دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(83- қисмат)

Шакки нестки ,жиход бо мунофиқин ва секулярзадахо хам еки аз вожибот аст :

«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جَاهِدِ الْکُفَّارَ وَالْمُنَافِقِینَ» (توبه/73).

Пас,сухбати дар вожиб будани жиход бо секулярзадахо нест балки ,мухим равиши бархурд ва чигунаги ин жиход аст.

Дар садрил ислом баъзи аз куффори пинхон аз тариқи аллох барои росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ошкоро шуда буданд ва касони чун Абдуллох ибни Убай барои умуми муслимин нез ошкор шуда буд ; бо ин вужуд ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ин куффори пинхон шуда бархурди қахромиз ва мусаллахона накард.Дидемки хатто бо қатли ин рахбари куффори дохилий тавассути соири муслимин ва писариш мухолифат намуд, ва дар посухи писаришки ижозаи қатли падаришро аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам талаб карда буд ,фармуданд : ” То хенгомики зинда аст ,монанди ек дуст ва рафиқ бо у ба неки рафтор мекунем”. Дар суратики ,барои терори бузургони куффори ошкори хорижий ,муслиминро равона амалиётхойи мухотираомиз ва пурхатар мекард , ва дар фатхи Макка хам дастури қатли чанд нафар аз куффори ошкорро содир намуд ва фармудки онхоро хар гужо пейдо кардид бикушид хар чанд худишонро ба пардаи каъба хам овизон карда бошанд.

Дар марохили аз мубариза  бо куффори дохилий ( мунофиқин ва секулярзадахо ) мужриёни хукумати исломий ва соири муслимин зимни қатъ накардани амри даъвати хаммагоний , ба табаъият аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  аз равиши муборизайи манфий ва сахтгирий бар мунофиқин аз коноли жанги нарм ва равоний истефода мекунанд. Мисли мазаммат ,тўвбих ,тахдид ,расво кардан , мунзавий кардан, тахқири ажсоди онхо бо ширкат накардан дар намози маййити онхо ва бо ширкат накардан дар тадфини онон ва рохкорхойи монанди инки , муслимин саъй мекунанд дар баробари жанги равоний ва нарми мунофиқин ва коршиканихои онхо вокуниши равоний ,нарм ва боздоранда дошта бошанд. Масалан аллох таоло мефармояд:

Ба секулярзадахо махал нагузор ва харфхоишонро қабул накун :

«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ إِنَّ اللَّهَ کَانَ عَلِیمًا حَکِیمًا» (احزاب/1)

Эй пайғамбар тақвойи худо пеша кун ва аз кофарин ва мунофиқин пейравий накун ва худованд алим ва хаким аст.

«وَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَکَفَى بِاللَّهِ وَکِیلًا» (احزاب/۴۸)،

Ва аз куффор ва мунофиқин пейравий накун ва озоришонро рахо кун ва бар худованд таваккул кун ва кофий астки вакил худованд бошад.

Ё дар жойи дигар амр мекунад  аз секулярзадахо руйигардони кун , бо онхо хамрохи ва хамкори накун. Бе эътинойи ба мунофиқин еки аз коритарин силоххойи астки метавон мохият хақиқий онхоро ошкор кунад ва қазоватро бар ухдайи худи афроди нозир бигузорад ,ру шудани мохияти даруний секулярзадахо хамон чизи астки секулярзадахо аз он метарсанд :

: «أُولَئِکَ الَّذِینَ یَعْلَمُ اللّهُ مَا فِی قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُل لَّهُمْ فِی أَنفُسِهِمْ قَوْلاً بَلِیغاً» ‏(نساء/۶۳)،

Онон касониандки худованд медонад дар дилхоишон чист .Пас аз ишон кинорагирий кун ва андурзишон биде ва бо гуфтори расоийки ба ( аъмоқи ) дарунишон русух кунад бо онон сухан бигу

• «وَقُل لَّهُمْ فِی أَنفُسِهِمْ قَوْلاً بَلِیغاً». 

Тамоми ин муборизоти манфий хам ,замони ба сурати комил жавоб медихадки қудрат дасти муслимин бошад ва инхо дар находхойи хукуматий қудрати надошта бошанд , ва қудрати хукуматий ва находхойи тахти мудирияти ва идорайи муслимин бошад. Тамоми ин ахком хам боз замони дар мовриди куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо  татбиқ мешавадки қудрати хукуматий ва находхои тахти мудирияти он моли муслимин бошад на тоғутхо ва худи секулярзадахо.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(82 – қисмат)

Дар баъзи аз сарзаминхои мусалмоннишин метавон иқдомоти кучак ва ночизиро бо қудратманд кардани муслимин ва касби қудрати мардумий анжом дод ва масалан фалон мулло ва мовлавий секулярзадаро аз фалон масжид берун кард. Албатта ,ба шартики аз пуштивонаи қудрати хукуматий тоғутхо бархурдор набошад, агар аз чанин химоят ва пуштибоний тоғутхо бархурдор бошад он вақт дигар хеч кори наметавон анжом дод.

Ғейри аз касби қудрати хукуматий ,хар каси ба рохи ғейри аз қудрати хукумати исломий ва находхои муртабит бо он жихат пок кардани ин мовжудот аз маносибики ғасб карданд фикр кунад, қатъан дар таваххум ,хоб ва хиёл парвоз мекунад ва аз воқеият фосила гирифта аст.

Агар қасд дори инхо ва палидийи инхоро аз жомеъа ва находхои хукуматий пок куни бояд абзори онро ба даст биёвари. Аллох инхоро бо шаробхур ,қиморбоз ,бутпараст ва гушти хук ташбех карда аст. Барои пок  кардани касофати инхо ек абзор вужуд дорад ; хукумати исломий ва татбиқи қонуни шариати аллох аз тариқи находхои муртабит бо он ва зери мажмуъахои хукумати исломий. Чун инхо дар находхои хукуматий фаолият доранд ва аз пуштивонаи хукуматий бархурдор хастанд.Хеч рохи дигари барои аз бейн бурдани ек машруб фуруший ,қиморхона ва буткада ё ек қассобийки гушти хук ба муслимин мефрушад ё ек табақа аз кормандон ва сарбозони довлатий ғейри аз қудрати хукуматий вужуд надорад.

