نویسنده: admin

Дарси панжум муқаддамотий / душманшиносийи шаръий (5) даража бандийи шаръийи душманон.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(20-қисмат)

Холо куффори секуляри жахоний ба хамрохи яхуд ва муртаддин барои инки жараёни жангки бар алайхи муслимин рох андохтандро аз тарафи муслимин ба инхироф бикашонанд, ва шариатхойи осмонийро ба хам машғул кунанд ва ё фирақи исломийро ба хам машғул кунанд ва фишори жангро аз руйи худишон сабуктар кунанд, аз хар коноли ва бахусус аз коноли уламои динфуруш ва хоин ва муфтихойи китобхонаий ва муслимини жохил саъй мекунанд масири жангро ба онжойи хидоят кунандки ба нафъишон аст, ва бароишон мухим нест дар ин миён насроний бо насроний қурбоний мешавад ё насроний ва муслимин қурбоний мешаванд ё шиъа ва салафий ва ханафий ва шофеъий ва ғейрих. Хаммайи инхо бароишон ексонанд. Дини секуляризм ва секуляристхо ба қавонини хеч кудомишон иймон надоранд ва бо қавонини хаммайи онхо саржанг доранд. Ин чизи астки хануз иддайи аз ахли қибла муваффақ ба фахм ва даркиш нашуданд ва мужриён бидуни музди сенориохои пур аз макр ва фариби душманонишон шуданд, ва дучори чанон зулм ва беадолати дар хаққи бандагони аллох шудандки ин зулм онхоро ба хар чизи наздик карда аст жуз нусрат ва ёрийи аллох таоло ва пийрузи бар душманони аслийшон. Ин хийли хатарнок аст ва муслимин бояд ба худ биёянд.

Ижоза бидихид дарсимонро бо ду тасвири торихий идома бидихем то мутаважжих бишавид ин бародарони золими номезон ва номутаодил ва аксаран жохил ва бадур аз адолати мо замоники даража банди шаръий душманон тавассути аллохро бахам мезананд ва ба жойиш аз даража банди жаълий ва тақаллубийи тўлид шуда тавассути инсонхо пейравий мекунанд доранд чи балойи сари худишон ва зер дастонишон меоваранд:

Рустами Фарахзод фармондайи хукумати мажусий сосониён қабли аз инки ба қодисия барасад ек асир аз муслиминро пеши у меоваранд ва ба у мегуяд:” чи боис шудаки шумо ба ин сарзамин биёйид ва чи мехохид?” он асири мусалмон посух медихад: “ мо инжо омадемки ваъдайи худовандро анжом бидихемки агар мусалмон нашавид, мо сарзамини шуморо молик хохем шуд” Рустам гуфт: “ агар пеш аз расидан ба ин орзу кушта бишавид чи мегуйи?” асири мусалмон гуфт: “ харки аз мо кушта бишавад дохили бехишт мешавад ва харки зинда бимонад аллох ваъдайи худишро нисбат ба у анжом медихад. Мо ба ин ваъда яқин дорем”. Рустам гуфт: мо ба дасти шумо табох мешавем ( бо ин иймонки дорид). Он асири мусалмон дар жавобиш мегуяд: “корхойи зишти шумо боиси табохийи шумо мешавад. Худованд шуморо ба хақиқати корхойи зишти худитон дучор карда аст”. Рустам аз ин гуфтагу хийли асабоний мешавад ва дастур дод он мусалмонро шахид кунанд.  

  نحسبه كذلك والله حسيبه.

Сипохони Рустам Фарахзод ба масиришон идома доданд ва замоники ба мантақайи наздики қодисия расидандки жузви хоки Эрон буд даст ба фасод ва чоповул заданд. Амвол ва фарзандони мардумро аз онхо гирифтанд. Иффати занонро табох карданд, шуруъ карданд ба шароб нушидан ва арбада кашидан. Мардумки худишон табъайи Эрон хам буданд бо гиря ва зори пеши Рустам омаданд ва шикоят карданд. Рустам Фарахзод миёни сипох омад ва гуфт:” эй мардуми порс! Ба худо сўганд он асири араб рост мегуфт! Ончи боиси табохийи мо шуда корхойи зишти мост. Ба худо сўганд, аъроб бо онки бо ин мардум дар холи жанг хастанд, рафтори бехтари бо онон доранд. Сирайи онхо бехтар аз кордори шумост”. Бале артеши мажус қабли аз жанг бо муслимин, ба мардуми Эрон хам рахм накард ва амвол ва навомиси мардумро мовриди таъарруз ва хаттоки қарор дод ва ин амри астки дар мутуни торихий мухталиф сабт шуда аст.[1]

Он мужохиди асир рохимахуллох рост гуфт: корхойи зишти сосониёни мажус табохи онхо шуд ва аллох хам онхоро ба хақиқати корхойи зиштишон мубтало кард.

Холо ба сахнайи дигари таважжух кунидки читури корхойи зишти муслимин хам боиси табохишон мешавад: замоники охарин шохи аббосий ба дасти холокухони муғул меофтод холокухон бар сари халифа аббосий фарёд мезанад:” дар хар отоқи аз ин қаср, дах канизаки нозуки бадан хазиданд. Магар ту чанд зан метавони ихтиёр куни? Дар ошпазхонат чанд ошпази мохир таом мепазанд? Аз ин сақфхойи боланд ва деворхойи мохкам ва саропардахойи махмалин чи хосил? Ман, холоку,сардори муғул аз хамон ғазойи мехурамки сипохиёнам мехуранд ва бар хамон асб менишинамки сарбозонам менишинанд ва бар хамон замин мехобамки сарбозонам мехобанд.

(идома дорад………)

---

[1] محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک (مشهور به تاريخ طبری)، ترجمه ابو القاسم پاينده‏، انتشارات اساطير، تهران‏ ۱۳۷۵، ج‏ 5، ص 1677 / ابن‌ اثير جزرى‏، الكامل في التاريخ، ناشر: دار الصادر، بيروت‏ 1965، ج ‏2، ص 459-460 ؛ ابن اثير جزرى، تاريخ كامل بزرگ اسلام و ايران، ترجمه: عباس خليلى و ابو القاسم حالت‏، ناشر: مؤسسه مطبوعات علمى،‏ تهران‏ 1371، ج ‏8، ص 229-228/ تاريخ ابن خلدون، ترجمه عبد المحمد آيتى، مؤسسه مطالعات و تحقيقات فرهنگى، تهران 1363، ج ،1 ص 512 ؛ ديوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، الناشر: دار الفكر، بيروت 1988، ج 2، ص

Дарси панжум муқаддамотий / душманшиносийи шаръий (5) даража бандийи шаръийи душманон.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(19- қисмат)

Диққат кардид чи шуд? Ин аввалин оёти астки аллох таоло дастури жанги мусаллахонаро ба муслимин дода ва ахдофи ин жанг хам таъйин карда аст, ва хифзи ин маконхоро ёри аллох маърифий карда аст, ва ёри ва нусрати худишро хам таъйин карда аст, ва хифзи ин маконхоро ёри аллох маърифий карда аст, ва ёри ва нусрати худишро манути хифзи ин амокин ва жиловгирий аз тахриби ин амокини ибодий дониста аст. Чун ин амокин харгиз тахриб намешаванд хатто агар мардуми он диёр хам мусалмон бишаванд боз ин амокин табдил ба масжид мешаванд ва боз ба равиши сахихтар он дар ибодоти аллох мешавад. Мисли аксари оташкадахои эронийки баъди аз мусалмон шуданд эронийхо табдил ба масжид шуданд ё калисахойи чун оёсуфиё дар Туркия ва ғейрих хаммайи инхо дар асос барои ибодоти аллох сохта шудан аммо ба тадриж чизхои дигари ғейри аз паёми аллох дар ин амокин таблиғ шуда аст.

Ин таблиғи ғалат боиси инхидоми ин амокин намешавад. Балки бояд ба сабки исломиш таблиғи дурустро жойгузини таблиғи ғалат кард. Тасаввур кунид худи каъба хам хамин дўвронро тей карда аст. Магар чандто бут дохили каъба ва атрофи каъба вужуд доштанд? Магар чи касоники ғейри аз Абу Лахаб ва заниш ва амсоли он ухдадори хифзи ин макон буданд. Холо вужуди ин бутхо  ва амсоли Абу Лахаб боис мешавад ин маконро манфажир кард? Дар холики дар он замон қиблайи муслимин хам набуд ва муслимин ба суйи байтул муқаддас намоз мехонданд. Пас намешавад шубха парокани кунанд ва бигуянд  онжо қиблайи муслимин буда аст. На набуда,балки қиблайи мушрикин ва куффори душманони шумора еки мо дар он замон буд.

Табарий матни сулхномайи Умар ибни Хаттоб дар соли 15 хижрий бо насронийхоро меоварадки дар он омада аст: бисмиллахир рохманир рохим. Ин муохидайики хаст бар асоси он бандайи худо Умар ибни Хаттоб ба ахли ийлиё амони молий ва жоний дода аст, хамчунин ибодатгоххо ва салиби онон ва соири миллатхоишон дар амон хоханд буд ва ба хотири ойини худ мовриди озор қарор нахоханд гирифт.”

