وَاعْتَصِمُوا

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(99- қисм)

Мана бу заминада, бизлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни рихлатлари пайтидек, Хотиб розиаллоху анхуга ўхшаш нотўғри таъвил таъсирида ёки баъзи сиёсатларга мухолиф бўлганликлари сабабли, кофир ва муртадларни жибхасига ўтиб қолган қабилаларга,гурухларга, ахзобларга гувох бўлишимиз мумкин. Мухлис мусулмонлар учун мана бундай ходисалар аксар холатда уларнинг ихтиёрисиз содир бўлади, масалан баъзида ошкор кофирлар муртадлар билан бирга бизларга қарши жанг қилишади, энди бошқа бир гурух ёки жамоат хам мана шу кофир ва жангчи душман билан бирга жанг қилмаслик борасида қарордод тузиши ёки тузмаслиги ва улар билан иши бўлмаслиги мумкин, сўнгра эса  мана бу босқинчи,ташқи кофирлар ва махаллий муртадлар хабардор бўлмаган холда, улар бошқа бир жойда бизларга қарши жангга киради. Мана бу суратда, мусулмонларни бу хизби ва гурухи ўзи истамаган холда кофир ва муртадларни жибхасида туриб мусулмонларга қарши жангга кирган бўлади ва муртадлар билан бирга вохид жибхани ташкил қилади, натижада эса бизлар уларнинг нима эканликларини ва нимани истаётганликларини ташхис бергунимизгача, улар  хукмий иртидод хукмига шомил бўлишади. 

Энди бу ерда хамма нарсаси сизларга ўхшаган  мусулмонларнинг  бир дастаси бўлиши мумкин, аммо жахолат, нотўғри таъвил сабабли ва душманнинг таблиғотини таъсирида сизларни хавориж, муртад,сотқин, дин душмани, халқ душмани, болаларни қотили, жинояткор ва бошқа деб хисоблайди, хўп сен ўзингни бундай эмаслигингни яхши биласан, сенга тухмат қилишган, энди сен у билан сухбатлаш ва бундай эмаслигингни тушунтир ва узрини қабул қил. Ёки жахолати ва золимларни таблиғоти сабабли, агар сен қудратни қўлга киритсанг, мусулмон аёлларини каниз қилиб оласан ва барча мусулмонларни кофир  хисоблайсан,деган фикрда бўлади, бу шахс ўзини номусини ва мусулмонларни химоя қилиш учун сенга қарши жанг қилади. Хўп у билан хам сухбатлаш ва унга бу нарсаларни ёлғон эканини тушунтир ва узрини қабул қил.  Мана бу ўринларда ёки шунга ўхшаш ўринларни хаммасида бу шахс аллох учун ёки аллохга, аллохни шариатидаги қонунларга  эътиқод қилганлиги боис ўзини ўлим билан рўбарў қилади ва уришади. Хўп, шундай экан унга нажот бер ва узрини қабул қил. Мана бу биродаринг бир муддат олдин золим ва қинғир фахмли инсонларни хузурида асир бўлган ва  шуни таъсирида бемор эди, энди у сени қўлингга тушди, бу хам бир неъмат. Демак уни дармон қилиб нажот бер ва тавбасини қабул қил.

Аллох таоло мўъминларга амр қиладики:

   «یا اَیهَا الذینَ آمَنُوا تُوبَوا اِلَی اللّهِ تَوْبَةً نصوحاً»(تحریم/8

Эй мўъминлар, аллохга холис тавба қилинглар,

   وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ»(حجرات/ 11)

Ким тавба қилмаса бас, ана ўшалар золим кимсаларнинг ўзидирлар.

Энди мана бу шахс сен унга таълим берган илм ва сен орқали топган нарсалари сабабли ўзининг нотўғри жахлини,хатосини, ноўрин таъвилини тушуниб етади ва ўзига, сенга ва хаммага нисбатан зулм қилганини фахмлайди ва тавба қилади ва золимларни сафидан чиқади:

«وَمَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا» (نساء/110)،

Ким бирон бир ёмон иш қилса ёки ўз жонига жабр қилса, сўнгра аллохдан мағфират сўраса, аллохни мағфират қилгувчи ва мехрибон эканини топар- кўрар.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам тавба қилувчи шахс хақида мархамат қиладиларки:

 «التائِبُ مِنَالذَّنب كَمَن لَاذَنبَ لَه»،

Гунохдан тавба қилган кишини хеч қандай гунохи бўлмайди. Аллох таоло бундай шахслар хақида мархамат қиладики:

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ» (بقره/222)،

Албатта аллох тавба қилгувчиларни ва ўзларини мудом пок тутгувчиларни севади.

Бу шахс ўзини ширклардан, куфрдан, жахлдан ва нотўғри таъвиллардан поклагани сабабли аллох таоло қуйидаги оят билан мархамат қиляпти:

 «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ»،

Албатта аллох тавба қилгувчиларни ва ўзларини мудом пок тутгувчиларни севади. Худди шу шева билан қуйидагича мархамат қилади:

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»(صف/4)،

Албатта аллох ўзининг йўлида гўё туташ бинолардек бир сафга тизилган холларида жиход қиладиган зотларни севар.

Демак, аллох худди мужохидларни, жангчиларни яхши кўрганидек тавба қилгувчиларни хам яхши кўради.

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

(99- قیسم)

مَنَه بُو زَمِینَه دَه، بِیزلَر رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی رِحلَتلَرِی پَیتِیدِیک، خاطِب رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَش ناتوُغرِی تَعوِیل تَأثِیرِیدَه یاکِی بَعضِی سِیاسَتلَرگه مُخالِف بوُلگنلِیکلَرِی سَبَبلِی، کافِر وَ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه اوُتِیب قالگن قَبِیلَه لَرگه، گوُرُوهلَرگه، اَحزابلَرگه گوُواه بوُلِیشِیمِیز موُمکِین. مُخلِیص مُسُلمانلَر اوُچُون مَنَه بوُندَی حادِیثَه لَر اَکثَر حالَتدَه اوُلَرنِینگ اِیختِیارِیسِیز صادِر بُولَه دِی، مَثَلاً بَعضِیدَه آشکار کافِرلَر مُرتَدلَر بِیلَن بِیرگه بِیزلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشَه دِی، اِیندِی باشقَه بِیر گوُرُوه یا جَماعَت هَم مَنَه شوُ کافِر وَ جَنگچِی دُشمَن بِیلَن بِیرگه جَنگ قِیلمَسلِیک بارَه سِیدَه قَرارداد توُزِیشِی یاکِی توُزمَسلِیگِی وَ اوُلَر بِیلَن اِیشِی بوُلمَسلِیگِی موُمکِین، سوُنگرَه اِیسَه مَنَه بوُ باسقِینچِی، تَشقِی کافِرلَر وَ مَحَلِّی مُرتَدلَر خَبَردار بوُلمَه گن حالدَه، اوُلَر باشقَه بِیر جایدَه بِیزلَرگه قَرشِی جَنگگه کِیرَه دِی. مَنَه بُو صُورَتدَه، مُسُلمانلَرنِی بُو حِزبِی وَ گوُرُوهِی اوُزِی اِیستَه مَه گن حالدَه کافِر وَ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَه توُرِیب مُسُلمانلَرگه قَرشِی جَنگگه کِیرگن بوُلَه دِی وَ مُرتَدلَر بِیلَن بِیرگه واحِد جِبهَه نِی تَشکِیل قِیلَه دِی، نَتِیجَه دَه اِیسَه بِیزلَر اوُلَرنِینگ نِیمَه اِیکَنلِیکلَرِینِی وَ نِیمَه نِی اِیستَه یاتگنلِیکلَرِینِی تَشخِیص بِیرگوُنِیمِیزگه چَه، اوُلَر حُکمِی اِرتِداد حُکمِیگه شامِل بوُلِیشَه دِی.

