دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

Хавфсизликни таъмин қилиш асли ( 18 бўлим)

(6-қисм)

 Лекин Сулаймон алайхиссалом бу ерда уларнинг  осонлик,содда холатда чиқариб юборилиши билан кифояланиб қолмайди,балки уларнинг мамлакатларидан чиқариб юборилаётган пайтидаги холатларини баён қилиб айтадики, сизларни хақир,залил,хор бўлган холингизда чиқариб юборурмиз, бўлиб хам мана бу одамлар ўзларини юртларида азиз, қудратли, қувватли бўлишган, албатта диёрларидан чиқариб юборишликни ўзи уларни хақорат қилиш учун кифоя қиларди,аммо Сулаймон алайхиссалом уларни зиллатини, пастлигини таъкид билан қайтариб айтадилар ва уларнинг диёрларидан чиқариб юбориладиган холатларини сифатлаб (азиллах), ( соғирун) калималаридан фойдаланадилар. Албатта у киши (азиллаху соғирин) деган таъбирни хам ишлата олардилар, аммо Сулаймон айтадики ( ва хум соғирун) бу билан хабардаги хорлик, зиллат  муфассал,умумий суратда баён қилинади ва улар билан доимий сақланиб қолиши таъкидланади, Сулаймон алайхиссалом бу ишдаги қатъиятларини хам кўрсатадилар……       ^[1]

Мана бу бир секуляр бахраманд бўлиши мумкин бўлган хавфсизликни меъзонидир, агарчи мана бу секуляр хукумат ямандаги сабаъ хукумати эга бўлган сифатларга,белгиларга эга бўлган тақдирда хам.

Сулаймон алайхиссалом дорул исломни рахбари сифатида қилган ишларини хаммаси, у кишининг аскарларидан бири (худхуд)нинг ором,беозор секуляр мушрик одамларни кўрганлиги ва уларнинг осмоний шариатлардан бирортасига тобеъ эмасликлари ва аллохни ерини бир қисми мана бу нажаслар томонидан ишғол қилиниб булғангани сабабли эди, аллохни ери нажас секуляристлардан покланиши ёки уларнинг ислом келтиришлари ёки ўлдирилишлари ва улардан қолган қолдиқлар чиқариб юборилиши керак эди.

Пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васаллам хам демократ секулярист жамиятда зохир бўлган эдилар, унда комил фаровонлик мавжуд бўлиб очлик топилмасди, аллох таоло мана бу хақиқатни баён қилади   

« أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ»

Бунга қўшимча равишда комил хавфсизлик хам мавжуд бўлган,қўрқув бўлган эмас,

 «وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

Жамиятнинг зарар кўрадиган табақасини химоя қилиш учун халфул фузулга ўхшаш одамларнинг паймонлари мавжуд бўлган, бугунги кунда булар сендико, энжиу ва………лар қолибида кўринади, мана  бу паймонлар секуляр қурайш жамиятида озод холда хеч қандай назоратсиз ўша куннинг маданий жамиятида фаолият олиб борарди, секуляристларнинг парламентида,дорун надвасида хам ишлар мана бу диёрнинг  барча катта,ақлли кишилари билан  маслахатлашган холда  хал қилинарди, у ерда якка хокимлик диктаторлиги бўлган эмас.

(давоми бор……)

---

[1] و جمله را مبتدا و خبر تشكيل مي دهد و مبتدا هم ضميري است كه به آنها بر مي گردد

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِین قِیلِیش اَصلِی (18 بوُلِیم)

(6-قیسم)

 لِیکِن سُلَیمان عَلَیهِ السَّلام  بوُ یِیردَه اوُلَرنِینگ آسانلِیک، ساددَه حالَتدَه چِیقَرِیب یُوبارِیلِیشِی بِیلَن کِفایَه لَنِیب قالمَیدِی، بَلکِی اوُلَرنِینگ مَملَکَتلَرِیدَن چِیقَرِیب یُوبارِیلَیاتگن پَیتِیدَگِی حالَتلَرِینِی بَیان قِیلِیب اَیتَدِیکِی، سِیزلَرنِی حَقِیر،زَلِیل،حار بوُلگن حالِینگِیزدَه چِیقَرِیب یُوبارُورمِیز، بوُلِیب هَم مَنَه بُو آدَملَر اوُزلَرِینِی یوُرتلَرِیدَه عَزِیز، قُدرَتلِی، قُوَّتلِی بوُلِیشگن، اَلبَتَّه دِیارلَرِیدَن چِیقَرِیب یُوبارِیلِیشلِیکنِی اوُزِی اوُلَرنِی حَقارَت قِیلِیش اوُچُون کِفایَه قِیلَردِی، اَمّا سُلَیمان عَلَیهِ السَّلام اوُلَرنِی زِلَّتِینِی، پَستلِیگِینِی تَأکِید بِیلَن قَیتَرِیب اَیتَدِیلَر وَ اوُلَرنِینگ دِیارلَرِیدَن چِیقَرِیب یُوبارِیلَدِیگن حالَتلَرِینِی صِیفَتلَب  (أَذِلَّةً) ،(صَاغِرُونَ‏) کَلِیمَه لَرِیدَن فایدَلَنَدِیلَر. اَلبَتَّه اوُ کِیشِی (اَذله صاغرون) دِیگن تَعبِیرنِی هَم اِیشلَتَه آلَردِیلَر، اَمّا سُلَیمان اَیتَدِیکِی (وَ هُم صاغرون) بُو بِیلَن خَبَردَگِی حارلِیک، زِلَّت مُفَصَّل، عُمُومِی صُورَتدَه بَیان قِیلِینَدِی وَ اوُلَر بِیلن دائِمِی سَقلَنِیب قالِیشِی تَأکِیدلَنَدِی، سُلَیمان عَلَیهِ السَّلام بُو اِیشدَگِی قَطعِیَتلَرِینِی هَم کوُرسَتَدِیلَر…….^[1]

مَنَه بُو بِیر سِکوُلار بَهرَمَند بوُلِیشِی مُومکِین بُولگن حَوفسِیزلِیکنِی مِعزانِیدِیر، اَگرچِی مَنَه بُو سِکوُلار حُکوُمَت یَمَندَگِی سَباء حُکوُمَتِی اِیگه بُولگن صِیفَتلَرگه، بِیلگِیلَرگه اِیگه بوُلگن تَقدِیردَه هَم.

