотро ба ин шўро бикашонем ва саъй кунем онхоро тахти назорати хамин шўройи вохид ислох кунем. Ин рохкор аст.

То он замон,узр ба шубха ё ба таъвил аз умри тулонийтари бархурдор хохад шуд, чун хужжат диртар ба шахси таъвил кунанда мерасад ва расонандаи воқеий хужжат хамки шўро бошад феълан вужуд надорад, ва гох дар мавориди зиёдий худи шумо хам ахли таъвили хасти мисли онхо ,онхо таъвили шуморо қабул надоранд ва шумо хам таъвили онхоро , қози хамки шўрост вужуд надорадки бо ижмоъи вохид ба ихтилофот хотима дихад. Дар инжо намешавад хам худит шоки боши ва хам қози,тарафи муқобил нез хам шоки бошад ва хам қози ,ту алайхи у хукм содир куни ва у алайхи ту хукм содир кунад.

Дар ин сурат лозим аст ва бояд ба хукми зарурат мисли соири заруратхо бо он бархурд шавад, саъйи содр дошт ва тахаммул шавад, ва ба одоби пойбанд шавемки аз бузургони мо дар қуруни гузашта то кунун ба мо расида аст. Аз жумла инки: мухтарамона бо мухолиф бархурд кунем,инсоф дошта бошем ( чизики хам акнун хийли кам шуда аст),аз асл

«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ»

Мухофизат кунем ва аз душмани ва кина бо ахли қибла пархез кунем, увлавиятхои шариат дар хифзи вахдат ва суръати бахшидан харакат ба самти ташкили дорул ислом дар сарзаминхои мухталиф ,суръат бахшидан ба шўройи вохиди исломий  дар сарзаминхои мусалмоннишин ва мавориди дигарики ахли фан дар ин замина баён карданд бояд дар онхо талош кунем.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(39- қисмат)

Нигох кунид ибни Таймия чи мегуяд: таъвилгарики қасди табъият аз пайғамбар саллаллоху алайхи васалламро дорад такфир намешавад. У хаммаи талоши худишро карда ва дучори иштибох шуда аст хатто уро фосиқ хам  намедонем мегуяд : ин назди умум шинохта шуда аст яъни ек чиз умумий аст дар масоили амалий. Мегуяд :  иддаи хастандки агар каси дар ақида таъвил ва иштибохи муртакиб шуд мегуянд у кофар аст. Мегуяд: чанин харфи на аз хеч сахобаи ва на аз хеч касики аз собиқунал аввалун табъият ба эхсон карданд шанида нашуда балки мегуяд ин харф моли кист? Ин харф ,харфи касони астки ахли бидъатанд.

Дар жойи дигари мегуяд:” ба хамин шева ,ақволики гуяндаш кофар дониста намешавад, шояд нусусики мужиби шинохти хақ мешавад ба гуяндаш нарасида ва ё шояд ба у расида аммо барояш исбот нашуда, ё натавониста ба фахми он даст пейдо кунад, ё шояд шубхоти бар вай арза шудаки худованд уро барояш маъзур бидорад.Пас ,хар ки мўъмин бошад ва дар талаби хақ талош кунад ва бо ин вужуд ,дучори иштибох шавад худованд иштибохи уро –хар чи бошад – хохад бахшид, чи дар масоили назарий ё амалий , ва ин хамон равиши астки асхоби пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ва жумхури аиммаи ислом бар он буданд.”

Ин сухани ибни Таймия барои бародароники масири иштибохро дар бархурд бо ахли таъвил аз ахли қибла дар пеш гирифтанд метавонад бисёр муфид бошад, бахусуски ин бузургворон худишонро аз шогирдони ибни Таймия рохимахуллох медонанд. Ин гуфтаро чанд бор гуш диханд ва барои худишон мурур кунанд то бифахманд касики уро устоди худишон медонанд дар ин замина чи чизи дар мовриди касони аз ахли қиблаки таъвил мекунанд гуфта аст.

Албатта ,худи ибни Таймия рохимахуллох хам чанд бор дар мовриди ” ақоид ва тўвхид” мунозироти бо каси чун ” Бакрий” дошта , ва Бакрий таъвилоти доштки хамин таъвилот монеъи такфир у аз тарафи ибни Таймия рохимахуллох шуда буд. Хенгомики ибни Таймия бо ” Бакрий ” бар сари масалаи тўвхид мунозара дошт, ( нигох кунид бар сари масалаи тўвхид мунозара дошта ) Бакрий барои эътиқодоти худ аз оёт ва аходис истефода мекард, ва таъвилоти овардки аз назари ибни Таймия рохимахуллох он таъвилот монеъи такфири Бакрий мешуд! Дустони геромий ,бародарони ман,агар диққат кунид,алъон хаммаи касоники тавассути иддаи аз бародарони мо такфир мешаванд ба оёт ,аходис ва ривоётхои торихий истинод мекунанд, ва хадафи жуз итоат аз аллох ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  надорад. Ва ин холи аксарияти қотиъ ин гуруххост,хар чандки истисноиёти хам вужуд доранд аммо , хукм бар асоси истисноий содир намешавад.

Ин хамон масири астки аксари беморони ақидатий ва рафтори муслимин дар он офтоданд. Беморони ақидатий ва рафтори муслимин дар хамин чизхо ва дар хамин масир офтоданд. Инхо қасди итоат аз аллохро доранд аммо ,дар ижтиход ва таъвил дучори иштибох шуданд, ва бадтар аз хамма мо шўройи улил амри хам ба унвони қози ва маржаъ надорем ва чанин қози ва шўройи вужуд надорадки битавон ба хамон содаги асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва асри хулафои рошидин ба он мурожаъа кард ва масаларо дар сатхи мантақа ва жахоний хотима бахшид, мо фақат шояд битавонем дар сатхи рустойи худимон ,гурух ё шахри худимон ё хамин атрофиёни худимон битавонем кори анжом дихем. Ба хамин далил астки узр ба шубха ё ба таъвил хамиша вужуд дошта аст ва дар вазъи мовжуд хам танхо аз коноли шўройи улил амр вобаста ба хукумати исломий аз бейн меравад.

