دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

س: چرا در ایران احزاب سکولار آزاد نیستند و بسیاری از مبارزین سکولار و دموکرات را در کردستان کشته اند، اما یهودی ها و مسیحی و حتی زرتشتی ها برای خودشان آزادانه فعالیت می کنند؟ اسلام تبعیض گفته؟

ج: الله متعال کفار اصلی را به 5دسته تقسیم کرده است: 1- الَّذِينَ هَادُوا 2- وَالصَّابِئِينَ 3- وَالنَّصَارَىٰ 4- وَالْمَجُوسَ 5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (=مشرکین=احزاب= سکولاریستها) (حج/17) و کسانی از میان مسلمین هم که دست از اسلام می کشند را تحت عنوان 6- مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ  (مائده/54) نام برده است و برای هر کدام از اینها قوانین خاصی وضع کرده است که مسلمین باید در روابط فردی و اجتماعی و حکومتی خود باید رعایت کنند.

البته هر کشور و حتی هر حزبی جهت تنظیم روابط داخلی و دیپلماسی روابط خارجی خود قوانین و سازماندهی خاص خودش را دارد و تنها مختص به اسلام نیست. در این زمینه ی خاص اسلام به مومنین این اجازه را داده است که با کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب بر اساس پیمانهایی زندگی مسالمت آمیزی داشته باشند اما چنین حقی برای سکولاریستها وجود ندارد.

با آنکه یهود و مشرکین (سکولاریستهای کنونی) دشمنان شماره یک مسلمین به شمار می روند، اما در برخورد با این دشمنان شماره یک تفاوت برخوردی از جانب مسلمین وجود دارد؛ بدین معنی که  کفار اهل کتاب منجمله یهودیان، خودشان هستند که تعیین می کنند مسلمین با آنها چگونه برخوردی داشته باشند . معاهد باشند یا اهل ذمه یا محارب . اما در مورد مشرکین یا همین سکولاریستهای کنونی، آنها فاقد هر گونه اختیاری هستند؛ یا باید مسلمان شوند و تابع دستورات شریعت الله گردند یا باید سرزمین مسلمین را ترک کنند یا باید بمیرند .

در تطبیق قانون شریعت در مورد یهودیان و نصرانی ها و سکولاریستها، رسول الله صلی الله علیه و سلم  در هیچ جنگ و صلحی، خلاف قوانین شریعت عمل ننموده است.اگر بتها و مکانهای عبادی سکولاریستهای قریش و غیره باید نابود گردند و بدون کوچکترین بخششی سکولاریستهای قریش و غیر قریش  بین اسلام و مرگ باید یکی را انتخاب کنند، این اجرای قانون شریعت است و در برابر اگر از صدمه زدن به عبادتگاههای کفاراهل کتاب نهی شده و کفاراهل کتاب می توانند یا اسلام را انتخاب کنند و یا  با حفظ آیین خود در امنیت کامل به ادامه ی زندگی خود در سرزمینهای حکومت اسلامی ادامه دهند و…. این نیز اجرای بخش دیگری از قانون شریعت الله است .

حالا در مناطق کورد نشین ایران زمانی که احزاب سکولار از همان ابتدای انقلاب اسلامی 57 به صورت مزدوران رسمی صدام حسین سکولار در آمدند و در قتل عام هم وطنان خود و در اشغال سرزمین خود و در تجاوز به نوامیس ملت خود از نیروهای بعثی حمایت کردند، نباید انتظار داشت که ملت به این خائنین وطن فروش گل تقدیم کند.

حتی در هر جنگی  هم که میان مومنین مسلمان رخ دهد  یکی از طرفین ظالم است و باید از مظلوم دفاع کرد و در جنگ بین مسلمین با کفار اشغالگر و مرتدین سکولار محلی نیز که حکم سگهای بوکش اشغالگران را داشته اند، بدون شک، باید از مسلمین حمایت کرد؛ در چنین حالتهایی، گناه کشته‌ها، مجروحین، مصدومین، خرابی‌ها و اسارت‌های هر دو طرف، بر عهده‌ی جناح ظالم و  باطل است.

گناه تمام کسانی که در جریان این جنگهای تحمیلی سکولاریستها در کردستان و سایر مناطق ایران بر گردن این احزاب سکولار است و باید روزی حساب خود را با کوردها و تمام ملت ایران تسویه کنند.

 با این همه جنایت و خیانتی که کرده اند باید به جای درخواست آزادی فعالیت برای آنها، باید تلاش کرد حساب ملت ایران را با این احزاب سکولار و خائن صاف کرد.

Савол: такфир масаласи бўйича биринчи куфрга хукм берилади сўнгра шартлар ва монеъликларга эътибор берилиши керакми ёки биринчи шахсга ислом хукми берилиб сўнг шарт ва монеъликларга диққат қилинадими?

Жавоб: бизни олдимиздаги қабул қилинган қоида шуки, шахсни исломи ишонч билан собит бўлгандан сўнг, шубха ва гумон билан уни олиб ташлаб бўлмайди, фақатгина далил ва ишонч билан ислом доирасидан чиқа олади, шу равиш бўйича  аслий кофирларни исломи хам фақатгина далил ва ишонч билан  қабул қилинади.

Ханафийларни мазхаби:

Мулло Али Қори рохимахуллох шифони шархида айтадики: бизларни уламоларимиз айтадиларки: агар бир мусулмонни такфир қилиниши учун 99 та далил мавжуд бўлса ва буни қаршисида фақатгина бир далил уни исломда эканига далолат қиладиган бўлса, муфти ё қози ана ўша бир далилга кўра амал қилиши лозим;  буни росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сўзларидан олингандир:

 ادرءوا الحدود عن المسلمين ما استطعتم.”

Моликийлар мазхаби:

Хофиз рохимахуллох фатхда ибни Баттолдан ривоят қилиниб келтирилган нарса хақида айтадики:

 لِأَنَّ مَنْ ثَبَتَ لَهُ عَقْد الْإِسْلَام بِيَقِينٍ لَمْ يَخْرُج مِنْهُ إِلَّا بِيَقِينٍ “

Қосимий ибни Арабийдан нақл қилиб айтадики: мана бу умматни жохил ва хатокори ,агарчи куфр ва ширк амалини қилган бўлса хам мушрик ва кофир бўлмайди; унда узр ба жахл ва хато мавжуддир, тоинки хужжат ва далил унга ошкор,очиқ-ойдин қилиб кўрсатилгунча шу тарзда бўлади, аммо бундан кейин агар огох бўлган холда бу амални қиладиган бўлса кофир бўлади; ёки у хақида қатъий ижмоъ мавжуд бўлган ва хар қандай мусулмон хеч қандай назарсиз уларни таниб оладиган  диндаги ошкор,маълум,зарурий ишларни инкор қиладиган бўлса хам кофир бўлади.  

 (محاسن التأويل: 5/1307 ـ 1308)

Шофеъий мазхаби:

Хофиз рохимахуллох Ғаззолийдан нақл қилиб айтадики: хар қандай йўл билан бўлса хам, мусулмон кишини такфир қилишдан пархез қилиш, шахс учун сазоворроқ ва муносиброқдир, тавхидга иқрор бўлган мусулмонни қонини мубох қилиш хато хисобланади, минглаб кофирни хаётини тарк қилишдаги хато, фақатгина бир мусулмонни қонини тўкишдаги хатодан кўра енгилроқдир.

