درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(113- قسمت)

در اینجا آنچه مایه ی تعجب و تأسف است این است که، دسته ای از مسلمین به ظاهر مجاهد هستند که همین مسیر را می روند، و این اشخاص در این صفت خودشان را شبیه منافقین و کفار می کنند. اینطوری این اشخاص آشکارا با لجبازیهای خودشان به وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی مسلمین صدمه می زنند، و در برابرش قرار می گیرند، و اسباب تفرق و ذلیلی بیشتر مسلمین می شوند،و هرگز حاضر نمی شوند از کانال 3 ابزار شرعی به صورت متحد به سمت و سوی هدف واحد مسلمین حرکت کنند.

من به این اشخاص لجباز و مجاهدی که تنها خودشان می توانند برای خودشان کاری کنند و خودشان را از این صفت زشت کفار و منافقین نجات بدهند تنها کلام الله را می رسانم که می فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَوَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ * ‏وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ(حشر/18-19)ای مؤمنان ! از خدا بترسید و هر کسی باید نگاه کند که چه چیزی را برای فردا (ی قیامت خود) پیشاپیش فرستاده است. از خدا بترسید، خدا آگاه از هر آن چیزی است که می‌کنید.‏‏و مانند کسانی نباشید که خدا را (با عدم پیروی از شریعت و قوانینش) از یاد بردند، و خدا هم خودشان را از یاد خودشان برد! آنان فاسقین و بیرون روندگان (از حدود شرائع الهی) هستند.‏

شما برادران و خواهران با لا اله و کفر به طاغوت خودتان و اعلام الا الله و ایمان به الله اعلام کردید که در برابر کل قوانین شریعت الله از استراتژی «سمعنا و اطعنا» پیروی می کنید، و روزانه بالاجبار چندین بار تعهد «ایاک نعبد و ایاک نستعین» دادید، و از الله تعالی در برابر این کارها و این تعهد خواستید که شما را به «صراط المستقیم» هدایت کند، راه آنانی که به آنان نعمت داده «صراط الذین انعمت علیهم» نه آنانی که ازآنها غضب گرفته و نه آنانی که سرگردانشان کرده  است.

آنانی  که به آنان نعمت داده است  اینان هستند: وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَوَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفيقاً . اینان از الله و رسولش اطاعت می کنند و بدون شک جزء آنانی نیستند که اهل لجبازی و اهل «لِمَ تَقُولُونَ مَا لا تَفْعَلُونَ» باشند . این صفات و ویژگیهای لجبازی و تکبر مال مغضوبین (کفار) و سرگردانها و ضالین و منافقین و سکولار زده هاست نه مال مومنین . به خودتان بیایید و در برابر وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی مسلمین مانع و سد نشوید.

«عدم مدیریت و کنترل و هدایت شرعی خشم» به عنوان یکی دیگر از موانع وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی[1]

الله تعالی می فرماید: قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ (ممتحنه/4)ابراهیم وکسانی که با او بودند، الگوی خوبی برای شما است، زمانی که به قوم خود گفتند: ما از شما و از چیزهائی که بغیر از خدا می‌پرستید، بیزار و گریزانیم، (یعنی اول از خودتان برائت داریم و بیزاریم، و بعد از چیزهائی که غیر از الله و قانون شریعت الله می پرستید. چون برائت از شخص خود به خود منجر به برائت از عقایدش هم می شود. اما می بینیم عده ای هستن که به زبان از عقاید طرف اعلام برائت می کنند اما در عمل از خود شخص، گروه، حزب، جماعت و حکومتش اعلام برائت نمی کنند و باهاشند، که اینهم یکی دیگه از روشهای منافقین و سکولار زده ها در فریب اهل قبله ست.) و شما را قبول نداریم و به شما کافر هستیم، و دشمنانگی و کینه‌توزی همیشگی میان ما و شما پدیدار آمده است، تا زمانی که به خدای یگانه ایمان می‌آورید و او را به یگانگی می‌پرستید .

(ادامه دارد…….)


[1] این مانع و آفت وارداتی هم از  صفات کفار و منافقین است .

Чашм андози жараёни жибхайи жахонийи исломий барои жиход бар зидди секуляризм

Чашм андози жараёни жибхайи жахонийи исломий барои жиход бар зидди секуляризм

(2- қисмат)

Пас дар миёни мазохиби арбаъа хам касони мулхид ва рофизий ёфт мешаванд. Инжостки бояд мутаважжих шудки равофиз дар миёни тамоми мазохиби исломий вужуд доранд ва мухтасси ба шиъа ё шофеъий ва ханафий ва …… нест. Равофиз чи касони хастанд? Касони хастандки дар мовқеъи ниёз шуморо рахо мекунанд. Инхо бахши аз дорудастайи бузурги мунофиқин ва секулярзадахо хастанд; онхоро шиносоий кунид ва бо хазр ва хушёрийи хоста шуда дар қуръон, дар барномарезийи худ лахзайи чашм аз онхо барнадорид.

5-Системи хамишагий ва мудовими интиқод аз худ дар масоили зохирий ва ижроийро  ба хамрохи ирояйи бадил ва жойгузини муносиб бо вазъи мовжуди худ ва ниёзхойи рузитон бар қарор кунид ва хамчун ойина ва озмойишгохи дақиқ ба осибшиносийи муборизотийи худ бипардозид. Айбхоро рафъ кунем қабли аз инки дигарон аз коноли ин айбхо ба мо хамла кунанд.

6-То метавонид қудратманд шавид. Нигох кунид аз кудом коноли шаръий метавонид қудрат ба даст биёварид хатман ин корро бикунид.

Агар қудрат дар халф ва сендико ва синфи бозоргоний ё санъат ё муаллимий ва хатиби ва имоми масжид ва шўройи махал ва анжумани илмий ё анжумани занон ё анжумани фархангий ва адабий ва варзиший ва ғейрих аст хатман мавонеъро аз тариқи шаръий бардорид ва бо пархезгерий касби қудрат кунид.

7-Барои бардоштани мавонеъики қатъан вужуд хоханд дошт аз конолхойи қонуний даст ба хар иқдоми шаръий бизанид.

Ба далили кинорагирий ва томошочи будани амсоли шумо афроди ғейри  солих вориди марокизи қудрат шуданд, ва алова бар он, афроди суджу ва нуфузи дар миёни системи хукуматий нез вужуд дорандки мумкин аст ба хамрохи ин афроди ғейри солих ва бархалофи қавонини кишварий барои мо ижоди мушкил карда ва санг андозийхойи анжом диханд, барои бардоштани ин мавонеъ хатман ва бидуни шарм хатто бо истинод ба

«اذْكُرْنِي عِندَ رَبِّكَ »[1]

Ба тамоми абзорхойи қонуний дафъи ин офатхо панох бибарид ва дар сурати тавон барои чанин хадафи мажмаъи аз улил амр ва мутахассисини умури хуқуқий тўлид кунид. “ вазъи мовжуд” ва “ ниёзхойи руз “ ва “ хадафи дур ё наздики” худро дар назар бигирид на абзорхойики шаръий хастанд ва бояд истефода шаванд аммо мумкин аст ба мейли шумо набошад.

