دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

س: خوارج بدترین مخلوقات خدا هستند آیا کشتن آنها مقدم بر جنگ با کفار اصلی و نظامهای طاغوتی میان مسلمین نیست؟

( 7  – قسمت) 

اندیشه و منهج جهادی بر استراتژی وحدت گرایانه ی میان تمام مسلمین و در بدترین حالت بر تاکتیک اتحاد گرایانه و ایجاد جبهه ای واحد از تمام مسلمین و مشارکت دادن تمام اهل قبله و حتی کفار اصلی یهودی و نصرانی و مجوس و صابئی در جنگ با کفار سکولار به عنوان «سر افعی» و دشمن شماره یک تمام مومنین و حتی دشمن شماره یک تمام پیروان کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب استوار و پایدار است، اما تفکر غلاة بر تکفیر به ناحق مسلمین و اعلام برائت از این مردم مسلمان و منزوی کردن خود و اهل جهاد از مردم مسلمان استوار است چون تنها خودشان را اهل توحید و مومن حقیقی می دانند؛ این اندیشه ها و جماعتهایی با این اندیشه ها یکی از بسترهای مناسبی هستند که منافقین و دارودسته ی آنها که فاقد ایدولوژی ثابتی هستند در آن نفوذ کرده و با اندیشه ی این غلاة به اسلام و منهج صحیح اهل جهاد و دارالاسلام حمله می کنند.

 اینها واقعاً همچون یک آفت و مانع در برابر جهاد و اهل آن و جدا کردن مسلمین از اهل جهاد در سرزمینهای مختلف اسلامی عمل کرده اند و واقعاً بیشتر از هر مذهب و فکر اسلامی دیگری ما را اذیت کرده اند؛ سازمانهای جاسوسی و امنیتی کفار سکولار جهانی و طاغوتهای محلی این نقطه ضعف میان مسلمین را خوب شناخته اند و می دانند این گروه به راحتی می توانند بین اهل جهاد و عامه ی مسلمین فاصله بیاندازند به همین دلیل از کانالهای مختلف مجازی و حقیقی به صورت مستقیم یا غیر مستقیم سعی در تولید و ساخت این کالاهای مسموم دارند. ناتو و بخصوص حکومت سکولار فرانسه از کانال امثال ابوقتاده فلسطینی جهاد الجزائر را نابود کرد و روسیه از کانال همینها جهاد چچن را بعد از چند قرن خاموش کرد و آمریکا نیز به همین شکل از کانال همینها در یمن و افغانستان و لیبی و غرب آفریقا و …. در حال سناریو سازی و تخریب است.

پس تولد امثال ابو محمدتونسی: شرعی دوله در حسکه، ابو مصعب تونسی: شرعی دوله در دیرالزور یا  ابو اسامه عراقی: والی دوله در حسکه یا یاسر الخبیث در انگلیس یا شیطان یاری در آمریکا و … یا طارق عبدالحلیم در کانادا و سایر بلعم های باعورا در انگلیس و اردن و آل سعود و غیره ثمره ی یک تفکر التقاطی اشتباه و مخلوط شدن دارودسته ی منافقین با اهل تاویل هستند که هم اکنون کفار سکولار جهانی و طاغوتهای محلی سعی در ترویج و پرورش این جنس تقلبی و کالای مسموم و مخدر را دارند آنهم از طریق کانالهای مختلف ماهواره ای و مجازی پرهزینه و ژتونی و دادن منابر مختلف مساجد و کرسی های مدارس و دانشگاهها و ایجاد آنهمه مرکز تبلیغی و فرهنگی و انتشاراتی و…

(ادامه دارد…..)

Савол: хавориж худони бадтарин махлуқоти эмасми, мусулмонлар учун  уларни ўлдириш  аслий кофирлар ва тоғут тузумларидан кўра муқаддамроқ эмасми?

( 6- қисм)

Бу ердаги энг мухим ва  хавориж харакатини ичкаридан яхшироқ таниб олиш учун лозим бўлган хамда эслатилиши керак бўлган  нуқталардан бири шуки, гохида “зул хувайсара” мунофиқлари ўзларини тўдалари билан бирга дорул исломга ва аллохни шариатидаги қонунларга зарба уриш учун дорул исломга қарши хуруж қилган хато таъвилотга эга ахли бидъат гурухларига киришади, ўзини  тафсирини дифоъ қилиш канали орқали ўзини ошкор қилади, ғолийлик андишалари ё ғуллотларни гурухини қолибида дорул исломни ва исломий сахих манхажни қаршисида чиқишади, буни натижасида дорул исломдан хайдалган ана ўша мунофиқлар ёки ошкор бўлган мунофиқлар хукмига шомил бўлишади.

Мана бу тоифа шошма-шошар мўъминларнинг  бир гурухини алдаш орқали росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг  учинчи халифалари бўлган Усмонни ўлимида ва жамал,соффайн жангларини оловини кучайтиришда мухим рол ўйнаган эди, бу сафар исломий хукуматни Али ибни Аби Толибни рахбарлигидаги дорул исломни  қаршисида нахравон ахли орасида ўзларини махфий қилишган эди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам жудо ва ошкор хамда турли-хил мунофиқлар ва иймони заъиф мўъминлардан ташкил топган   мунофиқларни мана бу дастаси хақида мархамат қиладиларки:

  يَمْرُقُونَ مِنَ الْإِسْلَامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، لَوْ يَعْلَمُ الْجَيْشُ الَّذِينَ يُصِيبُونَهُمْ، مَا قُضِيَ لَهُمْ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، لَاتَّكَلُوا عَنِ الْعَمَلِ.^[1]

Ўқ камондан отилгандек исломдан чиқиб кетишади. Агар уларга қарши жанг қилган лашкар пайғамбарни тилида уларга қандай савоб насиб бўлишини билишганда эди, хар қандай амалдан қўлларини тортган бўлар эдилар. ( яъни шахс учун мана бу ошкор мунофиқларга қарши жанг қилиш кифоя қилади).

Бундан сўнг Али ибни Аби Толиб айтадики: сизлар муовия ва ахли шом билан жанг қилдингизлар ва энди буларни ташлаб қўясизларми?

 وَاللهِ، إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ يَكُونُوا هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ سَفَكُوا الدَّمَ الْحَرَامَ، وَأَغَارُوا فِي سَرْحِ النَّاسِ، فَسِيرُوا عَلَى اسْمِ اللهِ.

Аллохга қасамки, мана булар пайғамбар мархамат қилган гурух бўлишини умид қиламан. Тўғриси улар харом бўлган қонларни тўкишди ва одамларни молларини талашди. Шундай экан аллохни номи билан харакат қилинглар.

Ошкор бўлган мунофиқларни орасида “зул хувайсара” ё “зул садайя”га ўхшаш кишилар хам мавжуд эди, улар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни адолатларидан айб топишарди, аллох таоло улар хақида мархамат қиладики:

 وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَإِن لَّمْ یُعْطَوْاْ مِنهَا إِذَا هُمْ یَسْخَطُونَ (توبه/58)

Уларнинг орасида садақотлар тўғрисида сизга таъна қилгувчи кимсалар хам бордир. Бас, агар ўша садақалардан уларга хам берилса рози бўладилар, агар бирилмаса бирдан норози бўлиб қоладилар.

“Зул хувайсара” имоми Табарий ва Қуртубий ва ибни Касир ва Бағавий ва бошқаларни сўзига кўра мана бу  оят у хақида нозил бўлган кишидир , у росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асридаги мунофиқлар тўдасини бир қисми бўлган, кейинчалик Алини  хокимияти замонида ошкор мунофиқларни сафида нахравондаги қўшинга қўшилади,у хунайн  садақотларини тақсимлаш пайтида росулуллох саллаллоху алайхи васалламга айтган эдики: эй росулуллох адолат қил. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдиларки:   

 وَيْلَكَ، وَمَنْ يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ؟ قَدْ خِبْتَ وَخَسِرْتَ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَعْدِلُ.

Сенга вой бўлсин. Агар мен адолатни риоят қилмасам ким адолатни риоят қилади? Агар мен адолат қилмаганимда сен ноумид бўлардинг ва зиён кўрардинг? Умар ибни Хаттоб айтдики: эй росулуллох! Менга рухсат беринг уни бўйнини узиб ташлайман, аммо росулуллох саллаллоху алайхи васалалам бу киши ва унга эргашганлар хақидаги  ўша машхур ривоятни ва уларнинг мусулмонларни ўртасида тафарруқ билан қиём қилишларини мархамат қилдилар:

  دَعْهُ، فَإِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلاَتَهُ مَعَ صَلاَتِهِمْ، وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ، يَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، …. ، وَيَخْرُجُونَ عَلَى حِينِ فُرْقَةٍ مِنَ النَّاسِ. ^[2]

Диққат қилсанглар бу ерда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “зул хувайсара” ё ” зу судайя”ни атрофидагиларни, асхобларини белгиларини санаб ўтганлар,сухбат ошкор мунофиқлардан хисобланган бу шахсни ўзи хақида эмас, нахравонда ўлдирилганларни орасида уни жасадини топилиши хам, амирал мўъминин Али ибни Аби Толибни рахбарлигидаги дорул ислом лашкарини хақ эканлигига далил бўлади. ^[3]

Аслий мунофиқлар ўзларини атрофларига содда,ишонувчан инсонларни ислом ва исломни химоя қилиш номи билан жамлашади, мана бу содда,ишонувчан алданган инсонларни намозлари, рўзалари ва бошқа зохирдаги фарзлари бошқа мўъминларга нисбатан нихоятда олий холатда бўлиши мумкин, улар  қуръон ўқишлари хам мумкин аммо бу томоқларидан пастга тушмайди ва уни дарк қилиб фиқхини хам тушунишмайди, мусулмонларни орасида тафарруқ ва қудрат бўшлиғи пайдо бўлган пайтда дорул исломни шаръий хокимиятидан чиқиб қўзғалонга,қиёмга қўл уришади.

Мана бу мунофиқлар,рахбарлар, гумрох қилувчи даъватчилар

«أَئِمَّةً مُضِلِّينَ»^[4] «دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ»^[5] و «الرُّويْبِضَة»^[6]  

Ва динфуруш уламолар ўзларини мана бундай ахли ибодат бўлган  кишиларни орасига яшириб олишади ва бундай инсонларни қалқон қилиб олиб бузғунчиликларини давом эттиришади.