Инхо сарбозони жанги равоний ва кормандони довлат хастанд , ва хамин тури наметавон ек корманд ва масъули хукуматийро аз кориш баркинор кард, ва танхо замони метавон чанин мовжудиро дур биндозики дорои қудрати бошики тавони чанин кориро дошта бошад ва танхо қудрати хукуматий астки тавони чанин кориро дорад.

Равиши хафтум дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин аст,то замоники дар жомеъайи исломий зиндаги мекунанд ба муборазаи манфий ва жанги равоний алайхи онхо амр мешавад ,дар баробари жанги равоний онхо амр ба жанги нарм мешавад.

Вужуди аносири нуфузики аз дарун, харакатхойи тахрибийро созмондехи мекунанд ва саъй мекунанд бо харакатхоики ба вужуд оварданд дар миёни мухолифинишон нуфуз кунанд, садамоти онхо бисёр сангинтар ва коротар аз заработи астк душманони ошкор ба ин гурух ворид мекунанд. Ба хамин далил ,хар кишвар ва созмони саъй дорад аз фаолияти ин аносир дар миёни худиш жиловгирий кунанд,дар аваз талош мекунанд ин сутуни панжумро дар жибхайи муқобил пейдо кунанд, ва аз коноли инхо барномахо ва нақшахоишонро ба пеш бибаранд. Равиши бархурд бо ин падидаи мухарриб ,ба зарофатхо ва пичидагихои хосси ниёз дорадки аз тарафи бисёри аз фармондахон ва рахбарони кам тажруба ,камтар риоят мешавад ё аслан риоят намешавад.

Ончики пеш аз хамма монеъи шиддати амал ва жанги мусаллахона бо ин куффори пинхон ва душманони дустнамо ва жосусони хатарнок мешавад, ниқоби ба зохири исломийи онхо ва жамъи касири аз муслимини фариб хурда астки дўври инхоро гирифтанд. Дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам агар бо рахбарони шинохта шуда ва кофари инхо бархурди мусаллахона мешуд аз ек тараф барои мусалмонони сода ва зудбовар ижоди шубха мекард, ва аз тарафи дигар куффори ошкор дар жанги равоний худ таблиғ мекардандки муслимин ба екдигар хам рахм намекунанд ва онро жанги дохилий барои тазъифи пойгохи муслимин маърифий мекарданд.(идома дорад……

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(81- қисмат)

Бале ,кофари шинохта шуда,Абдуллох метарсид аз инки ба хотири ек кофар дастиш ба хуни мусалмони оғишта шуда ва жаханнамий шавад. Яъни касики ба хотири ек кофари секуляр ё язидий ё амсолихим дастиш ба хуни мусалмон оғишта шуд жаханнамий мегардад.Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар инжо нагуфтки жаханнамий намешавад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамчунонки гуфтем дар жавоби ин банда худо гуфтки бо у мисли ек дуст рафтор хохем кард.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз бас бо онхо мудоро мекард ва узрхоишонро мепазирафтки дорудастайи куффори пинхони дохилий ё мунофиқин хиёл мекардандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам одами содаи астки инхо хар чи бигуянд у бовар мекунад:

«وَ مِنهُمُ الَّذِینَ یؤْذُونَ النَّبىِ‏ وَ یقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَیرٌ لَّكُم» (توبه/۶۱)

Дар миёни мунофиқин касони хастандки пайғамбарро меозоранд ва мегуянд : у саро по гуш аст ( ва рост ва дуруғро мешнавад ва хамма чизро бовар мекунад) . Бигу : саро по гуш будани у ба нафъи шумо аст ” хойрул лакум “.

Ин гурух теъдодишон матағаййир буд баъзи вақтхо бештар ,баъзи вақтхо камтар. Аммо дар хар сурат теъдоди зиёдий буданд ва шабихи ек гурух ва хизби ғейри расмий ба сурати ошкоро амал мекарданд ,чун рахбаришон мушаххас шуда будки мунофиқ ва кофар аст, мухолифатхоишонро бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аланий ва ошкор карда буданд. Барои ширкат дар жангхо узр тароши мекарданд ва ширкат намекарданд ,агар хузур хам пейдо мекарданд мисли жанги ухуд саъй мекарданд қабли аз шуруъи жанг аз лашкари муслимин худишонро хориж кунанд то рухияйи мусалмононро тазъиф кунанд. Саъй мекарданд дар даъвати росулуллох хилали ижод кунанд, алайхи у жанги равоний рох андохтанд ва суханони масмумро пахш мекарданд, ба хамин далил аъмоли онхо шикли ижтимоий ба худиш гирифта буд ,мисли ек жараён шуда буд ва аксари мўъминин ин мажмуъаро мешнохтанд.

Дар пеш гирифтани ин равиш таъомули мутавозиъона ва омихта бо мудоро ва нармиш бо мунофиқин ва секулярзадахоики дар душмани онхо шакки вужуд надорад дар замони вужуди қудрат маъни пейдо мекунад ва натижа медихад. Аммо ,замоники муслимин аз чанин қудрати ( чи қудрати мардумий ва чи қудрати хукуматий ) бархурдор набошад мудоро ва нармиш мафхуми худишро аз даст медихад ва холати залилий ва хиффат ба худ мегирад.

Агар муслимин ,боз мехоханд ин суннати мудоро ва нармиш бо куффори пинхони дохилий ва секулярзадахоро зинда кунанд бояд қабли аз он худишонро қавий ва қудратманд кунанд; қудрат ,муқаддама ва пояйи зинда кардани ин суннат аст.

