دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِین قِیلِیش اَصلِی (18 بوُلِیم)

(3-قیسم)

مَنَه بُو حالَتدَه، بوُتوُن جَهان باسقِینچِی سِکوُلار کافِرلَرِینِی وَ اوُلَرنِی قوُل آستِیدَگِی حُکوُمَتلَرنِینگ قانوُنلَرِینِی چارچُوپِیدَگِی حَوفسِیزلِیکنِی سَقلَشگه چَقِیرَیاتگنلَر، مَثَلاً اوُلَر اَیتِیشَدِیکِی، سِیزلَرنِی شَرقِی توُرکِستان یا چِیچِین یا مَرکَزِی اَفرِیکَه یا فَلَسطِین یا یَمَن، عِراق، سُورِیَه، لِیوِییَه ، نِیگِیرِییَه وَ باشقَه مُسُلمانلَردَن تارتِیب آلِینگن دِیارلَر بِیلَن نِیمَه اِیشِینگلَر بار، یاکِی سِیزلَرنِی یُوراپَه ، اَمِیرِکَه، راسِّییَه، حِتای وَ ……بِیلَن نِیمَه اِیشِینگلَر بار. مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَگِی مَنَه بُو دُشمننِی رُوحِی جَنگلَرِینِی باشقَرُوچِیلَر یاکِی شَیطاننِی بِیپُول حِذمَتچِیلَرِی مُسُلمانلَر اوُچُون دُوست حِسابلَنِیشمَیدِی، بَلکِی اوُلَرنِی هَمَّه سِی هاحلَب یا هاحلَمَگن حالدَه دُشمَننِی جِبهَه سِیدَن جای آلِیشَدِی. 

مَنَه بُو حَقِیقَت سُلَیمان عَلَیهِ السَّلامنِی یَمَندَگِی سَباء مَلِیکَه سِیگه یازگن نامَه سِیدَه وَ رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِینگ باشقَه دَولَتنِی حاکِملَرِیگه یازگن نامَه لَرِیدَه آچِیق – آیدِین بَیان قِیلِینگن. رَسُول الله صلی الله علیه وسلم حِیرَقلگه یازِیلگن نامَه دَه خِطاب قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:      «أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الْأَرِیسِيِّینَ»^[1] “اِسلام کِیلتِیر شوُندَه سَلامَت وَ حَوفسِیزلِیککَه کِیرَسَن وَ خُداوَند سِینگه اِیککِی مَرتَه اَجر بِیرَدِی، اَمّا اَگر آرقَه قِیلسَنگ و (مِینِی دَعوَتِیمنِی قَبُول قِیلِیشدَن) یُوز اوُگِیرسَنگ، بوُتوُن دَولَتنِی گوُناهِی سِینِی بوُینِینگگه توُشَدِی.”

سُلَیمان عَلَیهِ  السَّلامنِی مِثالِی، نَمُونَه سِی وَ اوُنگه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیلگن جَمِیعیَت هَم، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی اِیستَلگن حَوفسِیزلِیککَه عَینِی مِثال، کوُرِینِیش بوُلَه آلَدِی:

یَمَندَگِی هَوا وَ سُووِی یاقِیملِی، مُناسِب بُولگن دِیاردَه آزاد، آرام بِیر مَملَکَت بار اِیدِی، خُداوَند جُودَه کوُپ نِعمَتلَر، فَراوانلِیکلَرنِی اوُلَرگه نَسِیب قِیلگن اِیدِی. مَنَه بُو دِیاردَگِی آدَملَر عَقللِی، خُوشیار حاکِمنِی رَهبَرلِیگِیدَه آرام، تِینچ حَیات کِیچِیرِیشَردِی، بُو دِیاردَگِی اِیشلَر مُستَقِیم “دِماکرَتِیَه ” یِیتَکچِیلَرِی تامانِیدَن باشقَرِیلَردِی،اَهالِیسِی مَنَه بُو حاکِیمِیَتدَن راضِی اِیدِیلَر. خُداوَند مَنَه بُو حاکِم حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  وَأُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌ. “اوُنگه هَمَّه نَرسَه بِیرِیلگن وَ کَتتَه تَحتِی رَوانِی هَم بار”

مَنَه بُو مَلِیکَه مِللِی مَجلِسنِینگ اَعضالَرِی بِیلَن مَصلَحَت قِیلمَسدَن توُرِیب مُهِم اِیشلَرنِی عَمَلگه آشِیرمَسدِی، اوُ دِکتَتار، مُستَبِد بُولگن اِیمَس، بُو بوُتوُنلَی قَومدَگِی کَتتَه کِیشِیلَرنِی رَعیِیگه تابِع بوُلگن، شوُنِینگدِیک اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  قَالَتْ یَا أَیُّهَا المَلَأُ  أَفْتُونِی فِی أَمْرِی  مَا کُنتُ قَاطِعَةً أَمْراً حَتَّى تَشْهَدُونِ (نمل/32) (مَلِیکَه) اَیتَدِی: ” اِی آدَملَر، مِینگه بُو اِیشِیمدَه فَتوا- مَصلَحَت بِیرِینگلَر. مِین تا سِیزلَر گوُواه بُولمَگوُنِینگِیزچَه بِیران اِیش حَقِیدَه  حُکم قِیلگوُچِی اِیمَسمَن.”

شُو سَبَبلِی هَم آدَملَر وَ قَومنِی کَتتَه کِیشِیلَرِی بُوتوُنلِی اوُنِی اِیشِیگه تابِع بوُلِیشگن وَ جَواب بِیرِیشَدِیکِی:    وَالْأَمْرُ إِلَیْکِ فَانظُرِی مَاذَا تَأْمُرِینَ (نمل/33). اوُلَر دِیدِیلَر: “بِیز کوُچ- قُوَّت وَ جُرعَت- مَتانَت اِیگه لَرِیدِیرمِیز. ( قَندَی اِیشگه) بُویُورِیش سِینِینگ اوُزِینگگه حَوالَه. بَس، نِیمَه بُویُورِیشنِی اوُیلَب کوُرَوِیر. (بِیزلَر اِیسَه سِینگه اِطاعَت اِیتوُرمِیز)”.