(давоми бор……)

---

[1] مسلم2516 / سنن ابی داود 4768

[2] صحيح البخاري – كتاب المناقب – باب علامات النبوة في الإسلام – حديث رقم 3445/ عن أَبَي سَعِيدٍ الخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ :حرقوص بن زهير السعدي بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقْسِمُ قِسْمًا ، أَتَاهُ ذُو الخُوَيْصِرَةِ ، وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْدِلْ ، فَقَالَ : وَيْلَكَ ، وَمَنْ يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ ، قَدْ خِبْتَ وَخَسِرْتَ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَعْدِلُ . فَقَالَ عُمَرُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، ائْذَنْ لِي فِيهِ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ ؟ فَقَالَ : دَعْهُ ، فَإِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلاَتَهُ مَعَ صَلاَتِهِمْ ، وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ ، يَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ ، يُنْظَرُ إِلَى نَصْلِهِ فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى رِصَافِهِ فَمَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى نَضِيِّهِ ، – وَهُوَ قِدْحُهُ – ، فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى قُذَذِهِ فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، قَدْ سَبَقَ الفَرْثَ وَالدَّمَ ، آيَتُهُمْ رَجُلٌ أَسْوَدُ ، إِحْدَى عَضُدَيْهِ مِثْلُ ثَدْيِ المَرْأَةِ ، أَوْ مِثْلُ البَضْعَةِ تَدَرْدَرُ ، وَيَخْرُجُونَ عَلَى حِينِ فُرْقَةٍ مِنَ النَّاسِ

[3] صحيح مسلم  ج 2   ص 740 ش 1063 (باب ذكر الخوارج وصفاتهم ، اسم المؤلف:  مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261 ، دار النشر : دار إحياء التراث العربي – بيروت ، تحقيق : محمد فؤاد عبد الباقي) / صحيح البخاري  ج 3   ص 1321 ش 3414، (اسم المؤلف:  محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256 ، دار النشر : دار ابن كثير , اليمامة – بيروت – 1407 – 1987 ، الطبعة : الثالثة ، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا) / أمالي ابن سمعون  ج 1   ص 230، اسم المؤلف:  ابن سمعون، أبو الحسن محمد بن أحمد بن إسماعيل بن عنبس البغدادي (المتوفى : 387هـ) الوفاة: 387/ حياة الحيوان الكبرى  ج 1   ص 331 ، اسم المؤلف:  كمال الدين محمد بن موسى بن عيسى الدميري الوفاة: 808 هـ ، دار النشر : دار الكتب العلمية – بيروت / لبنان – 1424 هـ – 2003م ، الطبعة : الثانية ، تحقيق : أحمد حسن بسج/الإصابة في تمييز الصحابة  ج 2   ص 411 ش 2452 ، اسم المؤلف:  أحمد بن علي بن حجر أبو الفضل العسقلاني الشافعي الوفاة: 852 ، دار النشر : دار الجيل – بيروت – 1412 – 1992 ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : علي محمد البجاوي/ عمدة القاري شرح صحيح البخاري ج 24   ص 89 ، اسم المؤلف:  بدر الدين محمود بن أحمد العيني الوفاة: 855هـ ، دار النشر : دار إحياء التراث العربي – بيروت

[4] صحيح الترمذي 2229 / إنَّما أخافُ علَى أمَّتي الأئمَّةَ المضلِّينَ قالَ وقالَ رسولُ اللهِ صلَّى اللَّهُ عليهِ وسلَّمَ لا تزالُ طائفةٌ من أمَّتي علَى الحقِّ ظاهرينَ لا يضرُّهم من خذلُهم حتَّى يأتيَ أمرُ اللَّهِ

[5] متفق علیه / البخاري في صحيحه واللفظ له في كتاب الفتن – بَاب كَيْفَ الْأَمْرُ إِذَا لَمْ تَكُنْ جَمَاعَةٌ (وكذا رواه مسلم وابن ماجه

[6] ابن ماجه (4036) واللفظ له، وأحمد (7912) صحيح الجامع3650 / سيأتِي على الناسِ سنواتٌ خدّاعاتٌ؛ يُصدَّقُ فيها الكاذِبُ، ويُكذَّبُ فيها الصادِقُ، ويُؤتَمَنُ فيها الخائِنُ، ويخَوَّنُ فيها الأمينُ، وينطِقُ فيها الرُّويْبِضَةُ . قِيلَ : وما الرُّويْبِضةُ ؟ قال : الرجُلُ التّافِهُ يتَكلَّمُ في أمرِ العامةِ

س: خوارج بدترین مخلوقات خدا هستند آیا کشتن آنها مقدم بر جنگ با کفار اصلی و نظامهای طاغوتی میان مسلمین نیست؟

( 6 – قسمت)

نکته ی خیلی مهمی که در اینجا وجود دارد و لازم است جهت کابلد شکافی جریان خوارج بارها تکرار و یاداوری شود این است که گاه منافقینی چون «ذُو الخُوَيْصِرَةِ» با همراه کردن دارودسته ی خود جهت ضربه زدن به دارالاسلام و قانون شریعت الله در این گروههای اهل بدعت که با تاویلات اشتباه بر علیه دارالاسلام خروج کرده اند نفوذ می کنند، و از کانال دفاع از تفسیری خاص خود را آشکار می کنند، و در قالب اندیشه ای غالیانه و گروهی از غلاة، در برابر دارالاسلام و منهج صحیح اسلامی قرار می گیرند و باز مشمول همان حکم منافقین رانده شده از دارالاسلام و منافقین آشکار شده قرار می گیرند. 

این طیف که با فریب عده ای از مومنین تندرو در قتل عثمان خلیفه سوم رسول الله صلی الله علیه وسلم و شعله ور کردن جنگهای جمل و صفین نقش مهمی ایفا کرده بودند اینبار و در برابر حکومت اسلامی و دارالاسلام تحت رهبری علی ابن ابی طالب خود را در میان اهل نهروان سازماندهی و مخفی کرده بودند. رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد این دارودسته ی منافقین جدا و آشکار شده که طیفی مختلف از منافقین و مومنین ضعیف الایمان را شکل می دهند می فرماید: يَمْرُقُونَ مِنَ الْإِسْلَامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، لَوْ يَعْلَمُ الْجَيْشُ الَّذِينَ يُصِيبُونَهُمْ، مَا قُضِيَ لَهُمْ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، لَاتَّكَلُوا عَنِ الْعَمَلِ.^[1] از اسلام خارج می شوند همان گونه که تیر از کمان خارج می شود. اگر سپاهی که با آنها مواجه می شود بدانند که بر زبان پیامبرشان چه ثوابی متوجه آنهاست، پس از جنگیدن با اینها، دست از هر عملی می کشیدند.[یعنی همین پاداش جنگ با این منافقین آشکار شده برای شخص کافی است.]

به دنبال این، علی بن ابی طالب می گوید شما با معاویه و اهل شام جنگیدید و اینها را رها می کنید؟: وَاللهِ، إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ يَكُونُوا هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ سَفَكُوا الدَّمَ الْحَرَامَ، وَأَغَارُوا فِي سَرْحِ النَّاسِ، فَسِيرُوا عَلَى اسْمِ اللهِ. قسم به الله، من امید دارم که اینها همان گروه باشند (که پیامبر فرموده). به راستی که خونهای حرام را به زمین ریخته و اموال مردم را غارت کرده اند. پس به نام الله حرکت کنید.

در میان این منافقین آشکار شده کسی چون «ذُو الخُوَيْصِرَةِ» یا «ذو الثُّدَيَّة» وجود داشت که به عدالت رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز ایراد می گرفت و الله تعالی در موردش می فرماید: وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَإِن لَّمْ یُعْطَوْاْ مِنهَا إِذَا هُمْ یَسْخَطُونَ (توبه/58) ‏در میان آنان (منافقان) کسانی هستند که در تقسیم زکات از تو عیبجوئی می‌کنند و ایراد می‌گیرند (و نسبت بی‌عدالتی را به تو می‌دهند) اگر بدانان چیزی از زکات داده شود خوشنود می‌شوند و اگر چیزی از آن بدیشان داده نشود هرچه زودتر خشم می‌گیرند.‏

«ذُو الخُوَيْصِرَةِ» که به قول امام طبری و قرطبی و ابن کثیر و بغوی و  دیگران این آیه در موردش نازل شد و بخشی از دارودسته ی منافقین عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم بود که بعدها در زمان حاکمیت علی جزو منافقین آشکار شده در سپاه نهروان می شود به رسول الله صلی الله علیه وسلم در حین تقسیم صدقات حنین گفت: ای رسول الله عدالت کن. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: وَيْلَكَ، وَمَنْ يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ؟ قَدْ خِبْتَ وَخَسِرْتَ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَعْدِلُ. وای بر تو. اگر من عدالت را رعایت نکنم، چه کسی عدالت را رعایت خواهد کرد؟ اگر من عدالت نمي‌ورزيدم تو نوميد شده و زيان مي‌كردي! عمر بن خطاب گفت یا رسول الله اجازه بدهید گردنش را بزنم اما رسول الله صلی الله علیه وسلم همان روایت مشهور را در مورد اصحاب و پیروان این شخص گفت که در هنگام تفرق میان مسلمین قیام می کند و فرمود که: دَعْهُ، فَإِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلاَتَهُ مَعَ صَلاَتِهِمْ، وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ، يَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، …. ، وَيَخْرُجُونَ عَلَى حِينِ فُرْقَةٍ مِنَ النَّاسِ. ^[2] دقت کنید در اینجا رسول الله صلی الله علیه وسلم ویژگی های اصحاب و اطرافیان «ذُو الخُوَيْصِرَةِ» یا «ذو الثُّدَيَّة» ی منافق را اینگونه برشمرد نه خود این شخص را که جزو منافقین آشکار شده بود^[3]  و پیدا شدن جسد او در میان کشته شده های نهروان دلیلی بر حقانیت ارتش دارالاسلام به رهبری امیرالمومنین علی ابن ابی طالب قلمداد شد.

منافقین اصلی با نام اسلام و دفاع از اسلام انسانهای ساده لوح و خامی را دور خود جمع می کنند که این انسانهای ساده و فریب خورده در ادای نمازها و روزه و سایر فرایض ظاهری ممکن است نسبت به سایر مومنین در حالات عالی باشند و قرآن را بخوانند اما از حنجره هایشان تجاوز نکند و درک و فقه آن را به دست نیاورده باشند و در هنگام تفرق میان مسلمین و پیدا شدن خلاء قدرت در سرزمینهای اسلامی از حاکمیت شرعی دارالاسلام خارج می شوند و دست به شورش و قیام می زنند. این منافقین و این رهبران و دعوتگران گمراه «أَئِمَّةً مُضِلِّينَ»^[4] و این «دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ»^[5] و این دین فروشان و علمای سوء و «الرُّويْبِضَة»^[6] خودشان را در میان چنین انسانهای اهل عبادتی مخفی می کنند و با سپر قراردادن چنین انسانهائی به تخریبات خود می پردازند.