 (الفتح: 12 / 300 )

Ахмад ибни Ханбални мазхаби:

Абдуррохман ибни Носир Саъдий рохимахуллох айтадики: адашган ва китоб,суннатда келган нарсаларни тушуниш бўйича хато қилган ахли қибла борасидаги таъвил ахли,пайғамбарга нисбатан иймонлари ва у киши айтган нарсаларга комил эътиқод қилишлари ва ва у киши айтган нарсаларни хаммаси хақ,деб билишлари билан бирга, унда мустахкам туришса,аммо хабарий ё амалий масалаларни баъзисида хатога дучор бўлишган бўлса, бундай шахслар борасида китоб ва суннат далолат қилган нарса шуки, улар диндан чиқиб кетишмайди ва уларга нисбатан кофирларни ахкомини татбиқ қилиб бўлмайди; сахоба розиаллоху анхумни барчаси ва тобеъинлар ва улардан кейинги хамма имомлар мана бу қоидага иттифоқ қилишган.

Зайдия мазхаби:

Шавконий рохимахуллох айтадики: шунингдек мусулмон шахс жахлни воситасида фосид ақидаларни мусибатига тушиб қолса ва исломий йўлга мухолифат қилса ва ёинки жахлни воситасида куфр омиз амални қилса ва ёки мусулмон шахс куфрга далолат қиладиган сўзни оғизга олса,аммо уни маъносига эътиқод қилмаган бўлса, мана бу ўринларни барчасида уни исломдан чиқариш хукми эътиборсиз бўлиб қолади.  

 (السيل الجرار المتدفق على حدائق الأزهار. ص: ٩٧٨)

سَوال: تَکفِیر مَسَلَه سِی بوُیِیچَه بِیرِینچِی کُفرگه حُکم بِیرِیلَدِی سُونگرَه شَرطلَر وَ مانِعلِیکلَرگه اِعتِبار بِیرِیلِیشِی کِیرَکمِی یاکِی بِیرِینچِی شَخصگه اِسلام حُکمِی بِیرِیلِیب سُونگ شَرط وَ مانِعلِیکلَرگه دِققَت قِیلِینَدِیمِی؟

جَواب: بِیزنِی آلدِیمِیزدَگِی قَبُول قِیلِینگن قائِدَه شُوکِی، شَخصنِی اِسلامِی اِیشانچ بِیلَن ثابِت بوُلگندَن سُونگ، شُبهَه وَ گوُمان بِیلَن اوُنِی آلِیب تَشلَب بوُلمَیدِی، فَقَطگِینَه دَلِیل وَ اِیشانچ بِیلَن اِسلام دائِرَه سِیدَن چِیقَه آلَدِی، شُو رَوِیش بُویِیچَه اَصلِی کافِرلَرنِی اِسلامِی هَم فَقَطگِینَه دَلِیل وَ اِیشانچ بِیلَن قَبوُل قِیلِینَدِی.

حَنَفِیلَرنِی مَذهَبِی:

مُلّا عَلِی قارِی رَحِمَهُ الله شِفانِی شَرحِیدَه اَیتَدِیکِی:  اَگر بِیر مُسُلماننِی تَکفِیر قِیلِینِیشِی اوُچُون 99 تَه دَلِیل مَوجُود بوُلسَه وَ بوُنِی قَرشِیسِیدَه فَقَطگِینَه بِیر دَلِیل اوُنِی اِسلامدَه اِیکَنِیگه دَلالَت قِیلَدِیگن بُولسَه، مُفتِی یا قاضِی اَنَه اوُشَه بِیر دَلِیلگه کوُرَه عَمَل قِیلِیشِی لازِم؛ بُونِی رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی سُوزلَرِیدَن آلِینگندِیر:   ادرءوا الحدود عن المسلمين ما استطعتم.”

مالِکِیلَرنِی مَذهَبِی:

خافِظ رَحِمَهُ الله فَتحدَه اِبن بَطّالدَن رِوایَت قِیلِینِیب کِیلتِیرِیلگن نَرسَه حَقِیدَه اَیتَدِیکِی:   لِأَنَّ مَنْ ثَبَتَ لَهُ عَقْد الْإِسْلَام بِيَقِينٍ لَمْ يَخْرُج مِنْهُ إِلَّا بِيَقِينٍ ”  قاسِمِی اِبن عَرَبِیدَن نَقل قِیلِیب اَیتَدِیکِی: مَنَه بُو اوُمَّتنِی جاهِل وَ حَطاکارِی، اَگرچِی کُفر وَ شِرک عَمَلِینِی قِیلگن بوُلسَه هَم مُشرِک وَ کافِر بُولمَیدِی؛ اوُندَه عُذر بَه جَهل وَ حَطا مَوجُوددِیر، تائِنکِی حُجَّت وَ دَلِیل اوُنگه آشکار، آچِیق- آیدِین قِیلِیب کوُرسَتِیلگوُنچَه شُو طَرزدَه بُولَدِی،اَمّا بُوندَن کِییِین اَگر آگاه بُولگن حالدَه بُو عَمَلنِی قِیلَدِیگن بُولسَه کافِر بُولَدِی؛ یاکِی اوُ حَقِیدَه قَطعِی اِجماع مَوجُود بُولگن وَ هَر قَندَی مُسُلمان هِیچ قَندَی نَظَرسِیز اوُلَرنِی تَنِیب آلَدِیگن دِیندَگِی آشکار، مَعلوُم، ضَرُورِی اِیشلَرنِی اِنکار قِیلَدِیگن بوُلسَه هَم کافِر بُولَدِی.

(محاسن التأويل: 5/1307 ـ 1308)

شافِیعِی مَذهَبِی:

خافِظ رَحِمَهُ الله غَزّالِیدَن نَقل قِیلِیب اَیتَدِیکِی: هَر قَندَی یُول بِیلَن بُولسَه هَم، مُسُلمان کِیشِینِی تَکفِیر قِیلِیشدَن پَرهِیز قِیلِیش،شَخص اوُچُون سَزاوارراق وَ مُناسِبراقدِیر،تَوحِیدگه اِقرار بُولگن مُسُلماننِی قانِینِی مُباه قِیلِیش حَطا حِسابلَنَدِی، مِینگلَب کافِرنِی حَیاتِینِی تَرک قِیلِیشدَگِی حَطا، فَقَطگِینَه بِیر مُسُلماننِی قانِینِی توُکِیشدَگِی حَطادَن کوُرَه یِینگِیلراقدِیر.  (الفتح: 12 / 300 )

اَحمَد اِبن حَنبَلنِی مَذهَبِی:

عبدالرحمن ابن ناصر سعدی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: اَدَشگن وَ کِتاب،سُنَّتدَه  کِیلگن نَرسَه لَرنِی توُشُونِیش بُویِیچَه حَطا قِیلگن اَهلِی قِبلَه بارَسِیدَگِی تَأوِیل اَهلِی، پَیغَمبَرگه نِسبَتاً اِیمانلَرِی وَ اوُ کِیشِی اَیتگن نَرسَه لَرنِی هَمَّه سِی حَق، دِیب بِیلِیشلَرِی بِیلَن بِیرگه، اوُندَه مُستَحکَم تُورِیشسَه، اَمّا خَبَرِی یا عِلمِی مَسَلَه لَرنِی بَعضِیسِیدَه حَطاگه دوُچار بوُلِیشگن بُولسَه بوُندَی شَخصلَر بارَسِیدَه کِتاب وَ سُنَّت دَلالَت قِیلگن نَرسَه شوُکِی، اوُلَر دِیندَن چِیقِیب کِیتِیشمَیدِی وَ اوُلَرگه نِسبَتاً کافِرلَرنِی اَحکامِینِی تَطبِیق قِیلِیب بُولمَیدِی؛ صَحابَه رَضِیَ الله عَنهُمنِی بَرچَه سِی وَ تابِعِینلَر وَ اوُلَردَن کِییِینگِی هَمَّه اِماملَر مَنَه بُو قائِدَه گه اِتِّفاق قِیلِیشگن.

