وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(61- қисмат)

Қаблан хам арз кардемки дорудастайи куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ё ба забони имрузин ,секулярзадахо ,дар хенгоми қудрати муслимин ба вужуд меоянд , хох қудрати ек шахс дар хонувода бошад, ё чанд нафар дар тоифа , ё гурух ва дорудастаи дар русто , ё қудрати хукумати исломий , ё қудрати афкори умумий муслимин бошад . Дар хар сурат ,нифоқ нишонаи тарс аз қудрат аст. Ба хамин далил , дар Макка мунофиқин набуданд,чун қудрати барои муслимин ва тарси барои куффор вужуд надошт.

Хар чи қудрати муслимин ва хукумати исломий бештар мешавад инхо бештар нифоқи худишонро пинхон мекунанд ва шабихи муслимин мешаванд ,саъй мекунанд бештар худишонро шабихи муслимин кунанд ва саъй мекунанд аломати аз худ нишон надихандки нишон аз нифоқ ва куфри даруни онхо бошад ; ва ба истелох пеши чашми мардум ва дигарон кори накунандки зишт шаванд. Аммо , ба хар мезони аз қудрати муслимин коста мешавад ва кохиш пейдо мекунад ва тарси мунофиқин хам кам мешавад ва ба истелох тарсишон мерезад  ба хамон мезон ,мунофиқин нифоқи худишонро аланийтар мекунанд. Ин ба далили заъфи қудрати боздорандаги муслимин аст ва нишонаи заъфи қудрат дар хонувода ва жомеъа мебошад . Дар мужтамаъи муслимин заъаф ба вужуд омада , заъфи қудрат ба вужуд омада ,халаи қудрат ба вужуд омадаки онхо тавонистанд то ин андоза пешравий кунанд.

Равиши бархурд бо ин куффори дохилий ва пинхон бисёр пичида астки ниёз ба баррасий ва мушкофи дақиқи дорад; ва ин яъни хунари идора ва мудирияти бахши аз афроди мовжуд дар жомеъаи муслиминки душмананд. Ин хийли мухим аст ,хунари идора ва мудирияти бахши аз афроди жомеъаки душмананд .Мубораза бо мунофиқин ва секулярзадахо мушкилтарин мархалаи мубараза ва мудирияти жомеъа астки ғейри аз қудрати хукумати исломий ва шўроийки тахти назорати хамин хукумат бошадки находхойиро сарпарасти мекунад хеч фард ва гурухи ” ба сурати комил ” ,қодир ба анжоми ин вазифаи хассос набуда ва нест. Танхо чанин кори аз ухдайи қудрати хукуматий ва находхои тахти амри он бармеояд.

Ба хамин далил ,саъй мекунем дар ек жамъбанди ва ба сурати мухтасар ва мовридий ба чанд равиши аслий хукумати исломий росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ишора мекунем:

Равиши аввал дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо : касби қудрати хукуматий ,изофа кардан ва афзудан бар қудрати хукуматий ва изофа кардан ва афзудан бар қудрати боздорандаги ижтимоий ба унвони асосийтарин ва мухимтарин рохкор мебошад.

Қудрати хукуматий ва находхойи тахти мудирияти он , шохкилид ва қавийтарин абзори дар контрол ва мудирияти фаолиятхойи мухарриби секулярзадахойи дохилий ба унвони дорудастаи куффори дохилий астки бидуни қудрати хукумати ,соири фаолиятхо ноқис ва ақим мемонанд.Яъни бидуни доштани қудрати хукумати , соири иқдомот ноқис ва хатто ақиманд.

Омили пейдоиши мунофиқин ва секулярзадахо хам хамин қудрати хукумати аст , ва омили хунсо кунанда хам хамин қудрати хукуматий аст. Тамоми фаолиятхои жонибий муслимин алайхи дорудастаи секулярзадахо тахти пушиши қудрати хукуматий маъний пейдо мекунад ва ба хамин натижаи мовриди дилхохи шариат мерасад.

Агар диққат шавад , қудрати дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо мутаносиб бо қудрати хукумати исломий ва шўройи назоратий он ва находхойи тахти мудирияти он дар навасон аст ; ба ин маъники хар чи қудрати хукумати исломий ва шўройи улил амр ва ижмоъи уммат ,қудратманд буда ба хамон мезон қудрати дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо кам шуда ва билакс , ба хар андоза қудрати хукумати исломий ва шўройи назорати он кохиш ёфта ба хамон андоза бар қудрати дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ва тавони моневри онхо дар жомеъаи муслимин изофа шуда аст.Замоники хукумати исломий ва тахким бар асоси қонуни шариати аллох дар миёни муслимин бардошта мешавад ё аз бейн меравад , жомеъа дарбаст жавлонгохи мунофиқин ва секулярзадахо буда ва хар ончики аз фасод хостанд бар сари муслимин оварданд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(60- қисмат)

Шумо тасаввур кунид хамон фитнаики мехостанд росулуллох саллаллоху алайхи васалламро терор кунанд аллох таоло исми онхоро ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфт аммо натавонист онхоро мухокама кунад . Чиро ? Чун онхо худишон ва чехрахоишонро пушонда буданд ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам далоил ,мадорик ва истинодоти зохирий надошт . Ба хамин далил астки мо ба далоил ва истинодоти зохирий хукм мекунем ва ба зохири онхо хукм мекунем .Чун , мо харгиз наметавонем ба даруни инсонхо нуфуз кунем . Бо ин вужуд ,иддаи муслимин атрофи мо дар барчасб задан ба инхо рохи иштибохро мераванд:

Замоники таъйин карди фалоний мунофиқ аст ,яъни чи ? яъни фалоний кофар аст . Чиро ? Чун аллох онхоро кофар номида . Метавони бигуйи онхо дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо хастанд ва ле вақти мегуйи фалоний мунофиқ аст яъни фалоний кофар аст, ва ин яъни такфир , ва бояд филтерхойи чохоргона мисли шурут ва мавонеъи такфирро риоят кард ва бо мустанодот пеш рафт ва агар тавонисти бо далоил ва истинодот собит куники ин банда худо кофар аст фабихо ; агар натавонисти собит куни аз ду холат хориж нест :

1 – шахс кофар нест ва куфр ба худит бармегардад ва дар дунё назди ахли илм расво ва беарзиш мешави ва дар қиёмат хам бояд посихгу боши ва натижаи харфи худитро бипазири.