Диққат кунид дустон: дар инжо он иборатхойи даст ва погир қабли аз исми хукком вужуд надорад танхо мегуяд бандайи худо Умар ибни Хаттоб, баъдан фовран ба дунболи амони молий ва жоний, илова бар онки замонати хифзи макони ибодийи насронийхоро медихад замонати хифзи салиби онхоро хам медихадки, бидуни кучактарин шакки аз нигохи ислом ин салиб бути астки насронийхо нигах медоранд, ва ба дунболи ин астки мегуяд ба хотири динишон мовриди азият ва озор қарор намегиранд. Инхо чи маохид бошанд ва чи набошанд ва хатто дар хенгоми жанг хам бошанд ин амокини мазхабий онхо бояд хифз бишаванд, ва бар халофи буткадайи мушрикин, хифзи ин амокин еки аз ахдофи жанги мусаллахона ва жиходи муслимин астки қабли аз хифзи масожид ба у дастур дода шуда аст.

Яъни хар маконики қаблан мутаъаллиқ ба шариатхойи осмоний буда аст ва баъадхо да далоили куффор сохибиш шуданд ва куфрро дар он таблиғ карданд набояд хароб бишавад балки бояд дубора ба сабки исломий ва ба тадриж тўвхидро ба он баргардонад. Каси хаққи тахриби хеч ек аз хонахойи аллохро надорад хатто агар ин хона тавассути куффор ишғол шуда бошад ва табдил шуда бошад ба хар чизи.

Инхо каъбаро пур бут карданд ва табдилиш карданд ба маркази барои таблиғи бутпарасти ва жохилият ва парастиши тоғутхо, насронийхо ва яхудийхо ва дигарон хам хонахойи махаллийи парастиши аллохро барои таблиғи куфргуйи худишон табдил карданд, ва муғулхо ва фотихини андалус хам масожидро табдил карданд ба истабли асбхоишон, ва секуляристхойи чун отатурк хам онхоро табдил карданд ба муза мисли оёсуфиё, ва секуляристхойи европо хам онхоро табдил карданд ба марокизи фахшо ва рақс ва машруб фуруший ва ғейрих ва баъзи аз онхо тавассути муслимин харидори шуданд ва дубора табдил шуданд ба масжид ва маркази барои ибодоти аллох.

Хуб, холо ин муслимин ба далили гуш додан ба макр ва фариб ва дуруғи ошкори Жорж буши секуляр ва танаффур аз насронийхо чандто иштибох муртакиб шуданд ва чиқадар аз адолат дур шуданд? Худитон бишморид. Ба назари шумо аллох таоло фатх ва пийрузийро ба ин фариб хурдахо медихад? Жанг фариб аст, “ алхарбу худъатун” фарибки хурди шикаст мехури. Замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ин қоидаро баён мекунад яъни еки аз суннатхойи аллох аст. Муслимин дар ухуд фариб бихуранд шикаст мехуранд, ва куффори муттахид жанги ахзоб хам фариб бихуранд боз шикаст мехуранд. Гуфтем ин ек аслаха аст ва хар каси метавонад ва ижоза дорад аз ин аслаха бар алайхи душмани худиш истефода кунад ва онро бар алайхи душмани худ ба кориш бибарад.

(идома дорад……..)

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Шайх Абу Хамза хўромийнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(9-қисм)

Улар хар қандай далилга кўра сафларини мусулмонлардан ажратиб олишса, бу холатда улар хам муртадларни хукмига шомил бўлишади ва яхуд,секуяристларни сафидан жой олади ва мусулмонларни биринчи даражали душмани бўлиб қолади. Аммо агар улар ошкор суратда сафларини жудо қилишмаса, фикрий ва ақидавий ва рафторий жихатдан  улар хар қанча мушкилотлар,фасодлар вужудга келтирган тақдирларида хам, барибир мусулмонларнинг  тўртинчи даражадаги душмани хисобланишади, фақат улардан эхтиёт бўлишимизга тўғри келади.

Аллох таоло уларни 1,2,3 даражали душмандан кўра хам пастроқда деб хисоблагани сабабли, уларни тўртинчи даражага қўя оламиз, улар бетартиб бир харакат сифатида  бўлишлари ёки мусулмонларни орасидаги опазицияга ўхшаш хос бир тўда кўринишида ўзларини кўрсатишлари мумкин. Бизлар фақат ошкор ва маълум бўлган нарсани ё кишиларнигина дасталарга,даражаларга ажрата оламиз, кўринмайдиган мажхул нарсаларни ошкор ва кўринадиган нарсаларни ёнига қўйиб даражаларга ажрата олмаймиз. Аллох таоло уларни душман деган, аммо 1,2,3 даражадаги душманлардан кўра пастроққа қўйган, нима учун? Чунки мана бу харакатни хидоят қиладиган мунофиқ кишиларни сони жуда кам, уларни орасидагиларни аксари ё алданган  мусулмонлар ё ўзларига зулм қилган  иймони заиф мусулмонлар бўлади, уларни яна ортга қайтиш эхтимоли жуда катта, шу сабабли хам аллох таоло уларни мусулмонларни жумласидан деб хисоблаган. Мусулмонларни дилида жойлашган душмандурлар.

Бизлар хам самиъна ва атоъна деб уларни мусулмонларни дунёвий хуқуқларидан бахраманд қиламиз ва  худди бемор,касалланган мусулмонларга ўхшаб улардан эхтиёт бўламиз. Мана бу иш нихоятда мураккаб ва нозик бир иш бўлиб, шаръий бошқарув илми ва басират,улкан сабр керак бўлади, хар қандай одам хам бундай басират,хикматга эга эмас, одатда бу иш  жуда кўпчиликни қўлидан келмайди,улар  бу харакат ёки  тўртинчи даражали душман  билан муомала қилиш равишида очиқ-ошкор хатоларга йўл қўйишади. Жуда кўпчиликни кўрганмиз.

Ўтган  дарсларимизда мана бу харакатнинг қандай мусибатлар олиб келиши ва улар билан қандай муомала қилиш  хақида   муфассал изох бериб ўтганмиз, бу ерда уни такрорлаб ўтиришга хожат йўқ деб ўйлайман. Фақат шуни эслатиб ўтмоқчиманки, уларни бостирадиган ва фасодларини олдини оладиган танхо абзор “қудрат” бўлади, махсусан исломий хукумат қудрати. Исломий хукуматни ва мусулмонларни  қудрати хар қанча кўпроқ бўлса, уларни бостириб ушлаб туриш осонроқ бўлади, агар мусулмонларни “қудрати” камайиб борадиган бўлса, буни  натижасида  уларни фаолият доираси, ақидавий ва рафторий  бузғунчиликлари хам кўпайиб боради.

Мусулмонлар исломий хукумат неъматидан махрум бўлишган ва ўзларини хақиқий қудратларини қўлдан бой берган пайтларидан буён, уларнинг фаолият қилиш доирасини миқёси хам даражама- даража кўпайиб келди, уларни қаршисида монеъ бўлиб келган мусулмонларнинг умумий қудрати, бу одатда хар бир асрдаги ғайри расмий суратда одамлардаги бу қудратни хидоят қилиб келган кишилар, олимлар хисобланган, гохида ғуллот шаклига хам ўтиб оладиган  мана бу мунофиқлар тўдаси тахдид қиладиган даражага етган пайтидагина хукуматлар майдонга тушишарди, ёки мусулмонларни умумий фикри ва олимларни босими мана бу хокимларга босим ўтказиб бу тўдани дафъ қилишга мажбур қиларди. Албатта шундай ўринлар хам бўлганки, хоким исломни дифоъ қилиш учун уларга қарши жанг қилган, хос бир мазхабга эга бўлган ва исломни дифоъ қилиш учун уларга қарши жанг қилган, аммо ўтган 14 асрга хоким бўлган фазо олдин айтиб ўтилганидек бўлган эди.

Энди мана бу мунофиқлар тўдаси ва секулярзадалар исломий хукуматни қудрати йўқлиги сабабли вужудга келган бўшлиқ таъсирида ва уларни фаолиятларини назорат қиладиган  улил амр шўроси хам йўқлиги боис, мусулмонларга фариб берган холда жуда кўп ахли бидъат фирқаларини вужудга келтиришга муваффақ бўлишди, хатто мана бу бидъат фирқаларини бир дастаси хукуматлар томонидан хам химоя қилинди.  

Бизларнинг жуда кўп биродарларимизга савол бўлиб турган нарса шуки, мана бу ахли бидъат фирқаларининг ислом душманларини даражаларга ажратиш бўйича ўрни қаерда? Уларни ошкор ва мушаххас кофирлардан бирини қаторига қўшса бўладими? Мана бу саволга жавоб бериш, уларни даражаларга ажратишга ва душманларни даражаларга ажратишга катта ёрдам беради.

(давоми бор……..)