زَیدِیَّه مَذهَبِی:

شَوکانِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: شوُنِینگدِیک مُسُلمان شَخص جَهلنِی واسِیطَه سِیدَه فاسِد عَقِیدَه لَرنِی مُصِیبَتِیگه توُشِیب قالسَه وَ اِسلامِی یوُلگه مُخالِفَت قِیلسَه وَ یائِنکِی جَهل واسِیطَه سِیدَه کُفر آمِیز عَمَلنِی قِیلسَه وَ یاکِی مُسُلمان شَخص کُفرگه دَلالَت قِیلَدِیگن سُوزنِی آغِیزگه آلسَه، اَمّا اوُنِی مَعناسِیگه اِعتِقاد قِیلمَگن بُولسَه، مَنَه بُو اوُرِینلَرنِی بَرچَه سِیدَه اوُنِی اِسلامدَن چِیقَرِیش حُکمِی اِعتِبارسِیز بُولِیب قالَدِی.

(السيل الجرار المتدفق على حدائق الأزهار. ص: ٩٧٨)

س. آیا در مساله ی تکفیر ابتدا حکم به کفر داده می شود سپس به شروط و موانع نگریسته می شود یا اینکه ابتدا حکم به اسلام شخص داده می شود و سپس به شروط و موانع پرداخته می شود ؟

ج: قاعده ی مورد پذیرش نزد ما این است که اسلام شخص زمانی که با یقین ثابت شده است با شک و گمان برداشته نمی شود و تنها با دلیل و یقین از دایره ی اسلام اخراج می گردد و  به همین شیوه کافر اصلی نیز اسلامش مورد پذیرش قرار نمی گیرد مگر با دلیل و یقین .  

مذهب حنفی ها :

ملا علی القاری  رحمه الله در شرح شفا می گوید:” علمای ما می گویند: اگر 99 دلیل دلالت بر تکفیر یک مسلمان وجود داشته باشد و در برابر تنها یک دلیل برای ماندگاری او در اسلام وجود داشته باشد مفتی و قاضی باید بر همان یک دلیل عمل کنند؛ این هم بر گرفته از قول رسول الله صلی الله علیه وسلم است که : ادرءوا الحدود عن المسلمين ما استطعتم.”

مذهب مالکی ها :

الحافظ رحمه الله در الفتح با یادآوری آنچه که آورده شد از ابن بطال روایت می کند که گفت: ” لِأَنَّ مَنْ ثَبَتَ لَهُ عَقْد الْإِسْلَام بِيَقِينٍ لَمْ يَخْرُج مِنْهُ إِلَّا بِيَقِينٍ ” همچنین القاسمي از ابن عربی  نقل می کند که می گوید : جاهل و خطاکار این امت، هر چند که مرتکب عمل کفر و شرک آمیزی گردد باز مشرک و کافر نمی گردد؛ او عذر به جهل و خطاء دارد تا زمانی که حجت و دلیلی برایش روشن گردد که آشکارا و واضح به وی نشان می دهد که در صورت ارتکاب آگاهانه ی آن کافر می گردد؛ و یا اینکه اموری آشکار و معلوم و ضروری از دین راانکارکندکه اجماع قطعی بر آن وجود دارد و هرمسلمانی بدون نظر وتأمل آنها را می شناسد. (محاسن التأويل: 5/1307 ـ 1308)

مذهب شافعی ها :

الحافظ رحمه الله از غزالي نقل می کند که : برای شخص سزاوار و شایسته است به هر طریقی که شده از تکفیر مسلمان پرهیز کند، به درستی که مباح کردن خون مسلمینی که به توحید اقرار نموده اند خطاست و خطا در ترک زندگی هزار کافر سبکتر از خطا در ریختن خون تنها یک مسلمان است. (الفتح: 12 / 300 )

مذهب أحمد بن حنبل  :

عبد الرحمن بن ناصر السعدي رحمه الله می گوید: اهل تأویل در اهل قبله که گمراه گشته ودر فهم آنچه در کتاب و سنت آمده است دچار خطاء شدند، با وجود ایمانشان به پیامبر و اعتقاد کامل به تمام آنچه گفته و هر آنچه که گفته است حق است و به آن پایبند شدند اما در پاره ای از مسائل خبری یا عملی دچار خطاء گشتند، چنین اشخاصی کتاب و سنت دلالت دارد بر اینکه آنها از دین خارج نمی شوند و نمی توان احکام کافرین را بر آنها تطبیق داد؛ و تمام صحابه رضی الله عنهم و تابعین و تمام امامان پس از آنها بر این قاعده بوده اند .

مذهب زیدیه :

الشوكاني رحمه الله می گوید: چنانچه شخص مسلمان به واسطه ی جهل در مصیبتهای عقاید فاسد بیافتد و به مخالفت با مسیر اسلام بپردازد ، و یا اینکه به واسطه ی جهل مرتکب عملی کفر آمیز گردد و یا اینکه شخص مسلمان سخنی را بر زبان راند که دلالت بر کفر دارد اما به معنای آن اعتقاد ندارد در تمام این موارد حکم خروج او از اسلام اعتبار ندارد. (السيل الجرار المتدفق على حدائق الأزهار. ص: ٩٧٨)

تجاربی اداری و حکومتی از تاریخ اسلام برای امارت اسلامی افغانستان

به قلم: ابومحمود کندزی

زمانی که دارالاسلام در عصر عمر بن خطاب گسترش قابل توجهی پیدا کرد و مسلمین بر سرزمینهای وسیع دو امپراطوری بزرگ ساسانی و روم مسلط شدند جهت اداره ی این دارالاسلام وسیع چند سیاست مشخص به کار بردند:

1. بزرگان صحابه و شورای اولی الامری که حکم متخصصین خبرگان و بزرگان صحابه را داشتند در مناطق مختلف پخش نشدند و در قالب شورای اهل حل و عقد در کنار رهبر جامعه ماندند.  (ابن اثیر جزری، الکامل فی التاریخ، ج 3، ص 180 – 181.)
2. رهبر و بزرگان صحابه‌ می دانستند که سبکهای مدیریتی اداری و مالی مثل ابزار هستند و تمام ابزارها تابع علم تجربی می باشند و علوم تجربی مثل ساخت انواع ماشینها و واسلحه ها و … ربطی به عقاید افراد ندارد و شخص مسلمان می تواند این ابزارها و این سبکهای مدیریتی را از کفار بگیرد و با ارزشهای اسلامی از آنها استفاده کند. به همین دلیل عمر بن خطاب موضوع آمارگیری و ایجاد دیوان و دبیرخانه‌ها را با شورای مركزی مهاجر و انصار در میان نهاد و پس از تصویب شورا و نظرخواهی از برخی از فرماندهان سپاه ایران كه مسلمان شده بودند (مانند هرمزان) سیستم اداری دیوان را از ایرانی ها گرفت و با تغییراتی و حتی بدون تغییر نام، از آن به عنوان سیستمی مالی استفاده کرد.
3. چون مجری قوانین و ارزشها در دارالاسلام باید یکی از مسلمین و مومنین معتقد به این ارزشها باشد سعی شد از غیر مسلمین در سیستم اداری استفاده نشود و فاروق جمعی از اصحاب را كه در علم حساب و آمارگیری دارای مهارت و تخصص بودند مانند (عقیل بن ابی طالب، و مَخْزَمَة بن نَوْفَل و جُبَیربن مُطْعم در حجاز و مانند مُغیره‌بن شُعبه در استان بصره و عبدالله بن خَلَف در كوفه) در رأس جمعیت‌ها مامور آمارگیری همه ایالتها و ولایتها نمود و هرمزان ایرانی در تهیه دفترها و ایجاد دبیرخانه‌ ها و ترتیب دادن دیوان آنها را راهنمایی كرد؛ (مقدمه ابن خلدون، ج1، ص:466) مهم این است که همه ی مامورین حکومتی و مجریان قوانین اسلامی از مسلمین بودند  داستان های فروتنی و فقر سعید بن عامر، ابوعبیده بن الجراح و سایر والیان هنوز مردم را به گریه می اندازد. حتی در عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم از به کار گیری دارودسته ی منافقین نیز جلوگیری می شد چه رسد به کفار.