اِیندِی بوُ یِیردَه هَمَّه نَرسَه سِی سِیزلَرگه اوُحشَه گن مُسُلمانلَرنِینگ بِیر دَستَه سِی بوُلِیشِی موُمکِین، اَمّا جَهالَت،ناتوُغرِی تَعوِیل سَبَبلِی وَ دُشمَننِینگ تَبلِیغاتِینِی تَأثِیرِیدَه سِیزلَرنِی خَوارِج، مُرتَد، ساتقِین، دِین دُشمَنِی، حَلق دُشمَنِی، بالَه لَرنِی قاتِیلِی، جِنایَتکار وَ باشقَه دِیب حِسابلَیدِی، حوُپ سِین اوُزِینگنِی بوُندَی اِیمَسلِیگِینگنِی یَحشِی بِیلَه سَن،سِینگه تُحمَت قِیلِیشگن، اِیندِی سِین اوُ بِیلَن صُحبَتلَش وَ بوُندَی اِیمَسلِیگِینگنِی توُشوُنتِیر وَ عُذرِینِی قَبُول قِیل. یاکِی جَهالَتِی وَ ظالِملَرنِی تَبلِیغاتِی سَبَبلِی، اَگر سِین قُدرَتنِی قوُلگه کِیرِیتسَنگ، مُسُلمان عَیاللَرِینِی کَنِیز قِیلِیب آلَه سَن وَ بَرچَه مُسُلمانلَرنِی کافِر حِسابلَیسَن، دِیگن فِکردَه بوُلَه دِی، بُو شَخص اوُزِینِی نامُوسِینِی وَ مُسُلمانلَرنِی حِمایَه قِیلِیش اوُچُون سِینگه قَرشِی جَنگ قِیلَه دِی. حوُپ اوُ بِیلَن هَم صُحبَتلَش وَ اوُنگه بُو نَرسَه لَرنِی یالغان اِیکَه نِینِی توُشوُنتِیر وَ عُذرِینِی قَبوُل قِیل. مَنَه بوُ اوُرِینلَردَه یاکِی شوُنگه اوُحشَش اوُرِینلَرنِی هَمَّه سِیدَه بُو شَخص اَلله اوُچُون یاکِی اَلله گه، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه اِعتِقاد قِیلگنلِیگِی بائِث اوُزِینِی اوُلِیم بِیلَن رُوبَرُو قِیلَه دِی وَ اوُرِیشَه دِی. حوُپ، شوُندَی اِیکَن اوُنگه نَجات بِیر وَ عُذرِینِی قَبُول قِیل. مَنَه بوُ بِرادَرِینگ بِیر مُددَت آلدِین ظالِم وَ قِینغِیر فَهملِی اِنسانلَرنِی حُوضُورِیدَه اَسِیر بوُلگن وَ شوُنِی تَأثِیرِیدَه بِیمار اِیدِی، اِیندِی اوُ سِینِی قوُلِینگگه توُشدِی، بُو هَم بِیر نِعمَت. دِیمَک اوُنِی دَرمان قِیلِیب نَجات بِیر وَ تَوبَه سِینِی قَبوُل قِیل.

اَلله تَعالَی مُؤمِنلَرگه اَمر قِیلَه دِیکِی:       «یا اَیهَا الذینَ آمَنُوا تُوبَوا اِلَی اللّهِ تَوْبَةً نصوحاً»(تحریم/8) اِی مُؤمِنلَر، اَلله گه خالِص تَوبَه قِیلِینگلَر،    وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ»(حجرات/ 11)) کِیم تَوبَه قِیلمَه سَه بَس، اَنَه اوُشَه لَر ظالِم کِیمسَه لَرنِینگ اوُزِیدِیرلَر.

اِیندِی مَنَه بُو شَخص سِین اوُنگه تَعلِیم بِیرگن عِلم وَ سِین آرقَه لِی تاپگن نَرسَه لَرِی سَبَبلِی اوُنِینگ ناتوُغرِی جَهلِینِی، خَطاسِینِی،نااوُرِین تَعوِیلِینِی توُشوُنِیب یِیتَه دِی وَ اوُزِیگه، سِینگه وَ هَمَّه گه نِسبَتاً ظُلم قِیلگه نِینِی فَهملَیدِی وَ تَوبَه قِیلَه دِی وَ ظالِملَرنِی صَفِیدَن چِیقَه دِی:   «وَمَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا» (نساء/110)،) کِیم بِیران بِیر یامان اِیش قِیلسَه یاکِی اوُز جانِیگه جَبر قِیلسَه، سوُنگرَه اَلله دَن مَغفِیرَت سوُرَه سَه، اَلله نِی مَغفِیرَت قِیلگوُچِی وَ مِهرِبان اِیکَه نِینِی تاپَر- کوُرَر.