Талош жихати ташкили хукумати исломий ё дар сурати вужуди он қудратманд кардани он бехтарин конол барои зинда кардани ин суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам махсуб мешавад ва дар холати изтирорий талош жихати қудратманд кардани ақидатий ва манхажий муслимин хам боз ба унвони ек стиротежий собит қонуни шариати аллох дар чигунаги бархурд бо мунофиқин ва секулярзадахо метавонад ек рохкори муносиб бошад ва амал бошад ба хамон стиротежийи росулуллох саллаллоху алайхи васалламки даъват муқаддам ба хар чизи буда ва ин даъват ,агар боиси қудрати шавад ин қудрат хам метавонад ба унвони ек омили боздоранда ва то худуди зинда кунандайи суннати мудоро ва нармиш бо секулярзадахо ва куффори пинхони дохилий бошад хар чандки ,хеч вақт наметавонад жойгузини қудрати хукуматий ва находхои муртабит ба он шавад.

Равиши шишум дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин астки ,бо онки бо мунофиқин машварат мешуд аммо жихати риояти асли ” хазар ” , эхтиёт кардан ва хушёр будан ,хеч пости таблиғий ва хукуматий ба онхо вогузор нашуд. Яъни хеч масъулияти идорий ва хукуматийро ба онхо вогузор накард.

Дар пеш гирифтани ин суннати росулуллох алайхи васаллам тибқи татбиқи оя ва хукм ” хумул адувву фахзархум ” танхо ва танхо дар сурати доштани қудрати хукуматий метавон чанин суннатиро анжом дод ва чанин кориро анжом  дод. Яъни  ба онхо пост ,мақом ва масъулиятхои хукуматий надод. Танхо мо замони метавонем ба сурати комил аз вуруди онхо ба постхои хукуматий ва таблиғий мумониъат ба амал биёремки қудрати хукуматий дар ихтиёри муслимин бошад ва касони хамки мехоханд ин душманони секулярзадаро аз маносиби ғасбий чун манобир ,килосхои дарс ,телевизионхои расмий ,идорот ва ғейрихки дар он лам доданд ба берун парт кунанд, танхо ек рохи чора ва рохи хал доранд, он хам касби қудрати хукуматий ва дар даст гирифтани находхои муртабит бо он мебошад.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(80- қисмат)

Ин амри ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам буда , ва мо хам акнун ин қудрати ташхисро надорем. Дар натижа ончи барои мо мемонад ин астки хавосимонро жамъ кунем ,хазр кунем ва бимнок бошем аз секулярзадахо ,хушёри худимонро аз даст надихем ва комилан эхтиёт кунем.Мо бояд аз секуляристхо бароат кунем ва аз секулярзадахо хам хазар дошта бошем. Чун хар ду душмананд ,еки душмани ошкора хорижий ва дигари душмани пинхони дохилий.

Равиши панжум дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин астки , росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо пуштивонаи қудрати хукуматий ,мудоро ва нодида гирифтани озор ва захм забонхои ин секулярзадахо ва мунофиқинро дар пеш мегирифт ва узрхохи онхоро мепазирафт ва аз хийли чизхо чашмпуши мекард , бо хамон пуштивонаи қудрати хукуматий.

Чун хеч вақт инро фаромуш накунемки мудоро ,нармиш ва тавозеъ дар замони қудрат маъни пейдо мекунад. Чанин сифоти ( тавозеъ ,нармиш ва мудоро ) дар хенгоми заъаф ва нотавоний маъни залилийро мерасонанд.Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар ин мархала дар айни доштани қудрати хукуматий ва мардумий ,мисли ек маъзали ижтимоий ва фархангий бо ин дорудастаи секулярзада бархурд мекард, ва тури бархурд мекардки  муслимини фариб хурда ва заифул иймонки ба баъзи аз беморихойи мунофиқин олуда шуда буданд ва ба худишон зулм карда буданд ба хотири хамин бархурди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам пушаймон мешуданд ва тўвба мекарданд, ва аз сафи куффори пинхони дохилий хориж мешуданд.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бидуни хеч монеъи ва бо пуштивонаи хукумати огохийхойи лозимро ба мунофиқин ва ба дорудастайи онхо мерасонад, ва касони аз онхо тўвба карда ва ислох мешуданд.

«وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ» (توبه/۱۰۲)،

Мардумони дигари хам хастандки ба гунохони худ эътироф мекунанд ва кори хубиро бо кори бади меомизанд ,умид астки худованд тўвбайи ононро бипазирад. Бегумон худованд дорои мағфирати фаровон ва рахмати бикрон аст ва рахм мекунад.

Хадаф дар ин мархала хифзи вахдати ижтимоий дар мужтамаъ будки ба номи мужтамаъи муслимин шинохта шуда буд, ва каси хам наметавонист монеъи расидани ин огохихо ба дорудастаи мунофиқин шавад.Чун қудрат дар дасти хукумати исломий ва муслимин буд ва барои хамин мудоро ва нармиш маъно ,мафхум ва хадафи худишро  хифз мекард.

Намунаи ошкор аз мудоро ва нармиш дар айни бархурдори аз қудрат бо мунофиқинро метавон дар бурхурди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо рахбари кофар ва шинохта шудаи дорудастайи секулярзадахойи он замони Мадина ,Абдуллох ибни Убай мушохада кард.

Абдуллох фарзанди хамин Абдуллох ибни Убай Салул, хам дустиш нисбат ба падариш барои хамма ровшан шуда буд ва хам мутиъ будани у дар баробари тахкими қонуни шариати аллох ва таслим будани у дар баробари авомири аллох ва росулиш. Агар адами ижозайи росулуллох саллаллоху алайхи ва олихи васаллам набуд у қасд дошт қабли аз хар мусалмони падари худишро бикушад. Пеш аз ислом ,исмиш ” Хаббоб ” будки кунияйи падариш хам бар асоси хамин ном буд,аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ин номро тағйир дод ва исмишро Абдуллох гузошт.