 (دوامی بار……)

ادامه خواندن حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِین قِیلِیش اَصلِی (18 بوُلِیم)

اصل تامین امنیت (1) (قسمت18)

(3-قیسم)

در این صورت کسانی که مسلمین را به حفظ امنیت در چارچوب قوانین کفارِ سکولارِ جهانیِ محاربِ اشغالگر و حکومتهای دست نشانده ی آنها فرا می خوانند و مثلاً می گویند شما را چه به ترکستان شرقی یا چچن یا آفریقای مرکزی یا فلسطین یا شما را چه به یمن و عراق و سوریه و لیبی و نیجریه و سایر سرزمینهای اشغال شده و غصب شده ی مسلمین، یا شما را چه به اروپا و آمریکا و روسیه و چین و… این مجریان جنگ روانی دشمن و یا کارگران بی مزد شیطان در میان مسلمین نمی توانند به عنوان دوست مسلمین به شمار بیایند، بلکه همگی خواسته یا ناخواسته در جبهه ی دشمنان قرار گرفته اند.

این واقعیت در نامه ی سلیمان علیه السلام به ملکه ی سبا در یمن و نامه های رسول خاتم صلی الله علیه وسلم به حکام دیگر کشورها کاملاً واضح و روشن است. رسول الله ­صلی الله علیه وسلم در قالب نامه ای خطاب به هرقل(کافراهل کتاب) می فرماید: «أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الْأَرِیسِيِّینَ»^[1] «اسلام بیاور تا در سلامت و امنیت داخل شوی و خداوند متعال دو بار تو را اجر دهد، اما اگر پشت نموده و (از قبول دعوت من) روی بگردانی، گناه کشاورزان برگردن تو خواهد بود.»

نمونه و مثال سلیمان علیه السلام و جامعه ای که به آن اعلام جنگ کرد باز می تواند به عنوان مثالی دیگر تصویر عینی امنیت خواسته شده در شریعت الله باشد :

در سرزمين خوش آب و هوای يمن، مملكت آزاد و آرامي بود كه خداوند نعمتهاي فراوان و خوشي هاي سرشاري نصيبش كرده بود. مردم آن سرزمين تحت رهبري حاکمی عاقل و هوشیار زندگی آرامی را می گذراندند  که امور آن بر اساس «دموكراسي» مستقیم نخبگان اداره می شد و مردمشان از این حاکمیت راضي بودند.  خداوند در مورد این حاکم می فرماید: وَأُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌ. «همه چير بدو داده شده است، و تخت بزرگي دارد»

اين ملكه بدون مشورت اعضاي مجلس ملي کار مهمی را انجام نمي داد و دیکتاتور و مستبد نبود و کاملاً تابع رای بزرگان قومش بود، چنانكه خداوند مي فرمايد:  قَالَتْ یَا أَیُّهَا المَلَأُ ( بلقیس رو به اعضای مجلس شوری کرد و ) گفت : ای بزرگان و صاحب نظران ! أَفْتُونِی فِی أَمْرِی رأی خود را در این کار مهمّ برای من ابراز دارید مَا کُنتُ قَاطِعَةً أَمْراً حَتَّى تَشْهَدُونِ (نمل/32) که من هیچ کار مهمّی را بدون حضور و نظر شما انجام نداده‌ام .‏

به همین دلیل مردم و بزرگان کاملاً تابع او بودند و پاسخ می دهند: وَالْأَمْرُ إِلَیْکِ فَانظُرِی مَاذَا تَأْمُرِینَ (نمل/33).«فرمان، فرمان توست بنگر كه چه فرمان مي دهي»و اين  حاکم کشورش را از لحاظ نظامی هم در منطقه قدرتمند کرده بود: قَالُوا نَحْنُ أُوْلُوا قُوَّةٍ وَأُولُوا بَأْسٍ شَدِیدٍ. ما از هر لحاظ قوت و قدرت داريم و در جنگ تند و سر سخت هستیم.

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن اصل تامین امنیت (1) (قسمت18)

Хавфсизликни таъмин қилиш асли ( 18 бўлим)

(2-қисм)  

Келтирилган далил:

وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا،

Мана бу “хавфсизлик” иймонга ва солих амалга кўра оятни аввалида  шарт қилингандир:

« وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ »

Оятни охирида эса:

дейилган, яъни аллох таоло мўъминларнинг ер юзидаги  мана бу хокимиятини қуйидаги нарсаларга шарт қилган:

«يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا»

1-Мана бу ваъда мусулмонларга берилган эмас,балки мусулмонларни орасидаги мўъминларга берилган “аллазина аману минкум”, мусулмонлар орасидаги мана бу хокимиятни хохлайдиган кишилар аввало ўзларини умумий мусулмонлар даражасидан хос мўъминлар даражасига кўтаришлари керак.

2-Солих амаллар қилишлари керак. Диққат қилинглар хукумат қудратини  касб қилиш ва қувватлантириш ва исломий хокимиятни кенгайтириш  борасидаги шойиста ишлар, бошқа ўринларга тегишли шойиста ишлардан фарқ қилади. Агарчи барча ишлар борасида умумий муштарак нуқталар мавжуд бўлса хам, хар қандай замина ва синфга хос бўлган шойиста ишларни ўша замина ва синфга тегишли белгилари мавжуд бўлиб, уларни риоя қилиниши керак, шахсий ёки махсус масалаларни баъзини риоя қилиш билан хилма-хил синфларга тегишли махсус масалаларда ютуқларга эришиб бўлмайди. Бир киши сарф,наху ва ахкомга ўхшаган илмни китобхоналарда ўрганиб олгач, бориб қўмондон бўлган хатто жиходга рахбарлик қилган; ёки ўзи араб эмасда қуръонни хифз қилган, аммо қуръон бўйича тафаққухдан огох бўлмаса хам, фақат қуръонни ёдлаганлиги боис мужохидлар гурухини амири бўлган. Агарчи қуръонни хифз қилган,ёдлаган бир мутахассис бўлиши билан, қуръонни хифзи сабабли қўмондонликни, раисликни, махсус масъулиятни бўйнига ола олмайди.

 3-Ибодатни аллох таолони махсус ўзига қилишади ва ибодатни хеч қайси қисмларида (эътиқодий,қалбий, забоний, баданий, молий) бирон нарсани аллох таолога шерик қилишмайди, қуйидаги тўрт оятда аллох таоло мана бу шахслар хақида мархамат қиладики:       

 إِنَّمَا کَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِینَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أَن یَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ‏( نور/51)

Аллох ва унинг пайғамбарига ўрталарида хукм чиқариш учун чорланган вақтларида,мўъминларнинг сўзи “эшитдик ва бўйинсиндик”, (демоқдир). Ана ўшалар нажот топгувчилардир.

Демак дунё ва қиёматдаги тинчлик,хотиржамлик мўъминларга,муттақинларга  ва “анъамта алайхим” га хос бўлади ва “мағзубин алайхим” ва “золлин” ларни орасида эса дунёдаги кичкина хавфсизликка мустахақ бўлганлар, аллохни шариатидаги қонунларни, дорул исломни ёки дорул ислом билан ахд тузганларни қўл остида бўлган кишилардир.