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم هَم تَوبَه قِیلوُچِی شَخص حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   «التائِبُ مِنَالذَّنب كَمَن لَاذَنبَ لَه»، گوُناهدَن تَوبَه قِیلگن کِیشِینِی هِیچ قَندَی گوُناهِی بوُلمَیدِی. اَلله تَعالَی بوُندَی شَخصلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی: [1] «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ» (بقره/222)،) اَلبَتَّه اَلله تَوبَه قِیلگوُچِیلَرنِی وَ اوُزلَرِینِی مُودام پاک توُتگوُچِیلَرنِی سِیوَه دِی. بُو شَخص اوُزِینِی شِیرکدَن،کُفردَن، جَهلدَن وَ ناتوُغرِی تَعوِیللَردَن پاکلَه گه نِی سَبَبلِی اَلله تَعالَی قوُیِیدَگِی آیَت بِیلَن مَرحَمَت قیِلیَپتِی: «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ»، اَلبَتَّه اَلله تَوبَه قِیلگوُچِیلَرنِی وَ اوُزلَرِینِی موُدام پاک توُتگوُچِیلَرنِی سِیوَه دِی. حوُددِی شوُ شِیوَه بِیلَن اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  ِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»(صف/4)،)  اَلبَتَّه اَلله اوُزِینِینگ یوُلِیدَه گوُیا توُتَش بِنالَردِیک بِیر صَفگه تِیزِیلگن حاللَرِیدَه جِهاد قِیلَه دِیگن ذَاتلَرنِی سِیوَر. دِیمَک، اَلله حوُددِی مُجاهِدلَرنِی، جَنگچِیلَرنِی یَحشِی کوُرگه نِیدِیک تَوبَه قِیلگوُچِیلَرنِی هَم یَحشِی کوُرَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1]– صحیح الجامع،  ۳۰۰۸

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(99- قسمت)

در این زمینه، ما همچون زمان رحلت رسول الله صلی الله علیه وسلم شاهد قبایل، گروهها و احزابی هستیم که بر اثر تأویل غلط مثل حاطب رضی الله عنه یا به دلیل مخالفت با بعضی از سیاستهای ما ممکن است در جبهه ای قرار بگیرند که جبهه ی کفار و مرتدین می باشد. برای مسلمین مخلص اکثراً این اتفاق به صورت ناخواسته صورت می گیرد، مثلاً بعضی اوقات کفار آشکار به همراه مرتدین با ما درحال جنگ هستند و حالا ممکن است یک گروه و جماعتی هم با همین کفار و دشمنان محارب قراردادهایی مبنی بر عدم جنگ ببندند، یا نبندند و کاری به کارشان نداشته باشند و بعد بدون هماهنگی با این کفار آشکار اشغالگر خارجی و مرتدین محلی، او هم در جای دیگری علیه ما وارد جنگ شود. در این صورت، این حزب و گروه مسلمان، ناخواسته در جبهه ی کفار و مرتدین علیه مسلمین وارد جنگ شده و به همراه مرتدین جبهه ی واحدی را تشکیل دادند و مشمول حکم ارتداد حکمی می شوند تا زمانی که ما تشخیص ندهیم این ها چه چیزی هستند و چه می خواهند.

دسته ای از مسلمین هستند که در همه چیز مثل شما هستند، اما از روی جهالت، تأویل غلط و تحت تبلیغات دشمنان، شما را خوارج، مرتد، مزدور، دشمن دین، دشمن مردم، بچه کش، جنایتکار و غیره می دانند، خوب تو که میدانی اینگونه نیستی و به تو تهمت زده اند، پس او را بیاور و به او بفهمان که نیستی و عذرهایش را قبول کن. یا از روی جهالت و تبلیغات ظالمین خیال می کند اگر تو به قدرت برسی زنان مسلمین را کنیز می گیری و همه ی مسلمین را کافر می دانی و این شخص به خاطر دفاع از ناموسش و دفاع از مسلمین باتو می جنگد. خوب، او را بیاور و به او بفهمان که این یک دروغ است و عذرهایش را قبول کن. در تمام این موارد و موارد مشابه او به خاطر الله، اعتقاد به الله و قانون شریعت الله خودش را در معرض کشته شدن و جنگ قرار می دهد. خوب، او را نجات بده و عذرهایش را قبول کن. این برادرت، مدتی پیشِ انسانهایِ کج فهم و ظالم اسیر بوده و مریض شده، حالا به دست تو افتاده، این یک نعمت است. پس، او را درمان کن و نجاتش بده و توبه اش را قبول کن.

الله تعالی به مؤمنین امر می کند که: «یا اَیهَا الذینَ آمَنُوا تُوبَوا اِلَی اللّهِ تَوْبَةً نصوحاً»(تحریم/8)، ای مؤمنان به درگاه خدا برگردید وتوبه ای خالصانه کنید. «وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ»(تحریم/9)، کسانی که به درگاه خداوند توبه نکنند از ظالمان وستمکاران هستند.

حالا، این شخص به واسطه ی آگاهی که تو به او دادی و چیزهائی که از تو دیده متوجه جهل، اشتباه، خطا و تأویل نادرست خود شده، و متوجه شده که به خودش، به تو و به همه ظلم کرده و اقدام به توبه می کند و از صف ظالمین بیرون می آید.«وَمَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا» (نساء/110)، هر کس کار بدى کند یا بر خویشتن ستم ورزد سپس از الله مغفرت بخواهد، الله را آمرزنده‌ ای خواهد یافت که رحم می کند.

رسول الله صلی الله علیه وسلم هم در مورد شخص توبه کننده می فرماید: «التائِبُ مِنَالذَّنب كَمَن لَاذَنبَ لَه»،[1]توبه کننده از گناه همانند کسی است که هیچ گناهی ندارد. الله تعالی در مورد چنین اشخاصی می فرماید: «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ» (بقره/222)، الله توبه کاران و پاکیزگان را دوست مى دارد. او توبه کرده و خود را از کفریات، شرکیات، جهل و تأویلات غلط پاک کرده الله می گوید: «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ»، الله توبه کاران و پاکیزگان را دوست دارد. به همان شیوه ای که می فرماید: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»(صف/4)، همانا خداوند كسانى را دوست دارد كه در راه او متحداً قتال می كنند، چنان با هم متحد هستند انگار گويى بناى بسيار مستحكم سُربى هستند. پس، الله همچنان که مجاهدین و مقاتلین را دوست دارد توابین را هم دوست دارد.

(ادامه دارد……)

---

[1]– صحیح الجامع،  ۳۰۰۸

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(54- қисмат)

57 – замоники куффор ба такзиби оёти илохий ва тамасхара он дар мажолис ва расонахоишон мепардозанд ба новъи бо хамнишини ва сукут бо онон хамрох мешаванд.