عدالت این مسئولین حکومتی و نظارت دقیق رهبر جامعه بر عملکرد این مسئولین حکومتی باعث ایجاد جامعه ای امن و پر از عدالت و به دور از ظلم شد که به تدریج مساله ی فقر نیز از بین رفت و مردم به حقیقت اسلام پی بردند و گروه، گروه داوطلبانه مسلمان شدند.

 مسلمین با قوانین و اصول اسلامی که داشتند در همان قدم اول نظام حاکم بر جامعه را نابود کردند که بر پایه ظلم و فساد اداره می شود و مردم را آزاد گذاشتند تا آزادانه زندگی کنند و آزادانه یا اسلام بیاورند یا جزیه بدهند.

تغییر زبان اداری از انگلیسی به فارسی یا از پشتو به فارسی یا از هر زبانی به زبان دیگر ربطی به سبک مدیریت و مسئولین اجرائی جامعه ندارد و مسلمان می تواند از زبان دری یا درباری و یا هر زبان دیگری استفاده کند اما ساختار حکومتی اش نظام اسلامی و مسئولین حکومتی نیز از مومنین باشند و این شبهه ی تغییر زبان نمی تواند جایگاهی در نظام اسلامی جهت ابقای کفار یا مسئولین فاسد حکومتی و… داشته باشد.  

هدف اصلی حکومت اسلامی پاک کردن ظالمین و مفسدین از نظام اداری و اجرای عدالت توسط مومنین و رساندن اسلام کامل به مردم است، نه دخالت در امور شخصی مسلمین که ربطی به حکومت ندارد، و تنها به این شکل است که قلب انسانهای حق طلب به سمت اسلام کشیده می شود نه با سازش با مفسدین و میدان دادن به دارودسته ی منافقین و دادن مناصب حکومتی و اجرائی به این مفسدین.

مردم  حق طلب از عدالت حکومت اسلامی حمایت می کنند هر چند دارودسته ی منافقین را هیچ کسی نمی تواند راضی کند حتی حکومت رسول الله صلی الله علیه وسلم .

Афғонистон исломий иморати учун ислом тарихидаги хукуматий,идорий тажрибалар.

Умар ибни Хаттобни асрида дорул ислом кўзга кўринарли даражада кенгайгач ва мусулмонлар сосоний ва румликларни буюк императорлигини эгаллагач, мана бу кенг дорул исломни идора қилиш учун бир қанча мушаххас сиёсатларни ишга солишди:

1-Сахобаларни катталари ва сахобаларни билимдонлари ,энг ақлли мутахассислар хукмидаги  улил амр шўроси, турли-хил минтақаларда тарқалиб кетишмади ва ахли хал ва ақд шўроси қолибида жамиятни рахбарини ёнида қолишди.   [1]

Рахбар ва сахобаларнинг катталари идорий ва молий мудирият равишлари ва барча абзорлар тажрибий илмларга тобеъ бўлишини яхши билишарди ва турли-хил машиналарни,аслахаларни  қуриш ва ………шахсларни ақидасига алоқаси йўқлигини тушунишарди ва мусулмон шахс мана бу абзорлар ва мудирият равишларини кофирлардан олишлари ва улардан  исломий арзишлар билан бирга фойдалана олишарди. Шу сабабли хам Умар ибни Хаттоб хисоб-китоб ва девон,рўйхатдан ўтказиш мавзусини мухожир ва ансорларнинг марказий шўроси билан маслахатга қўйди ва шўро тасдиқлагач, эрон лашкаридаги мусулмон бўлган қўмондонларни (хурмузонга ўхшаш) назарларини хам олгач, девонни идорий системасини эронликлардан олиб баъзи ўзгартиришлар билан лекин уни номини сақлаб қолган холда молиявий система унвонида  фойдаланди.

Чунки дорул исломда қонунларни ва арзишларни ижро қилувчилари мусулмонлардан, мана бу арзишларга мўътақид бўлган мўъминлардан бўлиши ва ғайри мусулмонлардан идоравий системада фойдаланмаслик керак эди, Форуқ хисоб илмида ва рўйхатга олиш бўйича махоратга,тахассусга эга бўлган сахобаларни гурухини ( Ақил ибни Аби Толиб, Махзаматубни Навфал ва хижоздаги  Жубайр ибни Мутъам,Басра вилоятидаги Муғийра ибни Шўъба ва Куфадаги Абдуллох ибни Халаф)  жамиятни бошида барча вилоятларни рўйхатга олиш бўйича маъмур қилиб қўйди ва эронлик Хурмузон дафтарларни тайёрлаш ва рўйхатга олиш идораларини ижод қилиш ва уларни девонларини тартиблаш бўйича уларни йўллаб турди; бу ердаги энг мухим нарса хукуматни  маъмурлари ва исломий қонунларни ижрочилари мусулмонларнинг  ўзидан таъйинланган эди. Саъид ибни Омирни,Абу Убайда ибни Жаррохни ва бошқа волийларнинг  хокисорлиги,фақирлиги  хақидаги достонлар хали-хануз одамларни  йиғлатади. Хатто росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асрида кофирлар у ёқда турсин,  мунофиқлар тўдасидаги кишиларни хам ишга олинмаган.     ^[2][3]

Хукумат масъулларининг адолати ва жамиятни рахбарининг хукумат масъулларининг амал қилишига нисбатан  диққат билан қилган назорати, жамиятда тинчлик,адолат ўрнатилишига ва зулмдан узоқлашишига  боис бўлди ва даражама- даража фақирлик хам ўртадан йўқотилди ва одамлар исломни хақиқатини тушуниб етишди ва гурух-гурух бўлиб ўзларини ихтиёрлари билан мусулмон бўлишди.

Мусулмонлар ўзларидаги исломий қонунлар ва усуллар билан бирга биринчи қадамлар пайтида жамиятга хоким бўлган,зулм ва фасод билан идора қилинадиган  тузумни нобуд қилишди ва  одамларни озод холда яшашлари учун озод  қўйиб қўйишди, улар хохлашса ислом келтиришар ёки жизъя беришарди.

 Идорий тилларни инглизчадан форсийга ўзгартириш ёки паштудан форсийга ёки хар қандай бошқа забондан бир бошқасига ўзгартиришни мудириятни равиши ва жамиятдаги ижро қилувчи масъулларга алоқаси йўқ, мусулмонлар дари ё дарборий ёки бошқа забонлардан фойдалана олишади аммо хукуматни тузилиши исломий тузум бўйича ва хукуматни масъуллари хам мўъминлар бўлиши керак ва забонни ўзгартириш шубхаси исломий тузумда кофирларни ёки хукуматни фосид масъулларини  қолдириш учун жойгох бўлади,деган маънони билдирмайди.

