Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(9- қисм)

Ички пинхон кофирни, мунофиқни,секулярзадани ошкор кофирга ва муртадга айланиб қолишига нима сабаб бўлади? Ёки бошқача ибора билан айтганда секулярзада,мунофиқ ва мунофиқларнинг тўдаси қандай қилиб ошкор кофирга,муртадга ва муртадларга айланиб қолади?

Мухтасар суратда шуни айтса бўладики, аввало уни “ошкора” аллохни шариатидаги қонунларни қаршисига қўядиган хар қандай сўз ё амал уни “ошкора” мусулмонларни жамиятидан жудо қилса ва уни ортга қайтарса ва мана бу сўз ва амал бошқа нарсага таъвил қилиб бўлмайдиган “ошкор” бўлиши керак, ва мана бу сўз ва амал мукаллаф шахс томонидан огох бўлган холда ва ўзини ихтиёри билан содир бўлиши лозим.

Албатта шофеъий мазхабидагилар куфрни ният қилишни хам иртидодга шомил дейишган. Ният яъни масалан бир шахс агар келажакда мусулмонларнинг босими камайса ва секуляризм қонунлари хоким бўлса,шахсий  озодлик номи остида шароит мухайё бўладиган бўлса , куфрни қабул қилишга ё секуляризм  ахзобларини бирига киришга ёки бўлмасам яхудий,насроний,мажус ва бошқа бўлишга ёки бўлмасам агар европага, америкага етиб борса ислом динидан чиқишга  қарор қилади.

Шофеъийларни назари бўйича мана бу шахсни келажак учун қилган нияти уни хозирги замонида кофир бўлишига сабаб бўлади. Хатто агар уни келажакда кофир бўлишига шубха мавжуд бўлган тақдирда  хам, ёки агар келажакда мана бу иш амалга ошса мен кофир бўламан деган бўлса. Ёки масалан айтсаки, агар мана бу шахс ё гурух ё мана бу хукумат ёлғон айтган бўлса ё хиёнат,ўғирлик ё фалон ишни қилса,мен аллохни шариатидаги қонунларни бир четга суриб қўяман ва фалончи секуляр хизбга аъзо бўламан, ёки яхудий, насроний бўламан; ёки агар кимки менга панох берса мен насроний ё яхудий бўламан, ёки фалончи секуляр хизб мени европага етказиб қўйса, мен мана шу кофир ва секуляр хизбни аъзоси бўламан. Ёки агар келажакда мана бу иш қилинмайдиган бўлса мен кофир бўламан. Ёки агар исломий хукумат мени сувимни, электр энергиямни ва озиқ-овқатимни таъминламаса мен кофир бўламан ва фалон секулярист хизбни аъзоси бўламан.

Бу шахс ўзини исломини келажакдаги ишни қўлига топшириб қўяди, агар уни истагига биноан ишлар жорий бўлса ёки бўлмаса кофир бўлишини шарт қилади. Бу холатда куфрга розилик беришни ўзи уни кофир бўлишига боис бўлади, у бу розиликни келажакга қолдирадими ё хозирги замонда бўладими фарқи йўқ бу шахс хозирги пайтни ўзида кофир бўлади. Фалончи гурухни ё фалончи дастани,фалон шахсни, фалон хукуматни ё фасодни ё яхшиликни ё бутун дунёни яхшилик ва ёмонликларини деб диндан ва иймондан  воз кечилмайди. Шофеъийлар мана бу равиш билан куфрни ният қилишлик, кофир бўлишга иртидодга  боис бўлади,дейишади.

Албатта ният бошқалар у хақида хукм чиқарадиган нарса эмас, аммо бу ерда мусулмонлар учун ишора қилинаётган масала шуки, улар муртад бўлишга боис бўладиган ниятлардан хам эхтиёт бўлмоқлари лозимдир. Лекин бу ерда барча иттифоқ қилган нарса , иртидод забон ва амал орқали амалга ошади. Албатта Хотиб розиаллоху анху томонидан қилинганидек сўз ё амал билан иртидодга сабаб бўлиб қолиш мумкин, аммо шахс келтирган далил ва хужжатларга ва шахсни ўтмишдаги қилган ишларига, уни нияти ва қасдига эътибор берилиши лозим.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

  • قیسم)

اِیچکِی پِینهان کافِرنِی، مُنافِقنِی، سِکوُلارزَدَه نِی آشکار کافِرگه وَ مُرتَدگه اَیلَنِیب قالِیشِیگه نِیمَه سَبَب بُولَدِی؟ یاکِی باشقَه چَه عِبارَه بِیلَن اَیتگندَه سِکوُلارزَدَه، مُنافِق وَ مُنافِقلَرنِینگ توُدَه سِی قَندَی قِیلِیب آشکار کافِرگه، مُرتَدگه وَ مُرتَدلَرگه اَیلَنِیب قالَدِی؟

مُختَصَر صُورَتدَه شوُنِی اَیتسَه بُولَدِیکِی، اَوَّلاً اوُنِی “آشکارَه” اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی قَرشِیسِیگه قوُیَه دِیگن هَر قَندَی سُوز یا عَمَل اوُنِی “آشکارَه” مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن جُودا قِیلسَه وَ اوُنِی آرتگه قَیتَرسَه وَ مَنَه بُو سوُز وَ عَمَل باشقَه نَرسَه گه تَعوِیل قِیلِیب بُولمَیدِیگن “آشکار” بوُلِیشِی کِیرَک، وَ مَنَه بُو سُوز وَ عَمَل مُکَلَّف شَخص تامانِیدَن آگاه بُولگن حالدَه وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن صادِر بُولِیشِی لازِم.

اَلبَتَّه شافِیعِی مَذهَبِیدَگِیلَر کُفرنِی نِیَت قِیلِیشنِی هَم اِرتِدادگه شامِل دِییِیشگن. [1] نِیَت یَعنِی مَثَلاً بِیر شَخص اَگر کِیلَجَکدَه مُسُلمانلَرنِی باسِیمِی کِیمسَه وَ سِکوُلارِیزم قانوُنلَرِی حاکِم بُولسَه، کُفرنِی قَبوُل قِیلِیشگه یا سِکوُلارِیزم اَحزابلَرِینِی بِیرِیگه کِیرِیشگه یاکِی بُولمَسَم یَهُودِی، نَصرانِی، مَجُوس وَ باشقَه بُولِیشگه یاکِی بوُلمَسَم اَگر یِیوراپَه گه، اَمِیرِکَه گه یِیتِیب بارسَه اِسلام دِینِیدَن چِیقِیشگه قَرار قِیلَدِی.