Яъни вақтики бо онхо хамнишин мешаванд онхо хамин харфхоро мезананд онхо хамнишинанд ва сукут мекунанд. Инхо бо онхо хамрох мешаванд .Клипиро аз хамин жонувари ба номи мулло  бахтиёр  ё мулло  камтиёр дидамки дар хамин курдистони Ироқ ба сирохат дар чандин моврид тўвхин мекунад ва даххо ва садхо муллоки барои онхо суханрони мекунад , ва ба дини аллох тўвхин мекунад .Онхо хамин тур лам доданд ва доранд уро нигох мекунанд ва сукут карданд , бо у хамнишин шуданд, дар он жаласа хам хеч чизи намегуянд.Метавонид хамин клипро нигох кунид :

«وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلاَتَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى‏ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً» (نساء/140)،

Худованд дар китоб бар шумо нозил карда астки чун шанидид ба оёти худо куфр варзида мешавад ва оёти худоро ба бозича гирифта мешавад ,бо чанин касони манишинид то онгохки ба сухани дигари бипардозанд ( ва аз куфр ва шўхи кардани нобаханжори худ бо дин даст бардоранд ).Бегумон дар ин сурат , ( ки бо ишон хамнишин мешавид ва ба шўхихо ва масхарахойи онон гуш медихид ) шумо хам мисли онон хохид буд ( ва дар истехзо ба қуръон , ба дин ва шариат шарики журми ишон хохид буд.Сукут мекунид ва бо онхо хастид).Шак нестки худованд мунофиқон ва кофиронро хаммаги дар дўзах гирд меоварад

«إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً».  

Сукут дар баробари куфриёти расонаи секуляристхо ва жуксози пейравонишон дар шабакахойи ижтимоий яъни хамрохи бо онхо дар чанин куфриёти . Ин оя ошкоро мегуяд хукми сукут кунандахойики дар либоси худи хастанд мисли хамон анжом дихандаи куфриёт мебошад . Чиқадар дар баробари  хукми аллох дар мовриди қисос ,хамжинсбози ,машрубхури ва ғейрих тахти ливои озодийхойи шахсий ва ғейрих тўвхин шуда ва сукут хам шуда ?Чиқадар ба бехишт ва жаханнам ,фариштахо ,халол ва хароми аллох шўхи ва масхара шуда ва секулярзадахо дар баробариш сукут карданд ? Хатто фожеайи бузургтар инки ,илова бар сукут боиси интиқоли ин гуфторхо ва паёмакхои тўвхиномиз ба дигарон хам шуданд барои инки дигарон биханданд.

58 – худоро фаромуш карданд барои хамин аллох хам онхоро фаромуш карда аст :

«نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» (توبه/67(،

Худоро фаромуш карданд ,худо хам ишонро фаромуш карда аст.

Агар соатхо ва балки рузхо бо онхо бинишинид михвари сухбатхоишон таъриф ва тамжид аз гурухи худишон ,рахбарони он ,барномахойи секулярзадашон ,об ва хаво ,хона ва бозор ,кор ва хонувода ,саргарми ,гардишхо ,филмхо ,лаззатхои дунёвий ,зан ,духтар ,мошин ,сиёсатхои куффор ва бадгуйи аз мужохидини шариатгиро ва хамин чизхо мешавад . Тақрибан аз хар дари ва хар чизи сухбат мекунад ғейри аз ёди аллох ,ғейри аз қонуни шариати аллох ,мужохидин дар рохи аллох ,татбиқи қонуни шариати аллох ва ташкили хукумати исломий ё тақвияти хукумати исломий . Инхо ибтидо аллох ,қавонин ва дастуротишро фаромуш кардан ва ба дунболи он аллох хам онхоро фаромуш карда аст.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(53- қисмат)

56 – бо дасти худишон ,худро гирифтори фитна ва бало мекунанд :

«یُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَکُن مَّعَکُمْ قَالُوا بَلَى وَلَکِنَّکُمْ فَتَنتُمْ أَنفُسَکُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْکُمُ الْأَمَانِیُّ حَتَّى جَاء أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّکُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ» (حدید/14)

Мунофиқон ,мўъминонро ( дар рузи қиёмат ) бо фарёд садо мезананд ,мегуянд : магар мо ( дар дунё ) бо шумо набудем ? мегуянд : бале ! ва лекин хувиштанро гирифтори бало ва фитна гардид. ” футинтум анфусакум ” худро ба фитан андохтидки чи ? ва чашм ба рох ( марги рахбар ,нобуди мусалмонон ва барчида шудани ислом ) мондид – чашм ба рохи заиф ва нобуди муслимин – фалоний  тахти таъқиб аст , фалоний рахбарро бикушанд , фалон муслиминро бикушанд мунтазир буданд фалоний шикаст бухурад ва чашм ба рох мондид.

Хамин алъон хам хиёл мекунанд агар фалоний рахбари муслимин кушта шавад дигар басоти ислом ва қонуни шариати аллох барчида мешавад. Чашм ба рох хастанд Амрико фалонийроки дар фалон листи сиёх қарор дода аст. Мунтазирандки ин кушта шавад ва биёянд шоди кунанд ,чашм ба рохи куштани мужохидини озодихох хастанд .

.«وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ»

Ва дарбораи хақиқати қонуни шариати аллох ва қиёмат шак ва тардид кардид . Ин мўъминон доранд ба хамин бечорахо мегуянд ба хамин секулярзадахо ва мунофиқин мегуянд шумо ин корхоро кардид ,дар шак ва тардид будид.

Барои хамин , хамиша аз демокраси ва секуляризм ва хар ончи ғейри қонуни шариати аллох бошад дам мезананд  аз он химоят мекунанд . Худишонро хам мусалмон медонанд . Бале ,ин қуръон хам аз тарафи худо омада ,пайғамбар хам аз тарафи худо омада ва ле бейни ин ду шак ва тардид хастанд.

Иллати севумки ин балоро бар сари худитон овардид

«وَغَرَّتْکُمُ الْأَمَانِیُّ»،

Орзухо ва пандорхо шуморо гул зад ,орзухоишон инаки фалоний ин тури шавад ,агар фалон тур шавад ,агар инжури шавад , агар агар агар .Инхо хамин орзухо ва амони хатто дар мовриди қиёмат ,бехишт ва жаханнам хам дар хамин орзухо ва пандорхои ғалат хастанд бехишт ва жаханнамиро барои худишон тарсим кардандки аслан дар қуръон ва суннат вужуд надорад ,дар дини ислом вужуд надорад . Пандорхойи дар мовриди бехишт ва жаханнам ,қиёмат ва қабр ва …….барои худишон тасаввур карданд.

Хамин тасаввурот онхоро хам дар ин дунё гул медихад дар мовриди масоили зиндагишон ва хам нисбат ба масоили қиёмат онхоро гул медихад .

«حَتَّى جَاء أَمْرُ اللَّهِ»

Ба андозаи ин пандорхо ононро гул мезанад то инки фармони худо ( доир бар маргишон ) мерасад.

То вақти замони маргишон мерасад онхо дар орзухо ва таваххумотишон хастанд.

«وَغَرَّکُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ»

Ва шайтони фарибкор шуморо дарбораи худо фариб дод . Инхо дарбораи аллох ва қонуни шариати аллох фариби шуорхойи дуруғин ва шубхоти уро хурданд ва аз барнома ва хукми ғейри аз қонуни шариати аллох химоят мекунанд . Инхо дар дунё фариби шайтонро мехуранд дар мовриди қиёмат хам хамин банда худохойики фариб хурданд чизи дигари тасаввур мекунанд, чизи дигари бароишон тасаввур шуда то мерасанд ба жойики дар қиёмат хамин шайтон ба инхо мегуяд ман аз худо метарсам ва аз куфриёт ва таваххумоти шумо бари хастам. Шайтон хам аз инхо эълони бароат мекунад, онхоро фариб медихад ва ле дар онжо хам аз онон эълони бароат мекунад . Пас инхо бо дасти худишон ,худишонро гирифтори фитна мекунанд.

(идома дорад…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(98- қисм)

Ёки бўлмасам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Хотибнинг сўзлари рост ё ёлғон эканини қандай қилиб фахмлаганлар? Унинг рост ва ёлғон сўзларини қандай ташхис берганлар? Далиллар ва гувохлар орқали ташхис берганлар. Ёки сизни ота-онангиз, турмуш ўртоғингиз,опа-синглингиз, ака-укаларингиз,атрофингиздаги яқинларингиз сизни яхши кўришларини қандай фахмлаган эдилар? Ёки бир мусулмоннинг секуляр кофирлардан бароат қилганини қандай қилиб фахмлаган эдилар, бўлиб хам мухаббат ва ғазабни жойи қалбда-ку?  Бир мусулмоннинг секуляр кофирлардан бароат қилганлигини фахмлашга қодир эмасмиз, чунки мухаббат ва ғазабни ўрни қалбдадир. Мана бу ва бунга ўхшаган инсонларни ботинларига,қасдларига тегишли бўлган ўринларни фақат далиллар ва гувохлар воситасида ташхис берса бўлади.

  Ёки масалан бир шахс айтадики, мен сени аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишни истагида бўлганлигинг учун яхши кўраман, аммо буни баробарида аллохни ва сени ошкор душманинг бўлган секуляр кофир муртад гурухлар билан дўстлик эълон қилади ва уларга нисбатан бошлиқ, хоким сифатида қарайди ва бир кун келиб мана бу кимсалар хоким бўлишларини орзу қилади. Мана бундай тарзда уларни ёлғон айтаётганликларини билиб оласан. Яъни хам сен билан ва хам сени душманинг билан дўст бўлиши мумкинми? Бўлиб хам мана булар хақида аллох таоло кимки булар билан дўст бўлса уларни жумласидан бўлади,деб мархамат қилган. Мана бу гувохларни воситасида бу шахснинг ёлғон айтаётганини фахмлаб оласан, уни қилаётган дўстлик иддаъолари хам ёлғон эканини, хамда бу секуляр кофирларга ёки у дўстлигини эълон қилган кофирларга ўхшаш бир душман эканини  билиб оласан. Мана бу шахсни қилган амали иддаъоларига мувофиқ келмайди,шу сабабли у ёлғон айтяпти,деймиз.  Бир вақтни ўзида хам шайтонни ва хам аллохни ўзингга бошлиқ қилиб олишингни имкони йўқ. Хам аллохни дўстлари билан ва хам шайтонни дўстлари билан дўстлик эълон қилиш мумкин эмас.

Мана бу ва бунга ўхшаш ўринларда, шахсларни  тўғри ё нотўғри,ғалат  ниятини,қасдини ташхис бериш учун меъёр, ошкор ва зохирий далиллар ва хужжатлар бўлади. Мана шу далиллар,мустанадотлар шахснинг қасдини,ниятини ошкор қилиб беради.  

Бизлар олдинги дарсларимизда ишора қилиб ўтган барча мунофиқлар ва секулярзадаларни мусулмонларни жумласидан деб биламиз, улар хар қандай далилга кўра маълум масофани мусулмонлар билан бирга босиб ўтишган, энди улар мана шунча масофани босиб ўтишгандан сўнг,яна қайтадан ошкора ортга қайтишади ва ошкор,муртад кофирларни сафидан жой олишади, бизлар мана буларни хаммасига иртидод хукмини берамиз ва улар хукмий муртад бўлишган ,деймиз, аммо агар бир гурух мусулмонлар хеч қандай ўзгаришсиз, яъни ақидаларида ўзгариш бўлмаган холда уларни найрангларига алданишган бўлсалар ва уларни сафларига ўтиб олишган бўлсачи?  Бу ерда уларга биринчи бўлиб очиладиган эшик тавба эшигидир.

Аввал хам айтиб ўтганимиздек, кофирлар харгиз иймон келтиришмайди,

  «إنَّ الذّینَ کَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَیهِم ام لَم تُنذِرهُم لَایُؤمِنُون»

аммо уларни муридлари иймон келтиришади. Шу сабабли хам, биз уларни устида хукмий иртидод хукмини содир қилган муртадларга улар яна қайтадан исломга қайтишлари учун барча сабабларни мухайё қиламиз ва уларни тавба қилишга тарғиб қиламиз, ёки агар бир мусулмон баъзи бир далилларга кўра тил ё амал билан кофирларни жибхасига ўтиб қолган бўлса, Хотиб розиаллоху анхуга ўхшаб, уларнинг исломдаги ўтмишларини ва келтирган далилларини назарга олган холда, уларнинг қасдларини,ниятларини, мақсадларини амалларидан билиб оламиз ва уларнинг исломга қайтишлари учун йўлни текислаб чиқамиз, уларни юзига барча йўлларни ёпиб қўймаймиз.

(давоми бор……..)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(98- قیسم)

یاکِی بوُلمَه سَم رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم خاطِبنِینگ سوُزلَرِی راست یا یالغان اِیکَه نِینِی قَندَی قِیلِیب فَهملَه گنلَر؟ اوُنِینگ راست وَ یالغان سوُزلَرِینِی قَندَی تَشخِیص بِیرگنلَر؟ دَلِیللَر وَ گوُواهلَر آرقَه لِی تَشخِیص بِیرگنلَر. یاکِی سِیزنِی آتَه – آنَه نگِیز، توُرمُوش اوُرتاغِینگِیز، آپَه – سِینگلِینگِیز، اَکَه – اوُکَه لَرِینگِیز، اَطرافِینگِیزدَگِی یَقِینلَرِینگِیز سِیزنِی یَحشِی کوُرِیشلَرِینِی قَندَی فَهملَه گن اِیدِیلَر؟ یاکِی بِیر مُسُلماننِینگ سِکوُلار کافِرلَردَن بَرائَت قِیلگه نِینِی قَندَی قِیلِیب فَهملَه گن اِیدِیلَر، بوُلِیب هَم مُحَبَّت وَ غَضَبنِی جایِی قَلبدَه – کوُ؟ بِیر مُسُلماننِینگ سِکوُلار کافِرلَردَن بَرائَت قِیلگنلِیگِینِی فَهملَشگه قادِر اِیمَسمِیز، چوُنکِی مُحَبَّت وَ غَضَبنِی اوُرنِی قَلبدَه دِیر. مَنَه بُو وَ بوُنگه اوُحشَه گن اِنسانلَرنِی باطِنلَرِیگه، قَصدلَرِیگه تِیگِیشلِی بوُلگن اوُرِینلَرنِی فَقَط دَلِیللَر وَ گوُواهلَر واسِیطَه سِیدَه تَشخِیص بِیرسَه بوُلَه دِی.