(ادامه دارد……)

---

[1] مسلم2516 / سنن ابی داود 4768

[2] صحيح البخاري – كتاب المناقب – باب علامات النبوة في الإسلام – حديث رقم 3445/ عن أَبَي سَعِيدٍ الخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ :حرقوص بن زهير السعدي بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقْسِمُ قِسْمًا ، أَتَاهُ ذُو الخُوَيْصِرَةِ ، وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْدِلْ ، فَقَالَ : وَيْلَكَ ، وَمَنْ يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ ، قَدْ خِبْتَ وَخَسِرْتَ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَعْدِلُ . فَقَالَ عُمَرُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، ائْذَنْ لِي فِيهِ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ ؟ فَقَالَ : دَعْهُ ، فَإِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلاَتَهُ مَعَ صَلاَتِهِمْ ، وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ ، يَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ ، يُنْظَرُ إِلَى نَصْلِهِ فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى رِصَافِهِ فَمَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى نَضِيِّهِ ، – وَهُوَ قِدْحُهُ – ، فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى قُذَذِهِ فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، قَدْ سَبَقَ الفَرْثَ وَالدَّمَ ، آيَتُهُمْ رَجُلٌ أَسْوَدُ ، إِحْدَى عَضُدَيْهِ مِثْلُ ثَدْيِ المَرْأَةِ ، أَوْ مِثْلُ البَضْعَةِ تَدَرْدَرُ ، وَيَخْرُجُونَ عَلَى حِينِ فُرْقَةٍ مِنَ النَّاسِ

[3] صحيح مسلم  ج 2   ص 740 ش 1063 (باب ذكر الخوارج وصفاتهم ، اسم المؤلف:  مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261 ، دار النشر : دار إحياء التراث العربي – بيروت ، تحقيق : محمد فؤاد عبد الباقي) / صحيح البخاري  ج 3   ص 1321 ش 3414، (اسم المؤلف:  محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256 ، دار النشر : دار ابن كثير , اليمامة – بيروت – 1407 – 1987 ، الطبعة : الثالثة ، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا) / أمالي ابن سمعون  ج 1   ص 230، اسم المؤلف:  ابن سمعون، أبو الحسن محمد بن أحمد بن إسماعيل بن عنبس البغدادي (المتوفى : 387هـ) الوفاة: 387/ حياة الحيوان الكبرى  ج 1   ص 331 ، اسم المؤلف:  كمال الدين محمد بن موسى بن عيسى الدميري الوفاة: 808 هـ ، دار النشر : دار الكتب العلمية – بيروت / لبنان – 1424 هـ – 2003م ، الطبعة : الثانية ، تحقيق : أحمد حسن بسج/الإصابة في تمييز الصحابة  ج 2   ص 411 ش 2452 ، اسم المؤلف:  أحمد بن علي بن حجر أبو الفضل العسقلاني الشافعي الوفاة: 852 ، دار النشر : دار الجيل – بيروت – 1412 – 1992 ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : علي محمد البجاوي/ عمدة القاري شرح صحيح البخاري ج 24   ص 89 ، اسم المؤلف:  بدر الدين محمود بن أحمد العيني الوفاة: 855هـ ، دار النشر : دار إحياء التراث العربي – بيروت

[4] صحيح الترمذي 2229 / إنَّما أخافُ علَى أمَّتي الأئمَّةَ المضلِّينَ قالَ وقالَ رسولُ اللهِ صلَّى اللَّهُ عليهِ وسلَّمَ لا تزالُ طائفةٌ من أمَّتي علَى الحقِّ ظاهرينَ لا يضرُّهم من خذلُهم حتَّى يأتيَ أمرُ اللَّهِ

[5] متفق علیه / البخاري في صحيحه واللفظ له في كتاب الفتن – بَاب كَيْفَ الْأَمْرُ إِذَا لَمْ تَكُنْ جَمَاعَةٌ (وكذا رواه مسلم وابن ماجه

[6] ابن ماجه (4036) واللفظ له، وأحمد (7912) صحيح الجامع3650 / سيأتِي على الناسِ سنواتٌ خدّاعاتٌ؛ يُصدَّقُ فيها الكاذِبُ، ويُكذَّبُ فيها الصادِقُ، ويُؤتَمَنُ فيها الخائِنُ، ويخَوَّنُ فيها الأمينُ، وينطِقُ فيها الرُّويْبِضَةُ . قِيلَ : وما الرُّويْبِضةُ ؟ قال : الرجُلُ التّافِهُ يتَكلَّمُ في أمرِ العامةِ

سَوال: خَوارِج خُدانِی بَدتَرِین مَخلوُقاتِی اِیمَسمِی، مُسُلمانلَر اوُچُون اوُلَرنِی اوُلدِیرِیش اَصلِی کافِرلَر وَ طاغوُت توُزُوملَرِیدَن کوُرَه مُقَدَّمراق اِیمَسمِی؟

( 6 – قیسم)

بُو یِیردَگِی اِینگ مُهِم وَ خَوارِج حَرَکَتِینِی اِیچکَرِیدَن یَحشِیراق تَنِیب آلِیش اوُچُون لازِم بُولگن هَمدَه اِیسلَتِیلِیشِی کِیرَک بوُلگن نوُقطَه لَردَن بِیرِی شوُکِی، گاهِیدَه “ذوُ خُوَیصَرَه” مُنافِقلَرِی اوُزلَرِینِی توُدَه لَرِی بِیلَن بِیرگه دارُ الاِسلامگه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه ضَربَه اوُرِیش اوُچُون دارُ الاِسلامگه قَرشِی خَرُوج قِیلگن حَطا تَعوِیلاتگه اِیگه اَهلِی بِدعَت گوُرُوهلَرِیگه کِیرِیشَدِی، اوُزِینِی تَفسِیرِینِی دِفاع قِیلِیش کَنَلِی آرقَلِی اوُزِینِی آشکار قِیلَدِی، غالِیلِیک اَندِیشَه لَرِی یا غوُلّاتلَرنِی گوُرُوهِینِی قالِیبِیدَه دارُ الاِسلامنِی وَ اِسلامِی صَحِیح مَنهَجنِی قَرشِیسِیگه چِیقِیشَدِی، بُونِی نَتِیجَه سِیدَه دارُ الاِسلامدَن حَیدَلگن اَنَه اوُشَه مُنافِقلَرِی یاکِی آشکار بُولگن مُنافِقلَر حُکمِیگه شامِل بوُلِیشَدِی.

مَنَه بُو طائِفَه شاشمَه – شاشَر مُؤمِنلَرنِینگ بِیر گوُرُوهِینِی اَلدَش آرقَلِی رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وسلمنِینگ اوُچِینچِی خَلِیفَه لَرِی بُولگن عُثماننِی اوُلِیمِیدَه وَ جَمَل، صافَّین جَنگلَرِینِی آلاوِینِی کوُچَیتِیرِیشدَه مُهِم رال اوُینَگن اِیدِی، بُو سَفَر اِسلامِی حُکوُمَتنِی عَلِی اِبنِ اَبِی طالِبنِی رَهبَرلِیگِیدَگِی دارُ الاِسلامنِی قَرشِیسِیدَه نَهرَوان اَهلِی آرَسِیدَه اوُزلَرِینِی مَخفِی قِیلِیشگن اِیدِی. رَسُول الله صلی الله علیه وسلم جُودا وَ آشکار هَمدَه توُرلِی- هِیل مُنافِقلَر وَ اِیمانِی ضَعِیف مُؤمِنلَردَن تَشکِیل تاپگن مُنافِقلَرنِی مَنَه بُو دَستَه سِی حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:

  يَمْرُقُونَ مِنَ الْإِسْلَامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، لَوْ يَعْلَمُ الْجَيْشُ الَّذِينَ يُصِيبُونَهُمْ، مَا قُضِيَ لَهُمْ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، لَاتَّكَلُوا عَنِ الْعَمَلِ.^[1] اوُق کَماندَن آتِیلگندِیک اِسلامدَن چِیقِیب کِیتِیشَدِی. اَگر اوُلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلگن لَشکَر پَیغَمبَرنِی تِیلِیدَه اوُلَرگه قَندَی ثَواب نَسِیب بوُلِیشِینِی بِیلِیشگندَه اِیدِی، هَر قَندَی عَمَلدَن قوُللَرِینِی تارتگن بوُلَر اِیدِیلَر. ( یَعنِی شَخص اوُچُون مَنَه بُو آشکار مُنافِقلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیش کِفایَه قِیلَدِی).

بوُندَن سُونگ عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب اَیتدِیکِی: سِیزلَر مُعاوِیَه وَ اَهلِی شام بِیلَن جَنگ قِیلدِینگِیزلَر وَ اِیندِی بوُلَرنِی تَشلَب قوُیَه سِیزلَرمِی؟   وَاللهِ، إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ يَكُونُوا هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ سَفَكُوا الدَّمَ الْحَرَامَ، وَأَغَارُوا فِي سَرْحِ النَّاسِ، فَسِيرُوا عَلَى اسْمِ اللهِ. اَلله گه قَسَمکِی، مَنَه بُولَر پَیغَمبَر مَرحَمَت قِیلگن گوُرُوه بوُلِیشِینِی اوُمِید قِیلَمَن. توُغرِیسِی اوُلَر حَرام بُولگن قانلَرنِی توُکِیشَدِی وَ آدَملَرنِی ماللَرِینِی تَلَشَدِی. شوُندَی اِیکَن اَلله نِی نامِی بِیلَن حَرَکَت قِیلِینگلَر.

آشکار بوُلگن مُنافِقلَرنِی آرَسِیدَه “ذوُ الخُوَیصَرَه” یا “ذوُ الثَّدَیَّه” گه اوُحشَش کِیشِیلَر هَم مَوجُود اِیدِی، اوُلَر رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی عَدالَتلَرِیدَن عَیب تاپِیشَردِی، اَلله تَعالی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَإِن لَّمْ یُعْطَوْاْ مِنهَا إِذَا هُمْ یَسْخَطُونَ (توبه/58)   اوُلَرنِینگ آرَسِیدَه صَدَقاتلَر توُغرِیسِیدَه سِیزگه طَعنَه قِیلگوُچِی کِیمسَه لَر هَم باردِیر. بَس، اَگر اَنَه اوُشَه صَدَقَه لَردَن اوُلَرگه هَم بِیرِیلسَه راضِی بوُلَدِیلَر، اَگر بِیرِیلمَسَه بِیردَن ناراضِی بوُلِیب قالَدِیلَر.

“ذوُ الخُوَیصَرَه” اِمامِی طَبَرِی وَ قُرطوُبِی وَ اِبنِ کَثِیر وَ بَغَوِی وَ باشقَه لَرنِی سوُزِیگه کوُرَه مَنَه بُو آیَت  اوُ حَقِیدَه نازِل بوُلگن کِیشِیدِیر، اوُ رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی عَصرِیدَگِی مُنافِقلَر توُدَه سِینِی بِیر قِیسمِی بوُلگن، کِییِینچَه لِیک عَلِینِی حاکِمِیَتِی زَمانِیدَه آشکار مُنافِقلَرنِی صَفِیدَه نَهرَواندَگِی قوُشِینگه قوُشِیلَدِی، اوُ حُنَین صَدَقاتلَرِینِی تَقسِیملَش پَیتِیدَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلمگه اَیتگن اِیدِیکِی: اِی رَسُول الله عَدالَت قِیل. رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:

وَيْلَكَ، وَمَنْ يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ؟ قَدْ خِبْتَ وَخَسِرْتَ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَعْدِلُ. سِیزگه وای بوُلسِین. اَگر مِین عَدَالَتنِی رِعایَت قِیلمَگنِیمدَه سِین نااوُمِید بوُلَردِینگ وَ زِیان کوُرَردِینگ؟ عُمَر اِبنِ خَطاب اَیتدِیکِی: اِی رَسُول الله! مِینگه رُحصَت بِیرِینگ اوُنِی بوُینِینِی اوُزِیب تَشلَیمَن، اَمّا رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلم بُو کِیشِی وَ اوُنگه اِیرگشگنلَر حَقِیدَه اوُشَه مَشهُور رِوایَتنِی وَ اوُلَرنِینگ مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَه تَفَرُّق بِیلَن قِیام قِیلِیشلَرِینِی مَرحَمَت قِیلَدِیلَر:

  دَعْهُ، فَإِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلاَتَهُ مَعَ صَلاَتِهِمْ، وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ، يَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، …. ، وَيَخْرُجُونَ عَلَى حِينِ فُرْقَةٍ مِنَ النَّاسِ. ^[2]

دِققَت قِیلسَنگلَر بُو یِیردَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلم “ذوُ الخُوَیصَرَه” یا “ذوُ ثَدَیَّه” نِی اَطرافِیدَگِیلَرنِی، اَصحابلَرِینِی بِیلگِیلَرِینِی سَنَب اوُتگنلَر، صُحبَت آشکار مُنافِقلَردَن حِسابلَنگن بُو شَخصنِی اوُزِی حَقِیدَه اِیمَس، نَهرَواندَه اوُلدِیرِیلگنلَرنِی آرَسِیدَه اوُنِی جَسَدِینِی تاپِیلِیشِی هَم، اَمِیرَ المُؤمِنِین عَلِی اِبنِ اَبِی طالِبنِی رَهبَرلِیگِیدَگِی دارُ الاِسلامنِی لَشکَرِی حَق اِیکَنلِیگِیگه دَلِیل بوُلَدِی.  ^[3]

اَصلِی مُنافِقلَر اوُزلَرِینِی اَطرافلَرِیگه ساددَه، اِیشانوُچَن اِنسانلَرنِی اِسلام وَ اِسلامنِی حِمایَه قِیلِیش نامِی بِیلَن جَمعلَشَدِی، مَنَه بُو ساددَه، اِیشانوُچَن اَلدَنگن اِنسانلَرنِی نَمازلَرِی، روُزَه لَرِی وَ باشقَه ظاهِردَگِی فَرضلَرِی باشقَه مُؤمِنلَرگه نِسبَتا نِهایَتدَه عالِی حالَتدَه بُولِیشِی مُومکِین، اوُلَر قُرآن اوُقِیشلَرِی هَم مُومکِین اَمّا بُو تاماقلَرِیدَن پَستگه توُشمَیدِی وَ اوُنِی دَرک قِیلِیب فِقهِینِی هَم توُشوُنِیشمَیدِی، مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه تَفَرُّق وَ قُدرَت بوُشلِیغِی پَیدا بوُلگن پَیتدَه دارُ الاِسلامنِی شَرعِی حاکِیمِیَتِیدَن چِیقِیب قوُزغَلانگه قِیامگه قوُل اوُرِیشَدِی.

مَنَه بُو مُنافِقلَر، رَهبَرلَر، گوُمراه قِیلوُچِی دَعوَتچِیلَر «أَئِمَّةً مُضِلِّينَ»^[4] «دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ»^[5] وَ «الرُّويْبِضَة»^[6] وَ دِین فُرُوش اوُلامالر اوُزلَرِینِی مَنَه بُوندَی اَهلِی عِبادَت بُولگن کِیشِیلَرنِی آرَسِیگه یَشِیرِیب آلِیشَدِی وَ بوُندَی اِنسانلَرنِی قَلقان قِیلِیب آلِیب بُوزغوُنچِیلِیکلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشَدِی.

(دوامی بار…..)

---

[1] مسلم2516 / سنن ابی داود 4768

[2] صحيح البخاري – كتاب المناقب – باب علامات النبوة في الإسلام – حديث رقم 3445/ عن أَبَي سَعِيدٍ الخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ :حرقوص بن زهير السعدي بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقْسِمُ قِسْمًا ، أَتَاهُ ذُو الخُوَيْصِرَةِ ، وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْدِلْ ، فَقَالَ : وَيْلَكَ ، وَمَنْ يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ ، قَدْ خِبْتَ وَخَسِرْتَ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَعْدِلُ . فَقَالَ عُمَرُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، ائْذَنْ لِي فِيهِ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ ؟ فَقَالَ : دَعْهُ ، فَإِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلاَتَهُ مَعَ صَلاَتِهِمْ ، وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ ، يَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ ، يُنْظَرُ إِلَى نَصْلِهِ فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى رِصَافِهِ فَمَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى نَضِيِّهِ ، – وَهُوَ قِدْحُهُ – ، فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى قُذَذِهِ فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، قَدْ سَبَقَ الفَرْثَ وَالدَّمَ ، آيَتُهُمْ رَجُلٌ أَسْوَدُ ، إِحْدَى عَضُدَيْهِ مِثْلُ ثَدْيِ المَرْأَةِ ، أَوْ مِثْلُ البَضْعَةِ تَدَرْدَرُ ، وَيَخْرُجُونَ عَلَى حِينِ فُرْقَةٍ مِنَ النَّاسِ

[3] صحيح مسلم  ج 2   ص 740 ش 1063 (باب ذكر الخوارج وصفاتهم ، اسم المؤلف:  مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261 ، دار النشر : دار إحياء التراث العربي – بيروت ، تحقيق : محمد فؤاد عبد الباقي) / صحيح البخاري  ج 3   ص 1321 ش 3414، (اسم المؤلف:  محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256 ، دار النشر : دار ابن كثير , اليمامة – بيروت – 1407 – 1987 ، الطبعة : الثالثة ، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا) / أمالي ابن سمعون  ج 1   ص 230، اسم المؤلف:  ابن سمعون، أبو الحسن محمد بن أحمد بن إسماعيل بن عنبس البغدادي (المتوفى : 387هـ) الوفاة: 387/ حياة الحيوان الكبرى  ج 1   ص 331 ، اسم المؤلف:  كمال الدين محمد بن موسى بن عيسى الدميري الوفاة: 808 هـ ، دار النشر : دار الكتب العلمية – بيروت / لبنان – 1424 هـ – 2003م ، الطبعة : الثانية ، تحقيق : أحمد حسن بسج/الإصابة في تمييز الصحابة  ج 2   ص 411 ش 2452 ، اسم المؤلف:  أحمد بن علي بن حجر أبو الفضل العسقلاني الشافعي الوفاة: 852 ، دار النشر : دار الجيل – بيروت – 1412 – 1992 ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : علي محمد البجاوي/ عمدة القاري شرح صحيح البخاري ج 24   ص 89 ، اسم المؤلف:  بدر الدين محمود بن أحمد العيني الوفاة: 855هـ ، دار النشر : دار إحياء التراث العربي – بيروت

[4] صحيح الترمذي 2229 / إنَّما أخافُ علَى أمَّتي الأئمَّةَ المضلِّينَ قالَ وقالَ رسولُ اللهِ صلَّى اللَّهُ عليهِ وسلَّمَ لا تزالُ طائفةٌ من أمَّتي علَى الحقِّ ظاهرينَ لا يضرُّهم من خذلُهم حتَّى يأتيَ أمرُ اللَّهِ

[5] متفق علیه / البخاري في صحيحه واللفظ له في كتاب الفتن – بَاب كَيْفَ الْأَمْرُ إِذَا لَمْ تَكُنْ جَمَاعَةٌ (وكذا رواه مسلم وابن ماجه

[6] ابن ماجه (4036) واللفظ له، وأحمد (7912) صحيح الجامع3650 / سيأتِي على الناسِ سنواتٌ خدّاعاتٌ؛ يُصدَّقُ فيها الكاذِبُ، ويُكذَّبُ فيها الصادِقُ، ويُؤتَمَنُ فيها الخائِنُ، ويخَوَّنُ فيها الأمينُ، وينطِقُ فيها الرُّويْبِضَةُ . قِيلَ : وما الرُّويْبِضةُ ؟ قال : الرجُلُ التّافِهُ يتَكلَّمُ في أمرِ العامةِ

Савол: хавориж худони бадтарин махлуқоти эмасми, мусулмонлар учун  уларни ўлдириш  аслий кофирлар ва тоғут тузумларидан кўра муқаддамроқ эмасми?

(5 – қисм)

Амирал мўъминин Али ибни Аби Толибни лашкаридаги мана бу гурух нахравон қўшинини катта қисмини ташкил қиларди, мана бу кишилар айтишадики: хукм фақат аллох томонидан бўлиши керак. Шунда Али айтдики: мана бу хақ калом аммо ботилни назарда тутяпти. Росулуллох  саллаллоху алайхи васаллам бир қавмни сифатлаб бергандилар, мен мана бу сифатларни бу гурухда кўриб турибман:

  يَقُولُونَ الْحَقَّ بِأَلْسِنَتِهِمْ لَا يَجُوزُ هَذَا، مِنْهُمْ، – وَأَشَارَ إِلَى حَلْقِهِ ^[1]

Улар хақ сўзни тиллари билан айтишади,аммо мана бу ерларидан пастга ўтмайди- шунда томоқларига ишора қилгандилар.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу даста хақида мархамат қиладиларки:

 إِنَّ مَا أَتَخَوَّفُ عَلَيْكُمْ رَجُلٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ حَتَّى إِذَا رُئِيَتْ بَهْجَتُهُ عَلَيْهِ، وَكَانَ رِدْئًا لِلْإِسْلَامِ، غَيَّرَهُ إِلَى مَا شَاءَ اللَّهُ، فَانْسَلَخَ مِنْهُ وَنَبَذَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ، وَسَعَى عَلَى جَارِهِ بِالسَّيْفِ، وَرَمَاهُ بِالشِّرْكِ»، قَالَ: قُلْتُ: يَا نَبِيَّ اللَّهِ، أَيُّهُمَا أَوْلَى بِالشِّرْكِ، الْمَرْمِيُّ أَمِ الرَّامِي؟ قَالَ: بَلِ الرَّامِي.^[2]

Мени сизларни устингизда қўрқадиган нарсам шуки, бир киши қуръон ўқийди. Хатто унда энг гўзал бир холатга етиб боради ва ислом устунларидан бир устунга айланади ( яъни қуръонни янгилиги,хуррамлиги унда кўринади ва исломни дифоъ қилиш рангини,хидини ўзига олган бўлади ва исломни химоя қилади,одамларни орасида бир олим хисобланади) сўнгра аллох хохлаган нарсага ўзгариб қолади. Исломни усул ва асосларидан холи бўлиб қолади ва уни орқага отиб юборади ва қўшнисига қарши қилич кўтаради ва уни ширк келтиришда муттахам қилади. Ровийни айтишича: эй набиюллох, уларни қайси бири ширкда аввалроқ, муттахам бўлган кишими ё муттахам қилаётганми?-дедим. Қўшнисини ширкда муттахам қилаётган киши,дедилар.

Бугунги кунда биз жуда кўп кишиларни кўрамизки, бир мухтасар мутолаъа қилгандан ва ўзини атрофидагиларни орасида  ё фазойи мажозийда  ахли дин деб танилгандан сўнг, нихоятда осонлик билан яхудий,насроний, мажус ё собеин хатто ўзига мухолиф бўлган мусулмон қўшнисини хам нохақдан мушрик дейди ва мушрик кофирларни ахкомларини уларни устида татбиқ қилади.