2 – шахс воқеан кофар аст,ту натавонисти онро собит куни. Куфр ба ту барнамегардад ,аммо боз хам дар дунё назди ахли илм расво ва беарзиш мешави. Дуруст астки куфр ба ту барнамегардад аммо боз дар дунё боиси расвоий мешавад.

Дар ин сурат ,замоники далоили шумо яқини нестанд чиро бо иймон ва обруйи худит дар дунё ва қиёмат бози мекуни? Арзиши онро дорад ?Пас ,бо еки ду ё хатто чанд сифот аз сифоти секулярзадахоки шахс ба онхо гирифтор шуда наметавони шахсро бо онхо кофар ва мунофиқ бидони ,касиро ба ин шикл такфир накун . Чун замоники гуфти мунофиқи яъни кофари.

Инхо куффори пинхони дохилий хастанд агар шумо бихохид бо еки ё хатто чандто аз ин сифот касиро мунофиқ бидонид ,масири иштибохро рафтаид. Яъни шумо бо ек гунох ё чанд гунохи кабира касиро кофар гардид бидуни дар назар гирифтани филтерхойи чохоргона мисли шурут ва мавонеъи такфир.

На ман ,на ту ,на хеч сахобаи ғейри аз Хузайфаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам усомиро бу у дода буд, бо хар даражаи аз илм ва ихлос ,тажруба ,мардумшиносий ва ғейрих натавониста ва нахохем тавонист мунофиқ будани касиро собит кунем. Пас ,бехуда чиро худитро хаста ва беэътибор мекуни?

-Агар хиёнат карда мисли хар мусалмони хиёнати уро бо далили шаръ пасанд собит кун ва уро ба маржаъи расидаги кунанда биспор .

-Агар дуруғ гуфта ва тухмати зада бо далоил ва мадорик онро собит кун ва хаққи худитро аз у бигир .

-Агар тўвтиъайи чида ,боз хам бо далоил ва санад тўвтиъашро фош кун ва уро биспор дасти қонуни шариати аллох .

-Дар кул агар хар журми муртакиб шуда мисли ек мусалмони мужрим аз тариқи масирхои қазовати шаръий ва бо далоил ва аснод журми уро собит кун ва уро ба қонуни шариати аллох биспор то ончи мустахаққи уст каффи дастиш бигузоранд.

Равишхойи бархурд бо падидаи мунофиқин ва секулярзадахо дар жомеъаи исломий.

Ислом дар бурхурд бо ек душмани дохилий рохкорхойи амалий ва новинро ироа дода аст; мо маъмулан чанин падида ва эпозосион ,мухолифин ва душманони дохилийро бо чанин густардаги амалий аз назари иқтисодий ,низомий ,фархангий,ақидатий ва ………..ро дар хеч хукумати надидаем. Хамин алъон хам каси наметавонад масалан дар артеши хар ек аз кишвархои мудерн ва пешрафта ё кишвархои секуляри дунё хузур пейдо кунад ва мисли жанги ухуд бахона биёварадки ман дар ин жанг ширкат намекунам! Ё бигуяд ман моли хамин кишварам аммо молиёт намедихам , ё сифоти дигарики баён кардем ,чанин шахси , дар чанин мовқеийяти , дар чанин жавомеъи ин иддаохоро баён кунад ё амалий намояд.

Системи хукумати ислом дар жараёни бархурд бо ин падидайи новзухур ва дар жараёни бархурд бо падидайи мунофиқин ё секулярзадахо пруса ва барномаиро ба пеш мебурдки ба сурати систематик харакати жомеъаро бе хамон жойики аллох мехохад суқ медихад , ба хамон жойики аллох мехохад мекашонад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(59- қисмат)

Мо куллан дар дунё машкук хастемки фалоний мумкин аст мунофиқ бошад ва харгиз мисли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам он теъдоди аз мунофиқинро хам намешносем . Чун худо ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамон чанд нафарро маърифий карда буд ва хатто сахоба хам онхоро намешнохтанд. Пайғамбар исми хамон чанд нафарро ба Хузайфа ибни Ямон дод. Аммо ,аз бақияйи асомий харгиз бохабар нашуд ва танхо аллох аз онон хабар дошт ва онхоро мешнохт.

Барои хамин Умар ибни Хаттоб ба Хузайфа гуфт : ” эй Хузайфа , туро ба худо сўганд медихамки оё росулуллох саллаллоху алайхи васаллам исми  маро ба унвони фарди аз мунофиқин ба ту нагуфта аст? Гуфт : хейр ,аммо дигар ба соири суъолоти ту дар ин замина жавоб намедихам”.

Хийли аз ин сифот мумкин аст дар хар мусалмони бошад . Ин шак , моли касони мисли Умар ибни Хаттоб аст дар жохойи дигар хам гуфтем Ханзала ,Абу Бакр ва дигарон хам чанин шак мекунандки ба далили вужуди чанин сифоти дар миёни муслимин аст ,хатто агар собиқунал аввалун ва шогирдони мустақим росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам бошанд ,фарқи намекунад ин шак дар миёни хамма хаст. Каси онхоро намешносад чун ин сифот дар миёни хамма хаст дар миёни муслимин хам хаст дар миёни хийлихо хам пейдо мешавад.

Асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баъди аз вафоти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,хенгомики каси фовт мекард ба Хузайфа ибни Ямон нигох мекарданд ,агар руйи жанозаи намоз мехонд маълум мешудки он шахс жузви мунофиқин нест , ва ле агар руйи жанозаи он маййит намоз намехонд нишон дихандаи ин будки он маййит дар листи мунофиқини Хузайфа буда лизо , аз хондани намоз бар руйи у пархез мекарданд . Дар ин сурат ,хатто наздиктарин шогирдони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам аз инки битавонанд мунофиқинро ташхис диханд ожиз буданд ва танхо он теъдодиро метавонистанд ташхис дихандки росулуллох маърифий карда ё ба сурати ғейри мустиқим аз аъмоли Хузайфа мефахмиданд . Тоза ,теъдоди зиёди хам будандки танхо ва танхо аллох аз онхо хабар дошт ва худи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам аз онон бехабар буд.