8-Харгиз имрузи шумо мисли дируз набошад. Ин яъни инки харгиз дар жо назанид ва бо бардоштани мавонеъ ва тей кардани марохили увлавият бандий шуда ва дар назар гирифтани марохили такомулий “ се абзор” хамиша руба жилов дар харакат бошид ва харгиз фаромуш накунидки мо танхо ек умр бо солхойи махдуд дар ихтиёр дорем.

Сахоба дар ек насл алова бар худ кулли шибхи жазирайи Арабистон ва ду императорийи бузурги он замонро тағйир доданд, холо нигох кун дори чикор мекуни? Ва ба чи мезон пеш рафтайи? Ва дар китоби зиндагит чи менависики бояд дар рузи қиёмат онро ба унвони гузоришкори дунёйи худит бихони замоники ба шумо хитоб мешавад:

  اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَىٰ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا ‏(اسراء/14)

Китоб ( аъмоли худитро бихон. Кофий астки худит имруз хисобгари хувиштан боши.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.

رَبَّنَا أَعِزَّنَا بِالإِسْلامِ، وَأَعِزَّ بِنَا الإسْلامَ، اللَّهُمَّ أَعْلِ بِنَا كَلِمَةَ الإسْلاَمِ، وَارْفَعْ بِنَا رَايَةَ القُرْآنِ.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته


[1] وَقَالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ نَاجٍ مِّنْهُمَا اذْكُرْنِي عِندَ رَبِّكَ (یوسف/42)  (يوسف خطاب) به يكي از آن دو كه مي‌دانست آزاد مي‌گردد گفت : مرا در پيش سرور خود (يعني شاه مصر) يادآور شو (و شرح حال مرا بدو بگو. باشد كه از زندان رهايم كند) .

Чашм андози жараёни жибхайи жахонийи исломий барои жиход бар зидди секуляризм

Чашм андози жараёни жибхайи жахонийи исломий барои жиход бар зидди секуляризм

(1-кисмат)

Бисмиллахир рохманир рохим.

Аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Муносиб мебинем дар ин замоники шохиди хазиматхойи ошкори амрико парчамдори мушрикини замони хозир ва муттахидини жахоний ва муздурони махаллияш дар сарзаминхойи исломий хастем, чашм андози жараёни жибхайи жахонийи исломий барои жиход бар зидди секуляризм дар дорул исломхоро ба сурати мухтасар ва мовридий хидмати тамоми бародарон ва хохарони мўъминам ироя дихам:

1-Хам акнун доирайи огохихо васиъ шуда ва ба истелохи илм зиёд шуда аст, дар ин сурат мо бо такия бар дарсхойи муқаддамотий ва қиёмат шуносий – биизниллах – вориди доирайи мўъминини мужохиди шудаемки аллох таоло дар мовридишон мефармояд:

 «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ».[1]

2-Ба дунболи ин, жихати таъмини

«أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ»

ва иртиқойи хукумати бадили изтирорийи исломийи феълий ба

«خلافةً على مِنهاجِ نُبُوَّةٍ»[2]

бо дар назар доштани

وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً ۚ»[3]

вориди жиходи сегона бо тамоми секуляристхо хохем шудки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар шевайи бархурд бо онхо амр карда аст:

جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ[4]

Ва ба ин шикл бо аъмоли худ муаллими дигарон мешавем. Дар ин сурат мо барои созмондехийи “ амал” талош мекунем ва шуъори мо хам ин аст:

: لَستُ معلِّمَكُم إلّا بِالعمل[5].

3-Барои харакат дар ин масир ва танзими иқдомоти амалийи худ, мутаносиб бо шароити хос ва вазъи мовжуди хар мантақа ва ниёзхойи рузишки – мумкин аст бо вазъи мовжуд ва ниёзхойи рузи соири манотиқ тафовутхойи дошта бошад – “ увлавият бандий” хохем кард.

Еки аз сифати хоинин ва дорудастайи мунофиқиники хамиша вужуд дошта  ва хоханд дошт бархам задани огохона, амдий ва ихтиёрийи увлавият бандихост ва саъй доранд мўъмининро ба мархалайи бикашонанд ва барои марохили баъдий даъват дихандки агар хамон марохил хам фаро барасанд харгиз худишон дар ин мархала нез хамрохи мўъминин нахоханд буд.

Яъни бо онки увлавиятхоро ба хам мезананд ва бо мўъминин нестанд агар хамон увлавият хам замониш бирасад бо мўъминин нахоханд буд аллох таоло бо зикри ибрати дар мовриди ин гурух мефармояд:

إِذْ قَالُواْ لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكاً نُّقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللّهِ

Пайғамбар гуфт: оё худро чанон мебинидки агар қитол бар шумо вожиб шуд аз жангидан шона холий накунид?

قَالُواْ وَمَا لَنَا أَلاَّ نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَارِنَا وَأَبْنَآئِنَا

Гуфтанд: чигуна мумкин аст дар рохи худо жанги мусаллахона накунем, дар холики аз хона ва фарзандонимон ронда шудаем?

فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْاْ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ‏(بقره/246)

Аммо хенгомики дастури жанги мусаллахона ба онон дода шуд, хамма жуз иддайи ками аз ишон сарпичий карданд ва худованд огох аст аз ситамкорон.

4-Дар ин сурат ин ситамкорон ва равофизи мовжуд дар мазхаб ва мантақайи худро нез шиносоий кунид. Сохиби манхаж мегуяд:

«فلا يُنكَر أن يكون في المنتسبين إلى الأئمة الأربعة من هو زنديق ملحد مارق من الإسلام، فضلا عن أن يكون رافضيا!»[6]

Инкор немекунемки дар миёни мунтасибин ба имомони арбаъа фарди зиндиқ ва мулхиди бошад, чи расид ба инки дар миёни онхо фарди рофизий бошад!

(идома дорад……..)


[1] حجرات/15 . مؤمنان تنها کسانیند که به خدا و پیغمبرش ایمان آورده‌اند ، سپس هرگز شکّ و تردیدی به خود راه نداده‌اند، و با مال و جان خویش در راه خدا به جهاد برخاسته‌اند. ایشان به حقیقت راستگو (و همان راستگویان) هستند.‏

[2] ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ / پس از آن خلافت یک بار دیگر بر منهج نبوت قائم خواهد شد / رواه الطیالسی في مسنده (1/349-350) ، والبزار (3/352-353)، وأحمد في المسند  (4/273 ،163) والبيهقي في دلائل النبوة (6/491)

[3] توبه/36. (اي مؤمنان) با همه مشركان بجنگيد همان گونه كه آنان جملگي و متّفقا با شما مي‌جنگند.

[4]  رواه أبوداود ۳/۲۳ (۲۵۰۴) وأحمد ۳/۱۲۴ والنسائی (٧/۶) (3096) وابن حبان في صحيحه (۱۶۱۸) و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ / با مشرکان جهاد کنید به وسیله ی اموالتان و جان ها و زبان هایتان

[5] تاریخ طبری به نقل از عمر بن خطاب رضی الله عنه / نصیحت و سخنرانیِ من، رفتار من است.