Вақти хабари ончики Абдуллох ибни Убай дар жараёни бозгашт аз ғазваи бани мусталиқ ба забон ронда буд ба писариш Абдуллох расид,яъни вақти мухожирин ва ансор дар жараёни бозгашт аз ғазваи бани мусталиқ дар онжо дучори ихтилоф шуда буданд,Абдуллох ибни Убай Салул  гуфт : ба худо қасамки достони мо ва ин қурайшихо ба монанди сухани каси астки гуфтанд : сагитро чоқ кун туро мехурад. Абдуллох ибни Убай Салул гуфт : ба аллох қасам ,агар ба Мадина баргардем азизтарини ахли он ,залилтарини ахли онро аз он берун хохад кард. Манзури у аз азизтарин худиш буд ва дорудасташон ва залилтарин хам манзуриш росулуллох саллаллоху алайхи ва олихи васаллам ва мухожирин буданд.

 Вақти ин сухан ба Абдуллох – фарзандиш – расид ба назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омад ва гуфт: эй росулуллох ,ба ман хабар расидаки тасмим гирифти ба хотири ончики аз Абдуллох ибни Убай – падарам – ба ту расида уро ба қатл бирасони ? Агар воқеан мехохи ин корро бикуни ба ман дастур биде то худам ин корро анжом дихамки , ба худо қасам хазражиён ( тоифаики ба он муттасил буд ва қаблан жузви онхо буд ) медонандки хеч кас дар миёнишон бештар аз ман ба падариш хуби намекунад ва ман метарсам каси дигари ин корро анжом дихад ва шумо ба шахси дигари дастур бидихи ва уро бикушад ва ба дунболи ин ,нафсам ба ман ижоза надихадки қотили падарам дар миёни мардум рафт ва омад кунад ва барои хамин қотили парадамро бикушам ва ба хотири ек кофар дастам ба хуни мусалмони оғишта шавад ва жаханнамий шавам. Ин суханони Абдуллох ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аст. Аммо ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: балки бо падарит нарми хўхем кард ва то вақтики дар миёни мост  бо у ба неки ва мисли ек дуст рафтор хохем кард.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(79- қисмат)

Жолиб хамин астки ,секулярзадахо дар қиёмат хам ахли дуруғгуйи ва қасами дуруғ гуфтан хастанд ва даст барнамедоранд:

«يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَميعاً فَيَحْلِفُونَ لَهُ کَما يَحْلِفُونَ لَکُمْ وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلي‏ شَيْ‏ءٍ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْکاذِبُونَ» (مجادله/۱۸).

Барои хамин аллох таоло фармуда аст :

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَاتَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا» (نساء/۱۴۴).

Мо бо онки инхо ( секулярзадахо ва мунофиқин ) ро жузви муслимин хисоб мекунем ва онхоро машмули хуқуқи муслимин қарор медихем ва ахкоми инхоро бо куффори ахли китоб,шибхи ахли китоб ва куффори мушрик қотиъ намекунем ва бо онки медонем мунофиқини кофарики дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро хидоят мекунанд теъдоди андаки хастанд ,аммо аз кужо бидонем кудом ек аз инхо хамон мунофиқини кофаранд? Пас, бояд аз хамма хазар шавад ва онхоро вали ва дусти худ нагирем. Чун аллох таоло бо онки инхоро ба сурати жудогона ном мебурд,аммо ба хаммаи онхо ба тури ексон ваъдайи азоб ва оташи жаханнам дода аст, оташи жаханнамро ба тури ексон ба пейравон,рахбарон ва ба хаммаи онхо дода ,касоники бо ин ақоид ва бовархо бимиранд:

•  إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيراً(نساء/ ۱۴۵)
• انّ اللّهَ جامِعُ المُنافِقینَ و الکافِرینَ فی جَهَنَّمَ جمیعاً ( نساء/ ۱۴۰)

•  وَعَدَ اللّهُ المُنافقینَ و المُنافِقاتِ وَ الکُفّارَ نارَ جَهَنَّم خالِدینَ فیها هِیَ حَسبُهُم وَ لَعَنهُم اللّهُ وَ لَهُم عذابٌ مُقیم (توبه/۶۸)
• وَ یُعَذِّب المُنافِقینَ وَ المُنافقاتِ و المُشرِکینَ وَ المُشرِکاتِ الظّانّین بِاللّهِ ظَنَّ السَّوء عَلَیهم دائِرَةُ السّوءِ وَ غَضِبَ اللّهُ عَلیهِم وَ لَعَنَهم واَعَدَّ لَهُم جَهَنَّمَ وَ سَاءَت مَصیراً (فتح/۶)

Оё шойиста нест худимонро аз хар чизики моро ба оташи жаханнам ва азоби аллох наздик мекунад дури кунем ва хазар дошта бошем? Махсусан аз касони (мисли хамин мунофиқин ва секулярзадахои ) ки аллох дар мовриди онхо гуфта бошад :

«سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَیْنِ ثُمَّ یُرَدُّونَ إِلَى عَذَابٍ عَظِیمٍ» (توبه/101)،

Онхоро ду бор азоб медихем. Сипас равонаи азоби бузурги мешаванд ; ва онхоро лаънат карда ва мовриди ғазаби худиш қарор дода аст. Магар мо хар руз дар намозимон аз аллох намехохем моро аз рохи “мағзубин ” ва ” золлин ” дур нигах дорад бо ин таъаххудики ба у медихем ? Қаблан таъаххуд медихем ба ” ийяка наъбуду ва ийяка настаъин ” ва аз у дархост мекунемки моро дар масири ” мағзубин ва золлин ” қарор надихад. Оё шойиста аст дар забон чизи бигуем ва дар амал чизи дигари бошем?