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس:

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی نینگ ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن

(9- قیسم)

 اوُلَر هَر قَندَی دَلِیلگه کوُرَه صَفلَرِینِی مُسُلمانلَردَن اَجرَه تِیب آلِیشسَه، بوُ حالَتدَه اوُلَر هَم مُرتَدلَرنِی حُکمِیگه شامِل بوُلِیشَه دِی وَ یَهُود سِکوُلارِیستلَرِینِی صَفِیدَن جای آلَه دِی وَ مُسُلمانلَرنِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِی بوُلِیب قالَه دِی. اَمّا اَگر اوُلَر آشکار صوُرَتدَه صَفلَرِینِی جوُدا قِیلِیشمَسَه، فِکرِی وَ عَقِیدَه وِی وَ رَفتارِی جِهَتدَن اوُلَر هَر قَنچَه مُشکِلاتلَر، فَسادلَر وُجُودگه کِیلتِیرگن تَقدِیرلَرِیدَه هَم، بَرِیبِیر مُسُلمانلَرنِینگ توُرتِینچِی دَرَجَه دَگِی دُشمَنِی حِسابلَه نِیشَه دِی، فَقَط اوُلَردَن اِیختِیاط بوُلِیشِیمِیزگه توُغرِی کِیلَه دِی.

اَلله تَعالَی اوُلَرنِی 1،2،3 دَرَجَه لِی دُشمَندَن کوُرَه هَم پَستراقدَه دِیب حِسابلَه گه نِی سَبَبلِی، اوُلَرنِی توُرتِینچِی دَرَجَه گه قوُیَه آلَه مِیز، اوُلَر بِی تَرتِیب بِیر حَرَکَت صِیفَتِیدَه بوُلِیشلَرِی یاکِی مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَگِی اَپَه زِیسِیَه گه اوُحشَش خاص بِیر توُدَه کوُرِینِیشِیدَه اوُزلَرِینِی کوُرسَه تِیشلَرِی موُمکِین. بِیزلَر فَقَط آشکار وَ مَعلوُم بوُلگن نَرسَه نِی یا کِیشِیلَرنِیگِینَه دَستَه لَرگه، دَرَجَه لَرگه اَجرَه تَه آلَه مِیز، کوُرِینمَیدِیگن مَجهُول نَرسَه لَرنِی آشکار وَ کوُرِینَه دِیگن نَرسَه لَرنِی یانِیگه قوُیِیب دَرَجَه لَرگه اَجرَه تَه آلمَیمِیز. اَلله تَعالَی اوُلَرنِی دُشمَن دِیگن، اَمّا 1،2،3 دَرَجَه دَگِی دُشمَنلَردَن کوُرَه پَستراققَه قوُیگن، نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی مَنَه بوُ حَرَکَتنِی هِدایَت قِیلَه دِیگن مُنافِق کِیشِیلَرنِی سانِی جوُدَه کَم، اوُلَرنِی آرَه سِیدَگِیلَرنِی اَکثَرِی یا اَلدَنگن مُسُلمانلَر یا اوُزلَرِیگه ظُلم قِیلگن اِیمانِی ضَعِیف مُسُلمانلَر بوُلَه دِی، اوُلَرنِی یَنَه آرتگه قَیتِیش اِحتِمالِی جُودَه کَتتَه، شوُ سَبَبلِی هَم اَلله تَعالَی اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَه گن. مُسُلمانلَرنِی دِیلِیدَه جایلَشگن دُشمَندوُرلَر.

بِیزلَر هَم سَمِعنا وَ اَطَعنا دِیب اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِی دُنیاوِی حُقوُقلَرِیدَن بَهرَمَند قِیلَه مِیز وَ حوُددِی بِیمار، کَسَللَنگن مُسُلمانلَرگه اوُحشَب اوُلَردَن اِیختِیاط بوُلَه مِیز. مَنَه بوُ اِیش نِهایَتدَه مُرَکَّب وَ نازِیک بِیر اِیش بوُلِیب، شَرعِی باشقَه رُو عِلمِی وَ بَصِیرَت، اوُلکَن صَبر کِیرَک بوُلَه دِی، هَر قَندَی آدَم هَم بوُندَی بَصِیرَت،حِکمَتگه اِیگه اِیمَس، عادَتدَه بوُ اِیش جوُدَه کوُپچِیلِیکنِی قوُلِیدَن کِیلمَیدِی، اوُلَر بُو حَرَکَت یاکِی توُرتِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَن بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِیدَه آچِیق – آشکار خَطالَرگه یوُل قوُیِیشَه دِی. جُودَه کوُپچِیلِیکنِی کوُرگنمِیز.

اوُتگن دَرسلَرِیمِیزدَه مَنَه بُو حَرَکَتنِینگ قَندَی مُصِیبَتلَر آلِیب کِیلِیشِی وَ اوُلَر بِیلَن قَندَی مُعامَلَه قِیلِیش حَقِیدَه مُفَصَّل اِیضاح بِیرِیب اوُتگنمِیز، بُو یِیردَه اوُنِی تَکرارلَب اوُتِیرِیشگه حاجَت یوُق دِیب اوُیلَیمَن. فَقَط شوُنِی اِیسلَه تِیب اوُتماقچِیمَنکِی، اوُلَرنِی باستِیرَه دِیگن وَ فَسادلَرِینِی آلدِینِی آلَه دِیگن تَنها اَبزار “قُدرَت” بوُلَه دِی، مَخصُوصاً اِسلامِی حُکوُمَت قُدرَتِی. اِسلامِی حُکوُمَتنِی وَ مُسُلمانلَرنِی قُدرَتِی هَر قَنچَه کوُپراق بوُلسَه ، اوُلَرنِی باستِیرِیب اوُشلَب توُرِیش آسانراق بوُلَه دِی، اَگر مُسُلمانلَرنِی “قُدرَتِی” کَمَه یِیب بارَه دِیگن بوُلسَه، بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه اوُلَرنِی فَعالِیَت دائِرَه سِی، عَقِیدَه وِی وَ رَفتارِی بوُزغوُنچِیلِیکلَرِی هَم کوُپَه یِیب بارَه دِی.

 مُسُلمانلَر اِسلامِی حُکوُمَت نِعمَتِیدَن مَحرُوم بوُلِیشگن وَ اوُزلَرِینِی حَقِیقِی قُدرَتلَرِینِی قوُلدَن بای بِیرگن پَیتلَرِیدَن بوُیان، اوُلَرنِینگ فَعالِیَت قِیلِیش دائِرَه سِینِی مِقیاسِی هَم دَرَجَه مَه – دَرَجَه کوُپَه یِیب کِیلدِی، اوُلَرنِی قَرشِیسِیدَه مانِع بوُلِیب کِیلگن مُسُلمانلَرنِینگ عُمُومِی قُدرَتِی، بُو عادَتدَه هَر بِیر عَصردَگِی غَیرِی رَسمِی صوُرَتدَه آدَملَردَگِی بُو قُدرَتنِی هِدایَت قِیلِیب کِیلگن کِیشِیلَر، عالِملَر حِسابلَنگن، گاهِیدَه غوُلّات شَکلِیگه هَم اوُتِیب آلَه دِیگن مَنَه بوُ مُنافِقلَر توُدَه سِی تَحدِید قِیلَه دِیگن دَرَجَه گه یِیتگن پَیتِیدَگِینَه حُکوُمَتلَر مَیدانگه توُشِیشَردِی، یاکِی مُسُلمانلَرنِی عُمُومِی فِکرِی وَ عالِملَرنِی باصِیمِی مَنَه بُو حاکِیملَرگه باصِیم اوُتکَه زِیب بُو توُدَه نِی دَفع قِیلِیشگه مَجبُور قِیلَردِی. اَلبَتَّه شوُندَی اوُرِینلَر هَم بوُلگنکِی، حاکِم اِسلامنِی دِفاع قِیلِیش اوُچُون اوُلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلگن، خاص بِیر مَذهَبگه اِیگه بوُلگن وَ اِسلامنِی دِفاع قِیلِیش اوُچُون اوُلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلگن، اَمّا اوُتگن 14 عَصرگه حاکِم بُولگن فَضا آلدِین اَیتِیب اوُتِیلگه نِیدِیک بوُلگن اِیدِی.

اِیندِی مَنَه بُو مُنافِقلَر توُدَه سِی وَ سِکوُلارزَدَه لَر اِسلامِی حُکوُمَتنِی قُدرَتِی یوُقلِیگِی سَبَبلِی وُجُودگه کِیلگن بوُشلِیق تَأثِیرِیدَه وَ اوُلَرنِی فَعالِیَتلَرِینِی نَظارَت قِیلَه دِیگن اوُلِی الاَمر شوُراسِی هَم یوُقلِیگِی بائِث، مُسُلمانلَرگه فَرِیب بِیرگن حالدَه جوُدَه کوُپ اَهلِی بِدعَت فِرقَه لَرِینِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشگه مُوَفَّق بوُلِیشدِی، حَتَّی مَنَه بُو بِدعَت فِرقَه لَرِینِی بِیر دَستَه سِی حُکُومَتلَر تامانِیدَن هَم حِمایَه قِیلِیندِی.