[6] منهاج السنة النبوية، الناشر: جامعة محمد بن سعود الإسلامية، ج 4، ص 134

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(112- қисм)  

Афсуски мана бу муъонид мусулмонлар ўзларини шундай бир нарсада кофирларга ўхшатиб олишганки, улар учун хеч нарса  қилиб бўлмайди, фақатгина уларни ўз холларига ташлаб қўя оламиз холос: “зар хум”, ташлаб қўй. Аллох таоло мунофиқларни ва секулярзадаларни тўдасига жойлашиб олган ва кофирларга ўхшаб қолган  мусулмонларнинг мана бу дастасига қарата мархамат қиладики:

  فَأَعْرِضُواْ عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاء بِمَا کَانُواْ یَکْسِبُونَ ‏(توبه/95)

Бас,улардан юз ўгиринглар! Чунки улар нопокдурлар ва қилиб ўтган нарсаларини ( яъни мунофиқликлари) жазосига жойлари жаханнамдир.

Мана бу сифатларда ўзларини кофирларга ва мунофиқларга ўхшатиб олган мана бу ўжар мусулмонларни нима учун ўз холига ташлаб қўйишимиз керак? Ва нима учун улардан юз ўгиришимиз керак? Чунки аввало мана бу ўжар шахсларни ўзи бу ишни  сабабларини мухайё қилишган ва хохлаган ё хохламаган холда гунохга ботишган, гохида тафарруққа ўхшаган бир гунох ва ширкда ўзларини ғарқ қилишган ва унда оёқ тираб туриб олишган, уларни тортиб чиқаришни имкони хам йўқ. Тафарруқ ширки бузоққа сиғиниш ширкидан кўра хам баттарроқдур, чунки бузоққа сиғиниш ширки ва унга ўхшаганлар фақат ва фақат хамма қабул қиладиган рахбар келгач йўқолади, аммо мана бу ўжар мусулмонлар ўзларини бузоққа сиғинишдан баттарроқ бўлган ширкни ботқоғига ўзларини ташлашади ва унда оёқ тираб туриб хам олишади.

Биз унга уни ўзи хам яхши огох бўлган хақни айтишни истаяпмиз, аммо у ўжарлик билан буни тескарисини қиляпти. Аллох таоло қуйидагича мархамат қилган пайтида:

 «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ»

яъни булар фирқайи ножиядан ва мансура тоифадан бўлган “мўъминлар”дурлар ва буни ундан кейинги оят равшанлаштириб беради,

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ»

демак бу ердаги мухотоб мунофиқ ва секулярзадалар эмас, балки мўъминлардур; аммо бу мўъминлар хақни яхши билишади ва хатто уни таблиғ хам қилишади, аммо ўзларидаги билимга,илмга,ишончга қарамасдан буни тескарисидаги амални қилишади. Мана бу сифатларда ўзини кофирларга ўхшатиб олган мана бу бечораларга қарата қуйидагиларни айтсак:

وَإِذَا قِیلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ (بقره/206)‏

Қачон унга: “аллохдан қўрққин”,дейилса, уни кибру хавоси гунохга тортади – етаклайди. Унга жаханнам бас келар. Нақадар ёмон жой-а! 

Аллох таоло ўзларини мунофиқларга ё секулярзадаларга ўхшатиб олган мана бу мўъминларга худди мунофиқлардек мухлат беради, бу билан улар ана бу ботқоққа яна хам кўпроқ ботишади. Чунки улар нажотни барча йўлларини ўзлари учун ёпиб қўйишган:

 « وَیَمُدُّهُمْ فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ»(بقره/15)

Аллох таоло уларни ўзларининг исёнкорликларини кўр-кўрона давом эттиришлари учун ўз холларига ташлаб қўяди. Аллох таоло ўзлари учун барча нажот йўлларини ёпиб қўйган кофирлар хақида мархамат қиладики:

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (حجر/3)

(Эй Мухаммад), уларни қўяверинг, еб- ичиб,фойдаланиб қолсинлар, орзу- хавасларига машғул бўлаверсинлар. Бас яқинда (бу қилмишларининг оқибати нима бўлишини) билиб олурлар.

ёки бошқа бир жойда мушриклар ва кофир  секуляристлар хақида мархамат қиладики:

  «وَ نَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ» (انعام/110)

Ва худди аввал бошда иймон келтирмаганлари каби дил ва кўзларини айлантириб қуюрмиз ва ўз туғёнларида адашиб – улоқиб юрган холларида тарк қилурмиз.

Ха, ўжар инсонга нисбатан  қилиниши керак бўлган танхо иш, уни ташлаб қўйиш холос. Хох у булғанган мусулмон бўлиб мунофиқларни тўдасида жойлашган бўладими ё кофир бўладими фарқий йўқ. Лекин мана бундай четга чиқиш ва бу шахсларни ўз холига ташлаб қўйиш билан улар томонидан бериладиган зарбалардан омонда қолиб бўлмайди, нима учун?  чунки хақни ва унга эргашганларни қаршисидаги  хандаққа жойлашиб олишган ва жуда кўп холларда мусулмонларни юмшоқ ва қуролли жангга мажбур қилишади, мусулмонларнинг сафларида қолганлари хам бир томондан  мусулмонларни жангга мажбур қилишса, ошкор кофирлар хам бошқа бир томондан мусулмонларни бу жангга мажбур қилишади. Мана бу холатда мунофиқлар билан ўзига хос муносабатда бўлиш лозим бўлса, 1,2,3 чи даражадаги кофирларни хар қайси бири билан хам ўзига муносиб равишда муносабатда бўлиш лозим бўлади, аммо қайси восита билан бу ишни амалга  оширилади? Уларни ушлаб турувчи омил қувват хисобланади, аллох таоло бу хақида мархамат қиладики:

  وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّکُمْ(انفال/60)

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни мархамат қилишларича бу қувватдан манзур аслахадур. Агар бизлар бундай қудратни тайёрламасак, ночор холда ўжар инсонлар бошлаган икки томонни мағлубиятига сабаб бўладиган  ўйинга кириб қоламиз ва ночор холда изтирорий вазиятда ботқоққа ботиб қолмаслик учун бу қувватдан юқорироқдаги қудратни вужудга келтиришимиз лозим бўлади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(112- قیسم)

اَفسُوسکِی مَنَه بُو مُعانِید مُسُلمانلَر اوُزلَرِینِی شوُندَی بِیر نَرسَه دَه کافِرلَرگه اوُحشَه تِیب آلِیشگنکِی، اوُلَر اوُچُون هِیچ نَرسَه قِیلِیب بوُلمَیدِی،فَقَطگِینَه اوُلَرنِی اوُز حاللَرِیگه تَشلَب قوُیَه آلَه مِیز خالاص :«ذرهُم»،تَشلَب قوُی. اَلله تَعالَی مُنافِقلَرنِی وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی توُدَه سِیگه جایلَه شِیب آلگن وَ کافِرلَرگه اوُحشَب قالگن مُسُلمانلَرنِینگ مَنَه بُو دَستَه سِیگه قَرَتَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی: فَأَعْرِضُواْ عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاء بِمَا کَانُواْ یَکْسِبُونَ ‏(توبه/95) بَس، اوُلَردَن یوُز اوُگِیرِینگلَر! چوُنکِی اوُلَر ناپاکدوُرلَر وَ قِیلِیب اوُتگن نَرسَه لَرِینِی ( یَعنِی مُنافِقلِیکلَرِی) جَزاسِیگه جایلَرِی جَهَنَّمدِیر.

