دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

Хадислардаги ва сахобаларни сўзларидаги дорул ислом ва дорул куфр.

(4-қисм)

-Бухорий хам Абу Хурайранинг   хижратини достонини келтириб айтадики:

لَمَّا قَدِمْتُ علَى النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ قُلتُ في الطَّرِيقِ:يَا لَيْلَةً مِن طُولِهَا وعَنَائِهَا… علَى أنَّهَا مِن دَارَةِ الكُفْرِ نَجَّتِ ^[1]

Набий саллаллоху алайхи васалламни олдиларига етиб келган пайтимда йўлда айтдимки: қандай хам узун ва машаққатли кечани бошдан ўтказдим. Аммо худога шукрки куфр диёридан нажот топдим.

-Умар ибни Хаттоб хам Салма ибни Қайсни қўмондонлиги остида лашкарни жўнатаётганда айтадики:

ادْعُوهُمْ إِلَى الإِسْلامِ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَاخْتَارُوا دَارَهُمْ فَعَلَيْهِمْ فِي أَمْوَالِهِمُ الزَّكَاةُ…^[2]

уларни исломга даъват қил,агар мусулмон бўлишса ва ўзларини ерларини танлашса ва хижрат қилишмаса,бу холда молларидаги закотни беришсин……(чунки уларни диёрлари хам дорул исломни тасарруфига киради ва исломий қонунлар у ерларда ижро қилиниши лозим, бу ерлар хам дорул исломни жумласига киради, шу сабабли мусулмон бу диёрда қолса бўлади, агар бу ерлар дорул куфрни бир қисми бўлганида мусулмонлар хижрат қилишга мажбур бўлишар эди.)

-Ибни Аббос хам айтишича, Умар ибни Хаттоб хаж кунларида сухбат қилмоқчи бўлади, аммо Абдуррохман ибни Авфни фикри бўйича бу сухбат умумий фазода эмас,балки  сахобаларни шўро  мажлисида айтилиши лозим эди, шу сабабли Умар ибни Хаттобга айтдики: эй амирал мўъминин, бу ишни қилманг, чунки хозир хаж мавсуми бўлиб бу ерда авом халқ жамланган, мени фикримча мадинага етиб боргунимизча фурсат беринг,чунки у ер хижрат ва суннат диёридир:

«فإنَّها دارُ الهِجْرَةِ والسُّنَّةِ»^[3]

Холид ибни Валидни Хийра ахлига ёзган номасида келадики: уларни устида шуни қарор қилдим: ишлашга қодир бўлмайдиган қари кишилар ёки бемор бўлганлар ёки аввал бадавлат бўлган ва сўнг фақир бўлиб қолганлар ва  ўзини диндошларидан садақа оладиган кишилар жизя беришмайди, бунга қўшимча мусулмонларни байтул моли уни ва оиласини кафолатга олади ва молиявий жихатдан химоя қилади, модомики  улар дорул хажрат ва дорул исломда турар эканлар  бу холат  давом этади,

«ما أقام بدارِالهِجْرَةِ ودارالإسلام»

аммо агар улар дорул хижрат ва дорул исломдан кўчиб бошқа диёрга кетадиган бўлишса,уларни оиласини нафақаси мусулмонларни зиммасида бўлмайди.

« فإن خرجوا إلى غير دار الهِجْرَةِ ودار الإسلام، فليس على المسلمين النّفقةُ على عيالهم» ^[4](давоми бор……)

ادامه خواندن Хадислардаги ва сахобаларни сўзларидаги дорул ислом ва дорул куфр.

حَدِیثلَردَگِی وَ صَحابَه لَرنِی سوُزلَرِیدَگِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفر.

(4-قیسم)