بِیزلَرنِینگ جوُدَه کوُپ بِرادَرلَرِیمِیزگه سَوال بوُلِیب توُرگن نَرسَه شوُکِی، مَنَه بُواَهلِی بِدعَت فِرقَه لَرِینِینگ اِسلام دُشمَنلَرِینِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش بوُیِیچَه اوُرنِی قَیِیردَه؟ اوُلَرنِی آشکار وَ مُشَخَّص کافِرلَردَن بِیرِینِی قَطارِیگه قوُشسَه بوُلَه دِیمِی؟ مَنَه بُو سَوالگه جَواب بِیرِیش، اوُلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیشگه وَ دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیشگه  کَتتَه یاردَم بِیرَه دِی.

(دوامی بار……)

درس پنجم مقدماتی / دشمن شناسی شرعی(5) درجه بندی شرعی دشمنان

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(9- قسمت)

 زمانی که اینها از صف مسلمین به هر دلیلی جدا شدند، در این صورت اینها هم مشمول حکم مرتدین می شوند ودرصف یهود و سکولاریستها قرار می گیرند و جزو دشمنان درجه اول مسلمین می شوند. اما تا زمانی که به صورت آشکار صفشان جدا نشده است با تمام مشکلات و مفاسدی که از لحاظ فکری و عقیدتی و رفتاری به بار می اورند، باز دشمنان درجه 4 چهارمی هستند که جزو مسلمین محسوب می شوند و تنها باید از آنهاحذر بشود و احتیاط کرد و مواظب باشید.

با توجه به اینکه الله تعالی اینها را از آن دشمنان درجه 1و2و3 پائین تر دانسته می توانیم اینها را دشمنان درجه 4 مسلمین بدانیم، اینها ممکن است یک جریان نامنظم باشند یا ممکن است در دارودسته ی خاصی مثل یک اپوزیسیون در داخل مسلمین خودشان را نشان بدهند. ما تنها کسی یا چیزی را می توانیم دسته بندی و صف بندی و درجه بندی کنیم که برایمان آشکار و معلوم باشد، و نمی توانیم چیزهای ناپیدا و مجهول رادر کنار چیزهای آشکار و پیدا دسته بندی کنیم. الله تعالی اینها را دشمن دانسته اما دشمنی پائینتر از دشمنان درجه 1و2و3،چرا؟ چون تعداد افراد منافقی که این جریان را هدایت میکنند خیلی کم هستند و اکثرا مسلمینی هستند که گول اینها را خورده اند یا مسلمین ضعیف الایمانی هستند که به خودشان ظلم کرده اند و احتمال برگشت اینها خیلی زیاد است برای همین الله تعالی اینها راجزو مسلمین حساب کرده است. دشمنانی در دل مسلمین .

ما هم سمعنا و اطعنا آنها را از حقوق دنیوی مسلمین برخوردار می کنیم و مثل مسلمین بیمار و آلوده تنها ازآنهاحذر می کنیم . و این کارِ خیلی پیچیده و حساسیه که نیاز به برخورداری از علمِ مدیریتِ شرعی و بصیرت و صبر بالائی دارد که هر کسی از چنین بصیرت و حکمتی برخوردار نیست، و معمولا خیلی ها کم میآورند و در روش برخورد با این جریان و دشمنان درجه 4 دچار اشتباهات فاحشی می شوند. خیلی ها را دیده ایم.

در درس مفصلمان در مورد این جریان توضیح دادیم که اینها چه مصیبتهائی به بار می آورند و چه جوری باید با آنها برخورد بشود و در اینجا لازم به تکرار نمی بینم . فقط باید یادآوری کنم که تنها ابزاری که می تواند اینها را مهار کند و جلو مفاسدشان را بگیرد«قدرت» است و بخصوص قدرت حکومت اسلامی است . هر چه قدرت حکومت اسلامی و مسلمین بیشتر باشد کنترل و مهار اینها راحتتراست  و هر چه «قدرت» مسلمین کاهش پیدا می کند دایره ی فعالیت اینها و تخریبات عقیدتی و رفتاری اینها هم بیشتر میشود .

 زمانی که مسلمین از نعمت حکومت اسلامی محروم شدند و قدرت حقیقی خودشانرا از دست دادند به تدریج دامنه ی فعالیت اینهاهم افزایش پیدا کرد، و تنها قدرت عمومی مسلمین در برابر اینها مانع درست می کرد که معمولا علمای هر عصری به صورت غیر رسمی این قدرت مردمی را هدایت می کردند، و حکومتها تنها زمانی وارد عمل می شدند که این دارودسته ی منافقین که گاه به شکل غلات هم در میآمدندبرای قدرتشان تهدیدی به حساب بیایند، یا افکار عمومی مسلمین و فشار علماء این حکام رو مجبور به دفع اینها بکند. البته مواردی هم بوده است که حاکم به خاطر دفاع از اسلام با اینها جنگیده است،تابع مذهب خاصی بوده و به خاطر دفاع از اسلام با اینها جنگیده است، اما فضای عمومی حاکم بر این 14 قرن گذشته همین بوده است  که قبلا عرض شد.

حالا این منافقین و سکولارزده ها در این خلاء قدرت حکومت اسلامی که به وجود آمده است و شورای اولی الامر واحدی هم نیست که بر فعالیتهای آنها نظارت داشته باشد موفق می شوند با فریب مسلمین، فرق اهل بدعت زیادی را تولید کنند، که حتی دسته ای از این فرق بدعی از طرف حکومتها هم حمایت شدند.

سوالی که برای خیلی از برادران ما پیش می آید این است که جایگاه این فرق اهل بدعت در درجه بندی دشمنان اسلام کجاست؟ آیا می شود اینها رادر ردیف یکی از کفار آشکار و مشخص قرار داد؟  پاسخ به این سوال می تواند کمک بزرگی به درجه بندی اینها و درجه بندی دشمنان داشته باشد.

(ادامه دارد…….)

Дарси панжум муқаддамотий / душманшиносийи шаръий (5) даража бандийи шаръийи душманон.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(18-қисмат)

Куффори пинхони дохилийки хамон мушрикин ва секуляристхои беурзайи ва беғайрати хастандки дар дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо худишонро қоим карданд, ин тарфандишон буда ва хохад буд, куффори секуляр ва мушрикини ошкор хам саъй хоханд кард аз хамин тарфанд хамкишони беурзашон барои ижоди жанги равоний ва инхирофий лулахои аслахайи муслимин ва хадар додани энержийи мухолифинишон истефода кунанд.

Боризтарин намунайи ин тарафанд дар асри мо Жорж Даблю Буш шайтон парасти секулярист ва узви анжумани устухон ва жумжума ва намояндайи мушрикини секуляри дунё будки хеч эътиқоди ба насроният надорад, аммо меояд ва  жанги худишро бар алайхи муслимин “ жанги салибий” маърифий мекунад. Ва хатто алъон хам дар хийли аз хавопиймохои бидуни сарнишинишон ва хатто баъзи аз гулулахоишон унвони жангхои салибийро меоваранд.

Дар холики барои хамма комилан ровшан астки ин чизи жуз худъа ва фариб ва хутуватиш шайтон ва чизи жуз тўвтиъайи азими алайхи шариатхои осмоний ва мунхариф кардани муборизоти муслимин нест; ин рахбари куффори секуляри дунё бо ин тарфанди касиф саъй кардки муслиминро дар баробари насронийхо қарор бидихад на дар баробари секуляристхо, ва душмани муслиминро насроният маърифий кунад на дини секуляризм; ва ба муслимин бигуяд манки омадам бо шумо бижангам душмани шумора се шумо хастам на шумора ек, пас шумо хам биравид бо шумора се бижангид ва ахамият надихид ба инки секуляристхо душмани шумора еки шумо дар хаммайи дунё рахбарияти жанг бо муслиминро дар ихтиёр доранд, ва ахамият надихидки дар тамоми дунё муслимин бо восита ё бевосита тавассути секуляристхо душманони шумора еки шумо қатли ом мешаванд, ва ахамият надихидки дар тамоми дунё дин ва номус ва мол ва сарзаминхои муслимин тавассути секуляристхо душманони шумора еки шумо аз бейн меравад!! Ва ахамият надихидки шумо тавассути секуляристхои махаллийитон дорид саркуб мешавид, ва ахамият надихидки хаммайи ин секуляристхойи жинояткорро худам идора мекунам, ва аслан ахамият надихидки мо секулярист ва душманони шумора еки шумо хастем, биравид бо насронийхо бижангид. Хатто нагуфт биравид бо яхуд ё муртаддин бижангид. Чиро? Чун яхуд ва муртаддин ба худишон наздиктар хастанд ва хамма бо хам душмани шумора еки муслимин хастанд.