Аммо бо ин вужуд ,бояд ба ин нукта хам ишора шавад ва гуфта шавадки : узр ба таъвил ба ин маъно нестки шахс метавон масалан ба инкори ла илаха иллаллох ё инкори бехишт ва жаханнам ва ё хар ек аз мусалламоти шариатки барои хаммаи ахли қибла ба зарурот маълум аст иқдом кунад, каси наметавонад чанин чизхоиро инкор кунад.Мисли хамин корики куффори секуляр хам акнун онро анжом медиханд ,мулхидин онро анжом медиханд ё қаблан ба онхо занодиқа мегуфтанд,ғуллотики қаблан анжом медоданд хам инки хам хастанд ва доранд анжом медиханд, ва ба ин маъно хас нестки дар сурати мухолифат бо қонуни роижи  ижроий ва ошкори шариат наметавон ” хад” ро бар шахси таъвил кунанда ижро кард, на ингуна нест ; балки чанин шахси хам хамчун соири муслимин ғейри қобили истисноъ аст. Хамчунонки Қуддома бин Мазъун розиаллоху анху вақти дар мовриди нушидани хомр таъвил кард хад зада шуд, ва хаминтури ба ин маъни хам нестки афкори чанин касики таъвил карда мустахаққи нақд ва осибшиносий набошад, на .Балки ,ин ба ин маъностки ин таъвилоти шаръий монеъи мешавандки ижоза намедиханд садамаи ба иймони шахс ворид шавад ва монеъи мешавандки хукми такфир бар шахс содир шавад. Монеъи барои жиловгирий аз судури хукми такфир бар шахси таъвил кунанда ва муқаллидики аз чанин мужтахиди тақлид карда аст мешавад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(38- қисмат)

Пас,бо ижтиходи ек мужтахид ба мужтахиди дигар ё муқаллидики бо ек мужтахиди дигар аст наметавонид хамла кунид. Шумо тарафи ек мужтахиди ва у хам тарафи ек мужтахиди дигар, ту бо ижтиходи мужтахиди хамла мекуни у хам бо ижтиходи мужтахиди дигари  ба ту хамла мекунад ва хамин бози ва жиноёти рух медихадки хам акнун шохиди он хастем.

То замоники бори дигар бо ташкили хукумати исломий дар сарзаминхойи мусалмоннишин,шўройи улил амр шикл нагирад ва уммати ба вужуд наёядки бо ижмои вохид рисолати амр ба маъруф ва нахи аз мункарро бар ухда бигирад,ин холати изтирорий мисли хурдани гушти мурдор то рафъи ин холат идома дорад.Бояд дуруст бо мовзу бархурд кард.

Ибни Таймия рохимахуллох дарбораи имомони мазхаб мегуяд: хеч кудом аз  онхо бо аходиси сахихи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам амдан мухолиф накарда аст. Пас,бояд барои онон дар тарки хадиси сахих тўвжих ва узр биёварем. Дар идома мегуяд : хаммаи узрхо се гунаанд:

Бовар надоштан ба инки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам он суханро гуфта аст.

Бовар надоштан ба инки хадафи хадис ,фалон мовзуъ аст.

Эътиқод ба мансух будани хукми масала.

Хуб,алъон хам кулли ихтилофоти фирақ ва мазохиби исломийро агар нигох кунид дар хамин масоил ва таъвилоти марбут ба оёт аст, ва хамин таъвилоти марбут ба ривоёт аст. Хаммаи ихтилофоти фирақ ва мазохиби исломий дар хамин аст. Ё бовар надорандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чанин суханиро гуфта аст. Ё бовар надоранд ба инки хадафи хадис ,фалон мовзуъ астки ту дар мовриди он сухбат мекуни, ё мўътақидандки ин масала мансух шуда аст. Хуб ,инхо аз ин ривоёти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам таъвил доштанд ва бароишон узр оварда ва узр хам доранд. Хуб ,аз оёти қуръон хам чанин таъвилоти хаст ва хамин таъвилоти шаръий идома хохад дошт то замони ташкили шўройи улил амри жахоний ё мантақайи, ва то он замон тамоми фирақ ва мазохиби исломийро ба далили таъвилоти шаръийшон наметавон такфир кард ; модомики хануз дар чорчуби шариати аллох ва жамоати муслимин дар харакат хастанд.

Хатто ба қовли ибни Таймия рохимахуллох агар инхо хатто мунофиқи кофари бошандки дар дарун кофар хастанд ё мунофиқи бошандки ба худо хам иймон доранд дар хар сурат, инхоро жузви мунофиқин хисоб кунем боз жузви муслимин онхоро хисоб кардем ; хаммаи инхо хам дорои узр хастанд. Дидемки хадиси 73 фирқа хам мерасонадки  хаммаи фирақ аз дин хориж нестанд, чун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хаммаро уммати худиш маърифий карда аст. Магар мумкин аст росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ек кофарро жузви уммати худиш хисоб кунад?