شافِیعِیلَرنِی نَظَرِی بُویِیچَه مَنَه بُو شَخصنِی کِیلَجَک اوُچُون قِیلگن نِیَتِی اوُنِی حاضِرگِی زَمانِیدَه کافِر بُولِیشِیگه سَبَب بُولَدِی. حَتَّی اَگر اوُنِی کِیلَجَکدَه کافِر بُولِیشِیگه شُبهَه مَوجُود بُولگن تَقدِیردَه هَم،یاکِی اَگر کِیلَجَکدَه مَنَه بُو اِیش عَمَلگه آشسَه مِین کافِر بُولَمَن دِیگن بُولسَه. یاکِی مَثَلاً اَیتسَه کِی، اَگر مَنَه بُو شَخص یا گوُرُوه یا مَنَه بُو حُکوُمَت یالغان اَیتگن بُولسَه یا خِیانَت، اوُغِیرلِیک یا فَلان اِیشنِی قِیلسَه، مِین اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بِیر چِیتگه سوُرِیب قوُیَه مَن وَ فَلانچِی سِکوُلار حِزبگه اِعضا بوُلَمَن، یاکِی یَهُودِی، نَصرانِی بُولَمَن؛ یاکِی اَگر کِیمکِی مِینگه پَناه بِیرسَه مِین نَصرانِی یا یَهُودِی بوُلَمَن، یاکِی فَلانچِی سِکوُلار حِزب مِینِی یِیوراپَه گه یِیتکَزِیب قوُیسَه، مِین کافِر بُولَمَن. یاکِی اَگر اِسلامِی حُکوُمَت مِینِی سوُوِیمنِی، اِیلِیکتِر اِینِیرگِیَمنِی وَ آزِیق- آوقَتِیمنِی تَعمِینلَمَسَه مِین کافِر بُولَمَن وَ فَلان سِکوُلارِیست حِزبنِی اَعضاسِی بُولَمَن.

بُو شَخص اوُزِینِی اِسلامِینِی کِیلَجَکدَگِی اِیشنِی قوُلِیگه تاپشِیرِیب قوُیَه دِی، اَگر اوُنِی اِیستَگِیگه بِنائاً اِیشلَر جارِی بُولسَه یاکِی بوُلمَسَه کافِر بُولِیشِینِی شَرط قِیلَدِی. بُو حالَتدَه کُفرگه راضِیلِیک بِیرِیشنِی اوُزِی اوُنِی کافِر بُولِیشِیگه بائِث بوُلَدِی، اوُ بُو راضِیلِیکنِی کِیلَجَکگه قالدِیرَدِیمِی یا حاضِرگِی زَماندَه بُولَدِیمِی فَرقِی یُوق بُو شَخص حاضِرگِی پَیتنِی اوُزِیدَه کافِر بُولَدِی. فَلانچِی گوُرُوهنِی یا فَلانچِی دَستَه نِی، فَلان شَخصنِی، فَلان حُکوُمَتنِی یا فَسادنِی یا یَحشِیلِیکنِی با بوُتوُن دُنیانِی یَحشِیلِیک یا یامانلِیکلَرِینِی دِیب دِیندَن وَ اِیماندَن واز کِیچِیلمَیدِی. شافِیعِیلَر مَنَه بُو رَوِیش بِیلَن کُفرنِی نِیَت قِیلِیشلِیک، کافِر بُولِیشگه اِرتِدادگه بائِث بوُلَدِی، دِییِیشَدِی.

اَلبَتَّه نِیَت باشقَه لَر اوُ حَقِیدَه حُکم چِیقَرَدِیگن نَرسَه اِیمَس، اَمّا بُو یِیردَه مُسُلمانلَر اوُچُون اِیشارَه قِیلِینَیاتگن مَسَلَه شوُکِی، اوُلَر مُرتَد بُولِیشگه بائِث بوُلَدِیگن نِیَتلَردَن هَم اِیختِیاط بُولماقلَرِی لازِمدِیر. لِیکِن بُو یِیردَه بَرچَه اِتِّفاق قِیلگن نَرسَه،اِرتِداد زَبان وَ عَمَل آرقَلِی عَمَلگه آشَدِی. اَلبَتَّه حاطِب رَضِیَ الله عَنهُ تامانِیدَن قِیلِینگنِیدِیک سوُز یا عَمَل بِیلَن اِرتِدادگه سَبَب بوُلِیب قالِیش مُومکِین، اَمّا شَخص کِیلتِیرگن دَلِیل وَ حُجَّتلَرگه وَ شَخصنِی اوُتمِیشِیدَگِی قِیلگن اِیشلَرِیگه، اوُنِی نِیَتِی وَ قَصدِیگه اِعتِبار بِیرِیلِیشِی لازِم.

(دوامی بار……)


[1]– المجلس‏الاعلی للشؤون الاسلامیة، موسوعة جمال عبدالناصر، قاهره، المجلس الاعلی، 1389ق، ج 4، ص 252

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(9- قسمت)

حالا  چه چیزی باعث می شود یک کافر پنهان، منافق و سکولارزده به یک کافر آشکار و مرتد تبدیل شود؟ یا به عبارتی دیگر چگونه سکولارزده، منافق، منافقین و دارودسته ی آن ها به کافر آشکار و مرتد و مرتدین تبدیل می شوند؟

به صورت مختصر می توان گفت که، هر قول و عملِ کفری که ابتدا آن را «آشکارا» در برابر قانون شریعت الله قرار دهد و به همراه این، این قول یا عملش او را «آشکارا» از جامعه ی مسلمین جدا کند و او را به عقب برگرداند، و این قول و عملش جز كفر «آشکار»، قابل تأويل به چيز ديگری نباشد، و این قول و عمل هم بر اثر آگاهی، علم و اختیار از طرف شخص مکلفی باشد و عذری شرعی نداشته باشد. همین. 

البته، شافعی ها صرفِ نیتِ کفر را هم مشمول ارتداد دانسته اند.[1] نیت یعنی، مثلاً اینکه شخصی تصمیم قطعی داشته باشد که اگر در آینده فشار مسلمین از روی وی برداشته شد و قانون سکولاریسم حاکم شد، که می دانیم تحت عنوان آزادی شخصی، آزادی دین و غیره از او حمایت ‌می کند و کسی نمی تواند به او صدمه بزند، در این صورت، چنین شخصی می گوید آن زمان تصمیم می گیرد اگر زمینه فراهم شد مثلاً جزو یکی از احزاب سکولاریست می گردد، یا یهودی، نصرانی، مجوس و غیره می شود، یا اگر توانست و پایش به اروپا یا آمریکا باز شد در آینده دست از دین اسلام بکشد.

