بَعضِیلَرنِی اِعتِقادِی بُویِیچَه، بُوگوُنگِی کوُندَه جِهاد فِتنَه بوُلِیب اوُندَن اوُزاقلَشِیش کِیرَک اِیکَن، سِیزنِی فِکرِینگِیزچَه بِیزنِی عَصرِیمِیزدَه جِهاد فَرضِینِی عَمَلگه آشِیرِیش فِتنَه حِسابلَنَدِیمِی؟

بَعضِیلَرنِی اِعتِقادِی بُویِیچَه، بُوگوُنگِی کوُندَه جِهاد فِتنَه بوُلِیب اوُندَن اوُزاقلَشِیش کِیرَک اِیکَن، سِیزنِی فِکرِینگِیزچَه بِیزنِی عَصرِیمِیزدَه جِهاد فَرضِینِی عَمَلگه آشِیرِیش فِتنَه حِسابلَنَدِیمِی؟

جَواب: دُشمَنلَر، کافِر باسقِینچِیلَر، مَحَلِّی حِذمَتکارلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیش بارَه سِیدَه اَلله نِی وَ رَسُولِی صلی الله علیه وسلمنِی بوُیرُوقلَرِیدَن باش تارتِیش فِتنَه حِسابلَنَدِی. اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِی:

« …  فَلۡيَحۡذَرِ ٱلَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنۡ أَمۡرِهِۦٓ أَن تُصِيبَهُمۡ فِتۡنَةٌ أَوۡ يُصِيبَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ  »  (النور :٦٣)

(پَیغَمبَرنِینگ) اَمرِیگه خِلاف اِیش قِیلَدِیگن کِیمسَه لَر اوُزلَرِیگه بِیران فِتنَه- کوُلفَت یِیتِیب قالِیشِیدَن یاکِی اَلَملِی عَذاب یِیتِیب قالِیشِیدَن حَضِیر بوُلسِینلَر!

یَعنِی: اِمامِی بُخارِی عادَتِیگه کوُرَه حَدِیثلَرنِی مَوضُوعلَرِیگه اَساساً تَقسِیملَب چِیقگن، مَنَه بُو حَدِیث فِتنَه لَر کِتابِینِی اَوَّلِیدَه کِیلتِیرِیلگن:  «‌ ألا وإنه يُجَاء برجال من أمتي فيؤخذ بهم ذات الشمال، فأقول: يا رب أصيحابي، فيقال: إنك لا تدري ما أحدثوا بعدك..»  [الحديث].

یَعنِی: قِیامَت کوُنِیدَه اوُمَّتِیمدَن بِیر قِیسمِینِی آلِیب کِیلِیشَدِی، اَمّا اوُلَرنِی چَپ تاماندَن  اوُزاقلَشتِیرِیشَدِی، شوُندَه مِین اَیتَمَنکِی: اِی پَروَردِیگارِیم یارانلَرِیم. مِینگه اَیتِیشَدِیکِی: اوُلَر سِیزدَن کِییِین نِیمَه لَر قِیلِیشگَنِینِی بِیلمَیسِیز………

مَنَه بُو حَدِیث آدَملَر اوُچُون دِیندَگِی بُویرُوقلَرنِی نااَنِیق قِیلِیب کوُرسَتِیش یا اَلمَشتِیرِیش وَ اَلله هَمدَه رَسُولِی صلی الله علیه وسلمنِی فَرمانِیدَن باش تارتِیش، اِینگ کَتتَه فِتنَه، غَلَیان اِیکَنلِیگِیگه اِیشارَه قِیلیَپتِی، حَتَّی اوُتمِیشدَه هَم حاضِرگِی پَیتدَه هَم فِتنَه نِی اِیلدِیزِی بُولگن دِیسَه بُولَدِی. بُو یِیردَه نِهایَتدَه حُوشیار بُولِیش کِیرَک، حُکوُمَتلَر تامانِیدَن یاللَنگن دِینفُرُوشلَر، سِکولار اَحزابلَر، مُرتَدلَرنِی اَیتِیشلَرِیچَه، بوُگوُنگِی کوُندَه نَماز وَ رُوزَه گه اوُحشَش فَرضِی عَینگه اَیلَنگن جِهاد فِتنَه دِیر، اَصلِیدَه اِیسَه مَنَه بُو فَرضِی عَیندَن باش تارتِیش وَ اوُنِی عَمَلدَه بَجَرمَسلِیک فِتنَه بوُلَدِی. اَلله تَعالی مَنَه بُو حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   « وَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ ٱئۡذَن لِّي وَلَا تَفۡتِنِّيٓۚ أَلَا فِي ٱلۡفِتۡنَةِ سَقَطُواْۗ……»  (التوبة :٤٩)

اوُلَرنِینگ آرَسِیدَه: “مِینگه (جَنگدَن قالِیش اوُچُون) عِذن بِیرگِین، مِینِی فِتنَه گه سالمَگِین”، دِییدِیگن کِیمسَه لَر هَم باردِیر. آگاه بُولِینگِیزکِیم، اوُلَر (جَنگدَن قالِیش سَبَبلِی) فِتنَه نِینگ اوُزِیگه توُشدِیلَر.

یَعنِی: بُونگه قوُشِیمچَه  رَوِیشدَه جَنگ وَ قوُراللِی اوُرُوش فِتنَه نِی اوُرتَدَن یُوقاتِیش اوُچُون بِیر شَرعِی یُولدِیر. اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِی:   « وَقَٰتِلُوهُمۡ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتۡنَةٞ وَيَكُونَ ٱلدِّينُ لِلَّهِۖ فَإِنِ ٱنتَهَوۡاْ فَلَا عُدۡوَٰنَ إِلَّا عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ »  (البقرة :١٩٣)  تا فِتنَه تُوگب، بُوتُون دِین اَلله اوُچُون بوُلگوُنگه  قَدَر اوُلَر بِیلَن اوُرِیشِینگِیز! اِیندِی اَگر توُحتَه سَلَر، اوُ حالدَه  سِیزلَر هَم تُوحتَنگِیز! زِیرا، فَقَط ظالِملَرگه  قَرشِی دُشمَنلِیک قِیلِیش مُومکِین. باشقَه بِیر آیَتدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:     « وَقَٰتِلُوهُمۡ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتۡنَة ، وَيَكُونَ ٱلدِّينُ كُلُّهُۥ لِلَّهِۚ فَإِنِ ٱنتَهَوۡاْ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعۡمَلُونَ بَصِير»  (الأنفال :٣٩)  تا (دُنیادَه) بِیران فِتنَه – اَلداو قالمَی، بُوتُون دِین فَقَط اَلله اوُچُون بوُلگوُنگه  قَدَر اوُلَر بِیلَن جَنگ قِیلِینگلَر! اِیندِی اَگر (کافِرلِیکدَن) تُوحتَه سَلَر، بَس، اَلبَتَّه اَلله قِیلَیاتگن عَمَللَرِینِی کوُرگوُچِیدِیر.

شَیخُ الاِسلام اِبنِ تَیمِیَه کُرد رَحِمَهُ الله مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   « الجهاد وإنفاق الأموال؛ قد تكون مضرة، لكن لما كانت مصلحته راجحة على مفسدته؛ أمر به الشارع »  [مجموع الفتاوى 1/265].

