وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(50- қисмат)

Секулярзадахо аз хамон замони пейдоиш бо жанги равоний ва эъломи валоъ бо куффори ошкор ва иртикоби анвоъи хиёнатхо ва ғейрих боиси изтироб ва иғтишош дар амнияти равоний ва хатто зохирий муслимин буданд , ва оромиш ва амниятро дар масоили аз муслимин салб карданд , ва хамиша дар холи садама задан ба назми ижтимоий муслимин буданд ва барои муслимин бухронхойи мухталифиро ба вужуд оварданд.

Инхо мисли тўфон ва зилзилаки ба нахви назм ,амният ва оромишро аз мардум мегиранд бо иқдомоти худишон ва ханжоршиканихойики мекунанд боис мешаванд ба оромиш ва амнияти муслимин садама ворид шуда ва назми ижтимоий муслимин дучори изтироб ва хатто харж ва марж ,беназми ва бухрон шавад. Мунофиқин ва секулярзадахо бо шинохтики аз даруни муслимин доранд омили бисёри аз ихтилофот ,ошубхо ва хатто даргирихойи миёни муслимин хастанд.

Нуқтаи дигар инки ,аллох таоло харгуна тахаллуф аз дастуроти рахбари хукумати исломий амири исломий ва надоштани самъ ва тоатро боиси ижоди фитна ва дар воқеъ,бархам задани назми ижтимоий муслимин ,аз бейн бурдани оромиш ва амнияти муслимин ,бурузи мушкилот ва болоё ва мусибатхойи дигар медонадки аз ин сарпичи ба вужуд меоянд:

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ* وَاتَّقُواْ فِتْنَةً لا تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُواْ مِنکُمْ خَآصَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ» (انفال/24-25)،

Эй мўъминон ! фармони худоро бипазирид , ва дастури пайғамбари уро қабул кунид хенгомики шуморо ба чизи даъват кунадки ба шумо зиндагийи ( моддий ,маънавий ,дунёвий ва ухравий ) мебахшад – жиход астки ба инсон зиндаги мебахшад –  ва бидонидки  худованд миёни инсон ва дили у жодойи меандозад ( ва метавонад инсонро аз расидан ба хостахо ва орзухойи дил боздорад ва уро бимиронад  ва нагузорад умри тулоний дошта бошадки мухимтарин орзуйи дили хар инсони аст ) ва бидонидки хамагон дар пешгохи худойи субхон гирд оварда мешавид ( ва ба хисоб ва китобитон расидаги мегардид ). Хувиштанро аз бало ва мусибати ба дур доридки танхо домангири касони намегардадки ситам мекунанд ( балки агар жилови ситамкорон гирифта нашавад ,хушик ва тар ба гунохи онон месузад ) ва бидонидки худованд дорои кейфари сахт ва мужозоти шадид аст . Бале ,архамур рохимин аст аммо шадидул иқоб хам хаст.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(49- қисмат)

48 – тарсу хастанд :

«یَحْسَبُونَ کُلَّ صَیْحَةٍ عَلَیْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ» (منافقون/4)،

Хар фарёдиро бар зидди худ мепандоранд ва хар овозиро ба забони хувиш ! Онон душмананд ва аз ишон бархазар бош .

Ин секулярзадахо на шужоати ошкор кардани шахсияти воқеий ва хақиқий худишонро доранд то дар сафи секуляристхо ва мушрикини ошкор қарор бигиранд ,на ирода ва тасмими лозимро барои ислохи худишонро доранд. Барои хамин ,бо онки дар жанг ва рударру шудан бисёр тарсу ва беарзиш хастанд ,бештар аз ровшангари ва ироайи андишахойи мухолифин тарс ва харрос доранд ,ва агар дорои қудрати низомий хам бошанд боз аз хар садои мухолифи вахшат ва харрос доранд ва онро барои худишон хатар медонанд ва саъй мекунанд жилови онро бигиранд.

Далили аслий ин тарс ва вахшат хам ,бепояги ва мутазалзил будан бовархоишон ,ва корномаи сиёх ва хиёнат олуди онхост, ва хамиша аз ин нигарон хастандки мохияти воқеий онхо барои мардум ровшан шавад . Барои хамин ,бо онки иддаойи озодий баён ,ровшанфикрий ва ислохгари доранд аммо ,ба шиддат аз садо ва раъйи мухолиф метарсанд ва ижоза намедиханд огохихо ба мардум бирасад ва фовран ба жанги равоний ,шойеа парокани ва дуруғпардози саъй дар хунсо кардани раъйи мухилифини худ доранд.

Инхо мумкин аст зураки дар зохир шодоб ва хушхол худишонро нишон диханд ,аммо ин нақшбози кардан пеши дигарон аст ; ва дар хақиқат нигарони ,афсурдаги ,изтироб ,вахшат ва харрос аз ояндаи мубхам бар зиндагишон соя андохта , ва хар лахза мунтазири ек ходисаи ногувор барои худишон хастанд. Ба хамин далил ,хар сухани ва харакати мухолифро новъи ихонат ва тўвтиъа алайхи худишон медонанд .Фақат кофий аст нақди сода кунид то шохиди берун рехтани ошғолхойи аз дарунишон бошидки туро мутаажжиб мекунад.Холати суъзон ва бадбини вахшатноки саробари рухи онхоро фарогирифта аст.

49 – дар эътойи кўмакхойи молий ба муслимин хасис хастанд :

«وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ» (توبه/67)، 

Ва ( аз базл ва бахшиш дар рохи хейр ) даст мекашанд. Аммо ,мумкин аст барои расидан ба ағрози шуми худишон ва кўмак ба куффори ошкор амволи фаровониро харж кунанд ва ё барои риёкори ,худнамои ва шухратталаби мехмонихойи бо харжхойи сангин хам бигиранд , ё сафархойи пурхарж  тартиб диханд ,ё хатто дар рохи масжидсозики хамма мебинанд ва боиси шухратиш ба мўъмин будан мешавад пул хам харж кунанд . Аммо ба сахти ва икрох маблағи ночизиро , ба нисбат сирватиш , дар рохи аллох кўмак мекунад.