Холо ,тасаввур кунид дар жанги ухуд масалан ек севум артеши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баргаштанд ,яъни чизи худуди 300 нафар ; аммо теъдоди мунофиқини дохилий ин 300 нафар ,чанд нафар буданд? Хийли кам ; бақия муслимин фариб хурдаи будандки дар дилхоишон мараз ва бемори вужуд дошт ва ба нафси худишон зулм карда буданд , ё хануз холис нашуда буданд ,ё дар мавориди мухлисини будандки фариб хурда буданд мисли хамон имоми масжиди зирор.

Холо , мо чигуна метавонем бо журмхои ин даста аз муслиминики душмананд ва бояд аз онхо хазр шавад бархурд кунем? Моки наметавонем аз хоинин дифоъ кунем . Аллох таоло мефармояд :

«إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاکَ اللّهُ وَلاَ تَکُن لِّلْخَآئِنِینَ خَصِیماً» (نساء/105)

Мо китобро ба хақ бар ту нозил кардаем то миёни мардумон тибқи ончи худо ба ту нишон дода аст доварий куни , ва мудофеъи хоинин мабош .

.‏«وَلاَ تَکُن لِّلْخَآئِنِینَ خَصِیماً»،

Мудофеъи хоинин мабош .

Яъни бо истинод ба далоил ва мадорик ,замоники хиёнати онхо ошкор шуд мисли хоинин бо онхо бархурд кун ва мудофеъи хоинин мабош .Далоил ва мадорики зохирий барои исботи журмхойи таъриф шуда дар шариатки марбут ба зиндаги зохирий инсонхо мешавад на зиндаги даруний инсонхо .

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(100- қисм)

Хўп, энди мана бу золимлар томонидан  алданган,жохил,хатокор мусулмонларнинг сени воситанг билан хақиқатни фахмлаганини ва тавба қилиб гунохлари кечирилганини қаердан биласан? Уларнинг аллох яхши кўрадиган кишилар жумласидан эканини қаердан биласан? Сен харгиз била олмайсан. Шундай бўлгач мусулмон биродарингга нажот бер ва уни устида тавба қилувчиларни ахкомларини пиёда қил, уни дармон қил ва уни  аллох яхши кўрадиган вохид сафга даъқат қил,

 «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»،

Хотиржам бўл, дўстларига қарши жангга кирадиган ёки уларни ўлдирадиган кишиларни аллох яхши кўрмайди; балки аллох уларга қарши жанг эълон қилади:

«إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ؛ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لأُعِيذَنَّهُ»،

Кимки мени дўстларимдан бирига душманчилик қилса, мен унга қарши жанг эълон қиламан. Мўъмин банда мени наздимда фарзлардан бошқа нарса билан махбуб бўла олмайди ва у менга нафл (яъни вожиб бўлмаган ибодатлар)ни бажариш билан яқинлашади, хатто натижада мен уни яхши кўраман, мен уни яхши кўрган пайтимда, у билан эшитадиган қулоғига ва у билан кўрадиган кўзига ва у билан ушлайдиган қўлига ва у билан қадам босадиган оёғига  айламан, агар мендан бирор нарсани сўраса унга бераман ва мендан панох сўраса унга панох бераман.

Хўп, энди Хотиб розиаллоху анхуга ўхшаган мана бундай шахслар иртидодни қасд қилмаганларини ва аллохни шариатини хаммасига таслим бўлганини, аммо комилан нотўғри, ғалат далилларга кўра сенга қарши томонга тушиб қолганидан хабардорсан ва уни тавба қилганини, хамда аллох  хам тавба қилгувчиларни яхши кўришини яхши биласан,

  «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ»

аллох таоло ўзини йўлида қитол яъни жанг қилган кишиларни хам яхши кўришидан хабаринг бор,

“إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ”

агар аллохни дўстларидан бирига қарши душманчилик қилсанг хам аллох сенга қарши жанг эълон қилишидан хам яхши хабардорсан,

“مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ”

аммо мана бу мусулмон шахсларнинг тавбаси рост ё ёлғон экани борасида шубхаланасан? Лекин бизларни хаммамиз яхши биламизки, шахс ишонч билан исломга киради ва шак-шубха билан ундан чиқиб кетмайди, демак, бу шахсни албатта тавба қилгувчилар, мужохидлар, аллохни яхши кўрувчилар жумласидан деб фарз қилишинг керак,

 نَحْسِبُهُ، وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلاَ نُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا.

Хўп, энди агар журъатинг бўлса, мана шу шак ва гумонларинг билан аллохга қарши жанг эълон қил.

Бу нихоятда хатарли нарса, улар зохирда ўзлари истамаган холда Хотибни ишини қилишади, лекин уларни қилаётган ишларини миқёси катта,кенг бўлиб гурух, жамоат, мазхаб кўринишига эга ва албатта уларга нисбатан муносабат билдирилган вақтда жуда хам диққат қилишини лозим, уларни бу ишларидан қайтариш ва бу ишларидан бўлган мақсадни, хадафни ташхис бериш керак ва уларни мусулмонларни жамоасига қайтариш, хамда агарчи ёлғондан бўлса хам  узрларини қабул қилиш лозим. Одатда бундай ўринларда кишини узри фақат бир марта қабул қилинади ва агар шахс бундай ишларни яна такрорлайдиган бўлса уни узри қабул қилинмайди.

Абу Изза Жумхийни бошидан ўтказган саргузаштлари яхши намуна бўла олади.  Бу шахс секуляр бўлиши билан бирга шоир инсон хам эди, қизлари кўп оилали мухтож одам бўлган. Бадр жангида асир бўлган пайтида росулуллох саллаллоху алайхи васалламга айтадики: эй росулуллох! Сиз мени оиласи катта мухтож киши эканимни яхши биласиз, сизга тўлов бериш учун молим хам йўқ, шунинг учун менга эхсон қилинг!  Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам уни узрини қабул қиладилар. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламга қарши иккинчи марта жангга чиқмаслиги ва у кишини душманларини химоя қилмаслиги борасида пайғамбаримиз ундан ахду- паймон оладилар.

Лекин Абу Изза росулуллох саллаллоху алайхи васалламга берган ахдига вафо қилмайди ва қурайш секуляристлари уни алдашади ва ухуд жангида лашкар орқага чекинаётган пайтида баъзи бир далилларга кўра лашкардан ортда қолади ва иккинчи марта мусулмонларни қўлига  асир тушади. Бу сафар хам росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан уни кечиришларини сўрайди, аммо росулулллох саллаллоху алайхи васаллам хам уни талабини қатъият билан рад қилиб мархамат қиладиларки:” Мухаммадни иккинчи марта алдадим  деб юришинг учун сени қўйиб юбормайман.”  Шу сабабли буюрадилар уни бошини танасидан жудо қилишади.