یاکِی مَثَلاً بِیر شَخص اَیتَه دِیکِی، مِین سِینِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی تَطبِیق قِیلِیشنِی اِیستَه گِیدَه بوُلگنلِیگِینگ اوُچُون یَحشِی کوُرَه مَن، اَمّا بوُنِی بَرابَرِیدَه اَلله نِی وَ سِینِی آشکار دُشمَنِینگ بوُلگن سِکوُلار کافِر مُرتَد گوُرُوهلَر بِیلَن دوُستلِیک اِعلان قِیلَه دِی وَ اوُلَرگه نِسبَتاً باشلِیق، حاکِم صِیفَتِیدَه قَرَیدِی وَ بِیر کُون کِیلِیب مَنَه بُو کِیمسَه لَر حاکِم بوُلِیشلَرِینِی آرزُو قِیلَه دِی. مَنَه بوُندَی طَرزدَه اوُلَرنِی یالغان اَیتَه یاتگنلِیکلَرِینِی بِیلِیب آلَه سَن. یَعنِی هَم سِین بِیلَن وَ هَم سِینِی دُشمَنِینگ بِیلَن دوُست بوُلِیشِی موُمکِینمِی؟ بوُلِیب هَم مَنَه بوُلَر حَقِیدَه اَلله تَعالَی کِیمکِی بوُلَر بِیلَن دوُست بوُلسَه اوُلَرنِی جُملَه سِیدَن بوُلَه دِی، دِیب مَرحَمَت قِیلگن. مَنَه بُو گوُواهلَرنِی واسِیطَه سِیدَه بُو شَخصنِینگ یالغان اَیتَه یاتگه نِینِی فَهملَب آلَه سَن، اوُنِی قِیلَه یاتگن دوُستلِیک اِدَّعالَرِی هَم یالغان اِیکَه نِینِی هَمدَه بُو سِکوُلار کافِرلَرگه یاکِی اوُ دوُستلِیگِینِی اِعلان قِیلگن کافِرلَرگه اوُحشَش بِیر دُشمَن اِیکَه نِینِی بِیلِیب آلَه سَن. مَنَه بُو شَخصنِی قِیلگن عَمَلِی اِدَّعالَرِیگه مُوافِق کِیلمَیدِی، شُو سَبَبلِی هَم اوُ یالغان اَیتیَپتِی، دِییمِیز. بِیر وَقتنِی اوُزِیدَه هَم شَیطاننِی وَ هَم اَلله نِی اوُزِینگگه باشلِیق قِیلِیب آلِیشِینگنِی اِمکانِی یُوق. هَم اَلله نِی دوُستلَرِی بِیلَن وَ هَم شَیطاننِی دوُستلَرِی بِیلَن دوُستلِیک اِعلان قِیلِیش موُمکِین اِیمَس.

 مَنَه بُو وَ بوُنگه اوُحشَش اوُرِینلَردَه، شَخصلَرنِی توُغرِی یا ناتوُغرِی، غَلَط نِیَتِینِی، قَصدِینِی تَشخِیص بِیرِیش اوُچُون مِعیار، آشکار وَ ظاهِرِی دَلِیللَر وَ حُجَّتلَر بوُلَه دِی. مَنَه شوُ دَلِیللَر، مُستَنَداتلَر شَخصنِینگ قَصدِینِی، نِیَتِینِی آشکار قِیلِیب بِیرَه دِی.

بِیزلَر آلدِینگِی دَرسلَرِیمِیزدَه اِیشارَه قِیلِیب اوُتگن بَرچَه مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیدَن دِیب بِیلَه مِیز، اوُلَر هَر قَندَی دَلِیلگه کوُرَه مُعلوُم مَسافَه نِی مُسُلمانلَر بِیلَن بِیرگه باسِیب اوُتِیشگن، اِیندِی اوُلَر مَنَه شوُنچَه مَسافَه نِی باسِیب اوُتِیشگندَن سوُنگ، یَنَه قَیتَه دَن آشکارَه آرتگه قَیتِیشَه دِی وَ آشکار، مُرتَد کافِرلَرنِی صَفِیدَن جای آلِیشَه دِی، بِیزلَر مَنَه بوُلَرنِی هَمَّه سِیگه اِرتِداد حُکمِینِی بِیرَه مِیز وَ اوُلَر حُکمِی مُرتَد بوُلِیشگن دِییمِیز، اَمّا اَگر بِیر گوُرُوه مُسُلمانلَر هِیچ قَندَی اوُزگه رِیشسِیز یَعنِی عَقِیدَه لَرِیدَه اوُزگه رِیش بوُلمَه گن حالدَه اوُلَرنِی نَیرَنگلَرِیگه اَلدَه نِیشگن بوُلسَه لَر وَ اوُلَرنِی صَفلَرِیگه اوُتِیب آلِیشگن بوُلسَه چِی؟ بُو یِیردَه اوُلَرگه بِیرِینچِی بوُلِیب آچِیلَه دِیگن اِیشِیک تَوبَه اِیشِیگِیدِیر.

اَوَّل هَم اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک، کافِرلَر هَرگِیز اِیمان کِیلتِیرِیشمَیدِی،    «إنَّ الذّینَ کَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَیهِم ام لَم تُنذِرهُم لَایُؤمِنُون» اَمّا اوُلَرنِی مُرِیدلَرِی اِیمان کِیلتِیرِیشَه دِی. شُو سَبَبلِی هَم، بِیز اوُلَرنِی اوُستِیدَه حُکمِی اِرتِداد حُکمِینِی صادِر قِیلگن مُرتَدلَرگه اوُلَر یَنَه قَیتَه دَن اِسلامگه قَیتِیشلَرِی اوُچُون بَرچَه سَبَبلَرنِی مُهَیّا قِیلَه مِیز وَ اوُلَرنِی تَوبَه  قِیلِیشگه تَرغِیب قِیلَه مِیز، یاکِی اَگر بِیر مُسُلمان بَعضِی بِیر دَلِیللَرگه کوُرَه تِیل یا عَمَل بِیلَن کافِرلَرنِی جِبهَه سِیگه اوُتِیب قالگن بوُلسَه، خاطِب رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَب، اوُلَرنِینگ اِسلامدَگِی اوُتمِیشلَرِینِی وَ کِیلتِیرگن دَلِیللَرِینِی نَظَرگه آلگن حالدَه، اوُلَرنِینگ قَصدلَرِینِی، نِیَتلَرِینِی،مَقصَدلَرِینِی عَمَللَرِیدَن بِیلِیب آلَه مِیز وَ اوُلَرنِینگ اِسلامگه قَیتِیشلَرِی اوُچُون یوُلنِی تِیکِیسلَب چِیقَه مِیز، اوُلَرنِی یوُزِیگه بَرچَه یوُللَرنِی یاپِیب قوُیمَیمِیز.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(98- قسمت)