Дубора ёдовари кунем, бозомузий кунем ва садхо бо бигуемки фирақи зиёдий чун мўътазила ва хавориж дар тули торих вужуд доштанд ва хам акнун хам вужуд дорандки харгиз тавассути уламои солих ва раббоний такфир нашуданд. Хавориж хуни муслиминро халол карданд ва бисёри аз усули мовриди пазириши муслиминро инкор намуданд, каси чун Али ибни Аби Толиб розиалллоху анхуро такфир кардандки жузви собиқунал аввалун ,ширкат кунандаи ухуд,бадр ва соири ғазавот,ширкат кунанда дар байъати ризвон ва аз жумлаи ашараи мубашшира аст,ва он хамма ривоётики дар мовриди сахобаи гиронқадр вужуд дорад. Инхо онро такфир карданд. Чанин инсони бузургворро такфир карданд. Онхо касиро такфир кардандки аллох аз у рози аст. Оёти қуръон ба таъкид дар мовриди собиқунал аввалун омада аст. Дар мовриди касоники дар байъати ризвон ширкат карданд дар байъати ризвонки мунофиқин дар он набуданд. Аллох аз онхо рози аст ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфта у ахли бехишт аст,дар зиндаги дунёвий худиш ваъдайи бехиштро ба у дода аст аммо хавориж уро такфир карданд ва илова бар он ,хавориж хазорон сахоби хамрохи Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхуро такфир карданд,аммо таъвили онхо монеъ аз такфиришон шуд. Бо онки ин хамма сахоби бузургворро такфир карда буданд. Пас ,такфири сахоба бо таъвилоти иштибох боис намешавадки ту онхоро такфир куни.Худиш муртакиби иштибохи шуда бояд тавони онро хам бидихад ту чиро мехохи худитро шарики журми онхо бикуни? Ту хам уро такфир мекуни шарики журми у мешави.

Ибни Таймия рохимахуллох мегуяд: ” таъвилгарики қасди пейравий аз пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам дошта аст такфир намешавад,балки агар талоши худро карда ва сипас дучори иштибох шуда, хатто уро фосиқ хам намедонем ва ин назди мардум дар мовриди ” масоили амалий ” шинохта шуда аст. Аммо,чанин сухани аз хеч ек аз сахоба ва касоники ба ники аз онон мутобиъат карданд ва на аз хеч ек аз имомони муслимин машхур нест, ва балки дар асл аз суханони ахли бидъат аст”.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(37- қисмат)

Ин уммат, ек райро ба хаммаи касоники амр ба маъруф ва нахи аз мункар мекунанд ироя медихад на оройи мухталифки мардумро гиж ва чанд даста кунанд. Нигох кунид дустон ,уммат ек рай ироя медихад ба номи ижмоъ; ин ижмоъ ба хаммаи касоники мехоханд амр ба маъруф ва нахи аз мункар кунанд ироя мешавад ва тамоми афрод ,хазорон нафар, чанд хазор нафарки мехоханд ба шахрхо ва рустохойи мухталиф ,хар жойики мехоханд бираванд ва таблиғ кунанд ек рай медиханд. Чиро? Чун раъйи хаммаи онхо моли уммат ва ижмоъи вохиди ин уммат аст.Дигар он замон ,раъйи фалон русто бо фалон шахр бо фалон устон бо фалон кишвар фарқи надорад ва хамма ек харф хастанд. Ингуна нестки муллойи фалон махалла чизи бигуяд ва муллойи махаллайи дигар чизи дигари бигуяд. Падар ба масжид меравад ва чизиро мешнавад, писар ба масжиди дигари рафта ва чизи дигариро мешнавад,домод ва қовм ва хешхо хар кудом чизиро мешнаванд вақтики дўври хам жамъ мешаванд дар мовриди хамон масала сухбат мекунанд хар кудом чизи мегуяд. Еки мегуяд муллойи мо инро гуфта дигари мегуяд муллойи мо онро гуфта, ба хамин далил астки аллох таоло мақомироки шойистаги амр ба маъруф ва нахи аз мункар ба он эъто карда, ” уммат” аст:

«وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ».

Уммат аст ва умматики аз шўро ба вужуд омада ва раъйи вохидиро ироя медихад.

Хуб,уламо инро медонистандки вазифаи даъват бар ухдаи ” уммати ” екдасти астки аз ” шўро” бархоста, ва аъзойи ин уммат бо табъият аз ” ижмоъий” ки ба онхо ироя шуда хаммаги ба ек шева бо муслимин сухбат мекунанд, аимма ва уламо инро медонистанд. Инхо медонистандки ижмоъ ,вазифаи уммат астки ин даъватро ба пеш бибарадки ин уммат аз шўро боланд шуда ва аъзойи ин уммат хам бо табъият аз хамин раъйики ин ижмоъ ба онхо дода хаммаги ба ек шева бо муслимин сухбат мекунанд ва боиси гижи ва сардаргуми намешаванд, ва ек раъйи вохидиро ба умуми муслимин мерасонандки ин раъйи вохид,вожибул итоат аст ва мухолифат бо он харом мебошад. Барои хамин ,танхо ин наход астки шойистаги халол ва харом кардани масоили мустахдиса ва масоили рузро дорад. Инро уламо медонистанд.