Мана бу холатда бу дунёда фақат “анъамта алайхим” бўлган кишилар ва аллохни шариатидаги қонунларни хокимияти ва дорул исломни қўл остидаги кофир кимсалар учун хавфсизлик мавжуд, жиноятчи мусулмонлар ва кофир хукуматлар махсусан секуляр кофир хукуматлар ва уларга тегишли ташкилотлар ва мана бундай хукуматларни бошқарувчилар таъйин қилинган нисбатга кўра хавфсизлик неъматидан бебахрадурлар,  балки мусулмонлар ўзлари эга бўлган харбий қудратга муносиб равишда кофирларнинг ёлғон,тебраниб турувчи хавфсизликларини бузиб ташлашлари мусулмонлар учун вожиб бўлади, худди Сулаймон алайхиссалом ва пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васаллам ва хулафойи рошидин ва содиқ мўъминлар қилишганига ўхшаш.(давоми бор……

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِین قِیلِیش اَصلِی (18 بوُلِیم)

(2-قیسم)

کِیلتِیرِیلگن دَلِیل:  وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا، مَنَه بُو “حَوفسِیزلِیک” اِیمانگه وَ صالِح عَمَلگه کوُرَه آیَتنِی اَوَّلِیدَه شَرط قِیلِینگندِیر:  « وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ » آیَتنِی آخِیرِیدَه اِیسَه: «يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا» دِییِیلگن، یَعنِی اَلله تَعالَی مُؤمِنلَرنِینگ یِیر یوُزِیدَگِی مَنَه بُو حاکِمِیَتِینِی قوُیِیدَگِی نَرسَه لَرگه شَرط قِیلگن:

1. مَنَه بُو وَعدَه مُسُلمانلَرگه بِیرِیلگن اِیمَس، بَلکِی مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَگِی مُؤمِنلَرگه بِیرِیلگن «الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ »، مُسُلمانلَر آرَسِیدَگِی مَنَه بُو حاکِمِیَتنِی هاحلَیدِیگن کِیشِیلَر اَوَّلا اوُزلَرِینِی عُمُومِی مُسُلمانلَر دَرَجَه سِیدَن خاص مُؤمِنلَر دَرَجَه سِیگه کوُتَرِیشلَرِی کِیرَک. 
2. صالِح عَمَللَر قِیلِیشلَرِی کِیرَک. دِققَت قِیلِینگلَر حُکوُمَت قُدرَتِینِی کَسب قِیلِیش وَ قُوَّتلَنتِیرِیش وَ اِسلامِی حاکِمِیَتنِی کِینگیتِیرِیش بارَسِیدَگِی شایِیستَه اِیشلَر، باشقَه اوُرِینلَرگه تِیگِیشلِی شایِیستَه اِیشلَردَن فَرق قِیلَدِی. اَگرچِی بَرچَه اِیشلَر بارَسِیدَه عُمُومِی مُشتَرَک نوُقطَه لَر مَوجُود بوُلسَه هَم، هَر قَندَی زَمِینَه وَ صِنفگه خاص بوُلگن شایِیستَه اِیشلَرنِی اوُشَه زَمِینَه وَ صِنفگه تِیگِیشلِی بِیلگِیلَرِی مَوجُود بوُلِیب، اوُلَرنِی رِعایَه قِیلِینِیشِی کِیرَک، شَخصِی یاکِی مَخصُوص مَسَلَه لَرنِی بَعضِیسِینِی رِعایَه قِیلِیش بِیلَن هِیلمَه – هِیل صِنفلَرگه تِیگِیشلِی مَخوصُوص مَسَلَه لَردَه یوُتوُقلَرگه اِیرِیشِیب بُولمَیدِی. بِیر کِیشِی صَرف، نَهُو وَ اَحکامگه اوُحشَکن عِلمنِی کِتابخانَه لَردَه اوُرگنِیب آلگچ، بارِیب قوُماندان بوُلگن حَتَّی جِهادگه رَهبَرلِیک قِیلگن؛ یاکِی اوُزِی عَرَب اِیمَسدَه قُرآننِی خِفظ قِیلگن، اَمّا قُرآن بوُیِیچَه تَفَقُّهدَن آگاه بوُلمَسَه هَم، فَقَط قُرآننِی یادلَگنلِیگِی بائِث مُجاهِدلَر گوُرُوهِینِی اَمِیرِی بوُلگن. اَگرچِی قُرآننِی حِفظ قِیلگن، یادلَگن بِیر مُتَخَصِّص بوُلِیشِی بِیلَن، قُرآننِی حِفظِی سَبَبلِی قوُماندانلِیکنِی، رَئِیسلِیکنِی، مَخوصُوص مَسئوُلِیَتنِی بُوینِیگه آلَه آلمَیدِی.
3. عِبادَتنِی اَلله تَعالَینِی مَخصُوص اوُزِیگه قِیلِیشَدِی وَ عِبادَتنِی هِیچ قَیسِی قِیسملَرِیدَن (اِعتِقادِی، قَلبِی، زَبانِی، بَدَنِی، مالِی) بِیران نَرسَه نِی اَلله تَعالَی گه شِیرِیک قِیلِیشمَیدِی، قوُیِیدَگِی توُرت آیَتدَه اَلله تَعالَی مَنَه بُو شَخصلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   إِنَّمَا کَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِینَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أَن یَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ‏( نور/51) اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِیگه اوُرتَلَرِیدَه حُکم چِیقَرِیش اوُچُون چارلَنگن وَقتلَرِیدَه، مُؤمِنلَرنِینگ سوُزِی “اِیشِیتدِیک وَ بوُیِینسِیندِیک”، (دِیماقدِیر) . اَنَه اوُشَه لَر نَجات تاپگوُچِیلَردِیر.

دِیمَک دُنیا وَ قِیامَتدَگِی تِینچلِیک، خاطِرجَمع لِیک مُؤمِنلَرگه، مُتَّقِینلَرگه وَ «أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» گه خاص بُولَدِی وَ «الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ » و «الضَّالِّينَ» لَرنِی آرَسِیدَه اِیسَه دُنیادَگِی کِیچکِینَه حَوفسِیزلِیککَه مُستَحَق بُولگنلَر، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی، دارُ الاِسلامنِی یاکِی  دارُ الاِسلام بِیلَن عَهد توُزگنلَرنِی قوُل آستِیدَه بوُلگن کِیشِیلَردِیر.

