وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(9– қисмат)

Ба унвони мисол ,мумкин аст дар дўвраи дар Арабистони Саъудий пас аз ташкили қудрати хукумати, диққат кунид пас аз ташкили қудрати хукуматий ,мушкили онхо ислохи иштибохоти муслимин дар мовриди зиёрати қубур,тавассули ғалат ,надонистани одоби сахихи тахорат ва мавориди инчунини буда бошад, ва ин мушкилро бо пуштивонаи қудрати хукуматийки ба даст оварда буданд ва ба сабки худишон рафъ карда бошанд ва тамом шуда бошад ва гузашта бошад ва медонем солхост аз чанин падидахойи дар Арабистон хабари нест.Аммо ,иддайи хануз ба хамин маворид часпиданд ва аз ниёзхойи рузи жомеъа ва мафосиди рузи жомеъайи худишон ғофил шуданд.

Соатхо ва балки рузхо ва солхойи мутамодийро ба такрори хамин маворид барои миллати худишон ихтисос медиханд ва даххо китоб ,шарх ,совтий ва тасвирий аз тариқи расонахои мухталиф ва ғойрих дар ин заминахо ироа доданд дар холики ,солхои сол аст хукумати тоғутий ,хоин ва ғейри исломий дубора бар сарзамини вахий хоким шудаки манбаъи тамоми мафосиди эътиқодий ,ижтимоий ,ахлоқий ,иқтисодий ва ғейрих хам барои худи миллати Арабистон шуда ва хам мусибати ғейри қобили инкор барои тамоми сарзаминхои мусалмоннишин ва монеъи асосий дар баробари мусалмон озодийхох ва ходими содиқ барои куффори секуляри жахоний чун Англиз,Амрико ва дигарон шуда , ва хар жо мусалмони озодийхохи кушта мешавад ё гулулахойи оли саъуд дар куштори онхо сахим аст ё доллорхойи онхо.

Холо ,ба назари шумо дар чанин сарзамини часпидан ба чанд моврид аз мункароти хал шуда тахти унвони навоқизи ислом ва рахо кардани  соири мавориди асосий дигар ,хидмат ба ислом ва муслимин аст ё хиёнат ва тўвтиъайи азими алайхи муслимин ва мушғул кардани муслимин ба умури инхирофий? Ин хамон тўвтиъайи астки солхои солхо аст аз коноли системи фосид оли саъуд бар миллати ситамдида ва дар холи фосид шудан сарзамини вахий тахмил мешавад. Руз ба руз миллатро фосидтар мекунад.

Хам акнун хам дар аксари сарзаминхои мусалмоннишинки неъмати асосий хукумати исломий аз онхо бардошта шуда ва аксари муслимин аз чанин неъмати махрум хастанд,пас аз пазириши исломи мужмал ва исломи куллий аз тарафи муслимини он сарзамин ,увлавияти асосий ва зербаноий онхо ташкил додани хукумати исломий ва аз бейн бурдани хукуматхои тоғутий астки танхо ва  танхо аз тариқи вахдат ,шўро ва пархез аз тафарруқ анжом мешавад. Қудрати хукумати исломий дар мантақайи мусовий аст бо аз бейн бурдани тадрижий тамоми мафосидики дар тули қуруни мутамодий муслимин ба он дучор шуда ва ба он олуда шуданд. Ин ,урва ва дастгирайи астки муслимин бо аз даст додани он дучори анвоъи мусибатхо шуданд. Агар мехохи жилови ин хамма мусибатро бигири ва олудагихоро аз бейн бибари ,увлавияти нухуст ту бояд ташкили чанин хукуматий бошад. Агар мехохи жилови расидани оби масмумро бигири ,рохи он бастани фалакайи аслий ва рохи он аз бейн бурдани хукуматхои тоғутий дар жавомеъи муслимин аст.

Аммо ,ин нукта ,вазифа ва увлавияти мухим хам ,пеш шарти он ин астки набояд мо қавоиди бунёдин ва зербанойи шариати аллохро кунор бигузорем ва бичасбем ба сенориохойики аз тарафи душманони доно ва дустони жохил барои муслимин чида шуда ва муслиминро ба увлавиятхойи даража чандум ва хатто умури инхирофий машғул карданд.

Бояд диққат шавад ва ба мусалмон расонда шавадки бояд таслими хар чизи шавандки ба он яқин пейдо карданд ва ё дар оянда яқин пейдо мекунандки аз тарафи аллох омада аст, ва ин яъни бузургтарин хидмат ба даъват,вахдат ,ташкили хукумати исломий дар сарзаминхойики аз он махруманд ва аз миён рафтани тадрижий олудагихои ақидатий ва рафторий муслимин.

Илова бар ин,шахси мусалмон бояд мутаважжихи ин нуктаи асосий ва бисёр хатарнок шавадки фарқи намекунад ва мухим нест шахси мусалмон ” огохона ” амдан ва бо мейли кудом хукм ва дастури аллох ва қонуни шариати аллохро кунор мегузорад ва онро қабул намекунад, ва кучак ва бузург хам надорад,мухим ин астки наъузу биллах ,аллохро дар еки аз ахкоми он жохил медонанд ва худиш ё соири махлуқотро дар ин моврид олимтар,оқилтар, хакимтар,дилсузтар, ботадбиртар ва муфидтар аз аллох дониста аст ва ин яъни ,шарики қоил шудан барои аллох ва хатто тўвхин ба аллох. Хамин ба танхоий уро аз доираи ислом хориж мекунад ; хар чандки дар мовриди резтарин ва кучактарин дастуроти аллох дар шариат бошад, ва хар чандки тамоми ибодоти дигарро хам анжом дихад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(8- қисмат)

Хуб ,диққат кунид дустон, гуфтор ё амали мисли инки шахс бигуяд худо инро гуфта ва яқин дорамки аллох инро гуфта аммо , ман инро қабул надорам ва чизи дигариро қабул дорам. Диққат кунид ,гуфторики боиси иртидод мешавад ин астки шахс бигуяд худо инро гуфта ва яқин дорамки аллох инро гуфта , бароям ошкор ва ровшан аст ва яқин дорамки аллох инро гуфта аммо , ман инро қабул надорам ва чизи дигариро қабул дорам.

Масалан худо гуфта хукм бояд бар асоси қонуни шариати аллох бошад аммо ин фард бигуяд на ,хукм бояд бар асоси дини секуляризм бошад ё еки аз мазохиби дини секуляризмики мехохад бошад.Ё хатто пойинтар ва жузъийтар аз он ,масалан бигуяд ман хамма чизи исломро қабул дорам аммо , ин харфи худоро масалан дар мовриди равобити хонуводаги, фархангий ,иқтисодий, жазоъий,хуқуқий ,омузиший ва ғейрих қабул надорам ,медонадки аллох инро гуфта аммо мегуяд қабул надорам , ё ин харфи худоро дар мовриди харом будани шароб қабул надорам, ё ин харфи худоро дар мовриди зино қабул надорам, ё худо инро дар мовриди жузъийтарин масоили мисли хўрок,рох рафтан , салом кардан ва соири умури бисёр риз ва жузъий дигар гуфта ва мегуяд ман медонам ва яқин дорамки худо инро гуфта аммо , ман ин мовриди бисёр рез ва жузъийро қабул надорам. Чанин шахси бидуни тардид бо ин сухан , аз ислом хориж мешавад ва ин сухан уро ба ақаб бармегардонад. Ин сухан боис мешавадки уро ба ақаб баргардонад, чун ин сухан моли алъон нест, ин сухан моли гузашта аст, моли он дунёйи куфр астки қаблан аз он ба ислом омада аст.Ин сухан уро ба ақаб бармегардонад аз ин жиловийики омада ва тақаддум ва пешрафтики дошта уро ба ақаб бармегардонад ва ақабгард мекунад, хамин ек сухан.