در نظر شافعی ها این تصمیم و نیت قطعی به کافر شدن در آینده، باعث کافر شدن وی در حال می شود. حتی تردید در این که در آینده کافر می شود یا نه، باز این هم باعث کافر شدن وی در حال می گردد، یا بگوید اگر در آینده این کار انجام شود من کافر می شوم. مثلاً اگر این شخص یا این گروه یا این حکومت دروغ گفت یا خیانت و دزدی کرد یا فلان کار را انجام داد من قانون شریعت الله را رها می کنم و عضو فلان حزب سکولار می شوم، یا یهودی، نصرانی و غیره می شوم؛ یا اگر کسی به من پناهندگی بدهد من نصرانی یا یهودی می شوم، یا اگر فلان حزب سکولار بتواند مرا به اروپا برساند من عضو همین حزب سکولار و کافر می شوم. یا بگوید اگر در آینده این کار انجام نشود من کافر می شوم. مثلاً اگر آب، برق و سایر امکاناتم را حکومت اسلامی تأمین ننماید و شکمم را سیر نکند من کافر می شوم و عضو فلان حزب سکولاریست، یهودی، نصرانی و غیره می شوم که این امکانات را برایم تأمین می کند و به من می دهد.

این شخص، اسلام خود را به کاری در آینده موکول می کند که اگر طبق میل وی پیش رفت یا نرفت این فرد کافر می شود. در هر صورت، رضایت به کفر باعث کافر شدن می گردد، چه این رضایت را به آینده موکول کند یا در زمان حال باشد، و این شخص در حال حاضر کافر می شود. دین و ایمان چیزی نیست که به خاطر فساد یا خوبی فلان گروه، فلان دسته، فلان اشخاص، فلان حکومت یا به خاطر خوبی و بدی  تمام دنیا از آن دست کشید. شافعی ها به این شیوه، صرفِ نیتِ کفر را باعث کافر شدن می دانند و چنین چیزی را مشمول حکم ارتداد می دانند.

البته، نیت چیزی نیست که دیگران بتوانند درمورد آن قضاوت کنند و تنها این مسأله را به مسلمین گوشزد می کند که مسلمین حواسشان باشد حتی نیتی نکنند که آن ها را مرتد نماید. اما، آنچه همه بر آن اتفاق نظر دارند ارتداد از طریق زبان و عمل (از طریق سخن و کردار) است. هر چند که، اگر موردی چون حاطِب رضی الله عنه وجود داشته باشد و مرتکب گفتار یا عملی ارتدادی شده باشد، باز هم باید با توجه به قرائن و دلایلی که می آورد، و با توجه به سابقه ی فردی وی، به قصد و نیت او از این رفتار نگریسته شود و به قصد و نیت این شخص از انجام چنین عمل یا گفتار کفری توجه شود.

(ادامه دارد…….)


[1]– المجلس‏الاعلی للشؤون الاسلامیة، موسوعة جمال عبدالناصر، قاهره، المجلس الاعلی، 1389ق، ج 4، ص 252

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (110)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (110)

دريمه پوښتنه: سياف وايي: زموږ عسکر، زموږ ملي اردو او زموږ پوليس چې له امريکايانو سره دي وژل کېږي، شهيدان دي او بل لوري چې له موږ او امريکايانو سره جنګېږي، مړي يې په جهنم دوزخ کې دي، آيا رښتيا وايي؟ او دا حدیث دی؟

سیاف یو له هغو کسانو څخه دی چې د خپلو مخاطبینو د جاهلت ناپوهۍ او له هغه څخه د حکومتي او طاغوتونو د ملاتړ له امله په اسانۍ له آیاتونو او روایتونو سره لوبې کوي.
يعنې يو حکومتي ملاتړ چې د هغه څخه کوي چه د هغه تر شا ځواک دی او دوهم دا چې د هغه په ​​وړاندې خلکو د جاهلت ناپوهي او په ځانګړې توګه د منافقینو او سیکولراشوی چې د هغه خبرې تعقیبوي، د دې لامل شوی چې دا شخص په اسانۍ سره له آیاتونو او روایتونو سره لوبې وکړي.
البته دا خبره عبدالرب رسول سیاف وايي: زموږ عسکر یې هم واوري، اجیر یې هم واوري، که اجیر ووژل شي، ځای یې دوزخ دی، دا د پیغمبر خبرې دي، دا زما خبرې نه دي.
او که زموږ عسکر ووژل شو، زموږ سرتېری ووژل شو، د هغه ځای به جنت وي، دا خبره رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلې دي.
ما پخپله د دې سړي خبرې په هغه کلیپ کې ولیدلې چې د رباني د مړینې د څلورم کلین په مناسبت یې ویلي وو. دا د خدای بنده پخپله د امریکایی اجیرانو اجیر دی.سکاره سکاره ته وايي چې مخ د تور. دلته د رسول الله صلی الله علیه وسلم هغه وینا را په یاد شوه چې وایي: «إذا لم تستحی فأصنع ما شئت»، که شرم نه لرې نو هر څه چې غواړې هغه وکړه.

البته د احمد شاه مسعود د شهادت د څلورم تلین په مناسبت په یوه کلیپ کې هغه هم په افغانستان کې د امریکا لاسپوڅی حکومت یو اسلامي حکومت ګڼي او ځان یې هم یو له هغو څخه ګڼي چا چې د دې حکومت په جوړولو کې رول لوبولی او د دې نظام ساتونکی ګڼي او د افغانستان ټولو ګاونډیانو او په ځانګړې توګه پاکستان ته ګواښونه کوي؛
او وايي هغه وژل شوي چې د دې امریکايي نظام پر ضد جنګیږي شهیدان نه دي.او په دې کلیپ کې یې ټول کافران د نړیوالې ټولنې تر عنوان لاندې او نومولي.هغوی ته سفارخښنه کوي چې په افغانستان کې د سولې په راوستلو کې هوښیار واوسي، د ترهګرو پر وړاندې مبارزه وکړي، چې ښکاره خبره ده چې هغه د نړیوالو کافران او د امریکا مخالفین ترهګر بولي.له دوی سره مبارزه وکړئ او متحد شئ، له دوی سره په جګړه کې مرسته وکړئ،
د هغه منظور ښکاره ده چې سوله د امریکایانو او د هغوی د اجیرانو لپاره ده، نه د خلکو لپاره.ځکه، د هغه مخکیني کارون او عملونه کارډونه شاهدي ورکوی چې هغه د افغانستان د مسلمانانو د سولې د محرومولو یو لوی عاملو څخه وه.

په هر صورت، په دې کلیپ کې دغه کس له مجاهدینو سره په جګړه کې ځان د نړۍ د کفارو مرکز ګڼي، چې د ترهګرو په توګه یې معرفي کوي او امريکا، اروپايي اتحاديه، ناټو او نورو هم هغه ترهګر معرفي کړي دي.
د خپلو مخالفینو په ترهګر ویلو سره څرګنده شوه چې امریکا او ناټو څوک ترهګر ګڼي.
دا هم اخپل ځان د نړۍ د ټولو کفارو د سنګر مرکز ګڼي.د هغه په اصطلاح ترهګرو پر وړاندې چې امریکا او ناټو یې ترهګر ګڼي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(8- қисм)

Бу ерда мунофиқлар ва секулярзадаларни тўдасида бўлган ва аллох таоло уни такфир қилишига боис бўлган амални қилган шахсни тавбаси ростми ё ёлғонми ,деган масалада шубха пайдо бўлиши мумкин? Аммо уни тавба қилганига ишонасан. Мана бу ишончни жойгохи шак ва гумондан кўра юқорироқда жойлашган ва ишонч билан исломга кирган киши гумон ва эхтимол билан исломдан чиқариб юборилмайди. Мана бу ахли қибла қабул қилган умумий бир қоида хисобланади.