50 – фитнагар ва фитнасоз хастанд ва дар фитна офтоданд :

«لَقَدِ ابْتَغَوُاْ الْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُواْ لَکَ الأُمُورَ حَتَّى جَاء الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللّهِ وَهُمْ کَارِهُونَ» ‏(توبه/48)،

( ин гурухи мунофиқон ) пеш аз ин хам ба фитнагари ва ижоди фасод ( дар миёни шумо ) пардохтанд ва ( дар жанги ухуд ва дигар маворид ) бар зидди шахси пайғамбар ( ва бархи аз мўъминон ва худ ойини ислом тўвтиъа чиданд ва ) нақшахо кашиданд ва ройзанихо намуданд ва найрангхо варзиданд ( барои инки жилови исломро бигиранд ва корро бар ту табох кунанд ) то замоники – алорағми хости ( мунофиқон ва ба кури чашми ишон ) – ёри худо фаро расид ва ойини ислом ошкор ва пируз гардад .

Фитна ,бо онки дар қуръон ва ривоёт дар маъонийи мухталиф чун озмойиш ,азоб ,шиканжа ,бало ,ошуб ,сахти ,ширк ,боздоштан аз дин ва ……….ба кор рафта ; аммо дар инжо бештар ба маънойи ихтилоф ,харж ва марж ,ошуб талаби ,ихтилол дар назм ва амнияти ижтимоий муслимин ва салби оромиш аз худ ва дигарон ишора дорад . Дар ин сурат ,хар чизики боис шавад оромиш ва амният аз худи шахс ва жомеъа салб шавад ба унвони фитна аз он ёд мегардад.

Бо ин нигариш ,метавон гуфтки зиндон ,шиканжа ,азоб ,жанг ва шуриш ва балохойи табиийки худованд  онро бар асоси аъмоли инсон мефристад ,ширк ва куфр хамки боис мешаванд оромиш ва амнияти инсон дар дунё ва хатто дар охират хам аз инсон гирифта шавад ,фитна хастанд .Зулм ва дури аз адолат хамки боиси салби оромиш ва амният аз дигарон ва жомеъа мешавад тахти унвони фитна аз он ёд шуда аст.

(идома дорад…..)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(50)

ابن تیمیه رحمه‌الله هم وایي: د خوارجو بدعت د دوی د قرآن ناسم فهم له امله و، هغوی د مخالفت قصد نه درلود، خو له قرآن نه یې داسې څه برداشت کاوه چې قرآن پرې دلالت نه کاوه، او دوی به ګمان کاوه چې دا برداشت یې د هغو خلکو تکفیر ته لاره پرانیزي چې ګناه یې کړې وي.

ابن تیمیه رحمه‌الله هم وایي: د خوارجو بدعت د دوی د قرآن د ناسم فهم له امله و، هغوی د قرآن د مخالفت اراده نه لرله، خو له قرآن نه به یې داسې څه استنباط کاوه چې قرآن پرې دلالت نه کاوه، او ګمان یې کاوه چې دا مفهوم د هغو خلکو تکفیر ته لاره هواروي چې ګناهونه کوي.
“تاسو ولیدل چې ابن تیمیه رحمه الله د خوارج په اړه وايي چې د دوی کړنې د قرآن د ناسمو پوهېدو نښې وې، او دوی قصداً د قرآن مخالفت یا دښمني نه درلوده، بلکې هغه څه يې درک کول چې دوی يې سم ګڼل.”
په خپل دغه فهم سره، هغه څوک چې په دې ګناه کې اخته شوی وي، کافر شوی دی. د دوی تأویل همداسې وو، استناد یې په آیتونو او روایتونو همداسې وو.
دا ځکه چې د دوی د غلطو تأویلاتو له کبله، هېڅ څوک هغوی تکفیر کړي نه دي.

ښه اوس، په هغه لومړیو وختونو کې د اسلام د صدر دورې، هماغه وخت چې اسلامي حکومت شتون درلود، دغه انحرافي جریانونه په همدې حد پاتې کېدل او نه شوای کولی چې د غالب جریان بڼه خپل کړي.
خو کله چې اسلامي حکومت د رسول الله صلی الله علیه وسلم په طریقه له منځه لاړ، او کله چې د اولی الامر شورا چې یوازینی د وحدت مرجع وه، له منځه ولاړه
او نور هیڅ مرجع نه وو چې مسلمانان یې مراجعه وکړي او هر څوک خپل ځان حق نه ګڼي، بلکې هغه مرجع د اجماع په اساس وروستی پرېکړه صادروله.
کله چې دا مرجع له منځه لاړه، نو د ناسم اختلاف رامنځته کېدل، او ورپسې د فرقو جوړېدل او مذهبي تعصب، یوه نه‌بېلېدونکې واقیعت ګرځېدلې ده.ټول د تاریخ په اوږدو کې د دې شاهدان یو، او دا څرګند حقیقت هېڅوک نه شي سترګی پټولای.
ټولې مذهبي جوړې، فرقه جوړونې او ډله جوړونې د هماغه اصلي مرجع د له منځه تلو له امله دي، او د هغې واحدې امت له ړنګېدو څخه چې د شورا له لارې رامنځته شوې وه او یو واحد اجماع یې وړاندې کاوه.
دا ټول ځکه رامنځته شوي، او تر هغه وخته چې دا مرجع بېرته راژوندی نه شي، د مذهب جوړونې، فرقه پالنې، بېلابېلو ډلو او بېلابېلو اجتهادونو شتون چې د مختلفو تأویلاتو پر بنسټ رامنځته شوي، یو نه‌جلا کېدونکی حقیقت دی، او هېڅوک ترې فرار نه شي کولی؛ لکه څنګه چې دا ټول په تاریخ کې هم موجود وو.
کله چې مسلمانان له داسې یوې مصیبت سره مخ شول او خپل اسلامي حکومت یې له لاسه ورکړ، همدا انحرافي جریانونه په ډېرو ټولنو کې په اوتومات ډول د حاکم جریان په توګه راڅرګند شول او په مذهبونو بدل شول. سربېره پر دې، منافقینو او سکولارزدهو اغېزمنو کسانو هم د فرقو جوړولو ته مخه کړه او یو شمېر مسلمانان یې خپل د شاوخوا راټول کړل.
په تېر کې هغوی بېلابېل فرقي جوړې کړې، او نن ورځ هم همدغه سکولار اغېزمن کسان د تفسیرونو او مختلفو ګوندونو تر نامه لاندې همدغې فرقې جوړونې او د یو شمېر مسلمانانو د راټولولو کار ته دوام ورکوي. اوس هغوی خپل ځان ته د “حزب” نوم ورکړی دی.
په همدومره اسانۍ، او یواځې د اسلامي حکومت او شورا د له منځه تلو له امله، د رښتینو او دروغجنو اجتهادونو او تأویلاتو بازار له څو پېړیو راهیسې تر نن پورې په ډېرو اسلامي سیمو او مسلمان مېشتو هېوادونو کې تود او فعال پاتې شوی دی. دلته نور اختلاف حاکم نه ده، بلکې تفرقه رامنځته شوې دي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(97- қисм)

Демак, мушаххас бўлдики, хукм содир бўлган замонда, истисно ва нодир ўринлар хисобга олинмайди ва хукм танилган,ошкор ва маъруф бўлган  аксариятга нисбатан содир бўлади ва мана шу хукмга амал қилинади. Холати мажхул истиснолар хам ахволлари мушаххас бўлган пайтида ўзига хос хукмларга шомил бўлишади.