مَنَه بُو حالَتدَه بُو دُنیادَه فَقَط   «أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» بُولگن کِیشِیلَر وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی حاکِمِیَتِی وَ دارُ الاِسلامنِی قوُل آستِیدَگِی کافِر کِیمسَه لَر اوُچُون حَوفسِیزلِیک مَوجُود، جِنایَتچِی مُسُلمانلَر وَ کافِر حُکوُمَتلَر مَخوصُوصاً سِکوُلار کافِر حُکوُمَتلَر وَ اوُلَرگه تِیگِیشلِی تَشکِلاتلَر وَ مَنَه بوُندَی حُکوُمَتلَرنِی باشقَرُوچِیلَر تَعیِین قِیلِینگن نِسبَتگه کوُرَه حَوفسِیزلِیک نِعمَتِیدَن بِی بَهرَه دوُرلَر،بَلکِی مُسُلمانلَر اوُزلَرِی اِیگه بوُلگن حَربِی قُدرَتگه مُناسِب رَوِیشدَه کافِرلَرنِینگ یالغان، تِیبرَنِیب توُروُچیِ حَوفسِیزلِیکلَرِینِی بوُزِیب تَشلَشلَرِی مُسُلمانلَر اوُچُون واجِب بوُلَدِی، حُوددِی سُلَیمان عَلَیهِ السَّلام وَ پَیغَمبَرِی خاتَم صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم وَ خُلافایِی راشِیدِین وَ صادِق مُؤمِنلَر قِیلِیشگنِیگه اوُحشَش. 

(دوامی بار…..)

اصل تامین امنیت (1) (قسمت18

(2-قسمت)

دلیل: وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا، این «الأمن» مشروط است به ایمان و عمل صالح در اول آیه: « وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ » و در آخر آیه: «يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا» است.یعنی الله تعالی این حاکمیت مومنین بر زمین را مشروط کرده به اینکه :

1. این وعده به مسلمین داده نشده است بلکه به مومنین میان مسلمین داده شده است «الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ » و کسانی از مسلمین که خواهان این حاکمیت هستند باید ابتدا خودشان را از درجه ی عام مسلمین به درجه ی خاص مومنین ارتقاء دهند.
2. اعمال صالحی انجام دهند. دقت داشته باشید که کارهای شایسته در زمینه ی کسب قدرت حکومتی و تقویت و گسترش این حاکمیت اسلامی در مواردی فرق دارند با کارهای شایسته در زمینه ی های دیگر. با آنکه مشترکاتی در تمام زمینه ها وجود دارد و اعمالی شایسته هستند که خاصیت عمومی دارند اما کارهای شایسته در هر زمینه و صنفی دارای مختصات خاص همان صنف و ویژه ی همان صنف و زمینه است که باید رعایت شوند، و تنها با رعایت بعضی از مسائل شخصی و حتی تخصص در زمینه ای نمی توان در مسائل تخصصی صنفهای مختلف موفق شد. طرف چند کلمه صرف و نحو عربی و احکامی را در کتابخانه ها یاد گرفته و رفته فرمانده و حتی رهبر جهادی شده؛ یا غیر عرب است و قرآن را حفظ کرده ، با آنکه بر تفقه در قرآن آگاهی ندارد اما چون قرآن را حفظ کرده امیر گروه مجاهدین شده است. اینکه حافظ قرآن و متخصص باشد فرق دارد با اینکه تنها به دلیل حفظ قرآن فرماندهی یا ریاست یک امر تخصصی را بر عهده گیرد.
3. عبادت را مختص الله تعالی کنند و در هیچ از بخشهای عبادت (اعتقادی، قلبی، زبانی، بدنی، مالی) چزی را با الله تعالی شریکی قرار ندهند که در 4 آیه قبل از این الله تعالی در مورد این اشخاص می فرماید: إِنَّمَا کَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِینَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أَن یَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ‏( نور/51) مؤمنان هنگامی که به سوی خدا و پیغمبرش فرا خوانده شوند تا میان آنان حکم کند، سخنشان تنها این است که می‌گویند: شنیدیم و اطاعت کردیم! و رستگاران واقعی ایشانند.‏

پس امن و امان در دنیا و قیامت تنها مختص مومنین و متقین و «أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» می شود و در میان «الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ » و « الضَّالِّينَ» تنها کسانی مستحق امنیت کوچک در دنیا هستند که تابع و زیردست قانون شریعت الله و دارالاسلام و یا معاهد با دارالاسلام باشند.

در این صورت دراین دنیا تنها برای «أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» و کسانی از کفار که تحت حاکمیت قانون شریعت الله و دارالاسلام قرار گرفته اند امنیت وجود دارد، ومسلمین مجرم و حکومتهای کافر و بخصوص حکومتهای کافر سکولار ونهادها ومجریان چنین حکومتهایی به نسبتهای تعیین شده ازنعمت امنیت بی بهره هستند، وبلکه برمسلمین واجب است که متناسب باقدرت نظامی که فراهم نموده اند امنیت کاذب و متزلزل دنیوی آنها را هم برهم بزنند کاری که امثال سلیمان علیه السلام  و پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم و خلفای راشد پس از وی و مومنین صادق پس از اینها انجام داده اند و انجام می دهند.

(ادامه دارد……)

Хавфсизликни таъмин қилиш асли ( 18 бўлим)

(1-қисм)

Аллох таоло хавфсизликни уни зидди билан таъриф қилиб мархамат қиладики:

« وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ » (نساء/ 83)

Қачон уларга (жангга кетган мусулмон аскарлар хақида) тинчлик ёки хавф-хатар ( яъни ғалаба ёки мағлубият) хабари келса, уни ёйиб юборадилар.

Ёки бўлмасам уни бошқа шева билан сифатлаб мархамат қиладики:

 « ‏أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ» (عنکبوت/ 57)

Улар ўзларининг атрофларидан одамлар талон- тарожга дучор бўлаётгани холда биз харамни (яъни маккани) тинч – осойишта қилиб қўйганимизни кўрмадиларми?!

Мана бу хавфсизлик қуръонни кўз-қараши бўйича икки хил суратда, яъни дунёдаги кичик хавфсизлик ва охиратдаги катта хавфсизлик деб баён қилинган. Аллох таоло мархамат қиладики:

‏الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ‏ (انعام/82)؛

Иймон келтирган, зулм (ширк) билан аралаштирмаган зотлар – ана ўшалар хотиржам бўлгувчидирлар ва ўшалар хидоят топгувчидирлар.

Мана бу кўз –қараш бўйича мўъминларнинг дунёвий хавфсизлиги охиратдаги хавфсизлигига боғлангандир, асллик охиратдаги хавфсизлик биландир, мана бу шаклда иймон келтирган ва ўзларини иймонларини зулм билан аралаштирмаган кишилар хавфсизликка шойиста бўладилар.