• بُخارِی هَم اَبُو هُرَیرَه نِینگ هِجرَتِینِی داستانِینِی کِیلتِیرِیب اَیتَدِیکِی: لَمَّا قَدِمْتُ علَى النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ قُلتُ في الطَّرِيقِ:يَا لَيْلَةً مِن طُولِهَا وعَنَائِهَا… علَى أنَّهَا مِن دَارَةِ الكُفْرِ نَجَّتِ ^[1]نَبِی صلی الله علیه وَسَلّمنِی آلدِیلَرِیگه یِیتِیب کِیلگن پَیتِیمدَه یُولدَه اَیتدِیمکِی: قَندَی هَم اوُزُون وَ مَشَقَّتلِی کِیچَه نِی باشدَن اوُتکَزدِیم. اَمّا خُداگه شُکرکِی کُفر دِیارِیدَن نَجات تاپدِیم.
• عُمَر اِبنِ خَطّاب هَم سَلمَه اِبنِ قَیسنِی قوُماندانلِیگِی آستِیدَه  لَشکَرنِی جُونَتَیاتگندَه اَیتدِیکِی:  ادْعُوهُمْ إِلَى الإِسْلامِ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَاخْتَارُوا دَارَهُمْ فَعَلَيْهِمْ فِي أَمْوَالِهِمُ الزَّكَاةُ…^[2] اوُلَرنِی اِسلامگه دَعوَت قِیل، اَگر مُسُلمان بوُلِیشسَه وَ اوُزلَرِینِی یِیرلَرِینِی تَنلَشسَه وَ هِجرَت قِیلِیشمَسَه، بُو حالدَه ماللَرِیدَگِی زَکاتنِی بِیرِیشسِین……(چوُنکِی اوُلَرنِی دِیارلَرِی هَم دارُ الاِسلامنِی تَصَرُّفِیگه کِیرَدِی وَ اِسلامِی قانوُنلَر اوُ یِیرلَردَه اِجرا قِیلِینِیشِی لازِم، بُو یِیرلَر هَم دارُ الاِسلامنِی جُملَه سِیگه کِیرَدِی، شُو سَبَبلِی مُسُلمان بُو دِیاردَه قالسَه بُولَدِی،اَگر بُو یِیرلَر دارُ الکُفرنِی بِیر قِیسمِی بُولگنِیدَه مُسُلمانلَر هِجرَت قِیلِیشگه مَجبُور بوُلِیشَر اِیدِی.)
• اِبنِ عبَّاسنِی اَیتِیشِیچَه، عُمُر اِبنِ خَطّاب حَج کوُنلَرِیدَه صُحبَت قِیلماقچِی بوُلَدِی، اَمّا عَبدُ الرَّحمَن اِبنِ عَوفنِی فِکرِی بُویِیچَه بُو صُحبَت عُمُومِی فَضادَه اِیمَس، بَلکِی صَحابَه لَرنِی شُورا مَجلِیسِیدَه اَیتِیلِیشِی لازِم اِیدِی، شوُ سَبَبلِی  عُمُر اِبنِ خَطّابگه اَیتَدِیکِی: اِی اَمِیرالمُؤمِنِین، بُو اِیشنِی قِیلمَنگ، جوُنکِی حاضِر حَج مَوسُومِی بوُلِیب بُو یِیردَه عَوام حَلق جَملَنگن، مِینِی فِکرِیمچَه مَدِینَه گه یِیتِیب بارگوُنِیمِیزچَه فُرصَت بِیرِینگ، چُونکِی اوُ یِیر هِجرَت وَ سُنَّت دِیارِیدِیر: «فإنَّها دارُ الهِجْرَةِ والسُّنَّةِ»^[3]

خالِد اِبنِ وَلِیدنِی خِیرَه اَهلِیگه یازگن نامَه سِیدَه کِیلَدِیکِی: اوُلَرنِی اوُستِیدَه شُونِی قَرار قِیلدِیم: اِیشلَشگه قادِر بُولمَیدِیگن قَرِی کِیشِیلَر یاکِی بِیمار بوُلگنلَر یاکِی اَوَّل بَدَولَت بوُلگن وَ سُونگ فَقِیر بُولِیب قالگنلَر وَ اوُزِینِی دِینداشلَرِیدَن صَدَقَه آلَدِیگن کِیشِیلَر جِزیَه بِیرِیشمَیدِی، بُونگه قوُشِیمچَه مُسُلمانلَرنِی بَیتُ المالِی اوُلَرنِی وَ عائِلَه سِینِی کَفالَتگه آلَدِی وَ مالِیَه وِی جِهَتدَن حِمایَه قِیلَدِی. مادامِیکِی اوُلَر دارُ الهِجرَت وَ دارُ الاِسلامدَه ساکِن اِیکَنلَر بُو حالَت دَوام اِیتَدِی، «ما أقام بدارِالهِجْرَةِ ودارالإسلام» اَمّا اَگر اوُلَر دارُ الهِجرَت وَ دارُ الاِسلامدَن کوُچِیب باشقَه دِیارگه کِیتَدِیگن بوُلِیشسَه، اوُلَرنِی عائِلَه سِینِی نَفَقَه سِی مُسُلمانلَرنِی ذِمَّه سِیدَه بُولمَیدِی. « فإن خرجوا إلى غير دار الهِجْرَةِ ودار الإسلام، فليس على المسلمين النّفقةُ على عيالهم» ^[4]

(دوامی بار……)

ادامه خواندن حَدِیثلَردَگِی وَ صَحابَه لَرنِی سوُزلَرِیدَگِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفر.

دارلاسلام و دارالکفر در احادیث و قول اصحاب

ادامه خواندن دارلاسلام و دارالکفر در احادیث و قول اصحاب

Хадислардаги ва сахобаларни сўзларидаги дорул ислом ва дорул куфр.

(3-қисм)

Мана бу икки диёр хақидаги

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг  сахобаларини сўзлари.

Ибни Аббос розиаллоху анху айтадики:

“إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ كَانُوا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لِأَنَّهُمْ هَجَرُوا الْمُشْرِكِينَ وَكَانَ مِنْ الْأَنْصَارِ مُهَاجِرُونَ لِأَنَّ الْمَدِينَةَ كَانَتْ دَارَ شِرْكٍ فَجَاءُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ “.^[1]

“Албатта росулуллох  ва Абу Бакр ва Умар мухожирлардан бўлишган эди, чунки секуляристларни (мушрикларни) тарк қилишган, ансорлардан хам мухожирлар мавжуд эди, зеро ақаба кечасида улар росулуллохни олдиларига мадинадан келишган эди, бу даврда мадина ширк диёри бўлган эди.”