Хотиб ибни Балтаъа розиаллоху анху яхши мисол бўлади. Ўтган дарсларимизда хам ишора қилганимиздек, мана бу хурматли сахоба Умар розиаллоху анху уни такфир қилишгача борадиган ишни қилиб қўяди, Умар розиаллоху анху уни устида кофир хукмини чиқаради  ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам бу хукмга эътироз билдирмайдилар ва мана бу содир қилган хукминг хато демайдилар,балки бу хақида тахқиқ қилишни,текширишни лозим деб биладилар ва мана бу тахқиқотларни натижасида мушаххас бўладики, Хотиб розиаллоху анху иртидодни қасд қилган эмасди, яъни мақсади муртад бўлиш бўлган эмас, балки таъвил қилган ва мана бундай шахс бу узрлари билан бирга такфир қилинган бўлса хам; аммо мана бу хукмий иртидод бўлган эди ва энди хақиқат равшан ва мушаххас бўлгач уни муртад эмаслиги маълум бўлгач, уни устидаги иртидод хукми ундан олиб ташланади.

 Мана бу ерда Умар ибни Хаттоб розиаллоху анхуни шошилган деб айта  оламиз, баъзи бир уламоларни  айтишича, шошилган ва мана бу шахсни устидаги иртидод хукми хато бўлган. Аммо умумий қоидага қараган пайтимизда шуни кўрамизки, уни устида  хукмий иртидодни берганлигини кўрамиз, бу орада биз  кутдик ва текширувларни натижасида у кишини хақиқий  муртад эмаслиги ва бу хукм хукмий иртидод экани ва муртадларни орасида роиж бўлган ишни қилганлиги  мушаххас бўлди.  Хукмий иртидод ва хақиқий иртидод мана шундай мушаххас бўлади ва бу мусулмонларни нажоти учун бир абзордир.

 Бу худди қотиллик қилган ва қотиллик жинояти бўйича қўлга олинган кишига ўхшайди, яъни шахс ошкора қотиллик қилгандан ва бу жиноят бўйича қўлга олингандан сўнг, мана бу шахс қотил ва ундан қасос олиниши керак ,дейилади, аммо келтирилган далил ва хужжатлар шуни кўрсатадики, мана бу шахс ўлдиришни қасд қилмаган ,балки бу жиноятни ўзи истамаган холда қилиб қўйган экан. Демак, уни устидаги қотиллик жинояти олиб ташланади ва  масалан дия беради. Мана бу мархалани ташхис бериш хам мутахассисларга ва алохида қозиларга тегишли иш бўлиб, хар қандай одам бу ишни бажаришга қодир эмас.

Мана бу савол жуда кўпчиликни ўйлантириши мумкин, энди мана бу кишиларни қалбидаги уларни қасдини,ниятини қандай қилиб фахмлай оламиз?  Далиллар ва гувохларга қаралади. Бўлмасам инсонларни қалбида нима бўлаётганини аллохдан бошқа хеч ким билмайди ва бизлар фақат кўриб турганимиз  зохирига,далилларга ва гувохларга қараб мана бу шахсларни қасдини била оламиз, албатта хатога дучор бўлишимиз эхтимоли хам мавжуд. Яъни жиноятчи шахс келтирадиган далиллари билан бизларни алдаши хам мумкин, аммо биз барибир зохирга,далилларга кўра хукм чиқарамиз ва фақатгина бу  ердаги далиллар бизларга шахснинг қотилликни қасддан қилганми ё қасддан бўлмаганини кўрсатади.

 Бир шахс бошқа бир шахсни оёғига ўқ отади, аммо у мана шу жарохат сабабли яллиғланиб вафот топади ва бошқа бир шахс қасддан ўқни олдинги шахсни бошига отиб ўлдиради. Уларни хар иккиси бизларни қасдимиз ўлдириш эмасди,дейди. Мана буларни қайси бири рост айтганини сен қаердан фахмлайсан?  Уларни қайси бирининг  қилган иддаъоси тўғри ва қайсинисики  ёлғон эканини қаердан биласан? Гувохлар ва далилларга асосан фахмлайсан.

 Ёки икки нафар бир-бири билан хазиллашади ва уларни бири иккинчисини сувга итариб юборади,натижада сувда бўғилиб ўлади, бошқа бир киши эса бир нафарни бошини сувга тиқиб олиб ўлгунича ушлаб туради. Мана буларни хар иккиси ўлдиришни қасд қилмаганликларини иддаъо қилишади. Сен уларнинг  қайси бири рост айяпти ва қайсиниси  ёлғон айтаётганини қаердан  биласан? Албатта далиллар ва гувохлар орқали.

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(97- قیسم)

دِیمَک، مُشَخَّص بوُلدِیکِی، حُکم صادِر بوُلگن زَماندَه، اِستِثنا وَ نادِر اوُرِینلَر حِسابگه آلِینمَیدِی وَ حُکم تَنِیلگن،آشکار وَ مَعرُوف بوُلگن اَکثَرِیَتگه نِسبَتاً صادِر بوُلَه دِی وَ مَنَه شوُ حُکمگه عَمَل قِیلِینَه دِی. حالَتِی مَجهُول اِستِثنالَر هَم اَحواللَرِی مُشَخَّص بُولگن پَیتِیدَه اوُزِیگه خاص حُکملَرگه شامِل بوُلِیشَه دِی.