جِهاد وَ مالنِی صَرفلَش ظاهِردَه زِیانلِی بوُلِیب کوُرِینِیشِی مُومکِین، اَمّا اوُنِی مَسلَحَتِی وَ مَنفَعَتِی فَسادلَر وَ یامانلِیکلَردَن اوُستُون بُولگنِی بائِث، اَلله وَ رَسُولِی صلی الله علیه وسلم اوُنِی بَجَرِیشگه اَمر قِیلگن.

« الجهاد؛ هو دفع فتنة الكفر، فيحصل فيها من المضرة ما هو دونها »  [مجموع الفتاوى 20/52].

یَعنِی: جِهاد قِیلِیش کُفر فِتنَه سِینِی دَفع قِیلِیشدَن عِبارَتدِیر، شُو سَبَبلِی هَم اَگر جِهاد قِیلِینمَسَه اوُرتَدَه شوُندَی ضَرَر بَرپا بوُلَدِیکِی،بوُنِی مِثالِیدَگِی ضَرَر باشقَه نَرسَه لَردَه تاپِیلمَیدِی.

 باشقَه بِیر جایدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:     « الشريعة تأمر بالمصالح الخالصة والراجحة، كالإيمان والجهاد، فإن الإيمان مصلحة محضة، والجهاد , وإن كان فيه قتل النفوس ء فمصلحته راجحة، وفتنة الكفر أعظم فسادا من القتل، كما قال تعالى: (وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ) [البقرة: 217] » [مجموع الفتاوى 27/230].

یَعنِی شَرِیعَتنِی بَجَرِیشگه بُویُورگن نَرسَه لَرنِی بَرچَه سِیدَه مَسلَحَت وَ مَنفَعَت مَوجُود یاکِی بُولمَسَم اوُنِی مَنفَعَتِی زِیانِیدَن کوُپراق، اِیمان کِیلتِیرِیش وَ جِهاد قِیلِیش هَم شُونگه اوُحشَیدِی، اِیمان کِیلتِیرِیشنِی هَمَّه سِی خالِص مَنفَعَت بوُلَدِی، جِهاد اِیسَه اَگرچِی اوُندَه آدَم اوُلدِیرِیش بُولگنِی بِیلَن، اوُنِی مَنفَعَتِی فَسادلَرِیدَن کوُپراق، یِعنِی کُفرنِی فِتنَه سِی قَتل، آدَم اوُلدِیرِیشدَن کوُرَه کوُپراقدِیر، شوُنِینگدِیک اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:    «‌ وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ »

اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   « كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ…) [البقرة: 216]،  سِیزلَرگه یاقمَسَدَه، جَنگ قِیلِیشِینگِیز فَرض قِیلِیندِی. (ذاتاً) سِیزلَر اوُزِینگِیز اوُچُون یَحشِی بوُلگن نَرسَه نِی یاقتِیرمَسلِیگِینگِیز وَ سِیز اوُچُون یامان بُولگن نَرسَه نِی یَحشِی کوُرِیشِینگِیز مُومکِین. اَلله بِیلوُر، سِیزلَر بِیلمَسسِیز.

فأمر بالجهاد، وهو مكروه للنفوس، لكن مصلحته ومنفعته راجحة على ما يحصل للنفوس من ألمه، بمنزلة من يشرب الدواء الكريه لتحصل له العافية، فإن مصلحة حصول العافية له؛ راجحة على ألم شرب الدواء » [مجموع الفتاوى 24/279] .   اَلله تَعالی جِهاد قِیلِیشگه بوُیُورگن، لِیکِن اِنسانلَر اوُنِی یاقتِیرمَیدِیلَر، اَمّا اوُنِی مَنفَعَتِی، فایدَه سِی اِنسانلَر رُوبَرُو بوُلَدِیگن ناخُوشلِیکلَردَن کوُپراقدِیر، بُو شُونگه اوُحشَیدِیکِی بِیر کِیشِی سَلامَتلِیگِینِی قَیتَرِیش اوُچُون اَچچِیق، بِیمَذَه  دارِینِی اِیچَدِی، بُو یِیردَگِی جِسمگه قَیتِیب کِیلَدِیگن سَلامَتلِیک دارِینِی اِیچِیشدَگِی ناخُوشلِیکلَر یاکِی کَسَللِیکدَگِی آغرِیقلَردَن کوُرَه کوُپراقدِیر.

  “الله سبحانه إنما حرم علينا الخبائث لما فيها من المضرة والفساد، وأمرنا بالأعمال الصالحة لما فيها من المنفعة والصلاح لنا، وقد لا تحصل هذه الأعمال إلا بمشقة كالجهاد والحج والأمر بالمعروف والنهي عن المنكر وطلب العلم فيحتمل تلك المشقة ويُثاب عليها، لما يعقبه من المنفعة”. [مجموع الفتاوى 25/282].

یَعنِی اَلله تَعالی اِفلاص نَرسَه لَرنِی اوُندَه مَوجُود بُولگن زِیان وَ فَساد سَبَبلِی بِیزلَرگه حَرام قِیلَدِی وَ اوُندَه مَنفَعَت، فایدَه بُولگنِی بائِث یَحشِی اِیشلَرنِی قِیلِیشِیمِیزگه بُویُورَدِی؛ بَعضِی وَقتلَردَه مَنَه بُو اِیشلَرنِی بَجَرِیش ناخوُشلِیکلَرسِیز یا مَشَقَّتسِیز عَمَلگه آشمَیدِی، جِهاد وَ حَجگه وَ یَحشِیلِیکگه بُویُورِیب یامانلِیکدَن قَیتَرِیشگه، عِلم آلِیشگه اوُحشَش؛ بُولَردَه اوُزِیگه یَرَشَه ناخوُشلِیکلَر مَوجُود، اَمّا اوُلَرنِی کِیتِیدَن کِیلَدِیگن فایدَه سِی سَبَبلِی بوُنِی عِوَضِیگه اَجر بِیرِیلَدِی.

(دوامی بار….)

بعضيها معتقدند كه امروزه جهاد فتنه است و بايد از آن دوري كرد ،به نظر شما آيا انجام فريضه ي جهاد در عصر ما فتنه است ؟

بعضيها معتقدند كه امروزه جهاد فتنه است و بايد از آن دوري كرد ،به نظر شما آيا انجام فريضه ي جهاد در عصر ما فتنه است ؟

انجام دادن دستور الله و رسولش صلي الله عليه و سلم  جهت قتال با دشمنان و اشغالگران كافر و نوكران محلي اشان هيچ كه فتنه نيست بلكه بايد گفت سرپيچي كردن از دستورات الله و رسولش صلي الله عليه و سلم  فتنه مي باشد . الله متعال مي فرمايند  « …  فَلۡيَحۡذَرِ ٱلَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنۡ أَمۡرِهِۦٓ أَن تُصِيبَهُمۡ فِتۡنَةٌ أَوۡ يُصِيبَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ  »  (النور :٦٣)

يعني :

امام بخاري رحمه الله كه طبق عادش احاديث را بر اساس موضوعاتش دسته بندي كرده است اين حديث را در ابتداي كتاب الفتن آورده است : «‌ ألا وإنه يُجَاء برجال من أمتي فيؤخذ بهم ذات الشمال، فأقول: يا رب أصيحابي، فيقال: إنك لا تدري ما أحدثوا بعدك..»  [الحديث].

يعني : در روز قيامت كساني از امتم را مي آورند و آنها را از سمت چپ دور مي گردانند ، من هم مي گويم : اي پروردگارم يارانم . گفته مي شود : تو نمي داني كه بعد از تو چه كرده اند ….