سُلَیمان عَلَیهِ السَّلام دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی صِیفَتِیدَه قِیلگن اِیشلَرِینِی هَمَّه سِی، اوُ کِیشِینِینگ عَسکَرلَرِیدَن بِیرِی (هُدهُد)نِینگ آرام، بِی آزار سِکوُلار مُشرِک آدَملَرنِی کوُرگنلِیگِی وَ اوُلَرنِینگ آسمانِی شَرِیعَتلَردَن بِیرارتَه سِیگه تابِع اِیمَسلِیکلَرِی وَ اَلله نِی یِیرِینِی بِیر قِیسمِی مَنَه بُو نَجَسلَر تامانِیدَن اِیشغال قِیلِینِیب بوُلغَنگنِی سَبَبلِی اِیدِی، اَلله نِی یِیرِی نَجَس سِکوُلارِیستلَردَن پاکلَنِیشِی یاکِی اوُلَرنِینگ اِسلام کِیلتِیرِیشلَرِی یاکِی اوُلدِیرِیلِیشلَرِی وَ اوُلَردَن قالگن قالدِیقلَر چِیقَرِیب یُوبارِیلِیشِی کِیرَک اِیدِی.

پَیغَمبَرِی خاتَم صَلی الله عَلَیهِ وَسَلّم هَم دِیماکرَت سِکوُلارِیست جَمِیعیَتدَه ظاهِر بُولگن اِیدِیلَر، اوُندَه کامِل فَراوانلِیک مَوجُود بوُلِیب آچلِیک تاپِیلمَسدِی، اَلله تَعالَی مَنَه بُو حَقِیقَتنِی بَیان قِیلَدِی  « أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» بُونگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه کامِل حَوفسِیزلِیک هَم مَوجُود بوُلگن، قوُرقوُو بُولگن اِیمَس،  «وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»  جَمِیعیَتنِینگ ضَرَر کوُرَدِیگن طَبَقَه سِینِی حِمایَه قِیلِیش اوُچُون حَلفُ الفُضُولگه اوُحشَش آدَملَرنِینگ پَیمانلَرِی مَوجُود بُولگن، بوُگوُنگِی کوُندَه بوُلَر سِیندِیکا، اِینچِی اوُ وَ …….لَر قالِیبِیدَه کوُرِینَدِی، مَنَه بُو پَیمانلَر سِکوُلار قُرَیش جَمِیعیَتِیدَه آزاد حالدَه هِیچ قَندَی نَظارَتسِیز اوُشَه کوُننِینگ مَدَنِی جَمِیعیَتِیدَه فَعالِیَت آلِیب بارَردِی، سِکوُلارِیستلَرنِینگ پَرلَمِینتِیدَه، دارُ النَّدوَه سِیدَه هَم اِیشلَر مَنَه بُو دِیارنِینگ بَرچَه کَتتَه، عَقللِی کِیشِیلَرِی بِیلَن مَصلَحَتلَشگن حالدَه حَل قِیلِینَردِی، اوُ یِیردَه یَککَه حاکِملِیک دِکتَتارلِیگِی بُولگن اِیدِی.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِین قِیلِیش اَصلِی (18 بوُلِیم)

اصل تامین امنیت (1) (قسمت18)

(6-قسمت)

اما لازم است بدانیم که سليمان عليه السلام به اين اخراج ساده ی سکولاریستها اکتفاء نمی کند بلكه حالشان را در حاليكه از مملكتشان بيرونشان مي كند، توصيف مي نمايد كه او آنها را (أَذِلَّةً) ذليل و زبون و بسي حقير بيرونشان مي كند، در حاليكه مردماني عزيز و سر افراز و با قوت و توان بوده اند و البته اخراج از سرزمینشان بر حقارتشان كافي بود، اما ذلت و پستي آنها را سليمان عليه السلام با چندين تاكيد بيان مي کند اما بعد از (أَذِلَّةً) با جمله حاليه، حال و وصفشان را در هنگام خروج از ديار و زادگاهشان با (صَاغِرُونَ‏) يعني محقر بیان می کند .البته مي توانست چنين تعبير نمايد (اذله صاغرون) اما سليمان مي گويد(و هم صاغرون) تا مفيد اين پيام باشد كه اين ذلت و زبوني و خواري به طور اجمال و تفصيل آنها را مي پوشاند و مستمر با آنها مي ماند و سليمان  هم بر اين امر پا بر جايي مي كند …^[1]

این میزان امنیتی است که یک سکولار می تواند از آن بهره مند گردد، هر چند که این سکولار یا حکومت سکولار دارای ویژگیهای حکومت سباء در یمن باشد .

تمام آنچه که سليمان عليه السلام  به عنوان رهبر دارالاسلام انجام داد، فقط به اين دلیل بود كه یکی از سربازانش (هدهد) به او خبر داده بود كه مردمي مشرک و سکولار آرام و بي آزاری را ديده است که تابع هیچ یک از شریعتهای آسمانی نیستند و بخشی از زمین الله توسط این نجسها آلوده شده است و باید زمین الله از سکولاریستهای نجس پاک شود یا با اسلام آوردن آنها یا با کشتن و اخراج پس مانده های آنها.

پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم نیز در جامعه ای کاملاً تکثر گرا و دموکرات سکولاریستها (یا به زبان عربی = مشرکین) ظهور کرد که در آن  رفاه کامل وجود داشت و گرسنه ای یافت نمی شد که الله تعالی این واقعیت را بیان می کند« أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» و علاوه بر آن امنیت کامل هم برقرار بود و ترسی هم وجود نداشت «وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» و در حمایت از طبقات آسیب پذیر جامعه هم پیمانهای مردمی مثل حلف الفضول وجود داشت که امروزه در قالب سندیکا و ان جی او ها و … از آنها نام برده می شود و این پیمانها در جامعه ی سکولار قریش آزادانه و بدون نظارتی در جامعه ی مدنی آن روز فعالیت می کرد و در پارلمان و دارالندوه ی  سکولاریستها نیز امور با مشورت تمام بزرگان و عقلای آن سرزمین حل و فصل می شد و دیکتاتوری فردی وجود نداشت. 