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(100- قیسم)

حُوپ، اِیندِی مَنَه بوُ ظالِملَر تامانِیدَن اَلدَنگن،جاهِل، خَطاکار مُسُلمانلَرنِینگ سِینِی واسِیطَه نگ بِیلَن حَقِیقَتنِی فَهملَه گه نِینِی وَ تَوبَه قِیلِیب گوُناهلَرِی کِیچِیرِیلگه نِینِی قَیِیردَن بِیلَه سَن؟ اوُلَرنِینگ اَلله یَحشِی کوُرَه دِیگن کِیشِیلَر جُملَه سِیدَن اِیکَه نِینِی قَیِیردَن بِیلَه سَن؟ سِین هَرگِیز بِیلَه آلمَیسَن. شوُندَی بوُلگچ مُسُلمان بِرادَرِینگگه نَجات بِیر وَ اوُنِی اوُستِیدَه تَوبَه قِیلگوُچِیلَرنِی اَحکاملَرِینِی پِیادَه قِیل، اوُنِی دَرمان قِیل وَ اوُنِی اَلله یَحشِی کوُرَه دِیگن واحِد صَفگه دَعوَت قِیل، «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»، حاطِرجَم بوُل، دوُستلَرِیگه قَرشِی جَنگگه کِیرَه دِیگن یاکِی اوُلَرنِی اوُلدِیرَه دِیگن کِیشِیلَرنِی اَلله یَحشِی کوُرمَیدِی؛ بَلکِی اَلله اوُلَرگه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیلَه دِی:   «إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ؛ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لأُعِيذَنَّهُ»،[1] کِیمکِی مِینِی دوُستلَرِیمدَن بِیرِیگه دُشمَنچِیلِیک قِیلسَه، مِین اوُنگه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیلَه مَن. مُؤمِن بَندَه مِینِی نَزدِیمدَه فَرضلَردَن باشقَه نَرسَه بِیلَن مَحبُوب بوُلَه آلمَیدِی وَ اوُ مِینگه نَفل ( یَعنِی واجِب بوُلمَه گن عِبادَتلَر)نِی بَجَه رِیش بِیلَن یَقِینلَه شَه دِی، حَتَّی نَتِیجَه دَه مِین اوُنِی یَحشِی کوُرَه مَن، مِین اوُنِی یَحشِی کوُرگن پَیتِیمدَه، اوُ بِیلَن اِیشِیتَه دِیگن قوُلاغِیگه وَ اوُ بِیلَن کوُرَه دِیگن کوُزِیگه وَ اوُ بِیلَن اوُشلَیدِیگن قوُلِیگه وَ اوُ بِیلَن قَدَم باسَه دِیگن آیاغِیگه اَیلَه نَه مَن، اَگر مِیندَن بِیرار نَرسَه نِی سوُرَه سَه اوُنگه بِیرَه مَن وَ مِیندَن پَناه سوُرَه سَه اوُنگه پَناه بِیرَه مَن.

حوُپ، اِیندِی خاطِب رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَه گن مَنَه بوُندَی شَخصلَر هَمَّه سِیگه تَسلِیم بوُلگه نِینِی، اَمّا کامِلاً ناتوُغرِی، غَلَط دَلِیللَرگه کوُرَه سِینگه قَرشِی تامانگه توُشِیب قالگه نِیدَن خَبَردارسَن وَ اوُنِی تَوبَه قِیلگه نِینِی، هَمدَه اَلله هَم تَوبَه قِیلگوُچِیلَرنِی یَحشِی کوُرِیشِینِی یَحشِی بِیلَه سَن،    «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ» اَلله تَعالَی اوُزِینِی یوُلِیدَه قِتال یَعنِی جَنگ قِیلگن کِیشِیلَرنِی هَم یَحشِی کوُرِیشِیدَن خَبَرِینگ بار، “إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ” اَگر اَلله نِی دوُستلَرِیدَن بِیرِیگه قَرشِی دُشمَنچِیلِیک قِیلسَنگ هَم اَلله سِینگه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیلِیشِیدَن هَم یَحشِی خَبَردارسَن،  “مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ” اَمّا مَنَه بُو مُسُلمان شَخصلَرنِینگ تَوبَه سِی راست یا یالغان اِیکَه نِی بارَه سِیدَه شُبهَه لَه نَه سَن؟ لِیکِن بِیزلَرنِی هَمَّه مِیز یَحشِی بِیلَه مِیزکِی، شَخص اِیشانچ بِیلَن اِسلامگه کِیرَه دِی وَ شَک – شُبهَه بِیلَن اوُندَن چِیقِیب کِیتمَیدِی، دِیمَک، بوُ شَخصنِی اَلبَتَّه تَوبَه قِیلگوُچِیلَر، مُجاهِدلَر، اَلله نِی یَحشِی کوُروُچِیلَر جُملَه سِیدَن دِیب فَرض قِیلِیشِینگ کِیرَک،  نَحْسِبُهُ، وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلاَ نُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا.  حُوپ، اِیندِی اَگر جُرعَتِینگ بوُلسَه، مَنَه شُو شَک وَ گوُمانلَرِینگ بِیلَن اَلله گه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیل.

بُو نِهایَتدَه خَطَرلِی نَرسَه ، اوُلَر ظاهِردَه اوُزلَرِی اِیستَه مَه گن حالدَه خاطِبنِی اِیشِینِی قِیلِیشَه دِی، لِیکِن اوُلَرنِی قِیلَه یاتگن اِیشلَرِینِی مِقیاسِی کَتتَه، کِینگ بوُلِیب گوُرُوه، جَماعَت، مَذهَب کوُرِینِیشِیگه اِیگه وَ اَلبَتَّه اوُلَرگه نِسبَتاً مُناسَبَت بِیلدِیرِیلگن وَقتدَه جوُدَه هَم دِققَت قِیلِینِیشِی لازِم، اوُلَرنِی بُو اِیشلَرِیدَن قَیتَه رِیش وَ بُو اِیشلَردَن بوُلگن مَقصَدنِی، هَدَفنِی تَشخِیص بِیرِیش کِیرَک وَ اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِی جَماعَه سِیگه قَیتَه رِیش، هَمدَه اَگرچِی یالغاندَن بُولسَه هَم عُذرلَرِینِی قَبُول قِیلِیش لازِم. عادَتدَه بوُندَی اوُرِینلَردَه کِیشِینِی عُذرِینِی فَقَط بِیر مَرتَه قَبوُل قِیلِینَه دِی وَ اَگر شَخص بوُندَی اِیشلَرنِی یَنَه تَکرارلَیدِیگن بوُلسَه اوُنِی عُذرِی قَبوُل قِیلِینمَیدِی.