اين حديث اشاره اي است به اينكه عوض نمودن  و غامض نمودن دستورات دين براي مردم و سرپيچي كردن از فرمان الله و رسولش صلي الله عليه و سلم  از بزرگترين عوامل فتنه و آشوب است و حتي مي توان گفت كه در گذشته و حال ريشه ي فتنه بوده است .بايد هوشيار بود  همچنانكه دين فروشان خادم  اجير شده توسط حكومتها و احزاب سكولار و مرتد مي گويند انجام دادن جهاد و قتالي كه امروزه مثل نماز و روزه  تبديل به فرض عين  گشته است فتنه نيست بلكه فتنه دست كشيدن از ان و انجام ندانش است  . اللله متعال در اين باره مي فرمايند :  « وَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ ٱئۡذَن لِّي وَلَا تَفۡتِنِّيٓۚ أَلَا فِي ٱلۡفِتۡنَةِ سَقَطُواْۗ……»  (التوبة :٤٩)

يعني :

و علاوه بر آن ، قتال و جنگ مسلحانه راه شرعي كنار نهادن و از بين بردن فتنه است . خداوند مي فرمايند :   « وَقَٰتِلُوهُمۡ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتۡنَةٞ وَيَكُونَ ٱلدِّينُ لِلَّهِۖ فَإِنِ ٱنتَهَوۡاْ فَلَا عُدۡوَٰنَ إِلَّا عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ »  (البقرة :١٩٣)

يعني :

هم چنين مي فرمايند : : « وَقَٰتِلُوهُمۡ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتۡنَة ، وَيَكُونَ ٱلدِّينُ كُلُّهُۥ لِلَّهِۚ فَإِنِ ٱنتَهَوۡاْ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعۡمَلُونَ بَصِير»  (الأنفال :٣٩)

يعني :

شيخ الاسلام ابن تيميه ي كورد رحمه الله  فرموده است : « الجهاد وإنفاق الأموال؛ قد تكون مضرة، لكن لما كانت مصلحته راجحة على مفسدته؛ أمر به الشارع »  [مجموع الفتاوى 1/265].

يعني : جهاد و بخشش مال ممكن است در ظاهر زيان بخش باشد ، اما به دليل اينكه مصلحتها و منافعش  بر مفاسد و بديهايش برتري دارد ؛  خدا و رسولش صلي الله عليه و سلم به آن امر كرده اند .

همچنين مي فرمايد : « الجهاد؛ هو دفع فتنة الكفر، فيحصل فيها من المضرة ما هو دونها »  [مجموع الفتاوى 20/52].

يعني : جهاد كردن عبارت است از دفع كردن فتنه ي كفر ، به همين دليل  چنان ضرري از اين كفر برپا مي شود كه در چيزهاي ديگر وجود ندارد .

در جاي ديگر مي فرمايد : « الشريعة تأمر بالمصالح الخالصة والراجحة، كالإيمان والجهاد، فإن الإيمان مصلحة محضة، والجهاد , وإن كان فيه قتل النفوس ء فمصلحته راجحة، وفتنة الكفر أعظم فسادا من القتل، كما قال تعالى: (وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ) [البقرة: 217] » [مجموع الفتاوى 27/230].

يعني : شريعت به اموري دستور مي دهد كه كل آن منفعت و مصلحت است يا اينكه منافعش از زيانهايش بيشتر است ، همچون ايمان آوردن و جهاد كردن ، ايمان اوردن همه اش منفعت خالص است ، و جهاد هم اگر چه  در آن كشتن انسانها وجود دارد اما منافعش بسيار بيشتر از مفاسدش است ، و فتنه ي كفر مفاسدش بسيار بيشتر از كشتن و قتل است ، همچنانكه الله متعال فرموده است :  «‌ وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ »

همچنين مي گويد : الله تعالي مي فرمايد : « كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ…) [البقرة: 216]، فأمر بالجهاد، وهو مكروه للنفوس، لكن مصلحته ومنفعته راجحة على ما يحصل للنفوس من ألمه، بمنزلة من يشرب الدواء الكريه لتحصل له العافية، فإن مصلحة حصول العافية له؛ راجحة على ألم شرب الدواء » [مجموع الفتاوى 24/279] .

يعني : خداوند بزرگ مي فرمايد : ”  كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ… ”  يعني  (  ). خداوند به جهاد امر كرده است كه اين هم  امري است كه انسانها از آن خوششان نمي آيد ، اما منافع و سودش بسيار بيشتر از ناراحتي است كه انسانها گرفتارش مي شوند ، مثل كسي كه داروي تلخ و بدمزه اي را مي خورد تا سلامتي به جسمش برگردد ، در اينجا منافع بازگشت سلامتي به جسم بيشتر از درد و ناراحتي ناشي از نوشيدن دارو است .

و مي فرمايد : “الله سبحانه إنما حرم علينا الخبائث لما فيها من المضرة والفساد، وأمرنا بالأعمال الصالحة لما فيها من المنفعة والصلاح لنا، وقد لا تحصل هذه الأعمال إلا بمشقة كالجهاد والحج والأمر بالمعروف والنهي عن المنكر وطلب العلم فيحتمل تلك المشقة ويُثاب عليها، لما يعقبه من المنفعة”. [مجموع الفتاوى 25/282].

يعني : خداوند بزرگ چيزهاي كثيف را به دليل زيان و فسادي  كه در آنها وجود دارد بر ما حرام كرده است  ، و به ما امر كرده است كه كار نيك انجام دهيم آنهم به دليل سود و منافعي كه در آن برايمان  وجود دارد ؛  بعضي وقتها نيز اتفاق مي افتد كه  انجام اين اعمال بدون ناراحتي و مشقت انجام نمي پذيرند ، مثل جهاد و حج و فرمان به خوبي و جلوگيري كردن از بدي و بدست آوردن علم ؛ ناراحتي هايي  را به وجود مي آورند  و به دليل سودهايي كه به دنبال آن مي آيند  پاداش داده مي شود .

(ادامه دارد)

Савол: баъзи бир кишиларни айтишича инсоният мухим бўлиб,дин ва мазхабни унчалик кўп ахамияти йўқ экан. Дин ва мазхабдан мухимроқ бўлиб қолган мана бу инсоният ўзи нима?

Савол: баъзи бир кишиларни айтишича инсоният мухим бўлиб,дин ва мазхабни унчалик кўп ахамияти йўқ экан. Дин ва мазхабдан мухимроқ бўлиб қолган мана бу инсоният ўзи нима?

Жавоб: “инсоният” аслида ғарбдаги секуляр кофирларни назаридаги  омонизм (Humanizm) истелохини таржимаси бўлади ва у лотин тилидаги humanitas сўзидан олинган, бу сўзни қадимги рум секуляристлари (мушриклари) ишлатишган. Яхудият ва насроният шариатлари келгандан сўнг эса унитилиб кетган,лекин 19 асрда янги секуляр мушриклар томонидан англияни луғатномасига киритилади.  

Албатта мусулмонлар ўртасида хеч қандай ўтмишга эга эмас, уни умри охирги асрлардаги ташқи секуляристлар ва махаллий муртадларга боғлиқ холос, яъни уни умри қисқа бўлиб фақатгина бизни асримиздаги бадбахт насл европа секуляристларига тақлид қилган холда  ундан фойдаланиб ётибди, улар бизни жамиятимизда мушрикларнинг  маданиятини,қонунларини,жохилона қадимги хурофотларни ривожлантириб хаммамизни 14 аср олдинги даврга қайтаришмоқчи.