Мана бу кимсалар Али ибни Аби Толиб билан бирга бўлган сахобаларни хаммасини шу жумладан ибни Аббос, Анас, ибни Умар, Хасан,Хусайн,Оиша, Хафса, Умми Саламага ўхшаш бир неча оналаримизни хам кофир деб хисоблашарди; уларни гурухига кирмаган хамма мусулмонларни тобеъиндан тортиб тоба тобеъингача такфир қилишарди. Бунга қўшимча бу даста муовияни қўшинидаги минглаб нафарларни хам такфир қилган эди, ғайри мукаффара бўлган гунохи кабираларни яъни шаробхўрлик ё зино, ўғирлик, ёлғон гапиришга ўхшаган гунохларни қилган кишиларни хам такфир қилишган, шундай бўлган тақдирда хам мана бу катта гунохларига қарамасдан Али ибни Аби Толиб хам ва исломдаги катта кишиларни қатъий раъйи хам ахли таъвил бўлган хаворижлар дастасини такфир қилишмаган, сахобалар хаворижни кофир эмаслигига ижмоъ қилишган эди. Ахли қиблани такфир қилишлик фақатгина мана бу шахсларнинг огох холда,қасддан, ўзини ихтиёри ва ишонч билан шаходатайнни бузган пайтида мумкин бўлади.    ^[3]

Дорул исломни рахбари ва бошқа сахобалар қуролланган ё қуролсиз мунофиқлардан иборат ахли таъвил хаворижларига қарши жангни бошлашмаган, улар бегунох инсонларни ўлдириб мусулмонларни молларини талон-тарож қилган пайтларида дорул исломни масъуллари ва мўъминлар зулмни ва уларни туғёнларини ўртадан кўтариш учун уларга қарши жанг қилишди, бу жанг уларнинг исломдан чиқиб секуляр кофирларнинг ва ошкор мунофиқларнинг хукмига шомил бўлганликлари сабабли эмас эди. Шу сабабли уларни қул қилиб хам олинмаган ва моллари хам ғанимат сифатида мусодара қилинмаган, улардан ярадор бўлганлар хам ўлдирилмаган, қочиб кетган кишиларни хам таъқиб қилинмаган, тавба қилиниши хам талаб қилинмаган, балки уларга нисбатан бошқа мўъминлардек муносабатда бўлинарди, ибни Умар ва ибни Аббосга ўхшаган сахобалар уларни ортида намоз хам ўқишган, улардан 2000 нафарга яқини ибни Аббос билан сухбатлашиб мунозара олиб боргач тавба қилишади ва динга ёки дорул ислом хокимиятига қайтишади.     ^[4]

ادامه خواندن Савол: хавориж худони бадтарин махлуқоти эмасми, мусулмонлар учун  уларни ўлдириш  аслий кофирлар ва тоғут тузумларидан кўра муқаддамроқ эмасми?

سَوال: خَوارِج خُدانِی بَدتَرِین مَخلوُقاتِی اِیمَسمِی، مُسُلمانلَر اوُچُون اوُلَرنِی اوُلدِیرِیش اَصلِی کافِرلَر وَ طاغوُت توُزُوملَرِیدَن کوُرَه مُقَدَّمراق اِیمَسمِی؟

(5  -قیسم)

اَمِیرَ المُؤمِنِین عَلِی اِبنِ اَبِی طالِبنِی لَشکَرِیدَگِی مَنَه بُو گوُرُوه نَهرَوان قوُشِینِینِی کَتتَه قِیسمِینِی تَشکِیل قِیلَردِی، مَنَه بُو کِیشِیلَر اَیتِیشَدِیکِی: حُکم فَقَط اَلله تامانِیدَن بُولِیشِی کِیرَک. شوُندَه عَلِی اَیتَدِیکِی: مَنَه بُو حَق کَلام اَمّا باطِلنِی نَظَردَه توُتیَپتِی. رَسُول الله صلی الله علیه وسلم بِیر قَومنِی صِیفَتلَب بِیرگندِیلَر، مِین مَنَه بُو صِیفَتلَرنِی بُو گوُرُوهدَه کوُرِیب توُرِیبمَن:

   يَقُولُونَ الْحَقَّ بِأَلْسِنَتِهِمْ لَا يَجُوزُ هَذَا، مِنْهُمْ، – وَأَشَارَ إِلَى حَلْقِهِ ^[1] اوُلَر حَق سوُزنِی تِیللَرِی بِیلَن اَیتِیشَدِی، اَمّا مَنَه بُو یِیرلَرِیدَن پَستگه اوُتمَیدِی- شوُندَه تاماقلَرِیگه اِیشارَه قِیلگندِیلَر.

رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَنَه بُو دَستَه حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:

إِنَّ مَا أَتَخَوَّفُ عَلَيْكُمْ رَجُلٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ حَتَّى إِذَا رُئِيَتْ بَهْجَتُهُ عَلَيْهِ، وَكَانَ رِدْئًا لِلْإِسْلَامِ، غَيَّرَهُ إِلَى مَا شَاءَ اللَّهُ، فَانْسَلَخَ مِنْهُ وَنَبَذَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ، وَسَعَى عَلَى جَارِهِ بِالسَّيْفِ، وَرَمَاهُ بِالشِّرْكِ»، قَالَ: قُلْتُ: يَا نَبِيَّ اللَّهِ، أَيُّهُمَا أَوْلَى بِالشِّرْكِ، الْمَرْمِيُّ أَمِ الرَّامِي؟ قَالَ: بَلِ الرَّامِي.^[2] مِینِی سِیزلَرنِی اوُستِینگِیزدَه قوُرقَدِیگن نَرسَم شوُکِی، بِیر کِیشِی قُرآن اوُقِیدِی. حَتّی اوُندَه اِینگ گوُزَل بِیر حالَتگه یِیتِیب بارَدِی وَ اِسلام اوُستوُنلَرِیدَن بِیر اوُستوُنگه اَیلَنَدِی ( یَعنِی قُرآننِی یَنگِیلِیگِی، حوُرَّملِیگِی اوُندَه کوُرِینَدِی وَ اِسلامنِی دِفاع قِیلِیش رَنگِینِی، حِیدِینِی اوُزِیگه آلگن بوُلَدِی وَ اِسلامنِی حِمایَه قِیلَدِی، آدَملَرنِی آرَسِیدَه بِیر عالِم حِسابلَنَدِی) سوُنگرَه اَلله هاحلَگن نَرسَه گه اوُزگَرِیب قالَدِی. اِسلامنِی اُصُول وَ اَساسلَرِیدَن حالِی بوُلِیب قالَدِی وَ اوُنِی آرقَگه آتِیب یُوبارَدِی وَ قوُشنِیسِیگه قَرشِی قِیلِیچ کوُتَرَدِی وَ اوُنِی شِیرک کِیلتِیرِیشدَه مُتَّحَم قِیلَدِی. راوِینِی اَیتِیشِیچَه: اِی نَبِیَّ الله، اوُلَرنِی قَیسِی بِیرِی شِرکدَه اَوَّلراق، مُتَّحَم بوُلگن کِیشِیمِی یا مُتَّحَم قِیلَیاتگنمِی؟ –  دِیدِیم. قوُشنِیسِینِی شِرکدَه مُتَّحَم قِیلَیاتگن کِیشِی، دِیدِیلَر.

بوُگوُنگِی کوُندَه بِیز جُودَه کوُپ کِیشِیلَرنِی کوُرَمِیزکِی، بِیر مُختَصَر مُطالَعَه قِیلگندَن وَ اوُزِینِی اَطرافِیدَه گِیلَرنِی آرَسِیدَه یا فَضایِی مَجازِیدَه اَهلِی دِین دِیب تَنِیلگندَن سُونگ، نِهایَتدَه آسانلِیک بِیلَن یَهوُدِی،نَصرانِی، مَجُوس یا صابِیئِن حَتّی اوُزِیگه مُخالِف بُولگن مُسُلمان قوُشنِیسِینِی هَم ناحَقدَن مُشرِک دِییدِی وَ مُشرِک کافِرلَرنِی اَحکاملَرِینِی اوُلَرنِی اوُستِیدَه طَتبِیق قِیلَدِی.

مَنَه بُو کِیمسَه لَر عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب بِیلَن بِیرگه بُولگن صَحابَه لَرنِی هَمَّه سِینِی شوُ جُملَه دَن  اِبنِ عَبّاس، اَنَس، اِبنِ عُمُر، حَسَن، حُسَین، عائِشَه، حَفصَه، اُمِّی سَلَمَه گه اوُحشَش بِیر نِیچَه آنَه لَرِیمِیزنِی هَم کافِر دِیب حِسابلَشَردِی؛ اوُلَرنِی گوُرُوهِیگه کِیرمَگن هَمَّه مُسُلمانلَرنِی تابِیعِندَن تارتِیب تابَع تابِیعِنگچَه  تَکفِیر قِیلِیشَردِی. بوُنگه قوُشِیمچَه بُو دَستَه مُعاوِیَه نِی قوُشِینِیدَگِی مِینگلَب نَفَرلَرنِی هَم تَکفِیر قِیلگن اِیدِی، غَیرِی مُکَفَّرَه بوُلگن گوُناهِی کَبِیرَه لَرنِی یَعنِی شَرابخوُرلِیک یا زِنا، اوُغِیرلِیک، یالغان گپِیرِیشگه اوُحشَگن گوُناهلَرنِی قِیلگن کِیشِیلَرنِی هَم تَکفِیر قِیلِیشگن، شوُندَی بوُلگن تَقدِیردَه هَم مَنَه بُو کَتتَه گوُناهلَرِیگه قَرَمَسدَن عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب هَم وَ اِسلامدَگِی کَتتَه کِیشِیلَرنِی قَطعِی رَعیِی هَم اَهلِی تَعوِیل بُولگن خَوارِجنِی کافِر اِیمَسلِیگِیگه اِجماع قِیلِیشگن اِیدِی. اَهلِی قِبلَه نِی تَکفِیر قِیلِیشلِیک فَقَطگِینَه مَنَه بُو شَخصلَرنِینگ آگاه حالدَه، قَصددَن، اوُزِینِی اِیختِیارِی وَ اِیشانچ بِیلَن شَهادَتَیننِی بوُزگن پَیتِیدَه موُمکِین بُولَدِی.     ^[3]

دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی وَ باشقَه صَحابَه لَر قوُراللَنگن یا قوُرالسِیز مُنافِقلَردَن عِبارَت اَهلِی تَعوِیل خَوارِجلَرِیگه قَرشِی جَنگنِی باشلَشمَگن، اوُلَر بِی گوُناه اِنسانلَرنِی اوُلدِیرِیب مُسُلمانلَرنِی ماللَرِینِی تَلان- تَراج قِیلگن پَیتلَرییدَه دارُ الاِسلامنِی مَسئوُللَرِی وَ مُؤمِنلَر ظُلمنِی وَ اوُلَرنِی طوُغیانلَرِینِی اوُرتَدَن کوُتَرِیش اوُچُون اوُلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشَدِی، بُو جَنگ اوُلَرنِینگ اِسلامدَن چِیقِیب سِکوُلار کافِرلَرنِینگ وَ آشکار مُنافِقلَرنِینگ حُکمِیگه شامِل بوُلگنلِیکلَرِی سَبَبلِی اِیمَس اِیدِی. شُو سَبَبلِی اوُلَرنِی قوُل قِیلِیب هَم آلِینمَگن وَ ماللَرِی هَم غَنِیمَت صِیفَتِیدَه مُصادَرَه قِیلِینمَگن، اوُلَردَن یَرَدار بوُلگنلَر هَم اوُلدِیرِیلمَگن، قاچِیب کِیتگن کِیشِیلَرنِی هَم تَعقِیب قِیلِینمَگن، تَوبَه قِیلِینِیشِی هَم طَلَب قِیلِینمَگن، بَلکِی اوُلَرگه نِسبَتاً باشقَه مُؤمِنلَردِیک مُناسَبَتدَه بوُلِینَردِی، اِبنِ عُمَر وَ اِبنِ عَبّاسگه اوُحشَگن صَحابَه لَر اوُلَرنِی آرتِیدَه نَماز هَم اوُقِیشگن، اوُلَردَن 2000 نَفَرگه یَقِینِی اِبنِ عَبّاس بِیلَن صُحبَتلَشِیب مُنازَرَه آلِیب بارگچ تَوبَه قِیلِیشَدِی وَ دِینگه یاکِی دارُ الاِسلام حاکِمِیَتِیگه قَیتِیشَدِی.   ^[4]