Исломий хукуматни асли хадафи идорий , ижроий тузумдан золимларни,фосид кишиларни мўъминлар тарафидан поклаш ва одамларга комил исломни етказишдир, мусулмонларнинг  шахсий ишларига аралашишни  хукуматга умуман алоқаси йўқ, фақатгина мана бу шакл билан хақ талаб инсонларни қалби ислом томонга тортилади, фосид кишилар билан келишув ва мунофиқлар тўдасига майдон бериш,уларни  хукуматий,ижроий  мансабларга  таъйинлаш билан қалбларни исломга тортиб бўлмайди.

Хақ талаб одамлар исломий хукуматни адолатини химоя қилишади,лекин мунофиқлар тўдасини хеч ким рози қила олмайди, хатто бу ишга росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хукуматлари хам қодир бўлган эмас.    

---

[1] ابن اثیر جزری، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج 3، ص 180 – 181، بیروت، دار صادر، 1385ق.

 

[3] مقدمه ابن خلدون، ج1، ص:466.

اَفغانِستان اِسلام اِمارَتِی اوُچُون اِسلام تَرِیخِیدَگِی حُکوُمَتِی، اِدارِی تَجرِیبَه لَر.

عُمَر اِبن خَطّابنِی عَصرِیدَه دارُ الاِسلام کوُزگه کوُرِینَرلِی دَرَجَه دَه  کِینگَیگَچ وَ مُسُلمانلَر ساسانِی وَ رُوملِیکلَرنِی بُویُوک اِمپِیرَتارلِیگِینِی اِیگللَه گچ، مَنَه بُو کِینگ دارُ الاِسلامنِی اِدارَه قِیلِیش اوُچوُن بِیر قَنچَه مُشَخَّص سِیاسَتلَرنِی اِیشگه سالِیشدِی:

1. صَحابَه لَرنِی کَتتَه لَرِی وَ صَحابَه لَرنِی بِیلِیمدانلَرِی، اِینگ عَقللِی مُتَخَصِّصلَر حُکمِیدَگِی اوُلِی الاَمر شوُراسِی، توُرلِی- هِیل مِنطَقَه لَردَه تَرقَلِیب کِیتِیشمَدِی وَ اَهلِی حَل وَ عَقد شُوراسِی قالِیبِیدَه جَمِیعَتنِی رَهبَرِینِی یانِیدَه قالِیشدِی.    [1]

رَهبَر وَ صَحابَه لَرنِی کَتتَه لَرِی اِدارِی وَ مالِی مُدِیرِیَت رَوِیشلَرِی وَ بَرچَه اَبزارلَر تَجرِیبِی عِلملَرگه تابِع بُولِیشِینِی یَحشِی بِیلِیشَردِی وَ توُرلِی- هِیل مَشِینَه لَرنِی، اَسلَحَه لَرنِی قوُرِیش وَ……شَخصلَرنِی عَقِیدَه سِیگه عَلاقَه سِی یُوقلِیگِینِی توُشوُنِیشَردِی وَ مُسُلمان شَخص مَنَه بُو اَبزارلَر وَ مُدِیرِیَت رَوِیشلَرِینِی کافِرلَردَن آلِیشلَرِی وَ اوُلَردَن اِسلامِی اَرزِیشلَر بِیلَن بِیرگه فایدَلَنَه آلِیشَردِی. شوُ سَبَبلِی هَم عُمَر اِبنِ خَطّاب حِساب- کِتاب وَ دِیوان، رُویحَتدَن اوُتکَزِیش مَوضُوعسِینِی مُهاجِر وَ اَنصارلَرنِینگ مَرکَزِی شوُراسِی بِیلَن مَسلَحَتگه قوُیَدِی وَ شُورا  تَصدِیقلَگچ، اِیران لَشکَرِیدَگِی مُسُلمان بُولگن قوُماندانلَرنِی (هرُمُزانگه اوُحشَش) نَظَرلَرِینِی هَم آلگَچ، دِیواننِی اِدارِی سِیستِیمَه سِینِی اِیرانلِیکلَردَن آلِیب بَعضِی اوُزگَرتِیرِیشلَر بِیلَن لِیکِن اوُنِی نامِینِی سَقلَب قالگن حالدَه مالِیَه وِی سِیستِیمَه عُنوانِیدَه فایدَلَنَدِی.

چُونکِی دارُ الاِسلامدَه قانوُنلَرنِی وَ اَرزِیشلَرنِی اِجرا قِیلوُچِیلَرِی مُسُلمانلَردَن، مَنَه بُو اَرزِیشلَرگه مُعتَقِید بُولگن مُؤمِنلَردَن بوُلِیشِی وَ غَیرِی مُسُلمانلَردَن اِدارَه وِی سِیستِیمَه دَه فایدَلَنمَسلِیک کِیرَک اِیدِی، فاروُق حِساب عِلمِیدَه وَ رُویحَتگه آلِیش بُویِیچَه مَهارَتگه، تَخَصُّصگه اِیگه بُولگن صَحابَه لَرنِی گوُرُوهِینِی ( عَقیل ابن ابی طالب، مخزمة ابن نوفل و حِجازدَگِی جُبَیر ابن مطعم، بَصرَه وِلایَتِیدَگِی مُغِیرَه اِبن شُعبه وَ کوُفَه دَگِی عبد الله ابن خلف) جَمِیعَتنِی باشِیدَه بَرچَه وِلایَتلَرنِی رُویحَتگه آلِیش بُویِیچَه مَعمُور قِیلِب قوُیَدِی وَ اِیرانلِیک هُرمُزان دَفتَرلَرنِی تَییارلَش وَ رُویحَتگه آلِیش اِدارَه لَرِینِی اِیجاد قِیلِیش وَ اوُلَرنی دِیوانلَرِینِی تَرتِیبلَش بُویِیچَه اوُلَرنِی یوُللَب توُرَدِی؛ بُو یِیردَگِی اِینگ مُهِم نَرسَه حُکوُمَتنِی مَعمُورلَرِی وَ اِسلامِی قانوُنلَرنِی اِجراچِیلَرِی مُسُلمانلَرنِینگ اوُزِیدَن تَأیِینلَنگن اِیدِی. سَعِید ابن عامرنی، ابو عبیده ابن جَرّاحنِی وَ باشقَه وَالِیلَرنِینگ حاکِسارلِیگِی، فَقِیرلِیگِی حَقِیدَه گِی داستانلَر هَلِی- هَنُوز آدَملَرنِی یِیغلَتَدِی. حَتّی رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنی عَصرِیدَه کافِرلَر اوُ یاقدَه تُورسِین، مُنافِقلَر تُودَه سِیدَگِی کِیشِیلَرنِی هَم اِیشگه آلِینمَگن.

حُکوُمَت مَسئوُللَرِینِینگ عَدالَتِی وَ جَمِیعَتنِی رَهبَرِینِینگ حُکوُمَت مَسئوُللَرِینِینگ عَمَل قِیلِیشِیگه نِسبَتاً دِققَت بِیلَن قِیلگن نَظارَتِی، جَمِیعَتدَه تِینچلِیک، عَدالَت اوُرنَتِیلِیشِیگه وَ ظُلمدَن اوُزاقلَشِیشِیگه بائِث بوُلَدِی وَ دَرَجَه مَه – دَرَجَه فَقِیرلِیک هَم اوُرتَدَن یُوقاتِیلَدِی وَ آدَملرَنِی اِسلامنِی حَقِیقَتِینِی توُشوُنِیب یِیتِیشَدِی وَ گوُرُوه – گوُرُوه بوُلِیب اوُزلَرِینِینگ اِیختِیارلَرِی بِیلَن مُسُلمان بُولِیشَدِی.