“Инсоният” ёки омонизм (Humanizm) инсонпарварлик маъносида бўлиб, инсонга ишонилади ва хамма арзишлар ва фазилатларни,хақ ва хақпарварликни  меъзони инсон бўлиб қолади, инсонни табиатидаги алоқаларини барча нарсага меъзон қилиб қўяди.

Аслини олганда инсонпарварлик аллохпарварликни ўрнига секуляристлар тарафидан қўйилган нарса, унда қуръон ёки аллох нозил қилган бошқа шариатлар эмас,балки  инсонни  хаво ва хавас, истаклари яхшилик ва ёмонликни ташхис беришда меъёрга айланган.

 Омонизм ё инсонпарварлик худопараст бўлишни ўрнига секуляризм дини ва секуляристик маданият томонидан макр ва хийла билан ўзини ақидаларини канали орқали мусулмонларни ўртасида ўрнаштирмоқчи бўлаётган нарсадир.

Исломий ақидани асоси худопарастлик ва барча ишларда аллохни шариатидаги қонунларга эргашишдан иборат, инсон албатта аллохни буйруқларига тобеъ бўлиши лозим, аммо секуляризмда ишлар мана буни қарама-қаршисидир, шу сабабли хам секуляристлар (мушриклар) ва секулярзодалар (мунофиқлар тўдаси) мана шу шубхани тарқатишади, яъни аллохни дини эмас,балки инсон мухим дейишади.

Сизни назарингизда аллохпарвар бўлиш ва аллохни шариатидаги қонунлар мухимми ёки биз кўриб турган инсонни хаво ва хавасига эргашишми?  

سَوال: بَعضِی بِیر کِیشِیلَرنِی اَیتِیشِیچَه اِنسانِیَت مُهِم بُولِیب، دِین وَ مَذهَبنِی اوُنچَه لِیک کوُپ اَهَمِیَتِی یُوق اِیکَن. دِین وَ مَذهَبدَن مُهِمراق بوُلِیب قالگن مَنَه بُو اِنسانِیَت اوُزِی نِیمَه؟

سَوال: بَعضِی بِیر کِیشِیلَرنِی اَیتِیشِیچَه اِنسانِیَت مُهِم بُولِیب، دِین وَ مَذهَبنِی اوُنچَه لِیک کوُپ اَهَمِیَتِی یُوق اِیکَن. دِین وَ مَذهَبدَن مُهِمراق بوُلِیب قالگن مَنَه بُو اِنسانِیَت اوُزِی نِیمَه؟

جَواب: “اِنسانِیَت” اَصلِیدَه غَربدَه گِی سِکولار کافِرلَرنِی نَظَرِیدَگِی آمانِیزم (Humanizm) اِصطِلاحِینِی تَرجِیمَه سِی بُولَدِی وَ اوُ لاتِین تِیلِیدَگِی humanitas  سُوزِیدَن آلِینگن، بُو سوُزنِی قَدِیمگِی رُوم سِکولارِیستلَرِی (مُشرِکلَرِی) اِیشلَتِیشگن. یَهُودِیَت وَ نَصرانِیَت شَرِیعَتلَرِی کِیلگندَن سُونگ اِیسَه اوُنِیتِیلِیب کِیتگن،لِیکِن 19 عَصردَه یَنگِی سِکولار مُشرِکلَر تامانِیدَن اَنگلِیَه نِی لوُغَتنامَه سِیگه کِیرِیتِیلدِی.

اَلبَتَّه مُسُلمانلَر اوُرتَسِیدَه هِیچ قَندَی اوُتمِیشگه اِیگه اِیمَس، اوُنِی عُمرِی آخِیرگِی عَصرلَردَگِی تَشقِی سِکولارِیستلَر وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرگه باغلِیق حالاص، یَعنِی اوُنِی عُمرِی قِیسقَه بُولِیب فَقَطگِینَه بِیزنِی عَصرِیمِیزدَگِی بَدبَخت نَسل یِوراپَه سِکولارِیستلَرِیگه تَقلِید قِیلگن حالدَه اوُندَن فایدَلَنِیب یاتِیبدِی، اوُلَر بِیزنِی جَمِیعَتِیمِیزدَه مُشرِکلَرنِینگ مَدَنِیَتِینِی، قانوُنلَرِینِی، جاهِلانَه قَدِیمگِی خُرافاتلَرنِی رِواجلَنتِیرِیب هَمَّه مِیزنِی 14 عَصر آلدِینگِی دَورگه قَیتَرِیشماقچِی.

“اِنسانِیَت” یاکِی آمانِیزم (Humanizm )اِنسانپَروَرلِیک مَعناسِیدَه بُولِیب، اِنسانگه اِیشانِیلَدِی وَ هَمَّه اَرزِیشلَر وَ فَضِیلَتلَرنِی، حَق وَ حَقپَروَرلِیکنِی مِعزانِی اِنسان بوُلِیب قالَدِی، اِنساننِی طَبِیعَتِیدَگِی عَلاقَه لَرنِی بَرچَه نَرسَه گه مِعزان قِیلِیب قوُیَه دِی.

اَصلِینِی آلگندَه اِنسانپَروَرلِیک اَلله پَروَرلِیکنِی اوُرنِیگه سِکولارِیستلَر طَرَفِیدَن قوُیِیلگن نَرسَه، اوُندَه قُرآن یاکِی اَلله نازِل قِیلگن باشقَه شَرِیعَتلَر اِیمَس، بَلکِی اِنساننِی هَوا وَ هَوَس، اِیستَکلَرِی یَحشِیلِیک وَ یامانلِیکنِی تَشخِیص بِیرِیشدَه مِعیارگه اَیلَنگن.

آمانِیزم یا اِنسانپَروَرلِیک خُداپَرَست بُولِیشنِی اوُرنِیگه سِکولارِیزم دِینِی وَ سِکولارِیستِیک مَدَنِیَت تامانِیدَن مَکر وَ خِیلَه بِیلَن اوُزِینِی عَقِیدَه لَرِینِی کَنَلِی آرقَلِی مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه اوُرنَشتِیرماقچِی بُولَیاتگن نَرسَه دِیر.

اِسلامِی عَقِیدَه نِی اَساسِی خُداپَرَستلِیک وَ بَرچَه اِیشلَردَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه اِیرگشِیشدَن عِبارَت، اِنسان اَلبَتَّه اَلله نِی بُویرُوقلَرِیگه تابِع بُولِیشِی لازِم، اَمّا سِکولارِیزمدَه اِیشلَر مَنَه بُونِی قَرَمَه – قَرشِیسِیدِیر،شوُ سَبَبلِی هَم سِکولارِیستلَر (مُشرِکلَر) وَ سِکولارزادَه لَر (مُنافِقلَر توُدَه سِی) مَنَه شوُ شُبهَه نِی تَرقَتِیشدِی، یَعنِی اَلله نِی دِینِی اِیمَس،بَلکِی اِنسان مُهِم دِییِیشَدِی.

سِیزنِی نَظَرِینگِیزدَه اَلله پَروَر بوُلِیش وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر مُهِممِی یاکِی بِیز کوُرِیب توُرگن اِنساننِی هَوا هَوَسِیگه اِیرگشِیشمِی؟

س: عده ای می گویند انسانیت مهم است و دین و مذهب اصلا مهم نیست. این انسانیت چیست که مهتر از دین و مذهب شده است؟

س: عده ای می گویند انسانیت مهم است و دین و مذهب اصلا مهم نیست. این انسانیت چیست که مهتر از دین و مذهب شده است؟

ج: اصطلاح «انسانیت» در واقع ترجمه ی اصطلاح اومانیسم (Humanism) کفار سکولار غربی است که از ریشه لاتین کلمه humanitas مشتق شده‌است و توسط سکولاریستهای باستان (مشرکین) روم مورد استفاده قرار می گرفت و با نفوذ  شریعتهای یهودیت و بخصوص نصرانیت به فراموشی سپرده شد تا اینکه در قرن نوزدهم توسط مشرکین یا سکولاریستهای جدید به فرهنگ لغت انگلیسی راه پیدا کرد.