اَبُو عِزَّه جُمحِینی باشِیدَن اوُتکَزگن سَرگوُزَشتلَرِی یَحشِی نَمُونَه بُولَه آلَه دِی. بُو شَخص سِکوُلار بوُلِیشِی بِیلَن بِیرگه شاعِر اِنسان هَم اِیدِی، قِیزلَرِی کوُپ عائِلَه لِی مُختاج آدَم بوُلگن. بَدر جَنگِیدَه اَسِیر بوُلگن پَیتِیدَه رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمگه اَیتَه دِیکِی: اِی رَسُول الله! سِیز مِینِی عائِلَه سِی کَتتَه مُختاج کِیشِی اِیکَه نِیمنِی یَحشِی بِیلَه سِیز، سِیزگه توُلاو بِیرِیش اوُچُون مالِیم یُوق، شوُنِینگ اوُچُون مِینگه اِحسان قِیلِینگ! رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم هَم اوُنِی عُذرِینِی قَبوُل قِیلَه دِیلَر. رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمگه قَرشِی اِیککِینچِی مَرتَه جَنگگه چِیقمَسلِیگِی وَ اوُ کِیشِینِی دُشمَنلَرِینِی حِمایَه قِیلمَسلِیگِی بارَه سِیدَه پَیغَمبَرِیمِیز اوُندَن عَهدُو – پَیمان آلَه دِیلَر. لِیکِن اَبُو عِزَّه رَسُول الله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّمگه بِیرگه عَهدِیگه وَفا قِیلمَیدِی وَ قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِی اوُنِی اَلدَه شَه دِی وَ اُحُد جَنگِیدَه لَشکَر آرقَه گه چِیکِینَه یاتگن پَیتِیدَه بَعضِی بِیر دَلِیللَرِیگه کوُرَه لَشکَردَن آرتدَه قالَه دِی وَ اِیککِینچِی مَرتَه مُسُلمانلَرنِی قوُلِیگه اَسِیر توُشَه دِی. بُو سَفَر هَم رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمدَن اوُنِی کِیچِیرِیشلَرِینِی سوُرَیدِی، اَمّا رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم هَم اوُنِی طَلَبِینِی قَطعِیَت بِیلَن رَد قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی: ” مُحَمَّدنِی اِیککِینچِی مَرتَه اَلدَه دِیم دِیب یوُرِیشِینگ اوُچُون سِینِی قوُیِیب یوُبارمَیمَن.” شوُ سَبَبلِی بُویُورَه دِیلَر اوُنِی باشِینِی تَنَه سِیدَن جُودا قِیلِیشَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1]– البخاري

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(100- قسمت)

خوب، تو از کجا می دانی که این مسلمان فریب خورده، جاهل و خطاکاری که فریب ظالمین را خورده و حالا که حقیقت را به واسطه ی تو و از کانال تو فهمیده و توبه کرده گناهانش بخشیده نشده اند؟ و از کجا می دانی که از کسانی نیست که الله دوستشان دارد؟ تو هرگز نمی دانی. پس به داد برادر مسلمانت برس، و احکام توابین را در مورد او پیاده کن، و او را درمان کن، و او را به همان صف واحدی دعوت کن که الله دوستشان دارد «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»، و مطمئن باش الله کسانی را که با دوستانش وارد جنگ شوند و یا آن ها را به قتل برسانند دوست ندارد؛ بلکه، الله با آن ها اعلان جنگ هم می کند: «إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ؛ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لأُعِيذَنَّهُ»،[1] كسی كه با يكی از دوستان من دشمنی كند من با او اعلان جنگ می كنم.مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، كسی كه با يكی از دوستان من دشمنی كند من با او اعلان جنگ می كنم. و بنده ی مؤمن با هيچ چيز محبوبی نزد من بهتر از فرايض با من نزديك نمی شود، و او با انجام نوافل (عبادتهای غير واجب) به من نزديك می شود تا اين كه من او را دوست بدارم، هنگامی كه من او را دوست دارم، من گوش او می شوم كه با آن می شنود، و چشم او می شوم كه با آن می بيند، و دستش می شوم كه با آن می گيرد، و پاهايش می شوم كه با آن راه می رود، و اگر چيزی از من بخواهد به او می دهم، و اگر پناه بخواهد پناهش میدهم.

خوب، حالا یقین داری که این شخص مثل حاطب رضی الله عنه قصد ارتداد نداشته و تسلیم کل شریعت الله است اما، به دلایلی کاملاً غلط و واهی در برابر تو قرار گرفته، و یقین هم داری که الان توبه کرده و یقین هم داری که الله تعالی توابین را دوست دارد«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ» و یقین هم داری که الله تعالی کسانی که در راهش قتال می کنند را هم دوست دارد «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ» و یقین هم داری که اگر با یکی از دوستان الله دشمنی کنی الله با تو اعلان جنگ می کند «مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ» اما، شک داری که این شخص مسلمان در مورد توبه اش راست می گوید یا دروغ؟ اما، همه می دانیم شخصی که با یقین وارد اسلام شده با شک و شبهه از آن خارج نمی شود. پس، این شخص را باید مشمول توابین، مجاهدین و محبین الله فرض کنی، نَحْسِبُهُ، وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلاَ نُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا. خوب، حالا اگر جرأت داری با همین شک و گمانهایت با الله اعلان جنگ کن.

خیلی خطرناک است خیلی، این ها در ظاهر ناخواسته همان کار حاطِب را انجام دادند اما، در سطح بزرگتری مثل گروه، حزب، جماعت و مذهب، و باید در برخورد با آن ها نهایت دقت صورت بگیرد، و آن ها را از کارشان منصرف کرد، و اهداف و قصد آن ها را از این کارشان تشخیص داد، و آن ها را به جمع مسلمین برگرداند، و عذرهایشان را پذیرفت هر چند که دروغین هم باشد.عذرهایشان را پذیرفت هر چند که دروغین هم باشد. چون، معمولاً در اینگونه موارد فقط یک بار به خاطر یک جرم عذر کسی پذیرفته می شود و اگر شخص در اینگونه کارها دوباره مرتکب آن شد عذر او پذیرفته نمی شود.