Аммо инро хам медонистандки холоки , хукумати исломий аз бейн рафта , ва ба дунболи ин мусибати бузург, ” уммати вохид ” хам аз миён рафта ва умами кучаки ва мутафарриқий ижод шуданд, даххо уммати кучак ва мутафарриқ ба вужуд омаданд ва ” шўройи вохиди ” улил амр хам нобуд шуда, ва ижтиходоти афроди мутаъаддид жойи ижтиходи вохиди шўро ва уммати вохидро гирифта , ва ” ижмоъи вохид ” хам ба сурати табиий аз миён рафта аст ; дар инжо,ба хукми ” аззарурот тубихул махзурот ” хар олими ночора иқдом ба ровшангари дар мовриди масоили мовриди ниёзи муслимин дар вазъи мовжуди худишон мекарда, дар хамон замони худиш мажбур шуда ровшангарихои дошта бошад. Аммо , хамин уламо бар нукта огох будандки раъйи онхо мисли раъйи ” ижмоъ ” нест, ин рай ,раъйи ижмоий  нестки аз уммат берун омада ва наметавонад меъёри халол ва харом дар умури ижтиходий руз бошад. Бар ин мабно,хамчунонки қаблан хам арз шуд барои касони чун имоми Молик рохимахуллох бисёр сангин будки ек муфти дар масоили ихтилофий бигуяд ин харом аст, балки мегуфт бояд бигуяд : ман онро нипасанд медонам.

Дар ин замина ибни Рушд рохимахуллох дар албаён ват тахсил мегуяд Молик гуфта аст: фатво додан барои мардум ингуна нестки гуфта шавад ин халол аст ва он харом аст,балки гуфта мешавад ман онро намепасандам ё ман чанин кори намекунам. Дар гузашта мардум ба ин басанда карда ва хушнуд мешуданд ва мегуфтанд мо инро зишт медонем, ё бояд аз ин пархез кард, аммо намегуфтанд ин халол аст , ин харом аст.Ва ибни Рушд рохимахуллох идома медихад ва мегуяд : ин бароям жолиб астки дар манотиқи мо хам ривож дорад. Яъни дар замони ибни Рушд рохимахуллох хам чанин чизи буда аст.

Умидворам дубора уламои сарзаминхойи мусалмоннишин хам ба ин даража аз дарк бирасандки дар умурики қобили ижтиход буда ва мумкин аст ижтиходоти зиёдий вужуд дошта бошад танхо ба ин басанда кунанд, ва нагуяндки ман мегуям ин халол аст ва он мегуяд харом аст, пас тарафи муқобил ман халолиро харом карда ва ингуна шуруъ кунанд ба такфири хамдигар,балки равиши ин бошадки бигуяд ба назари ман ин дуруст аст ё бигуяд ман ин корро намепасандам, ё ман ин корро намекунам. Умидворам дубора уламои ба ин сабки гузаштагони солихи худишон баргарданд.

Ин ду умури астки қобили ижтиход буда ва мумкин аст таъвилоти мухталифи ба вужуд биёянд, ва наметавон то замони ташкили шўройи улил амри вохиди муслимин дар русто,шахр ,мантақа ё шўройи улил амри вохиди жахоний бо ижтиходи ек мужтахид ё муқаллидики ба чанин ижтиходоти амал мекунанд хамла кард, ва ё онхоро такфир намуд; балки метавон дар чорчуби худи интиқоди ба нақди дидгоххойи онхо ,он хам бо риояти услуби шаръий иқдом кард.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(36– қисмат)

Ибни Таймия рохимахуллох хам мегуяд : бидъати хавориж ба хотири бадфахмишон аз қуръон буд ва қасди муъориза бо онро надоштанд ва чизиро аз он фахм мекардандки бар он далолат намекард ва гумон доштанд он мужиби такфир кардани касони астки муртакиби гунох мешуданд. Дидид ,ингуна ибни Таймия рохимахуллох дар мовриди хавориж мегуядки корхои онхо нишонаи бадфахми онон аз қуръон буд ва қасди муъориза ва душмани бо қуръонро надоштанд ва чизиро аз он фахм мекардандки хиёл мекарданд бо ин фахми худ ,касики дучори ин гунох шуда кофар шуда аст. Таъвили онхо чанин буд ,истиноди онхо ба оёт ва ривоёт чанин буд. Пас ба хотири таъвилоти иштибохишон каси онхоро такфир накарда аст.

Хуб ,холо ,дар он замонхои ибтидоий садри ислом хамон замоники хукумати исломий вужуд дошт, ин жараёноти инхирофий дар хамон хад мемонданд ва наметавонистанд ба жараёни ғолиб табдил шаванд. Аммо ,замоники хукумати исломий ба равиши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз бейн рафт ва замоники шўройи улил амр , ба унвони танхо маржаъи вахдат бахш аз бейн рафт. Танхо маржаъи вахдат бахш дидгоххои мухталиф ,бар асари инхидоми хукумати исломий аз бейн рафт ва дигар маржаъи набудки мусалмонон ба он мурожаъа кунанд ва хар каси худишро бар хақ надонад балки , он маржаъ раъйи охарро бо ижмоики дошт содир мекард. Вақтики ин маржаъ аз бейн меравад ба вужуд омадани ихтилофи нопасанд ва ба дунболи он фирқа сози ва мазхабгаройи воқеияти ижтиноб нопазир  шуда аст. Хамма дар тули торих шохиди он хастем ва наметавон ин воқеияти ошкорро нодида гирифт.

Хаммаи мазхабсозихо ,фирқасозихо ва гурухсозихо хамма ба далили инхидоми он маржаъи модар ва ба далили инхидоми уммати вохидаики аз шўро ба вужуд омада буд ва ижмоъи вохидики ироя медод ,хаммаи инхо ба ин далил ба вужуд омаданд ва то замоники ин маржаъ дубора барнагардад вужуди ин мазхабсозихо ,фирқагиройихо ва гуруххои мухталиф ва ижтиходоти мухталифки бар асоси таъвилоти мухталиф ба вужуд омаданд ижтиноб нопазир аст ва каси наметавонад аз он фарор кунад хамчунонки дар тули торих вужуд доштанд.