(ادامه دارد……..)

ادامه خواندن اصل تامین امنیت (1) (قسمت18)

Хавфсизликни таъмин қилиш асли ( 18 бўлим)

(5-қисм)

Сулаймон алайхиссаломнинг дорул исломни хокими сифатида улар билан хеч қачон жанг қилмаган ва аслан ўтмишда дорул исломга ёки уни ахолисини хатто бир нафарига  озор ва азият етказмаган ,бўлиб хам Сулаймон алайхиссаломни ором,тинч даъватига нисбатан уларнинг секуляр давлатлари томонидан хеч қандай қаршилик кўрсатилмаган секуляр дорул куфрга рад жавобини берилиши, махкам ва қатъий, зийраклик ,шижоатли бўлиши билан бирга қўрқинчли ва момоқалдироқдек шиддатли бўлган эди, Сулаймон алайхиссалом хадяни келтирган вакил билан Балқисга қайтаргач унга айтадики:

أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍ فَمَا آتَانِيَ اللَّهُ خَيْرٌ مِمَّا آتَاكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ.

Бас, қачонки (Балқийснинг элчилари унинг юборган хадясини олиб) сулаймон (хузури) га келгач у деди: “сизлар менга мол- дунё билан мадад бермоқчимисиз?!  У холда (билингизким), аллох таоло менга ато этган (пайғамбарлик ва мулку давлат) у зот сизларга берган ( мол-дунёдан) яхшироқдир. Балки сизлар хадяларингиз билан  хурсанд бўларсизлар, (лекин менинг унга эхтиёжим йўқдир).

 ارْجِعْ إِلَیْهِمْ فَلَنَأْتِیَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُم مِّنْهَا أَذِلَّةً وَهُمْ صَاغِرُونَ ‏ (نمل/37)

Сен (қавмингга) қайтиб бориб (айтгинки, агар хузуримга буйинсунган холларида келмасалар) албатта биз уларга шундай қўшин билан борурмизки, улар унга асло бас кела олмаслар ва албатта биз уларни ( қишлоқларидан) мағлуб холларида қувиб чиқарурмиз.”

Момоқалдироқдек қўрқинчли калималар……..,жанг қилмаган демократ,секуляр дорул куфрнинг вакилларини хадяларини қабул қилмаслик уларни хақир санаш бўларди, бундан сўнг эса уларга ортга қайтиш бўйича (иржиъ илайхим) деб буйруқ беради ва демократ,секуляр дорул куфрни вакилини,намояндасини уларни устига лашкар билан келиши ,нобуд қилиши ва бу лашкар шундай харбий қудратга эгаки, унга тенг келадиган куч топилмаслини айтиб  тахдид қилади. Фаланаътияннахум феълидаги (лом мутаммам) (таъкид нуни) билан бирга ( азамат нунини) хам бир жумлада  истемол қилинишини ўзи тахдид ва қўрқитиш бўлади; буни кетидан дорул исломни рахбари жангни натижасини худди содир бўлиши аниқ воқеадек эслатиб ўтади ( ланахрижаннахум) феълидаги (ломи мутаммам) яна бир марта (таъкид нуни ) билан (азамат нуни) хам қўшилган холда ишлатилган бўлиб бу хам ўша тахдид,қўрқитишни ифодалайди. Мусулмонларнинг,дорул исломнинг мана бу дунёвий иззати, убухатини барчаси, дорул исломнинг харбий қудрати ва дорул исломнинг дастур вахдати,буйруқ вахдатининг булоғидан сув ичгандир, бўлмасам секуляр кофирларнинг ўтган тарихида бошқа кофирлар ўзлари эга бўлган харбий қудратни воситасида бир қанча пайғамбарларни ўлдиришган ва ухдуд асхобларига ўхшаган фожеъаларни вужудга келтиришган ва гохида ишни шу даражага етказишган эдики, тўфон ё момоқалдироқ,шиддатли зилзилаларга……. ўхшаган моддий қудрат билан аллох таоло томонидан нобуд қилиб юборилади.

Сабаъ қавмининг дорул куфри қарор топган диёр, мана бу сулхталаб,муроса қилувчи қавмнинг асрлардан буён яшаётган ерлари хисобланган, бошқача истелох билан айтганда бу ер уларни ватани эди,энди агар мана бу сулх талаб қавм дорул исломга таслим бўлишмаса, ўзларининг секуляр кофир бўлганликлари сабабли чиқариб юборилишлари керак бўлади, бўлиб хам Сулаймон алайхиссаломнинг ( ланахрижаннахум) деган сўзидаги чиқариб юбориш буйруғи очиқ-ойдин баён қилинган. Лекин Сулаймон яна қайтадан (минха) деб шахар,диёрларидан чиқариб юборишликни таъкидлайди. Агар диққат қилган бўлсангиз фақатгина секуляристлар ё ислом келтиришлари ва  мусулмон бўлишлари ёки бўлмасам ўлдиришлари лозим бўлади, улардан қолган қолдиқлар эса чиқариб юборилади, ахли китоб ё шибхи ахли китоб кофирлари эса ўртада тузилган паймонларга мувофиқ равишда ахли зимма бўлиб ўзларини ақидаларини, ишончларини сақлай олишади.(давоми бор…..