خاطِب اِبنِ بَلتَعَه رَضِیَ الله عَنهُ یَحشِی مِثال بُولَه دِی. اوُتگن دَرسلَرِیمِیزدَه هَم اِیشارَه قِیلگه نِیمِیزدِیک، مَنَه بُو حُرمَتلِی صَحابَه عُمَر رَضِی الله عَنهُ اوُنِی تَکفِیر قِیلِیشگه چَه بارَه دِیگن اِیشنِی قِیلِیب قوُیَه دِی، عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ اوُنِی اوُستِیدَه کافِر حُکمِینِی چِیقَه رَه دِی وَ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم هَم بُو حُکمگه اِعتِراض بِیلدِیرمَیدِیلَر وَ مَنَه بُو صادِر قِیلگن حُکمِینگ خَطا دِیمَیدِیلَر، بَلکِی بُو حَقِیدَه تَحقِیق قِیلِیشنِی، تِیکشِیرِیشنِی لازِم دِیب بِیلَه دِیلَر وَ مَنَه بُو تَحقِیقاتلَرنِی نَتِیجَه سِیدَه مُشَخَّص بُولَه دِیکِی،خاطِب رَضِیَ لله عَنهُ یَحشِی مِثال بُولَه آلَه دِی. اوُتگن دَرسلَرِیمِیزدَه هَم اِیشارَه قِیلگه نِیمِیزدِیک، مَنَه بُو حُرمَتلِی صَحابَه عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ  اوُنِی تَکفِیر قِیلِیشگه چَه بارَه دِیگن اِیشنِی قِیلِیب قوُیَه دِی، عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ اوُنِی اوُستِیدَه کافِر حُکمِینِی چِیقَه رَه دِی وَ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم هَم بُو حُکمگه اِعتِراض بِیلدِیرمَیدِیلَر وَ مَنَه بُو صادِر قِیلگن حُکمِینگ خَطا دِیمَه دِیلَر، بَلکِی بُو حَقِیدَه تَحقِیق قِیلِیشنِی، تِیکشِیرِیشنِی لازِم دِیب بِیلَه دِیلَر وَ مَنَه بُو تَحقِیقاتلَرنِی نَتِیجَه سِیدَه مُشَخَّص بوُلَه دِیکِی، خاطِب رَضِیَ لله عَنهُ اِرتِدادنِی قَصد قِیلگن اِیمَسدِی، یَعنِی مَقصَدِی مُرتَد بوُلِیش بوُلگن اِیمَس، بَلکِی تَعوِیل قِیلگن وَ مَنَه بوُندَی شَخص بوُ عُذرلَرِی بِیلَن بِیرگه تَکفِیر قِیلِینگن بُولسَه هَم؛ اَمّا مَنَه بُو حُکمِی اِرتِداد بوُلگن اِیدِی وَ اِیندِی حَقِیقَت رَوشَن وَ مُشَخَّص بُولگچ اوُنِی مُرتَد اِیمَسلِیگِی مَعلوُم بوُلگچ، اوُنِی اوُستِیدَگِی اِرتِداد حُکمِی اوُندَن آلِیب تَشلَه نَه دِی.

مَنَه بُو یِیردَه عُمَر اِبنِ خَطّاب رَضِیَ الله عَنهُ نِی شاشِیلگن دِیب اَیتَه آلَه مِیز، بَعضِی بِیر اوُلَمالَرنِی اَیتِیشِیچَه، شاشِیلگن وَ مَنَه بُو شَخصنِی اوُستِیدَگِی اِرتِداد حُکمِی خَطا بوُلگن. اَمّا عُمُومِی قائِدَه گه قَرَه گن پَیتِیمِیزدَه شوُنِی کوُرَه مِیزکِی، اوُنِی اوُستِیدَه حُکمِی اِرتِدادنِی بِیرگنلِیگِینِی کوُرَه مِیز، بُو آرَه دَه بِیز کوُتدِیک وَ تِیکشِیرُولَرنِی نَتِیجَه سِیدَه اوُ کِیشِینِی حَقِیقِی مُرتَد اِیمَسلِیگِی وَ بُو حُکم حُکمِی اِرتِداد اِیکَه نِی وَ مُرتَدلَرنِی آرَه سِیدَه رائِج بوُلگن اِیشنِی قِیلگنلِیگِی مُشَخَّص بوُلدِی. حُکمِی اِرتِداد وَ حَقِیقِی اِرتِداد مَنَه شوُندَی مُشَخَّص بوُلَه دِی وَ بُو مُسُلمانلَرنِی نَجاتِی اوُچُون بِیر اَبزاردِیر.

بُو حوُددِی قاتِللِیک قِیلگن وَ قاتِللِیک جِنایَتِی بُویِیچَه قوُلگه آلِینگن کِیشِیگه اوُحشَیدِی، یَعنِی شَخص آشکارَه قاتِللِیک قِیلگندَن وَ بُو جِنایَت بُویِیچَه قوُلگه آلِینگندَن سوُنگ، مَنَه بُو شَخص قاتِل وَ اوُندَن قَصاص آلِینِیشِی کِیرَک، دِییِیلَه دِی، اَمّا کِیلتِیرِیلگن دَلِیل وَ حُجَّتلَر شُونِی کوُرسَتَه دِیکِی، مَنَه بُو شَخص اوُلدِیرِیشنِی قَصد قِیلمَه گن، بَلکِی بُو جِنایَتنِی اوُزِی اِیستَه مَه گن حالدَه قِیلِیب قوُیگن اِیکَن. دِیمَک، اوُنِی اوُستِیدَگِی قاتِللِیک جِنایَتِی آلِیب تَشلَه نَه دِی وَ مَثَلاً دِییَه بِیرِیلَه دِی. مَنَه بُو مَرحَلَه نِی تَشخِیص بِیرِیش هَم مُتَخَصِّصلَرگه وَ اَلاهِیدَه قاضِیلَرگه تِیگِیشلِی اِیش بوُلِیب، هَر قَندَی آدَم بُو اِیشنِی بَجَه رِیشگه قادِر اِیمَس.

مَنَه بُو سَوال جُودَه کوُپچِیلِیکنِی اوُیلَنتِیرِیشِی موُمکِین، اِیندِی مَنَه بُو کِیشِیلَرنِی قَلبِیدَگِی اوُلَرنِی قَصدِینِی، نِیَتِینِی قَندَی قِیلِیب فَهملَی آلَه مِیز؟ دَلِیللَر وَ گوُواهلَرگه قَرَه لَه دِی. بُولمَه سَم اِنسانلَرنِی قَلبِیدَه نِیمَه بوُلَه یاتگه نِینِی اَلله دَن باشقَه هِیچ کِیم بِیلمَیدِی وَ بِیزلَر فَقَط کوُرِیب توُرگه نِیمِیز ظاهِرِیگه، دَلِیللَرگه وَ گوُواهلَرگه قَرَب مَنَه بوُ شَخصلَرنِی قَصدِینِی بِیلَه آلَه مِیز،اَلبَتَّه خَطاگه دوُچار بوُلِیشِیمِیز اِیحتِمالِی هَم مَوجُود. یَعنِی جِنایَتچِی شَخص کِیلتِیرَه دِیگن دَلِیللَرِی بِیلَن بِیزلَرنِی اَلدَه شِی هَم موُمکِین، اَمّا بِیز بَرِیبِیر ظاهِرگه،دَلِیللَرگه کوُرَه حُکم چِیقَه رَه مِیز وَ فَقَطگِینَه بُو یِیردَگِی دَلِیللَر بِیزلَرگه شَخصنِینگ قاتِللِیکنِی قَصد قِیلگنمِی یا قَصددَن بوُلمَه گه نِینِی  کوُرسَه تَه دِی.