Замоники муслимин дучори чанин мусибати шуданд ва хукумати исломий худишонро аз даст доданд, хамин жараёнот худ ба худ дар аксари жавомеъ ба жараёни хоким табдил шуданд, табдил шудан ба мазхаб. Илова бар инхо мунофиқин ва секулярзадахо хам шуруъ карданд ба фирқасози ва жамъ кардани иддаи аз муслимин ба дўври худишон. Дар гузашта онхо фирқахои мухталифиро тўлид карданд алъон хам хамин секулярзадахо барои худишон тахти унвони тафосир ва ахзоби мухталиф ба хамин фирқасози ва жамъ кардани иддаи аз муслимин ба дўври худишон идома медиханд. Алъон исми худишонро хизб гузоштанд.

Ба хамин рохати ва танхо ба далили аз даст рафтани хукумати исломий ва шўро ,бозори ижтиходот ва таъвилоти рост ва дуруғ аз чанд қарни гузашта то кунун дар бисёри аз сарзаминхойи мухталифи исломий ва сарзаминхои мусалмоннишин доғ ва гарм шуда аст. Дар инжо дигар ихтилоф хоким нест балки ,тафарруқ ба вужуд омада аст.Умри ихтилоф кутох аст, самарашро медихад ва дар хамон шўро дафн мешавад. Аммо тафарруқ метавонад қарнхо тул бикашад ва фожеъа ба бор биёварад. Ин хамон тафарруқи астки хаммаи мо шохиди он хастем ва то замони ташкили шўройи улил амр ва ижоди уммати вохиди аз ин шўро ва хуружи ижмоъи вохид аз ин уммат,ин тафарруқ ба зиндаги нангин ва фожеъабори худиш идома медихад.

Замоники дар асри сахобаи гером розиаллоху анху таъвилоти ғалат дар хадди тахлил ва тахрим вужуд дошта оё дар асри хозир чанин чизи баъид аст? Ғейри мумкин аст шогирдони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дучори чанин иштибохоти шуда бошанд аммо , шогирдони асотиди мо ва шогирдони мо дучори чанин иштибохоти нашаванд. Ин интизор иштибох аст, ин интизор тўвхин ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  аст ва бузург ангуштан асотиди мо ва шогирдони мо ва худи мост. Ин ғурур ,такаббур ва истикбор аст.Пас ,ғейри мумкин астки баъди аз асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам то кунун ва то рузи қиёмат хам афроди дучори чанин иштибохоти нашаванд. Бахусус хам акнунки бо инхидоми шўрои улил амр ва ба хукми зарурат,уламо мажбур ба ижтиходоти фардий шуданд ва ижтиходоти фардий жойи ижтиходоти жамъий ва шўроро гирифта аст. Ижтиходоти фардийки уламо мажбур ба он шуданд жойи чи чизиро гирифта?Жойи ижтиходоти жамъий ва шўроро гирифта аст:

:«وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ ۚ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ* وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ ۚ وَأُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ»  (آل‌عمران/۱۰۵-۱۰۴)، 

Дар инжо он мақомики шойистагийи амр ба маъруф ва нахи аз манкарро дорад ” уммат ” аст. Бародарон ва хохарони мутарамам,гуш бидихид

«وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ»

Он маржаъ уммат аст

«يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ»

Гуфта уммати бояд дар миёни шумо вужуд дошта бошад.Он маржаъики шойистаги амр ба маъруф ва нахи аз мункарро дорад уммат астки вужуди уммат хам ба вужуди “шўро ” бастаги дорад, ва коноли хамин шўро ек раъйи вохид ба унвони ” ижмоъ ” ба касоники қасди амр ба маъруф ва нахи аз мункарро доранд ироя мешавад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(35-қисмат)

Пас замоники аллох таоло мегуяд

«وَلاَ یَزَالُونَ مُخْتَلِفِینَ»

Ва хаммаи инсонхоро уммати вохидий накарда метавонем бигуем ихтилоф ,чизи астки наметавон аз он фарор кард ва муслимин ,замоники аз ин ихтилоф дар холати калониш абур мекунанд соири инсонхо наметавонанд  ва дар миёни хаммаи инсонхо боз ихтилоф хаст ва наметавон фарор кард аммо ,замоники муслимин аз ин ихтилофи бузург ( куфр ва иймон ) абур мекунанд ва аз тариқи шўрои вохид ,уммати вохидро ташкил медиханд ва

:كُنتُمْ خَیْرَأُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ

Мешаванд, дар ин жо уммати мешаванд. Дар даруни ин шўро умматиро ташкил медиханд аммо , дар миёни хамин уммат хам орои мухталиф вужуд хоханд дошт.

Дар ин сурат,дар довлати исломий ва шўрои хоким бар он ва умматики аз ин шўро тўлид  шуда ,ихтилоф на танхо зарурат ,балки ба далили зинда нигахдоштани фиқх ва тавассуъайи он ,рахмат хам ба хисоб меояд, ва имкон надорад ин уммат хам дидгоххои мухталиф ва нигаришхои мухталиф ва новини нисбат ба масоили қобили ижтиходи руз надошта бошанд. Бо ин вужуд ,танхо абзорики онхоро жамъ мекунад шўрои улил амр тахти пушиши хукумати исломий аст.Иддаойи ғейри аз ин барои иттиходи оройи мухталиф ,бо суннати илохий ва абзорхоики дар ихтиёри мо қарор дорад муғойир аст, агар каси иддаойи ғейри ин дошта бошад иштибох мекунад ва қатъан хар ончи бо суннати аллох ва қавонини он дар тазод бошад махкум ба шикаст мебошад. Танхо рох шўрост, шўро дар хар сатхики ташкил шуда бошад.