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِین قِیلِیش اَصلِی (18 بوُلِیم)

(5-قیسم)

سُلَیمان عَلَیهِ السَّلامنِینگ دارُ الاِسلامنِی حاکِمِی صِیفَتِیدَه اوُلَر بِیلَن هِیچ قَچان جَنگ قِیلمَگن وَ اَصلاً اوُتمِیشدَه دارُ الاِسلامگه یاکِی اوُنِی اَهالِیسِینِی حَتَّی بِیر نَفَرِیگه آزار وَ اَذِیَت یِیتکَزمَگن، بوُلِیب هَم سُلَیمان عَلَیهِ السَّلامنِی آرام، تِینچ دَعوَتِیگه نِسبَتاً اوُلَرنِینگ سِکوُلار دَولَتلَرِی تامانِیدَن هِیچ قَندَی قَرشِیلِیک کوُرسَتِیلمَگن سِکوُلار دارُ الکُفرگه رَد جَوابِینِی بِیرِیلِیشِی،مَحکَم وَ قَطعِی، زِیرَکلِیک، شِیجاعَتلِی بوُلِیشِی بِیلَن بِیرگه قوُرقِینچلِی وَ ماماقَلدِیراقدِیک شِددَتلِی بُولگن اِیدِی، سُلَیمان عَلَیهِ السَّلام هَدیَه نِی کِیلتِیرگن وَکِیل بِیلَن بَلقِیسگه قَیتَرگچ اوُنگه اَیتَدِیکِی:  أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍ فَمَا آتَانِيَ اللَّهُ خَيْرٌ مِمَّا آتَاكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ. بَس، قَچانکِی (بَلقِیسنِینگ اِیلچِیلَرِی اوُنِینگ یُوبارگن هَدیَه سِینِی آلِیب) سُلَیمان (حُضُورِی) گه کِیلگچ اوُ دِیدِی: “سِیزلَر مِینگه مال – دُنیا بِیلَن مَدَد بِیرماقچِیمِیسِیز؟! اوُ حالدَه (بِیلِینگِیزکِیم)، اَلله تَعالَی مِینگه عَطا اِیتگن (پَیغَمبَرلِیک و موُلکوُ دَولَت) اوُ ذات سِیزلَرگه بِیرگن (مال – دُنیادَن) یَحشِیریاقدِیر. بَلکِی سِیزلَر هَدیَه لَرِینگِیز بِیلَن حُرسَند بوُلَرسِیزلَر، (لِیکِن مِینِینگ اوُنگه اِیختِیاجِیم یُوقدِیر).  ارْجِعْ إِلَیْهِمْ فَلَنَأْتِیَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُم مِّنْهَا أَذِلَّةً وَهُمْ صَاغِرُونَ ‏ (نمل/37) سِین (قَومِینگگه) قَیتِیب بارِیب (اَیتگِینکِی، اَگر حُضُورِیمگه بُویِینسُونگن حاللَرِیدَه کِیلمَسَه لَر) اَلبَتَّه بِیز اوُلَرگه شوُندَی قوُشِین بِیلَن بارُورمِیزکِی، اوُلَر اوُنگه اَصلا بَس کِیلَه آلمَسلَر وَ اَلبَتَّه بِیز اوُلَرنِی (قِیشلاقلَرِیدَن) مَغلوُب حاللَرِیدَه قوُوِیب چِیقَروُرمِیز.”

ماماقَلدِیراقدِیک قوُرقِینچلِی کَلِیمَه لَر…..،جَنگ قِیلمَگن دِیماکرَت، سِکوُلار دارُ الکُفرنِینگ وَکِیللَرِینِی هَدیَه لَرِینِی قَبُول قِیلمَسلِیک اوُلَرنِی حَقِیر سَنَش بوُلَردِی، بوُندَن سُونگ اِیسَه اوُلَرگه آرتگه قَیتِیش بُویِیچَه  (ارْجِعْ إِلَيْهِمْ *) دِیب بوُیرُوق بِیرَدِی وَ دِیماکرَت، سِکوُلار دارُ الکُفرنِی وَکِیلِینِی، نَمایَندَه سِینِی اوُلَرنِی اوُستِیگه لَشکَر بِیلَن کِیلِیشِی، نابوُد قِیلِیشِی وَ بُو لَشکَر شوُندَی حَربِی قُدرَتگه اِیگه کِی، اوُنگه تِینگ کِیلَدِیگن کوُچ تاپِیلمَسلِیگِینِی اَیتِیب تَحدِید قِیلَدِی.  فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ فِعلِیدَگِی ( لام متمّم) (تَأکِید نوُنِی) بِیلَن بِیرگه ( عَظَمَت نوُنِینِی) هَم بِیر جُملَه دَه اِستِعمال قِیلِینِیشِینِی اوُزِی تَحدِید وَ قوُرقِیتِیش بوُلَدِی؛ بوُنِی کِیتِیدَن دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی جَنگنِی نَتِیجَه سِینِی حوُددِی صادِر بوُلِیشِی اَنِیق واقِیعَه دِیک اِیسلَتِیب اوُتَدِی (لَنُخْرِجَنَّهُمْ) فِعلِیدَگِی (لام متمّم) یَنَه بِیر مَرتَه (تَأکِید نوُنِی) بِیلَن (عَظَمَت نوُنِی) هَم قوُشِیلگن حالدَه اِیشلَتِیلگن بُولِیب بُو هَم اوُشَه تَحدِید، قوُرقِیتِیشنِی اِفادَه لَیدِی. مُسُلمانلَرنِینگ، دارُ الاِسلامنِینگ مَنَه بُو دُنیاوِی عِزَّتِی، اوُبُوهَتِینِی بَرچَه سِی، دارُ الاِسلامنِینگ حَربِی قُدرَتِی وَ دارُ الاِسلامنِینگ دَستُور وَحدَتِی، بُویرُوق وَحدَتِینِینگ بوُلاغِیدَن سوُو اِیچگندِیر، بُولمَسَم سِکوُلار کافِرلَرنِینگ اوُتگن تَرِیخِیدَه باشقَه کافِرلَر اوُزلَرِی اِیگه بوُلگن حَربِی قُدرَتنِی واسِیطَه سِیدَه بِیر قَنچَه پَیغَمبَرلَرنِی اوُلدِیرِیشگن وَ اوُحدُود اَصحابلَرِیگه اوُحشَگن فاجِیعَه لَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشگن وَ گاهِیدَه اِیشنِی شُو دَرَجَه گه یِیتکَزِیشگن اِیدِیکِی، توُفان یا ماماقَلدِیراق ، شِددَتلِی زِیلزِیلَه لَرگه….اوُحشَگن ماددِی قُدرَت بِیلَن اَلله تَعالَی تامانِیدَن نابوُد قِیلِیب یُوبارِیلَدِی.