ادامه خواندن سَوال: خَوارِج خُدانِی بَدتَرِین مَخلوُقاتِی اِیمَسمِی، مُسُلمانلَر اوُچُون اوُلَرنِی اوُلدِیرِیش اَصلِی کافِرلَر وَ طاغوُت توُزُوملَرِیدَن کوُرَه مُقَدَّمراق اِیمَسمِی؟

س: خوارج بدترین مخلوقات خدا هستند آیا کشتن آنها مقدم بر جنگ با کفار اصلی و نظامهای طاغوتی میان مسلمین نیست؟

( 5 – قسمت)

این گروه که در ارتش امیرالمومنین علی ابن ابی طالب بودند و بخشی بزرگ از سپاه نهروان را تشکیل دادند گفتند: حکم فقط از آنِ الله است. علی گفت: کلامی حق است که باطلی را منظور می دارد. رسول الله صلی الله علیه وسلم مردمی را وصف کرد که من صفاتشان را در اینها می بینم : يَقُولُونَ الْحَقَّ بِأَلْسِنَتِهِمْ لَا يَجُوزُ هَذَا، مِنْهُمْ، – وَأَشَارَ إِلَى حَلْقِهِ ^[1]– حق را با زبان هایشان می گویند اما از اینجایشان تجاوز نمی کند – و به گلویش اشاره کرد –

رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد این دسته می فرماید: إِنَّ مَا أَتَخَوَّفُ عَلَيْكُمْ رَجُلٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ حَتَّى إِذَا رُئِيَتْ بَهْجَتُهُ عَلَيْهِ، وَكَانَ رِدْئًا لِلْإِسْلَامِ، غَيَّرَهُ إِلَى مَا شَاءَ اللَّهُ، فَانْسَلَخَ مِنْهُ وَنَبَذَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ، وَسَعَى عَلَى جَارِهِ بِالسَّيْفِ، وَرَمَاهُ بِالشِّرْكِ»، قَالَ: قُلْتُ: يَا نَبِيَّ اللَّهِ، أَيُّهُمَا أَوْلَى بِالشِّرْكِ، الْمَرْمِيُّ أَمِ الرَّامِي؟ قَالَ: بَلِ الرَّامِي.^[2] آنچه که از آن بر شما می ترسم، مردی است که قرآن می خواند. تا جایی که در آن به اتقان می رسد و ستونی از ستونهای اسلام می شود ( یعنی تازگی و درخشندگی قرآن بر او مشاهده می شود و رنگ و بوی دفاع از اسلام را بخود گرفته است و از اسلام دفاع می کند و بین مردم بعنوان یک عالم محسوب می شود) سپس به آنچه که الله می‌خواهد تغییر پیدا می‌کند. از (اصول و مبانی) اسلام خالی شده و آن را پشت سر می‌اندازد و بر همسایه‌اش شمشیر می‌کشد و او را به شرک متهم می‌کند. راوی می گوید: گفتم ای نبی الله، کدام یک از آنها أولاتر به شرک است؟ کسی که متهم می شود یا کسی که متهم می‌کند؟ گفت: کسی که دیگری را به شرک متهم می‌کند.

امروزه ما افراد زیادی را می بینیم که بعد از مطالعه ای مختصر و شناخته شدن به اهل دین بودن در میان اطرافیان یا در فضای مجازی به راحتی همسایه ی یهودی یا نصرانی یا مجوس یا صابئی یا حتی مسلمان مخالف خود را به ناحق مشرک می نامند و احکام کفار مشرک را بر اینها تطبیق می دهند.

اینها کسانی بودند که تمام صحابه ی همراه علی بن ابی طالب را کافر می دانستند منجمله ابن عباس و  انس و ابن عمر و حسن و حسین و تعدادی از مادران مومنان مانند عایشه و حفصه و ام سلمه و… ، و همۀ مسلمانانی که در گروه آنان وارد نشدند، از تابعین گرفته تا تبع تابعین را تکفیر کردند. علاوه بر این، این دسته از خوارج هزاران نفر در سپاه معاویه را نیز تکفیر کردند و کسانی را که مرتکب گناه کبیره ی غیر مکفره مثل شراب خوری یا زنا و دزدی و دروغ گفتن و امثالهم می شدند را نیز تکفیر می کردند، با این وجود به خاطر این جرم بزرگ نه علی ابن ابی طالب و نه رای قاطع بزرگان اسلام این دسته از خوارج اهل تاویل را تکفیر نکرد و صحابه بر عدم کفر این خوارج اجماع داشتند.^[3]تکفیر اهل قبله تنها در صورتی است که جرم این اشخاص آگاهانه، عمداً و اختیاری و به یقین به نقض شدن شهادتین بازگردد.

بر خلاف شروع جنگ و تارومار کردن منافقین مسلح یا غیر مسلح جدا شده از دارالاسلام،  رهبر دارالاسلام و سایر صحابه با این خوارج اهل تاویل جنگ را شروع  نکردند تا اینکه آنها انسانهای بی گناه را کشتند و اموال مسلمین را غارت کردند، در این موقع  مسئولین دارالاسلام و مومنین برای رفع ظلم و طغیانشان با آنها جنگیدند نه بخاطر اینکه آنها خارج از اسلام و مشمول حکم کفار سکولار (مشرک) و منافقین آشکار شده شوند. به همین دلیل نه به بردگی گرفته شدند و نه اموالشان به غنیمت گرفته شد و نه زخمی های آنها کشته شدند و نه فراری های آنها تحت تعقیب قرار گرفتند و نه استتابه شدند، بلکه مثل سایر مومنین با آنها برخورد می شد و کسانی چون ابن عمر و ابن عباس وسایر صحابه پشت سر اینها نماز خوانده اند و نزدیک به 2هزار نفر از اینها بعد از گفتگو و مناظره ی با ابن عباس توبه کرده و به دین یا همان حاکمیت دارالاسلام برگشتند. ^[4]در حالی که منافقین آشکار شده ای چون «ذُو الخُوَيْصِرَةِ» و پیروانش هرگز برنگشتند و مشمول «لَا يَرْجِعُونَ حَتَّى يَرْتَدَّ عَلَى فَوْقِهِ» شدند.

ادامه خواندن س: خوارج بدترین مخلوقات خدا هستند آیا کشتن آنها مقدم بر جنگ با کفار اصلی و نظامهای طاغوتی میان مسلمین نیست؟

Савол: хавориж худони бадтарин махлуқоти эмасми, мусулмонлар учун  уларни ўлдириш  аслий кофирлар ва тоғут тузумларидан кўра муқаддамроқ эмасми?

(4- қисм)  

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам жуда хам тўғри айтганлар:

     «الَّذينَ في قُلوبِهِم مَرَضٌ يُسارِعونَ فيهِم يَقولونَ نَخشىٰ أَن تُصيبَنا دائِرَةٌ ۚ »(مائده/53)

Бас,сиз дилларида мараз бўлган кимсалар:”бизга бирон бало етишидан қўрқамиз”,деган холларида улар (кофирлар) томонга шошаётганларини кўрасиз.

Мана булар кофирлар билан вохид жибхани ташкил қилишган.

يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ، لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ.^[1]

Улар ахли исломни ўлдиришади,аммо секуляристлар (мушриклар- бутпарастлар) билан ишлари хам бўлмайди. Агар мен уларни даврида бўлсам, худди од қавмига ўхшаб қириб ташлардим. Яъни худди од қавмини хаммаси бирданига нобуд бўлганидек, мен хам уларни нобуд қилиб ташлардим. Агар мана бу кишилар Али ибни Аби Толибни замонидаги ахли таъвил хаворижларини бир қисми бўлишганда, сизни фикрингизча агар улар жанг қилишмаганда амирал мўъминин уларга қарши жанг қилмасмиди ва мусулмонлар уларни масжидларида намоз ўқишларига рухсат берармидилар ва улар хам мусулмонларни масжидларида намоз ўқишларига ва имом бўлишларига ва одамлар уларга иқтидо қилишларига  хам қўярмидилар, умуман айтганда улар билан худди бир мўъминдек муносабатда бўлармидилар ёки жанг қилишлари ё қилмасликларидан қатъий назар  худди од қавмини нобуд қилгандек нобуд қилиб ташлармидилар?!     

Бу ердаги довлани ягона гунохи шуки, шайх мухаммад ибни абдулваххобни ва нажд уламоларини тафаккуротига содиқлик билан амал қилди. Довлани хавориж бўлгани ва уни аскарларини қони мубох бўлиши хақида биринчи бўлиб сўз очганлар довла билан хамфикр бўлган наждийлардир, агар улар довлани

«يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ»

асосида нахравон ахли хаворижларидан деб билишса, мана бу ривоятга шомил бўлишади,дейишса, шубхасиз уларни ўзлари хам мана шу дастадаги хаворижлардан бўлишади, улар мана бу дастадаги хаворижларга яқинроқдирлар, чунки уларни хаммаси секулярларни дорул куфрида ва секуляр тоғутларни хокимиятини ёнида қарор топишган, уларни секуляр мушрик кофирларни қўйиб довлага ва бошқа мусулмонларга қарши рухий жангларни йўлга қўйишган, аслий кофирларнинг хизматчи фуқахоларига айланиб аслий душманни рухий жангини бўлимида машғулдирлар.

Мана буларни орасида қуръон ва намоз ўқийдиган ва рўза тутадиган кишилар хам топилиши мумкин, бундай кишилар ошкор мунофиқларни сўзларига алданиб қолган мўъминлар бўлиб уларни тўдасига кириб қолишган, шунга қарамасдан мана бу ошкор  мунофиқлар дорул исломга хуруж қилаётган дастани ўзи бўлади, улар хақида исломий мазхаблар қуйидаги сўзларни айтишган:   

أَنَّهُمْ كُفَّارٌ كَالْمُرْتَدِّينَ، يَجُوزُ قَتْلُهُمْ ابْتِدَاءً، وَقَتْلُ أَسِيرِهِمْ، وَاتِّبَاعُ مُدْبِرِهِمْ، وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ مِنْهُمْ اُسْتُتِيبَ كَالْمُرْتَدِّ فَإِنْ تَابَ وَإِلَّا قُتِلَ.^[2]

Улар муртадлардек кофирдирлар. Уларга қарши жанг қилиш ва уларни ўлдириш жоиздир, асирлари хам ўлдирилади ва қочиб кетганларни таъқиб қиланади, мана булардан қўлга тушганларга  муртадларга ўхшаш тавба қилиш учун фурсат берилади. Агар тавба қилса озод бўлади ва тавба қилмайдиган бўлса ўлдирилади.