Дар ин сурат, замоники аллохи мутаол пас аз зикри достони пайғамбарони гузашта мефармояд:

:«إِنَ هَذِهِ أُمَّتكُمْ أُمَّة وَاحِدَة وَأَنَا رَبّكُمْ فَاعْبُدُونِ» (انبیاء/۹۲)،

Ин уммати шумо уммати ягонайи буда ва ман парвардигори хаммаи шумо хастам, пас танхо маро парастиш кунид. Ва ё замоники мефармояд:

«وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّکُمْ فَاتَّقُونِ» (مؤمنون/۵۲)،

Ин уммати шумо уммати ягонайи буда ва ман парвардигори хаммаи шумо хастам, пас танхо аз ман тақво дошта бошид ва аз ман битарсид.

Дар инжо,аллох таоло возих ва ровшан бо зикри ин мисолхо ба мо мерасонадки танхо рохи табдил шудан ба уммати вохида,ибодати аллохи мутаол аз коноли шариати охарин фристодаи устки, ин фристода хам бо пейравий аз шариат ва бо баёни дастури аллох ,шўройи улил амр тахти пушиши довлати исломийро ягона абзор ва зомини хифзи ин уммати вохида маърифий мекунад:

:«الَّذينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَمْرُهُمْ شُوري بَيْنَهُمْ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ» (شوری/38).

Бале,қабли аз инхидоми шўрои улил амр,ихтилоф танаввуъ буд  на тазод, ва танаввуъ хамиша масдари сирват ва баракат буда ва хаст, ва замоники ихтилофоти муслимин масири иштибохиро тей мекард дар хамон доираи нисён ,хато ва фаромуши боқий мемонад , ва бо мурожаъа ба шўройи муслимин ,инхидом рафъ мешуд; ба гунаики уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо дарбораи бархи аз сахобаки бо онон дар оройи ихтилоф дошт, фармуд :у дуруғ нагуфта аст ,мумкин аст фаромуш карда ё иштибох мекунад, ё матлабро иштибохи мутаважжих шуда аст. Дар чанин жомеъайи ,баъзи аз афрод дар масоили қобили ижтиход , дар холи мутафовут ба назар мерасандки аз жихати эътиқоди ба хукм ва сурати масала бо дигарон ихтилофи надоранд балки ,танхо фарқишон бо дигарон дар шевайи баёни он ва арза кардани он аст. Инхо дар шевайи баён ва арза кардани хукм бо дигарон ихтилоф доранд на дар эътиқод ба хукм ва сурати масала.

Албатта ,қаблан хам чандин бор арз кардемки таъвили иштибох нисбат ба нусуси шаръий дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва сахоба хам рух дода, хатто таъвили дар хадди тахлил ва тахримки Қуддома розиаллоху анху ва хамрохониш муртакиби он шуданд. Аммо ,бо вужуди хукумати исломий ва шўройи сахоба,то замоники ” хужжати набавий ” бар шахс иқома нашуда буд ва аз коноли шаръий он жахлиш рафъ нашуда ва аз онхо талаби тўвба нашуда буд, Қуддома розиаллоху анху ва хамрохониш ба воситаи таъвили иштибох аз оёт ва манобеъи шаръий такфир нашуданд.

Дар мовриди хамин намунайики мо борхо ва борхо дар мовриди хавориж борхо ва борхо онро баён мекунем дар алмуғни мехонемки : ” агар шахс,куштани бегунохон ва гирифтани амволишонро бидуни хечгуна шубха ва таъвили жоиз бидонад кофар мешавад, ва ле агар чун хавориж барои анжоми он таъвил дошта бошанд бештар фуқахо онхоро хар чанд рехтани хуни мусалмонон ва гирифтани амволишонро мубох дониста ва онхоро ба қасди наздики ба худо анжом доданд, такфир накарданд”. Ва  идома мегуяд : ” аз жумла мавориди шинохта шуда дар мазхаби хавориж ,такфир бисёри аз сахоба,тобеъин ва хамчунин хун ва молишонро халол ва куштани онхоро василаи тақарруб ба худо қарор дода буданд, ва ле алорағми хаммаи ин масоил ,фуқахо ба хотири таъвилотишон хукм ба куфри онхо содир накарданд.”

Нигох кунид дустон ,мегуяд хавориж бисёри аз сахобаро такфир карданд,бисёри аз тобеъинро такфир карданд, хуни моли онхоро халол карданд, куштани онхоро василаи тақарруб ба худо медонистанд. Хиёл мекарданд агар инхо имоми Али розиаллоху анхуро бикушанд ба худо наздиктар мешаванд. Инхо куштани имоми Алироки ашарайи мубашшира буда, он жойгохи бузургиро дар шариати аллох дошта, боз мебинем куштани чанин шахсиро боиси тақарруби худишон ба аллох медонистанд ва бо ин вужуд ,каси онхоро такфир накард. Чиро? Чун таъвил карданд.

Пас,диққат кунид дустон,бузургворони мо касоники асхоб ва тобеъиниро такфир карданд каси онхоро ба журми такфири асхоб ва тобеъин такфир накарда аст. Инхо дар хаққи худишон зулм карданд ту хақ надори ба худит зулм куни. Чун агар ту хам онхоро такфир куни чизи мешави мисли онхо,золими мешави мисли онхо. Барои хамин, сохибу алмуғни мегуяд : хеч касики асхоб ва тобеъинро такфир карданд ва хун ва молишонро халол донистанд барои инки ба худо наздик шаванд ва ба худо тақарруб пейдо кунанд хеч каси онхоро такфир накарда аст.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(34-қисмат)

Бале,иддаи аз муслимин бо истинод ба оёт ва ривоёт ва невиштахои торихий ,чанон умур бар онхо муштабих шудаки мутахассисини муслимин хам дар он монданд ва дучори иштибох шуданд. Ин вазиъат то замони ташкили шўройи улил амри вохиди муслиминки уммати вохид ва ижмоъи вохид ташкил мешавад идома пейдо мекунад, ва то он замон каси хақ надорад худишро мутлақ бидонад ва дигаронро ба далили таъвил ва ижтиходи шаръийшон аз манобеъи шаръий такфир кунад.Ин холати изтирорий астки аксари муслимин дар он офтоданд.Сабр кардан бар ин холати изтирори мисли сабр кардан бар хурдани гушти мурдор ва хийли сангин аст, аммо чораи нест ва то замони ташкили маржаъи расидаги кунандаки хамон ва шўрои мовжуд дар хукумати исломий бошад, бояд сабр кард. Дар айни харакат ,бояд сабр кард, дар айни мубораза бояд сабр кард.