سَبَاء قَومِینِینگ دارُ الاِسلام تاپگن دِیار، مَنَه بُو صُلح طَلَب، مُراسَه قِیلوُچِی قَومنِینگ عَصرلَردَن بُویان یاشَیاتگن یِیرلَرِی حِسابلَنگن، باشقَه چَه اِصطِلاح بِیلَن اَیتگندَه بُو یِیر اوُلَرنِی وَطَنِی اِیدِی، اِیندِی اَگر مَنَه بُو صُلح طَلَب قَوم دارُ الاِسلامگه تَسلِیم بُولِیشمَسَه، اوُزلَرِینِینگ سِکوُلار کافِر بوُلگنلِیکلَرِی سَبَبلِی چِیقَرِیب یُوبارِیلِیشلَرِی کِیرَک بُولَدِی، بُولِیب هَم سُلَیمان عَلَیهِ السَّلامنِینگ (لَنُخْرِجَنَّهُمْ) دِیگن سوُزِیدَگِی چِیقَرِیب یُوبارِیش بوُیرُوغِی آچِیق- آیدِین بَیان قِیلِینگن. لِیکِن سُلَیمان یَنَه قَیتَه دَن (مِّنْهَا ) دِیب شَهَر، دِیارلَرِیدَن چِیقَرِیب یُوبارِیشلِیکنِی تَأکِیدلَیدِی. اَگر دِققَت قِیلگن بوُلسَنگِیز فَقَطگِینَه سِکوُلارِیستلَر یا اِسلام کِیلتِیرِیشلَرِی وَ مُسُلمان بوُلِیشلَرِی یاکِی بُولمَسَم اوُلدِیرِیشلَرِی لازِم بوُلَدِی، اوُلَردَن قالگن قالدِیقلَر اِیسَه چِیقَرِیب یُوبارِیلَدِی، اَهلِی کِتاب یا شِبهِ اَهلِی کِتاب کافِرلَرِی اِیسَه اوُرتَدَه توُزِیلگن پَیمانلَرِیگه مُوافِق رَوِیشدَه اَهلِی زِمَّه بُولِیب اوُزلَرِینِی عَقِیدَه لَرِینِی، اِیشانچلَرِینِی سَقلَی آلِیشَدِی.

(دوامی بار……)

اصل تامین امنیت (1) (قسمت18)

(5-قسمت)

دست رد زدن سليمان عليه السلام به عنوان حاکم دارالاسلام با دارالکفر سکولاری كه با او نجنگيده بودند و اصلا سابقه اذيت و آزاري به دارالاسلام يا يكي از شهروندانش نداشتند و تازه از طرف آنها نسبت به دعوت آرام و سالم  سليمان در مملكت سکولارشان هيچ ممانعتي انجام نگرفته بود، محکم و قاطع، زيرك و دليرانه و شجاع و متدبرانه در عين حال رعب انگيز و خوفناك بود، آنگاه كه هديه را همراه نماينده بلقيس برگرداند و به او گفت: أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍ فَمَا آتَانِيَ اللَّهُ خَيْرٌ مِمَّا آتَاكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ.«مي خواهيد مرا از لحاظ دارايي و اموال كمك كنيد؟چيزهايي را كه خدا به من عطا فرموده است بسي ارزشمند و بهتر از چيزهايي است كه خدا به شما داده است. بلكه اين شماييد كه به هديه خود شادمان و خوشحاليد  . ارْجِعْ إِلَیْهِمْ فَلَنَأْتِیَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُم مِّنْهَا أَذِلَّةً وَهُمْ صَاغِرُونَ ‏ (نمل/37) .«به سوي ايشان بازگرد [و بديشان بگو] ما با لشكرهايي به سراغ آنها مي آييم كه قدرت مقابله با آنها را نداشته باشيد، و ايشان را از آن [شهر و ديار محل زندگی شان] به گونه خوار و زار در عين حقارت بيرون مي رانيم» . كلماتي همچون صاعقه هراس انگيز و رعب آور … عدم پذيرش هدایای نماينده ی دارالکفر سکولار دموکرات و غیر محارب که نشانه ی کوچک کردن آن بود و بعد دستور به برگشت (ارْجِعْ إِلَيْهِمْ *بسويشان بازگرد) سپس این نماینده ی دارالکفر سکولار و دموکرات را تهدید می کند که با لشکری به سوی آنها می آید که آنها را نابود خواهد کرد و تذكر مي دهد که لشكر و سپاه و قدرت نظامی دارد كه قدرت مقابله با آن را ندارند. در فعل فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ (لام متمم) با (نون تاكيد) و استعمال (نون عظمت) وجود دارد كه خود در اين جمله از تهديد و وعيد است؛ به دنبال این رهبر دارالاسلام نتيجه جنگ را از قبل همچون اتفاقي مسلم به آنها يادآوری مي كند (لَنُخْرِجَنَّهُمْ) که (لام متمم) بار ديگر و (نون تاكيد) بار ديگر (نون عظمت) بار دیگر به کار رفته که باز تهدید و وعید را در پی دارد. تمامی این عزت و ابهت دنیوی مسلمین و دارالاسلام آنها از قدرت نظامی دارالاسلام و وحدت فرماندهی و وحدت دستور دارالاسلام سرچشمه گرفته بود و گرنه در طول تاریخ کفار سکولار به همراه سایر کفار با پشتوانه ی قدرت نظامی چندین پیامبر را به قتل رسانده بودند و فجایعی چون اصحاب الاخدود را آفریده بودند وگاه کار را به چنان جائی رسانده بودند که با قدرت مادی طوفان یا صاعقه و زلزله های شدید و … توسط الله تعالی نابود شدند.

دارالکفر قوم سباء سرزمینی بود که این قوم صلح جو و آشتی طلب و سکولار سبا قرنها در آن به سر برده بودند و به اصطلاح  وطن و مالک آن بودند حالا اگر این قوم سکولار آشتی طلب تسلیم دارالاسلام نمی شدند باید از زمین الله تنها به دلیل کفرسکولار بودن آنها اخراج شوند. با وجود اينكه اين امر اخراج در قول سليمان(لَنُخْرِجَنَّهُمْ) واضح و آشكار و روشن است. اما باز هم سليمان با (مِّنْهَا – از آن) تاكيد مي كند كه اخراج از شهر و ديارشان مي باشد و نه از جايي ديگر. اگر دقت کنید این تنها سکولاریستها هستند که یا باید اسلام بیاورند و مسلمان شوند یا باید کشته شوند و پس مانده های آنها اخراج شوند و گرنه سایر کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب طبق پیمانهائی می توانند اهل ذمه شوند و در سرزمین خود با حفظ عقاید و باورهای خود باقی بمانند.