Дунёда мана бу жиноятлар ва гунохларни хаммаси бир мусулмон учун гунохи кабира ё сағира хаддида бўлади ва агар мусулмон ё мўъмин шахс мана бу жиноятлардан бирортасини қилса уни кофир бўлишига сабаб бўлади, аммо мана бу гунохни кетидан тавба қилса ва ўзини мусулмонларни жамиятидан деб хисобласа ва уларни сафидан жудо бўлмаса, уни мана бу тавбаси қабул қилинади ва қайтадан унга мусулмонлардек муомала қилинади. Хатто агар у мунофиқ ва секулярзадаларни барча жиноятларини қилган тақдирда хам унга нисбатан секулярзада мусулмон сифатида муносабатда бўлинади. аммо агар яна қайтадан мана бу оғир,мушаххас жиноятларни такрорласа ва уни дунёдаги оқибатларидан хам огох бўлса ва биринчи марта бу жиноятни қилган пайтида унга хужжатлари хам келтирилган бўлса ва шаръий узрга эга бўлмаса, мана бу холатда узр ба жахл учун хам унга ўрин қолмайди ва огохона, қасддан, ўзини ихтиёри билан жиноятни қилган кимсалар жумласига шомил бўлади.

Мана шу заминага боғлиқ бўлган бир  нуқтага ишора қилиб ўтиш лозим бўлади, бу шахсга набавий хужжатни иқома қилиниш вақтидир. Чунки бир шахс мана бундай катта жиноятни кунлар давомида ёки бутун йил давомида қилиб юриши ва мана шунча вақт ўтгандан сўнг мана бу мусулмон шахсга росулни хужжати иқома қилиниши хам мумкин. Бу холатда мусулмон шахсга набавий хужжатни етиб келиш муддатидаги фарқ хукмни ўзгариб қолишига сабаб бўлмайди, бу мусулмон шахс росулни хужжати етиб келган пайтгача узрга эга бўлган жохил мусулмон хукмида қолади ва агар набавий хужжат унга етказилса, агарчи уни тавбаси ёлғон бўлган тақдирда хам  тавбаси қабул қилинади, тавбадан олдин шунчалик оғир гунохни қилганига қарамасдан ва кунлар,ойлар, йиллар давомида мана бу оғир гунох билан яшаб келган бўлса хам, ислом доирасида қолади. Бу ердаги энг мухим нарса унга набавий хужжат етказилгани ва уни қилган жиноятига нисбатан огох бўлгани ва агар яна бу гунохни такрорласа уни хадди нима эканидан хабардор бўлишидир? Уни кетидан қандай оқибат уни кутади? Шахс мана бу мархалага етиб бормаган бўлса мусулмонларни жумласидан хисобланади ва уни ислом доирасидан чиқариб юборилмайди.

 Мана бу аслий нуқта, жиноятчи мусумонлар билан муносабатда бўлиш равиши,дипломатикаси бўйича мусулмонлар унутиб қўядиган аслий нуқталардан бири хисобланади,бу нарсани уларга эслатиш керак, ахли қиблани мана бу суннати уларни орасида яна қайтадан тирилиши ва мана бундай жинояткорона амални,сўзни қилган хатокор,жиноятчи мусулмонга нисбатан энг яхши муносабатда бўлиш керак.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

  • قیسم)

بُو یِیردَه مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی توُدَه سِیدَه بُولگن وَ اَلله تَعالَی اوُنِی تَکفِیر قِیلِیشِیگه بائِث بُولگن عَمَلنِی قِیلگن شَخصنِی تَوبَه سِی راستمِی یا یالغانمِی، دِیگن مَسَلَه دَه شُبهَه پَیدا بُولِیشِی مُومکِین؟ اَمّا اوُنِی تَوبَه قِیلگنِیگه اِیشانَه سَن. مَنَه بُو اِیشانچنِی جایگاهِی شَک وَ گوُماندَن کوُرَه یُوقارِیراقدَه جایلَشگن وَ اِیشانچ بِیلَن اِسلامگه کِیرگن کِیشِی گوُمان وَ اِیختِمال بِیلَن اِسلامدَن چِیقَرِیب یُوبارِیلمَیدِی. مَنَه بُو اَهلِی قِبلَه قَبوُل قِیلگن عُمُومِی بِیر قائِدَه حِسابلَنَدِی.

 دُنیادَه مَنَه بُو جِنایَت وَ گوُناهلَرنِی هَمَّه سِی بِیر مُسُلمان اوُچُون گوُناه کَبِیرَه یا صَغِیرَه حَددِیدَه بُولَدِی وَ اَگر مُسُلمان یا مُؤمِن شَخص مَنَه بُو جِنایَتلَردَن بِیرارتَه سِینِی قِیلسَه اوُنِی کافِر بُولِیشِیگه سَبَب بُولَدِی، اَمّا مَنَه بُو گوُناهنِی کِیتِیدَن تَوبَه قِیلسَه وَ اوُزِینِی مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن دِیب حِسابلَسَه وَ اوُلَرنِی صَفِیدَن جُودا بُولمَسَه، اوُنِی مَنَه بُو تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینَدِی وَ قَیتَه دَن اوُنگه مُسُلمانلَردِیک مُعامَلَه قِیلِینَدِی. حَتّی اَگر اوُ مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی بَرچَه جِنایَتلَرِینِی قِیلگن تَقدِیردَه هَم اوُنگه نِسبَتاً سِکوُلارزَدَه مُسُلمان صِیفَتِیدَه مُناسَبَتدَه بُولِینَدِی. اَمّا اَگر یَنَه قَیتَه دَن مَنَه بُو آغِیر، مُشَخَّص جِنایَتلَرنِی تَکرارلَسَه وَ اوُنِی دُنیادَگِی عاقِبَتلَرِیدَن هَم آگاه بُولسَه وَ بِیرِینچِی مَرتَه بُو جِنایَتنِی قِیلگن پَیتِیدَه اوُنگه حُجَّتلَرِی هَم کِیلتِیرِیلگن وَ شَرعِی عُذرگه اِیگه بُولمَسَه، مَنَه بُو حالَتدَه عُذر بَه جَهل اوُچُون هَم اوُنگه اوُرِین قالمَیدِی وَ آگاهانَه، قَصددَن، اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن جِنایَتنِی قِیلگن کِیمسَه لَر جُملَه سِیگه شامِل بُولَدِی.