بِیر شَخص باشقَه بِیر شَخصنِی آیاغِیگه اوُق آتَه دِی، اَمّا اوُ مَنَه شوُ جَراحَت سَبَبلِی یَللِیغلَه نِیب وَفات تاپَه دِی وَ باشقَه بِیر شَخص قَصددَن اوُقنِی آلدِینگِی شَخصنِی باشِیگه آتِیب آوُلدِیرَه دِی. اوُلَرنِی هَر اِیککِیسِی بِیزلَرنِی قَصدِیمِیز اوُلدِیرِیش اِیمَسدِی، دِییدِی. مَنَه بوُلَرنِی قَیسِی بِیرِی راست اَیتگه نِینِی سِین قَیِیردَن فَهملَیسَن؟ اوُلَرنِی قَیسِی بِیرِینِینگ قِیلگن اِدَّعاسِی توُغرِی وَ قَیسِینِیسِیکِی یالغان اِیکَه نِینِی قَیِیردَن بِیلَه سَن؟ گوُواهلَر وَ دَلِیللَرگه اَساساً فَهملَیسَن.

 یاکِی اِیککِی نَفَر بِیر- بِیرِی بِیلَن هَزِیللَه شَه دِی وَ اوُلَرنِی بِیرِی اِیککِینچِیسِینِی سوُوگه اِیتَه رِیب یوُبارَه دِی، نَتِیجَه دَه سوُودَه بوُغِیلِیب اوُلَه دِی، باشقَه بِیر کِیشِی اِیسَه بِیر نَفَرنِی باشِینِی سوُوگه تِیقِیب آلِیب اوُلگوُنِیچَه اوُشلَب توُرَه دِی. مَنَه بوُلَرنِی هَر اِیککِیسِی اوُلدِیرِیشنِی قَصد قِیلمَه گنلِیکلَرِینِی اِدَّعا قِیلِیشَه دِی. سِین اوُلَرنِینگ قَیسِی بِیرِی راست اَیتیَپتِی وَ قَیسِینِیسِی یالغان اَیتَه یاتگَه نِینِی قَیِیردَن بِیلَه سَن؟ اَلبَتَّه دَلِیللَر وَ گوُواهلَر آرقَه لِی.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(97- قسمت)

پس، مشخص شد که در زمان صدور حکم، استثنائات و موارد نادر درنظر گرفته نمی شوند و حکم بر اکثریت قاطعی صادر می شود که شناخته شده، آشکار و معروف هستند و به چنین حکمی عمل می شود، و استثنائات و مجهول الحال هم زمانی که مشخص شدند مشمول حکم خاص خودشان می شوند.

حاطب بن ابی بلتعه رضی الله عنه مثال خوبی است. این صحابی گرامی که در درسهای قبل هم به او اشاره کردیم مرتکب کاری شد که عمر بن خطاب رضی الله عنه او را تکفیر کرد و حکم کافر را بر او اطلاق کرد و رسول الله صلی الله علیه وسلم هم معترض این حکمش نشد و نگفت که این حکمی که صادر کردی اشتباه است بلکه، تحقیقات را لازم دانست و در ضمن این تحقیقات مشخص شد که حاطب رضی الله عنه قصد ارتداد نداشته، یعنی هدفش این نبوده که مرتد شود بلکه، تأویل کرده و چنین شخصی با چنین عذرهائی با آنکه تکفیر می شود؛ اما، این ارتداد حکمی بوده و حالا که حقیقت روشن شده و مشخص شده که حقیقتاً مرتد نبوده، پس حکم ارتداد از او برداشته می شود.

این جاست که می گوییم عمر بن خطاب رضی الله عنه عجله کرده، عده ای از علما می گویند عجله کرده حکم ارتداد این شخص اشتباه بوده است. اما، وقتی قاعده ی کلی را نگاه می کنیم می بینیم که ارتداد حکمی و حکماً داده و منتظر شدیم تحقیقات نشان داد که ایشان مرتد نبوده مرتد حقیقی نیستند ایشان ارتداد حکمی بوده همان کار شایع و رایج مرتدین را انجام داده است. ارتداد حکمی و ارتداد حقیقی اینگونه مشخص می شود و ابزاری است برای نجات مسلمین.

مثل کسی که دچار قتل می شود و به جرم قتل بازداشت می شود، یعنی، پس از آنکه شخص آشکارا دچار قتل می شود و به جرم قتل هم بازداشت می شود می گویند این شخص قاتل است و باید قصاص شود، اما دلایل و مدارکی که می آورد مشخص می کند که این شخص هدف و قصد او کشتن این شخص نبوده، بلکه به صورت غیر عمد در چنین جرمی افتاده است. پس، حکم قصاص از روی او برداشته می شود و مثلاً دیه می دهد. تشخیص این مرحله هم کار متخصصین و قضات ویژه است و هر کسی نمی تواند از عهده ی آن برآید.

سؤالی که ممکن است برای خیلی ها پیش بیاید این است که، حالا ما قصد و نیت این ها را که جای آن در قلب است چگونه می توانیم بفهمیم؟ از روی قرائن و شواهد. وگرنه غیر از الله کسی نمی داند در قلب انسانها چه می گذرد و ما تنها بر اساس ظاهر، قرائن و شواهدی که می بینیم می توانیم به قصد این افراد پی ببریم، هر چند ممکن است دچار اشتباه هم شویم. یعنی، شخص مجرم با دلایلی که می آورد بتواند ما را فریب دهد اما، باز ما بر اساس ظاهر و قرائن حکم می کنیم و تنها قرائن هستند که به ما نشان میدهند شخص در قتلی که مرتکب شده به صورت عمدی بوده یا غیر عمد.