Сумома ибни Усол розиаллоху анху росулуллох саллаллоху алайхи васалламни олдиларига келди ва айтдики:

أشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلَّا اللَّهُ، وأَشْهَدُ أنَّ مُحَمَّدًا رَسولُ اللَّهِ، يا مُحَمَّدُ، واللَّهِ ما كانَ علَى الأرْضِ وجْهٌ أبْغَضَ إلَيَّ مِن وجْهِكَ، فقَدْ أصْبَحَ وجْهُكَ أحَبَّ الوُجُوهِ إلَيَّ، واللَّهِ ما كانَ مِن دِينٍ أبْغَضَ إلَيَّ مِن دِينِكَ، فأصْبَحَ دِينُكَ أحَبَّ الدِّينِ إلَيَّ، واللَّهِ ما كانَ مِن بَلَدٍ أبْغَضُ إلَيَّ مِن بَلَدِكَ، فأصْبَحَ بَلَدُكَ أحَبَّ البِلَادِ إلَيَّ.[2]

Эй Мухаммад, аллохга қасамки бундан олдин ер юзида мен учун  сени чехрангдан кўра манфурроқ чехра йўқ эди, аммо бугун мени наздимда сени чехрангдан кўра махбуброқ чехра мавжуд эмас. Аллохга қасамки бундан олдин мени наздимда сени динингдан кўра манфурроқ дин хам йўқ эди, аммо хозирда мени наздимда сени динингдан кўра яхшироқ дин йўқдир. Аллохга қасамки бундан олдин мени наздимда  сени диёрингдан кўра ёмонроқ,манфурроқ диёр йўқ эди, аммо хозирда сени диёринг мени наздимда энг севимли диёр бўлади.

Табарий хам ўзини тарихида зикр қиладики, Саъид ибни Мусайяб розиаллоху анху айтадики: Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху одамларни жамлади ва улардан тарихни қайси кундан бошлаб ёзиш хақида сўради? Али розиаллоху анху айтдики: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хижрат қилган кундан бошлайлик

«وَتَرَكَ أَرْضَ الشِّرْكِ»،

бу кунда ширк ерларини тарк қилганлар. Умар розиаллоху анху хам мана шу ишни қилдилар.

Шу шаклда мўъминлар ўзларини тарихларини хижратни  асосида  тузишган эди, буни натижасида эса шундай бир хукуматни ташкил қилишдики, уни воситасида мусулмонлар иззатга ва шон-шарафга эга бўлишди ва кофирларни хокимияти остида залил холда яшашдан халос бўлишди. Мана бундан олдин мусулмонлар хабашага хам хижрат қилишган эди,аммо бу хижрат исломий хукуматни ташкил бўлишига боис бўлмаган эди. Тоғутлар томонидан тарихни ўзгартирилишини далилларидан бирининг  илдизи  исломий хукуматга ва исломий хукуматни ташкил бўлиш белгиларига ва мусулмонларни иззатига бориб тақалади.(давоми бор…..

ادامه خواندن Хадислардаги ва сахобаларни сўзларидаги дорул ислом ва дорул куфр.

حَدِیثلَردَگِی وَ صَحابَه لَرنِی سوُزلَرِیدَگِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفر.

(3-قیسم)  

مَنَه بُو اِیککِی دِیار حَقِیدَگِی رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِینگ صَحابَه لَرِینِی سُوزلَرِی.

اِبنِ عَبّاس رَضِیَ الله عَنهُ اَیتَدِیکِی:   “إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ كَانُوا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لِأَنَّهُمْ هَجَرُوا الْمُشْرِكِينَ وَكَانَ مِنْ الْأَنْصَارِ مُهَاجِرُونَ لِأَنَّ الْمَدِينَةَ كَانَتْ دَارَ شِرْكٍ فَجَاءُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ “.^[1] “اَلبَتَّه رَسُول الله وَ اَبُو بَکر وَ عُمَر مُهاجِرلَردَن بُولِیشگن اِیدِی، چُونکِی سِکوُلارِیستلَرنِی (مُشرِکلَرنِی) تَرک قِیلِیشگن، اَنصارلَردَن هَم مُهاجِرلَر مَوجُود اِیدِی، زِیرا عَقَبَه کِیچَه سِیدَه اوُلَر رَسُول الله نِی آلدِیلَرِیگه مَدِینَه دَن کِیلِیشگن اِیدِی، بُو دَوردَه مَدِینَه شِرک دِیارِی بوُلگن اِیدِی.”