مَنَه بُو زَمِینَه گه باغلِیق بُولگن بِیر نوُقطَه گه اِیشارَه قِیلِیب اوُتِیش لازِم بُولَدِی، بُو شَخصگه نَبَوِی حُجَّتنِی اِقامَه قِیلِینِیش وَقتِیدِیر. چوُنکِی بِیر شَخص مَنَه بُوندَی کَتتَه جِنایَتنِی کوُنلَر دَوامِیدَه یا بوُتوُن یِیل دَوامِیدَه قِیلِیب یُورِیشِی وَ مَنَه شوُنچَه وَقت اوُتگندَن سُونگ مَنَه بُو مُسُلمان شَخصگه رَسُولنِی حُجَّتِی اِقامَه قِیلِینِیشِی هَم مُومکِین.بُو حالَتدَه مُسُلمان شَخصگه نَبَوِی حُجَّتنِی یِیتِیب کِیلِیش مُددَتِیدَگِی فَرق حُکمنِی اوُزگرِیب قالِیشِیگه سَبَب بُولمَیدِی، بُو مُسُلمان شَخص رَسُولنِی حُجَّتِی یِیتِیب کِیلگن پَیتگچَه عُذرگه اِیگه بُولگن  جاهِل مُسُلمان حُکمِیدَه قالَدِی وَ اَگر نَبَوِی حُجَّت اوُنگه یِیتکَزِیلسَه، اَگرچِی اوُنِی تَوبَه سِی یالغان بُولگن تَقدِیردَه هَم تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینَدِی، تَوبَه دَن آلدِین شوُنچَه لِیک آغِیر گوُناهنِی قِیلگنِیگه قَرَمَسدَن وَ کوُنلَر، آیلَر، یِیللَر دَوامِیدَه مَنَه بُو آغِیر گوُناه بِیلَن یَشَب کِیلگن بُولسَه هَم، اِسلام دائِرَه سِیدَه قالَدِی. بُو یِیردَگِی اِینگ مُهِم نَرسَه اوُنگه نَبَوِی حُجَّت یِیتکَزِیلگنِی وَ اوُنِی قِیلگن جِنایَتِیگه نِسبَتاً آگاه بُولگنِی وَ اَگر یَنَه بُو گوُناهنِی تَکرارلَسَه اوُنِی حَددِی نِیمَه اِیکَنِیدَن خَبَردار بُولِیشِیدِیر؟ اوُنِی کِیتِیدَن قَندَی عاقِبَت اوُنِی کوُتَدِی؟ شَخص مَنَه بُو مَرحَلَه گه یِیتِیب بارمَگن بُولسَه مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیدَن حِسابلَنَدِی وَ اوُنِی اِسلام دائِرَه سِیدَن چِیقَرِیب یُوبارِیلمَیدِی.

 مَنَه بُو اَصلِی نوُقطَه، جِنایَتچِی مُسُلمانلَر بِیلَن مُناسَبَتدَه بوُلِیش رَوِیشِی، دِپلامَه تِیکَه سِی بُویِیچَه مُسُلمانلَر اوُنوُتِیب قوُیَه دِیگن اَصلِی نوُقطَه لَردَن بِیرِی حِسابلَنَدِی، بُو نَرسَه نِی اوُلَرگه اِیسلَتِیش کِیرَک، اَهلِی قِبلَه نِی مَنَه بُو سُنَّتِی اوُلَرنِی آرَسِیدَه یَنَه قَیتَه دَن تِیرِیلِیشِی وَ مَنَه بوُندَی جِنایَتکارانَه عَمَلنِی، سُوزنِی قِیلگن خَطاکار، جِنایَتچِی مُسُلمانگه نِسبَتاً اِینگ یَحشِی مُناسَبَتدَه بُولِیش کِیرَک.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(8- قسمت)

در اینجا، شک وجود دارد که شخصی که در دارودسته ی منافقین و سکولارزده هاست و دچار عملی شده که الله تعالی او را تکفیر کرده، توبه اش راستین است یا دروغین؟ اما، اطمینان داری و یقین داری که توبه کرده است. این یقین جایگاهش بالاتر از شک و گمان می باشد و کسی که با یقین وارد اسلام شده با شک، گمان و احتمال نمی توان او را از اسلام خارج کرد.این یک قاعده ی کلی است که اهل قبله آن را پذیرفته اند.

 تمام این جرمها و گناهان برای یک مسلمان در دنیا در حد گناهان کبیره یا صغیره باقی می مانند واگر شخص مسلمان یا مؤمن مرتکب هر یک از این جرمها شود که روشن و آشکار، باعث کافر شدن وی میشود اما، به دنبال ارتکاب جرم توبه کند و خودش را جزئی از جامعه ی مسلمین بداند و از صف آن ها جدانشود، چنین توبه ای از وی پذیرفته می گردد، و باز مثل مسلمین با او برخورد میشود. حتی اگر تمام جرمهای منافقین و سکولارزده ها را هم مرتکب شود باز، مثل یک مسلمان سکولارزده با آن ها برخورد میشود. اما، اگر بار دیگر همین جرم سنگین و مشخص را تکرار کردند و به عواقب دنیوی آن آگاه شده بودند و همان بار اول هنگام ارتکاب جرم،اتمام حجت رسولی شده بودند و عذری شرعی نداشتند، آنوقت عذر به جهل هم برایشان نمی ماند و مشمول حکم کسانی میشوند که آگاهانه، عمدی و با میل و اختیار خودشان مرتکب جرمی شده اند.

نکته ای که لازم است در این زمینه به آن اشاره شود زمان اقامه ی حجت نبوی بر شخص است. چون ممکن است شخص مرتکب جرم به این بزرگی شود، اما روزها و بلکه سالها طول بکشد تا کسی بیاید و حجت رسولی را به این شخص مسلمان برساند. در این صورت، فاصله ی زمانی رساندن این حجت نبوی به شخص مسلمان باعث تغییر حکم نمیشود، و این شخص مسلمان تا زمان رسیدن حجت رسولی به او باز در حکم مسلمانِ جاهلِ دارای عذر باقی می ماند، و اگر حجت نبوی به وی رسید توبه ی او پذیرفته میشود هر چند که توبه ی دروغینی هم باشد، و قبل از توبه بازبا داشتن چنان جرم سنگینی باز از دایره ی اسلام خارج نمیشود، هر چند که ساعتها و بلکه روزها، ماهها و سالها با چنین جرم سنگینی زندگی کرده باشد. مهم این است که چنین شخصی که دچار چنین جرمی شده حجت رسولی به او برسد، به جرم خود آگاه شود، آگاه شود به این که اگر دوباره آن را تکرار کند حد آن چیست؟ چه عواقبی در انتظار اوست؟ و تا زمانی که به این مرحله نرسیده این شخص باز هم جزو مسلمین حساب می شود و نمی توان او را از دایره ی مسلمین خارج کرد.