شخصی گلوله را به پای شخص دیگر شلیک کرده اما، او به خاطر همین جراحت و عفونت آن فوت کرده، و شخص دیگری مستقیماً و به عمد گلوله را به سر شخص زده و او را کشته است. هر دو می گویند ما قصدمان کشتن نبوده است. تو چگونه می فهمی کدام یک از این ها راست گفته؟ و ادعای کدام یکی درست است و ادعای کدام یکی دروغ؟ از روی شواهد و قرائن.

یا دو نفر با هم شوخی می کنند و یکی ازآن ها دیگری رادر آب هل می دهد و در آب خفه می شود و می میرد، یکی دیگرشخصی را در آب می اندازد و آنقدر سر او رادر آب نگه می دارد که می میرد. بعد هر دو می گویند که قصد ما کشتن این ها نبوده است. تو چگونه می توانی تشخیص دهی که کدام یکی راست می گوید و کدام یکی دروغ می گوید؟ از طریق قرائن و شواهد. 

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(48- қисмат)

Инхо хатто аз бозгуйи торихи исломий муслимин ва хатто аз бозгуйи торихи исломий ва бар иззати миллати худишон хам метарсанд ва саъй мекунанд худишон торихсози кунанд . Чун бо тамоми мафосидики доранд ришаи дар торихи миллати худишон хам надоранд . Дам аз қонуни шариати аллох бизани инхо метарсанд, дам аз торихи воқеий мардум бизани инхо метарсанд ,хулоса хар чи бигуйии инхо хиёл мекунанд дори алайхи онхо сухбат мекуни . Хатто агар исми онхоро хам наёвари ва танхо воқеиятхоро баён куни ,инхо аз воқеиятхо метарсанд ва хиёл мекунанд ин харфро алайхи онхо зади .

46 – дуру хастанд:

 «يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ» (آل عمران/167)،

Ишон бо дахон чизи мегуяндки дар дилишон нест ( ва гуфтор ва кардоришон бо хам намехонад ) ва худованд ( аз хар каси дигари ) донотар бидон чизи астки пинхониш медоранд.

Инхо инсонхойи нодуруст ва кофари хастандки бо забонхоишон адойи хуб будан ,дурусткор будан ва адойи муслиминро дармеоваранд . Мегуянд мо барои ташкили хукумати исломий ,қонуни шариати аллох ва ташкили хукумати исломий талош мекунем ,аммо маромномаи хизбишон ба сирохат масири секуляризм ва демокраси секуляристиро тей мекунад .Амалишон чизи дигари мегуяд ,гуфторишон чизи дигари аст.

47 – дуруғгу хастанд :

«وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ» (منافقون/1)،

Худованд гувохи медихадки мунофиқон дуруғгу хастанд .

Дуруғгу будан аввалин ва асосийтарин сифоти фардий – равоний онхостки аллохи мутаол шахсияти даруний мунофиқинро бо он мешносонад. Яъни дар гуфтахо ,ваъдахо ва пеймонхоишон дуруғгу  ва дағалбоз хастанд. Ба дигар сухани инки наметавон ба сухан ва зохири инхо эътимод кард . Хатто вақтики расонахоро барраси кунид мутаважжих мешавидки расонахойи куффори ошкор чун расонахойи Амрико ,Британия ,Фаранса ,Русия ,Жапан ,Чин ва ғейрих дар дуруғгуйи харгиз ба пойи расонахойи махаллий инхо намерасанд . Барои хамин ,каси аз ин кофари жахоний хам ба ахборишон ахамияти намедихад ва онхоро ба унвони манбаъ маърифий намекунанд ва онхоро таъйид хам наменамоянд . Тасвирики мутаъаллиқ ба чандин сол гузашта астро ба алъон васл мекунад ,ба рохати ахбори дуруғро нашр медихад ,санадсози мекунад ,тафсир ва тахлили нодурустро ироъа медихад, он хам ба амд ва дар камоли оромиш .

Чун , инхо аслан эътиқоди ба мафохим ва арзишхойи дини ислом ва хатто меъёрхойи мовриди пазириши секуляристхойи ошкори чун қурайш ва Абу Суфён секуляр дар дарбори императори румро надоранд ,инхо дуруғгу хастанд :

«وَمِنَ النَّاسِ مَن یَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْیَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِینَ» ‏(بقره/8)،

Дар миёни мардум дастахойи хастандки мегуянд : мо ба худо ва рузи ростохез бовар дорем . Дар суратики бовар надоранд ва жузви мўъминон ба шумор намеоянд .

Инхо на ба қонуни шариати аллох эътиқод доранд ва на ба ровшангарихо ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бовар доранд . Барои хамин ,шараф ва номус,ғайрат ,садақот ва ростгуйи ,жиход ва дифоъ аз адолат ,рифох ва амният ,оромиши муслимин ,мубараза бо ишғолгарон ва мутажовизин назди онхо эътибори надорад.Назди инхо танхо каси арзиши хатто миллиятро дорадки мисли онхо пейру дини секуляризм бошад ё секулярзада ва хоин ба дини ислом ва муслимин . Барои хамин ,шумо харгиз ек секулярзадаро намебинидки дар ростойи ахдофи муслимин  бо ек жамоати шариатгаро муттахид шаванд ,балки дар баробари бо хар секуляристи муттахид мешаванд. Инро магар мо дар садхо гурухи ба зохир исломгаро ва ахзоб ба зохир исломгаро секулярзада надидаем?Чиро хаммаи мо дидаем.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(47- қисмат)

44 – бо ин вужуд хуш суханики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мажзуби сухбатхоишон мешавад :

 «وَ إِن یقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ»(منافقون/4)،

Ба инхо гуш медод ва мажзуби онхо мешуд аммо ,фахм ва фиқхи шаръий аз ахкомро надоранд ва фақат каламотироки ба он ниёз доранд ва метавонанд мардумро бо он фариб дихандро такрор мекунанд :

«وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَفْقَهُونَ»

Ва дар жойи дигари мегуяд :

1. «وَلَکنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یعْلَمُونَ» (منافقون/7).

Мунофиқ бо онки барои дунё ,хифзи дунё ,ёдгири улуми моддий ва касби лаззатхойи дунёвий талош мекунад аммо ,асосан тамойули ба ёдгири ва фахми дақиқ масоили марбут ба қонуни шариати аллох ва ахкоми қуръон надорад. Чун ,дар асоси хохони татбиқи ин ахкоми шариат дар зиндаги дунёвий инсонхо нест.