Шундай бўлгач ошкор мунофиқлардан хисобланган мана бу гурух

مَلْعُونِينَ ۖ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا (احزاب/61) و «فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ»^[3] و« لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ»^[4]

шомил бўлишади, улар жанг қилишганми ё қилишмаганми фарқи йўқ, хаммалари ўлимга,нобуд бўлишга махкум.

2-Улар ўзларини такомуллашиш йўлида шибхи исломий ниқобларини олиб ташлаб тулайха бини хувайлид ва нубувват асридаги ё росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан кейинги йилларда зохир бўлган  ахли риддага ўхшаб муртад бўлишган бўлиши хам мумкин, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уларни исломдан сўнг кофир бўлганликларига гувохлик бериб мархамат қиладиларки:

   شَرُّ قَتْلَى قُتِلُوا تَحْتَ أَدِيمِ السَّمَاءِ، وَخَيْرُ قَتِيلٍ مَنْ قَتَلُوا، كِلَابُ أَهْلِ النَّارِ، قَدْ كَانَ هَؤُلَاءِ مُسْلِمِينَ فَصَارُوا كُفَّارًا.^[5]

Осмон гунбадини остидаги энг ёмон ўлдирилганлар хисобланишади, мана бу кимсаларни қўли билан ўлдирилганлар эса энг яхши ўлдирилган кишилар бўлиб қолишади, ана бу кимсалар ахли жаханнамни итларидир, улар мусулмон эдилар кофир бўлишди.

3-Мана бу қиём қилаётганлар ва хаворижлар ва ахли бағий шундай кишилар бўлиши хам мумкинки, Али ибни Аби Толибни замонидаги нахравондаги хаворижлар дастасига ўхшаш хато таъвиллар билан чиққан кишилардек, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу даста хақида мархамат қиладиларки:

  يَخْرُجُ فِيكُمْ قَوْمٌ تَحْقِرُونَ صَلاَتَكُمْ مَعَ صَلاَتِهِمْ، وَصِيَامَكُمْ مَعَ صِيَامِهِمْ، وَعَمَلَكُمْ مَعَ عَمَلِهِمْ، وَيَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ.^[6]

Сизларни  орангизда шундай бир гурух зохир бўладики, сизларни намозингиз уларни намозларини муқобилида, рўзаларингиз уларни рўзаларини муқобилида, амалларингиз уларни амалларини муқобилида нихоятда арзимаган нарсага айланиб қолади. Улар қуръон ўқишади аммо ўқиган қуръонлари халқумларидан пастга тушмайди. Диндан (дорул исломни хукумат қудратидан) худди ўқ камондан отилиб чиқиб кетганидек чиқиб кетишади.(давоми бор…..)

---

[1] أخرجه البخاري (4351)، ومسلم (1064).

[2] ابن تیمیة، مجموع الفتاوی ج28ص518

[3] أخرجه البخاري (6930)، ومسلم (1066) سنن الترمذي 2188

[4] أخرجه البخاري (4351)، ومسلم (1064).

[5] أخرجه ابن ماجه (176) واللفظ له، وأحمد (22183)

[6] بخاری 5058- 6931/ مسلم 148-147

سَوال: خَوارِج خُدانِی بَدتَرِین مَخلوُقاتِی اِیمَسمِی، مُسُلمانلَر اوُچُون اوُلَرنِی اوُلدِیرِیش اَصلِی کافِرلَر وَ طاغوُت توُزُوملَرِیدَن کوُرَه مُقَدَّمراق اِیمَسمِی؟

( -4   قیسم)

 رَسُول الله صلی الله علیه وسلم جُودَه هَم توُغرِی اَیتگنلَر:      «الَّذينَ في قُلوبِهِم مَرَضٌ يُسارِعونَ فيهِم يَقولونَ نَخشىٰ أَن تُصيبَنا دائِرَةٌ ۚ »(مائده/53)  بَس، سِیز دِیللَرِیدَه مَرَض بوُلگن کِیمسَه لَر: “بِیزگه بِیران بَلا یِیتِیشِیدَن قوُرقَمِیز”، دِیگن حاللَرِیدَه اوُلَر (کافِرلَر) تامانگه شاشَیاتگنلَرِینِی کوُرَسِیز.

مَنَه بُولَر کافِرلَر بِیلَن واحِد جِبهَه نِی تَشکِیل قِیلِیشگن. يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ، لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ.^[1]  اوُلَر اَهلِی اِسلامنِی اوُلدِیرِیشَدِی، اَمّا سِکوُلارِیستلَر( مُشرِکلَر- بُوتپَرَستلَر) بِیلَن اِیشلَرِی بوُلمَیدِی. اَگر مِین اوُلَرنِی دَورِیدَه بوُلسَم، حُوددِی عاد قَومِیگه اوُحشَب قِیرِیب تَشلَردِیم، یَعنِی حوُددِی عاد قَومِینِی هَمَّه سِی بِیردَنِیگه نابوُد بوُلگنِیدِیک، مِین هَم اوُلَرنِی نابُود قِیلِیب تَشلَردِیم. اَگر مَنَه بُو کِیشِیلَر عَلِی اِبنِ اَبِی طالِبنِی زَمانِیدَگِی اَهلِی تَعوِیل خَوارِجلَرِینِی بِیر قِیسمِی بوُلِیشگندَه، سِیزنِی فِکرِینگِیزچَه اَگر اوُلَر جَنگ قِیلِیشمَگندَه اَمِیر اَلمُؤمِنِین اوُلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلمَسمِیدِی وَ مُسُلمانلَر اوُلَرنِی مَسجِدلَرِیدَه نَماز اوُقِیشلَرِیگه رُحصَت بِیرَرمِیدِیلَر وَ اوُلَر هَم مُسُلمانلَرنِی مَسجِدلَرِیدَه نَماز اوُقِیشلَرِیگه وَ اِمام بوُلِیشلَرِیگه وَ آدَملَر اوُلَرگه اِقتِدا قِیلِیشلَرِیگه هَم قوُیَرمِیدِیلَر، عُمُوماً اَیتگندَه اوُلَر بِیلَن حُوددِی بِیر مُؤمِندِیک مُناسَبَتدَه بُولَرمِیدِیلَر یاکِی جَنگ قِیلِیشلَرِی یا قِیلمَسلِیکلَرِیدَن قَطعِی نَظَر حُوددِی عاد قَومِینِی نابوُد قِیلگندِیک نابُود قِیلِیب تَشلَرمِیدِیلَر؟!

بُو یِیردَگِی دَولَه نِینگ یَگانَه گوُناهِی شوُکِی، شَیخ مُحُمَّد اِبنِ عبدالوهّابنی وَ نَجد اوُلامالَرِینِی تَفَکُّراتِیگه صادِقلِیک بِیلَن عَمَل قِیلَدِی. دَولَه نِی خَوارِج بوُلگنِی وَ اوُنِی عَسکَرلَرِینِی قانِی مُباه بوُلِیشِی حَقِیدَه بِیرِینچِی بوُلِیب سوُز آچگنلَر دَولَه بِیلَن هَمفِکر بوُلگن نَجدِیلَردِیر، اَگر اوُلَر دَولَه نِی  «يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ» اَساسِیدَه نَهرَوان اَهلِی خَوارِجلَرِیدَن دِیب بِیلِیشسَه، مَنَه بُو رِوایَتگه شامِل بوُلِیشَدِی، دِییِیشسَه، شُبهَه سِیز اوُلَرنِی اوُزلَرِی هَم مَنَه بُو  دَستَه دَگِی خَوارِجلَردَن بوُلِیشَدِی، اوُلَر مَنَه بُو دَستَه دَگِی خَوارِجلَرگه یَقِینراقدِیرلَر، چوُنکِی اوُلَرنِی هَمَّه سِی سِکوُلارلَرنِی دارُ الکُفرِیدَه وَ سِکوُلار طاغوُتلَرنِی حاکِمِیَتِینِی یانِیدَه قَرار تاپِیشگن، اوُلَرنِی سِکوُلار مُشرِک کافِرلَرنِی قوُیِیب دَولَه گه باشقَه مُسُلمانلَرگه قَرشِی روُحِی جَنگلَرنِی یوُلگه قوُیِیشگن، اَصلِی کافِرلَرنِینگ حِذمَتچِی فُقَهالَرِیگه اَیلَنِیب اَصلِی دُشمَننِی رُوحِی جَنگِینِی بوُلِیمِیدَه مَشغُولدِیرلَر.

مَنَه بُولَرنِی آرَسِیدَه قُرآن وَ نَماز اوُقِیدِیگن وَ رُوزَه توُتَدِیگن کِیشِیلَر هَم تاپِیلِیشِی مُومکِین، بوُندَی کِیشِیلَر آشکار مُنافِقلَرنِی سُوزلَرِیگه اَلدَنِیب قالگن مُؤمِنلَر بوُلِیب اوُلَرنِی توُدَه سِیگه کِیرِیب قالِیشگن، شوُنگه قَرَمَسدَن مَنَه بُو آشکار مُنافِقلَر دارُ الاِسلامگه خُرُوج قِیلَیاتگن دَستَه نِی اوُزِی بوُلَدِی، اوُلَر حَقِیدَه اِسلامِی مَذهَبلَر قوُیِیدَگِی سوُزلَرنِی اَیتِیشگن:

أَنَّهُمْ كُفَّارٌ كَالْمُرْتَدِّينَ، يَجُوزُ قَتْلُهُمْ ابْتِدَاءً، وَقَتْلُ أَسِيرِهِمْ، وَاتِّبَاعُ مُدْبِرِهِمْ، وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ مِنْهُمْ اُسْتُتِيبَ كَالْمُرْتَدِّ فَإِنْ تَابَ وَإِلَّا قُتِلَ.^[2]  اوُلَر مُرتَدلَردِیک کافِردِیرلَر. اوُلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیش وَ اوُلَرنِی اوُلدِیرِیش جائِزدِیر، اَسِیرلَرِی هَم اوُلدِیرِیلَدِی وَ قاچِیب کِیتگنلَرنِی تَعقِیب قِیلِینَدِی، مَنَه بوُلَردَن قوُلگه توُشگنلَرِیگه  مُرتَدلَرگه اوُحشَش تَوبَه قِیلِیش اوُچُون فُرصَت بِیرِیلَدِی. اَگر تَوبَه قِیلسَه آزاد بوُلَدِی وَ تَوبَه قِیلمَیدِیگن بوُلسَه اوُلدِیرِیلَدِی.

شوُندَی بوُلگچ آشکار مُنافِقلَردَن حِسابلَنگن مَنَه بُو گوُرُوه

مَلْعُونِينَ ۖ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا (احزاب/61) و «فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ»^[3] و« لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ»^[4]  شامِل بوُلِیشَدِی، اوُلَر جَنگ قِیلِیشگنمِی یا قِیلِیشمَگنمِی فَرقِی یوُق، هَمَّه لَرِی اوُلِیمگه، نابوُد بوُلِیشگه مَحکوُم.