مُسُلمانلَرنِی اوُزلَرِیدَگِی اِسلامِی قانوُنلَر وَ اوُصُوللَر بِیلَن بِیرگه بِیرِینچِی قَدَملَر پَیتِیدَه جَمِیعَتگه حاکِم بوُلگن، ظُلم وَ فَساد بِیلَن اِدارَه قِیلِینَدِیگن توُزُومنِی نابُود قِیلِیشَدِی وَ آدَملَرنِی آزاد حالدَه یَشَشلَرِی اوُچُون آزاد قوُیِیب قوُیِیشَدِی، اوُلَر هاحلَشسَه اِسلام کِیلتِیرِیشَر یاکِی جِزیَه بِیرِیشَردِی.

اِدارِی تِیللَرنِی اِینگلِیزچَه دَن فارسِیگه اوُزگَرتِیرِیش یاکِی پَشتُوندَن فارسِیگه یاکِی هَر قَندَی باشقَه زَباندَن بِیر باشقَه سِیگه اوُزگَرتِیرِیشنِی مُدِیرِیَتِینِی رَوِیشِی وَ جَمِیعَتدَگِی اِجرا قِیلوُچِی مَسئوُللَرگه عَلاقَه سِی یوُق، مُسُلمانلَر دَرِی یا دَربارِی یاکِی باشقَه زَبانلَردَن فایدَلَنَه آلِیشَدِی ، اَمّا حُکُومَتنِی توُزِیلِیشِی اِسلامِی توُزُوم بُویِیچَه وَ حُکوُمَتنِی مَسئوُللَرِی هَم مُؤمِنلَر بُولِیشِی کِیرَک وَ زَباننِی اوُزگرتِیرِیش شُبهَه سِی اِسلامِی توُزُومدَه کافِرلَرنِی یاکِی حُکوُمَتنِی فاسِد مَسئوُللَرِینِی قالدِیرِیش اوُچُون جایگاه بوُلَدِی، دِیگن مَعنانِی بِیلدِیرمَیدِی.

اِسلامِی حُکوُمَتنِی اَصلِی هَدَفِی اِدارِی، اِجرائِی توُزُومدَن ظالِملَرنِی، فاسِد کِیشِیلَرنِی مُؤمِنلَر طَرَفِیدَن پاکلَش وَ آدَملَرگه کامِل اِسلامنِی یِیتکَزِیشدِیر، مُسُلمانلَرنِینگ شَخصِی اِیشلَرِیگه اَرَلَشِیشنِی حُکوُمَتگه عَلاقَه سِی یوُق، فَقَطگِینَه مَنَه بُو شَکل بِیلَن حَق طَلَب اِنسانلَرنِی قَلبِی اِسلام تامانگه تارتِیلَدِی، فاسِد کِیشِیلَر بِیلَن کِیلِیشوُ وَ مُنافِقلَر توُدَه سِیگه مَیدان بِیرِیش، اوُلَرنِی حُکوُمَتِی، اِجرائِی مَنسَبلَرگه تَأیِینلَش بِیلَن قلبلَرنِی اِسلامگه تارتِیب بُولمَیدِی.

حَق طَلَب آدَملَرنِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی عَدالَتِینِی حِمایَه قِیلِیشَدِی، لِیکِن مُنافِقلَر توُدَه سِینِی هِیچ کِیم راضِی قِیلَه آلمَیدِی، حَتّی بوُ اِیشگه رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنی حُکوُمَتلَرِی هَم قادِر بوُلگن اِیمَس. 

---

[1] ابن اثیر جزری، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج 3، ص 180 – 181، بیروت، دار صادر، 1385ق.

Савол: эрон россия ва хитойдаги кофирлар билан паймон тузмаганми? Бизларнинг уни сайловларида иштирок этишимиз шаръан тўғри иш бўладими?

Жавоб: эрон исломий мазхабларнинг барчасини иттифоқ назари бўйича дорул ислом хисобланади ва фақатгина озгина инсоф қиладиган бўлсак, мана бу дорул ислом туғилган пайти 57 шамсий йилдаги исломий инқилобдан бошлаб хозирги кунгача бутун жахон ва минтақадаги дорул куфрлар томонидан  турли-хил харбий ва иқтисодий ва таблиғий хужумларга дучор бўлганини кўрамиз.

Барча исломий мазхабларнинг  назарларини иттифоқи бўйича дорул куфрларни қаршисидаги дорул исломни химоя қилиш шаръий таклиф ва вазифа хисобланади, хатто агар бу дорул исломда исмоилия шиъаларига ўхшаш кишилар рахбарлик қиладиган бўлса хам,худди Салохиддин Айюбийдек уларни химоя қилишга бориш лозим.

Энди эрон дорул исломининг россия ва хитойга ўхшаш дорул куфрлар билан америка ва африка бирлашган иттифоқи ва уларга муттахид бўлганларга қарши  тузган паймонлари масаласига келсак, агар сийратга бир назар ташланса, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг аслий душманга эътиборни қаратиш учун кофир яхудлар билан хам “иттифоқ” тузганликларини  ва нижронни насронийлари ва ахсоъни,байрайнни мажуслари ва мадина дорул исломини ичидаги, ташқарисидаги мушриклар билан хам “иттифоқ” тузганликларига гувох бўламиз.  

 Шубхасиз хеч ким росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан қуйидаги сўзлар билан айб топа олмайди:

Нима учун пайғамбарларни қотиллари бўлмиш ва ана ўшанча ақидавий ва ахлоқий фасодларга эга бўлган ва аллохга,малоикаларга,марямга ва бошқаларга нисбатан ўзларини китобларида хақоратлар мавжуд бўлган  яхудийлар билан муттахид бўлганлар?

Ёки нима учун ана ўшанча ширклар ботқоғидаги ……..насоролар билан муттахид бўлганлар?

Ёки нима учун бани замра ва бани хузоъа ва бошқалар билан муттахид бўлгандиларки, уларни ўртасида бугунги истелохга кўра дахрийлар, отеистлар,материалистлар топиларди ва аллох таоло уларни каззоб ва нажас ва ………деб номлаганди?

Ёки нима учун бошқаларни эмас,балки  ўзларини номусларига хам рахм қилмайдиган бахрайнни мажуслари билан муттахид бўлганлар? Уларни бошлиқлари юзлаб балки минглаб хотинга хам  эга бўлишган ва……..

Ёки нима учун мунофиқлар тўдаси билан иттифоқ тузгандилар ва уларга дорул исломда хаёт кечиришларига рухсат бергандилар? Бўлиб хам уларни ўртасида ақидавий,рафторий фасодлар мавжуд бўлган ва тахминан душманни бешинчи устуни ва дорул ислом душманларининг рухий жангларини ижрочилари бўлишган!?

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўзидаги хукуматни қудратини химояси остида аллохни душманлари  билан муттахид бўлмадиларми? Ёки бошқача қилиб айтганда росулулллох саллаллоху алайхи васаллам ўзларини ақидалари ва амаллари билан аллохни ўзларига қарши душман қилиб олган кофирлар билан муттахид бўлмадиларми?