مَنَه بُو صِیفَتلَردَه اوُزلَرِینِی کافِرلَرگه وَ مُنافِقلَرگه اوُحشَه تِیب آلگن مَنَه بُو اوُجَر مُسُلمانلَرنِی نِیمَه اوُچُون اوُز حالِیگه تَشلَب قوُیِیشِیمِیز کِیرَک؟ وَ نِیمَه اوُچُون اوُلَردَن یُوز اوُگِیرِیشِیمِیز کِیرَک؟ چوُنکِی اَوَّلا مَنَه شُو اوُجَر شَخصلَرنِی اوُزِی بُو اِیشنِی سَبَبلَرِینِی مُهُیّا قِیلِیشگن وَ هاحلَه گن یا هاحلَمَه گن حالدَه گوُناهگه باتِیشگن، گاهِیدَه تَفَرُّققَه اوُحشَه گن بِیر گوُناه وَ شِیرکدَه اوُزلَرِینِی غَرق قِیلِیشگن وَ اوُندَه آیاق تِیرَب توُرِیب آلِیشگن، اوُلَرنِی تارتِیب چِیقَه رِیشنِی اِمکانِی هَم یُوق. تَفَرُّق شِیرکِی بوُزاققَه سِیغِینِیش شِیرکِیدَن کوُرَه هَم  بَتتَرراقدوُر،چوُنکِی بوُزاققَه سِیغِینِیش شِیرکِی وَ اوُنگه اوُحشَه گنلَر فَقَط وَ فَقَط هَمَّه قَبوُل قِیلَه دِیگن رَهبَر کِیلگچ یوُقالَه دِی، اَمّا مَنَه بُو اوُجَر مُسُلمانلَر اوُزلَرِینِی بوُزاققَه سِیغِینِیشدَن بَتتَرراق بوُلگن شِیرکنِی باتقاغِیگه اوُزلَرِینِی تَشلَشَه دِی وَ اوُندَه آیاق تِیرَب توُرِیب هَم آلِیشَه دِی.

بِیز اوُنگه اوُنِی اوُزِی هَم یَحشِی آگاه بوُلگن حَقنِی اَیتِیشنِی اِیستَه یَپمِیز، اَمّا اوُ اوُجَرلِیک بِیلَن بُونِی تِیسکَه رِیسِینِی قِیلیَپتِی. اَلله تَعالَی قوُیِیدَگِیچَه مَرحَمَت قِیلگن پَیتِیدَه:  «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ» یَعنِی بوُلَر فِرقَه یِی ناجِیَه دَن وَ مَنصُورَه طائِفَه دَن بُولگن “مُؤمِنلَر”دوُرلَر وَ بوُنِی اوُندَن کِییِینگِی آیَت رَوشَنلَشتِیرِیب بِیرَه دِی،«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ» دِیمَک بوُ یِیردَگِی مُخاطاب مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَر اِیمَس، بَلکِی مُؤمِنلَردوُر؛ اَمّا بُو مُؤمِنلَر حَقنِی یَحشِی بِیلِیشِه دِی وَ حَتَّی اوُنِی تَبلِیغ هَم قِیلِیشَه دِی، اَمّا اوُزلَرِیدَگِی بِیلِیمگه،عِلمگه، اِیشانچگه قَرَمَسدَن بوُنِی تِیسکَه رِیسِیدَگِی عَمَلنِی قِیلِیشَه دِی. مَنَه بُو صِیفَتلَردَه اوُزِینِی  کافِرلَرگه اوُحشَه تِیب آلگن مَنَه بوُ بِیچارَه لَرگه قَرَتَه قوُیِیدَه گِیلَرنِی اَیتسَک:  وَإِذَا قِیلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ (بقره/206) قَچان اوُنگه : “اَلله دَن قوُرققِین”، دِییِیلسَه، اوُنِی کِبرُو هَواسِی گوُناهگه تارتَه دِی – یِیتَکلَیدِی. اوُنگه جَهَنَّم بَس کِیلَر. نَقَدَر یامان جای – اَ!

اَلله تَعالَی اوُزلَرِینِی مُنافِقلَرگه یا سِکوُلارزَدَه لَرگه اوُحشَه تِیب آلگن مَنَه بُو مُؤمِنلَرگه حُوددِی مُنافِقلَردِیک مُهلَت بِیرَه دِی، بُو بِیلَن اوُلَر اَنَه بُو باتقاققَه یَنَه هَم کوُپراق باتِیشَه دِی. چوُنکِی اوُلَر نَجاتنِی بَرچَه یوُللَرِینِی اوُزلَرِی اوُچُون یاپِیب قوُیِیشگن: ‏ « وَیَمُدُّهُمْ فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ»(بقره/15) اَلله تَعالَی اوُلَرنِی اوُزلَرِینِینگ عِصیانکارلِیکلَرِینِی کوُر- کوُرانَه دَوام اِیتتِیرِیشلَرِی اوُچُون اوُز حاللَرِیگه تَشلَب قوُیَه دِی. اَلله تَعالَی اوُزلَرِی اوُچُون بَرچَه نَجات یوُللَرِینِی یاپِیب قوُیگن کافِرلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی: ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (حجر/3) ( اِی مُحَمَّد)، اوُلَرنِی قوُیَه وِیرِینگ، یِیب – اِیچِیب، فایدَه لَه نِیب قالسِینلَر، آرزُو- هَوَسلَرِیگه مَشغوُل بوُلَه وِیرسِینلَر. بَس یَقِیندَه ( بُو قِیلمِیشلَرِینِینگ عاقِبَتِی نِیمَه بُولِیشِینِی ) بِیلِیب آلوُرلَر. یاکِی باشقَه بِیر جایدَه مُشرِکلَر وَ کافِرلَر سِکوُلارِیستلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  

 «وَ نَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ» (انعام/110) وَ حوُددِی اَوَّل باشدَه اِیمان کِیلتِیرمَه گنلَرِی کَبِی دِیل وَ کوُزلَرِینِی اَیلَنتِیرِیب قوُیُورمِیز وَ اوُز طوُغیانلَرِیدَه اَدَشِیب – اوُلاقِیب یوُرگن حاللَرِیدَه تَرک قِیلوُرمِیز.