Албатта аллох таоло анъом сурасида амният борасидаги умумий кўз-қарашни Иброхим алайхиссаломнинг секуляристлар билан бўлган сўзлашувида равшан қилиб беради ва мархамат қиладики:

  « وَكَيْفَ أَخَافُ مَا أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا   فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ‏» (انعام / 81)

“Сизлар (аллох) барон хужжат туширмаган бутларни аллохга шерик қилишдан қўрқмайсиз-у, мен сизлар аллохга шерик қилиб олган бутларингиздан қандай қўрқай?! Агар билсангиз (айтинг-чи), қайси гурух (қўрқмай) хотаржам бўлишга хақлироқ?”

Мана буни ёнида шахснинг аллохни шариатидаги қонунлардан узоқлиги ё яқинлигини меъзонига қараб, мўъминларнинг хавфсизлиги ўзгариб туради, аллох таоло мўъминларнинг ердаги хавфсизлигига ишора қилиб мархамат қиладики:

 « ‏وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ  كارهاي شايسته وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا  يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ‏ » (نور/ 55)

Аллох сизлардан иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган (иймон-эътиқодли) зотларни (ер юзига) халифа – хукмрон қилганидек, уларни хам ер юзида халифа қилишни ва улар учун ўзи рози бўлган (ислом) динини ғолиб –мустахкам қилишни хам уларнинг (ахволини маккада кўрган) хавфу хатарларидан сўнг ( мадинада) тинчлик – хотиржамликка айлантириб қўйишни ваъда қилди. Улар менга ибодат қилурлар ва менга бирон нарсани шерик қилмаслар. Ким мана шу (ваъда) дан кейин куфрони (неъмат) қилса, бас улар итоатсиз кимсалардир.(давоми бор……

حَوفسِیزلِیکنِی تَأمِین قِیلِیش اَصلِی (18 بوُلِیم)

(1-قیسم)

اَلله تَعالَی حَوفسِیزلِیکنِی اوُنِی زِددِی بِیلَن تَعرِیف قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  « وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ » (نساء/ 83) قَچان اوُلَرگه (جَنگگه کِیتگن مُسُلمان عَسکَرلَر حَقِیدَه) تِینچلِیک یاکِی حَوفوُ- خَطَر( یَعنِی غَلَبَه یاکِی مَغلوُبِیَت ) خَبَرِی کِیلسَه، اوُلَرنِی یایِیب یُوبارَدِیلَر.

یاکِی بوُلمَسَم اوُنِی باشقَه شِیوَه بِیلَن صِیفَتلَب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  « ‏أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ» (عنکبوت/ 57) اوُلَر اوُزلَرِینِینگ اَطرافلَرِیدَن آدَملَر تَلان- تَراجگه دُوچار بوُلَیاتگن حالدَه بِیز حَرَمنِی ( یَعنِی مَکَّه نِی) تِینچ – آسایِیشتَه قِیلِیب قوُیگنِیمِیزنِی کوُرمَدِیلَرمِی؟!

مَنَه بُو حَوفسِیزلِیک قُرآننِی کوُز- قَرَشِی بُویِیچَه اِیککِی هِیل صوُرَتدَه، یَعنِی دُنیادَگِی کِیچِیک حَوفسِیزلِیک وَ آخِیرَتدَگِی کَتتَه حَوفسِیزلِیک دِیب بَیان قِیلِینگن. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  ‏الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ‏ (انعام/82)؛ اِیمان کِیلتِیرگن، ظُلم( شِیرک)  بِیلَن اَرَلَشتِیرمَگن ذاتلَر – اَنَه اوُشَه لَر خاطِرجَمع بُولگوُچِیدِیرلَر وَ اوُشَه لَر هِدایَت تاپگوُچِیدِیرلَر. مَنَه بُو کوُز- قَرَش بُویِیچَه مُؤمِنلَرنِینگ دُنیاوِی حَوفسِیزلِیگِی آخِیرَتدَگِی حَوفسِیزلِیگِیگه باغلَنگندِیر، اَصللِیک آخِیرَتدَگِی حَوفسِیزلِیک بِیلَندِیر، مَنَه بُو شَکلدَه اِیمان کِیلتِیرگن وَ اوُزلَرِینِی اِیمانلَرِینِی ظُلم بِیلَن اَرَلَشتِیرمَگن کِیشِیلَر حَوفسِیزلِیککَه شایِیستَه بوُلَدِیلَر.

 اَلبَتَّه اَلله تَعالَی اَنعام سوُرَه سِیدَه اَمنِییَت بارَسِیدَگِی عُمُومِی کوُز- قَرَشنِی اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلامنِینگ سِکوُلارِیستلَر بِیلَن بُولگن سوُزلَشوُوِیدَه رَوشَن قِیلِیب بِیرَدِی وَ مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   « وَكَيْفَ أَخَافُ مَا أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا   فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ‏» (انعام / 81) “سِیزلَر (اَلله ) بِیران حُجَّت توُشِیرمَگن بوُتلَرنِی اَلله گه شِیرک قِیلِیشدَن قوُرقمَیسِیز- اوُ، مِین سِیزلَر اَلله گه شِیرک قِیلِیب آلگن بوُتلَرِینگِیزدَن قَندَی قوُرقَی؟! اَگر بِیلسَنگِیز (اَیتِینگ- چِی، قَیسِی گوُرُوه (قوُرقمَی) خاطِرجَمع بُولِیشگه حَقلِیراق؟ “

مَنَه بُونِی یانِیدَه شَخصنِینگ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَن اوُزاقلِیگِی یا یَقِینلِیگِینِی مِعزانِیگه قَرَب، مُؤمِنلَرنِینگ حَوفسِیزلِیگِی اوُزگرِیب توُرَدِی، اَلله تَعالَی مُؤمِنلَرنِینگ یِیردَگِی حَوفسِیزلِیگِیگه اِیشارَه قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  « ‏وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ  كارهاي شايسته وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا  يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ‏ » (نور/ 55) اَلله سِیزلَردَن اِیمان کِیلتِیرگن وَ یَحشِی عَمَللَر قِیلگن ذاتلَرگه حُوددِی اِیلگرِی اوُتگن (اِیمان – اِعتِقادلِی) ذاتلَرنِی (یِیر یوُزِیگه) خَلِیفَه – حُکمران قِیلگنِیدِیک، اوُلَرنِی هَم یِیر یوُزِیدَه خَلِیفَه قِیلِیشنِی وَ اوُلَر اوُچُون اوُزِی راضِی بُولگن (اِسلام) دِینِینِی غالِب – مُستَحکَم قِیلِیشنِی هَم اوُلَرنِینگ (اَحوالِینِی مَککَه دَه کوُرگن) حَوفوُ خَطَرلَرِیدَن سُونگ (مَدِینَه دَه) تِینچلِیک – خاطِرجَمع لِیککَه اَیلَنتِیرِیب قوُیِیشنِی وَعدَه قِیلَدِی. اوُلَر مِینگه عِبادَت قِیلوُرلَر وَ مِینگه بِیران نَرسَه نِی شِیرِیک قِیلمَسلَر. کِیم مَنَه شُو (وَعدَه) دَن کِییِین کُفرانِی (نِعمَت) قِیلسَه، بَس اوُلَر اِطاعَتسِیز کِیمسَه لَردِیر.