 مَن كَانَ عَدُوًّا لِّلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِّلْكَافِرِينَ (بقره/98)

Мана бу росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларини бир қисми бўлади, бўлиб хам нихоятда мухим ва асосий қисмини ташкил қилади, икки гурухдаги мусулмонлар унга алохида эътибор беришлари зарур:

Биринчиси фақатгина тахоратни одоби,соқол, мисвок уриш ва бутунлай шахсий амаллар  бўйича суннатга ахамият берадиган кишиларнинг  гурухи бўлиб,улар ўтган асрларда қолиб кетишган. Биз улардан шуни истардикки, 1400 йилдан буён қолиб кетишган хожатхоналардан ташқарига чиқишсин ва ўзларини атрофларидаги дунёнинг  барча қирраларига  диққат  билан назар ташлашсин ва ўзларини дунё қарашларини кенгайтириб “янгилаб” олишсин ва қуръонни,росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларидан  мухимроқ даражада турганларига хам эътибор беришсин, албатта- барчамиз унга нисбатан динни бир қисми,деб  эътиқод қиладиган- тахорат одоблари,шахсий одоблардан бошқа исломий ташқи дипломатия ва ички алоқаларга оид хаётда биринчи ўринда турадиган ишлар,боблар мавжуд, улар мана шу ишларни ичига кириб мутахассис бўла олишади.

 Иккинчи гурух ўзларининг  ички ва ташқи алоқалар бўйича дипломатияларида  очиқ хатоларга,камчиликларга дучор бўлган жиход ахли ва мўъмин мусулмонлар бўлиб, улар ўзларининг таълимотларида жиддий ва асосий  ўзгартиришлар олиб боришлари керак.   

سَوال: اِیران راسِّیَه وَ حِتایدَگِی کافِرلَر بِیلَن پَیمان توُزگنمِی؟ بِیزلَرنِینگ اوُنِی سَیلاولَرِیدَه اِیشتِراک اِیتِیشِیمِیز شَرعاً توُغرِی اِیش بُولَدِیمِی؟

جَواب: اِیران اِسلامِی مَذهَبلَرِنِینگ بَرچَه سِینِی اِتِّفاق نَظَرِی بُویِیچَه دارُ الاِسلام حِسابلَنَدِی وَ فَقَطگِینَه آزگِینَه اِنصاف قِیلَدِیگن بوُلسَک، مَنَه بُو دارُ الاِسلام توُغِیلگن پَیتِی 57 شَمسِی یِیلدَگِی اِسلامِی اِنقِلابدَن باشلَب حاضِرگِی کوُنگه چَه بُوتوُن جَهان وَ مِنطَقَه دَگِی دارُ الکُفرلَر تامانِیدَن توُرلِی- هِیل حَربِی وَ اِقتِصادِی وَ تَبلِیغِی هُجُوملَرگه دُوچار بُولگنِینِی کوُرَمِیز.

بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِینگ نَظَرلَرِینِی اِتِّفاقِی بُویِیچَه دارُ الکُفرلَرنِی قَرشِیسِیدَگِی دارُ الاِسلامنِی حِمایَه قِیلِیش شَرعِی تَکلِیف وَ وَظِیفَه حِسابلَنَدِی، حَتّی اَگر بُو دارُ الاِسلامدَه اِسمائِلِیَه شِیعَه لَرِیگه اوُحشَش کِیشِیلَر رَهبَرلِیک قِیلَدِیگن بُولسَه هَم، حُودِّی صَلاحِ الدِّین اَیّوُبِی دِیک اوُلَرنِی حِمایَه قِیلِیشگه بارِیش لازِم.

اِیندِی اِیران دارُ الاِسلامِینِینگ راسِّیَه وَ حِتایگه اوُحشَش دارُ الکُفرلَر بِیلَن اَمِیرِکَه وَ اَفرِیکَه بِیرلَشگن اِتّفاقِی وَ اوُلَرگه مُتَّحِد بُولگنلَرگه قَرشِی توُزگن پَیمانلَرِی مَسَلَه سِیگه کِیلسَک، اَگر سِیرَتگه بِیر نَظَر تَشلَنسَه، رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنینگ اَصلِی دُشمَنگه اِعتِبارنِی قَرَتِیش اوُچُون کافِر یَهُودلَر بِیلَن هَم “اِتِّفاق” توُزگنلِیکلَرِینِی وَ نِجراننِی نَصرانِی لَرِی وَ اَحساءنِی، بَحرَیننِی مَجُوسلَرِی وَ مَدِینَه دارُ الاِسلامِینِی اِیچِیدَگِی، تَشقَرِیسِیدَگِی مُشرِکلَر بِیلَن هَم “اِتِّفاق” توُزگنلِیکلَرِیگه گُواه بُولَمِیز.

شُبهَه سِیز هِیچ کِیم رسول الله صلی الله علیه وَسَلمدَن قوُیِیدَگِی سوُزلَر بِیلَن عَیب تاپَه آلمَیدِی:

• نِیمَه اوُچُون پَیغَمبَرنِی قاتِللَرِی بوُلمِیش وَ اَنَه اوُشَنچَه عَقِیدَه وِی وَ اَخلاقِی فَسادلَرگه اِیگه بوُلگن وَ اَلله گه، مَلائِکَه لَرگه ، مَریَمگه وَ باشقَه لَرگه نِسبَتاً اوُزلَرِینِی کِتابلَرِیدَه حَقارَتلَر مَوجُود بوُلگن یَهُودِیلَر بِیلَن مُتَّحِد بُولگنلَر؟
• یاکِی نِیمَه اوُچُون اَنَه اوُشَنچَه شِرکلَر باتقاغِیدَگِی ……نَصارَی لَر بِیلَن مُتَّحِد بُولگنلَر؟
• یاکِی نِیمَه اوُچُون بَنِی زَمرَه وَ بَنِی حُذاعَه وَ باشقَه لَر بِیلَن مُتَّحِد بوُلگندِیلَرکِی، اوُلَرنِی اوُرتَسِیدَه بُوگوُنگِی اِصطِلاحگه کوُرَه دَهرِیلَر، اَتِیئِستلَر، مَتِیرِیالِیستلَر تاپِیلَردِی وَ اَلله تَعالی اوُلَرنِی کَذّاب وَ نَجَس وَ …….دِیب ناملَگندِی؟
• یاکِی نِیمَه اوُچُون باشقَه لَرنِی اِیمَس، بَلکِی اوُزلَرِینِی نامُوسلَرِیگه هَم رَحم قِیلمَیدِیگن بَحرَیننِی مَجوُسلَرِی بِیلَن مُتَّحِد بوُلگنلَر؟ اوُلَرنِی باشلِیقلَرِی یوُزلَب بَلکِی مِینگلَب حاتِینگه هَم اِیگه بوُلِیشگن وَ …….
• یاکِی نِیمَه اوُچُون مُنافِقلَر تُودَه سِی بِیلَن اِتِّفاق توُزگندِیلَر وَ اوُلَرگه دارُ الاِسلامدَه حَیات کِیچِیرِیشلَرِیگه رُحصَت بِیرگندِیلَر؟ بوُلِیب هَم اوُلَرنِی اوُرتَسِیدَه عَقِیدَه وِی،رَفتارِی فَسادلَر مَوجُود بُولگن وَ تَحمِیناً دُشمَننِی بِیشِینچِی اوُستوُنِی وَ دارُ الاِسلام دُشمَنلَرِینِینگ رُوحِی جَنگلَرِینِی اِجراچِیلَرِی بوُلِیشگن!؟

رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اوُزِیدَگِی حُکوُمَتنِی قُدرَتِی حِمایَه سِی آستِیدَه اَلله نِی دُشمَنلَرِی بِیلَن مُتَّحِد بوُلمَدِیلَرمِی؟ یاکِی باشقَه چَه قِیلِیب اَیتگندَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اوُزلَرِینِی عَقِیدَه لَرِی وَ عَمَللَرِی بِیلَن اَلله نِی اوُزلَرِیگه قَرشِی دُشمَن قِیلِیب آلگن کافِرلَر بِیلَن مُتَّحِد بُولمَدِیلَرمِی؟