حَه، اوُجَر اِنسانگه نِسبَتاً قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن تَنها اِیش، اوُنِی تَشلَب قوُیِیش خالاص. هاح اوُ بوُلغَنگن مُسُلمان بُولِیب مُنافِقلَرنِی توُدهَ سِیدَه جایلَشگن بوُلَه دِیمِی یا کافِر بوُلَه دِیمِی فَرقِی یوُق. لِیکِن مَنَه بوُندَی چِیتگه چِیقِیش وَ بُو شَخصلَرنِی اوُز حالِیگه تَشلَب قوُیِیش بِیلَن اوُلَر تامانِیدَن بِیرِیلَه دِیگن ضَربَه لَردَن آماندَه قالِیب بوُلمَیدِی، نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی حَقنِی وَ اوُنگه اِیرگشگنلَرنِی قَرشِیسِیدَگِی حَندَققَه جایلَه شِیب آلِیشگن وَ جوُدَه کوُپ حاللَردَه مُسُلمانلَرنِی یوُمشاق وَ قوُراللِی جَنگگه مَجبُور قِیلِیشَه دِی، مُسُلمانلَرنِینگ صَفلَرِیدَه قالگنلَرِی هَم بِیر تاماندَن مُسُلمانلَرنِی جَنگگه مَجبُور قِیلِیشسَه، آشکار کافِرلَر هَم باشقَه بِیر تاماندَن مُسُلمانلَرنِی بوُ جَنگگه مَجبُور قِیلِیشَه دِی. مَنَه بُو حالَتدَه مُنافِقلَر بِیلَن اوُزِیگه خاص مُناسَبَتدَه بُولِیش لازِم بوُلسَه، 1،2،3 چِی دَرَجَه دَگِی کافِرلَرنِی هَر قَیسِی بِیرِی بِیلَن هَم اوُزِیگه مُناسِب رَوِیشدَه مُناسَبَتدَه بوُلِیش لازِم بوُلَه دِی، اَمّا قَیسِی واسِیطَه بِیلَن بُو اِیشنِی عَمَلگه آشِیرِیلَه دِی؟ اوُلَرنِی اوُشلَب توُرُوچِی عامِل قُوَّت حِسابلَه نَه دِی، اَلله تَعالَی بُو حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّکُمْ(انفال/60) رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی مَرحَمَت قِیلِیشلَرِیچَه بوُ قُوَّتدَن مَنضُور اَسلَحَه دوُر. اَگر بِیزلَر بوُندَی قُدرَتنِی تَیّارلَه مَسَک، ناچار حالدَه اوُجَر اِنسانلَر باشلَه گن اِیککِی تاماننِی مَغلوُبِیَتِیگه سَبَب بوُلَه دِیگن اوُیِینگه کِیرِیب قالَه مِیز وَ ناچار حالدَه اِضطِرارِی وَضِیعیَتدَه باتقاققَه باتِیب قالمَسلِیک اوُچُون بُو قُوَّتدَن یوُقارِیراقدَگِی قُدرَتنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشِیمِیز لازِم بوُلَه دِی.

(دوامی بار……..)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(112- قسمت)

متأسفانه این مسلمان معاند در چیزی هم خودش را شبیه به کفار کرده که نمی شود برایش کاری کرد، و تنها می توانیم آن را رهایش کنیم به حال خودش:«ذرهُم»، رهايشان كن. الله تعالی به آن دسته از مسلمینی که در دارودسته ی منافقین و سکولار زده ها قرار گرفته اند وشبیه کفار شده اند می فرماید: فَأَعْرِضُواْ عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاء بِمَا کَانُواْ یَکْسِبُونَ ‏(توبه/95) از ایشان رویگردان شوید و دوری کنید، بیگمان آنان پلیدند و به کیفر کارهائی که می‌کنند جایگاهشان دوزخ است .‏

چرا این مسلمان لجبازی که در این صفت خودش را شبیه کفار و منافقین کرده را باید رهایش کنیم به حال خودش؟ و ازش روی گردان باشیم؟ چون اولا خود این شخص لجبازاسبابش را فراهم کرده است، و با حق گریزی که برای خودش انتخاب کرده  است خواسته یا ناخواسته در گناهانی فرو رفته است، و گاه در یک گناه و شرکی مثل تفرق خودش راغرق کرده است و بر آن اصرار دارد که امکان بیرون آوردنش هم نیست. شرک تفرق که از شرک گوساله پرستی بدتراست و شرک گوساله پرستی و امثالهم که تنها و تنها با آمدن رهبر مورد پذیرش همه از بین می رود، اما این مسلمانان لجباز خودشانرا در مرداب شرکی بدتر از گوساله پرستی می اندازند و بر آن هم اصرار می کنند. 

ما می خواهیم حقی را به او بگوییم که خودش به آن آگاهی و یقین دارد، اما لجاجت می کند و خلافش را انجام می دهد. زمانی که الله تعالی می فرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ» یعنی اینها «مومنینی» هستند از فرقه ی ناجیه و طائفه ی منصوره که اهل قتال هم هستند و این را آیات بعدی روشن می کند «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ» پس مخاطب مومنین هستن نه منافقین و سکولار زده ها؛ اما این مومنین حق را می دانند و حتی تبلیغش هم می کنند اما با وجود این آگاهی و شناخت و یقین، عملی بر خلاف این را انجام می دهند. این بیچاره که در این صفت خودش را مثل کفار کرده است اگر به او بگوییم: وَإِذَا قِیلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ (بقره/206)‏و هنگامی که بدو گفته می‌شود: از خدا بترس، عظمت ( و نخوت، سراپای ) او را فرا می‌گیرد و گناه می‌کند . پس دوزخ او را بسنده است و چه بد جایگاهی است.‏

الله تعالی به این مومنی که خودش را مثل منافقین یا سکولار زده ها کرده اند مثل منافقین به آنها مهلت می دهد تا بیشتر در گِل فرو بروند. چون تمام راههای نجات را، روی خودشان بسته اند:« وَیَمُدُّهُمْ فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ»(بقره/15)و آنان را رها کرده تا کورکورانه به سرکشی خود ادامه دهند.‏الله تعالی در مورد کفاریه م که تمام راههای نجات را روی خودشان بستند فرموده : ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (حجر/3) بگذار بخورند و بهره‌ور شوند و آرزو آنان را غافل و سرگرم کند . بالاخره (نتيجه اين بى‌تفاوتى‌ها و آرزوهای غلط را) خواهند فهميد. یا در جای دیگری در مورد مشرکین و سکولاریستهای کافر می فرماید: «وَ نَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ» (انعام/110)و اینها را به خودشان وا گذار می کنیم و رهایشان می کنیم تا در طغیان و سرکشی خود سرگردان و ویلان و سردرگم شوند .

بله، تنها کاری که می شود با انسان لجباز انجام داد رها کردنش است و بس. چه مسلمان آلوده ای باشد و در دارودسته ی منافقین قرار گرفته باشد و چه کافر باشد. اما نمی شود با کناره گیری و رهاکردن اینطور اشخاص از صدمات آنها در امان ماند،چرا؟ چون اینان در برابر حق و پیروان حق جبهه گیری می کنند و در بسیاری موارد جنگ نرم و مسلحانه را هم بر مسلمین تحمیل می کنند، آنهایی که در صف مسلمین می مانند یک طوری جنگ را بر مسلمین تحمیل می کنند و کفار آشکار هم یک جور دیگر .در این صورت لازم است با منافقین یک طور برخورد کرد و با هر کدام از کفار درجه 1و2و3 هم  مناسب خودش، اما با چه وسیله ای؟ تنها عامل بازدارند قُوَّةٍ ای است که الله تعالی در موردش می فرماید:وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّکُمْ(انفال/60)و رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده منظور از آن قُوَّةٍ اسلحه ست . اگر ما چنین قدرتی را تهیه نکنیم به ناچار در بازی دو سرباختی وارد می شویم که لجبازها شروعش کرده اند و ناچارا و باید قدرتی بالاتر و بازدارنده به وجود بیاوریم که در صورت اضطرار در باتلاق لجبازها نیافتیم .