سرگذشت ابوعزه جُمحی نمونه ی خوبی می تواند باشد. این شخص انسانی سکولار، شاعر، نيازمند و صاحب چند دختر بود. زمانی که در جنگ بدر اسیر شد به رسول الله صلی الله علیه و سلم گفت: ای رسول الله! تو می‌دانی كه من فردی نيازمند و عيال‌دار هستم و مالی هم ندارم كه پرداخت كنم بنابراين، بر من احسان كن! رسول الله صلی الله علیه و سلم عذرش را قبول کرد و از او تعهد گرفت تا دوباره عليه رسول الله صلی الله علیه و سلم موضع گيری نکند و از دشمنانش راحمايت نكند.

اما، ابوعزه به عهد خودش با رسول الله صلی الله علیه و سلم  وفا نکرد و سکولاریستهای قریش او را فريب دادند، و در جنگ احد، در حین عقب کشی لشکر به دلایلی از لشکر قریش جا ماند و دوباره اسیر مسلمین شد. اين بار هم از رسول الله صلی الله علیه و سلم خواست تا او را ببخشد، رسول الله صلی الله علیه و سلم با قاطعیت درخواست او را رد کرد و فرمود: «اكنون تو را ول نمی‌كنم كه دست به رخسارت بكشی و بگویی محمد را دو مرتبه، گول زدم».به همین دلیل، دستور داد تا گردنش را بزنند.

(ادامه دارد……)

---

[1]– البخاري

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(58- қисмат)

Пас , сиёсат ва чигунаги бархурд ва таомули росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо бухронхои дохилий ба вужуд омада тавассути куффори пинхони дохилий ва дорудастаики атрофи худишон ба вужуд оварданд бисёр тахассусий ,пичида ва дақиқ астки мо намунаи онро дар торихи соири хукуматхои ғейри исломий то ба хол суроғ надорем .

Умид аст хамчунонки муслимин саъй мекунанд дар соири одоби шахсий аз одоби тахорат ,намоз ,руза ,хаж ва ғейрих ,суннат ва сийраи росулуллох саллаллоху алайхи васалламро барои худишон улгу қарор медиханд ва умидворамки қарор диханд , умидворем дар соири умури вахдат бахши ва бахусус дар мудирияти мунофиқин ва секулярзадахо ва бухронхойи ба вужуд омада тавассути онхо хам аз хамон улгу ,рафтори худишонро созмондехи ва танзим кунандки аллох таоло фармуда :

:« لَقدْ كان لكم فِي رسُولِ الله اُسْوةٌ حسنةٌ لمن كان يَرجُوا الله واْليوم الآخر»

Дар ин сурат , пайғамбар танхо дар умури риз улгуйи мо нест ,балки дар зиндаги фардий ,ижтимоий ,хукумати ва ғейрих хам улгуйи мо мешавад.

Падидайи куффори пинхони дохилий ё секулярзадахои кунуний ,ба унвони душманони дохилий хукумат ва қудрати муслимин ,бештар аз онки сахт афзори бошад ек падидайи равоний – ижтимоий  ноши аз қудрати муслимин  астки , дар бештар мавоқеъ саъй мешавад бо хазар ва мунзавий кардани онхо таъсиришон кам шавад , ва танхо замони ба сурати низомий ва сахт афзори бо онхо бархурд мешавадки худишонро аз жомеъайи муслимин жудо карда бошанд ва чизи мисли соири секуляристхо ва куффори ошкор шуда бошанд.

Хийли аз муслимин саъй доштанд афроди аз муслиминроки муртакиби еки аз ин журмхои мунофиқин ва секулярзадахо мешаванд дар қолиби фосиқин таъриф кунанд ва жой диханд . Фосиқ миёни муслимин каси астки иймон дорад ,исломро қабул дорад аммо ,зиёд пайбанди баъзи аз қавонини он нест. Чун ,каламаи ” фисқ ” ё фосиқин умумийтар ва фарогиртар аз куфр аст ,яъни кофар хам шомили он мешавад . Ва бо онки дар мовриди хар гунохи ба кор меравад ,чи кам боша чи зиёд ,аммо бештар дар мовриди каси ба кор меравадки гунох ё гунохониро зиёд такрор мекунад.

Барои хамин аллохи мутаол мунофиқинро кофар номида аст. Пейравони куффори ахли китоб ,куффори шибхи ахли китоб ,куффори мушрик ва муртаддинро дар дунё машмули хукми хамон куффор қарор дода ; аммо пейравони куффори пинхони дохилий ва секулярзадахоро бо онки душман маърифий карда , машмули хукми муслимин қарор дода аст. Хам худи куффори пинхони дохилийро машмули хукми муслимин қарор дода ,хам пейравон ва дорудасташонро . Чиро ? Сирфан жихати мухофизат аз муслиминики фарибишонро хурданд ва дар дорудастаи ин қарор гирифтанд ва ин муслимин жузви мужтамаъи муслимин хастанд ва тафрақа миёни муслимин ва бар хам задани вахдат то замоники дар миёни муслимин хастанд нораво ва нопасанд ва жузви сифоти мушрикин аст,

«الذّینَ فَرَّقُوا دینَهُم».

Барои хамин астки , инхо хам бо дорудасташон жузви муслимин хисоб шуданд . Ба хамин далил танхо ба ” хазар ” аз мунофиқин ва секулярзадахо амр мешавад ; хазар :

А) – чигуна агар ба каси машкук бошики дузд аст хавои худ ва амволитро дори ?

Б) –чигуна агар машкук боши фалоний шахси жосусий аст ва хавойи худитро дори ?

В) – ё чигуна агар машкук боши фалони вабо ,тоъун,молориё ,сил ,ё ек бемори вогири дорад мувозиби худит хастики бемориро ба ту мунтақил накунад.

Г)  – ё чигуна агар машкук бошики масалан дар фалон макон ек мори саммий вужуд дорад , ё дузд ва қотил вужуд дорад ё мушкили пеш меояд хавойи худитро дори ва амсоли ин.