ثُمامَه اِبنِ اُثال رَضِیَ الله عَنهُ رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلّمنِی آلدِیلَرِیگه کِیلَدِی وَ اَیتَدِیکِی: أشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلَّا اللَّهُ، وأَشْهَدُ أنَّ مُحَمَّدًا رَسولُ اللَّهِ، يا مُحَمَّدُ، واللَّهِ ما كانَ علَى الأرْضِ وجْهٌ أبْغَضَ إلَيَّ مِن وجْهِكَ، فقَدْ أصْبَحَ وجْهُكَ أحَبَّ الوُجُوهِ إلَيَّ، واللَّهِ ما كانَ مِن دِينٍ أبْغَضَ إلَيَّ مِن دِينِكَ، فأصْبَحَ دِينُكَ أحَبَّ الدِّينِ إلَيَّ، واللَّهِ ما كانَ مِن بَلَدٍ أبْغَضُ إلَيَّ مِن بَلَدِكَ، فأصْبَحَ بَلَدُكَ أحَبَّ البِلَادِ إلَيَّ.[2] اِی مَحَمَّد، اَلله گه قَسَمکِی بُوندَی آلدِین یِیر یوُزِیدَه مِین اوُچُون سِینِی چِیهرَنگدَن کوُرَه مَنفُورراق چِیهرَه یُوق اِیدِی، اَمّا بُوگوُن مِینِی نَزدِیمدَه سِینِی چِیهرَنگدَن کوُرَه مَحبُوبراق چِیهرَه مَوجُود اِیمَس. اَلله گه قَسَمکِی بُوندَن آلدِین مِینِی نَزدِیمدَه سِینِی دِینِینگدَن کوُرَه مَنفُورراق دِین هَم یُوق اِیدِی، اَمّا حاضِردَه مِینِی نَزدِیمدَه سِینِی دِینِینگدَن کوُرَه یَحشِیراق دِین یوُقدِیر. اَلله گه قَسَمکِی بوُندَن آلدِین مِینِی نَزدِیمدَه سِینِی دِیارِینگدَن کوُرَه یامانراق، مَنفُورراق دِیار یوُق اِیدِی، اَمّا حاضِردَه سِینِی دِیارِینگ مِینِی نَزدِیمدَه اِینگ سِیوِیملِی دِیار بُولَدِی.

طَبَرِی هَم اوُزِینِی تَرِیخِیدَه ذِکر قِیلَدِیکِی، سَعِید اِبنِ مُسَیَّب رَضِیَ الله عَنه اَیتَدِیکِی: عُمَر اِبنِ خَطّاب رَضِیَ اَلله عَنهُ آدَملَرنِی جَملَدِی وَ اوُلَردَن تَرِیخنِی قَیسِی کوُندَن باشلَب یازِیش حَقِیدَه سُورَدِی؟ عَلِی رَضِی اَلله عَنهُ اَیتَدِیکِی: رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلّم هِجرَت قِیلگن کوُندَن باشلَیلِیک «وَتَرَكَ أَرْضَ الشِّرْكِ»، بُو کوُندَه شِرک یِیرلَرِینِی تَرک قِیلگنلَر. عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ هَم مَنَه شُو اِیشنِی قِیلدِیلَر.

شوُ شَکلدَه مُؤمِنلَر اوُزلَرِینِی تَرِیخلَرِینِی هِجرَت اَساسِیدَه توُزِیشگن اِیدِی، بُونِی نَتِیجَه سِیدَه اِیسَه شوُندَی بِیر حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلَدِیکِی، اوُنِی واسِیطَه سِیدَه مُسُلمانلَر عِزَّتگه وَ شان – شَرَفگه اِیگه بوُلِیشَدِی وَ کافِرلَرنِی حاکِمِیَتِی آستِیدَه ذَلِیل حالدَه یَشَشدَن حَلاص بوُلِیشَدِی. مَنَه بُوندَن آلدِین مُسُلمانلَر حَبَشَه گه هَم هِجرَت قِیلِیشگن اِیدِی، اَمّا بُو هِجرَت اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل بُولِیشِیگه بائِث بوُلمَگن اِیدِی. طاغوُتلَر تامانِیدَن تَرِیخنِی اوُزگرتِیرِیلِیشِینِی دَلِیللَرِیدَن بِیرِینِینگ اِیلدِیزِی اِسلامِی حُکوُمَتگه وَ اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل بوُلِیش بِیلگِیلَرِیگه وَ مُسُلمانلَرنِی عِزَّتِیگه بارِیب تَقَلَدِی.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن حَدِیثلَردَگِی وَ صَحابَه لَرنِی سوُزلَرِیدَگِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفر.

دارلاسلام و دارالکفر در احادیث و قول اصحاب

(3-قسمت)

دارین در قول اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم :

ابن عباس رضي الله عنهما می گوید: “إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ كَانُوا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لِأَنَّهُمْ هَجَرُوا الْمُشْرِكِينَ وَكَانَ مِنْ الْأَنْصَارِ مُهَاجِرُونَ لِأَنَّ الْمَدِينَةَ كَانَتْ دَارَ شِرْكٍ فَجَاءُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ “.^[1]همانا رسول الله و ابوبکر و عمر از مهاجرين بودند زيرا سکولاریستها (یا به زبان عربی مشركين) را ترک كردند، و از انصار مهاجرانی هم وجود داشتند زيرا در آن شب عقبه كه نزد رسول الله آمدند مدينه در آن زمان دار (سرزمين) شرک بود.