Секулярзадахо хохони татбиқи ин ахкоми шариат дар зиндаги дунёвий инсонхо нестанд . Барои хамин астки дарки шаръий ва сахихи аз аллох , қонуни аллох ,дунё ,бехишт ва жаханнам ва ғейрих наметавонанд ба даст биёваранд. Онхо худишон намехоханд бифахманд ва аллох хам бар дилишон мухр мезанад . Барои хамин астки тамойули хам надоранд дар мажолисики хузур доранд аз хамон аллохки худишро дар қуръон маърифий карда ва ибодотики дастури онро дода ёд шавад, аз дустони аллох ,хукумати исломий ,татбиқи қонуни шариати аллох ва мужохидини шариатгаро сухбат шавад . Чун , дар ин заминахо фахми дурусти надорад ва метарсад сарафканда шавад. Фахми дурустики надорад хеч ,мухолифи ингуна маворид хам хаст у мухолифи хукумати исломий аст , мухолифи татбиқи шариати аллох аст ,мухолифи мужохидини шариатгарост . Аммо , мумкин аст дар мовриди ахкоми жузъий ва мовриди ихтилофи муслимин , ё дар мовриди масоили умумий ва находхойи маданий секуляристи ва ғейрих дасти болойи дошта бошад.

45 – бо вужуди хуш хайкали ,чарб забони ва чоплусий хамчун тахта чуби дохили пук хастанд ( тахта чубики дохили он пусида бошад ) монанди чанин тахта чуби хастандки ба девор такия дода шуда , беришаанд ( канда шуда бошад ва ба девор такия дода бошанд ) ва ба дарди кори дигари чун сутуни манзил ё чуби сақф ва ё инки чизи аз он бисозанд намехуранд, бемасрафанд ва арзиши ғейри аз сузондан надоранд. Барои хамин гуфта гуфта ,такия додан . Яъни хатто агар онхоро дироз кунандки руйи он бинишинанд арзиши нишастан руйи онро хам надоранд , ба дарди чизи дигари жуз сузондан намехуранд :

«‏وَإِذَا رَأَیْتَهُمْ تُعْجِبُکَ أَجْسَامُهُمْ وَإِن یَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ کَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ یَحْسَبُونَ کُلَّ صَیْحَةٍ عَلَیْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى یُؤْفَکُونَ» (منافقون/4)،

Хенгомики ишонро мебини пикар ва симоишон туро мегирад ва ба шигуфти меоварад ( ва ба худ мегуйи : чи инсонхойи бовақор ва барозандайи ! ) ва хенгомики ба сухан дар меоянд ( ба иллати халовати каломишон ) ба суханонишон гуш фаро медихи ( бо вужуди ин жазбаи симо ва гиройи гуфтори ) онон ингор тахтахойи хастандки бар девор такия дода шуда бошанд ( бежон ва беиймон ,хайкалхойи ту холи ,дарунхойи бенур ва сафо,нақшхойи бар дар ва деворхо .) Хар фарёдиро бар зидди худ мепандоранд ва хар овозиро ба забони хувиш ! онон душманон бишмор ва аз ишон бархазар бош . Худоишон бикушад ! Чигуна ( аз хақ ) баргардонда мешаванд ( ва мунхариф мегарданд ?!).

Бале ,инхо бериша хастанд . Замоники аз қуръон ва пайғамбар чизи бигуйи инхо хиёл мекунанд алайхи онхо сухбат мекуни чун ришаи онхо ба онжо барнамегардад , замоники аз сахоба ва аимма чизи бигуйи инхо хиёл мекунанд дори алайхи онхо сухбат мекуни ,чун гуфтор ва рафтори инхо бо қуръон ва суннат ,равиши сахоба ва аимма дар тазод аст, барои хамин дахан боз куни инхо ошуфта ва музтариб мешаванд. Ришахойи ек мусалмон хаминхо хастанд ,қуръон ва суннат ; ва инхо аз ин ришахо надоранд ва бериша мисли ек чуби ту холи ба девор такия дода шудаанд .(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(46- қисмат)

43 – мунофиқин ва секулярзадахо ширин сухани ва хушзабони онхо тури астки мухотобро мутаъажжиб мукунанд ,яъни ин суханони ширин ва хушзабони онхо чизи бади нест ,оёти қуръон ва ахкоми шариат хастанд , ва қасам хам мехуранд хамон чизики мегуянд хамон астки дар дилишон мебошад . Мушаххас аст ,онхо дар мовриди масоили фикрий ва ақидатий сухбат мекунандки мегуянд зохири мо ва чизики мегуем бо чизики дар дилимон аст еки мебошад , дар мовриди мошин ,васила ва абзори дунё ва об ва хавоки сухбат намекунанд :

 «‏‏وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ‏» (بقره/204)،

Дар миёни мардум каси ёфт мешавадки сухани у дар зиндаги дунё ,туро ба шигуфти меандозад ва худоро бар ончи дар дили худ дорад гувох мегирад ( ва иддао мекунадки ончи мегуяд , мувофиқ бо чизи астки дар дарун пинхон медорад , ва кордор ва гуфториш еки аст ). Ва холи онки у сарсахттарин душманон аст

«وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ‏».«مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ»

Ба таажжуб меандозад ,пайғамбар саллаллоху алайхи васалламро хам ба таажжуб во медорад .

Ин секулярзадахо чоплус ва забонбоз хастанд ва суханони қашанг ва никуйи онхо хатто росулуллох саллаллоху алайхи васалламро хам мутаъажжиб мекунад чи бирасад ба соири сахоба ва ё чи бирасад ба мо. Инхо бо ин сухбатхо худишонро оқилтар ва фахмидатар аз дигарон нишон медиханд то бартари худишонро хифз кунанд , ва хатто мардумро сафих ва ахмақ фарз мекунанд .

Хаммайи ин корхо барои фариб додани бештари мардум аст ба инки инхо хам диндор хастанд , ва ин ба хотири қудрати боздорандаги мардум ва қудрати хукумати исломий астки секулярзадахо то ин андоза риоят мекунанд ва дар локи мунофиқигари худишон фуру мераванд , ва гарна агар ин қудратхо набошад ниёзи ба ин адохо нест ,балки хар кориро анжом медиханд мусалмонро хам адади хисоб намекунанд чи ниёзи дошта бошад ба инки барояш қасам хам бухуранд.