این یکی از همان نکات اصلی است که مسلمین در دیپلماسی و روش برخورد با مسلمینِ مجرم یادشان رفته و باید به آن ها یادآوری شود که این روش برخورد، این سنت اهل قبله دوباره در میان آن ها زنده شود و روش برخورد بهتری با مسلمینِ مجرمِ خطاکار داشته باشند که چنین گفتار و اعمال مجرمانه ای را مرتکب شده اند.

(ادامه دارد……)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (109)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (109)

دویمه پوښتنه:قرآن څنګه کافرانو ته زیان رسوي موږ ته ویل شوي چې دا د ټولو لپاره رحمت دی مګر د مومنانو لپاره شفا ده. آیا قرآن یو چا ته زیان رسولی شي، دا ریښتیا دي؟ دا قرآن په اصل کې هدیً للنّاس د بشریت لپاره هدایت دی، دا د ټولو انسانانو لپاره لارښود دی.مګر ځینې خلک دا لارښوونه نه مني او دا یوازې د هغو کسانو لپاره اغیزمنه ده چې دا یې منلې ده، او دا به وي.هدیً للمتّقین. په حق دی؟دلته ستاسو د پوښتنې ځواب ته راځو، ځکه زه فکر کوم چې ما مخکې تاسو ته دا آیت ذکر کړی دی : «وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ۙ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا» ،دا پدې مانا ده چې دا د عقیدتي ایډیالوژیکي او داخلي ناروغیو شفاء درملنه او د انسان د ظاهري ژوند د ناروغیو او ګډوډیو شفاء درملنه دی. ځکه دا دین هم د انسان د دننه دباطنی د ادارې لپاره نازل شوی دی.او هم د انسانانو د ظاهري او دنیاوي ژوند د اداره کولو لپاره.کله چې هغه راشي، هیڅوک به په ناحقه ونه وژل شي، هیڅوک به ژوندی ښخ نشي، هیڅوک به د قمار له امله پیسې له لاسه ورنکړي، هیڅوک به د خپل ځان په څیر ته به بنده نه شي او آزاد به شي.د انسانانو په ظاهري ژوند کې دا ډول نا هنجاری هم له منځه ځي.«أطعمهم من جوع و آمنهم من خوف»راوړي او د دې شرایط په چمتو کولو سره«فلیعبدوا ربّ هذا البیت» ته تحقق ورکوي چې دا ټول کارونه د الله تعالی د عبادت لپاره دي. چې د انسان د ژوند ټول قوانین او پروګرامونه پکې شامل دي:«إنَّ صَلاتی و نُسُکی و محیای و مماتی لله رب العالمین.بل ټکی دا دی چې له شفاء وروسته هم رحمت دی. له مينې وروسته رحمت د دې بهير د تکامل نقطه ده او مينه او بخښنه يو طرفه یو اړخیز، بلاعوضه او وړيا ده.او هغه هم د کم کسانو لپاره؟د مومنانو لپاره. «ولقد جئناهم فصلنه علی علم هدیً و رحمةً لقومٍ یؤمنون».مګر د ظالمانو لپاره د هغه دنده دا ده چې دوی ته زیان ورسوي، په دې کې هیڅ شفا یا رحمت نشته.

ښه ، اوس به تاسو ته پوښتنه پیشه شي
چه دا څنګه ضرر رسوي؟د مثال په توګه، دا د غلو نقشي پلانونه په ډاګه افشا کوي، لکه څنګه چې دا د منافقانو او سیکولرشوي پلانونه او فاسد داخلي او ضررناک عملونه څرګندوي او افشا کوي.ښه، دا پدې مانا ده
چې غلو او سیکولراشوی ته زیان رسوي.
یا همدغه قرآن ورځ په ورځ د مسلمانانو د پرمختګ لامل ګرځي که دوی پر عمل وکړي
او دوی ډیر پیاوړي کیږي.

ښه، د مسلمانانو لپاره قدرت يعني دا د ظالمانو د ضرر او په خاصه توګه د سیکولرشوي او منافقینو د داخلي عقدي او افسوسونو د زیاتولو په معنی ده.«فی قلوبهم مرضٌ فزادهم الله مرضاً».دا دوی ته زیان رسوي او ډیر داسی مثالونه شتون لري .
یا د مثال په توګه ، کله چې د ظالمانو په وړاندې د جهاد حکم کیږي او د دوی لاسونه د خلکو د اشتمنی مال او عزت له لوټلو څخه پرې کیږي.

په عموم کې ، د الله د شریعت قانون د ظالمانو لپاره یو ناورین دی ، دا د غلو لپاره تاوان دی ، دا د شرابوڅڅلو او همجنسبازانو لپار تاوان دی ، دا بیا هم د قاتل لپاره تاوان دی ، دا د ټولو مجرمینو لپاره تاوان دی.

په عموم کې ، د قرآن او د الله د شریعت د قانون په اړه موږ کولی شو ووایو:دا د ظالمانو روح او روان ته هم زیان دی ، ورته داخلي عقدي ، افسوس ، او حسد او داسی نور….په دوی کې زیاتوي .او دا د دوی د قیامت لپاره تاوان دی. او دا د دوی د قیامت لپاره تاوان دی. د قيامت په ورځ چې په دې دنيا كې يې د هجت اقامه شوى او نافرماني يې كړې، بيا هم به تاوان وركوي.

له همدې امله موږ ګورو چې په نړۍ کې ځینې خلک د انسانانو په دنیاوي ژوند کې د دې قانون له پلي کیدو سره سخت مخالفت کوي.
کله چې موږ یو سیکولر یا سیکولرشوي وګورو چې د الله د شریعت له قانون سره مخالفت کوي او د سیکولریزم او د سیکولرشوي او ډیموکراسۍ ملاتړ کوي، نو په دې کې شک مه کوه چې هغه ظالم دی چې د الله د شریعت د قانون له تطبیق او پلي کېدو څخه وېرېږي.او كه د الله شريعت نافذ شي او د قرآن قانون تطبيق شي نو تاوان به ورته رسيږي.
له همدې امله هغه غواړي چه لږ تر لږه په دی نړۍ کې د خپل ځان د زیان مخه ونیسي.
دا شخص یا غل دی یا قاتل دی او فاحشه دی یا جاسوس دی، خاین دی او مجرم دی او یا هم د دغو کسانو ملاتړی دی.اجازه راکړئ چې دلته هم یادونه وکړم ، ستاسو د پوښتنې برعکس ، خدای تعالی دا نه دي ویلي چې دا یوازې کافرانو ته زیان رسوي بلکه ، هغه د ظالمانو کلمه کاروي ، او دا ظالم هم مسلمان کیدی شي ، او هم کافر او غیر مسلمان .