(ادامه دارد……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(111- қисм)  

Мана бу ўринларни барчасида  ва бунга ўхшаш ўринларда мусулмон шахс  хақ қайси эканини ишонч билан жуда яхши билади, аммо қасддан ва ўзини ихтиёри билан ғайри шаръий далилларга кўра уни тескарисини қилади. Баъзи вақтларда шахс такаббур ва ўжарлик сабабидан ўзини назари ва ўзини тафсири ва хизби ва тўдасидан бошқасини қабул қилмаслиги  мумкин, лекин бу хатодур, ёки ўзини назаридан ё хизбидан ва жамоатидан қўлини тортди ва ўзини назарини рад қилди, дейишларини хохламаслиги мумкин, ёки осонлик билан фикри ва ақидасини алмаштирди ё мағлубиятга учради деганликлари ёки жохилларни розилиги учун ёлғончи ғурурга ва ёлғончи иззатга дучор бўлди ва ўзини ё гурухини хатоларини ва тафсирини қабул қилмайди ва хақга таслим бўлмайди, натижада у мана бу хақ йўлдаги  мавжуд яхшиликдан ўзини огохона ва қасддан махрум қилади.

Хатто агар бир шахс хақни устида бўлса ва ўзидаги хақга сабр қилса ва мустахкам бўлиб турса ва сўзида махкам бўлса ва аллохни шариатидаги қонунларни қаршисида “самиъна ва атоъна” деса, ва мана бу ўжар ва хақга қарши жанг қилаётган киши билан мувофиқ бўлмаса, мана бу ўжар ва хақдан қочиб юрувчи киши шундай деб хаёл қиладики, мана бу хақни айтаётган киши унинг заиф ва хурофотли,беасос  фикрларини кўрсатган холда уни шахсиятига зарба урган ва натижада у қадр-қийматини йўқотган.

Шунинг учун хам мана бу ўжар ва қайсар шахсни фикрлашича, хақда махкам турган киши хақни баён қилиши ва унда махкам туриши орқали унга қарши душманчилик қилишни қасд қилган, шу тарзда уни осонлик билан душманини жойгохига қўйиб олади, мана бу шахс аллохни шариатидаги қонунларга қарши душманчилик қилган пайтида, бу шариатни тарафдорлари ва бу хақни таблиғчиларига қарши душманчилик қилиши жуда хам табиий нарса, у мана усул билан у “хақни ва хақ ахлига қарши жанг қилувчи” деган сифатни ўзида вужудга келтиради ва хар қандай равиш билан бўлса хам бу душманчиликка қарши жавоб беришга харакат қилади.

Шу сабабли хам кўр- кўрона қасос олиш ва хақдан, хақ ахлидан  нафратланиш, ана ўша қасос олишни олдинги таркибий қисмларидан бири  хисобланади, хатто агар мусулмонларга қарши кофирларни мана бундай химоя қилиш, у шахсни ўзини иймонига зарба урилишига ва уни шахсиятини, обрўсини,жонини, номусини,молини ва уни муқобилидаги мусулмонларни  нобуд бўлишига ёки уни ўзига ва муқобилидаги томонга зарба урилишига сабаб бўлса хам, бу унга мухим эмас. Мана буни икки томондан мағлубиятга учрайдиган ўйин дейилади. Яъни бу ўйин бошланиши билан уни охири шубхасиз  хар икки томон учун  мағлубият билан тугашини айта оласан.  Бизлар мана бу нарсани жуда кўп марта мусулмонларни ўртасида кўрганмиз. Андалусдаги ва муғулларни, бутун жахон секулярист босқинчиларни  хамласидаги  намуналар ва ўтган бир-икки аср мобайнида  уларни баробаридаги  мусулмонларнинг  муносабати, ва хатто хозирни ўзида сурияда,ироқда, афғонистонда, яманда,сумалида,ливияда ва бошқа жойлардаги очиқ,ошкор намуналар хар қандай мусулмон шахс учун кўриниб турибди, мусулмонларни ўртасида  хақдан қочувчи ўжар кимсалар бошлаган мана бу икки томонлама  охири мағлубият билан тугайдиган ўйинлар, бизларнинг хаммамизни бошимизга шундай мусибат ва балоларни олиб келди.

Бу ерда хар икки томонлама охири  мағлубият билан тугайдиган бундай ўйинни бошлаган мана бу шахс, ўжарлик беморлигига ва кофир,мунофиқларга хос бўлган ўжарликка мубтало бўлган ва бу сифатда ўзини кофирларга, мунофиқларга ўхшатиб олган, бундай кимсага муъонид дейилади. Аллох таоло мархамат қиладики:

    «ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻳُﺠَﺎﺩِﻟُﻮﻥَ ﻓِﻲ ﺁﻳَﺎﺕِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﺳُﻠْﻄَﺎﻥٍ ﺃَﺗَﺎﻫُﻢْ ﻛَﺒُﺮَ ﻣَﻘْﺘًﺎ ﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻭَﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺁﻣَﻨُﻮﺍ ﻛَﺬَﻟِﻚَ ﻳَﻄْﺒَﻊُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻋَﻠَﻰ ﻛُﻞِّ ﻗَﻠْﺐِ ﻣُﺘَﻜَﺒِّﺮٍ ﺟَﺒَّﺎﺭٍ» ‏(ﻏﺎﻓﺮ: 35 ‏).

Аллохнинг оятлари хақида ўзларига келган бирон хужжат- далилсиз талашиб – тортишадиган кимсалар аллох наздида хам, иймон келтирган зотлар наздида хам катта нафратга дучор бўлурлар. Аллох хар бир мутакаббир ва зўравоннинг қалбини мана шундай мухрлаб қўюр.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(111- قیسم)