(ادامه دارد……)

Хавфсизликни таъмин қилиш асли ( 18 бўлим)

(4-қисм)

Мана бу давлат юзлаб километр узоқликда жойлашган  Сулаймон алайхиссаломнинг  хокимияти остидаги дорул исломга тажовуз қилишмаган, уни атрофидаги диёрларни ишига хам аралашишмаган эди. Ногахон бир куни кичик бир қушча уларни давлатини устида сув қидириб учиб ўтади. Мана бу қушча Сулаймон алайхиссаломни худхуди эди. Худхуд яхшилаб диққат билан қаради ва ногахон бу қавмнинг мушрик ёки бугунги тил билан айтганда секуляр эканликларини кўради.

Худхуд яна қайтадан сахроларни,биёбонларни босиб ўтади ва дорул исломни рахбари Сулаймонга хабар беради:

   أَحَطْتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ‏ (نمل/22)

Сўнг узоққа қолмай (худхуд келиб) деди: ” мен сен огох бўлмаган нарсадан огох бўлдим ва сенга сабаъ (шахри)дан аниқ хабар келтирдим.”

Сулаймон алайхиссалом мана бу дорул куфрни вазиятидан огох бўлгач содда, қисқа, мухтасар, мафхумга тўла номани худхудни воситасида жўнатади:

 إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ‏ * ‏أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ

Албатта у Сулаймондир ва у (мактубда шундай битилгандир): “мехрибон ва рахмли аллох номи билан (бошлайман). Сизлар менга кибру-хаво қилмай,хузуримга бўйинсунган холда келингиз!”

Бизларни атрофимиздаги секулярзадалар,мунофиқлар тўдаси доим орзу қилган хокимиятга эга бўлган сабаъ дорул куфри хокими, хар доимгидек ўзини махсус мажлисини маслахат учун жамлайди ва улар билан мана бу воқеа хақида маслахат қилади ва уларга жанг харобкорлик,нобуд бўлиш,фасоддан бошқа нарса келтирмаслигини, хамда харбий қудратга эга бўлган дорул исломга қарши жанг қилиш хам ўзлари учун залиллик, қўл остида қарам бўлишни келтиришини  эслатиб ўтади ва ўзини шўро мажлисига қараб  айтадики:

 قَالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهَا أَذِلَّةً وَكَذَلِكَ يَفْعَلُونَ‏ (نمل/34)

У айтди: “аниқки, подшохлар қачон бирон қишлоққа (бостириб) кирсалар уни вайрон этурлар, ахолисининг обрў-эътиборларини эса хор-зор қилурлар. Уларнинг қилмиш- одатлари шудир.

Сўнгра тинчликка асосланган дипломатиканинг хал қилувчи йўлларини, келишув ва муроса қилинадиган чораларни  таклиф қилади ва ўзларининг сулх талабона,дўстлик,мухаббатларини нишонаси сифатида Сулаймонга хадялар жўнатишни хам таклиф қилади.

  وَإِنِّی مُرْسِلَةٌ إِلَیْهِم بِهَدِیَّةٍ فَنَاظِرَةٌ بِمَ یَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ ‏(نمل/35)

Мен уларга бир хадя юбориб, кўрай-чи, элчиларим нима (хабар) билан қайтар эканлар”.

Аммо…..Сулаймон алайхиссалом дорул исломни хокими сифатида ўзи эга бўлган харбий қудратни афзаллиги сабабли, мана бу зийракона, мохирлик қилиб қилинган  мана бу ором,беозор,секуляр  мамлакатнинг келишувини қабул қилмади ва рози бўлмайди. Ва сулх талабида бўлган бу давлатни ички ишларига аралашиш орқали агар улар аллохни шариатидаги қонунларга  таслим бўлмайдиган бўлишса, иззатдан сўнг уларни залил қилишга ва уларни устига хақорат,зиллат мухрини босишини таъкидлайди!   

(давоми бор…….)

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِین قِیلِیش اَصلِی (18 بوُلِیم)

(4-قیسم)

مَنَه بُو دَولَت یوُزلَب کِیلامِیتر اوُزاقلِیکدَه جایلَشگن سُلَیمان عَلَیهِ السَّلامنِینگ حاکِمِیَتِی آستِیدَگِی دارُ الاِسلامگه تَجاوُز قِیلِیشمَگن، اوُنِی اَطرافِیدَگِی دِیارلَرنِی اِیشِیگه هَم اَرَلَشمَگن اِیدِی. ناگهان بِیر کوُنِی کِیچِیک بِیر قوُشچَه اوُلَرنِی دَولَتِینِی اوُستِیدَه سُوو قِیدِیرِیب اوُچِیب اوُتَدِی. مَنَه بُو قوُشچَه سُلَیمان عَلَیهِ السَّلامنِی هُدهُدِی اِیدِی. هُدهُد یَحشِیلَب دِققَت بِیلَن قَرَدِی وَ ناگهان بُو قَومنِینگ مُشرِک یاکِی بوُگوُنگِی تِیل بِیلَن اَیتگندَه سِکوُلار اِیکَنلِیکلَرِینِی کوُرَدِی.

هُدهُد یَنَه قَیتَه دَن صَحرالَرنِی، بِیابانلَرنِی باسِیب اوُتَدِی وَ دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی سُلَیمانگه خَبَر بِیرَدِی:    أَحَطْتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ‏ (نمل/22) سُونگ اوُزاققَه قالمَی (هُدهُد کِیلِیب) دِیدِی: مِین سِین آگاه بوُلمَگن نَرسَه دَن آگاه بوُلدِیم وَ سِینگه سَباء (شَهرِی) دَن اَنِیق خَبَر کِیلتِیردِیم.”