Хадафи ин рахбари секуляристхои жахон ин буд насрониятро ба унвони душмани муслимин маърифий кунадки қарнхост хукумат ва тасаллутишро бар жомеъа аз даст дода аст, ва аслан хукумати насроний вужуд надорадки биёяд ба муслимин бижангад ва худи насронийхо хам қурбонийи секуляристхо шуданд. Аммо Буш ва дунёйи секуляр қасд доштанд то дар ек тўвтиъайи хисоб шуда муслиминро ба жони насронийхо биндозанд, ва худишон дар амон бимонанд ва худишон аз дур судишро бибаранд ва ба риши хамма биханданд.  [1]   

Иддайи аз муслимин хам фариби инхоро хурданд ва даххо калиса ва маркази ибодий насронийхоро сирфан ба далили насроний будан мунфажир карданд, ва садхо насроний мовжуд дар онро қатли ом карданд чун хиёл мекардандки раис жумхури секуляр ва мушрики амрико ростгу аст ва ё насроний аст ва инхо насронийхойи мухориб хастанд. Ва ба хамон шевайики нийрухойи муттахиди секуляри жанги ахзоб фариби Нуъайм ибни Масъудро хурданд ин муслимин хам ба хамон шева фариби касони чун Жорж Бушро хурданд, ва хануз хам даст бардор нестанд ва намедонанд чи кулохи бузурги саришон рафта аст.

Дар холики ба фарзи махол агар амрико ва русия ва герман ва фаранса ва ғейрихки тахти ек парчам бар алайхи муслимин жамъ шуданд секуляр ва мушрик набуданд ва ек кофари ахли китоб хам буданд, боз мунфажир кардани маконхои ибодий онхо ва куштани онхамма инсон дар онхо наметавонад амри шаръий бошад. чун еки аз ахдофи жиход хифзи ин  амокин қабли аз хифзи масожиди муслимин аст. Ин амр дар аввалин оётики ижозайи қитол ва жанги мусаллахона дар ислом дода мешавад омада аст, диққат кунид аввалин оёт:

 أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ ‏* ‏ الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِن دِیَارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن یَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِیَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ یُذْکَرُ فِیهَا اسْمُ اللَّهِ کَثِیراً وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ ‏(حج/39-40)

‏Ижозайи жанги мусаллахона ба касони дода мешавадки ба онон зулм шуда ва худованд тавоно аст бар инки ишонро пийруз кунад. Хамон касоники ба нохақ аз хона ва кошона худ ихрож шуданд ва танхо гунохишон ин буда астки мегуфтанд парвардигори мо аллох аст! Аслан агар худованд баъзи аз мардумро ба васила баъзи дафъ накунад, дейрхойи ( рохибон ва торикони дунё) ва калисахойи ( насронийхо) ва канисахойи ( яхудиён), ва масжидхойи ( мусалмонон) ки дар онхо худо бисёр ёд мешавад, тахриб ва вайрон мешавад. Ва ба тури мусаллам худо ёри медихад касонироки ( бо дифоъ аз ойин ва маобид) уро ёри диханд. Худованд нийруманд ва чира аст.

(идома дорад………)

---

[1]  با انکه در صورت کلان  3 مذهب نصرانیت تحت عناوین : کاتولیک، ارتدوکس و پروتستان  شناخته شده تر هستند و 5 فرقه ی دیگر ان نیز تا حدودی شناخته شده تر و مشهور هستند اما بالغ بر 2000 فرقه و مذهب پس از روی کار امدن سکولاریستها به وجود آمده اند که هر کدام تحت حمایت قانون دین سکولاریسم مسیر خاص خودشان را طی می کنند و کاری به سایر فرق ندارند .

Дарси панжум муқаддамотий / душманшиносийи шаръий (5) даража бандийи шаръийи душманон.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(17- қисмат)

Масалан ек яхудий ё насроний ё мажус ё собеий метавонанд худишонро хам пеймон, зиммий ва мустаъминин қарор бидиханд ё дар холи жанги мусаллахона бо муслимин. Албатта мушрикин ва секуляристхо хам мумкин аст дар марохили ба ташхиси рахбарияти хукумати исломий жузви хам пеймонхо қарор бигиранд ва увлавияти жанги муслимин набошанд. Мисли қабилайи Хузоъа ва ғейрихки муттахид ва хам пеймони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам будан бар алайхи хукумати марказий секуляристхои жазиратул араб яъни қурайш. Дар ин сурат ғейри аз секуляристхо, худи душманон хастандки таъйин мекунанд муслимин читури бо онхо бархурд кунанд ва амали муслимин вокуниши ба дархост ва амали онхост.

Ё мисолики дар мовриди салафиюни тўлиди дастгохи оли саъуд таъсироти манфийи он дар Афғонистон ва соири сарзаминхойи мусалмоннишин овардем бояд то кунун мутаважжих шуда бошемки яхуд ва секуляристхо хаминтури сокит намешавандки муслимин бо хиёли рохат мисли насли аввали сахоба хар чи дилишон хост бар саришон дар биёваранд ва муслимин ба онхамма қудрат ва убухат ва бузурги бирасанд, барои хамин вориди хийла ва макр мешаванд ва мехоханд муслиминро гич кунанд ва муслиминро ба жангхои инхирофий бикашонанд.

Қоидайи куллий жанг хам хамин аст: “ алхарбу худъатун” яъни жанг фариб аст. Нуъайм ибни Масъуд бо ижозайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тавонист бо жанги равонийи худиш дар ғазвайи ахзоб, хам иттиходи миёни сипохи муттахиди секуляристхои қурайшро бахам бизанадки муташаккил аз қурайш ва ғатфон ва ғейрих буданд, ва хам тавонист иттиходи ин секуляристхоро бо яхуд бахам бизанад. Ин кори хийли бузурги буд ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба ин сахобайи геромий таррох ва мужрийи сенориойи жанги равоний ва жанги сард дар миёни душманони муттахид фармуда будки:  

 «إِنَّمَا أَنْتَ رَجُلٌ وَاحِدٌ، فَخَذِّلْ عَنَّا مَا اسْتَطَعْتَ، فَإِنَّ الْحَرْبَ خُدْعَةٌ».

“ ту ек марди танхои, харчи дар тавон дорид ба суди мо азми душманро суст кунки; жанг саросари нейранг аст!” ва ба у ижоза дод харчи мехохад бигуяд хатто барои шикасти азм ва иродайи душманони муттахид метавонад дуруғ хам бигуяд.

Нуъайм ибни Масъуд розиаллоху анху бо муваффақият ин сенорио ва жанги нарм ва равонийро ба пеш бурд то инки ба хадафи худиш расид, ва у хам ижоди тафарруқ дар миёни душманон буд. Тафарруқики ба унвони омили аслийи шикаст дар миёни хар қовми аст. Бале, у муваффақ шуд тафарруқро дар миёни инхо ба вужуд биёварад ва вахдатишонро аз бейн бибарад ва бо аз бейн рафтани вахдат, душманон қудратишон хам аз бейн рафт, ва ба ин шева азм ва иродайи душманони ахли қибла суст шуд ва шикаст хурданд.

Хуб худъах ек аслаха астки муслимин дар жанги равоний ва жанги нарм ва сардишон бар алайхи душманони мусаллахишон ба кор бурданд, ва табиий астки интизор дошта бошемки душманони мо хам аз хамин аслаха бар алайхи мо истефода кунанд. Чун чанин аслахайи шамшир ва калашникоф ва норинжак ва амсолихим дар ихтиёри хамма хаст ва намешавад гуфтки фақат мо дорем ва душманонимон надоранд. Чиро доранд ва балки бо анвоъи хутуватиш шайтон хам онро парвариш доданд. Барои хамин астки душманон хам бекор намешинанд ва саъй мекунанд бо тавассул ба хазорон макр ва фариб ва дуруғ ва хийла ва хутуватиш шайтон хамин балоро бар сари муслимин дар биёваранд. Чун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба сурати мухтасар ва кутох жангро интури таъриф карда аст: “ алхарбу худъатун” яъни жанг фариб аст. Ин яъни, бояд мунтазири макр ва фариби душманони бошемки дар мовқеиятхои ғейри жанги хам аз хеч макр ва фариб ва хиёнат ва дуруғи дариғ намекунанд, холо чи расид ба замони жангки худи жанг бар асоси макр ва фариб таъриф шуда аст. Холо чи расид ба ин замоники дар жанги мусаллахона бошем.

Дар ин сурат хамчунонки бояд дар баробари гулулахои душман рохи чора пейдо кард ва омузишхои лозим ва пешгирихои лозимро барои мухофизат аз жисми сарбозон ва мужохидин анжом дод, ба хамин шева, ва балки хассостар, бояд дар баробари макр ва фариб ва жанги нарм ва сард ва хутуватиш шайтони душманон омузишхои лозим ва пешгирихои лозимро барои мухофизат аз иймон,ва мухофизат аз ирода ва вахдати суфуф ва пархез аз тафарруқ анжом дод.

Арз кардемки: вужуди куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб ва бахусус вужуди мунофиқин ва секулярзадахо дар миёни муслимин хукми коргоххои омузишийро дорандки ин фурсатро ба муслимин медихандки дар фазойи боз ва созмондехи шуда иймонишро дар баробари анвоъи шубхот обдида ва қавий кунад. Мусалмон вақтики ғалати онхоро мебинад ва дурусти худишро ламс мекунад яқин ва иймониш бештар мешавад.