یا چگونه رسول الله صلی الله علیه وسلم فهمید حاطب در صحبتهایش راست می گفت یا دروغ می گفت؟ راست و دروغ صحبت هایش را چگونه تشخیص داد؟ از روی قرائن و شواهد. یا چگونه می فهمید مادر، پدر، همسرتان یا خواهر، برادر و اطرافیانتان شما را دوست دارند؟ یا چگونه می فهمید که یک مسلمان از کفار سکولار برائت کرده در حالی که جای حب و بغض در قلب است؟ نمی توانیم بفهمیم که این مسلمان چگونه از کفار سکولار برائت کرده، جای حب و بغض در قلب است. تمام این موارد و موارد مشابه را که به قصد و درون انسانها برمی گردد این ها را فقط از طریق قرائن و شواهد ظاهری می توان تشخیص داد.

یا مثلاً شخصی می گوید من تو را که خواهان تطبیق قانون شریعت الله هستی دوست دارم اما در برابر با گروههای سکولار و کافر مرتد که دشمن آشکار الله و تو هستند باز اعلام ولاء می کند و آن ها را مثل سرپرست و صاحب امر نگاه می کند و آرزو می کند که یک روزی این ها بیایند و حاکم شوند. اینگونه می فهمی که این دروغ می گوید. مگر ممکن است با تو هم دوست باشد و با دشمن تو هم اعلام ولاء کند؟ آن هم دشمنی که الله گفته هر که با این ها ولاء داشته باشد مثل این هاست. با این شواهد می فهمی که این شخص به تو دروغ می گوید و ادعای دوستی اش هم دروغ است و این هم دشمنی است مثل کفار سکولار یا مثل هر کافری که با او اعلام ولاء کرده است. ما می گوییم این عمل این شخص با ادعایی که کرده جور در نمی آید و دروغ می گوید.غیر ممکن است که هم شیطان را به عنوان سرپرست خودت انتخاب کنی هم الله را. هم با دوستان الله اعلام ولاء بکنی و هم با دوستان شیطان.

در اینگونه مواقع و موارد مشابه، معیار برای تشخیص قصد و نیت درست یا غلط افراد قرائن و دلایل ظاهری و آشکار است. همین دلایل و مستندات اهرمی هستند که قصد و نیت شخص را آشکار و علنی می کنند.

ما تمام منافقین و سکولارزده هائی که در درس قبلی به آن ها اشاره کردیم را جزو مسلمین می دانیم، این ها به هر دلیلی مسافتی را با مسلمین به جلو آمده اند، حالا که اینهمه مسافت به جلو آمده اند دوباره آشکارا برمی گردند و در صف کفار آشکار و مرتد می شوند، ما به همه ی این ها حکم ارتداد می دهیم و می گوییم حکماً مرتد هستند، اما اگر باز عده ای از مسلمین بدون تغییر، بدون این که عقیده ی آن ها تغییری پیدا کرده باشد فریب این ها را خورده باشند و در صف این ها قرار گرفته باشند چه؟ در اینجا اولین دری که برای بازگشت این افراد باز می شود درِ توبه است.

قبلاً عرض کردیم که کفار هرگز ایمان نمی آورند،«إنَّ الذّینَ کَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَیهِم ام لَم تُنذِرهُم لَایُؤمِنُون»اما، مریدانشان ایمان می آورند. به همین دلیل، تمام اسبابها را فراهم می کنیم که این مرتدینی که حکم ارتداد حکمی آن ها را صادر کردیم آن ها را دوباره به اسلام برگردانیم و آن ها را به توبه تشویق کنیم، و یا اگر مسلمانی به دلایلی با زبان یا عملاً در جبهه ی کفار قرار گرفته باشد، باز هم باید مثل حاطب رضی الله عنه، با در نظر گرفتن سوابق آن ها در اسلام و دلایلی که می آورند، به قصد و نیت و هدف آن ها از این عملشان پی ببریم، و راه را برای برگشتشان به اسلام باز و هموار کنیم نه اینکه تمام راهها را بر رویشان ببندیم.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(52- қисмат)

54 – риёкор хастанд :

«يُرَاءُونَ النَّاسَ» (نساء/142)،

Инхо жилови чишми мардум тури худишонро пархезгор ,худотарс ,обид ,мухлис ,мутадаййин ,солих ,озодийхох ,зулм сатиз ва ғейрих нишон медиханд то ба ахдофи худ бирасанд.

Дар мажолис хам адойи одамхойи мударрин ва ибодатпеша ва одамхойи хубро дар меоваранд ; гуфтем инхо ба тип ва зохири худишон хам мерасанд ,хушзабон хастанд ва зебо сухан мегуянд ,қатъан аз шариат хам харф мезананд барои хамин дар мажолис хам адойи одамхойи мудерн ,пешрафта ,обид ва ибодатпешаро дар меоваранд,адойи онхоро дар меоваранд .Аммо замоники ба халват мераванд ва чишми мардумро дур мебинанд ,бидуни тарс аз аллох ,хаммаи ин филмбози карданхо ва нақшбози карданхоро кинор мегузоранд ва худишон мешаванд , ва баракси тамоми ончи назди дигарон анжом доданд анжом медиханд.

Тамоми аъмоли инхо ба хотири тарс аз мардум ,жалби таважжухи мардум ва расидан ба ахдофи дунёвий чун риёсат ,мол ва ғейрих аст, ва дар воқеъ ба парастиши мардум мепардозанд на аллох . Ба хамин далил ,агар диққат карда бошид хийли аз инхо фарзандони фосиди доранд чун мебинад падариш берун аз хона чигуна рафтор мекунад ва дохили хона читур аст . Аксари инхо фосид хастанд ,аксари бачча муллохо ,бачча суфихо ,салафихо ,ихвонихо ,мусалмонхо ва ………….кори ба хеч табақа надорамки адойи манхажи худишон ва адойи рохи худишонро дар меоваранд ва бейни мардум тури хастанд дохили хона тури дигари хастанд ,аксаран адамхойи фосид ва мунхарифи хастанд. Аксаран касони хамки дар гуруххойи мунхарифи секуляр хузур доштанд ва хатто маносиби калидиро хам бар ухда гирифтанд баччахои хамин табақаи риёкор будандки дар миёни мардум тури худишонро мудерн ,олим ,ибодатпеша ,обид ва ………..нишон медоданд вақти меомаданд хона тури дигари бархурд мекарданд . Бо ин кор боиси инхирофи атрофиёни онхо шуд ва аввалин заработро ба фарзандон ва хонуводаи худишон заданд.