Агар дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо шиносойи касони чун Абдуллох ибни Убай ,гурухиш хам барои муслимин шинохта мешуд ва ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам амр мешудки руйи жанозашон намоз нахунад ва руйи қабришон наистад ва бароишон талаби бахшиши накунад:

«وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ» (توبه/۸۴)

Ва хукми худо меомадки :

«اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِینَ مَرَّهً فَلَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ» (توبه/۸۰)

Барои онхо талаби истиғфор бикуни ё накуни ва агар хам 70 бор истиғфор куни худованд онхоро намеомурзад , 70 яъни хийли зиёд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(78- қисмат)

Бидуни кучактарин шакки шабакахои мохвораий куффори секуляр ,бахусус секуляристхойи кофар ва муртади махаллий ва секулярзадахо хатаришон бисёр бештар аз қиморбози , шаробхури ,гушти хук ва соири чизхои хастандки аллох тахти унвони ” рижсун ” маърифий карда аст. Барои хамин будки аллох таоло дустури дури аз чанин марокизро содир кард ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онхоро ба куллий тахриб ва нобуд кард ва хатто рози нашуд чанин жойироки ба унвони масжид сохтанд тағйири корбари дихад ва онро табдил ба анбор ё тавила ё чизи дигар кунад балки , онро ба тури куллий нобуд кард . Холо ,касоники худишон ва ахли бейтишонро дар муъаррази чанин марокиз қарор медиханд ва довталабона ба чанин марокиз ва конолхойи мурожаъа мекунанд ,дар воқеъ нажосатиро вориди хонашон кардандки манбаъи анвоъи рижсунхо ва палидихои дигар ва манбаъи барои тарвижи анвоъи аъмоли шайтоний ва сарпичи аз қонуни шариати аллох мешавад. Ба унвони мисол ,дар шариат қаблан гуфтем дар мовриди мушрикин ,аллох таоло онхоро ба чизхои нажаси шабихи мадфуъ ,мурдори саг ва амсолихим ташбих карда , алъон каси мадфуъ ,мурдори саг ва амсолихимроки нажасанд инхоро вориди хонаш кунад ба далили чанин нажосатхои дар воқеъ анвоъи беморихоро ба хонаш даъват карда аст. Шумоки чанин нажосатиро вориди хонат мекуни бояд интизори анвоъи беморихоро дошта боши ,мадфуъ ,мурдори саг , ва амсолихимро вориди хонат мекуни ва нигах медори кудом инсони ахмақи чанин кориро анжом медихад.

Хадаф аз рох андозийи чанин марокиз ва бахусус шабакахои мохвораий бо сарфи он хамма хазина чизи ғейри аз тўлиди беморийи ақидатий ва даруний ва нобуд кардани иймон ва ақидаи муслимин ва ба дунболи он тарвижи анвоъи беморийхойи фикрий ,ақидатий ва рафторий набуда ва нест. Инхо хадафишон фақат тарвижи олудагий аст, бо суст кардани бовархо ва ақоиди муслимин хадафишон тарвижи анвоъи беморийхойи ақидатий ва рафторий буда ва хаст. Корики ин расонахо ва бахусус секуляристхо ва секулярзадахо ва ақоиди онхо бо миллати мо карданд ва ба андозаи фасод ва бебандубори ахлоқий ва рафторийро дар миёни миллати мо ба вужуд оварданд ,дар тули торихи башарият хеч искандари ,чангиз ,муғул ва хеч кофари бо миллати мо накарда аст.

Бале ,танхо касони метавонанд ба шеваи шаръий ва сахихи он аз ин дорудастаи секулярзада хазар дошта бошандки ибтидо ,аз қалби салим ва хақ талаби бархурдор бошанд, чанин қалби солим ва хақ талабийро бояд худишон дошта бошанд ; ва дар мархалаи дувум шинохти кофий дар мовриди қонуни шариати аллох ,жомеъашиносий исломий ва дорудастаи секулярзадахо дошта бошанд. Ек мисоли хийли кучак инки агар шумо қассобро нашноси ва надоники аз қассоби чи гушти мехари ,мумкин аст ба жойи гушти халол ба шумо гушти хук бифрушанд ва инро ба хурди худит ва хонуводат бидихи. Даххо мовридро дидем ва шанидемки гушти улоғи ахлий ,саг ва хукро дар жохойи мухталиф ва дар марокизи мухталиф арза карданд ва моххо ва солхо ба мардум доданд ва каси нафахмида то инки лўв рафта аст.

Дар хар сурат ,дар пеш гирифтани хазар аз секуляристхо ва секулярзадахо ,хазар аз секулярзадахо ва бароат аз секуляристхо ва дорандагони сифоти онхо ва марокизишон зарурий ва хатмий аст. Бахусус хар шахс ба қиёмат ва ояндаи худ ,фарзандон ва жомеъаш ахамият бидихад  ва хар чи масъулияти шахс дар умури сарпарасти хонувода ,идора ,русто ,шахр ва кишвари болотар  меравад лузуми шинохти ва хашдор дар мовриди хатари секулярзадахо ва хазар аз онхо ахамияти бештари пейдо мекунад.Ин мунофиқин ва куффори пинхони дохилий бозандагони хақиқий зиндаги хастандки бо аъмолишон , бо корхоики карданд ва сифотишон хеч шонси барои хидоят ва хушбахти худишон боқий нагузоштанд:

«اولئک الّذینَ اشَتَروا الضَّلالَةَ بِالهُدی فَما ربحت تِجارتُهُم و ما کانوا مُهتَدین» (بقره/۱۶).