Бибинид,аллох таоло дар мовриди касоники ба баъзи аз қонуни шариати аллох иймон доранд ва ба баъзи дигар на, чи мефармояд:

«أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ ۚ فَمَا جَزَاءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ  وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰ أَشَدِّ الْعَذَابِ ۗ  وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ* أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ۖ  فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ» (بقره/85-86)،

Оё ба бахши аз ( дастуроти ) китоби ( осмоний ) иймон оварид ва ба бахши дигари аз ( дастуроти он ) куфр меварзид ва қабул намекунид? Барои касики аз шумо чанин кунад ,жуз хори ва расвойи дар дунё нест, ва дар рузи қиёмат  ( чанин касони ) ба сахттарин шиканжахо баргашт дода мешаванд ва худованд аз ончи мекунид бехабар нест. Инон хамон касониандки охиратро ба зиндаги дунё фурухтанд лизо ,дар шиканжа ва азоби онон тахфиф дода намешавад ва ишон ёри нахохад шуд.

Ин сарневишти касони астки муътақид бошанд аллох хукмиро нозил карда аммо , танхо ба бахши ё жузъий аз он иймон надошта бошанд. Шахси муътақид бошадки аллох қуръонро нозил карда ва Мухаммад мустафо саллаллоху алайхи васаллам аз тарафи хамин аллох омада аммо , ин шахс ба бахши аз қавониники аллох фристода иймон биёварад аммо ба бахши дигар иймон наёварад ва мункар шавад ва онхоро рад кунад. Инхо машмули

«فَمَا جَزَاءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ  وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰ أَشَدِّ الْعَذَابِ»،

Хори ,пасти ва расвойи дар дунё ва шадидтарин азобхо дар қиёмат мешаванд. Аммо , агар хамин шахс бигуяд хаммаро қабул дорам аммо онхоро анжом надихад,дучори гунох шуда аст. На инки хаммаро анжом надихад бигуяд баъзи аз чизхоро анжом намедихам масалан фард мегуяд машруб харом аст худо гуфта ва ле машруб мехурад агар шахси бигуяд хаммаро қабул дорам аммо ин маворидиро анжом надихад дучори гунох шуда аст ва аз ислом хориж намешавад; масалан бигуяд медонам аллох гуфта ин харом аст ва қабул хам дорамки харом аст аммо онро анжом медихад.

Хуб дар инжо, дигар сахих нестки бигуем агар бо ин 10 моврид ё 20 моврид ё 100 моврид ё фалон теъдод мухолифат шавад шахс аз доираи ислом хориж мегардад, ё шахс бо ин чанд моврид дучори навоқизи ислом мешавад. Дигар инжо маъни пейдо намекунад, 10 ,20,30 ё чанд моврид маъно пейдо намекунад,чанин чизи хеч асоси хам дар миёни аимма ва бузургони ин уммат дар қуруни аввалия надорад.Ин сахих астки имкон дорад дар ек жомеъа ,муслимини увлавиятишон мубораза бо инхирофи бошанд ва дар жомеъайи дигари чизи дигари бошад, ё мафосид ва мавориди вужуд дошта бошандки дар миёни хамма шойе бошанд ва муслимин феълан бар руйи ин маворид ангушт бигузоранд. Дар хар сурат ,муслимин хар мантақаи мутаносиб бо вазъи мовжуди худишон увлавиятхоишонро таъйин мекунанд ва ба ниёзхои рузишон посухи муносиб медиханд. Холо ,агар шумо танхо ба чанд мавориди часпидики чанд руз пеш ё чанд мох пеш ё чанд сол пеш ниёзи ту буда ва алъон ниёзи ту чизи дигари аст ва аз ниёзхои дигари худ ғофил шуди, дар инжо шумо бо тақлиди нобажо масирро гум карди , ва натавонисти худитро мутаносиб бо ниёзхои рузи худ опдейт ва ба руз куни , ва метавон гуфт ту ба имруз ва ин жомеъа таъаллуқ надори, ту мумиёйи сухангуйи хастки монеъ хам шуди.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(7- қисмат)

Нуктайики лозим аст дар ин замина бо он ишора шавад замони иқомаи хужжати набавий бар шахс аст. Чун мумкин аст шахс муртакиби журми бо ин бузурги шавад, аммо рузхо ва балки солхо тул бикашад то каси биёяд ва хужжати росулийро ба ин шахс мусалмон бирасонад. Дар ин сурат ,фосилаи замони расондани ин хужжати росулий ба у боз дар хукми мусалмони жохил дорои узр боқий мемонад, ва агар хужжати набавий ба вай расид тўвбаи у пазирофта мешавад хар чандки тўвбаи дуруғини хам бошад, ва қабли аз тўвба боз бо доштани чанон журми сангини зиндаги карда бошад. Мухим ин астки чанин шахсики дучори чанин журми шуда хужжати росулий ба у бирасад, ба журми худ огох шавад, огох шавад ба инки агар дубора онро такрор кунад хадди он чист ? Чи авоқиби дар интизори уст? Ва то замоники ба ин мархала нарасида ин шахс боз хам жузви муслимин хисоб мешавад ва наметавон уро аз доираи муслимин хориж кард.

Ин еки аз хамон нукоти аслий астки муслимин дар дипломосий ва равиши бархурд бо муслимини мужрим ёдишон рафта ва бояд ба онхо ёдовари шавадки ин равиши бархурд, ин суннати ахли қибла дубора дар миёни онхо зинда шавад ва равиши бархурди бехтари бо муслимини мужрими хатокор дошта бошандки чанин гуфтор ва аъмоли мужримонаиро муртакиб шуданд.

Холо чи чизи боис мешавад ек кофари пинхон , мунофиқ ва секулярзада ба ек кофари ошкор ва муртад табдил шавад? Ё ба ибороти дигар чигуна секулярзада ,мунофиқ , мунофиқин ва дорудастаи онхо ба кофари ошкор ва муртад ва муртаддин табдил мешаванд?

Ба сурати мухтасар метавон гуфтки , хар қовли ва амали куфрийки ибтидо онро ” ошкоро ” дар баробари қонуни шариати аллох қарор дихад ва ба хамрохи ин ,ин қовл ё амалиш уро ” ошкоро ” аз жомеъайи муслимин жудо кунад ва уро ба ақаб баргардонад, ва ин қовл ва амалиш жуз куфри ” ошкор” қобили таъвил ба чизи дигари набошад, ва ин қовл ва амал хам бар асари огохи ,илм ва ихтиёр аз тарафи шахси мукаллафи бошад ва узри шаръий надошта бошад. Хамин.

Албатта ,шофеъихо сарфи нияти куфрро хам машмули иртидод донистанд. Ният яъни ,масалан инки шахси тасмими қатъий дошта бошадки агар дар оянда фишори муслимин аз руйи вай бардошта шуд ва қонуни секуляризм хоким шудки , медонем тахти унвони озодий шахсий ,озодий дин ва ғейрих аз у химоят мекунад ва каси наметавонад ба у садама бизанад, дар ин сурат ,чанин шахси мегуяд он замон тасмим мегирад агар замина фарохам шуд масалан жузви еки аз ахзоби секулярист мегардад , ё яхудий, насроний ,мажус ва ғейрих мешавад, ё агар тавонист ва пойиш ба Европо ё Амрико боз шуд дар оянда даст аз дини ислом бикашад.