(идома дорад)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(57- қисмат)

Дар ин даста аз ривоёт ишколи вужуд надорад ,аммо дар маънойи инхо миёни ахли фан ихтилофи ба вужуд омада аст . Раъйи аксарият ин астки инхо вижагихо ва сифоти нифоқ хастанд ва касики ин сифотро дошта бошад дар ин сифот шабихи мунофиқин мебошад ; масалан мо хар се сифотро дар бародарони Юсуф мушохада мекунем . Хам ба падаришон дуруғ гуфтанд , хам ба ваъдашон вафо накарданд , ва хам ба итминони Яъқуб хиёнат карданд , аммо мунофиқ нашуданд ва аллох таоло дар хеч жойи онхоро ба унвони мунофиқ хитоб қарор намедихад . Хийли аз уламои гузашта хам бисёр медидандки ин сифот дар мусалмони дида мешудки хеч шакки дар мусалмон буданиш вужуд надошт . Алъон хам дида мешавад , мо касониро мебинемки шакки дар мусалмон будани у надорем ,корномайи у хаминро собит карда аммо се чохор сифот дар у вужуд дорад .

Ба хамин далил ,аимма ба ин амр расидандки чунончи каси бо забон ва амал ,садақоти худишро дар мусалмон будан собит кунад ва собит карда бошад ва муртакиби ин аъмол шавад , дар дорудастаи секулярзадахо қарор хам нагирифта бошад , наметавон уро жузви мунофиқин ва секулярзадахо донист ё уро мунофиқ донист ва такфир кард балки ,чанин шахси мусалмони хатокор ва гунохкори аст. Замони хам гуфта мешавад касики хамон чохор хислатро дошта бошад

«كان مُنافِقاً خَالِصاً»،

Яъни ба воситаи ин вижагихо ва сифот ,шадидан шабихи мунофиқин мешавад ,шадидан худишро шабихи мунофиқин карда аст.

Холо ,чиро мо тамоми дорудастаи секулярзадахо ва мунофиқинро бо ек чашм ва мисли хам ба онхо нигох мекунем ?

Аввалан , чун мо намедонем кудом ек аз инхо секуляристи аслий ва кофари аслий аст , сониян ин афрод дар жамъи ва дорудастайи хастандки он сифот дар миёни хамма тақсим шуданд , ва хар ек чанд сифот аз ин сифотро доранд ё баъзихо тамоми ин сифотро доранд . Аммо ,инхо мисли ек гурух ,жараён ва хизб амал мекунанд ва дар баробари дигаронки сифоти нописандтари доранд амалан кори намекунанд ва бо онхо дар тарххоишон ширкат менамоянд . Сукути онхо ва хамрохи кардан бо онон дар жамъ ,яъни ризоят ва жузви жамъ шудан ; яъни жузви хамон жамъ ва гурух шудан аст.

Дар жараёни жарима кардани яхудиёни хоин хам аз хамин қоида истефода шуд. Мушаххас астки теъдоди хоинин дар яхудиён ва теъдоди хоининики тасмим гиранда бисёр ничиз буданд хийли аз мардум дунболи кор ва зиндаги худишон буданд аммо ,хаммаи онхоики ба чанон хиёнати ризоят доштанд ва дар ин хиёнат алайхи муслимин онхоро хамрохи карданд машмули журми хиёнат шуданд.

Бо онки мунофиқ будани афроди барои росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  ва хатто соири муслимин ровшан шуда буд , ва муртакиби анжоми аъмоли мешудандки чунончи ек кофари ошкори чун яхудиён ва секуляристхойи қурайш ва атрофи онхо муртакиби он амал мешуданд ба қиймати тасхири сарзаминхойи онхо ва хатто жонишон тамом мешуд , аммо ,бархурди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ин душманони дохилий секулярзада модомики дар миёни муслимин буданд тобеъи асли қахр ва бархурди мусаллахона набуд.

Агар хамин журми онхоро яхудиён ва секулярхои атроф муртакииб мешуданд қатъан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо онхо бархурди жиддий мекард . Сарзаминхоишонро мегирифт ,бароишон нафар мефристодки шарришонро кам кунад.

Тасаввур кунид яхудиёни Мадина чун бани назир ,бани қайнақоъ ,бани қурайза ва хайбар ва амсолихим муртакиби тўвтиъа ва иртибот бо секуляристхои қурайш алайхи пайғамбар шуданд ва ба истелох хиёнат карданд ,натижа бароишон чи шуд ? Аммо ,хамин корро мунофиқин ,хам бо яхудиён ва хам бо секуляристхои қурайш муртакиб шуданд , ва ле харгиз бо бархурди мушобехи яхуд мувожих нашуданд.

Секуляристхо ва яхудиёни атроф бо шеър ва овозхони боиси азияти муслимин ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мешуданд ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бароишон шахси ё ашхосиро мефристодки уро терор кунад ва шарришро кам кунад .Хамин суханон ва балки бадтар аз онро мунофиқин ва секулярзадахои дохилий мегуфтанд аммо ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  бо онхо чанин бархурди накард , ва хатто ба дархости мўъминин ( хатто фарзанди Абдуллох ибни Убай ) дар қатли рахбарони мушаххаси ни афрод мувофиқат накард.

” Ахлоқи мудирияти душманони дохилий “, ва  ” мудирияти бухронхойи ” ки ба вужуд меоваранд ниёз ба тахассус ,мадоро ва хидояти систематики дорадки улгуйи рафтори росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои жомеъайи он рузи араб ва хатто барои соири жахон хам ба новъи тозаги дошт.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(56- қисмат)

60 – аз инки аз қонуни шариати аллох ва дастуроти рахбарият сарпичи карданд ва дучори гунохи тахаллуф аз қонуни шариати аллох ва нарафтан ба жиход ва амсолихим шуданд хушхол хастанд :

«فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلاَفَ رَسُولِ اللّهِ وَکَرِهُواْ أَن یُجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَقَالُواْ لاَ تَنفِرُواْ فِی الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرّاً لَّوْ کَانُوا یَفْقَهُونَ» ‏(توبه/81)

Хонанишинон аз инки аз росули худо ақаб кашиданд ва бо ишон нарафтанд хушхол ва шодмонанд , ва нахостанд бо мол ва жон дар рохи яздон жиход кунанд . Ва мегуянд дар гармо харакат накунид бигу : агар доно буданд мефахмиданки оташи дўзах бисёр гармтар ва сузонтар аст . Бале ,инхо хушхоланд .