(идома дорад…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(77- қисмат)

Дар дарси қаблимон арз кардемки аллох таоло мушрикин ва секуляристхоро ” нажас ” номида ва ин каламаро дар мовриди куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб ба кор набурда аст.Ин хийли мухим аст. Мушрикин ва секуляристхоро нажас дониста на ахли китоб ва шибхи ахли китобро ва барои хамин қавонини онхо хам бо екдигар фарқ мекард. Дар инжо ,аллох таоло аз каламаи ” нажас ” истефода карда барои секулярзадахо аз каламаи ” рижсун ” ки боз барои куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб хам аз каламаи ” рижсун ” истефода накарда аст. Ин хам боз далили дигари астки манбаъ ақидатий ва манхажий куффори пинхони ахли китоб бо секуляристхо ва мушрикин еки аст :

«سَیَحْلِفُونَ بِاللّهِ لَکُمْ إِذَا انقَلَبْتُمْ إِلَیْهِمْ لِتُعْرِضُواْ عَنْهُمْ فَأَعْرِضُواْ عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاء بِمَا کَانُواْ یَکْسِبُونَ» ‏(توبه/95)،

Хенгомики ба суйи онон бозгардид ,барои шумо ба худо сўганд хоханд хурд ( ки маъзиратхоишон рост ва дуруст аст ) то аз онон сарфи назар кунид. Аз ишон дури гузинид ,бегумон онон палид ва қазир хастанд ва ба кейфари корхоики мекунанд жойгохишон дўзах ва жаханнам аст

«وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاء بِمَا کَانُواْ یَکْسِبُونَ».

Мухим ин астки аллох таоло онхоро дар инжо рижсун маърифий карда ва мегуяд : иннахум рижсун . Секулярзадахоро рижсун маърифий мекунад.

Аллох таоло куффори пинхоний ва секулярзадахоро дар радифи аъмоли палиди чун шаробхурий ,қиморбозий ,қурбонийи барои бутхо ,тир ва варақохойи бахт озмоий ва ғайбгуйи қарор медихад дар жойи дигар хам мисли онхоро гушти хук медонанд ва хаммаи инхоро ” рижсун ” ва натижайи фаолиятхойи шайтон маърифий мекунад ва мефармояд :

‏«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ» ‏(مائده/90)،

Эй мўъминин ! майхўраги ,шаробхўрий ,қиморбозий ва бутон ( сангики дар кунори онхо қурбоний мекарданд ) ва тирхо ( бахтозмоий ва ғайбгуйий ,хаммайи инхо ) палид хастанд ва ноши аз амали шайтон мебошанд ( натижайи фаолиятхойи шайтон аст ) .Пас аз ( ин корхойи ) палид дури кунид то инки ростгор шавид

«فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ».

Ин аъмолро ” рижсун ” маърифий мекунад хамчунонки гушти хукро хам ” рижсун ” маърифий мекунад :

«أَوْ لَحْمَ خِنْزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ» (انعام/145).

 Муслимин чигуна аз қиморбозхо ,машрубхурхо ,бутпарастхо ва гушти хук хидишон ва фарзандонишонро мухофизат мекунанд ,ек мусалмон чигуна аз қиморбоз ,машрубхур ,бутпараст ва гушти хук худиш,фарзандон ,ахли байт ва касоники тахти сарпарасти у хастанд ва дустонишонро аз онхо мухофизат мекунад ва насбат ба онхо эхтиёт менамояд ва хушёри худишро аз даст намедихад ,ба хамин шева хам бояд аз дорудастаи секулярзадахо хазар дошта бошад. Ва эхтиёти худро аз даст надихад чун хамма мисли хам рижсун ,палид ва қазир хастанд.

Еки дигар аз аъмоли палиди секулярзадахо марокизи фикрий ва фархангий  онхост мисли масжиди зирор дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васалламки ,имруза ғейри аз масжид дар қолиби анжуманхо ,гуруххо ,ахзоб ,конолхо ва бахусус дар қолиби шабакахойи мохвораий худишонро нишон доданд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(76- қисмат)

Хафтод дар адабиёти роижи араб яъни хийли. Яъни то метавонистем барои хохари ва бародари динимон узр меовардем ва агар узрхоимон тамом мешуд мегуфтем мумкин аст узри дигари хам вужуд дошта бошад ва мо аз он узр бехабар бошем. Яъни медидандки мусалмон дучори иштибох ва хато шуда ва дучори кори инхирофи шуда аст аммо ингуна бо у бархурд мекунанд. Ин азизон ,ингуна ба сурати амалий нишон медодандки хусни зон нисбат ба аллох ва муслимин аз бузургтарин шўъбахойи иймон аст ва дар муқобил ,суъзон нисбат ба аллох ва муслимин аз шўъбахойи заъфи иймон мебошад. Нигох кунид ,аз шўъбахойи заъфи иймон аст. Маворидики алъон зикр кардем сирфан жихати ин астки мо ёд бигирем бо хўхарон ва бародарони мусалмони худки муртакиби еки аз журмхои мунофиқин ва дорудастаи мунофиқин шуданд аммо дар миёни онхо ва дар дорудастайи онхо нестанд чигуна бархурд кунем.

Равиши чохорум дар чигунаги бархурд бо дорудастайи мунофиқин ва секуляр задахо ,чун кофар ва душман хастанд бояд аз онхо ” хазар ” шавад.

Хазар ,равиши чохоруми астки шариат амр мекунад. Хазар яъни ; эхтиёт кардан ,мухтот будан ,муроқиб ва мувозиб будан ,хушёр будан ,хавосро жамъ кардан ,бимнок будан ва пархез кардан :

«وَإِذَا رَأَیْتَهُمْ تُعْجِبُکَ أَجْسَامُهُمْ وَإِن یَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ کَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ یَحْسَبُونَ کُلَّ صَیْحَةٍ عَلَیْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى یُؤْفَکُونَ» (منافقون/4)،

Онон душмананд , аз инхо бархазар бош .