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(7- қисм)

Аммо бундан баттарроқ жиноятни хам қилишади, бир гурух кишилар мусулмон бўлишликдан кўра хам юқорироқ даражага чиқиб мўъминлар жумласидан бўлишади, лекин шунга ўхшаш гунохни қилиш орқали яна қайтадан кофирларни жумласидан бўлиб қолишади:

«وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ*لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ» (توبه/65-66)،

Қасамки,агар улардан (нега устингиздан кулганлари хақида) сўрасангиз, албатта улар: “биз фақат бахслашиб, хазиллашиб келяпмиз,холос,” дейдилар. Айтинг: ” аллохдан,унинг оятларидан, унинг пайғамбаридан кулувчи бўлдингизми?”. *** Узр айтманглар! Сизлар иймон келтирганингиздан сўнг яна куфрга қайтдингиз. Агар сизлардан бир тоифани (чин ихлос билан тавба қилганлари учун) авф қилсак, бошқа бир тоифани жиноятчи бўлганликлари сабабли азоблаймиз.

Мана бу оят ошкора айтяптики,аллох билан ё уни оятлари,қонунлари,пайғамбари саллаллоху алайхи васаллам билан хазил қилишлик, шахсни иймондан ортга қайтарадиган яъни кофир бўлишига сабаб бўладиган  куфр хисобланади, бу ерда фақат хазил хақида гап кетяпти; энди агар қасддан хурматсизлик,одобсизлик қилинадиган бўлса,жиддий ё хазил гапни хукми бир хил бўлади. Шахс аллохни ва уни қонунларини ,оятларини, росулини хазиллашиб ё жиддий холатда масхара қилишида фарқ йўқ. Аллох таоло мана бу оятда мархамат қиладики: ёлғон айтдингиз мана бу сўзларингиз ўйин учун ё хазиллашиб айтилган эмасди, демаяпти, балки мархамат қиляптики: мана бу иш сизларга бахона бўла олмайди, мана буларга нисбатан хазиллашиб бўлмайди, сизлар иймон келтирганингиздан сўнг кофир бўлдингиз…….

….«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ»

яъни мана бу кимсалар аслида хазиллашиб айтган ва ёмон нарсани мақсад қилмаган  сўзлари сабабли, икки мархала ортга қайтишади ва кофир бўлишади.

Мана бу дастани гунохи “ислом келтиргандан сўнг кофир бўлишди” эмас, балки уларни мархаласи иймондан юқорироқ даражада бўлишган,уларни иймонларига гувохлик бериляпти ва жиноятлари хам “иймондан кейин куфр келтирдингиз” бўлади. Демак хатто бир мўъмин хам мунофиқлар сифатига эга бўла олади ва баъзи бир мархалаларда мана бу сифатлар уни иртидодига хам сабаб бўлади. Кўриниб турганидек мунофиқлар ва секулярзадалар тўдасини зохирда мусулмон бўлган мана бундай дасталардан иборат маъжун ташкил қилади. 

«كَفَرُوا بَعدَإسلَامِهِم» یا «كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمَانِكُمْ»،

Мана бу бир мусулмон махсусан бир мўъмин қилиши мумкин бўлган энг катта жиноят хисобланади, у шундай холатда бўладики, аллох таоло мусулмон,мўъмин шахсни мана бу катта гунох сабабли такфир қилади ва уни исломдан чиққани яъни исломдан кофирликка қайтгани  хақидаги хукмни содир қилади. Аммо мана бундай буюк гунохга эга бўлганликларига ва аллох таоло уларни такфир бўлгани хақида хукм содир қилганига ва улар исломий хукуматни чангалида бўлишганига қарамасдан, уларга муртадларга қилинган муомала қилинмайди ва мусулмонларни сафидан чиқариб ташланмайди,балки бир содда тавба билан уларни гунохини кечирилади, албатта бизларни барчамиз мунофиқлар ва секулярзадалар тўдасининг қанчалик ёлғончи,қасамхўр, риёкор эканликларини жуда яхши биламиз. Аммо уларни тавбаси қабул қилинади ва уларга муртадларга қилинган муомалани қилинмайди, балки уларга узр ба жахлни ё ундан бошқа узрларни келтириб уларни мусулмонларни чегарасига шомил қилинади ва уларни худди бир мусулмондек химоя қилинади.

Мана бу мунофиқлар ва секулярзадалар тўдасида бўлган ва шундай буюк жиноятни содир қилган, аммо тавба қилган  мусулмонларни,мўъминларни тақдиридир. Бу ерда тавба нихоятда мухим нарса. Шахс уни муртад бўлишига боис бўладиган сўзни айтган  ё амални қилган, аммо тавба уни нажот топишига сабаб бўлади. Агарчи биз уларни тавбасини ёлғон ё рост эканига шубхалансак хам шундай бўлади. Лекин биз уни тавба қилганига ишонамиз, у қайтадан мусулмон бўлган ва уни дунёдаги  мана шу тавбаси қабул қилинади. Чунки ишонч шак ва гумонни устидан хукмрон бўлади ,шу сабабли шакни ташлаб ишончни ушлаймиз.

( давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

  • قیسم)

اَمّا بوُندَن بَتتَرراق جِنایَتنِی هَم قِیلِیشَدِی، بِیر گوُرُوه کِیشِیلَر مُسُلمان بوُلِیشلِیکدَن کوُرَه هَم یُوقارِیراق دَرَجَه گه چِیقِیب مُؤمِنلَر جُملَه سِیدَن بُولِیشَدِی، لِیکِن شوُنگه اوُحشَش گوُناهنِی قِیلِیش آرقَلِی یَنَه قَیتَه دَن کافِرلَرنِی جُملَه سِیدَن بُولِیب قالِیشَدِی:  «وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ*لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ» (توبه/65-66)، قَسَمکِی، اَگر اوُلَردَن ( نِیگه اوُستِینگِیزدَن کوُلگنلَرِی حَقِیدَه) سُورَسَنگِیز، اَلبَتَّه اوُلَر: “بِیز فَقَط بَحثلَشِیب، هَزِیللَشِیب کِیلیَپمِیز، حالاص،” دِییدِیلَر. اَیتِینگ: ” اَلله دَن، اوُنِینگ آیَتلَرِیدَن، اوُنِینگ پَیغَمبَرِیدَن کوُلوُچِی بوُلدِینگِیزمِی؟”. *** عُذر اَیتمَنگلَر! سِیزلَر اِیمان کِیلتِیرگنِینگِیزدَن سُونگ یَنَه کُفرگه قَیتدِینگِیز. اَگر سِیزلَردَن بِیر طائِفَه نِی ( چِین اِخلاص بِیلَن تَوبَه قِیلگنلَرِی اوُچُون)عَوف قِیلسَک، باشقَه بِیر طائِفَه نِی جِنایَتچِی بُولگنلِیکلَرِی سَبَبلِی عَذابلَیمِیز.