 البته این اصطلاح نیز هیچ سابقه ای در میان مسلمین ندارد و عمر آن با عمر نفوذ این چند دهه ی اخیر کفار سکولار خارجی و مرتدین سکولار محلی گره خورده است و عمری کوتاه دارد و تنها همین نسل سوخته ی معاصر ما هستند که از آن استفاده می کنند و قصد دارند به تقلید از سکولاریستهای اروپائی و با بازگشت به 14 قرن گذشته و ترویج باستان گرائی جاهلانه، قوانین و فرهنگ مشرکین را در جامعه ی کنونی ما زنده کنند.

«انسانیت» یا اومانیسم (Humanism) به معنی انسان‌گرایی، انسان‌باوری است که انسان میزان کلیه ارزش‌ها و فضایل از جمله حق و حق‌گرایی است و علایق طبیعت انسان را میزان همه چیز قرار می‌دهد.

در واقع انسان گرائی توسط سکولاریستها جایگزین الله گرائی شده است و هوا و هوس و خواست انسان ملاك تشخيص خير و شر است نه قرآن و سایر شریعتهائی که الله نازل کرده است.

اومانیسم یا انسان گرائی به جای خداگرائی اساس دین سکولاریسم و فرهنگ سکولاریستی است که قصد دارد با مکر و فریب و از این کانال عقاید خود را در میان مسلمین نهادینه کند.

اساس عقیده ی اسلامی خداگرائی و تبعیت از قوانین شریعت الله در تمام امور است و انسان باید تابع قوانین و دستورات الله باشد اما در سکولاریسم این امر برعکس است، به همین دلیل سکولاریستها (مشرکین) و سکولار زده ها (دارودسته ی منافقین) این شبهه را نشر می دهند که انسان مهم است نه دین الله .

به نظر شما الله گرائی و تبعیت از قوانین شریعت الله و قرآن مهم است یا گرایش به هوا و هوس انسان که داریم می بینیم؟

سَوال: اِنسانِیَت اوُزِی نِیمَه دِیگنِی؟ اِیشِیتِیشِیمِیزگه قَرَگندَه دِین، عَقِیدَه، مَذهَب اِیمَس بَلکِی اِنسانِیَت مُهِم اِیمِیش؟

سَوال: اِنسانِیَت اوُزِی نِیمَه دِیگنِی؟ اِیشِیتِیشِیمِیزگه قَرَگندَه دِین، عَقِیدَه، مَذهَب اِیمَس بَلکِی اِنسانِیَت مُهِم اِیمِیش؟

جَواب: اِنسانِیَت طَرَفدارِی بوُلِیش اَصلِیدَه آمانِیزم ( Humanizm ) ، بُولِیب لاتِین تِیلِیدَگِی آمانِیزم سوُزِی ( homo) اِنسان مَعناسِینِی بِیلدِیرَدِی، بُو سُوز توُرلِی- هِیل اِلاهَه لَرگه اِیگه بُولگن قَدِیمگِی مُشرِک رُوم دَورِیدَه اِیشلَتِیلَردِی وَ آخِیرگِی عَصرلَردَه اِیسَه آمانِیزم یَنگِی عَصردَگِی سِکولارِیستلَرنِی مَدَنِیَت جَوهَرِی حِسابلَنَدِی.

آمانِیزم یا اِنسانِیَتنِی قوُیِیدَگِیچَه تَعرِیفلَشگن:

آمانِیزم تَفَکُّردَن عِبارَت بِیر حالَت،کَیفِیَت بوُلِیب بَشَرِی مَنفَعَتلَر وَ طَلَبلَرگه اَساسلَنگن حالدَه مَذهَبِی اوُصُوللَر وَ اِلاهِیاتنِی اوُرنِیگه کِیلتِیرِیلگن.

 (ع.رحیمى، سیرتفکرعصرجدید دراروپا،ص‏100)

یاکِی دان گِیوپِیتنِی یازِیشِیچَه اِیسَه: اوُندَگِی توُشُونچَه لَر، حَقِیقَتلَر، اَرزِیشلَرنِی هَمَّه سِی اِنسان یُوزَگه کِیلتِیرگن نَرسَه، مَنَه بُو تَعلِیمنِی “اِنسانِیَت یا اِنسانِیَت دائِرَه سِی” دِیب ناملَنَدِی.

(م.رجبی،  انسان شناسی، ص 29)

شُوندَی بُولگچ اِنسانِیَت مَکتَبِی آسمانِی شَرِیعَتلَرنِی اوُصُوللَرِینِی اوُرنِیگه قوُیِیلگن وَ اِنسان هَمَّه نَرسَه نِی اَساسِی، مَغزِی هَمدَه اَرزِیشلَر وَ یَحشِیلِیک، یامانلِیکنِی تَشخِیص بِیرُوچِی اوُلچاو بِیرلِیکلَرِینِی یَرَتوُچِیسِی بوُلِیب قالَدِی؛ بُو یِیردَه یَحشِیلِیکلَرنِی یامانلِیکدَن اَجرَتوُچِی آخِیرگِی قاضِی اِنساننِی وِجدانِی بُولَدِی وَ اِنسان خُدانِی اوُرنِیگه اوُتِیرَدِی- دَه  هَمَّه نَرسَه نِی اَساسِینِی تَشکِیل قِیلَدِی وَ اِنساننِی یامانلِیک، یَحشِیلِیکلَرِینِی اَنِیقلَیدِیگن مِعیارلَرنِی، اَرزِیشلَرنِی یَرَتوُچِیسِیگه اَیلَنَدِی. مَنَه بُو کوُز- قَرَش بُویِیچَه اِنسان خُدانِی اوُرِینباسَرِی بُولَدِی وَ آسمانِی شَرِیعَتلَردَن  یاردَم آلمَگن حالدَه ماوَرَاءُ الطَّبِیعَت بِیلَن عَلاقَه قِیلِیش بِیلَن اوُزِینِی حَیاتِیدَگِی مُشکِیلاتلَرنِی حَل قِیلَدِی. شوُنِینگدِیک آمانِیزم یا اِنسانِیَت اَندِیشَه سِی بوُیِیچَه، اِنسان اوُزِی اِیگه بُولگن اِیککِی تِیرگک یَعنِی عَقل وَ بِیلِیم سَبَبلِی آسمانِی شَرِیعَتلَرگه اِیختِیاجِی قالمَیدِی.

آمانِیزم خُدا تامانِیدَن اِیمَس بَلکِی فَقَط اِنسان طَرَفِیدَن بُولگن مَعرِفَتنِیگِینَه مُعتَبَر دِیب حِسابلَیدِی، اِنساننِی هاحِیش- اِیستَکلَرِی یوُلِیدَگِی فَعالِیَتلَرنِیگِینَه جائِز دِیب بِیلَدِی. بُوندَن کوُرِینِیب توُرگنِیدِیک آمانِیزم دِین اوُچُون بِیر جایگاهنِی مُناسِب کوُرمَیدِی، بُو جِهَتدَن اوُ سِکولارِیزمگه اوُحشَش دِیننِی دُنیادَن جُودا حالدَه بُولِیشِینِی طَرَفدارِیدِیر. چُونکِی آمانِیستلِیکنِی توُرلِی- هِیل مَذهَبلَرِینِی تَشکِیل قِیلگن مُشتَرَک آمانِیزمنِی رُوحِی وَ جَوهَرِی، اِنساننِی بَرچَه نَرسَه لَر اوُچُون مِعیار وَ اَساسگه اَیلَنِیشِیدَن عِبارَتدِیر.