مَنَه بُو اوُرِینلَرنِی بَرچَه سِیدَه وَ بوُنگه اوُحشَش اوُرِینلَردَه مُسُلمان شَخص حَق قَیسِی اِیکَه نِینِی اِیشانچ بِیلَن جُودَه یَحشِی بِیلَه دِی، اَمّا قَصددَن وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن غَیرِی شَرعِی دَلِیللَرگه کوُرَه اوُنِی تِیسکَه رِیسِینِی قِیلَه دِی. بَعضِی وَقتلَردَه شَخص تَکَبُّر وَ اوُجَرلِیک سَبَبِیدَن اوُزِینِی نَظَرِی وَ اوُزِینِی تَفسِیرِی وَ حِزبِی وَ توُدَه سِیدَن باشقَه سِینِی قَبوُل قِیلمَسلِیگِی موُمکِین، لِیکِن بُو خَطادوُر، یاکِی اوُزِینِی نَظَرِیدَن یا حِزبِیدَن وَ جَماعَتِیدَن قوُلِینِی تارتدِی وَ اوُزِینِی نَظَرِینِی رَد قِیلدِی، دِییِیشلَرِینِی هاحلَه مَسلِیگِی موُمکِین، یاکِی آسانلِیک بِیلَن فِکرِی وَ عَقِیدَه سِینِی اَلمَشتِیردِی یا مَغلوُبِیَتگه اوُچرَه دِی دِیگنلِیکلَرِی یاکِی جاهِللَرنِی راضِیلِیگِی اوُچُون یالغانچِی غُرُورگه وَ یالغانچِی عِزَّتگه دوُچار بوُلدِی وَ اوُزِینِی یا گوُرُوهِینِی خَطالَرِینِی وَ تَفسِیرِینِی قَبوُل قِیلمَیدِی وَ حَقگه تَسلِیم بُولمَیدِی، نَتِیجَه دَه اوُ مَنَه بوُ حَق یوُلدَگِی مَوجُود یَحشِیلِیکدَن اوُزِینِی آگاهانَه وَ قَصددَن مَحرُوم قِیلَه دِی.

حَتَّی اَگر بِیر شَخص حَقنِی اوُستِیدَه بُولسَه وَ اوُزِیدَگِی حَقگه صَبر قِیلسَه وَ مُستَحکَم بوُلِیب توُرسَه وَ سوُزِیدَه مَحکَم بوُلسَه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی قَرشِیسِیدَه «سَمِعْنا وَأَطَعْنا» دِیسَه وَ مَنَه بُو اوُجَر وَ حَقگه قَرشِی جَنگ قِیلَه یاتگن کِیشِی بِیلَن مُوافِق بوُلمَسَه، مَنَه بُو اوُجَر وَ حَقدَن قاچِیب یوُرُوچِی کِیشِی شوُندَی دِیب حَیال قِیلَه دِیکِی، مَنَه بُو حَقنِی اَیتَه یاتگن کِیشِی اوُنِینگ ضَعِیف وَ خُرافاتلِی، بِی اَساس فِکرلَرِینِی کوُرسَتگن حالدَه اوُنِی شَخصِیَتِیگه ضَربَه اوُرگن وَ نَتِیجَه دَه اوُ قَدَر- قِیمَتِینِی یوُقاتگن.

شُونِینگ اوُچُون هَم مَنَه بُو اوُجَر وَ قَیصَر شَخصنِی فِکرلَه شِیچَه، حَقدَه  مَحکَم توُرگن کِیشِی حَقنِی بَیان قِیلِیشِی وَ اوُندَه مَحکَم تُورِیشِی آرقَه لِی اوُنگه قَرشِی دُشمَنچِیلِیک قِیلِیشنِی قَصد قِیلگن، شُو طَرزدَه اوُنِی آسانلِیک بِیلَن دُشمَنِینِی جایگاهِیگه قوُیِیب آلَه دِی، مَنَه بُو شَخص اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی دُشمَنچِیلِیک قِیلگن پَیتِیدَه، بُو شَرِیعَتنِی طَرَفدارلَرِی  وَ بُو حَقنِی تَبلِیغچِیلَرِیگه قَرشِی دُشمَنچِیلِیک قِیلِیشِی جوُدَه هَم طَبِیعِی نَرسَه، اوُ مَنَه بُو اوُصُول بِیلَن اوُ “حَقنِی وَ حَق اَهلِیگه قَرشِی جَنگ قِیلوُچِی” دِیگن صِیفَتنِی اوُزِیدَه وُجُودگه کِیلتِیرَه دِی. هَر قَندَی رَوِیش بِیلَن بوُلسَه هَم بُو دَشمَنچِیلِیککَه قَرشِی جَواب بِیرِیشگه حَرَکَت قِیلَه دِی.

شُو سَبَبلِی  کوُر- کوُرانَه قَصاص آلِیش وَ حَقدَن، حَق اَهلِیدَن نَفرَتلَه نِیش، اَنَه اوُشَه قاصاص آلِیشنِی آلدِینگِی تَرکِیبِی قِیسملَرِیدَن بِیرِی حِسابلَه نَه دِی، حَتَّی اَگر مُسُلمانلَرگه قَرشِی کافِرلَرنِی مَنَه بوُندَی حِمایَه قِیلِیش، اوُ شَخصنِی اوُزِینِی اِیمانِیگه ضَربَه اوُرِیلِیشِیگه وَ اوُنِی شَخصِیَتِینِی، آبرُوسِینِی، جانِینِی، نامُوسِینِی، مالِینِی وَ اوُنِی مُقابِیلِیدَگِی مُسُلمانلَرنِی نابوُد بوُلِیشِیگه یاکِی اوُنِی اوُزِیگه وَمُقابِیلِیدَگِی تامانگه ضَربَه اوُرِیلِیشِیگه سَبَب بوُلسَه هَم، بوُ اوُنگه مُهِم اِیمَس. مَنَه بوُنِی اِیککِی تاماندَن مَغلوُبِیَتگه اوُچرَیدِیگن اوُیِین دِییِیلَه دِی. یَعنِی بُو اوُیِین باشلَه نِیشِی بِیلَن اوُنِی آخِیرِی شُبهَه سِیز هَر اِیککِی تامان اوُچُون مَغلوُبِیَت بِیلَن توُگه شِینِی اَیتَه آلَه سَن. بِیزلَر مَنَه بُو نَرسَه نِی جُودَه کوُپ مَرتَه مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه کوُرگنمِیز. اَندَلوُسدَگِی وَ مُغوُللَرنِی، بوُتوُن جَهان سِکوُلارِیست باسقِینچِیلَرنِی حَملَه سِیدَگِی نَمُونَه لَر وَ اوُتگن بِیر- اِیککِی عَصر مابَینِیدَه اوُلَرنِی بَرابَرِیدَگِی مُسُلمانلَرنِینگ مُناسَبَتِی وَ حَتَّی حاضِرنِی اوُزِیدَه سوُرِیَه دَه،عِراقدَه، اَفغانِستاندَه،یَمَندَه، سُومالِیدَه،لِیوِییَه دَه وَ باشقَه جایلَردَگِی آچِیق- آشکار نَمُونَه لَر هَر قَندَی مُسُلمان شَخص اوُچُون کوُرِینِیب توُرِیبدِی،مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه حَقدَن قاچُوچِی اوُجَر کِیمسَه لَر باشلَه گن مَنَه بُو اِیککِی تامانلَمَه آخِیرِی مَغلوُبِیَت بِیلَن توُگَیدِیگن اوُیِینلَر، بِیزلَرنِینگ هَمَّه مِیزنِی باشِیمِیزگه شوُندَی مُصِیبَت وَ بَلالَرنِی آلِیب کِیلدِی.