 مَنَه بُو آیَت آشکارَه اَیتیَپتِیکِی، اَلله بِیلَن یا اوُنِی آیَتلَرِی، قانوُنلَرِی، پَیغَمبَرِی صلی الله علیه وسلم بِیلَن هَزِیل قِیلِیشلِیک، شَخصنِی اِیماندَن آرتگه قَیتَرَدِیگن یَعنِی کافِر بُولِیشِیگه سَبَب بوُلَدِیگن کُفر حِسابلَنَدِی، بُو یِیردَه فَقَط هَزِیل حَقِیدَه گپ کِیتیَپتِی؛ اِیندِی اَگر قَصددَن حُرمَتسِیزلِیک، آدابسِیزلِیک قِیلِینَدِیگن بُولسَه، جِددِی یا هَزِیل گپنِی حُکمِی بِیر هِیل بُولَدِی. شَخص اَلله نِی وَ اوُنِی قانوُنلَرِینِی،آیَتلَرِینِی، رَسُولِینِی هَزِیللَشِیب یا جِددِی حالَتدَه مَسخَرَه قِیلِیشِیدَه فَرق یُوق. اَلله تَعالَی مَنَه بُو آیَتدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: یالغان اَیتدِینگِیز مَنَه بُو سوُزلَرِینگِیز اوُیِین اوُچُون یا هَزِیللَه شِیب اَیتِیلگن اِیمَسدِی، دِیمَه یَپتِی، بَلکِی مَرحَمَت قِیلیَپتِیکِی: مَنَه بُو اِیش سِیزلَرگه بَهانَه بُولَه آلمَیدِی، مَنَه بُولَرگه نِسبَتاً هَزِیللَه شِیب بُولمَیدِی، سِیزلَر اِیمان کِیلتِیرگنِینگِیزدَن سُونگ کافِر بُولدِینگِیز…………«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ» یَعنِی مَنَه بُو کِیمسَه لَر اَصلِیدَه هَزِیللَه شِیب اَیتگن وَ یامان نَرسَه نِی مَقصَد قِیلمَگن سوُزلَرِی سَبَبلِی، اِیککِی مَرحَلَه آرتگه قَیتِیشَدِی وَ کافِر بُولِیشَدِی.

مَنَه بُو دَستَه نِی گوُناهِی ” اِسلام کِیلتِیرگندَن سُونگ کافِر بُولِیشَدِی” اِیمَس، بَلکِی اوُلَرنِی مَرحَلَه سِی اِیماندَن یُوقارِیراق دَرَجَدَه بوُلِیشگن، اوُلَرنِی اِیمانلَرِیگه گوُواهلِیک بِیرِیلیَپتِی وَ جِنایَتلَرِی هَم ” اِیماندَن کِییِین کُفر کِیلتِیردِینگِیز” بُولَدِی. دِیمَک حَتَّی بِیر مُؤمِن هَم مُنافِقلَر صِیفَتِیگه اِیگه بُولَه آلَدِی وَ بَعضِی بِیر مَرحَلَه لَردَه مَنَه بُو صِیفَتلَر اوُنِی اِرتِدادِیگه هَم سَبَب بُولَدِی. کوُرِینِیب توُرگنِیدِیک مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِینِی ظاهِردَه مُسُلمان بُولگن مَنَه بُوندَی دَستَه لَردَن عِبارَت مَعجُون تَشکِیل قِیلَدِی. 

«كَفَرُوا بَعدَإسلَامِهِم» یا «كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمَانِكُمْ»، مَنَه بُو بِیر مُسُلمان مَخصُوصاً بِیر مُؤمِن قالِیشِی مُومکِین بُولگن اِینگ کَتتَه جِنایَت حِسابلَنَدِی، اوُ شوُندَی حالَتدَه بُولَدِیکِی، اَلله تَعالَی مُسُلمان، مُؤمِن شَخصنِی مَنَه بُو کَتتَه گوُناه سَبَبلِی تَکفِیر قِیلَدِی وَ اوُنِی اِسلامدَن چِیققَنِی یَعنِی اِسلامدَن کافِرلِیککَه قَیتگنِی حَقِیدَگِی حُکمنِی صادِر قِیلَدِی. اَمّا مَنَه بُوندُی بُویُوک گوُناهگه اِیگه بُولگنلِیکلَرِیگه وَ اَلله تَعالَی اوُلَرنِی تَکفِیر بوُلگنِی حَقِیدَه حُکم صادِر قِیلگنِیگه وَ اوُلَر اِسلامِی حُکوُمَتنِی چَنگلِیدَه بُولِیشگنِیگه قَرَمَسدَن، اوُلَرگه مُرتَدلَرگه قِیلِینگن مُعامَلَه قِیلِینمَیدِی وَ مُسُلمانلَرنِی صَفِیدَن چِیقَرِیب تَشلَنمَیدِی، بَلکِی بِیر ساددَه تَوبَه بِیلَن اوُلَرنِی گوُناهِی کِیچِیرِیلَدِی، اَلبَتَّه بِیزلَرنِی بَرچَه مِیز مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِینِینگ قَنچَه لِیک یالغانچِی،قَسَمخوُر، رِیاکار اِیکَنلِیکلَرِینِی جُودَه یَحشِی بِیلَمِیز. اَمّا اوُلَرنِی تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینَدِی وَ اوُلَرگه مُرتَدلَرگه قِیلِینگن مُعامَلَه نِی قِیلِینمَیدِی، بَلکِی اوُلَرگه عُذر بَه جَهلنِی یا اوُندَن باشقَه عُذرلَرنِی کِیلتِیرِیب اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِی چِیگرَه سِیگه شامِل قِیلِینَدِی وَ اوُلَرنِی حُوددِی بِیر مُسُلماندِیک حِمایَه قِیلِینَدِی.

مَنَه بُو مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِیدَه بُولگن وَ شوُندَی بُویُوک جِنایَتنِی صادِر قِیلگن، اَمّا تَوبَه قِیلگن مُسُلمانلَرنِی، مُؤمِنلَرنِی تَقدِیرِیدِیر.بُو یِیردَه تَوبَه نِهایَتدَه مُهِم نَرسَه. شَخص اوُنِی مُرتَد بُولِیشِیگه بائِث بوُلَدِیگن سُوزنِی اَیتگن یا عَمَلنِی قِیلگن ، اَمّا تَوبَه اوُنِی نَجات تاپِیشِیگه سَبَب بُولَدِی. اَگرچِی بِیز اوُلَرنِی تَوبَه سِینِی یالغان یا راست اِیکَنِیگه شُبهَه لَنسَک هَم شوُندَی بُولَدِی. لِیکِن بِیز اوُنِی تَوبَه قِیلگنِیگه اِیشانَه مِیز،اوُ قَیتَه دَن مُسُلمان بوُلگن وَ اوُنِی دُنیادَگِی مَنَه شُو تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینَدِی. چوُنکِی اِیشانچ ،شَک وَ گوُماننِی اوُستِیدَن حُکمران بُولَدِی، شوُ سَبَبلِی شَکنِی تَشلَب اِیشانچنِی اوُشلَیمِیز.

(دوامی بار……)