Ин мунофиқин ва секулярзадахо тарсутар ва беурзатар аз он хастандки аз онон тарсид . Балки , бояд аз онхо хазар кард.Диққат кунид дустон ,дар инжо ек тарафа пайғамбари аллох дорад ва ба гувохи аллох ,хақ бо уст; ва тарафи муқобилиш хам боз ба гувохи аллох ботил ва нохақ аст, ва хатто кофари дохилий аст ё тавассути куффори дохилий хидоят мешавад. Чанин жараёни аст. Ингуна дорудастаи куффори пинхони дохилий бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва хукумати қонуни шариати аллох ва хаққи дар офтодаки ин хақ комилан возих ва ровшан аст.Яъни ин ашхос бо ижтиход ё таъвил ё кашфиёт иддайи дар наёфтоданд ,балки бо худо ва росулиш ошкора офтоданд. Инхо ингуна ошкора бо аллох ва росулиш эълони жанг карданд,худостки ташхис дода инхо кофар ва душман хастанд ва хиёнат мекунанд ,на ташхиси фалон мазхаб ва гурухи  алайхи фалон мазхаб ,гурух ва дастаи дигар.

Албатта аз ин тараф хам ,аллох таоло ба муслимин ёри расонда ва дар масоили мисли жиход ,пейвастани мунофиқин ба суфуфи мужохидин ва олуда кардани суфуфи онхоро нописанд донистаки чанин чизи анжом шавад , ва аз лахози даруни бо онхо кори кардаки натавонанд ба суфуфи мужохидин бипейванданд :

«‏وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ‏» (توبه/46)،

Агар мехостанд ( барои жиход ) берун раванд ,тўша ва соз ва барги онхоро омада мекарданд омадаги лозимро фарохам мекарданд аммо , худо берун шудан ва харакат кардани онхоро напасандид ва ишонро аз ( ин кор ) боздошт ва бадишон гуфта шуд бо нишастагон бинишинид. Мисли пирамардхо ,пиразанхо ,беморон ва амсолихим ,касоники узр доранд.

Аллохи мутаол хикмати ин боздоштан ва дур карданро баён мекунад ва мефармояд :

«‏لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ»‏ (توبه/47)،

Агар онон хамрохи шумо ( барои жиход ) берун меомаданд ,чизи жузъ шар ва фасод бар шумо намеафзуданд ( яъни шар ва фасод ба по мекарданд), ва ба суръат дар миёни шумо харакат мекарданд ва машғули ошуфтан, гулзадан ва баргардонданитон мешуданд ( бейни шумо фитна ижод мекарданд ). Дар миёнитон хам касони хастандки сухани ишонро мешнаванд ( ва даъвати тафрақа омиз ва фитна барангизи ишонро бипазиранд ва аз онхо харф шинавоий доранд ) худованд ситамгаронро хуб мешносад.

(идома дорад…….

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(75- қисмат)

Достони Иброхим машхур аст. Замоники хостанд уро ба оташ биндозанд магар падариш эътироз кард ? На ,магар секуляристхои қурайш ба  атрофиёни худишон , ба баччахо ва дўвру барихои худишон рахм карданд ? Магар артеши онхоки омада буд дар жанги бадр ширкат карда буд касоники рубаруйи онхо буданд чи касони буданд ? Фарзандони худишон буданд. Абдуррахмон ибни Авф мегуяд дар жанги хар чи мехостам кунора бигирам падарам рубаруйи ман қарор мегирифт ва меистод ,ман хар чи мехостам аз жанг бо у дури кунам ва ин тараф ва он тараф мерафтам у дубора рубаруйи ман меистод ,вил кун набуд . Онхо алъон хам хамин гуна хастанд. Секуляристхо ба хотири ахзоби секуляристи худишон ,хатто ба хотири дусти Амрико ва беморихоики дар дилишон хаст ба фарзандони мусалмон ,ахли тўвхид ва қуръон хуни худишон хам рахм намекунанд. Бигузор инхо дар мушкилот ғарқ шаванд ,бигузор онхоро бигиранд ва овора шаванд,бигузор зиндони ва гирифтор шаванд ,аммо на ,инхо бехиёл хастанд. Ва агар аз дастишон барбиёяд агар бар халофи манофеъишон хам бошад қатъан ба онхо садама мезананд ва боиси садама задан ба онхо мешаванд.

Илова бар ин ,дар ин достон жихати анализ ва жудо кардани саффи муслимин бояд ба масалаи кам ё зиёд шудани иймони мўъминин дар холатхойи мухталиф таважжух кард. Яъни дар хамин анализи муслимин ва жудо кардани сафи муслимин аз мунофиқин ва секулярзадахо бояд ба масалайи кам ё зиёд шудани иймони мўъминин дар холатхойи мухталиф таважжух намуд.

Дар ривоёти омадаки вақти Абу Бакр холи Ханзаларо жуё шуд ,Ханзала дар жавоб гуфт : Ханзала мунофиқ шуда ! Абу Бакр пурсид ? магар чи шуда ? Ханзала дар жавоби Абу Бакр гуфт : вақти пеши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хастем моро ба ёди жаханнам ва бехишт меандозад,ингор онро бо чишмони худ мебинем ,аммо хаминки аз назди росулуллох хориж мешавем ва ба хамсар ,фарзандон ва асбоби маъишат машғул мешавем бисёри аз он суханонро фаромуш мекунем . Абу Бакр гуфт : ман хам чанин холати дорам . Пас ,ба рох офтоданд то инки ба назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омаданд ва уро аз ин холи худишон огох карданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд : ” қасам ба онки жонам дар дасти уст агар шумо бар он холатики назди ман хастид ва бар ёди худованд давом биёварид малоъика бо шумо сари жохоитон ва дар роххо мусофаха мекунанд ва бо шумо даст медиханд,аммо эй Ханзала соати ин холат аст ва соати холати дигар “.