ثُمَامَةُ بْنُ أُثَالٍ رضی الله عنه نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: أشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلَّا اللَّهُ، وأَشْهَدُ أنَّ مُحَمَّدًا رَسولُ اللَّهِ، يا مُحَمَّدُ، واللَّهِ ما كانَ علَى الأرْضِ وجْهٌ أبْغَضَ إلَيَّ مِن وجْهِكَ، فقَدْ أصْبَحَ وجْهُكَ أحَبَّ الوُجُوهِ إلَيَّ، واللَّهِ ما كانَ مِن دِينٍ أبْغَضَ إلَيَّ مِن دِينِكَ، فأصْبَحَ دِينُكَ أحَبَّ الدِّينِ إلَيَّ، واللَّهِ ما كانَ مِن بَلَدٍ أبْغَضُ إلَيَّ مِن بَلَدِكَ، فأصْبَحَ بَلَدُكَ أحَبَّ البِلَادِ إلَيَّ.[2]ای محمد، سوگند به الله تا پیش از این در روی زمین چهره‌ای منفورتر از چهره‌ی تو نزد من نبود اما امروز چهره‌ای محبوب‌تر از چهره‌ات نزد من وجود ندارد. سوگند به الله تا پیش از این نزد من دینی منفورتر از دین تو نبود، اما هم اکنون دین تو پسندیده‌ترین دین‌ها نزد من است. سوگند به الله تا پیش از این نزد من سرزمینی مبغوض تر و منفورتر از سرزمین تو نبود، اما هم اکنون سرزمین تو دوست داشتنی ترین سرزمینها نزد من است.

طبری نیز در تاریخ خود ذکر می کند که سعید بن مسیب رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ می گوید که عمر بن خطاب رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مردم را جمع کرد و از آنها پرسید تاریخ را از چه روزی بنویسیم؟ علی رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ گفت از روزی که رسول الله صلی الله علیه و سلم هجرت کرد، «وَتَرَكَ أَرْضَ الشِّرْكِ»، و سرزمین شرک را ترک کرد. عمر رضی الله عنه هم همین کار را انجام داد.

و به این شکل مومنین هجرتی را مبنای تاریخ خود قرار دادند که بر اثر آن موفق به تشکیل حکومتی شدند که الله تعالی به وسیله آن به اسلام و مسلمین عزت و شکوه بخشید و از ذلیلانه زیستن تحت حاکمیت کفار نجاتشان داد.  چون قبل از این هم مسلمین به حبشه هجرت کرده بودند اما منجر به تشکل حکومت اسلامی نشده بود.  باید بدانیم یکی از دلایل تغییر این تاریخ توسط طاغوتها به تاریخهای دیگر، ریشه در مبارزه با حکومت اسلامی و هر آنچه نشانی از تشکیل حکومت اسلامی و عزت برای مسلمین داشته باشد دارد .

 (ادامه دارد……)

ادامه خواندن دارلاسلام و دارالکفر در احادیث و قول اصحاب

Хадислардаги ва сахобаларни сўзларидаги дорул ислом ва дорул куфр.

(2-қисм)

Бунга қўшимча равишда ” Мадина исломий хукуматини ташкил бўлишидан сўнг” келтирилган хадисларда хам хижратни вожиб бўлиши келтирилган, уларда ерни икки хил диёрга тақсим қилинган. Ибни Хайдатал Қушайрий розиаллоху анху айтадики: айтдимки: эй росулуллох худованд сизни нима учун бизларга жўнатган? Мархамат қилдиларки: “бил ислам” ислом учун. Ибни Хайдата айтадики: исломни ва ( мусулмонларни) аломатлари нима? Мархамат қиладиларки:

«أَنْ تَقُولَ: أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَتَخَلَّيْتُ، وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ، وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ، كُلُّ مُسْلِمٍ عَلَى مُسْلِمٍ مُحَرَّمٌ،أَخَوَانِ نَصِيرَانِ، لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ مُشْرِكٍ بَعْدَمَا أَسْلَمَ عَمَلًا، أَوْ يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ»^[1]

“шуни айтишлигинг керакки: ўзимни бутунлай парвардигор азза ва жаллага таслим қилдим, ва ўзимни аллохни дастуридан бошқа  хар қандай нарсалардан ва тоғутларга сиғинишдан холи қилдим, ва намозни барпо қиласан ва закотни берасан; бир мусулмонни (қони,моли ва номуси) бошқа мусулмонларга харомдир, бир-бирингизга биродар, ёрдамчи, химоячи бўлинглар, азиз ва бузургвор худованд  мусулмон бўлган секулярлардан (мушриклардан),тоинки  улар  бирга хамрох бўлиб  юрган секуляристлардан жудо бўлмагунларича ва мусулмонларни сафларига қўшилмагунларича хеч қандай амални қабул қилмайди.”