Дар назари шофеъийхо ин тасмим ва нияти қатъий ба кофар шудан дар оянда ,боиси кофар шудани вай дар хол мешавад. Хатто тардид дар инки дар оянда кофар мешавад ё на ,боз ин хам боиси кофар шудани вай дар хол мегардад, ё бигуяд агар дар оянда ин кор анжом шавад ман кофар мешавам. Масалан агар ин шахс ё ин гурух ё ин хукумат дуруғ гуфт ё хиёнат ва дузди кард ё фалон корро анжом дод ман қонуни шариати аллохро рахо мекунам ва узви фалон хизби секуляр мешавам, ё яхудий ,насроний ва ғейрих мешавам; ё агар каси ба ман панохандаги бидихад ман насроний ё яхудий мешавам , ё агар фалон хизби секуляр битавонад маро ба Европо бирасонад ман узви хамин хизби секуляр ва кофар мешавам. Ё бигуяд агар дар оянда ин кор анжом нашавад ман кофар мешавам. Масалан агар об,барқ ва соири имконотамро хукумати исломий таъмин нанамояд ва шикамамро сир накунад ман кофар мешавам ва узви фалон хизби секулярист, яхудий ,насроний ва ғейрих мешавамки ин имконотро бароям таъмин мекунад ва ба ман медихад.

Ин шахс ,исломи худро ба кори дар оянда муваккул мекунадки агар тибқи мейли вай пеш рафт ё нарафт ин фард кофар мешавад. Дар хар сурат, ризоят ба куфр боиси кофар шудан мегардад, чи ин ризоятро ба оянда муваккул кунад ё дар замони хол бошад, ва ин шахс дар холи хозир кофар мешавад. Дин ва иймон чизи нестки ба хотири фасод ё хуби фалон гурух ,фалон даста , фалон ашхос , фалон хукумат ё ба хотири хуби ва бади тамоми дунё аз он даст кашид. Шофеъихо ба ин шева ,сарфи нияти куфрро боиси кофар шадан медонанд ва чанин чизиро машмули хукми иртидод медонанд.

Албатта, ният чизи нестки дигарон битавонанд дар мовриди он қазоват кунанд ва танхо ин масаларо ба муслимин гушзад мекунадки муслимин хавосишон бошад хатто нияти накунандки онхоро муртад намояд. Аммо ,ончи хамма бар он иттифоқи назар доранд иртидод аз тариқи забон ва амал ( аз тариқи сухан ва кордор ) аст.Хар чандки ,агар мовриди чун Хотиб розияллоху анху вужуд дошта бошад ва муртакиби гуфтор ё амали иртидоди шуда бошад,боз хам бояд бо тўвба ба қароин ва далоилики меоварад, ва бо тўвба ба собиқаи фардий вай, ба қасд ва нияти у аз ин рафтор нигариста шавад ва ба қасд ва нияти ин шахс аз анжоми чанин амал ё гуфтори куфрий тўвжих шавад.

(идома дорад……..)

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(109- қисм)

Барча мураккаб тажрибаларни риоя қилган холда фалончининг кофир ва муртад экани мушаххас бўлган пайтда ва унинг муртад эканлиги худди осмонда кўриниб турган қуёшдек очиқ-ойдин бўлгач, у хақида салохиятга эга маржаълар томонидан хам қатъий хукм содир қилинган; агар сен уни кофир ва муртад деб билмасанг ва уни мусулмон деб хисоблайдиган бўлсанг, бу шунга ўхшайдики спидга ё силга, вабога, маларияга, ўлатга, моховга чалинган шахсни жамиятни орасига қўйиб юборасан ва унга соғлом бир одамдек муносабатда бўласан. Мана бу ўзингни ва бошқаларни жисмини саломатлигига нисбатан ошкор зулм ва ошкор хиёнат хисобланади,  бу борада хеч ким шубха қилмайди.  

  Энди агар бир киши шариатдаги мураккаб, аниқ тажрибалар яъни қуръон ва суннат  орқали ва мутахассислар томонидан ишонч билан кофир, муртад деб ташхис қўйилган бўлса, хамда уни муртад эканлигида хеч қандай шубха бўлмаса, лекин сен уни мусулмон деб санайдиган бўлсанг, уни энг кам хатари шуки , сен аллохни шариатидаги қонунлар бўйича ахкомни инкор қилиб бир четга суриб қўйган бўласан, мана бу катта жиноят саналади. Бундан ташқари мана бу шахсни ва унга ўхшаган бошқа шахсларни динни, аллохни қонунини  оёқ- ости қилишларига журъатлироқ қилиб парвариш берган бўласан ва одамларни янада кўпроқ муртад бўлишлари учун шароитни мухайё қиласан, нима учун? Чунки сен ўзингни ва бошқа мусулмонларни иймоний ва ички саломатликларига нисбатан зулм қилдинг, хиёнат қилдинг. Сен спидга,силга чалинган шахсни жамиятда соғлом инсон сифатида кўрсатдинг, аслида эса барча тиббиёт тажрибалари бўйича бу шахс бемор деб ташхис берилган эди.

Сен ла илаха ва тоғутга куфр келтириш қоидасига кўра ишни бошланишида уни кофир дейишинг керак, ўтказилган имтихонлардан ўта олмаган  бундай шахсни ла илаха иллаллохни биринчи поясини олдинга силжитиш учун хам кофир дейишинг лозим:

“      فَمَن یَکفُر بِالطّاغوتِ  وَ یُؤمِن بِاللهِ فَقَدِ استَمسَکَ بِالعُروَةِ الوُثقی”

‌албатта буни амалга оширишинг керак, шунда барча анбиёлар харакат қилган йўлдан юришга қодир бўлган бўласан.

ولَقَد بَعَثنَا فِی کُلِّ أمَّةٍ أنِ اعبُدُوا اللهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغُوت،

худди шу ерда тоғутдан узоқлашишинг ва тоғутга куфр келтиришинг лозим бўлади,  

” یَکفُر بِالطّاغوتِ”

бундан сўнг унга очиқ-ойдин қуйидагича эй кофирлар ,деб хитоб қила оласан.

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ.

Кофирларга қарата кофир лафзи билан хитоб қилишлик хам амр,буйруқдур, бўлиб хам бу фақатгина росулуллох саллаллоху алайхи васалламга хос бўлган амр эмас, балки хар бир мусулмон ўзини имконига қараб уни амалга ошириши керак. Сени офтобга қараб қандай қилиб офтоб дейишинг равшан ва мушаххас нарса, демак худди шунга ўхшаш кофир,яхудий, насроний, мушриклар,мажусий, собеин, муртад дейилади, шундай экан уларни кофир деб айтасан:

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ.