Дустони геромий ,замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд: ” уммати ман ба хафтод ва се фирқа пароканда мешаванд ” далолат бар ин дорадки хаммаи ин фирқахо аз дин хориж нестанд; чун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хаммаи инхоро уммати худ дониста ,хаммаро уммати худ дониста ва далолат бар ин астки таъвил кунанда аз дин хориж намешавад агарчи дар таъвили худ дучори иштибох хам шавад.

Ибни Таймия рохимахуллох мегуяд: “ва хаминтур дигар хафтод ва ду фирқа ,касони аз онхоки мунофиқанд дар ботин кофаранд, ва онки мунофиқ нест балки дар дил ба аллох ва пайғамбариш мўъмин аст дар ботин кофар нест ; хар чанд дар таъвил дучори иштибох шавад,холо ин иштибох хар чи бошад…….ва касики бигуяд ин хафтод ва ду фирқа хаммаги кофар ва хориж аз миллатанд; бо китоб ва суннат ва ижмоъи сахоба – ризвонуллохи алайхим – ва балки ижмоъи аиммаи арбаъа ва дигар имомон мухолифат карда аст, зеро хеч ек аз онон хаммаи хафтод ва ду фирқаро кофар надонистанд ва балки худи онхо бар асоси бархи ақоид екдигарро такфир мекунанд. Инхо худишонро такфир мекунанд ва гарна хеч кудом аз аимма онхоро такфир накарданд. Хеч кудом аз ин гуруххо хатто хамин гуруххоики худишонро такфир мекунанд.”

Пас хатто мунофиқики тибқи хамин сухани ибни Таймия дар дарун кофар аст ё касики мунофиқ нест, дар дилиш ба худо иймон дорад ва ле таъвили иштибох мекунад ибни Таймия мегуяд : холо ,ин иштибохи у дар таъвил хар чи бошад каси бигуяд инхо кофар хастанд ва хориж аз миллатанд бо китоб ,суннат ва ижмоъи сахоба – ризвонуллохи алайхим – ва балки ижмоъи аиммаи арбаъа ва дигар имомон мухолифат карда аст; ин чизи астки ибни Таймия рохимахуллох дар мовриди касони мегуядки таъвил карданд. Хар чанд гуруххойики худишон дар бейни худишон таъвил карданд,хамдигарро такфир мекунанд мушкили худишон ва иштибохи худишон аст. Ин манхажи худишон аст ва ин такфир кардан мухолифи қуръон аст, ин мухолифи суннат ва ижмоъи сахоба аст, ин мухолифи ижмоъи аиммаи арбаъа ва дигар имомони ин уммат буда аст.

Намунахойи зиёдий дар ин замина дар торихи ислом ёфт мешавадки каси гуруххои чун хаворижки таъвил карданд, ва мўътазилайики пайғамбар саллаллоху алайхи васалламро такзиб накарданд аммо бо бидъати худ рохро гум карданд ва дар гумони худ хиёл мекунанд бархаққанд, ва хамма ,гуруххои инчуниниро ахли таъвил донистанд ва каси онхоро такфир накарда аст. Ба хамин далил, сахоба розиаллоху анхум дар инки хавориж жузви саргардонон ва мориқ хастанд муттафиқ буданд, чунонки дар ин бора аходиси сахихи ворид шуда аст. Ва хамчунин бар ин амр иттифоқ кардандки онон аз ислом хориж нашуданд, бо инки хуни мусалмононро халол карданд ва бисёри аз умури шаръийро мункар шуданд, аммо таъвили онхо монеъ аз такфиришон шуд.

Мо ин маворидро такрор мекунем умидворемки такрори инхо нафъи дошта бошад барои дустоники дар ин иштибохот офтоданд. Дар ин замина ,мо ижтиходоти садхо имоми бузургворро дар миёни фирақи мансуб ба ахли суннат ва соири фирақи, дар тули торих ва дар хамин чанд қарни гузашта доремки дар масири хато ва иштибох офтодандки хаммаи инхо , намунахои бориз таъвилоти иштибох аз манобеъи шаръий хастанд. Хамин алъон хам дар чигунаги жиход бо ишғолгарони секуляри хорижий ва новкарони махаллий онхо ва тоғутхои махаллий ижтиходоти мухталифий вужуд дорад бояд ба дур аз танг назарий ва бо нигариш ва саъйи содри исломий ба инхо нигох шавад ва бо инхо бархурд шавад.