(دوامی بار…..)

اصل تامین امنیت (1) (قسمت18)

(1-قسمت)

الله  تعالی امنیت را با ضدش تعریف تعریف می کند و می فرماید: « وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ » (نساء/ 83) و هنگامي كه (خبر) كاري كه موجب نترسيدن يا ترسيدن است به آنان مي‌رسد، آن را پخش و پراكنده مي‌كنند (و اخبار را به گوش دشمنان مي‌رسانند) .

‏ یا به شیوه ی دیگری در وصف امنیت می فرماید: « ‏أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ» (عنکبوت/ 57) ‏ مگر نمي‌بينند كه ما حرم  را پر امن و اماني ساخته‌ايم، در حالي كه دور و بر آنان مردم ربوده مي‌گردند.

این امنیت هم در نگرش قرآنی به دو صورت امنیت کوچک در دنیا و امنیت بزرگ در آخرت بیان شده است. الله تعالی می‌فرماید: ‏الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ‏ (انعام/82)؛ كساني كه ايمان آورده باشند و ايمان خود را با ظلم نياميخته باشند، امن و امان متعلق به آنهاست و امنیت شایسته ی ايشان است، و آنان راه‌يافتگان هستند . در این نگرش کلی امنیت دنیوی مومنین با امنیت اخروی آنها گره خورده است و اصالت با امنیت اخروی است و به این شکل کسانی شایسته ی امنیت هستند که ایمان بیاورند و ایمان خودشان را با ظلم مخلوط نکنند .

البته الله تعالی در سوره انعام این نگرش کلی از امنیت را در گفتگوی ابراهیم علیه السلام با سکولاریستهای آن زمان (یه به زبان عربی مشرکین آن زمان) روشن می کند و می فرماید: « وَكَيْفَ أَخَافُ مَا أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا چگونه من از چیزی که آن را شریک ( الله ) می‌سازید می‌ترسم‌؟ و حال آن که شما از این نمی‌ترسید که برای خداوند چیزی را شریک می‌سازید که خداوند دلیلی بر آن برای شما نفرستاده است‌؟ فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ‏» (انعام / 81) پس کدام یک از دو گروه (سکولار و مسلمان) شایسته‌تر به امن و امان است، اگر می‌دانید؟‏

در کنار این متناسب با میزان دوری یا نزدیکی شخص از قانون شریعت الله امنیت مومنین هم در نوسان خواهد بود و الله تعالی به امنیت مومنین در زمین اشاره می کند می فرماید: « ‏وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ «خداوند به كساني از شما كه ايمان آورده‌اند و كارهاي شايسته انجام داده‌اند، وعده مي‌دهد كه آنان را قطعاً جايگزين در زمين خواهد كرد همان گونه كه پيشينيان را جايگزين قبل از خود كرده است.» وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ همچنين دین (اسلام) ايشان را كه براي آنان مي‌پسندد، حتماً (در زمين) پابرجا و برقرار خواهد ساخت، وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا و حتماً خوف و هراس آنان را به امنيّت و آرامش مبدّل مي‌سازد،  يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا من را عبادت می کنند و چيزي را  شریکم نمي‌گردانند . وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ‏ » (نور/ 55) بعد از اين كساني كه كافر شوند، آنان واقعاً فاسق هستند.

(ادامه دارد……)

Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

(матлабни комил матни)  

Дорул исломни, исломий давлатни  рахбарини шароити хақида хам айтиб ўтилганидек уни асосий шартларидан бири дорул исломнинг рахбари мусулмон бўлиши керак.

Дорул исломдаги имом ва рахбар, аллохнинг динини химоя қилиш,сақлаш ишларида ва дунёда аллохни дини асосида хукм қилиш,татбиқ қилиш,хамда аллохни шариатидаги қонунлари асосида дунё ишларини бошқариш  бўйича нубувватни ўринбосари хисобланади.  Аллох таоло мархамат қиладики:

 وَأَنزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْکِتَابِ وَمُهَیْمِناً عَلَیْهِ فَاحْکُم بَیْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءکَ مِنَ الْحَقِّ (مائده/48)

Сизга эса (эй Мухаммад), ўзидан олдинги китоб(ларни) тасдиқлагувчи ва у (китоблар) устида гувох бўлган бу китобни  хаққирост нозил қилдик. Бас,одамлар ўртасида аллох нозил қилган нарса билан хукм қилинг ва сизга келган хақдан юз ўгириб, уларнинг хавойи нафсларига эргашманг!   Энди агар мусулмон рахбар муртад бўладиган бўлса, уни жойидан олиб ташланиши керак, уни мусулмонларни устида вилоят юргизишга хаққи йўқ.

Убода ибни Сомит розиаллоху анху айтадики:

  دَعانا النبيُّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ فَبايَعْناهُ، فقالَ فِيما أخَذَ عَلَيْنا:

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бизни чақирдилар ва у кишига байъат бердик, биздан олинган ахдни мазмуни қуйидагича эди:

أنْ بايَعَنا علَى السَّمْعِ والطَّاعَةِ،في مَنْشَطِنَا وَمَكْرَهِنَا، وَعُسْرِنَا وَيُسْرِنَا وَأَثَرَةٍ عَلَيْنَا،

у кишига хурсандчилик, нохушлик кунларида, оғирлик ва енгилликда, бизларга бошқаларни афзал кўришда итоат қилишга,эргашишга байъат бердик,

وَأَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ، إلَّا أنْ تَرَوْا كُفْرًا بَواحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فيه بُرْهانٌ [1]

Хукм эгалари билан тортишмаслигимиз керак,мархамат қилдиларки: магар сизларни ўзингиз  у учун аллохни наздида қатъий далилга эга бўлган  улардаги   ошкор ,очиқ куфрни кўрсангизлар.