سُلَیمان عَلَیهِ السَّلام مَنَه بُو دارُ الکُفرنِی وَضِیعیَتِیدَن آگاه بوُلگچ ساددَه، قِیسقَه، مُختَصَر، مَفهُومگه توُلَه نامَه نِی هُدهُدنِی واسِیطَه سِیدَه جوُنَتَدِی:  إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ‏ * ‏أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ  اَلبَتَّه اوُ سُلَیماندِیر وَ اوُ (مَکتوُبدَه شوُندَی بِیتِیلگندِیر): “مِهرِبان وَ رَحملِی اَلله نامِی بِیلَن (باشلَیمَن). سِیزلَر مِینگه کِبرُو- هَوا قِیلمَی، حُضوُرِیمگه بُویِینسُونگن حالدَه کِیلِینگِیز!”

بِیزلَرنِی اَطرافِیمِیزدَگِی سِکوُلارزَدَه لَر، مُنافِقلَر توُدَه سِی دائِم آرزُو قِیلگن حاکِمِیَتگه اِیگه بُولگن سَباء دارُ الکُفرِی حاکِمِی، هَر دائِمگِیدِیک اوُزِینِی مَخصُوص مَجلِیسِینِی مَصلَحَت اوُچُون جَمعلَیدِی وَ اوُلَر بِیلَن مَنَه بُو واقِیعَه حَقِیدَه مَصلَحَت قِیلَدِی وَ اوُلَرگه جَنگ خَرابکارلِیک، نابوُد بُولِیش، فَساددَن باشقَه نَرسَه کِیلتِیرمَسلِیگِینِی، هَمدَه حَربِی قُدرَتگه اِیگه بوُلگن دارُ الاِسلامگه قَرشِی جَنگ قِیلِیش هَم اوُزلَرِی اوُچوُن زَلِیللِیک قوُل آستِیدَه قَرَم بوُلِیشنِی کِیلتِیرِیشِینِی اِیسلَتِیب اوُتَدِی وَ اوُزِینِی شوُرا مَجلِیسِیگه قَرَب اَیتَدِیکِی:  قَالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهَا أَذِلَّةً وَكَذَلِكَ يَفْعَلُونَ‏ (نمل/34) اوُ اَیتَدِی: “اَنِیقکِی، پادشاهلَر قَچان بِیران قِیشلاققَه (باستِیرِیب) کِیرسَه لَر اوُنِی وَیران اَیتوُرلَر، اَهالِیسِینِینگ آبرُو- اِعتِبارلَرِینِی اِیسَه حار- زار قِیلوُرلَر. اوُلَرنِینگ قِیلمِیش – عادَتلَرِی شوُدِیر.

سُونگرَه تِینچلِیککَه اَساسلَنگن دِپلامَتِیکَه نِینگ حَل قِیلوُچِی یُوللَرِینِی،کِیلِیشُو وَ مُراسَه قِیلِینَدِیگن چارَه لَرنِی تَکلِیف قِیلَدِی وَ اوُزلَرِینِینگ صُلح طَلَبانَه، دُوستلِیک، مُحَبَّتلَرِینِی نِشانَه سِی صِیفَتِیدَه سُلَیمانگه هَدیَه لَر جُونَه تِیشنِی هَم تَکلِیف قِیلَدِی.    وَإِنِّی مُرْسِلَةٌ إِلَیْهِم بِهَدِیَّةٍ فَنَاظِرَةٌ بِمَ یَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ ‏(نمل/35)  مِین اوُلَرگه بِیر هَدیَه یُوبارِیب، کوُرَی-چِی، اِیلچِیلَرِیم نِیمَه (خَبَر) بِیلَن قَیتَر اِیکَنلَر.”

اَمّا …….سُلَیمان عَلَیهِ السَّلام دارُ الاِسلامنِی حاکِمِی صِیفَتِیدَه اوُزِی اِیگه بوُلگن حَربِی قُدرَتنِی اَفضَللِیگِی سَبَبلِی، مَنَه بُو زِیرکانَه، ماهِرلِیک قِیلِیب قِیلِینگن مَنَه بُو آرام، بِی آزار، سِکوُلار مَملَکَتنِینگ کِیلِیشوُوِینِی قَبُول قِیلمَدِی وَ راضِی بُولمَیدِی. وَ صُلح طَلَبِیدَه بُولگن بُو دَولَتنِی اِیچکِی اِیشلَرِیگه اَرَلَشِیش آرقَلِی اَگر اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه تَسلِیم بُولمَیدِیگن بوُلِیشسَه، عِزَّتدَن سُونگ اوُلَرنِی زَلِیل قِیلِیشگه وَ اوُلَرنِی اوُستِیگه حَقارَت، زِلَّت موُهرِینِی باسِیشِینِی تَأکِیدلَیدِی!

(دوامی بار……)

اصل تامین امنیت (1) (قسمت18)

(4-قسمت)

و اصلاُ سابقه نداشت اين كشور بر دارالاسلام تحت حاکمیت سلیمان علیه السلام که صدها کیلومتر آنطرفتر بود تجاوز كرده باشد يا در امورات داخلي دارالاسلام  و سرزمينهاي مجاور دخالتي كرده باشد. ناگهان روزي بدون هيچ مقدمه اي، پرنده اي كوچك در جستجوي آب بر آسمان كشورشان به پرواز در آمد. اين پرنده هدهدِ سليمان عليه السلام بود. هدهد خوب نگاه كرد، و ناگاه ديد اين قوم مشرک یا به زبان امروزین سکولارهستند.

هدهد دوباره اين صحراها و بيابانها را طی می کند و به سلیمان رهبر دارالاسلام  خبر می دهد: أَحَطْتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ‏ (نمل/22) « من بر چيزي آگاهي يافته ام كه تو از آن آگاه نيستي. من براي تو از سرزمين سبا يك خبر قطعي و مورد اعتماد آورده ام» و داستان را براي سليمان رهبر دارالاسلام  نقل می کند.

سليمان عليه السلام بعد از اطلاع از وضعیت این دارالکفر نامه اي ساده ، کوتاه ، مختصر و سهمگین را بوسيله هدهد به سويشان فرستاد: إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ‏ * ‏أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ «اين نامه از سوي سليمان آمده است و آن چنين است: به نام الله ی که پر از رحم است و رحم هم می کند. براي اين [ نامه را فرستاده ام ] تا برتري جويي در برابر من نكنيد و تسليم شده و مسلمان به سوي من آييد» .