Баъзи нарсаларни мусулмонни ўзи ташхис беришга қодир ва аллох у нарсаларни ташхис беришни хаммага берган ва аслан далилга, далил келтиришга эхтиёж йўқ. Масалан яхудийлар, насронийлар,мажусийлар, собеинлар, мушриклар ёки секуляристлар кофир эканини хамма билади. Энди баъзилар секуляристларнинг ўша мушриклар жумласидан  эканини билмаслиги мумкин, чунки уни исми ўзгариб қолган, бўлмасам уни мохияти, ишлатилиши бир хил, аммо мушрикларнинг ахли китоб ва шибхи ахли китоб кофирлари билан хамрох холда кофир  эканликларига ишончлари комил, буни хар бир мусулмон яхши билади. Яъни масалан инсон билан дарахтни ўртасини қандай фарқлай олса, уларни хам шунчалик осон ташхис беради, мана шу тартибда осонлик билан бир мусулмонни кофирдан ажрата олади ва ташхис беради, бу ерда далилга, саводга, ёшу-қарига, эркак-аёлга эхтиёж йўқ.

Хар қандай киши мана бу дарахт ва мана бу инсон деб ташхис беришга қодир; шу сабабли хам инсонни инсон, дарахтни дарахт, кофирни кофир, мусулмонни мусулмон дейди. У учун шунчалик очиқ-ойдин бўлмагунича оғзидан бирорта сўз чиқмаслиги керак. Дарахтни дарахт экани ва инсонни инсон экани маълум бўлгач, бу хақида гапириши лозим.

(давоми бор……..)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(109- قیسم)

بَرچَه مُرَکَّب تَجرِیبَه لَرنِی رِعایَه قِیلگن حالدَه فَلانچِینِینگ کافِر وَ مُرتَد اِیکَه نِی مُشَخَّص بوُلگن پَیتدَه وَ اوُنِینگ مُرتَد اِیکَنلِیگِی حوُددِی آسماندَه کوُرِینِیب توُرگن قوُیاشدِیک آچِیق – آیدِین بوُلگچ، اوُ حَقِیدَه صَلاحِیَتگه اِیگه مَرجَعلَر تامانِیدَن هَم قَطعِی حُکم صادِر قِیلِینگن؛ اَگر سِین اوُنِی کافِر وَ مُرتَد دِیب بِیلمَه سَنگ وَ اوُنِی مُسُلمان دِیب حِسابلَیدِیگن بوُلسَنگ، بُو شوُنگه اوُحشَیدِیکِی سپِیدگه  یا سِیلگه،وَباگه، مَلَه رِیَه گه، اوُلَتگه، ماحاوگه چَه لِینگن شَخصنِی جَمِیعیَتنِی آرَه سِیگه قوُیِیب یوُبارَه سَن وَ اوُنگه ساغلام بِیر آدَمدِیک مُناسَبَتدَه بوُلَه سَن. مَنَه بُو اوُزِینگنِی وَ باشقَه لَرنِی جِسمِینِی سَلامَتلِیگِیگه نِسبَتاً آشکار ظُلم وَ آشکار خِیانَت حِسابلَه نَه دِی، بُو بارَه دَه هِیچ کِیم شُبهَه قِیلمَیدِی.

  اِیندِی اَگر بِیر کِیشِی شَرِیعَتدَگِی مُرَکَّب، اَنِیق تَجرِیبَه لَر یَعنِی قُرآن وَ سُنَّت آرقَه لِی وَ مُتَخَصِّصلَر تامانِیدَن اِیشانچ بِیلَن کافِر، مُرتَد دِیب تَشخِیص قوُیِیلگن بوُلسَه، هَمدَه اوُنِی مُرتَد اِیکَنلِیگِیدَه هِیچ قَندَی شُبهَه بوُلمَه سَه، لِیکِن سِین اوُنِی مُسُلمان دِیب سَنَیدِیگن بُولسَنگ، اوُنِی اِینگ کَم خَطَرِی شوُکِی، سِین اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوَنلَر بُویِیچَه اَحکامنِی اِنکار قِیلِیب بِیر چِیتگه سوُرِیب قوُیگن بوُلَه سَن، مَنَه بُو کَتتَه جِنایَت سَنَلَه دِی. بوُندَن تَشقَرِی مَنَه بوُ شَخصنِی وَ اوُنگه اوُحشَه گن باشقَه شَخصلَرنِی دِیننِی، اَلله نِی قانوُنِینِی آیاق – آستِی قِیلِیشلَرِیگه جُرعَتلِیراق قِیلِیب پَروَرِیش بِیرگن بوُلَه سَن وَ آدَملَرنِی یَنَدَه کوُپراق مُرتَد بوُلِیشلَرِی اوُچُون شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلَه سَن، نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی سِین اوُزِینگ وَ باشقَه مُسُلمانلَرنِی اِیمانِی وَ اِیچکِی سَلامَتلِیکلَرِیگه نِسبَتاً ظُلم قِیلدِینگ، خِیانَت قِیلدِینگ. سِین سپِیدگه، سِیلگه چَه لِینگن شَخصنِی جَمِیعیَتدَه ساغلام اِنسان صِیفَتِیدَه کوُرسَتدِینگ، اَصلِیدَه اِیسَه بَرچَه طِبِّیات تَجرِیبَه لَرِی بُویِیچَه بُو شَخص بِیمار دِیب تَشخِیص بِیرِیلگن اِیدِی.

سِین لا اِلَه وَ طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیش قائِدَه سِیگه کوُرَه اِیشنِی باشلَه نِیشِیدَه اوُنِی کافِر دِییِیشِینگ کِیرَک، اوُتکَه زِیلگن اِمتِحانلَردَن اوُتَه آلمَه گن بوُندَی شَخصنِی لا اِلَه اِلّا الله نِی بِیرِینچِی پایَه سِینِی آلدِینگه سِیلجِیتِیش اوُچُون هَم کافِر دِییِیشِینگ لازِم:  “      فَمَن یَکفُر بِالطّاغوتِ  وَ یُؤمِن بِاللهِ فَقَدِ استَمسَکَ بِالعُروَةِ الوُثقی”

حَه،اَلبَتَّه بوُنِی عَمَلگه آشِیرِیشِینگ کِیرَک، شوُندَه بَرچَه اَنبِیالَر حَرَکَت قِیلگن یوُلدَن یوُرِیشگه قادِر بُولَه سَن. ولَقَد بَعَثنَا فِی کُلِّ أمَّةٍ أنِ اعبُدُوا اللهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغُوت، حوُددِی شوُ یِیردَه طاغوُتدَن اوُزاقلَه شِیشِینگ وَ طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیشِینگ لازِم بوُلَه دِی، ” یَکفُر بِالطّاغوتِ” بوُندَن سُونگ اوُنگه آچِیق – آیدِین قوُیِیدَگِیچَه اِی کافِرلَر، دِیب خِطاب قِیلَه آلَه سَن.  قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ.