Ёки бошқа бир ривоятда келишича:

لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُشْرِكٍ أَشْرَكَ بَعْدَ مَا أَسْلَمَ عَمَلاً حَتَّى يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ.[2]

Демак оддий холатда, хар қандай шароитда  дорул ислом ташкил бўлгандан сўнг, секуляристларни хокимияти остидаги диёрларда секуляристларни  орасида сокин бўлиб яшашлик шаръий эмас.

Чунки секуляристларни хокимиятини остида яшаётган инсонлар секуляризм динига мухолиф бўлган ижтимоъий хаётни идора қилишга тегишли бўлган аллохни шариатидаги қонунларни барчасини бир четга суриб қўйишга ва секуляризм динини қонунларига тобеъ бўлишга мажбур, оқибати мана бундай мусибатлар,ботлоқлар билан тугайдиган кимсалар хақида аллох таоло мархамат қиладики:

إنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُواْ فِيمَ كُنتُمْ قَالُواْ كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأَرْضِ قَالْوَاْ أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِيهَا فَأُوْلَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءتْ مَصِيرًا(نساء/97)

Албатта мусулмонлар билан бирга хижрат қилмасдан кофирлар қўл остида яшашга рози бўлиш билан ўз жонларига жабр қилган кимсаларнинг жонларини олиш чоғида фаришталар уларга: “қандай холда яшадингиз?”-деганларида: “биз бу ерда чорасиз бечоралар эдик”, дедилар. ( Шунда фаришталар): “хижрат қилсанглар аллохнинг ери кенг эди-ку?! (нега дину иймонларингиз йўлида бу юртдан хижрат қилмадинглар?) – дейишди. Бундайларнинг жойлари жаханнамдир. Қандай ёмон жой-у!

Мана бу ривоятда очиқ-ойдин кўриниб турганидек, биринчи дар дорул мушрикин ё дорул куффор ё дорул куфр деб ва иккинчиси эса дорул муслимин ё дорул мухажирин ё дорул ислом деб номланган.

(давоми бор….)

ادامه خواندن Хадислардаги ва сахобаларни сўзларидаги дорул ислом ва дорул куфр.

حَدِیثلَردَگِی وَ صَحابَه لَرنِی سوُزلَرِیدَگِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفر.

(2-قیسم)

بوُنگه قوُشِیمچَه رَویشدَه “مَدِینَه اِسلامِی حُکوُمَتِینِی تَشکِیل بُولِیشِیدَن سُونگ” کِیلتِیرِیلگن حَدِیثلَردَه هَم هِجرَتنِی واجِب بُولِیشِی کِیلتِیرِیلگن، اوُلَردَن یِیرنِی اِیککِی هِیل دِیارگه تَقسِیم قِیلِینگن. اِبنِ حَيْدَةَ القُشيريُّ رَضِي اللهُ عنه اَیتَدِیکِی: اِی رَسُول الله  خُداوَند سِیزنِی نِیمَه اوُچُون بِیزلَرگه جُونَتگن ؟ مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: بِاالاِسلام، اِسلام اوُچُون. اِبنِ حَیدَة اَیتَدِیکِی: اِسلامنِی وَ مُسُلمانلَرنِی عَلامَتلَرِی نِیمَه؟ مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: «أَنْ تَقُولَ: أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَتَخَلَّيْتُ، وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ، وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ، كُلُّ مُسْلِمٍ عَلَى مُسْلِمٍ مُحَرَّمٌ،أَخَوَانِ نَصِيرَانِ، لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ مُشْرِكٍ بَعْدَمَا أَسْلَمَ عَمَلًا، أَوْ يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ»^[1]“شوُنِی اَیتِیشلِیگِینگ کِیرَککِی: اوُزِیمِنِی بُوتوُنلَی پَروَردِیگار عَزَّوَجَلَّگه تَسلِیم قِیلدِیم، وَ اوُزِیمنِی اَلله نِی دَستوُرِیدَن باشقَه هَر قَندَی نَرسَه لَردَن وَ طاغوُتلَرگه سِیغِینِیشدَن حالِی قِیلدِیم، وَ نَمازنِی بَرپا قِیلَسَن وَ زَکاتنِی بِیرَسَن؛ بِیر مُسُلماننِی (قانِی، مالِی، ناموُسِی) باشقَه مُسُلمانلَرگه حَرامدِیر، بِیر-بِیرِینگِیزگه بِرادَر، یاردَمچِی، حِمایَه چِی بوُلِینگلَر، عَزِیز وَ بُزُرگوار خُداوَند مُسُلمان بوُلگن سِکوُلارلَردَن (مُشرِکلَردَن)، تائِنکِی اوُلَر بِیرگه هَمراه بُولِیب یُورگن سِکوُلارِیستلَردَن جُودا بوُلمَگوُنلَرِیچَه وَ مُسُلمانلَرنِی صَفلَرِیگه قوُشِیلمُگوُنلَرِیچَه هِیچ قَندَی عَمَلنِی قَبوُل قِیلمَیدِی.”