 ( آندره لالاند، فرهنگ علمي و انتقادي فلسفه، ص 38)

اِنسانِیَت یا آمانِیزم اَندِیشَه سِی آخِیر- عاقِبَتدَه بَشَرِیَت اوُچُون شَرِیعَتنِی، قانوُننِی یُوبارگن خُدانِی اِنکار قِیلِیشگه یِیتِیب بارَدِی.  مُطَهَّرِی بُو حَقِیدَه اَیتَدِیکِی: جان پُول سارتِیر مَنَه بُولَرنِی قَرشِیسِیدَه اَیتَدِی: مِین اِنسان آزاد بُولگنِی سَبَبلِی اوُرتَدَه خُدا بوُلمَسلِیگِی لازِم، دِییمَن، چوُنکی اَگر خُدا مَوجُود بُولَدِیگن بُولسَه، اِنسان آزاد بُولَه آلمَیدِی.

(م. مطهری ، فلسفه اخلاق،ص 122)

اوُزلَرِینِینگ مِعیارلَرِی وَ اِنساننِی هاحِیشلَرِینِی الله نِی وَ پَیغَمبَرِینِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِی قَرشِیسِیگه قوُیَه یاتگن مُشرِکلَرنِی دِینِینِی مَفهُومِی، مَضمُونِیدِیر. اوُلَر اِنسانِیَتنِی اوُرنِیگه اَلله گه سِیغِینَیاتگن کِیشِیلَرنِی تَنگلِیکگه سالِیب آزار- اَذِیَت بِیرِیب قاچِیشگه مَجبُور قِیلِیشَدِی:

                          الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ ۗ (حج/40) اولر اوز دِیارلَرِیدَن فَقَطگِینَه “بِیزنِینگ پَروَردِیگارِیمِیز (یَگانَه) اَلله دِیر، دِیگنلَرِی اوُچُون ناحَق قوُوِیلگن ذاتلَردِیر.

شُوندَی اِیکَن سِکوُلارِیستلَر   اِدَّعا قِیلَیاتگن اِنسانِیَت، بُوگوُنگِی کوُندَه مُشرِکلَر یا حاضِرگِی دَورنِی تَعبِیرِی بُویِیچَه سِکولارِیزم دِینِینِی اَساسِیگه کوُرَه بِینا قِیلِینگن یوُلدِیر، اوُتگن دَورلَردَه غَرب سِکولارِیستلَرِی مُشرِک بوُلگن یوُنان وَ رِیملِیکلَرگه اِیرگشِیب بِیرِینچِی بُولِیب نَصرانِیَتگه حَملَه قِیلِیشَدِی، اوُنِی بُوزِیب نِیَتلَرِیگه یِیتگچ قَدِیمگِی دِیننِی یَنگِی لِباسلَر وَ یَنگِی اِسملَر بِیلَن یَنَه یَنگِیدَن بِینا قِیلِیب چِیقِیشَدِی.

مَنَه بُو سِیاسَتنِی اِجرا قِیلِیشدَه اِیککِی مَقصَد مَوجُود اِیدِی: بِیر تاماندَن آسمانِی دِیندَه شُبهَه توُغدِیرِیش وَ اوُنِی باطِل، دِیب اِعلان قِیلِیش، باشقَه تاماندَن اِیسَه اوُنگه اوُرِینباسَر تَعیِینلَش. سِکولارِیستلَر نَصرانِیَت بِیلَن قِیلگن اِیشلَرِینِی مُسُلمانلَرنِی باشِیگه هَم آلِیب کِیلِیشگه قَصد قِیلِیشگن، لِیکِن اوُلَر اِسلام دِینِی نَصرانِیَت اِیمَسلِیگِینِی وَ مُسُلمانلَر هَم نَصرانِیلَرگه اوُحشَمَسلِیگِینِی حِساب- کِتاب قِیلِیشمَگن.

مَنَه بُو واقِیعِیَت “اِنسانِیَت” سوُزِی یازِیلگن پَردَه نِی آرتِیدَه سِنارِیانِی، فِتنَه نِی حُودِّی اوُزِی بُولَدِی، اَمّا جُودَه کوُپ مُسُلمانلَر بوُندَن غافِلدِیر.

Савол: инсоният ўзи нима дегани? Эшитишимизга қараганда дин,ақида, мазхаб эмас балки инсоният мухим эмиш.

Савол: инсоният ўзи нима дегани? Эшитишимизга қараганда дин,ақида, мазхаб эмас балки инсоният мухим эмиш.

Жавоб: инсоният ё инсоният тарафдори бўлиш аслида омонизм ( Humanizm) ,бўлиб лотин тилидаги омонизм сўзи ( homo)  инсон маъносини билдиради, бу сўз турли -хил илохаларга эга бўлган  қадимги мушрик рум даврида ишлатиларди ва охирги асрларда эса омонизм янги асрдаги секуляристларни маданият жавхари хисобланади.

Омонизм ё инсониятни қуйидагича таърифлашган:

Омонизм тафаккурдан иборат бир холат,кайфият бўлиб башарий манфаъатлар ва талабларга асосланган холда мазхабий усуллар ва илохиётни ўрнига келтирилган.  

(ع.رحیمى، سیرتفکرعصرجدید دراروپا،ص‏100)

Ёки Дон гивпитни ёзишича эса: ундаги тушунчалар,хақиқатлар,арзишларни хаммаси инсон юзага келтирган нарса, мана бу таълимни “ инсоният ё инсоният доираси” деб номланади.

 (م.رجبی،  انسان شناسی، ص 29)

Шундай бўлгач инсоният мактаби осмоний шариатларни усулларини ўрнига қўйилган ва инсон хамма нарсани асоси,мағзи хамда арзишлар ва яхшилик, ёмонликни ташхис берувчи ўлчов бирликларини яратувчиси бўлиб қолади; бу ерда яхшиликларни ёмонликдан афратувчи охирги қози инсонни виждони бўлади ва инсон худони ўрнига ўтиради-да хамма нарсани асосини ташкил қилади  ва инсонни ёмонлик,яхшиликларини аниқлайдиган меъёрларни,арзишларни яратувчисига айланади. Мана бу кўз-қараш бўйича инсон худони ўринбосари бўлади ва осмоний шариатлардан ёрдам олмаган холда мовароут табиат билан алоқа қилиш билан ўзини хаётидаги мушкилотларни хал қилади.  Шунингдек омонизм ё инсоният  андишаси бўйича,инсон ўзи эга бўлган икки тиргак   яъни ақл ва билим сабабли осмоний шариатларга эхтиёжи қолмайди.

 Омонизм худо томонидан эмас балки  фақат инсон тарафидан бўлган маърифатнигина мўътабар деб хисоблайди, инсонни хохиш- истаклари йўлидаги фаолиятларнигина жоиз деб билади. Бундан кўриниб турганидек омонизм дин учун бир жойгохни муносиб кўрмайди,бу жихатдан у секуляризмга ўхшаш динни дунёдан жудо холда бўлишини тарафдоридир. Чунки омонистликни турли-хил мазхабларини ташкил қилган муштарак омонизмни рухи ва жавхари, инсонни барча нарсалар учун меъёр ва асосга айланишидан иборатдир.   