Имоми Мовардий рохимахуллох айтадики:  имомат ва рахбарият,  дунёни сиёсатида ва динни химоя қилиш, уни сақлаш бўйича нубувватни ўринбосари мавзусидадир,  мана бу имоматни ,рахбарликни боғлашлик, мана бундай вазифани зиммасига олишга қодир кишига вожиб бўлади.  [2]

Сизни назарингизда ислом учун динни тўрт маъноси,мафхумига ёки хатто исломни калидига иймон келтирмайдиган киши қандай қилиб мана бу вазифани бажара олади? Аллохни динини ,мўъминларни химоя қилиш,сақлаш омонатини қандай қилиб бутунлай унга ва уни қонунларига эътиқоди бўлмаган кишига топширилиши керак? Мана бу кофир куфрни қабул қилиш билан ўзини нафсига, аллохни динига  хиёнат қилган , куфри билан эса аллохга хам хиёнат қилган,

   إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ‏.( حج / ۳۸)

Албатта аллох иймон келтирган зотларни мудофаъа қилур. Албатта аллох барча хоин ва куфрони неъмат қилгувчиларни суймас.

Шундай бўлгач мана бундай хоинларга дин,дорул ислом, мусулмонларни жони,обрўси, номуси,моли масаласида эътимод қилинади? Агар бир куни мўъминлар дорул куфрларни хокимияти остидаги диёрларни озод қилиш қудратига эга бўлсалар, мусулмонларни рахбари насроний бўладиган бўлса, насороларни диёрларини фатх қилиш пайтида  аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилиш учун, мана бу диёрларда ўзини диндошларига қарши жанг қиладими?  Ёки агар яхудий,мажус ё секуляр бўлсачи? Хар қандай озгина ақлга эга бўлган ва ислом динини асослари,усулларидан огох бўлмаган хар қандай киши, мана бу тасаввурлар,хаёллар фақатгина алданган ёки ақли кам,қолоқ инсонларга тегишли эканини яхши билади.

Аллох таоло мархамат қиладики:

  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ( آل عمران/118)

Эй мўъминлар, ўзларингизни қўйиб,(у мунофиқларни) сирдош дўст тутманглар! Улар сизларга зарар етказишда кучларини аямайдилар ва ёмон холга тушишингизни  орзу қиладилар. Уларнинг сизларни ёмон кўришлари оғизларидан ошкор бўлди. Дилларидаги адоватлари эса янада каттароқдир. Агар ақл юргизсангизлар сизлар учун оят-аломатларни аниқ-равшан қилиб бердик.

ادامه خواندن Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

(مطلبنی کامل متنی)

دارُ الاِسلامنِی، اِسلامِی دَولَتنِی رَهبَرِینِی شَرائِطِی حَقِیدَه هَم اَیتِیب اوُتِیلگنِیدِیک اوُنِی اَساسِی شَرطلَرِیدَن بِیرِی دارُ الاِسلامنِینگ رَهبَرِی مُسُلمان بوُلِیشِی کِیرَک.

دارُ الاِسلامدَگِی اِمام وَ رَهبَر، اَلله نِینگ دِینِینِی حِمایَه قِیلِیش، سَقلَش اِیشلَرِیدَه وَ دُنیادَه اَلله نِی دِینِی اَساسِیدَه حُکم قِیلِیش، طَتبِیق قِیلِیش، هَمدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِی اَساسِیدَه دُنیا اِیشلَرِینِی باشقَرِیش بُویِیچَه نُبُوَّتنِی اوُرِینباسَرِی حِسابلَنَدِی. اَلله تَعالَی  مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   وَأَنزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْکِتَابِ وَمُهَیْمِناً عَلَیْهِ فَاحْکُم بَیْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءکَ مِنَ الْحَقِّ (مائده/48) سِیزگه اِیسَه (اِی مُحَمَّد)، اوُزِیدَن آلدِینگِی کِتاب(لَرنِی) تَصدِیقلَگوُچِی وَ اوُ (کِتابلَر) اوُستِیدَه گوُواه بُولگن بُو کِتابنِی حَققِی راست نازِل قِیلدِیک. بَس، آدَملَر اوُرتَسِیدَه اَلله نازِل قِیلگن نَرسَه بِیلَن حُکم قِیلِینگ وَ سِیزگه کِیلگن حَقدَن یُوز اوُگِیرِیب، اوُلَرنِینگ هَوایِی نَفسلَرِیگه اِیرگشمَنگ! اِیندِی اَگر مُسُلمان رَهبَر مُرتَد بُولَدِیگن بوُلسَه، اوُنِی جایِیدَن آلِیب تَشلَنِیشِی کِیرَک، اوُنِی مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه وِلایَت یُورگِیزِیشگه حَققِی یُوق.

عُبادَه اِبنِ صامِت رَضِیَ اَلله عَنهُ اَیتَدِیکِی:   دَعانا النبيُّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ فَبايَعْناهُ، فقالَ فِيما أخَذَ عَلَيْنا: رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلّم بِیزنِی چَقِیردِیلَر وَ اوُ کِیشِیگه بَیعَت بِیردِیک، بِیزدَن آلِینگن عَهدنِی مَضمُونِی قوُیِیدَگِیچَه اِیدِی:  أنْ بايَعَنا علَى السَّمْعِ والطَّاعَةِ،في مَنْشَطِنَا وَمَكْرَهِنَا، وَعُسْرِنَا وَيُسْرِنَا وَأَثَرَةٍ عَلَيْنَا، اوُ کِیشِیگه حُرسَندچِیلِیک، ناخوُشلِیک کوُنلَردَه، آغِیرلِیک وَ یِینگِیللِیکدَه، بِیزلَرگه باشقَه لَرنِی اَفضَل کوُرِیشدِه اِطاعَت قِیلِیشگه، اِیرگشِیشگه بَیعَت بِیردِیک،   وَأَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ، إلَّا أنْ تَرَوْا كُفْرًا بَواحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فيه بُرْهانٌ [1] حُکم اِیگه لَرِی بِیلَن تارتِیشمَسلِیگِیمِیز کِیرَک، مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: مَگر سِیزلَرنِی اوُزِینگِیز اوُ اوُچُون اَلله نِی نَزدِیدَه قَطعِی دَلِیلگه اِیگه بوُلگن اوُلَردَگِی آشکار، آچِیق کُفرنِی کوُرسَنگِیزلَر.