بُو یِیردَه هَر اِیککِی تامانلَمَه آخِیرِی مَغلوُبِیَت بِیلَن توُگیدِیگن بوُندَی اوُیِیننِی باشلَه گن مَنَه بُو شَخص،اوُجَرلِیک بِیمارلِیگِیگه وَ کافِر، مُنافِقلَرگه خاص بوُلگن اوُجَرلِیککَه مُبتَلا بوُلگن وَ بُو صِیفَتدَه اوُزِینِی کافِرلَرگه، مُنافِقلَرگه اوُحشَه تِیب آلگن، بوُندَی کِیمسَه گه مُعانِید دِییِیلَه دِی. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   «ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻳُﺠَﺎﺩِﻟُﻮﻥَ ﻓِﻲ ﺁﻳَﺎﺕِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﺳُﻠْﻄَﺎﻥٍ ﺃَﺗَﺎﻫُﻢْ ﻛَﺒُﺮَ ﻣَﻘْﺘًﺎ ﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻭَﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺁﻣَﻨُﻮﺍ ﻛَﺬَﻟِﻚَ ﻳَﻄْﺒَﻊُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻋَﻠَﻰ ﻛُﻞِّ ﻗَﻠْﺐِ ﻣُﺘَﻜَﺒِّﺮٍ ﺟَﺒَّﺎﺭٍ» ‏(ﻏﺎﻓﺮ: 35 ‏). اَلله نِینگ آیَتلَرِی حَقِیدَه اوُزلَرِیگه کِیلگن بِیران حُجَّت دَلِیلسِیز تَلَه شِیب – تارتِیشَه دِیگن کِیمسَه لَر اَلله نَزدِیدَه هَم، اِیمان کِیلتِیرگن ذاتلَر نَزدِیدَه هَم کَتتَه نَفرَتگه دوُچار بوُلوُرلَر. اَلله هَر بِیر مُتَکَبِّر وَ زُورَواننِینگ قَلبِینِی مَنَه شوُندَی مُهرلَب قوُیُور.

(دوامی بار……..)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(111- قسمت)

در تمام این موارد و موارد مشابه شخص مسلمان می داند و یقین دارد که حق کدام است، اما عمدا و به میل خودش به دلایل غیر شرعی خلاف آن را انجام می دهد . بعضی وقتها ممکن است شخص به خاطر تکبر و لجبازی برای اینکه از رای خودش و نظر خودش و تفسیر خودش و حزب و دارو دسته ی خودش پائین نیاید که اشتباه است، یا نمی خواهد گفته بشود از رای خودش یا حزب و جماعتش دست کشید و نظر خودش را رد کرده، یا گفته بشود به آسانی افکار و عقایدش را عوض کرد،یا گفته بشود شکست خورد، یا برای رضایت جاهلها و دهها دلیل دیگر، دچار غرور کاذب و عزتی کاذب می شود و اشتباهت خودش یا گروه و تفسیرش را نمی پذیرد، و تسلیم حق نمی شود، و از خیری که دراین حق است خودش را آگاهانه و عمدی محروم می کند.

حتی اگرشخصی که بر حق است بخواهد بر حقی که پیش اوست صبر کند و استقامت داشته باشد و رو ی حرفش بایستد و در برابر قانون شریعت الله «سَمِعْنا وَأَطَعْنا» داشته باشد و با این شخص لجباز حق گریزموافق نباشد، این شخص لجباز حق گریز خیال می کند چون این شخص حق گو واقعیت افکار ضعیف و خرافی و بی اساسش را نشان داده است پس به هویتش صدمه زده، و خودش اینطوری بی ارزش شده است.

برای همین است که این شخص لجباز خیال می کند که آن صاحب حق با بیان حق و پافشاری و استقامت بر حق، قصد دارد با او دشمنی کند، و به همین راحتی او را در جای دشمنش قرار می دهد، این شخص زمانی که با قانون شریعت الله و حق دشمنی می کند خیلی طبیعی است که با طرفداران و مبلغین این حق هم دشمنی کند، و اینطوری یک صفت دیگر به نام «ستیزه جوئی در برابر حق و اهل حق» را درخودش به وجود می آورد، و سعی می کند به هر قیمتی این دشمنی را تلافی کند.

برای همین انتقام جوئی کور و کینه از حق و اهل حق از لوازم اولیه ی این انتقام جوئی می شود، حتی اگر این انتقام جوئی با پشتیبانی مستقیم یا غیر مستقیم از کفار بر علیه مسلمین منجربشود، حتی اگر این پشتیبانی از کفار بر علیه و مسلمین باعث صدمه دیدن ایمان خودش و منجر به له کردن شخصیت، آبرو، جان، ناموس و مال خودش و مسلمان مقابلش، و تسلط کفار بر مسلمین، و صدمه دیدن خودش و طرف مقابلش هم تمام بشود. این را می گویند بازی دوسر باخت. یعنی بازی که به محض شروع شدنش می توانی پیش بینی کنی (نه پیش گوئی) که بدون شک هر دو درآن شکست می خورند. این را ما بارها در میان مسلمین دیده ایم . نمونه های اندلس و حملات مغول، و  اشغالگری سکولاریستهای جهانی و واکنش مسلمین دربرابر آنها در همین یکی دو قرن گذشته، و حتی همین الان سوریه و عراق و افغانستان و یمن و صومالی و لیبی و غیره نمونه ی آشکارِ واضحی برای هر مسلمانی هستند که  این بازی دو سرباختی که لجبازهای حق گریز میان مسلمین شروع کردند چه بلا و مصیبت هائی رابرای همه به وجود آورده است .

در اینجا، این شخصی که بازی دو سرباخت را شروع کرده است، دچار بیماری لجبازی و لجاجتِ مخصوصِ کفار و منافقین شده، و در این صفت خودش را شبیه به کفار و منافقین کرده است و به او می گویند معاند. الله تعالی می فرماید:«ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻳُﺠَﺎﺩِﻟُﻮﻥَ ﻓِﻲ ﺁﻳَﺎﺕِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﺳُﻠْﻄَﺎﻥٍ ﺃَﺗَﺎﻫُﻢْ ﻛَﺒُﺮَ ﻣَﻘْﺘًﺎ ﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻭَﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺁﻣَﻨُﻮﺍ ﻛَﺬَﻟِﻚَ ﻳَﻄْﺒَﻊُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻋَﻠَﻰ ﻛُﻞِّ ﻗَﻠْﺐِ ﻣُﺘَﻜَﺒِّﺮٍ ﺟَﺒَّﺎﺭٍ» ‏(ﻏﺎﻓﺮ: 35 ‏).آنان كسانيند كه بدون هيچ دليلي كه (ازعقل يا نقل در دست) داشته باشند، در برابر آيات الهي ( موضعگيري مي‌كنند و) به ستيز و كشمكش مي‌پردازند. (چنين جدال بي‌اساس و نادرستي با آيات الهي) موجب خشم عظيم خدا و كساني خواهد شد كه ايمان آورده باشند. اين گونه خداوند بر هر دلي كه خود بزرگ‌بين و زورگو و متکبر باشد، مهر ميزند( و حسّ تشخيص را از آن مي‌گيرد) .

(ادامه دارد……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.