یاکِی باشقَه بِیر رِوایَتدَه کِیلِیشِیچَه:  لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُشْرِكٍ أَشْرَكَ بَعْدَ مَا أَسْلَمَ عَمَلاً حَتَّى يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ.[2]دِیمَک عاددِی حالَتدَه، هَر قَندَی شَرائِطدَه دارُ الاِسلام تَشکِیل بوُلگندَن سُونگ، سِکوُلارِیستلَرنِی حاکِمِیَتِی آستِیدَگِی دِیارلَردَه سِکوُلارِیستلَرنِی آرَسِیدَه ساکِن بوُلِیب یَشَشلِیک شَرعِی اِیمَس.

چُونکِی سِکوُلارِیستلَرنِی حاکِمِیَتِینِی آستِیدَه یَشَیاتگن اِنسانلَر سِکوُلارِیزم دِینِیگه مُخالِف بوُلگن اِجتِمائِی حَیاتنِی اِدارَه قِیلِیشگه تِیگِیشلِی بوُلگن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بَرچَه سِینِی بِیر چِیتگه سوُرِیب قوُیِیشگه وَ سِکوُلارِیزم دِینِینِی قانوُنلَرِیگه تابِع بوُلِیشگه مَجبُور، عاقِبَتِی مَنَه بُوندَی مُصِیبَتلَر، باتلاقلَر بِیلَن توُگیدِیگن کِیمسَه لَر حَقِیدَه اَلله تَعالیَ مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: إنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُواْ فِيمَ كُنتُمْ قَالُواْ كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأَرْضِ قَالْوَاْ أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِيهَا فَأُوْلَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءتْ مَصِيرًا(نساء/97)  اَلبَتَّه مُسُلمانلَر بِیلَن بِیرگه هِجرَت قِیلمَسدَن کافِرلَر قوُل آستِیدَه یَشَشگه راضِی بوُلِیش بِیلَن اوُز جانلَرِیگه جَبر قِیلگن کِیمسَه لَرنِینگ جانلَرِینِی آلِیش چاغِیدَه فَرِیشتَه لَر اوُلَرگه: “قَندَی حالدَه یَشَدِینگِیز؟” – دِیگنلَرِیدَه:”بِیز بُو یِیردَه چارَه سِیز بِیچارَه لَر اِیدِیک”، دِیدِیلَر. (شوُندَه فَرِیشتَه لَر): “هِجرَت قِیلسَنگلَر اَلله نیِنگ یِیرِی کِینگ اِیدِی- کوُ؟! (نِیگه دِینُو اِیمانلَرِینگِیز یوُلِیدَه بُو یُورتدَن هِجرَت قِیلمَدِینگلَر؟)- دِییِیشَدِی. بُوندَیلَرنِینگ جایلَرِی جَهَنَّمدِیر. قَندَی یامان جای – اوُ!

مَنَه بُو رِوایَتدَه آچِیق – آیدِین کوُرِینِیب توُرگنِیدِیک، بِیرِینچِی دار دارُ المُشرِکِین یا دارُ الکُفّار یا دارُ الکُفر دِیب وَ اِیککِینچِیسِی اِیسَه دارُ المُسلِمِین یا دارُالمُهاجِرِین

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن حَدِیثلَردَگِی وَ صَحابَه لَرنِی سوُزلَرِیدَگِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفر.

دارلاسلام و دارالکفر در احادیث و قول اصحاب

(2-قسمت)

علاوه بر این، احادیثی که «پس از تشکیل حکومت اسلامی در مدینه» در واجب بودن هجرت آمده اند نشان می دهند که زمین به دو سرزمین تقسیم می شود. ابن حَيْدَةَ القُشيريُّ رَضِي اللهُ عنه می گوید:گفتم: یا رسول الله، خداوند برای چه چیزی تو را به سوی ما روانه نموده است؟ فرمود: «بِالْإِسْلَامِ» برای اسلام. ابن حَيْدَةَ گفت: گفتم: علامت‌های اسلام (و مسلمانی) چیست؟ فرمود: «أَنْ تَقُولَ: أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَتَخَلَّيْتُ، وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ، وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ، كُلُّ مُسْلِمٍ عَلَى مُسْلِمٍ مُحَرَّمٌ،أَخَوَانِ نَصِيرَانِ، لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ مُشْرِكٍ بَعْدَمَا أَسْلَمَ عَمَلًا، أَوْ يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ»^[1]  . «اینکه بگویی: خود را به تمامی تسلیم پروردگار عزوجل کردم،و خودم را از هر چه غیر دستور الله است و پرستش طاغوت خالی نمودم، و نماز را به پا داری و زکات را بدهی؛ (خون و مال و ناموس) هر مسلمانی بر مسلمان دیگر حرام است، و برادر و یاوران و پشتیبان یکدیگر باشید، خداوند عزیز و بزرگوار، هیچ عملی را از سکولاری (یا به زبان عربی مشرکی) که مسلمان شده نمی‌پذیرد تا این که از سکولاریستها (یا به ز بان عربی از مشرکین) جدا گشته و به صفوف مسلمانان بپیوندند».