( آندره لالاند، فرهنگ علمي و انتقادي فلسفه، ص 38)

Инсоният ё омонизм андишаси охир-оқибатда башарият учун шариатни, қонунни юборган  худони инкор қилишга етиб боради. Мутаххарий бу хақида айтадики: жон пул сортер мана буларни қаршисида айтади: мен инсон озод бўлгани сабабли ўртада худо бўлмаслиги лозим ,дейман, чунки агар худо мавжуд бўладиган бўлса,инсон озод бўла олмайди. 

 (م. مطهری ، فلسفه اخلاق،ص 122)

Ўзларини меъёрлари ва инсоний хохишларини аллохни ва пайғамбарини шариатидаги қонунлари қаршисига қўяётган мушрикларни динини мафхуми,мазмунидир. Улар инсониятни ўрнига аллохга сиғинаётган кишиларни тангликка солиб озор-азият бериб қочишга мажбур қилишади:

                               الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ ۗ (حج/40)

улар ўз диёрларидан фақатгина “бизнинг парвардигоримиз (ягона) аллохдир,”деганлари учун нохақ қувилган зотлардир.

Шундай экан секуляристлар иддао қилаётган инсоният, бугунги кунда мушриклар ё хозирги даврни таъбири  бўйича секуляризм динини асосига кўра бино қилинган йўлдир, ўтган даврларда ғарб секуляристлари мушрик бўлган юнон ва римликларга эргашиб биринчи бўлиб насрониятга хамла қилишади, уни бузиб ниятларига етгач қадимги динни янги либослар ва янги исмлар билан яна янгидан бино қилиб чиқишди.

Мана бу сиёсатни ижро қилишда икки мақсад мавжуд эди: бир  томондан осмоний динда шубха туғдириш ва уни ботил ,деб эълон қилиш, бошқа томондан эса унга ўринбосар таъйинлаш. Секуляристлар насроният билан қилган ишларини мусулмонларни бошига хам олиб келишга қасд қилишган,лекин улар ислом дини насроният эмаслигини ва мусулмонлар хам насронийларга ўхшамаслигини хисоб-китоб қилишмаган.

Мана бу воқеият “инсоният” сўзи ёзилган пардани ортида сенариони,фитнани худди ўзи бўлади, аммо жуда кўп мусулмонлар бундан ғофилдир.

س. انسانیت یعنی چه؟ ما می شنویم که می گویند انسانیت مهم است نه دین و عقیده و مذهب

س. انسانیت یعنی چه؟ ما می شنویم که می گویند انسانیت مهم است نه دین و عقیده و مذهب

ج: انسانیت یا انسان گرائی یا انسان مداری در واقع ترجمه ی اومانیسم (Humanism) است که اصل واژه اومانيسم در لاتين (homo)به معناى انسان است که در رم باستان که مشرک و دارای اله های مختلف بود استفاده می شد و در قرون اخیر اومانیسم جوهر فرهنگى عصر جدید سکولاریستهاست.

در تعریف اومانیسم یا انسانیت آمده است:

اومانیسم حالت و کیفیتى از تفکر است که بر اساس منافع بشرى و کمال مطلوب، به جاى اصول مذهبى و الهیات استوار است. (ع.رحیمى، سیرتفکرعصرجدید دراروپا،ص‏100) یا دان گیوپیت می نویسد: مفاهیم و حقایق و ارزش ها همه ساخته ی انسان است و این آموزه را «انسان گرایی یا انسان مداری یا انسانیت» می نامند. (م.رجبی،  انسان شناسی، ص 29)

 پس مکتب انسانیت به‏جاى اصول شریعتهای آسمانی قرار گرفته است و انسان مدار و محور همه چیز و خالق همه ارزش‏ها و ملاک تشخیص خیر و شر است ؛ وجدان انسانى داور نهایى در تشخیص بدیها از خوبى‏هاست وانسان جاى خدا مى‏نشیند واندیشه، مدار و محور همه اشیا و آفریننده ارزش ها و شاخص شناسایی نیکی و بدی، انسان است. در این دیدگاه، انسان، جانشین خداست و می تواند بدون کمک گرفتن از شریعت های آسمانی و ارتباط با ماورای طبیعت، مشکلات زندگی خود را حل کند. بنابراین در اندیشه اومانیسم یا انسانیت، انسان با داشتن دو اهرم عقل و دانش، دیگر نیازی به شریعت های آسمانی ندارد.

اومانیسم فقط شناخت و معرفتی را معتبر می شمارد که ناشی از انسان باشد نه خدا، و فعالیتی را پسندیده و جایز می داند که در جهت امیال و خواست های انسان صورت پذیرد. بدین ترتیب، اومانیسم جایگاه و نقشی برای دین قایل نیست و از این رو یکی از مبانی سکولاریسم و جدایی دین از دنیاست ، زیرا جوهره و روح اومانیسم که عنصر مشترک نحله های مختلف اومانیستی را تشکیل می دهد، محور و معیار قرار گرفتن انسان برای همه چیز است.( آندره لالاند، فرهنگ علمي و انتقادي فلسفه، ص 38)

اندیشه انسانیت یا اومانیسم در نهایت به انکار خدائی منجر می شود که برای بشریت شریعت و قانون فرستاده است .مطهرى در اين باره ‏مى‏گويد: ژان پل سارتر در مقابل اينها مى‏گويد: من به دليل اينكه انسان آزاد است، مى‏گويم پس خدايى نبايد وجود داشته باشد، چون اگر خدايى وجود داشته باشد انسان ديگر نمى‏تواند آزادباشد(م. مطهری ، فلسفه اخلاق،ص 122)                                

این همان مفهوم دین مشرکینی است که با معیار قرار دادن خود و خواسته های انسانی خود در برابر قانون شریعت خدا و پیامبران ایستادگی می کردند و تمام کسانی را که به جای انسانیت مورد پرستش آنها الله را قرار داده بودند چنان در تنگناه و اذیت و آزار قرار می داده اند که مجبور به فرار شده اند: الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ ۗ (حج/40) مؤمنانی که به ناحق از خانه‌هاشان آواره شده (و جرمی نداشتند) جز آنکه می‌گفتند: پروردگار ما خدای یکتاست.

پس انسانیت مورد ادعای سکولاریستها بر مبناى دین آپدیت و به روز شده ی مشرکین یا به تعبیر امروزین بر اساس دین سکولاریسم بنا نهاده شده که ابتدا سکولاریستهای غربی با الگو گیری از یونان و روم باستان مشرک، نخست نصرانیت را مورد تاخت و تاز خود قرار دادند و پس از تزلزل و تخریب آن، دین باستان را در الفاظ و لباسی جدید دوباره پى‏ریزى کردند.

اجراى این سیاست دو سویه بود: از سویى، در دین  آسمانی تردید ایجاد کردند و آن را باطل اعلام نمودند و از سوى دیگر، جانشینى براى آن معرفى کردند. نتیجه این کار جایگزینى دین سکولاریسم به جاى نصرانیت (مسیحیت) در غرب است که سکولاریستهای جاهل میان مسلمین هم قصد دارند هین بازی ها در بیاورند غافل از اینکه نه اسلام نصرانیت است و نه مسلمین مثل نصرانی هاهستند.  

این است واقعیت و توطئه ای که پشت پرده ی کلمه ی «انسانیت» وجود دارد و خیلی از مسلمین از آن غافل هستند.