حاکم دارالکفر سباء که حاکمیت او آرزوی دست نیافتنی دارودسته ی منافقین و سکولار زده های اطراف ما شده و در آرزوی چنین حکومتی هستند مثل هميشه مجلس خاص مشورتي اش را جمع نمود و با آنها در رابطه با اين قضيه به مشورت می کند و به آنها یادآوری می کند كه جنگها جز خرابي و نابودي و فسادو تخريب چيزي در بر نخواهد داشت و جنگ در برابر قدرت نظامی دارالاسلام برای آنها ثمره ای جز ذلیل شدن و زیر دست شدن در بر ندارد به همین دلیل به مجلس شوراي خودش گفت: قَالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهَا أَذِلَّةً وَكَذَلِكَ يَفْعَلُونَ‏ (نمل/34) گفت : پادشاهان هنگامي كه وارد منطقه‌ي آبادي شوند، آن را به تباهي و ويراني مي‌كشانند و عزيزان و بزرگان اهل آنجا را خوار و پست مي‌گردانند. اصلاً پيوسته شاهان چنين مي‌كنند..

سپس پيشنهاد نمود كه راه حل دپلوماسي مسالمت آميز، صلح آمیز و آشتی جویانه ای در پيش گيرند، و هداياي بزرگ و با ارزش به سليمان بفرستند تا نشانه صلح جويي و پل دوستي و محبت و آشتي باشد. وَإِنِّی مُرْسِلَةٌ إِلَیْهِم بِهَدِیَّةٍ فَنَاظِرَةٌ بِمَ یَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ ‏(نمل/35) من (هیئتی را ) به پیش آنان می‌فرستم همراه با هدیه ای تا ببینم فرستادگان چه خبری با خود می‌آورند.

اما.. سليمان عليه السلام به عنوان حاکم دارالاسلام با پشتوانه ی قدرت نظامی برتری که داشت، اين سازش زيركانه و سرعت عمل ماهرانه را از اين مملكت آرام و بي آزار سکولار نپذيرفت و راضي نشد. و تنها به دخالت در امورات داخلي آن كشور صلح جوی سکولار پافشاری می کرد تا در صورت تسلیم نشدن به قانون شریعت الله مردمش را بعد از عزت، ذليل و سر افكنده كند و برآنها مهر حقارت وذلت نهد!

(ادامه دارد…….)

Хавфсизликни таъмин қилиш асли ( 18 бўлим)

(3-қисм)  

Мана бу холатда,бутун жахон босқинчи  секуляр кофирларини ва уларни қўл остидаги хукуматларнинг  қонунларини чорчўпидаги хавфсизликни сақлашга чақираётган, масалан улар айтишадики, сизларни шарқий туркистон ё чечен ё марказий африка ё фаластин ё яман,ироқ, сурия, ливия, нигерия ва бошқа мусулмонлардан тортиб олинган диёрлар билан нима ишинглар бор, ёки сизларни европа, америка, россия ,хитой ва …… билан нима ишинглар бор.  Мусулмонларни ўртасидаги мана бу душманни рухий жангларини бошқарувчилар ёки шайтонни бепул хизматчилари мусулмонлар учун дўст хисобланишмайди,балки уларни хаммаси хохлаб ё хохламаган холда душманни жибхасидан жой олишади.

Мана бу хақиқат Сулаймон алайхиссаломни ямандаги  сабаъ  маликасига ёзган номасида ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг бошқа давлатни хокимларига ёзган номаларида очиқ-ойдин баён қилинган. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хирақлга ёзилган номада хитоб қилиб мархамат қиладиларки:

    «أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الْأَرِیسِيِّینَ»^[1]

” Ислом келтир шунда саломат ва хавфсизликка кирасан ва худованд сенга икки марта ажр беради, аммо агар орқа қилсанг ва (мени даъватимни қабул қилишдан) юз ўгирсанг, бутун давлатни гунохи сени бўйнингга тушади.”

Сулаймон алайхиссаломни мисоли,намунаси ва унга қарши жанг эълон қилган жамият хам, аллохни шариатидаги исталган хавфсизликка айни мисол,кўриниш бўла олади:

Ямандаги хаво ва суви ёқимли,муносиб бўлган диёрда озод,ором бир мамлакат бор эди, худованд жуда кўп неъматлар,фаровонликларни уларга насиб қилган эди. Мана бу диёрдаги одамлар ақлли, хушёр хокимни рахбарлигида ором,тинч хаёт кечиришарди, бу диёрдаги ишлар мустақим “демократия” етакчилари томонидан бошқариларди, ахолиси мана бу хокимиятдан рози эдилар. Худованд мана бу хоким хақида мархамат қиладики:

وَأُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌ.

“унга хамма нарса берилган ва катта тахтиравони хам бор”

Мана бу малика миллий мажлиснинг аъзолари билан маслахат қилмасдан туриб мухим ишларни амалга оширмасди, у диктатор,мустабид бўлган эмас, бу бутанлай қавмидаги катта кишиларни раъйига тобеъ бўлган, шунингдек аллох таоло мархамат қиладики:

قَالَتْ یَا أَیُّهَا المَلَأُ  أَفْتُونِی فِی أَمْرِی  مَا کُنتُ قَاطِعَةً أَمْراً حَتَّى تَشْهَدُونِ (نمل/32)

(Малика) айтди: ” эй одамлар, менга бу ишимда фатво-маслахат беринглар. Мен то сизлар гувох бўлмагунингизча бирон иш хақида хукм қилгувчи эмасман.”

Шу сабабли хам одамлар ва қавмни катта кишилари бутунлай уни ишига тобеъ бўлишган ва жавоб беришадики:

  وَالْأَمْرُ إِلَیْکِ فَانظُرِی مَاذَا تَأْمُرِینَ (نمل/33).

Улар дедилар: “бизлар куч-қувват ва журъат –матонат эгаларидирмиз. (қандай ишга) буюриш сенинг ўзингга хавола. Бас,нимага буюришни ўйлаб кўравер. ( бизлар эса сенга итоат этурмиз)”.

(давоми бор……)

ادامه خواندن Хавфсизликни таъмин қилиш асли ( 18 бўлим)