Қаблан арз кардем ихтилоф, суннат ва муқтазийи хикмати илохий астки аллохи мутаол дар мовриди он мефармояд:

«وَلَوْ شَاء رَبُّکَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّهً وَاحِدَهً وَلاَ یَزَالُونَ مُخْتَلِفِینَ‏* إِلاَّ مَن رَّحِمَ رَبُّکَ وَلِذَلِکَ خَلَقَهُمْ وَتَمَّتْ کَلِمَهُ رَبِّکَ لأَمْلأنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِینَ»(هود/١١٨)،

Агар парвардигорит мехост мардумонро ( хамчун фариштагон)  уммати вохидий мекард, ва ле онхо хамиша мухталиф хоханд монд. Магар касоники худо бадишон рахм карда бошад ва худованд баро хамин ишонро офарида аст, ва сухани парвардигори ту бар ин рафта астки жаханнамро аз жумлаги жинхо ва инсонхо пур мекунам. Панох мебарам ба худо аз оташи жаханнам.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(33- қисмат)

Мушаххас аст сухбат дар мовриди иртидоди у будаки аз худиш  дифоъ кардаки хадафиш муртад шудан набуда……..яъни яқин доштки хар каси ин корро ба далили пуштибоний аз куффор алайхи муслимин анжом дихад ва куффорро алайхи муслимин ёри кунад боиси иртидодиш мешавад. Аммо , у ба чанин нияти кориро анжом надода буд, балки далоил ва савобиқи вай нишон додандки хадафи дигари дошт, ба хамин далил мегуфт ман муртад нашудам ва далоили овардки мовриди пазириши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қарор гирифт ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба хотири таъвили иштибохи у ,узришро қабул кард. Оёти хамки дар ин замина нозил шуданд собит кардандки Хотиб таъвили иштибох карда буд.

Қуддома ибни Мазъун ,хам ба хамрохи жамъи дигар дар замони хукумати Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху муртикиби таъвили иштибох дар хадди тахлил шуданд, хамрро барои худишон халол карданд, ва ин фармудаи аллох таолоро таъвил кардандки мефармояд :

«لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِیمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ» (مائده/93)،

Бар касоники иймон оварданд ва корхои шойиста анжом доданд,гунохи ба сабаби ончи нушиданд мутаважжихи онон нест, агар бипархезанд ва иймон биёваранд ва корхои шойиста  анжом диханд.Баъди аз он бипархезанд ва иймон дошта бошанд. Сипас , бипархезанд ва хамма корхои худро нику кунанд, ва худованд никукоронро дуст дорад.

«لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ»

ро ин шахс ингуна фахмида буд ва аз ин оя ба хамрохи дустони худ чанин таъвили карда будандки хар кас иймон биёварад ва корхои хуб анжом дихад ва хавойи худишро дошта бошад дигар ишколи надорад шароб бухурад ;  ва агар нушиданихои маст кунанда масраф кунад барояш ишколи надорад. Инхо таъвил карда буданд, инхо хам такфир нашуданд балки , иқомаи хужжат шуданд ва тўвба карданд хар чандки хадди шаробхўр ( касики чизхои маст кунанда мехурад бар онхо ижро шуд).

Намунайи дигарики дар тули дарсхо ба он ишора кардем хавориж хастандки боз дар асри сахоба дучори таъвилоти ғалат шуданд, ва бо хамин таъвилоти ғалат ,хам муслиминро такфир карданд ва хам дастишон ба хуни муслимин олуда шуд. Аммо , Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхуки худиш еки аз қурбониёни дасти инхо буд ононро такфир накард. Хатто нагуфт инхо хам дорудастайи мунофиқин хастанд балки , инхоро мусалмони донистки алайхи онхо бағи ва шўриш карданд.

Ин иттифоқот ва чанд маворидики баён кардем , ва мавориди зиёдий хастандки дар дарсхои гузашта ба он ишора кардем, замони руй медихандки хукумати исломий дорем ва маржаъи хастки ба ту бигуяд чигуна метавон бо ин таъвилот ва ижтиходоти ғалат бархурд кард, холо касоники аз чанин неъмати махрум хастанд ва ижмоъи вохиди хам вужуд надорад ва вужуди таъвилот ва ижтиходоти мухталиф ва мутафовут ва муттазоди уламои содиқ хам ғейри қобили ижтиноб аст. Ва илова бар он вужуди шубухоти мунофиқин хам дар аксари жавомеъ раъйи ғолиб шуда, дар ин холати изтирорийки пеш омада, чи бояд кард?

Қозики шўрои улил амр бошад вужуд надорад то аз ин хамма ижтиходот ва таъвилот ,екиро ба унвони ижмоъ ироя дихад, ту худит хамки наметавони хам шоки боши хам қози, пас бояд ек қози тўлид кард,дар хар  сатхики бошад ( сатхи русто ,шахр,жамоат, чанд жамоат бо хам хастанд,кишвар ,мантақа , дар сатхи жахоний аст, дар хар сатхики бошад) бояд қози тўлид кард ва то замоники ин қози ба вужуд наёмада, ту фақат метавони раъйи худитро баён карда ва аз худит дифоъ  куни.Хатто дар баёни раъйи худит хам бояд эхтиёт куни. Ба хамин далил астки барои касони мисли имоми Молик рохимахуллох хийли сангин будки ек муфти дар масоили ихтилофий бигуяд : ин харом аст, балки имом Молик рохимахуллох мегуфт бояд бигейид : ман онро нопасанд медонам.

Дар ин сурат вазиъати афрод ва хатто тавоиф ,гуруххо ,ахзоб , ва мазохибики хақ бар онхо муштабих шуда , бояд чигуна бошад? Муштабих ,дар масоилики афроди донотар аз онхо хам ба иштибох офтоданд. Муштабих яъни : мубхам ,машкук,пушида ,шубхазо ,мушкил ва номаълум. Муштабих дар инжо яъни гуфтем баъзи аз масоили хастанд бар тавоиф ,гуруххо ,ахзоб ва мазохиб хам муштабих шуда аст; хатто масоили хастандки бар афроди донотар хам муштабих шуда ва он афрод хам дар иштибох офтоданд.

(идома дорад…….)