Аз миёни душманони ахли қибла куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ё секулярзадахоки дар даражайи чохори душманони мо қарор гирифтанд бузургтарин абзоришон ин буда астки худишонро шабихи муслимин дар биёваранд, ва саъй кунанд ахдофи худишонро пушти шуорхойи исломий, ва дар қолиби исломий ва диний ба пеш бибаранд то ба ахдофишон мерасанд, ва барои хамин бештар жангхои худишонро ба номи дин ва хатто дифоъ аз дин ба пеш бурданд. Тамоми ин хийлахо барои радгумкуни буда астки иддайи зиёди аз муслимин хам то кунун фирибишонро хурданд.

(идома дорад………)

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Шайх Абу Хамза хўромийнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(8-қисм)

Агар инсонда маваддах топилса ва такаббурга,истикборга эга бўлмаса, бу инсон аллохни шариатидаги қонунларни эшитиши билан хақга таслим бўлиб мусулмон бўлади ва душманчиликдан хам қўлини тортади, унинг аввалги душманчилиги вақтинчалик бўлиб, жохиллиги бунга сабаб бўлган эди, агар бир инсонда такаббур ва истикбор мавжуд бўлса ва маваддах заифроқ бўладиган бўлса ёки умуман топилмаса, аллохни шариатидаги қонунларга мойилликни меъзони камаяди ва маваддахни ўрнини  такаббур ва истикбор эгаллайди, душманчилик шиддатлироқ бўлиб узоқ давом этади.

Маваддах ва такаббур ва адоват хам қалбий ишлардан хисобланади,фақатгина аллох уларни меъзонидан хабардордур, фақатгина у зотни ўзи шахсдаги  душманчиликни,маваддахни, такаббурни  меъзони қанча эканини ташхис бера олади, фақатгина у зотни ўзи инсонларни мана бу заминада даражаларга,дасталарга  ажратишга қодир. Инсонлар  фақат зохирига қараб  хукм чиқара олади, лекин бу ишлар зохирий ишлардан эмас, балки қалбий ва пинхоний ишлардур, фақат алохни ўзи улардан хабардор, ўзини динини ва бандаларини душманлари кимлар эканини фақат аллохни ўзигина хаммадан кўра  яхшироқ билади. У зот уларни даражаларга ажратишга қодир:

    وَاللّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائِکُمْ وَکَفَى بِاللّهِ وَلِیّاً وَکَفَى بِاللّهِ نَصِیراً ‏(نساء/45)

Холбуки, аллох душманларингизни жуда яхши билгувчи,аллохнинг ўзи етарли дўст,аллохнинг ўзи етарли ёрдамчидур.

Шу сабабли хам хеч қандай инсон бир кишини фалон даражага қўя олмайди, фақат аллох қўшишга қодир, инсон фақат аллохни хукмини,ташхисини баён қила олади, уларни ўзлари эса на хукм беришга қодир ёки на ташхис беришга қодир.

Аллох мана бу мусулмон ва мана бу кофир деб мархамат қилганидан сўнг, хукм фақат у зотни ўзига тегишли, хеч ким муртад бўлмаган ёки иртидодидан сўнг 4 филтердан,4 мархаладан ўтказилмаган ахли қиблани бекордан кофирларни сафига қўшиб қўя олмайди; аллох таоло энг баттар душман яхудлар ва секуляристлар деб мархамат қилган пайтида, бошқа бир киши: йўқ, мени фикримча мажуслар ё насоролар яхудлар ва секуляристлардан кўра баттарроқ дея олмайди. Ёки бўлмасам мени назаримча, мусулмонларнинг ахли бидъат бўлган фалончи фирқаси яхудлардан,насоролардан,мажуслардан,секуляристлардан кўра юқорироқдаги даражадан жой олади ёки кофирлар билан бир хил қаторга жойлашади, дея олмайди. Хеч ким бу ишни қилишга қодир эмас, бу ишларга махлуқот аралаша олмайди, бу табақаларга ажратишни аллохни ўзи амалга оширган ва хеч қандай махлуқни бу сохага тиши ўтмайди, хеч қандай махлуқ бу борада назар бера олмайди, бир киши огох бўлган холида : мени назарим бўйича насороларни ё мажусларни мана бу фирқаси душманчилик бўйича яхуд ва секуляристлардан кўра баттарроқ даражага жойлашган,деса, илм билан огох бўлган холда бундай сўзни айтилган бўлса,аллохни хукми ва қазоватига нисбатан очиқ мухолифат қилиш хамда аллохни шариатидаги қонунларга ошкор қаршилик қилиш хисобланади.  

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ*مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ (قلم/35-36)

Ахир, биз мусулмонларни жиноятчи- кофир кимсаларга баробар қилурмизми?! (Эй мушриклар), сизларга нима бўлди? Қандай хукм чиқармоқдасизлар?   [1]

Кўриниб турганидек инсон мана бу ажратишга аралаша олмайди ва бу ерда инсонни ижтиходига ўрин йўқ. Чунки бу ишлар қалб амалига асосланган холда тартибга солинади, қалбларни даражаларга ажратиш эса махлуқотни қўлидан келадиган иш агар эмас. [2]

Энди аллох таоло мана бу мушаххас ва маълум  ва ошкор душманларни хаммасини бирга яъни 1,2,3 даражадагиларни кофирлар жамияти деб таништиради, мусулмонларни  душманларидан иборат бошқа бир дастани эса мусулмонларни жамиятидан деб санаган. Мана бу душманларни дастаси  мунофиқлар бўлиб, баъзи бир даврларда зиндиқ,золлин, музиллин исмлари билан номланган,бизларни асримизда эса секулярзада номи билан танилади. Аллох таоло очиқ- ойдин уларни душман деб номлаган ва улардан эхтиёт бўлишга  буйруқ берган.

«هُمُ الْعَدُوُّفَاحْذَرْهُمْ»

Мана бу дастадаги душманлар агарчи оғир хатарларга эга бўлишса ва жаханнамда хам ёмон жойгохдан ўрин олганига қарамасдан, аллох таоло уларни кофирларни эмас, мусулмонларни  жумласидан деб хисоблаган, бизлар уларни дунёда мусулмонлардан ажрата олмаймиз, яъни улардаги ана ўшанча хатарлар  ва жаханнамдаги уларнинг ёмон  жойгохи, мусулмон кишини хатога,гунохга дучор бўлишига ва уларни бошқа ошкор кофирларни ёнига қўйишига  сабаб бўлмаслиги керак, магар инки шахс бошқа мусулмонларга ўхшаб мархалаларни ва тўртталик филтерни босиб ўтгандан сўнг муртад бўлади, шахс муртад бўлмагунича уни кофирларни жамиятига қўшиб бўлмайди, уларни даражасига уларни табақасига қўшиб бўлмайди. Шунинг учун биз бундай хатога қўл урмаймиз ва аллохни шариатидаги қонунларга кўра уларни мусулмонларнинг зохирий хуқуқларидан бахраманд қиламиз, бу холат улар ўзларини ихтиёрлари билан сафларини мусулмонлардан жудо қилишни хохлашгунича  ёки исломий хукумат уларни чиқариб ташлайдиган ишларни қилгунларича,натижада эса ошкора мусулмонларни қаршисига  туриб қолгунларича  давом этади.

(давоми бор……..)

---

[1] کسی را که الله گفته کافر است کافر است،خلاص؛ این جوامع مختلف کفار را هم درجه بندی کرده است. کسی را که الله گفته مسلمان است مسلماناست با تمام عیب و ایرادهای شرعی که دارد تو نمی توانی یک مسلمان را به ناحق از دایره ی اسلام خارج کنی زمانی که الله تعالی او را در دایره ی اسلام قرار داده .

[2] بخصوص دوستانی که خیلی از اهل بدعه را می فرستند در ردیف یهود و نصارا و مجوس و امثالهم . این کار قلب است این درجه بندی بر اساس اعمال قلب تنظیم شده است و طبقه بندی اعمال قلب کار مخلوقات نیست .

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس:

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

(8-قیسم)

اَگر اِنساندَه مَوَدَّه تاپِیلسَه وَ تَکَبُّرگه،اِستِکبارگه اِیگه بوُلمَسَه، بوُ اِنسان اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اِیشِیتِیشِی بِیلَن حَقگه تَسلِیم بوُلِیب مُسُلمان بوُلَه دِی وَ دُشمَنچِیلِیکدَن هَم قوُلِینِی تارتَه دِی، اوُنِینگ اَوَّلگِی دُشمَنچِیلِیگِی وَقتِینچَه لِیک بوُلِیب، جاهِللِیگِی بوُنگه سَبَب بوُلگن اِیدِی،اَگر بِیر اِنساندَه تَکَبُّر وَ اِستِکبار مَوجُود بوُلسَه وَ مَوَدَّه ضَعِیفراق بوُلَه دِیگن بوُلسَه یاکِی عُمُوماً تاپِیلمَسَه، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه مایِیللِیکنِی مِعزانِی کَمَه یَه دِی وَ مَوَدَّهنِی اوُرنِینِی تَکَبُّر وَ اِستِکبار اِیگللَیدِی، دُشمَنچِیلِیک شِددَتلِیراق بوُلِیب اوُزاق دَوام اِیتَه دِی.