کافِرلَرگه قَرَتَه کافِر لَفظِی بِیلَن خِطاب قِیلِیشِلیک هَم اَمر بوُیرُوقدوُر، بوُلِیب هَم بُو فَقَطگِینَه رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمگه خاص بوُلگن اَمر اِیمَس،بَلکِی هَر بِیر مُسُلمان اوُزِینِی اِمکانِیگه قَرَب اوُنِی عَمَلگه آشِیرِیشِی کِیرَک.  سِینِی آفتابگه قَرَب قَندَی قِیلِیب آفتاب دِییِیشِینگ رَوشَن وَ مُشَخَّص نَرسَه، دِیمَک حوُددِی شوُنگه اوُحشَش کافِر، یَهُودِی، نَصرانِی، مُشرِکلَر، مَجُوسِی، صابِیئِن، مُرتَد دِییِیلَه دِی، شوُندَی اِیکَن اوُلَرنِی کافِر دِیب اَیتَه سَن: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ. بَعضِی نَرسَه لَرنِی مُسُلماننِی اوُزِی تَشخِیص بِیرِیشگه قادِر وَ اَلله اوُ نَرسَه لَرنِی تَشخِیص بِیرِیشنِی هَمَّه گه بِیرگن وَ اَصلاً دَلِیلگه، دَلِیل کِیلتِیرِیشگه اِیختِیاج یوُق. مَثَلاً یَهُودِیلَر، نَصرانِیلَر، مَجُوسِیلَر، صابِیئِنلَر، مُشرِکلَر یاکِی سِکوُلارِیستلَر کافِر اِیکَه نِینِی هَمَّه بِیلَه دِی. اِیندِی بَعضِیلَر سِکوُلارِیستلَرنِینگ اوُشَه مُشرِکلَر جُملَه سِیدَن اِیکَه نِینِی بِیلمَسلِیگِی موُمکِین، چوُنکِی اوُنِی اِسمِی اوُزگه رِیب قالگن،بوُلمَه سَم اوُنِی ماهِیَتِی، اِیشلَه تِیلِیشِی بِیر هِیل، اَمّا مُشرِکلَرنِینگ اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ اَهلِی کِتاب کافِرلَرِی بِیلَن هَمراه حالدَه کافِر اِیکَنلِیکلَرِیگه اِیشانچلَرِی کامِل، بوُنِی هَر بِیر مُسُلمان یَحشِی بِیلَه دِی. یَعنِی مَثَلاً اِنسان بِیلَن دَرَختنِی اوُرتَه سِینِی قَندَی فَرقلَی آلسَه، اوُلَرنِی هَم شوُنچَه لِیک آسان تَشخِیص بِیرَه دِی، مَنَه شوُ تَرتِیبدَه آسانلِیک بِیلَن بِیر مُسُلماننِی کافِردَن اَجرَه تَه آلَه دِی وَ تَشخِیص بِیرَه دِی، بُو یِیردَه دَلِیلگه،سَوادگه، یاشُو- قَرِیگه،اِیرکَک – عَیالگه اِیختِیاج یوُق.

هَر قَندَی کِیشِی مَنَه بُو دَرَخت وَ مَنَه بُو اِنسان دِیب تَشخِیص بِیرِیشگه قادِر؛ شوُ سَبَبلِی هَم اِنساننِی اِنسان، دَرَختنِی دَرَخت،کافِرنِی کافِر مُسُلماننِی مُسُلمان دِییدِی. اوُ اوُچُون شوُنچَه لِیک آچِیق – آیدِین بوُلمَه گوُنِیچَه آغزِیدَن بِیرارتَه سوُز چِیقمَسلِیگِی کِیرَک. دَرَختنِی دَرَخت اِیکَه نِی وَ اِنساننِی اِنسان اِیکَه نِی مَعلوُم بُولگچ، بُو حَقِیدَه گه پِیرِیلِیشِی لازِم.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(109- قسمت)

زمانی که با رعایت تمام آزمایشات پیچیده و تخصصی، مشخص شده فلانی کافر و مرتد شده، و مرتد شدن او مثل آفتاب در وسط آسمان بی ابر برایت روشن شده، و حکم قطعی در مورد او از طرف مراجع ذی صلاح صادر شده است؛ اگر تو او را کافر و مرتد ندانی و او را مسلمان بدانی مثل این می ماند که کسی را که ایدز دارد یا سل، وبا، مالاریا، طاعون و جزام دارد را در جامعه رها کنی و مثل یک آدم سالم با او برخورد نمایی. این ظلم آشکار و خیانت آشکاری به سلامت جسمی خودت و دیگران است که کسی در آن شک ندارد. 

حالا، اگر کسی هم از طریق آزمایشگاه دقیق و پیچیده ی شریعت(قرآن و سنت) توسط متخصصین، به یقین، كافر و مرتد تشخیص داده شده باشد و شکی در مرتد بودن اونباشد و تو او را مسلمان بنامی كمترين خطر او اين است كه يكی از احكام قانون شريعت الله را انكار كرده ای و دور انداخته ای، و این جرم بزرگی است. علاوه بر آن، اين شخص و اشخاص مشابه را در توهين و زير پا گذاشتن دين و قانون الله پرروتر و جری تر کرده ای و زمينه را برای ارتدادِ بیشترِ مردم فراهم نموده ای، چرا؟ چون، به سلامت ایمانی و درونی خودت و سایر مسلمین ظلم کرده و خیانت نموده ای. تو یک شخص آلوده به ایدز و سل را در جامعه به عنوان انسان سالم معرفی کرده ای، در حالی که تمام آزمایشات نشان دادند که این شخص مریض است.

تو باید طبق لا اله و کفر به طاغوت در همان ابتدای امر او را کافر بدانی، چنین شخصی را که در این آزمایشات رد شده و گفته شده که او کافر است باید او را کافر بدانی تا اولین پله ی لا اله – الا الله رابه پیش و جلو بروی:«فَمَن یَکفُر بِالطّاغوتِ  وَ یُؤمِن بِاللهِ فَقَدِ استَمسَکَ بِالعُروَةِ الوُثقی»‌.

بله، باید این را انجام دهی آن موقع است که توانستی در مسیری که کل انبیا رفته اند حرکت کنی. ولَقَد بَعَثنَا فِی کُلِّ أمَّةٍ أنِ اعبُدُوا اللهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغُوت، همین جاست که باید از طاغوت دوری کنی«یَکفُر بِالطّاغوتِ»به طاغوت کفر کنی، او را کافر بدانی و بعد به صراحت به این کافر بتوانی بگویی: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ. آن ها را خطاب قرار بده: ای کافرها.

این مخاطب قرار دادن کفار به لفظ کافر هم امر است، و امری هم نیست که مختص رسول الله صلی الله علیه وسلم باشد، بلکه، امری است که هر مسلمانی باید به اندازه ی وسعت و توانایی اش آن را انجام دهد. مشخص و روشن شده تو چگونه می توانی به آفتاب بگویی آفتاب، همین طور هم روشن شده که کافر، یهودی، نصرانی و مشرکین و مجوس و صابئین و مرتد است، پس باید آنها کافر بدانی و بگویی: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ. بعضی چیزها هستند که مسلمان می تواند آن را تشخیص دهد و الله تشخیص آن را به همه داده و اصلاً نیازی به دلیل و استدلال ندارد. مثلاً همه می دانند که یهود، نصارا، مجوس، صابئین و مشرکین یا همین سکولاریستها، کافر هستند. حالا، ممکن است کسی نداند که سکولاریستها همان مشرکین هستند و اسمشان عوض شده وگرنه ماهیت و کارکردشان یکی است، اما یقین دارد که مشرکین به همراه کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب، کافر هستند و این را هر مسلمانی می داند. یعنی چگونه می تواند مثلاً بین یک انسان با یک درخت فرق بگذارد و این ها را به راحتی تشخیص دهد به همین ترتیب، به راحتی می تواند بین یک مسلمان با یک کافر فرق بگذارد و یک مسلمان را از یک کافر تشخیص دهد و نیازی به دلیل، سواد، پیرو جوان، زن و مرد بودن ندارد.