اِمامِی ماوَردِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: اِمامَت وَ رَهبَرِیَت، دُنیانِی سِیاسَتِیدَه وَ دِیننِی حِمایَه قِیلِیش، اوُنِی سَقلَش بُویِیچَه نُبُوَّتنِی اوُرِینباسَرِی مَوضُوعسِیدِیر، مَنَه بُو اِمامَتنِی،رَهبَرلِیکنِی باغلَشلِیک، مَنَه بوُندَی وظِیفَه نِی زِمَّه سِیگه آلِیشگه قادِر کِیشِیگه واجِب بُولَدِی.   [2]

سِیزنِی نَظَرِینگِیزدَه اِسلام اوُچُون دِیننِی توُرت مَعناسِی، مَفهُومِیگه یاکِی حَتّی اِسلامنِی کَلِیدِیگه اِیمان کِیلتِیرمَیدِیگن کِیشِی قَندَی قِیلِیب مَنَه بُو وَظِیفَه نِی بَجَرَه آلَدِی؟ اَلله نِی دِینِینِی، مُؤمِنلَرنِی حِمایَه قِیلِیش، سَقلَش آمانَتِینِی قَندَی قِیلِیب بوُتوُنلَی اوُنگه وَ اوُنِی قانوُنلَرِیگه اِعتِقادِی بوُلمَگن کِیشِیگه تاپشِیرِیلِیشِی کِیرَک؟ مَنَه بُو کافِر کُفرنِی قَبوُل قِیلِیش بِیلَن اوُزِینِی نَفسِیگه، اَلله نِی دِینِیگه خِیانَت قِیلگن، کُفرِی بِیلَن اِیسَه اَلله گه هَم خِیانَت قِیلگن،    إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ‏.( حج / ۳۸) اَلبَتَّه اَلله اِیمان کِیلتِیرگن ذاتلَرنِی مُدافَعَه قِیلوُر. اَلبَتَّه اَلله بَرچَه خائِن وَ کُفرانِی نِعمَت قِیلگوُچِیلَرنِی سُویمَس.

شُوندَی بُولگچ مَنَه بُوندَی خائِنلَرگه دِین، دارُ الاِسلام، مُسُلمانلَرنِی جانِی،آبرُوسِی، نامُوسِی، مالِی مَسَلَه سِیدَه اِعتِماد قِیلِینَدِی؟ اَگر بِیر کوُنِی مُؤمِنلَر دارُ الکُفرلَرنِی حاکِمِیَتِی آستِیدَگِی دِیارلَرنِی آزاد قِیلِیش قُدرَتِیگه اِیگه بوُلسَه لَر، مُسُلمانلَرنِی رَهبَرِی نَصرانِی بُولَدِیگن بُولسَه، نَصارالَرنِی دِیارلَرِینِی فَتح قِیلِیش پَیتِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی طَتبِیق قِیلِیش اوُچُون، مَنَه بُو دِیارلَردَه اوُزِینِی دِینداشلَرِیگه قَرشِی جَنگ قِیلَدِیمِی؟ یاکِی اَگر یَهُودِی، مَجُوس یا سِکوُلار بوُلسَه چِی؟ هَر قَندَی آزگِینَه عَقلگه اِیگه بوُلگن وَ اِسلام دِینِینِی اَساسلَرِی، اوُصُوللَرِیدَن آگاه بوُلمَگن هَر قَندَی کِیشِی، مَنَه بُو تَصَوُّرلَر، حَیاللَر فَقَطگِینَه اَلدَنگن یاکِی عَقلِی کَم، قالاق اِنسانلَرگه تِیگِیشلِی اِیکَنِینِی یَحشِی بِیلَدِی.

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ( آل عمران/118) اَی مُؤمِنلَر، اوُزلَرِینگِیزنِی قوُیِیب، (اوُ مُنافِقلَرنِی) سِیرداش دوُست توُتمَنگلَر! اوُلَر سِیزلَرگه ضَرَر یِیتکَزِیشدَه کوُچلَرِینِی اَیَه مَیدِیلَر وَ یامان حالگه توُشِیشِینگِیزنِی آرزُو قِیلَدِیلَر. اوُلَرنِینگ سِیزلَرنِی یامان کوُرِیشلَرِی آغِیزلَرِیدَن آشکار بُولَدِی. دِیللَرِیدَگِی عَداوَتلَرِی اِیسَه یَنَدَه کَتتَه راقدِیر. اَگر عَقل یُورگِیزسَنگِیزلَر سِیزلَر اوُچُون آیَت- عَلامَتلَرنِی اَنِیق- رَوشَن قِیلِیب بِیردِیک.

مَنَه بُو کافِرلَر بوُنگه اوُحشَش بُوتوُنلَی شَخصِی مَسَلَه لَردَه مُؤمِنلَرنِی سِیرداش مَحرَمِی بُولَه آلمَگندَن سُونگ، حُکوُمَت اِیشلَرِیدَه قَندَی قِیلِیب مُؤمِنلَرنِی اِمامِی، رَهبَرِی بوُلَه آلَدِی؟ آخِیر دِیندَگِی حَوفسِیزلِیک وَ دارُ الاِسلامنِی، مُؤمِنلَرنِی جانِی، نامُوسِی، مالِی، عَقلِی، آبرُوسِی مَنَه شوُ حُکوُمَتگه باغلِیقکوُ؟

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْکَافِرِینَ أَوْلِیَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِینَ أَتُرِیدُونَ أَن تَجْعَلُواْ لِلّهِ عَلَیْکُمْ سُلْطَاناً مُّبِیناً ‏(نساء/144) اِی مُؤمِنلَر، مُؤمِنلَرنِی قوُیِیب، کافِرلَرنِی دوُست توُتمَنگلَر! اَلله اوُچُون اوُز ضَرَرلَرِینگِیزگه آچِیق حُجَّت قِیلِیب بِیرِیشنِی اِیستَیسِیزلَرمِی؟

شُونگه اَساسلَنِیب حَنَفِی مَذهَبلِیک اِمامِی عابِیدِین رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: کافِر مُسُلماننِی اوُستِیدَه وِلایَت رَهبَرلِیک قِیلَه آلمَیدِی، خاص وِلایَت یا رَهبَرلِیک بوُلَدِیمِی یا عُمُومِی رَهبَرلِیک وِلایَت بوُلَدِیمِی فَرقِی یوُق، کافِر مُسُلمانلَرگه اِمام، رَهبَر بوُلَه آلمَیدِی، کافِر مُسُلمانلَرگه قاضِیلِیک هَم قِیلَه آلمَیدِی، کافِر مُسُلمانلَرنِی اوُرتَسِیدَه گوُواه هَم بُولالمَیدِی، مُسُلمان عَیالنِی نِکاهِی پَیتِیدَه هَم وَلِیلِیک قِیلَه آلمَیدِی، مُسُلمان کِیشِینِی کافِرنِینگ قَرَماغِیگه  بِیرِیلمَیدِی وَ مَنَه بوُندَی کافِر مُسُلمانلَرنِینگ وَلِیسِی، مَسئوُلِی بُولَه آلمَیدِی. [3]

ادامه خواندن نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)