مَوَدَّه وَ تَکَبُّر وَ عَداوَت هَم قَلبِی اِیشلَردَن حِسابلَه نَه دِی، فَقَطگِینَه اَلله اوُلَرنِی مِعزانِیدَن خَبَرداردُور، فَقَطگِینَه اوُ ذاتنِی اوُزِی شَخصدَگِی دُشمَنچِیلِیکنِی، مَوَدَّهنِی،تَکَبُّرنِی مِعزانِی قَنچَه اِیکَه نِینِی تَشخِیص بِیرَه آلَه دِی، فَقَطگِینَه اوُ ذاتنِی اوُزِی اِنسانلَرنِی مَنَه بوُ زَمِینَه دَه دَرَجَه لَرگه، دَستَه لَرگه اَجرَه تِیشگه قادِر. اِنسانلَر فَقَط ظاهِرِیگه قَرَب حُکم چِیقَه رَه آلَه دِی، لِیکِن بُو اِیشلَر ظاهِرِی اِیشلَردَن اِیمَس، بَلکِی قَلبِی وَ پِینهانِی اِیشلَردوُر، فَقَط اَلله نِی اوُزِی اوُلَردَن خَبَردار، اوُزِینِی دِینِینِی وَ بَندَه لَرِینِی دُشمَنلَرِی کِیملَر اِیکَه نِینِی فَقَط اَلله نِی اوُزِیگِینَه هَمَّه دَن کوُرَه یَحشِیراق بِیلَه دِی. اوُ ذات اوُلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیشگه قادِر:     وَاللّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائِکُمْ وَکَفَى بِاللّهِ وَلِیّاً وَکَفَى بِاللّهِ نَصِیراً ‏(نساء/45) حالبُوکِی، اَلله دُشمَنلَرِینگِیزنِی جوُدَه یَحشِی بِیلگوُچِی، اَلله نِینگ اوُزِی یِیتَرلِی دوُست، اَلله نِینگ اوُزِی یِیتَرلِی یاردَمچِیدوُر.

شُو سَبَبلِی هَم هِیچ قَندَی اِنسان بِیر کِیشِینِی فَلان دَرَجَه گه قوُیَه آلمَیدِی، فَقَط اَلله قوُشِیشگه قادِر، اِنسان فَقَط اَلله نِی حُکمِینِی، تَشخِیصِینِی بَیان قِیلَه آلَه دِی، اوُلَرنِی اوُزلَرِی اِیسَه نَه حُکم بِیرِیشگه قادِر یاکِی نَه تَشخِیص بِیرِیشگه قادِر.

اَلله مَنَه بُو مُسُلمان وَ مَنَه بُو کافِر دِیب مَرحَمَت قِیلگه نِیدَن سُونگ، حُکم فَقَط اوُ ذاتنِی اوُزِیگه تِیگِیشلِی، هِیچ کِیم مُرتَد بوُلمَه گن یاکِی اِرتِدادِیدَن سُونگ 4 فِیلتِیردَن،4 مَرحَلَه دَن اوُتکَه زِیلمَه گن اَهلِی قِبلَه نِی بِیکاردَن کافِرلَرنِی صَفِیگه قوُشِیب قوُیَه آلمَیدِی؛ اَلله تَعالَی اِینگ بَتتَر دُشمَن یَهُودلَر وَ سِکوُلارِیستلَر دِیب مَرحَمَت قِیلگن پَیتِیدَه، باشقَه بِیر کِیشِی: یوُق، مِینِی فِکرِیمچَه مَجُوسلَر یا نَصارالَر یَهُودلَر وَ سِکوُلارِیستلَردَن کوُرَه بَتتَرراق دِییَه آلمَیدِی. یاکِی بوُلمَسَم مِینِی نَظَرِیمچَه، مُسُلمانلَرنِینگ اَهلِی بِدعَت بوُلگن فَلانچِی فِرقَه سِی یَهُودلَردَن، نَصارالَردَن، مَجُوسلَردَن، سِکوُلارِیستلَردَن کوُرَه یوُقارِیراقدَگِی دَرَجَه دَن جای آلَه دِی یاکِی کافِرلَر بِیلَن بِیر هِیل قَطارگه جایلَه شَه دِی، دِییَه آلمَیدِی. هِیچ کِیم بُو اِیشنِی قِیلِیشگه قادِر اِیمَس، بُو اِیشلَرگه مَخلوُقات اَرَه لَشَه آلمَیدِی، بُو طَبَقَه لَرگه اَجرَه تِیشنِی اَلله نِی اوُزِی عَمَلگه آشِیرگن وَ هِیچ قَندَی مَخلوُقنِی بُو صاحَه گه تِیشِی اوُتمَیدِی، هِیچ قَندَی مَخلوُق بُو بارَه دَه نَظَر بِیرَه آلمَیدِی، بِیر کِیشِی آگاه بُولگن حالِیدَه: مِینِی نَظَرِیم بُویِیچَه نَصارالَرنِی یا مَجُوسلَرنِی مَنَه بوُ فِرقَه سِی دُشمَنچِیلِیک بُویِیچَه یَهُود وَ سِکوُلارِیستلَردَن کوُرَه بَتتَرراق دَرَجَه گه جایلَشگن، دِیسَه عِلم بِیلَن آگاه بوُلگن حالدَه بوُندَی سوُزنِی اَیتِیلگن بوُلسَه، اَلله نِی حُکمِی وَ قَضاوَتِیگه نِسبَتاً آچِیق مُخالِفَت قِیلِیش هَمدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه آشکار قَرشِیلِیک قِیلِیش حِسابلَه نَه دِی.   أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ*مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ (قلم/35-36) اَخِیر، بِیز مُسُلمانلَرنِی جِنایَتچِی – کافِر کِیمسَه لَرگه بَرابَر قِیلوُرمِیزمِی؟! ( اِی مُشرِکلَر)، سِیزلَرگه نِیمَه بوُلدِی؟ قَندَی حُکم چِیقَرماقدَه سِیزلَر؟   ^[1]

کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک اِنسان مَنَه بُو اَجرَه تِیشگه اَرَه لَشَه آلمَیدِی وَ بُو یِیردَه اِنساننِی اِجتِهادِیگه اوُرِین یوُق. چوُنکِی بُو اِیشلَر قَلب عَمَلِیگه اَساسلَنگن حالدَه تَرتِیبگه سالِینَه دِی، قَلبلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش اِیسَه مَخلوُقاتنِی قوُلِیدَن کِیلَه دِیگن اِیش اِیمَس.  ^[2]

اِیندِی اَلله تَعالَی مَنَه بوُ مُشَخَّص وَ مَعلوُم وَ آشکار دُشمَنلَرنِی هَمَّه سِینِی بِیرگه یَعنِی 1،2،3 دَرَجَه دَگِیلَرنِی کافِر جَمِیعیَتِی دِیب تَنِیشتِیرَه دِی، مُسُلمانلَرنِی دُشمَنلَرِیدَن عِبارَت باشقَه بِیر دَستَه نِی اِیسَه مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن دِیب سَنَه گن. مَنَه بوُ دُشمَنلَرنِی دَستَه سِی مُنافِقلَر بُولِیب، بَعضِی بِیر دَورلَردَه زِیندِیق،ظالِّین، مُضِیلِّین اِسملَرِی بِیلَن ناملَنگن، بِیزلَرنِی عَصرِیمِیزدَه اِیسَه سِکوُلارزَدَه نامِی بِیلَن تَنِیلَه دِی. اَلله تَعالَی آچِیق – آیدِین اوُلَرنِی دُشمَن دِیب ناملَه گن وَ اوُلَردَن اِیختِیاط بوُلِیشگه بوُیرُوق بِیرگن.  «هُمُ الْعَدُوُّفَاحْذَرْهُمْ»