 هر کسی می تواند تشحیص دهد این انسان است و این درخت؛ به همین دلیل، به انسان باید بگوید انسان و به درخت هم بگوید درخت، به کافر بگوید کافر و به مسلمان هم بگوید مسلمان. تا زمانی که اینگونه برایش روشن نشده نباید حرفی از دهانش بیرون رود. چگونه برایش روشن شده که این درخت است و این انسان. آن زمان است که باید حرف بزند.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(6- қисмат)

Ин оя ошкоро мегуядки шўхи кардан ба аллох ,хар ек аз оёт ва қавониниш ва росули у саллаллоху алайхи васаллам куфри астки шахсро аз мархалаи иймон хам ба ақаб бармегардонад ва уро кофар мекунад , ин дар мовриди шўхи аст; холо чи расид ба инки беадабий ва беэхтироми ба сурати амдий бошад ва шўхи ва жиддий дар маворид хукмиш еки аст. Фарқи надорад шахс барои шўхи ва саргарми аллох ,қавонин ,оёт ва росулишро ба тамасхара бигирад ё ба жиддий бошад. Аллох дар ин оя намефармояд : дуруғ гуфтид ин харфхо барои бози ва саргарми набуд, балки мефармояд : ин кор наметавонад барои шумо бахона бошад ва бо инхо наметавон шўхи кард, шумо бо ин кор пас аз инки иймон оварда будид кофар шудид……

….«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ»

Яъни инхо бо каломики хадафишон шўхи буда , на инки манзури бади дошта бошанд, ду мархала ба ақаб баргардонда шуда ва кофар мешаванд.

Журми ин даста

“كَفَرُوا بَعدَ إسلَامِهِم”

Нест,балки онхоро сохиби иймон медонадки мархалаи болотар аз мусалмон шудан аст ва ба иймони онхо гувохи медихад ва журмишон

“كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمَانِكُمْ”

Аст. Дар ин сурат ,ек мўъмин хам метавонад сифоти мунофиқинро дар худиш дошта бошад ва дар марохили ин сифот хатто боиси иртидоди у хам шавад пас , дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро маъжуни аз ин даста аз  ба зохир мусалмон ташкил медиханд.

«كَفَرُوا بَعدَإسلَامِهِم» یا «كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمَانِكُمْ»،

Ин бузургтарин журми астки ек мусалмон ва бахусус ек мўъмин мумкин аст муртакиб шавад , ва ба нахви бошадки аллох таоло шахси мусалмон ва мўъминро ба хотири он журми бузург такфир кунад, ва хукми хуружи онхо аз исломро содир кунад, ва хукми баргашти онхо аз ислом ба кофариро содир намояд. Бо вужуди чанин журми бузургики аллох таоло хукми такфири онхоро содир мекунад,ва инхо дар жанголи хукумати исломий хам буданд,аммо мисли муртаддин бо онхо бархурд намешавад, ва аз сафи муслимин ихрож намешаванд, балки бо ек тўвбаи сода аз  журми онхо сарфи назар мешавад, хар чандки хамма медонем ин дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо чиқадар дар сухбатхоишон дуруғгу, қасамхўр ,риёкор ,хуққабоз ва дағал хастанд. Аммо , тўвбашон пазирофта мешавад ва мисли муртаддин бо онхо бархурд намешавад,балки бо овардани узр ба жахл ва узрхои дигар барои онхо ,ононро мушмули мазоёйи муслимин мекунанд ва мисли ек мусалмон аз онхо мухофизат мешавад.

Ин сарневишти мусалмон ва мўъмини астки дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахост ва чанин журми бузурги муртакиб шуда ва тўвба карда аст.Тўвба хийли хийли мухим аст. Дар инжо шахс бо чанон сухани ё амали муртад шуда,аммо хамин тўвбаи зохирий уро нажота дода аст. Хар чандки намедонем ва шак доремки тўвбаш дуруғин буда ё рост. Аммо  мутмаъиннем ва яқин доремки тўвба карда ва дубора мусалмон шуда ва хамин тўвба дар дунё аз у пазирофта мешавад. Чун ,яқин бар шак ва гумон чиратар аст ва бояд шакро рахо кунем ва яқинро бигирем.

Дар инжо, шак вужуд дорадки шахсики дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахост ва дучори амали шудаки аллох таоло уро такфир карда, тўвбаш ростин аст ё дуруғин? Аммо , итминон дори ва яқин дорики тўвба карда аст. Ин яқин жойгохиш болотар аз шак ва гумон мебошад ва касики бо яқин вориди ислом шуда бо шак,гумон ва эхтимол наметавон уро аз ислом хориж кард. Ин ек қоидаи куллий астки ахли қибла онро пазирофтанд.

Тамоми ин журмхо ва гунохон барои ек мусалмон дар дунё дар хадди гунохони кабира ё сағира боқий мемонанд ва агар шахс мусалмон ё мўъмин муртакиби хар ек аз ин журмхо шавадки ровшан ва ошкор ,боиси кофар шудани вай мешавад аммо , ба дунболи иртикоби журм тўвба кунад ва худишро жузъи аз жомеъайи муслимин бидонад ва аз сафи онхо жудо нашавад, чанин тўвбаи аз вай пазирофта мегардад, ва боз мисли  муслимин ба у бархурд мешавад.Хатто агар тамоми журмхои мунофиқин ва секулярзадахоро хам муртакиб шавад боз ,мисли ек мусалмон бо онхо бархурд мешавад. Аммо ,агар бори дигар хамин журми сангин  ва мушаххасро такрор карданд ва ба авоқиби дунёвий он огох шуда буданд ва хамон бори аввал хенгоми иртикоби журм ,итмоми хужжати росулий шуда буданд ва узри шаръий надоштанд,онвақт узр ба жахл хам бароишон намемонад ва машмули хукми касони мешавандки огохона ,амдий ва бо мейл ва ихтиёри худишон муртакиби журми шуданд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(5– қисмат)

Жойгох ва мовқеияти ин секулярзадахо ё мунофиқиники ба муртаддин табдил шуданд аслан мухим нест:

-Мухим нест ин шахс ек мунофиқ ва кофари пинхони бошадки дунболи  фурсати мегашта ва руз шумори мекардаки мовқеияти пеш биёядки озодона ақоидишро баён кунад ва бар асоси ақоидиш амал намояд.

 -Ё ек мусалмони заифул иймони бошадки озмоиш хам пас дода бошад. Мисли Абдуллох ибни Жахшки ба хамрохи хамсариш ба хабаша хижрат кард ва дар онжо муртад шуд.

-Ё каси бошадки ба хастаи рахбари хам хийли наздик бошад. Мисли Абдуллох ибни Аби Сурох аз мухожирин ва мусалмони аввалия ва аз котибони вахийки хамрохи мухожирони Макка ба Мадина хижрат карда буд ва баъад муртад шуд, ва ба Макка назди секуляристхо баргашт.

-Ё хар каси бошадки ғейри аз аллох наметавонад нифоқи қалбий ва беморийи қалбий уро ташхис дихад ва мо уро жузви муслимин хисоб карда бошем ва баъдан ба ақаб баргашта бошад. Чун дар бахси мунофиқин ва секулярзадахо арз кардемки дуруст аст аллох таоло исми теъдоди аз онхоро ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дода буд аммо,аллох таоло ба сирохат мегуяд иддаи хам хастандки ту хеч вақт наметавони онхоро бишноси ва танхо ва танхо аллох астки метавонад онхоро ташхис дихад.Хуб ,ин гурух аз мунофиқин ва секулярзадахоки баргаштанд ва жузви муртаддин шуданд хам мумкин аст жузви хамин гурухи бошанд.