یا در روایت دیگری آمده است : لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُشْرِكٍ أَشْرَكَ بَعْدَ مَا أَسْلَمَ عَمَلاً حَتَّى يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ.[2] پس در حالت عادی تحت هیچ عنوانی بعد از تشکیل دارالاسلام سکونت در میان سکولاریستها و سرزمینهائی که تحت حاکمیت سکولاریستهاست شرعی نیست.

چون انسانی که تحت حاکمیت سکولاریستها زندگی می کند مجبور است تمام قوانین شریعت الله را که متعلق به اداره ی زندگی اجتماعی  و مخالف دین سکولاریسم استرا کنار بگذارد و تابع قوانین دین سکولاریسم شود که الله تعالی در مورد  سرانجام کسانی که در چنین مصیبت و مردابی می افتند می فرماید:  إنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُواْ فِيمَ كُنتُمْ قَالُواْ كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأَرْضِ قَالْوَاْ أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِيهَا فَأُوْلَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءتْ مَصِيرًا(نساء/97) بیگمان کسانی که فرشتگان (برای قبض روح در واپسین لحظات زندگی) به سراغشان می‌روند و (می‌بینند که به سبب ماندن با کفّار در کفرستان، و هجرت نکردن به سرزمین ایمان) بر خود ستم کرده‌اند، بدیشان می‌گویند: کجا بوده‌اید (که اینک چنین بی توشه مرده‌اید و بدبخت شده‌اید ؟ عذرخواهان ) گویند: ما بیچارگانی در سرزمین (کفر) بودیم ( و چنان که باید نتوانستیم به قوانین و دستورات دین عمل کنیم! فرشتگان بدیشان ) گویند : مگر زمین خدا وسیع نبود تا در آن کوچ کنید؟ جایگاه آنان جهنم است، و چه بد جایگاهی و چه بد سرانجامی!‏

در این روایتها واضح است که سرزمین و دار اولی دارالمشرکین  یا دارالکفار یا دارالکفر، و سرزمین و دار دومی: دارالمسلمین یا دارالمهاجرین یا دارالاسلام است.

(ادامه دارد…..)

ادامه خواندن دارلاسلام و دارالکفر در احادیث و قول اصحاب

Хадислардаги ва сахобаларни сўзларидаги дорул ислом ва дорул куфр.

Бисмиллах валхамдулиллах. Аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллох ва барокатух

(1-қисм)

Росулуллох салаллоху алайхи васалламни суннатларида ва сахих хадисларда ва сахобаларни сўзларида “ислом” ва мўъминларни  хокимияти остидаги диёрларни очиқ суратда “дорус суннах”, “дорул хижрах” ва “дорул муслимин” ва “дорул мухажирин” ва “дорул ислом” ва бошқа номлар билан келган, “куфр” ва кофирларни хокимияти остидаги диёрлар хам “доруш ширк” ва “дорул куфр”га ўхшаш номлар билан келтирилган, уларни номларидаги хилма-хиллик мана бу диёрларнинг сифатларига боғлиқ.

Имоми Муслим рохимахуллох ривоят қиладики, шунингдек Мухаммад ибни Хасан Шайбоний рохимахуллох имоми Абу Ханифа рохимахуллохдан ривоят қиладики, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам лашкарни ё гурухни жиходга жўнатаётган пайтларида уларни қўмондонига  насихат қилардилар:

« اُدْعُهُمْ إِلَى الْإِسْلَامِ فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ. ثُمَّ اُدْعُهُمْ إِلَى اَلتَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ اَلْمُهَاجِرِينَ»[1].

“Уларни исломга даъват қил; агар қабул қилишса, улардан қабул қилиб ол, шу пайтда уларни ўзларини диёрларидан мухожирларни диёрларига хижрат қилишларини  сўрагин”. Мухаммад ибни Хасан Шайбоний рохимахуллох айтадики: бу Абу Ханифа рохимахуллохни сўзи хам шудир.

وهو قول أبي حنيفة رحمه الله.^[2]

-Имоми Шофеъий рохимахуллох “муснад” ва “уммун” да қуйидагича зикр қилишган,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

• ثُمَّ اُدْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُسْلِمِينَ.[3]

Сўнгра улардан ўзларини диёрларидан мусулмонларни диёрига кўчишларини сўрагин.

-Мухаммад ибни Хасан Шайбоний қуйидаги лафз билан мана бу хадисни росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан зикр қилган:

 (اُدْعُهُمْ إِلَى اَلتَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَىدَارِ الإسلام)^[4]

мана бу очиқ баён мусулмонларни диёрларини дорул ислом деб номланишига мисол бўлади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам шом диёрлари хақида мархамат қиладиларки: 

«عُقْرُ دارِ الإسلام»[5]

энг яхши жой шом дорул исломидир.

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Хадислардаги ва сахобаларни сўзларидаги дорул ислом ва дорул куфр.