55 – дар айни риёкори бо касолат бо сусти ва бехоли намоз мехўнанд ва бисёр кам ба соири ибодат ва зикри аллох мепардозанд :

«إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَىٰ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا» (نساء/۱۴۲)،

Яъни инхо ба хамрохи пайғамбар ва соири муслимин намоз мехонанд аммо бо бемейли ва бехоли . Ва дар жойи дигари мефармояд :

«وَلاَ يَذْكُرُونَ اللّهَ إِلاَّ قَلِيلاً» (نساء/142)

Ва худоро  камтар ёд мекунанд ва жуз андаки ба ибодати у намепардозанд.

Дар ин оя аллохи мутаол нафармудандки ёди худо намекунанд балки ,фармудаки бо бехоли ,касолат ва бемейли ёди худованд мекунанд . Нагуфтаки худоро ёд намекунанд ва ба ибодати у намепардозанд . Балки ибодат мекунанд аммо кам ёди худо мекунанд ” илла қолила ” . Аммо , мо хам акнун шохиди тейфи васиъи аз хамин секулярзадахо хастемки ба далили набуди қудрати хукумати ва набуди қудрати ижтимоий ва мардуми муслимин на бо нашот ва на бо бехоли ва сусти хам намоз намехонанд ,ба ибодати аллох намепардозанд ва хамон қолилро хам анжом намедиханд . Ин дақиқан ба далили набуди қудрат миёни муслимин ,дар миёни хонуводахо , дар миёни мужтатамаъ ,дар миёни махалла ,русто ва шахр ва жомеъа заиф аст ва қудрати надорад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(51- қисмат)

Мунофиқин ва секулярзадахо замоники аз дастуроти рахбарият сарпичи мекунанд дар воқеъ худишонро дар фитна андохтанд . Чун замоники ошуб,тафарруқ ,харж ва марж ,беназми ва ишғол шудани сарзаминхойи муслимин тавассути куффор ба вужуд меояд ва амният ва оромиши муслимин аз бейн меравад танхо муслимин садама намебинанд ; балки хаммаи сокинин садама мебинанд чи куффори ошкори ахли китоб ва шибхи ахли китоб ва чи дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо. Дар ин маъни ,бар хам задан назми умумий жомеъа ва садама задан ба амнияти умумий баробари мекунад бо зилзилаки агар биёяд танхо бадхоро аз бейн намебарад балки , хамма садама мебинанд . Пас ,инхо қаблан худишонро фитна андохтанд ва дар фитна суқут карданд ва боиси салби оромиш ва амнияти худишон шуданд ва қасд доранд хамин мусибат ва балохоро ба дигарон хам мунтақил кунанд.

51 – фарибкор хастанд :

«يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ» (بقره/۹)،

Яъни пушти сари дуруғгуйи ва ғейрих қасди фариб ва худъа доранд ва қасд доранд  бо ин фариб додан ек тарх ва фитнаи дигариро ба натижа бирасонанд.

52 – ахли такаббур ва ғурур ва худбузургбини хастанд :

«وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْا یَسْتَغْفِرْ لَکُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُوسَهُمْ وَرَأَیْتَهُمْ یَصُدُّونَ وَهُم مُّسْتَکْبِرُونَ» (منافقون/5)،

Чун бо онон гуфта шавадки ( бо он хамма жиноётики карданд ва хислатхоики доштанд ,худишонро бузургтар олимтар аз дигарон медонистанд,муслиминро сафих ва ахмақ медонистанд ва ин хислатхоро дар худишон доштанд бо ин вужуд чун ба онхо гуфта шавад биёйид ) то пайғамбари худо бароитон омурзиш бихохад ,сархойи худро ( аз руйи ғурур ва такаббур ва ба унвони истехзо ) тикон медиханд ва ононро хохи дид мустакбирона руй мегардонанд ва мераванд.

53 – аллохи мутаол дар мисоли зебоий нишон медихадки зиндаги мунофиқин ва секулярзадахо дар талотум ва саргардони ва адами итминон мегузорад ,аллох таоло мефармояд :

«مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُمَاتٍ لَّا يُبْصِرُونَصُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ* أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِم مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ ۚ وَاللَّهُ مُحِيطٌ بِالْكَافِرِينَ* يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَارَهُمْ ۖ كُلَّمَا أَضَاءَ لَهُم مَّشَوْا فِيهِ وَإِذَا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (بقره/۱۷-۲۰)،

Достони инон ,хамонанди достони каси астки оташиро бо кушиши фаровони ровшан карда ( то худ ва хамрохониш аз он истефода кунанд ) ва онгохки оташ дўвру бари уро ровшан мегардонад ,парвардигор оташи ононро хомуш ва нобуд менамояд , ва ишонро дар анбухи аз торикихо рахо месозад,ба гунаики чишмонишон ( чизи ) намебинад. ( Онон хамчун ) карон ва лолон ва куронанд ва ( ба суйи хақ ва хақиқат ) рохи бозгашт надоранд. Ё гуйи достони онон хамчун достони каси астки ба борони туфанда ва зиёди гирифтор омада бошандки аз осмон фуру резад , ва дар он ,анбухи торикихо ва раъад ва барқ буда бошад ва аз бими марг ,ангушти худро дар гушхоишон фуру баранд то аз садои соиқа дар амон бимонанд . ( намедонандки ) худо аз хар суйи дўври кофаронро фаро гирифта аст ( ва хар вақт ва хар жо бихохад нобудишон менамояд ).Чанон астки гуйи соиқаи осмон мехохад ( нури ) чишмонишонро барбояд . Хар гохки ( пеши пойи ишонро ) ровшан  мекунад ,ба пеш мераванд . Ва чун ( мухити атрофи ) ишон торик шавад ,баржойи худ мемонанд . Ва агар худо мехост гуш ва чашми ишонро аз миён мебурд . Чун худо бар хамр чизи тавоно аст.Ин мисол ва тамсили аст дар мовриди зиндаги пур аз талотум ,саргардони ва адами  итминони мунофиқин ва секулярзадахоки аллохи мутаол дар сураи бақара ба он ишора карда аст.

(идома дорад…….)