Ин гуруххои мухталиф ва ин таркиб ва дастахои мухталиф аз секулярзадахо ва мунофиқин то замоники дар миёни муслимин гум буданд хар кори анжом медоданд бо ек маъзиратхохи дуруғиники мекарданд аз онхо гузашт мешуд ва хатто ба андозаи аз онон гузошта мешуд, росулуллох саллаллоху алайхи васалламро одами сода ва зудбовари медонистандки инхо хар чи бигуянд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бовар мекунад:

:«وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَأُذُنٌ».

Хиёл мекарданд хар чи бигуянд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бовар мекунад ингуна мехостанд росулуллох саллаллоху алайхи васалламро озор диханд ва уро ба сода ловхи ва зудбовари муттахам мекарданд. Дар хар сурат , инхо агар тамоми журмхойики мухтасси мунофиқин ва секулярзадахо будро дар жомеъайи муслимин анжом диханд ва корро ба тафрақа накашонанд яъни худишонро жудо накунанд ва ошкоро ба ақаб барнагарданд ,тахаммул мешаванд ва жузви муслимин хам махсуб мегарданд.

Журми болотар аз ин вужуд надорадки шахси мусалмон шавад аммо , амдан ,бо мейли худ ва огохона муртакиби сухан ё кори шавад ё муртакиби амал ё феъли шавадки баъди аз мусалмон шудани вай жузви куффор қарор бигирад ва дубора ба ақаб баргардад , аммо ин мунофиқин ва секулярзадахо муртакиби чанин журми азим ва бузурги шуданд :

 «یَحْلِفُونَ بِاللّهِ مَا قَالُواْ وَلَقَدْ قَالُواْ کَلِمَةَ الْکُفْرِ وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ وَهَمُّواْ بِمَا لَمْ یَنَالُواْ» (توبه/74)،

Мунофиқин ба худо сўганд мехурандки ( суханони зинандаи ) нагуфтанд , дар холики қатъан суханони куфромизи гуфтанд ва пас аз мусалмон шудан, ба куфр баргаштанд

«وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ»

Ва қасди анжоми кори кардандки бидон нарасиданд ( ва он терори ва куштани пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ба хенгоми мурожаъа аз жанги табук буд ).

Яъни то ин хад ин мунофиқин чанин корхоиро анжом медоданд боз дар жомеъайи исломий тахаммул мешуданд.Чун дар он замон ин корро хам карданд далили ровшан, қароини ошкор вужуд надоштки инхо ба ин кор махкум шаванд фақат аллох таоло чанин хабариро ба муслимин дода буд. Хуб ,инхо журми бузурги муртакиб шуда буданд баъди аз мусалмон шудан ба куфр баргаштанд

«وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ».

Тоза бадтар аз ин хам муртакиб шуданд,иддаи аз инхо ек даража болотар аз мусалмон хам қарор гирифтанд ва жузви мўъминин шуданд аммо , боз муртакиби чанон журми шудандки дубора дар радифи куффор қарор гирифтанд :

«وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ*لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ» (توبه/65-66)،

Агар аз онон бозхост куни ,мегуянд : бози ва шўхи мекардем. Бигу : оё  бо худо ва оёти у ва пайғамбариш метавон бози ва шўхи кард?! Бигу: узр хохи накунид . Шумо пас аз иймон овардан ,кофар шудаид. Агар хам бархи аз шуморо бибахшем ,бархи дигариро намебахшем . Чиро ? Зеро онон ба журми худ идома медиханд,

،«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ».

Инхо баъди аз инки иймон хам оварданд аз онжо дубора ба куфр баргаштанд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(4- қисмат)

Пас ,ё муслимин онхоро ингуна берун меандозанд, ё инки ба мейли худишон ,худишонро аз холати пинхоний дар меоваранд ва ошкоро ва маълум мешаванд ва худишон сафи худишонро жудо мекунанд ва аз жомеъайи муслимин берун мераванд.

Дар хар ду сурат ,инхо муодиларо дар равиши бархурд бо худишон аваз мекунанд ва дигар наметавон ба онхо гуфт мунофиқин ва секулярзадахо чун ошкор ва маълум шуданд. Балки ,секулярист ва кофари ошкори шуданд. Пас ,ин мархалаики дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо аз ин мегузоранд то аз ислом ва мусалмони ба ек секулярист ва кофари ошкори табдил шаванд ба он мегуянд муртад шудан. Исми мунофиқин аз онхо бардошта мешавад ва каламаи муртад ва муртаддин ба онхо гузошта мешавад.

Баъзи ах ахли фан дар ривоётхои мухталифи хастки каламаи мунофиқро хам ба кор мебаранд, яъни ин  дорудастаро дигар дорудастаи мунофиқин намегуянд балки ба он мунофиқ мегуянд. Хуб , мунофиқ хам яъни хамон кофари пинхоники ошкор шуда аст. Алъон ошкор шуда ва метавонем ба у бигуем мунофиқ. Мо то замоники ошкор нашуданд фақат метавонем аз каламаи мунофиқин истефода кунем на мунофиқ ,аммо замоники ошкор шуданд ба хар кудом аз онхо метавонем бигуем мунофиқ ё муртад ва ба жамъишон хам мегуем жамъи муртаддин. Чун ,алат таъйин метавонем онхоро аз муслимин ташхис дихем.

Абу Бакр розияллоху анху дар хенгоми шўриши муртаддин ва дар зимни сухбат бо муслимин дар масжид ,пас аз зикри ояйи :

«وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِکُمْ وَمَن یَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَیْهِ فَلَن یَضُرَّ اللّهَ شَیْئاً وَسَیَجْزِی اللّهُ الشَّاکِرِینَ» ‏(آل عمران/144)،

Ба сирохат мегуяд: ононки инки ба дин гузаштаи худ баргаштанд, дар гузашта хам бо онки мусалмон шуданд, ба дин обо ва аждодишон тамоюли бештари доштанд.

Яъни касоники алъон баргаштанд қаблан хамон мунофиқин ва дорудастаи мунофиқин буданд. Хийли зебо баён мекунад : онхоики алъон аз дин гузаштаи худ баргаштанд ,дар гузашта хам бо онки мусалмон шуданд, ба дини обо ва аждодишон тамоюли бештари доштанд. Яъни чи ? Яъни инхо хануз мўъмин набуданд, хамон секулярзадахо ва мунофиқин буданд. Яъни инхоики алъон баргаштанд қаблан хамон мунофиқин буда ва дар сафи онхо буданд. Ё ба забони имрузини мо ,инхо қабли аз иртидод ва баргаштан, секулярзадахо буданд,алъон хам хамин аст. Тамоми касоники муртад мешаванд қабли аз он жузви хамин секулярзадахо буданд. Хаммайи мо метавонем аз гуфтор ва рафторишон инро ташхис дихем.

Хуб ,Абу Бакр инро дар мовриди ин гурух мегуяд ва агар дар он замон дар садрил ислом , зани ба номи Сажжох бинти Хориса аз қабилаи саълаб хам иддаойи пайғамбари мекунад ва қаблан насроний буда, аммо баъди аз ислом овардан дубора муртад мешаванд ва худиш дини жадидиро тўлид менамояд ва иддаойи пайғамбари мекунад, қабли аз иртидод боз жузви хамон мунофиқин ва секулярзадахо хисоб мешуда ва баъди аз бозгашт аз ислом мисли секуляристхо бо у муомала мешавад. Ин банда худо хатто дини жадидиро тўлид кардки тўлиди хар дини инсонро жузви секуляристхо қарор медихад. Илова бар инки муртаддин бо ихтилофи жузъий ,куллан жузви секуляристхо хисоб мешаванд.