Бале ,иймон зиёд ва кам мешавад ва мумкин аст инсон дар холатхо муртакиби аъмоли шавад . Иймон зиёд ва кам мешавад:

• هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَاناً مَعَ إِيمَانِهِمْ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً (فتح/4).
• إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَاناً وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (انفال/2).

وَلَمَّا رَأى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَاناً وَتَسْلِيماً (احزاب/22).

Бо ин авсоф ,мутаважжих мешавемки иймон зиёд ва кам мешавад ва чизики гуфта шуд ва овардем ; диққати дар ахволи муслиминики ба зохир еки аз журмхои мунофиқин ва секулярзадахоро муртакиб шуданд , ва анализ ва жудо кардани муслимини хатокорики ба иштибох ё аз руйи таъвил,боз бо сифоти аз сифоти мунофиқин ва секулярзадахо олуда шуданд ек рохкори барои мухофизат аз обрў ва хуни муслимин аст. Пас ,ин хам ек вазифа аст.

Барои хамин будки бузургони мо услуби хусни зон ва узр овардан барои бародарон ва хохарон ба зохири хатокоришонро интихоб мекарданд ва тўвжихоти шаръий бароишон меоварданд. Ин бузургворон шуоришон ин будки ,барои бародари динимон аз ек то хафтод узр зикр мекунем ва сипас мегуем : шояд узри дигари хам дошта бошад ва мо аз он бехабар бошем!

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(74- қисмат)

Бале ,у огох будки хар каси ин корро бикунад боиси куфр ва иртидоди у мешавад чун зарар мерасонад  ба дини аллох ва шариати аллох ,аммо у таъвил карда будки ин кори вай на ба дини аллох зарари мерасонад ,на ба шариати аллох ва на ба муслимин . Ва таъвил карда будки ин кориш ” муволот ” бо куффор секуляри қурайш нест , балки ба хотири эътирози дунёвий ва хушхол кардани секуляристхо дар химоят аз хонуводаш ин корро анжом дод ; ва мухимтар инки ,иқдоми у боиси зарар ва садамайи ба муслимин нашуд то ба хотири ин зараррасони мажбур ба жуброни зарар ё хатто қисос шавад. Достони “таъвил ” Қуддома ибни Мазъун ва халол кардани шароб тавассути вай чизи аст шабихи хамин.

Нуктаи баъди дар мовриди достони Хотиб инки ,Умар ибни Хаттоб жилови росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Хотибро бо алфози чун : мунофиқ ,куфр ,хоналлоха  ва росулих такфир кард ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нагуфт чанин алоими аз алоими мунофиқ будан нест , ва нагуфт чанин кори боиси кофар шудан намешавад балки , нишон дод далоил ва алоими вужуд дорандки нишон медиханд Хотиб содиқ аст ва кофар нест ва мавонеъи вужуд дорандки ижоза надоданд ба иймони Хотиб садамаи зада шавад , ва Умар дар такфир кардани вай ажала кард ва дучори хато ва иштибох шуд. Ин мухим аст.

Мовриди дигари дар достони Хотиб инки , дар хамин дунё хубихои Хотиб боиси пушондани гунохиш шуд. У дар жанги бадр ва дар байъати ризвон ширкат карда буд ва хубихои дигар хам доштки хамма медонистанд. Чанин гунохи бо чанон хубихои мовриди бахшиш қарор мегирад чун ,иштибох ва хато карда буд. Амири муслимин дар хар дўврайи бояд ингуна  муслимини мужримро анализ ва тажзия кунад, ва чунончи рохи барои бахшиш гунохон вужуд дорад ,бо дар назар гирифтани хубихойи шахс ,чанин кориро бояд анжом дихад. Ин ба маслахати муслимин ,боиси ризояти аллох ,хушхол кардани аллох ва татбиқи еки аз ахкоми аллох дар хамин дунёстки мефармояд :

«إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ» (هود/114).

Нуктайи дигарики дар ин рувийдод метавон ба он ишора кард ин астки ,аллох таоло гувохи додаки мо хувишони ғейри мусалмон ва секуляри худимонро дуст дорем аммо онхо моро дуст надоранд:

«هَاأَنتُمْ أُوْلاء تُحِبُّونَهُمْ وَلاَ یُحِبُّونَکُمْ» (آل عمران/119)،

Хон ! Огох бошид ( эй мўъминон !) ин шумойидки ононро ( ба хотири қаробат ё садоқат ) дуст медорид , ва ишон шуморо ( ба хотири таассуби дини худ ) дуст намедоранд. Таассубики ба дини секуляризм ,ахзоби секуляристи ,куффор ,ақоид ва бовархойи худишон доранд . Инхо моро дуст надоранд ин гувохи астки аллохи мутаол медихад.

Инро тақрибан хар ек аз мо хам  тажруба кардаемки чигуна атрофиёни секуляри мо , моро ба хотири ақоиди секуляристи ,куфрий ва ба хотири ахзоби куфрийшон дур рехтанд ва чигуна берахми ва қасовати худишонро ба мо нишон доданд ,дидаид ? Дурусте дидаид ? Бале ,хаммайи мо ба нахви дидаем . Мо онхоро дуст дорем аммо онхо моро дуст надоранд. Инро аллохи мутаол холиқи осмонхо ва замин гувохи медихад.

Пайғамбар хам хамин дусти Хотибро дидки мухаррики ин амалиш буда аст. Ин дусти ектарафа аст ва харгиз табдил  ба маваддатки ду тарафа аст намешавад. Агар шумо ин хубиро дар хаққи кофар куни ,онхо ин хубиро дар хаққи ту ва наздикони ту намекунанд.Пас интизори маваддах ва дусти ду жониба аз чанин куффори новъи иштибохи махз ва мухолифи хақоиқи астки аллох баён карда аст.(идома дорад…….