مَنَه بُو رَسول الله صلی الله علیه وسلمنِی سُنَّتلَرِینِی بِیر قِیسمِی بوُلَدِی، بوُلِیب هَم نِهایَتدَه مُهِم وَ اَساسِی قِیسمِینِی تَشکِیل قِیلَدِی، اِیککِی گوُرُوهدَگِی مُسَلمانلَر اوُنگه اَلاهِیدَه اِعتِبار بِیرِیشلَرِی ضَرُور:

بِیرِینچِیسِی فَقَطگِینَه طَهارَتنِی آدابِی، ساقال،مِسواک اوُریش وَ بُوتوُنلَی شَخصِی عَمَللَر بُویِیچَه سُنَّتگه اَهَمِیَت بِیرَدِیگن کِیشِیلَرنِینگ گوُرُوهِی بوُلِیب، اوُلَر اوُتگن عَصرلَردَه قالِیب کِیتِیشگن. بِیز اوُلَردَن شوُنِی اِیستَر اِیدِیککِی،1400 یِیلدَن بُویان قالِیب کِیتِیشگن حاجَتخانَه لَردَن تَشقَرِیگه چِیقِیشسِین وَ اوُزلَرِینِی اَطرافلَرِیدَگِی دُنیانِی بَرچَه قِررَه لَرِیگه دِققَت بِیلَن نَظَر تَشلَشسِین وَ اوُزلَرِینِی دُنیا قَرَشلَرِینِی کِینگَیتِیرِیب “یَنگِیلَب”  آلِیشسِین وَ قُرآننِی، رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسلمنِی سُنَّتلَرِیدَن مُهِمراق دَرَجَه دَه توُرگنلَرِیگه هَم اِعتِبار بِیرِیشسِین،اَلبَتَّه – بَرچَه مِیز اوُنگه نِسبَتاً دِیننِی بِیر قِیسمِی، دِیب اِعتِقاد قِیلَدِیگن – طَهارَت آدابلَرِی، شَخصِی آدابلَردَن باشقَه اِسلامِی تَشقِی دِپلامَتِیَه وَ اِیچکِی عَلاقَه لَرگه آئِد حَیاتدَه بِیرِینچِی اوُرِیندَه توُرَدِیگن اِیشلَر ،بابلَر مَوجُود، اوُلَر مَنَه شوُ اِیشلَرنِی اِیچِیگه کِیرِیب مُتَخَصِّص بوُلَه آلِیشَدِی.

اِیککِینچِی گوُرُوه اوُزلَرِینِینگ اِیچکِی وَ تَشقِی عَلاقَه لَر بُویِیچَه دِپلامَتِیَه لَرِیدَه آچِیق حَطالَرگه، کَمچِیلِیکلَرگه دوُچار بُولگن جِهاد اَهلِی وَ مُؤمِن مُسُلمانلَر بُولِیب، اوُلَر اوُزلَرِینِینگ تَعلِیماتلَرِیدَه جِدِّی وَ اَساسِی اوُزگرتِیرِیشلَر آلِیب بارِیشلَرِی کِیرَک. 

س. مگر ایران با کفار روسی و چینی پیمان ندارد؟ کجای این کار شرعی است که ما در انتخابات آن مشارکت کنیم؟

ج: ایران به اتفاق آراء تمام مذاهب اسلامی دارالاسلام است و تنها با کمی انصاف متوجه می شویم که این دارالاسلام از ابتدای تولد آن در انقلاب اسلامی 57 تا کنون در معرض انواع تهاجمات نظامی و اقتصادی و تبلیغی دارالکفرهای جهانی و منطقه ای قرار گرفته است .

تمام مذاهب اسلامی نیز متفق هستند که حمایت از دارالاسلام در برابر دارالکفرها یک وظیفه و تکلیف شرعی است، ححتی اگر این دارالاسلام را کسانی چون شیعیان اسماعیلی رهبری کنند که صلاح الدین ایوبی به کمک آنها رفت .

در مورد پیمانهائی که دارالاسلام ایران با دارالکفرهای روسیه و چین بر علیه دارالکفرهای آمریکا و اتحادیه ی آفریقا و متحدین آنها بسته است لازم است بدانیم که در سیره  هم می بینیم که رسول الله صلی الله علیه وسلم جهت تمرکز بر دشمن اصلی، هم با کفار یهودی پیمان «اتحاد» می بندد هم با نصرانی های نجران و هم با مجوس الاحساء و بحرین و هم با مشرکین داخل و اطراف دارالاسلام مدینه.

بدون شک کسی جرئت ندارد از رسول الله صلی الله علیه وسلم ایراد بگیرد که :

• چرا مثلاً با یهودی ها متحد شده که قاتلین پیامبران هستند و آنهمه مفاسد عقیدتی و اخلاقی دارند و آنهمه توهین به الله و ملائکه و مریم و غیره در کتابهایشان وجود دارد؟
• یا چرا با نصرانی ها متحد شد که آنهمه شرکیات دارند و…
• –          یا  چرا با مشرکین بنی ضمره و بنی خزاعه و غیره متحد شد که در میان آنها دهری و به قول امروزی ها آتئیست و ماتریالیست هم پیدا می شد و الله تعالی آنها را کذاب و نجس و … نامیده است؟
• –          یا چرا با مجوس بحرین متحد شده که به ناموس خودشان هم رحم نمی کنند چه برسد به دیگران؟ چنانچه بزرگان آنها صدها و بلکه هزاران زن هم داشتند و …
• یا چرا با دارودسته ی منافقینی متحد می شود و اجازه ی حیات در دارالاسلام را به آنها می دهد که آنهمه مفاسد عقیدتی و رفتاری دارند و تقریبا ستون پنجم دشمن و مجری جنگ روانی دشمن در دارالاسلام بوده اند؟!

مگر رسول الله صلی الله علیه وسلم با پشتوانه ی قدرت حکومتی که داشت با اینهائی که الله دشمن آنهاست متحد نشد؟ به زبان دیگر مگر رسول الله صلی الله علیه وسلم با کفاری که با عقاید و اعمالشان، الله را دشمن خود کرده اند متحد نشد؟ مَن كَانَ عَدُوًّا لِّلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِّلْكَافِرِينَ (بقره/98)

این بخشی از سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم است. آنهم بخشی بسیار مهم و اساسی  که لازم است دو دسته از مسلمین به آن توجه ویژه داشته باشند :

• دسته ای که تنها در آداب طهارت و  ریش و سیواک و مسائل کاملاً فردی به سنت اهمیت می دهند و در قرون گذشته گیر کرده اند. از اینها می خواهیم که بعد از 1400 سال از دستشوئی ها بیایند بیرون و دنیای اطراف خود با تمام جوانبش را ببینند و نگرش خودشان را وسیع تر و «به روز» کنند و سایر احکام قرآن و سنتهای رسول الله صلی الله علیه وسلم را نیز که به اولویتهای مهمتری اختصاص یافته اند دریابند و ممطئن باشند که غیر از آداب طهارت و آداب شخصی – که همه به آنها معتقد بوده و بخشی از دین می دانیم – امور و بابها و اولویتهای حیاتی تری در روابط داخلی و دیپلماسی خارجی اسلامی وجود دارند که در آنها می توانند وارد شده و متخصص شوند.
• دسته ای دیگر مسلمین مومن و اهل جهادی هستند که در دیپلماسی روابط داخلی و خارجی خود دچار اشتباهات فاحشی شده اند که لازم است بازگری جدی و اساسی در آموخته های خود داشته باشند.