Умар ибни Хаттоб мегуяд : ” бештарин чизики аз вай бар шумо метарсам мунофиқи доност; сухан аз хикмат мегуяд ва амал ба жур мекунад “. Қози Мухаммад миёни курдхо адойи муллохоро дармеовард аммо , ба дастури Сталин аввалин хизби секуляристи ва куфриро дар миёни курдхо дуруст кард ва тамоми ахзобики аз он замон то алъон дар миёни курдхо ба вужуд омаданд аз суннати фосид ва куфри астки ин манбаъи фосид дар миёни курдхо ба дастури Сталин гузошт . Дар холики ,ин шахс дар зохир хам либоси коммунистхоро пушида буд яъни то галуйи у либоси коммунистхо ва артеши сурх буд аммо , амомайи муллохоро барои фариби мардум хам ба сариш карда буд. Хушсухан буд ва ба ин шева мардумро фариб медод.

Шайх Иззиддин Хусайни ек мулло буд аммо нақши рахбарияти рухи коммунистхои кумаларо жихати фариб ва басижи мардум бози мекард ва мегуфт : дар ек дастам қуръонро дорам ва дар дасти дигарам китоби Марксро . Хамин алъон хам касони зиёди аз хамин мовжудоти чун Умар чангиноний ,Саййид Ахмад , Абдуллатиф ва амсолихимро мебинемки дар хидмати дастгохи борзонийхо ,екитихо ва хизби маздурони Ужалон ифойи нақш мекунанд ва дар масожид ва мохворахо ба хуш забони ва чоплуси машхур шуданд . Ё касони фаол дар шабакахойи мохвораий мунтасиб ба ахли суннат ё шийъаро мешносем ва онхоро мушохада мекунемки дар шабакахойи арабий ва бахусус форсий хамин нақшро ба шевайи имрузини он бози мекунанд .

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(45- қисмат)

Бо қасам ва қуръон саъй доранд муслиминро аз худ рози кунанд :

«يَحْلِفُونَ لَکُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضي‏ عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقينَ» (توبه/۹۶)،

Барои шумо сўгандхо мехуранд то аз онон гузашт кунид ва хушнуд шавид . Тоза ,агар хам шумо аз онон гузашт кунид ва хушнуд шавид ,худованд ( аз ишон хашмгин аст ва ) аз гурухики аз фосиқиники аз фармон сарпичи карда ва бар дин шурида бошанд ,гузашт намекунад ва хушнуд намешавад

«فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضي‏ عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقينَ».

Дар масоили бисёр рези шахсий мумкин аст дида бошидки агар ғийбат кунанд бо қасам тарафро қонеъ мекунанд ,агар муомала кунанд бо қасам тарафро рози мекунанд ва ……..холо дар баробар , агар ба у гуфта шавад чиро ғийбатамро карди ? қасам мехурадки ман чанин ғийбати дар хаққи ту накардам . Бепарво қасами дуруғ мехурад ва хеч абойи хам надорад.

42 – адойи хушка муқаддасхоро дармеоваранд ва пайғамбар саллаллоху алайхи васалламро омили дардисар ва фитна барои худишон медонанд :

«وَمِنْهُم مَّن یَقُولُ ائْذَن لِّی وَلاَ تَفْتِنِّی أَلاَ فِی الْفِتْنَةِ سَقَطُواْ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَةٌ بِالْکَافِرِینَ» ‏(توبه/49)،

Баъзи аз мунофиқон мегуянд : ба мо ижоза биде ( то дар жиход бо румиён ширкат накунем ) ва моро дучори фитна ва фасод (жимоли мохруёни руми ) масоз . Огох бошид ! Хам инки ишон ( бо мухолифати фармони худо ) ба худ фитна ва фасод офтоданд ва ( дучори маъсият ва гунох шуданд ва дар рузи қиёмат ) оташи дўзах ,кофарон ( чун ишон ) ро фаро мегирад.

Инхо хамон касони хастандки агар чашми қудрати хукуматиро дур бибинанд хеч мовжуди аз фасоди инхо дар амон нест ва иқдом  ба хар пасти мекунанд . Инхо дар холи худишонро инқадар покдамон ва боиффат медонистанд ва ба ин бахона аз жиход ва дифоъ аз сархадоти муслимин тафра мерафтандки худишон дар анвоъи мафосиди ахлоқий ғарқ буданд . Илова бар ин , мумкин буд бо юриши куффори ишғолгар ,кулли сарзамин ва номуси муслимин хамки бахши аз ин муслимин хам жузви хонувода ва қабилайи онхо буданд дар хатар биёфтад. Дар ин сурат ,худишон дар таррожи номуси хохар ва модаришон тавассути куффор абойи надоштанд ва бо онхо робита ва валоъ хам доштанд.

Алъон хам хамин қоида аст, мегуянд моро бо қудрати бузурги чун Амрико рубару масоз , моро ба фитна меандози , он замон фитнайи хонумхо буд алъон фитанайи дигариро барои худишон тўлид карданд.Моро бо секуляристхойи кумала ,демократ ,хизби маздурони мусайламайи каззоби курдхо Ужалон ,порти ва екити ва амсолихи рубару масоз . Моро дар фитна наяндоз ва ……..алъон вақти хассоси аст ин сухбатхойи шумо дар мовриди қонуни шариати аллох хам мумкин аст барои мо фитна ва мушкилсоз шавад ва ……..

Яъни рохи жиход ,рохи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,рохи дин ,рохи қуръон ва суннат дар назари инхо рохи фитна аст. Хатто иддаи сарфи вужуди мо в наздики нажоди бо моро барои худишон боиси фитна медонанд . Хийлихоро дидам ба унвони тажрубаи шахсийки замони гузиниши онхо барои истехдом дар идораи ё нируйи низомий ба таъхир меофтод шойеъ мекарданд омили он ,қовм ва хеши бо мо астки ,масалан гузиниш намешаванд , дар холики хаммаи касоники шойеъа сохта буданд пас аз тей шудани риволи оддий идори марбут ба муассасаики иқдом карда буданд гузиниш хам шуданд . Чун ин кор аслан иртиботи ба ман надошт . Ё еки тағйир ва тахаввулоти дар идорашон мехост рух бидихад ва масалаи кишвари буд ё ихтилофоти даруни гурухи ва идорий ва тўвтиъаи мухтасси буйрукратхо будки моли садхо ва хазорон сол аст ва мо бо хамин тўвтиъа буйрукратхо  ва бо хамин дасисахойи мухтасси хамин буйрукратхо ва идара нишинхо ошно хастем вақтики бо чанин мушкили бармехурад, ба нахви онро ба вужуди ман ба унвони ек қовм ва хеши нажодий нисбат медоданд . Ва мисолхойи зиёд дигарики мумкин аст худитон хам бо онхо даргир шуда бошид. Инхо хаммаш бахона аст ,бахонаи барои табриъайи худишон.

(идома дорад…….)