1. اوُلَر اوُزلَرِینِی تَکامُلَّه شِیش یوُلِیدَه شِبهِ اِسلامِی نِقابلَرِینِی آلِیب تَشلَب طُلَیحَه بِن خُوَیلِید وَ نُبُوَّت عَصرِیدَگِی یا رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلمنِی وَفاتلَرِیدَن کِییِینگِی یِیللَردَه ظاهِر بوُلگن اَهلِی رِدَّه گه اوُحشَب مُرتَد بوُلِیشگن بوُلِیشِی هَم مُومکِین، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اوُلَرنِی اِسلامدَن سُونگ کافِر بوُلگنلِیکلَرِیگه گوُواهلِیک بِیرِیب مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:

   شَرُّ قَتْلَى قُتِلُوا تَحْتَ أَدِيمِ السَّمَاءِ، وَخَيْرُ قَتِيلٍ مَنْ قَتَلُوا، كِلَابُ أَهْلِ النَّارِ، قَدْ كَانَ هَؤُلَاءِ مُسْلِمِينَ فَصَارُوا كُفَّارًا.^[5]  آسمان گوُنبَدِی آستِیدَگِی اِینگ یامان اوُلدِیرِیلگنلَر حِسابلَنِیشَدِی، مَنَه بُو کِیمسَه لَرنِی قوُلِی بِیلَن اوُلدِیرِیلگنلَر اِیسَه اِینگ یَحشِی اوُلدِیرِیلگن کِیشِیلَر بوُلِیب قالِیشَدِی، اَنَه بُو کِیمسَه لَر اَهلِی جَهَنَّمنِی اِیتلَرِیدِیر، اوُلَر مُسُلمان اِیدِیلَر کافِر بوُلِیشَدِی.

• مَنَه بُو قِیام قِیلَیاتگنلَر وَ خَوارِجلَر وَ اَهلِی بَغِی شوُندَی کِیشِیلَر بوُلِیشِی هَم مُومکِینکِی، عَلِی اِبنِ اَبِی طالِبنِی زَمانِیدَگِی نَهرَواندَگِی خَوارِجلَر دَستَه سِیگه اوُحشَش حَطا تَعوِیللَر بِیلَن چِیققَن کِیشِیلَردِیک رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَنَه بُو دَستَه حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:

 يَخْرُجُ فِيكُمْ قَوْمٌ تَحْقِرُونَ صَلاَتَكُمْ مَعَ صَلاَتِهِمْ، وَصِيَامَكُمْ مَعَ صِيَامِهِمْ، وَعَمَلَكُمْ مَعَ عَمَلِهِمْ، وَيَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ.^[6] سِیزلَرنِی  آرَنگِیزدَه شُوندَی بِیر گوُرُوه ظاهِر بوُلَدِیکِی، سِیزلَرنِی نَمازِینگِیز اوُلَرنِی نَمازلَرِینِی مُقابِلِیدَه، رُوزَه لَرِینگِیز اوُلَرنِی روُزَه لَرِینِی مُقابِیلِیدَه، عَمَللَرِینگِیز اوُلَرنِی عَمَللَرِینِی مُقابِیلِیدَه نِهایَتدَه اَرزِیمَگن نَرسَه گه اَیلَنِیب قالَدِی. اوُلَر قُرآن اوُقِیشَدِی اَمّا اوُقِیگن قُرآنلَرِی حَلقوُملَرِیدَن پَستگه توُشمَیدِی. دِیندَن (دارُ الاِسلامنِی حُکوُمَت قُدرَتِیدَن) حُوددِی اوُق کَماندَن آتِیلِیب چِیقِیب کِیتگنِیدِیک چِیقِیب کِیتِیشَدِی.

(دوامی بار…..)

---

[1] أخرجه البخاري (4351)، ومسلم (1064).

[2] ابن تیمیة، مجموع الفتاوی ج28ص518

[3] أخرجه البخاري (6930)، ومسلم (1066) سنن الترمذي 2188

[4] أخرجه البخاري (4351)، ومسلم (1064).

[5] أخرجه ابن ماجه (176) واللفظ له، وأحمد (22183)

[6] بخاری 5058- 6931/ مسلم 148-147

س: خوارج بدترین مخلوقات خدا هستند آیا کشتن آنها مقدم بر جنگ با کفار اصلی و نظامهای طاغوتی میان مسلمین نیست؟

( 4  – قسمت)

واقعاً راست گفت رسول الله صلی الله علیه وسلم زمانی که در مورد «الَّذينَ في قُلوبِهِم مَرَضٌ يُسارِعونَ فيهِم يَقولونَ نَخشىٰ أَن تُصيبَنا دائِرَةٌ ۚ »(مائده/53) که به همراه کفار جبهه ی واحدی را تشکیل داده اند  فرمود: يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ، لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ.^[1]اهل اسلام را می کشند اما سکولاریستها (مشرکین = أَهْلَ الأَوْثَانِ) را رها می کنند. اگر من آنها را بیابم همانند عاد، آنها را خواهم کشت. یعنی مثل قوم عاد چگونه همگی نابود شدند من هم اینها را آنگونه نابود می کنم. اگر اینها همان بخش از خوارج اهل تاویل زمان علی بن ابی طالب بودند به نظر شما اگر نمی جنگیدند امیر المومنین با آنها نمی جنگید و اجازه می داد مسلمین در مساجدشان نماز بخوانند و آنها هم در مساجد مسلمین نماز بخوانند و امام شوند و مردم به آنها اقتدا کنند و کلاً مثل یک مومن با آنها برخورد می کرد یا مثل قوم عاد نابودشان می کرد چه بجنگند چه نجنگند؟!

تنها جرم دوله عمل صادقانه به تفکرات شیخ محمد بن عبدالوهاب و علمای نجد است. بدون استثناء اولین کسانی که استارت خوارج بودن و مبالح بودن خون سربازان دوله را زدند نجدی های همفکر با دوله بودند و اگر دوله را بر اساس «يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ» خوارج از اهل نهروان می دانند که مشمول این روایت می شوند شکی در این نیست که خودشان هم جزو این دسته از خوارج هستند و به این دسته از خوارج نزدیک تر هستند چون همگی در دارالکفری سکولار و در کنار حاکمیت طاغوتهای سکولار قرار گرفته و این کفار سکولار (مشرک) را رها کرده و بر علیه دوله و سایر مسلمین جنگ روانی راه انداخته و یکی از فقهای مارینز کفار اصلی و طاغوتهای دست نشانده ی محلی شده اند که در بخش جنگ روانی این دشمنان اصلی مشغول به کار هستند.

اینها که در میانشان ممکن است عده ای قرآن خوان و نماز خوان و روزه گیر هم پیدا شود، این عده، مومنین فریب خورده ای هستند که فریب منافقین آشکار شده مثل «ذُو الخُوَيْصِرَةِ» را خورده اند و در دارودسته ی آنها قرار گرفته اند با این وجود این منافقین آشکار شده همان دسته ای در میان خروج کنندگان بر دارالاسلام هستند که مذاهب اسلامی در موردشان گفته اند: أَنَّهُمْ كُفَّارٌ كَالْمُرْتَدِّينَ، يَجُوزُ قَتْلُهُمْ ابْتِدَاءً، وَقَتْلُ أَسِيرِهِمْ، وَاتِّبَاعُ مُدْبِرِهِمْ، وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ مِنْهُمْ اُسْتُتِيبَ كَالْمُرْتَدِّ فَإِنْ تَابَ وَإِلَّا قُتِلَ.^[2] آنها کفاری هستند همانند مرتدین. میشود آغازگر جنگ و کشتار آنها بود و اسیرشان کشته می شود و فراریشان تعقیب کرده می شود و بر هر کدام از آنها که قدرت یافت، همانند مرتد، توبه داده می شود. اگر توبه کرد آزاد می شود و در غیر این صورت، کشته می شود.

پس این گروه که منافقین آشکار شده هستند مشمول: مَلْعُونِينَ ۖ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا (احزاب/61) و «فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ»^[3] و« لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ»^[4] می شوند چه آن دسته از آنها که می جنگند چه آنهایی که نمی جنگند همه مشمول قتل و نابودی هستند نه آن بخش از خوارج اهل تاویل زمان سیدنا علی یا بعد از آن.

1. ممکن است دارودسته ی منافقینی باشند که در سیر تکاملی خود کلاً نقاب شبه اسلامی خود را برداشته و مرتد شده باشند مثل طُلَیحة‌ بن خُویلد^[5] و اهل رده در عصر نبوت و چند سال بعد وفات رسول الله صلی الله علیه وسلم که رسول الله صلی الله علیه وسلم بر کافر بودن اینها بعد از اسلام گواهی می دهد و می فرماید: شَرُّ قَتْلَى قُتِلُوا تَحْتَ أَدِيمِ السَّمَاءِ، وَخَيْرُ قَتِيلٍ مَنْ قَتَلُوا، كِلَابُ أَهْلِ النَّارِ، قَدْ كَانَ هَؤُلَاءِ مُسْلِمِينَ فَصَارُوا كُفَّارًا.^[6] بدترین کشتگانی هستند که زیر گنبد آسمان کشته می شوند و کسی که توسط اینها کشته شود، بهترین کشته شدگانند، اینها سگان اهل جهنم هستند، آنها مسلمان بودند و کافر شدند. 
2.  یا ممکن است قیام کننده ها و خوارج و اهل بغی کسانی باشند با تاویلات اشتباه مثل دسته هایی از خوارج نهروان زمان علی ابن ابی طالب که رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد این دسته می فرماید: يَخْرُجُ فِيكُمْ قَوْمٌ تَحْقِرُونَ صَلاَتَكُمْ مَعَ صَلاَتِهِمْ، وَصِيَامَكُمْ مَعَ صِيَامِهِمْ، وَعَمَلَكُمْ مَعَ عَمَلِهِمْ، وَيَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ.^[7] در میان شما گروهی ظهور می کنند که نمازتان در مقابل نمازشان و روزه تان در مقابل روزه شان و عملتان در مقابل عملشان ناچیز است. قرآن می خوانند اما از حنجره هایشان تجاوز نمی کند. از دین(قدرت حکومتی دارالاسلام) خارج می شوند همان گونه كه تير از كمان خارج می شود.

(ادامه دارد……)

---

[1] أخرجه البخاري (4351)، ومسلم (1064).

[2] ابن تیمیة، مجموع الفتاوی ج28ص518

[3] أخرجه البخاري (6930)، ومسلم (1066) سنن الترمذي 2188

[4] أخرجه البخاري (4351)، ومسلم (1064).

[5]  ابن اثیر، عزالدین، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷، بیروت، دار الفکر، ۱۴۰۹/ عسقلانی، ابن حجر، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۴۴۰، بیروت، دار الکتب العلمیه، اول، ۱۴۱۵/ مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء والتاریخ، ج۵، ص۱۵۷ ص۸۴۱.، ترجمه محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران، آگه، ۱۳۷۴، اول/  ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الاعلام، ج۳، ص۲۳۰، بیروت، دار الکتاب العربی، ۱۴۱۳، دوم.  

[6] أخرجه ابن ماجه (176) واللفظ له، وأحمد (22183)

[7] بخاری 5058- 6931/ مسلم 148-147