Ин секулярзадахо чун худишонро оқилтар аз хамма медонанд ва барои корхойи худишон тўвжихоти ақлоний ва нафсоний меоваранд ва худишонро қонеъ мекунанд , ( ин хийли хатарнок аст каси барои кори иштибохики мекунад тўвжихоти ақлоний ва нафсоний биёварад ва худишро қоне кунад барои хамин ин мунофиқин ва секулярзадахо тамоми корхоики анжом медихандро нишонаи заранги худ медонанд ) ва табиий астки за ин заранги худишон хам хушхоланд .

Инхо мажмуъайи аз сифоти мунофиқин ва секулярзадахо  ва бахши аз сифоти онхо будки бо он ишора кардем . Аммо чизики хийли мухим аст ,мумкин аст хаммаи пейравон ва дорудастаи секулярзадахо дар ин сифот муштарак набошанд , ва балки бахши аз ин сифотро дошта бошанд , яъни ин сифот бейни бақия пахш шуда бошад каси бештар дошта бошад ва каси камтар . Ба хамин далил ,аллохи мутаол дар жохойи аз каламаи ” ва минхум ” истефода мекунад . Яъни баъзи вақтхоки сифоти онхоро меоварад мегуяд ” ва минхум ” яъни бахши аз онхо ,баъзи аз инхо интури хастанд :

• وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقَاتِ
  • وَمِنْهُمْ مَنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتَانَا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ
  • وَمِنْهُم مَّن یَقُولُ ائْذَن لِّی وَلاَ تَفْتِنِّی

Холо ,мумкин аст дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар бархаи аз замон 3 сифот ё 4 сифот ё бештар ё камтар аз ин сифотики зикр кардемки дар қуръон доранд ,алоими баржастайи шиносоий мунофиқин шуда ; яъни касоники ин сифотро доштанд ташхис дода шудаки инхо дар дорудастаи секуляристхо ва мунофиқин хастанд , ё мумкин аст дар хар дўвраи хар каси чанд сифоти дигарро дошта жузви ин гурух шуда ё масалан ,дар асри мо чанд сифоти баржаста дигари боиси маърифий ин жараёни мухарриб мешавадки мумкин аст дар дўврахойи гузашта ё дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам ин сифот масалан ончунон дар миёни дорудастаи мунофиқин баржаста набуда аст. Ба хамин далил росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд :

– آیَةُ الْمُنَافِقِ ثَلَاثٌ (یا مِنْ عَلَامَاتِ الْمُنَافِقِ ثَلَاث) إِذَا حَدَّثَ کَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ؛

Нишонаи мунофиқ се ( чиз ) аст : чун сухан гуяд дуруғ гуяд , ва чун ваъда намояд халофи ( ваъда ) кунад , ва чун амин қарор дода шавад хиёнат кунад.

Ё дар жойи дигари мефармояд :

– ثَلَاثٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ فَهُوَ مُنَافِقٌ وَإِنْ صَامَ وَصَلَّى وَزَعَمَ أَنَّهُ مُسْلِمٌ مَنْ إِذَا حَدَّثَ کَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ؛

Се ( одат ) агар дар каси бошад пас , он ( фард ) мунофиқ аст ва гарчи руза бигирад ва намоз бухонад ва гумон кунадки хамоно у мусалмон аст : чун сухан гуяд дуруғ мегуяд , ва чун ваъда намояд халофи ( ваъда ) кунад , ва чун ва бу амонати дода шавад хиёнат кунад.

أَرْبَعٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ کَانَ مُنَافِقًا وَمَنْ کَانَتْ فِیهِ خَلَّةٌ مِنْهُنَّ کَانَتْ فِیهِ خَلَّةٌ مِنْ نِفَاقٍ حَتَّى یَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ کَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ

Чохор ( одат ) агар дар каси бошад у мунофиқ аст ва хар каси дар у хислат ва одати аз ин ( одатхо ) бошад дар у хислати аз нифоқ аст то инки онро тарк кунад : чун сухан гуяд дуруғ гуяд , ва чун ваъда намояд халофи ( ваъда ) кунад , ва чун ахди бибандад ғаддорий ва ахдшикани кунад ва чун даргир шавад фаххоши кунад ва фўш ва дашном дихад .

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(55- қисмат)

Инхо беморони хастандки ташхиси доктор ва доруйи докторро нодида гирифтанд ва дигар ба доктор мурожаъа намекунанд барои хамин ,доктор хам онхоро фаромуш карда аст. Натижаи ин фаромуши хам ин астки беморишон зиёдтар мешавад ва ба тадриж ба жойи мерасандки бемори ло илож мешавад .

.«فِی قُلُوبِهِم مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللهُ مَرَضاً»

Дигар ло илож мешавад ва сухбат кардан бароишон фойдаи надорад . Ба даражаи мерасандки

«إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ»،

Чун

«خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ».

Инхо бар қалбхо ,чашмхо ,гушхо ва дилхоишон мухр гузошта шуда ва дигар ло иложанд. Панд ва андурз хам барои инхо фойдаи надорад чун худо инхоро фаромуш карда ; инхо худоро фаромуш карданд худо хам онхоро фаромуш карда аст.

59 – бар асари куфрики ба жойи ислом баргузиданд бар қалбхоишон мухр гузошта шуда ва дигар чизи аз тўвхид ва иймон вориди он намешавад . Дилики руйи он мухр гузошта шуда дигар чизи аз иймон ба аллох дар он нуфуз намекунад :

«ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ کَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا یَفْقَهُونَ» (منافقون/3)،

Ин бидон хотир астки иймон оварданд ва сипас кофар шуданд ,сипас бар дилхоишон мухр находа шуда ва ишон намефахманд.

Дар ин мархалаки бемори онхо ло илож шуда дигар даво ва дармон бароишон фойдаи надорад . Панд додан ва насихат кардан хам бароишон бефойда аст. Аммо ,чандин бор ишора кардем касоники ба ин даража мерасандро мо намешносем ва намедонем мунофиқиники дар дохили ин секулярзадахо хастанд ин  мунофиқи аслийки дар дохили секулярзадахост кудом еки астки ба ин даражаи

ی «خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ»

Расида ва ба ин даража расидаки

«أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ»،

Аммо медонем касоники ба ин даража мерасанд коришон тамом аст . Бемори ло иложи гирифтанд ва дигар даво ва дармон бароишон фойдаи надорад . Панд додан ва насихат карданд хам бароишон фойдаи надорад.(идома дорад…..