مَنَه بُو دَستَه دَگِی دُشمَنلَر اَگرچِی آغِیر خَطَرلَرگه اِیگه بوُلِیشسَه وَ جَهَنَّمدَه هَم یامان جایگاهدَن اوُرِین آلگه نِیگه قَرَمَسدَن، اَلله تَعالَی اوُلَرنِی کافِرلَرنِی اِیمَس، مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَه گن، بِیزلَر اوُلَرنِی دُنیادَه مُسُلمانلَردَن اَجرَه تَه آلمَیمِیز، بِیزلَر اوُلَرنِی دُنیادَه مُسُلمانلَردَن اَجرَه تَه آلمَیمِیز، یَعنِی اوُلَردَگِی اَنَه اوُشَنچَه خَطَرلَر وَ جَهَنَّمدَگِی اوُلَرنِینگ یامان جایگاهِی، مُسُلمان کِیشِینِی خَطاگه، گوُناهگه دوُچار بوُلِیشِیگه وَ اوُلَرنِی باشقَه آشکار کافِرلَرنِی یانِیگه قوُیِیشِیگه سَبَب بوُلمَسلِیگِی کِیرَک، مَگر اِینکِی شَخص باشقَه مُسُلمانلَرگه اوُحشَب مَرحَلَه لَرنِی وَ توُرتتَه لِیک فِیلتِیرنِی باسِیب اوُتگندَن سوُنگ مُرتَد بوُلَه دِی، شَخص مُرتَد بوُلمَه گوُنِیچَه اوُنِی کافِرلَرنِی جَمِیعیَتِیگه قوُشِیب بوُلمَیدِی، اوُلَرنِی دَرَجَه سِیگه اوُلَرنِی طَبَقَه سِیگه قوُشِیب بوُلمَیدِی. شوُنِینگ اوُچُون بِیز بوُندَی خَطاگه قوُل اوُرمَیمِیز وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه کوُرَه اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِینگ ظاهِرِی حُقوُقلَرِیدَن بَهرَمَند قِیلَه مِیز، بوُ حالَت اوُلَر اوُزلَرِینِی اِیختِیارلَرِی بِیلَن صَفلَرِینِی مُسُلمانلَردَن جوُدا قِیلِیشنِی هاحلَشگوُنِیچَه یاکِی اِسلامِی حُکوُمَت اوُلَرنِی چِیقَه رِیب تَشلَیدِیگن اِیشلَرنِی قِیلگوُنلَرِیچَه، نَتِیجَه دَه اِیسَه آشکارَه مُسُلمانلَرنِی قَرشِیسِیگه توُرِیب قالگوُنلَرِیچَه دَوام اِیتَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1] کسی را که الله گفته کافر است کافر است،خلاص؛ این جوامع مختلف کفار را هم درجه بندی کرده است. کسی را که الله گفته مسلمان است مسلماناست با تمام عیب و ایرادهای شرعی که دارد تو نمی توانی یک مسلمان را به ناحق از دایره ی اسلام خارج کنی زمانی که الله تعالی او را در دایره ی اسلام قرار داده .

[2] بخصوص دوستانی که خیلی از اهل بدعه را می فرستند در ردیف یهود و نصارا و مجوس و امثالهم . این کار قلب است این درجه بندی بر اساس اعمال قلب تنظیم شده است و طبقه بندی اعمال قلب کار مخلوقات نیست .

درس پنجم مقدماتی / دشمن شناسی شرعی(5) درجه بندی شرعی دشمنان

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(8- قسمت)

زمانی که مَّوَدَّةً باشد و تکبر و استکبار نباشد انسانها به محض شنیدن قانون شریعت الله تسلیم حق می شوند و مسلمان می شوند و دست از دشمنی بر میدارند و دشمنیشان موقتی و به خاطر جهل است، و به هر میزان تکبر و استکبار وجود داشته باشد و مَّوَدَّةً ضعیفتر باشد یا نباشد میزان گرایش به قانون شریعت الله کمتر می شود و به جای مَّوَدَّةً، تکبر و استکبار جایگزین می شود و دشمنی شدیدتر و بادوام تر می شود. 

مَّوَدَّةً و تکبر و عَدَاوَةً هم اموری قلبی هستند و تنها الله از میزان آنها خبر دارد، و تنها خودش می تواند تشخیص بدهد میزان دشمنی یا موده و تکبر اشخاص چقدراست، و  تنها خودش است که می تواند انسانها را بر در این زمینه درجه بندی و دسته بندی کند. انسانها فقط می توانند بر اساس ظاهر قضاوت کنند، و اینها امور ظاهری نیستند، بلکه قلبی و پنهان هستند، و تنها الله از آنها خبر داردو الله بهتر از هر کسی می داند دشمنان دینش و بنده هایش چه کسانی هستند.  ومی تواند آنها را درجه بندی بکند: وَاللّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائِکُمْ وَکَفَى بِاللّهِ وَلِیّاً وَکَفَى بِاللّهِ نَصِیراً ‏(نساء/45) خداوند (از شما) بهتر دشمنانتان را می‌شناسد، و کافی است که خدا سرپرست (و نگهدارتان) باشد، و کافی است که خدا یاور (و مددکارتان) باشد .‏

برای  همین است که هیچ انسانی نمی تواند کسی رادر فلان درجه قرار بدهد مگر اینکه الله اورا قرار داده باشد و انسانها تنها می توانند حکم الله و تشخیص الله را بیان کنند و خودشان نمی توانند حکم بدهند یا خودشان را صاحب تشخیص بدانند .

 وقتی الله فرموداست این مسلمان است و این کافر، حکم تنها مال خودش است و کسی نمی تواند الکی اهل قبله ای را مادام که مرتد نشده  باشدو ارتداد آن بعد از گذر از آن 4 مرحله و فیلترپیچیده تشخیص داده نشده است ، اورا در ردیف کفار قرار بدهد؛ زمانی که الله تعالی فرموده است بدترین دشمنان یهود و سکولاریستها هستند دیگر کسی نمی تواند بگوید: نه، به نظر من مجوس یا نصارا بدتر از یهود یا سکولاریستها هستند. یا بگوید به نظر من فلان فرقه ی اهل بدعت مسلمان در درجه ای بالاتر از یهود و نصارا یا مجوس و سکولارها و یا حتی هم درجه با این کفار هستند. کسی نمی تواند این کار را انجام دهد این کاری نیست چیزی نیست که مخلوق در آن دخالت کند، این طبقه بندی را الله خودش انجام داده است و در تخصص هیچ مخلوقی نیست، هیچ مخلوقی نمی تواند در این زمینه رای دهد، درصورت آگاهی اگر کسی بگوید به نظر من این فرقه از نصارا یا مجوس در دشمنی شان در درجه بد تری از یهود یا سکولاریستها هستند، در  صورت آگاهی و علم، چنین سخنی مخالفت صریح با قضاوت و حکم الله و مخالفت صریح با قوانین شریعت اللهِ. أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ*مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ (قلم/35-36) آیا مسلمین را همچون مجرمین یکسان می‌شماریم‌؟ ‏شما را چه می‌شود ؟! چگونه داوری می‌کنید ؟ (چتون شده؟ چه جوری حکم می کنید؟)[1]

مشخص است  که انسان در این درجه بندی نمی تواند دخالت داشته باشد و اجتهاد انسان در این مورد جایگاهی ندارد. چون بر اساس عمل قلب تنظیم شده اند و طبقه بندی قلبها کار مخلوقات نیست.[2]

حالا الله تعالی در کنار این دشمنان مشخص و معلوم و آشکارِدرجه 1و2و3 که همه را با هم جزو جامعه ی کفار معرفی کرده است، دسته ای دیگر از دشمنان مسلمین را معرفی کرده که آنها را جزو جامعه ی مسلمین قرارداده. این دسته از دشمنان منافقین هستند که در دوره ای با اسم زندیق و ضالین، مضلین وغیره و در عصر ماهم با اسم سکولار زده ها شناسانده می شوند. الله تعالی به صراحت آنها را دشمن نامیده است، و دستور داده استکه باید ازآنها حذر بشود«هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ»

این دسته از دشمنان با وجود خطرات سهمگینی که دارند و باوجود جایگاه بدی که در جهنم دارند، الله تعالی آنها را جزو مسلمین حساب کرده است نه جزو کفار، و ما نمی تونیم در دنیا آنها را از مسلمین جدا بدانیم،یعنی نباید آنهمه خطر اینها و آن جایگاه بدی که در جهنم دارند باعث بشود مسلمان رادچار اشتباه  یا گناه کند و آنها را در کنار سایر کفار آشکار قرار بدهد مگر اینکه شخص مثل سایر مسلمین باطی کردن مراحل و فیلترهای 4 گانه مرتد شده باشد، تا زمانی که شخص مرتد نشده است نمی شود او رادر جامعه ی کفار تعریف کرد و او را در درجه آنها و در طبقه آنها و در درجات 1و2و3 قرار داد. برای همین ماچنین اشتباهی مرتکب نمی شویم، و طبق قانون شریعت الله آنها را از حقوق ظاهری مسلمین برخوردار می کنیم تا اینکه خودشان بخواهند به میل خودشان صف خودشان را از مسلمین جدا کنند یا کاررا به جایی برسانند که حکومت اسلامی آنها را بیندازد بیرون و آشکارا در برابر مسلمین قرار بگیرند.

(ادامه دارد……..)

---

[1] کسی را که الله گفته کافر است کافر است،خلاص؛ این جوامع مختلف کفار را هم درجه بندی کرده است. کسی را که الله گفته مسلمان است مسلماناست با تمام عیب و ایرادهای شرعی که دارد تو نمی توانی یک مسلمان را به ناحق از دایره ی اسلام خارج کنی زمانی که الله تعالی او را در دایره ی اسلام قرار داده .

[2] بخصوص دوستانی که خیلی از اهل بدعه را می فرستند در ردیف یهود و نصارا و مجوس و امثالهم . این کار قلب است این درجه بندی بر اساس اعمال قلب تنظیم شده است و طبقه بندی اعمال قلب کار مخلوقات نیست .