Илова бар ин ,инро медонемки хар дини тўлид шудаи тавассути башар ,дини мушрикин ва ё ба забони имрузин дини секуляризм аст , ва машмули қоидаи жомеъайи куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб намешаванд хатто агар мисли сикхо ё мусайламаи каззоб ва ғейрих дин тўлидишон таркибий бошад аз бовархои секуляристи ,ислом ,яхудият ,насроният ,мажусият ва ғейрих , ё чизи бошад холи аз инхо ва сирфан муттаки ба ақл ,тажруба , ва илми худишон бошад ( хамон омонизмики алъон аз он сухбат мешавад)

Дар ин сурат ,муртаддин шикли такомул ёфтаи мунофиқин ва секулярзадахо хастандки ба шикли куффори ошкори даромаданд.Ин нуктаи хийли жолиби аст. Муртаддин шикли такомул ёфтаи мунофиқин ва секулярзадахо хастандки мунофиқин ва секулярзадахо худишонро ба шикли куффори ошкор дароварданд ва ба ин шикл даромаданд. Аз ек шикли ба шикли дигари даромаданд, инхо муртаддин хастанд.Ва муртаддин куллан аз ин даста аз муслимини ба вужуд меояндки қаблан дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо буданд ва ё сифоти онхоро бо худишон хамл карданд аммо ,мумкин аст бо он дорудаста дар баъзи аз корхоишон хамоханг набуда бошанд аммо дорои хамон сифот буданд. Ин нуктайи хийли мухимми астки хийли аз бародарон ва хохарони мусалмонам ба он диққат намекунанд.(идома дорад…….

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.
 

(3- қисмат)

Пас ,баргаштан яъни аз жойики буда дубора ба хамон жо баргарди на жохои дигар. Инсон аз куфр ва кофари харакат мекунад то ба ислом ва иймон мерасад,то мусалмон ва мўъмин мешавад аммо , тасмим мегирадки дубора ба сари жойи аввалиш баргардад, яъни ба куфр баргардад, бар ин мегуянд муртад шуда аст.

Нуктаи резики дар инжо вужуд дорад ин астки ,хар новъи баргашти ” огохона ,амдий ва ихтиёрий ” сурат мегирад,дуруст аст ? Яъни шахс медонад ба кужо меравад,мақсадиш кужост, ва амдан бармегардад. Яъни ,агар чашм ва гуши екиро баста бошанд ва уро ба жойи аввали баргардонанд каси намегуяд ин шахс баргашта балки , мегуянд уро баргардонданд.

Пас ,баргаштан илова бар онки огохона ва амдий сурат мегирад бояд ба мейл ва ихтиёри шахс бошад. На чашм ва гуши уро баста бошанд ё уро тахдид ва мажбур карда бошандки баргардад. Дар холати ижбор хам боз намегуянд фалоний баргашта балки ,мегуянд фалоний уро баргардонд.

Пас ,шахс бояд худиш огохона ва ба мейли худ баргашта бошад, на инки уро баргардонда бошанд ; ё шахс мехоста жойи дигари биравад ,рохро иштибохи рафта ва дубора сари жойиш баргашта аст. Дар хар ду холат ,ин шахс намехоста сари жойиш баргардад балки , ё дигарон уро баргардонданд ё у хоста жойи дигари биравад аммо , надониста ва хадсхойи ғалатзада ва иштибохоти кардаки боис шуда рохи аслишро гум кунад ва сари жойиш баргашта аст.

Пас ,ба чанин шахси намегуем худиш баргашта балки , мегуем агар зур болойи сариш набуд ё дигарон уро барнамегардонданд ё огохий дошт барнамегашт. Холо ,агар шумо ба еки бигуйид хақ надори  баргарди, агар баргашти ман туро ек миллион жарима мекунам агар еки зураки уро оварда боз жаримаш мекуни ? Мушаххас аст на . Агар рохишро иштибохи рафт ва бозгашт чи ? Мушаххас аст.Агар бороят ровшан шавадки иштибохи баргашта боз уро жарима намекуни. Балки ,замони уро жарима мекуники огохона  ва бо мейли худиш баргашта бошад.

Бо ин тўвзих,бояд бидонемки дар миёни ахли қибла кудом қишр хастандки ” огохона ва ба мейли худишон ” чанин тасмимоти барои баргашт ба ақаб мегиранд ва ба куфр ва жомеъайи кофарин бармегарданд?

Дар бахси мунофиқин ва секулярзадахо арз шудки ,дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо екдаст нестанд балки ,муташаккил аз теъдоди бисёр андак ва ночизи аз куффори пинхони дохилий ва иддаи анбух ва бисёри аз муслимини хастандки дўври ин иддаи андак ва қолилиро гирифтанд. Ин даста аз муслимин хамки дўври инхоро гирифтанд ,худишон касони хастандки  ё тоза мусалмон шуданд ва шинохти кофий аз шариати аллох надоранд ва ба истелох заъифил иймон хастанд ва хар он мумкин аст таслими шубухоти ек кофари ошкори шаванд ва фариб бухуранд , ё касони хастанди дар қалбхоишон бемори хаст ва ба нафси худишон зулм карданд.

Хаммаи инхоро аллох таоло жузви мунофиқин ва секулярзадахо хисоб карда ва то замоники худишонро аз муслимин жудо накарда бошанд ва дар миёни муслимин гум бошанд жузви муслимин онхоро хисоб карда аст. Бале , ин дорудастайи нохамгун то замоники дар миёни муслимин хастанд ва аз назари гуфтори ва амалий каждор мариз шабихи муслимин рафтор мекунанд, бо тамоми ханжоршиканихо ва жанги равонийки рох меандозанд боз жузви муслимин махсуб мешаванд. Аммо ,замоники ба хар далили сафишон аз муслимин жудо мешавад ба хамон андоза машмули қахр ва хушунати исломий мегардандки , дар дарси шиносоий мунофиқин  ва секулярзадахо дар мовриди он сухбат кардем.

Ба хамин далил , замоники инхо сафи худишонро бо сухани ё амали аз сафи муслимин жудо мекунанд ва ба сухани ё амали куффор бармегарданд гуфта мешавад ек мусалмон тағйири саф дода ва баргашта на ек мунофиқ . Ва ин тағйири сафи ек мусалмон аз ислом ба сафи куффори ошкорроки новъи ақабгарди махсуб мешавад ва бозгашт ба ақаб ба хисоб меояд, ва бозгашт ба куфр махсуб мешавадро муртад шудан мегуянд.

Албатта ,дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро ё худи муслимин , дар марохили бо пуштивонаи қудрати мардумий ва хукуматийки доранд онхоро берун меандозанд ва сафишон аз муслимин жудо мешавад ва ошкор мегарданд :

«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا»(احزاب/۶۰)،

Агар мунофиқон ва бемордилон ва касоники дар Мадина боиси изтироб ва ошуб мешаванд аз кори худ даст накашанд , туро бар зидди ишон мешуронем ва бар онон мусаллат мегардонем , онгох жуз муддати андаки дар жавори ту дар шахри Мадина намемонанд,яъни мераванд.

(идома дорад……)