سَوال: اَگر سِیز سپُوتنِیک اَخبارات واسِیطَه لَرِی حَتّی مَجازِی کَنَللَرگه دِققَت قِیلسَنگِیز، جَهان بُویِیچَه اِیران وَطالِباننِی یَحشِیلِیک بِیلَن تِیلگه آلَدِیگن جُودَه کَم تاپِیلَدِی؛ یَعنِی بُو یِیردَه هَمَّه یالغان گپِیرِیشِی وَ فَقَط سِیز راست گپِیرَیاتگن  بُولِیشِینگِیز موُمکِینمِی؟

سَوال: اَگر سِیز سپُوتنِیک اَخبارات واسِیطَه لَرِی حَتّی مَجازِی کَنَللَرگه دِققَت قِیلسَنگِیز، جَهان بُویِیچَه اِیران وَطالِباننِی یَحشِیلِیک بِیلَن تِیلگه آلَدِیگن جُودَه کَم تاپِیلَدِی؛ یَعنِی بُو یِیردَه هَمَّه یالغان گپِیرِیشِی وَ فَقَط سِیز راست گپِیرَیاتگن  بُولِیشِینگِیز موُمکِینمِی؟

جَواب: اَخبارات واسِیطَه لَرِی یَعنِی بوُ تَبلِیغِی رُوحِی  بوُلِیم وَ یوُمشاق جَنگ حِسابلَنَدِی؛ مَنَه بُو زَمِینَه بوُیِیچَه هَم مُؤمِنلَر اوُچُون اِسلام شَرِیعَتِی یَگانَه مِعیار بوُلِیب قالَدِی، بوُلَرگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه دُشمَننِینگ روُحِی جَنگِیدَگِی شَرعِی دُشمَنشِناسلِیکنِی وَ دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَتِیشنِی وَ دُشمَننِینگ یالغانچِیلِیک، تُحمَت قِیلِیش بوُیِیچَه دائِمِی تَرِیخِی عادَتِینِی اوُنُوتمَسلِیگِیمِیز کِیرَک……..بوُتُون جَهان سِکولار کافِرلَرِی، مُنافِقلَر توُدَه سِی، اِیچکِی سِکولارزاده لَرنِینگ تُحمَتلَرِینِی اَکثَرِی شوُ یِیرگه بارِیب تَقَلَدِی.

اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

  کَذَلِکَ مَا أَتَى الَّذِینَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ‏(ذاریات/52)

حُودِّی شُونِینگدِیک، (یَعنِی سِیزنِی سِحرگَر، مَجنُون، شاعِر دِیگنلَرِی کَبِی) اوُلَردَن (یَعنِی مَکَّه مُشرِکلَرِیدَن) اَوَّلگِی (کافِر بُولگن) کِیمسَه لَرگه  بِیران پَیغَمبَر کِیلگنِیدَه، اوُلَر هَم اَلبَتَّه ( اوُشَه پَیغَمبَرنِی یا ) سِحرگر یاکِی مَجنُون، دِیر اِیدِیلَر.

بَلْ قَالُواْ أَضْغَاثُ أَحْلاَمٍ بَلِ افْتَرَاهُ (انبیاء/5)

“بَلکِی، دِیدِیلَر اوُلَر، (مُحَمَّد وَحِی دِیب دَعوا قِیلَیاتگن سُوزلَر) – اَلاق- چَلاق توُشلَردِیر، بَلکِی ( بُو سُوزلَرنِی ) اوُ اوُزِی توُقِیب آلگندِیر،

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ یَقُولُونَ إِنَّمَا یُعَلِّمُهُ بَشَرٌ ‏(نحل/103)

اَنِیقکِی، بِیز اوُلَرنِینگ “(قُرآننِی مُحَمَّدگه ) بِیران آدَم اوُرگتماقدَه”، دِییَه یاتگنِینِی بِیلوُرمِیز.

أَأُلْقِیَ الذِّکْرُ عَلَیْهِ مِن بَیْنِنَا بَلْ هُوَ کَذَّابٌ أَشِرٌ ‏(قمر/25)

بِیزلَرنِینگ آرَمِیزدَه اَنَه اوُشَنچَه اِیسلَتمَه – وَحِی تَشلَنِیبدِیمِی؟! یُوق، اوُ حَددَن آشگن یالغانچِیدِیر.”

حاضِر هَم بُوتُون جَهاندَگِی مَنَه شوُنچَه اَخبارات واسِیطَه لَرِینِی آرَسِیدَه هِیچ کِیم فَهملَمَگن- اوُ فَقَط سِیز فَهملَدِینگِیز……دِییسِیزلَرمِی؟

قَالَ الْمَلأُ الَّذِینَ کَفَرُواْ مِن قَوْمِهِ إِنَّا لَنَرَاکَ فِی سَفَاهَةٍ وِإِنَّا لَنَظُنُّکَ مِنَ الْکَاذِبِینَ ‏(اعراف/66)

(شوُندَه) اوُنِینگ قَومِیدَن کافِر بوُلگن آدَملَر: “بِیز سِینِینگ نادان اِیکَنلِیگِینگنِی کُورِیب توُرِیبمِیز وَ اَلبَتَّه بِیز سِینِی یالغانچِیلَردَن، دِیب گوُمان قِیلماقدَه مِیز”، دِییِیشَدِی.

حاضِرگِی دَوردَه هَم سپُوتنِیک واسِیطَه لَرِیدَه گِی  فِکرلِی کَتتَه کِیشِیلَر اِیمَس بَلکِی جاهِل، بِیلِیمسِیز مُورِیدلَر، تَقلِید قِیلوُچِیلَر هَم  بِیزلَرگه  نِسبَتاً مَنَه شوُندَی سُوزلَرنِی اَیتِیشَدِی.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ ۚ وَلَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآيَةٍ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ(روم/58)

اَنِیقکِی، بِیز اوُشبُو قُرآندَه آدَملَر اوُچُون هَر توُرلِی مِثاللَرنِی بَیان قِیلدِیک. قَسَمکِی، اَگر سِیز ( اِی مُحَمَّد)، اوُلَرگه (اوُزلَرِی طَلَب قِیلگن) آیَت- مُعجِیزَه نِی کِیلتِیرسَنگِیز هَم، اَلبَتَّه کافِر بوُلگن کِیمسَه لَر “سِیزلَر یالغانچِینِینگ اوُزِیدِیرسِیز”، دِیرلَر.

مَنَه بُو دائِم تَکرارلَنِیب توُرَدِیگن حَقِیقَت، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِینگ دُشمَنلَرِی رَسُوللَرِیگه وَ رَسُوللَرنِی صادِق موُرِیدلَرِیگه قِیلَیاتگن یُوزلَب تُحمَت، یالغانلَر بِیلَن بِیرگه بِیزلَرگه اَیتِیشَدِیکِی: سِکولارِیستلَر ( یاکِی عَرَب تِیلِیدَگِی مُشرِکلَر) اوُزلَرِیگه خاص دُشمَنشِیناسِیگه اِیگه، بِیزلَر هَم اوُزِیمِیزگه خاص شَرعِی دُشمَنشِیناسِیگه اِیگه مِیز؛ بِیزلَرنِینگ توُرلِی- هِیل دُشمَن وَ دوُستلَرگه  اِیگه بُولِیشِیمِیز هَم طَبِیعِی بِیر حالَت، بِیزلَرنِی هَر بِیرِیمِیز باشقَه مِیزنِی دُشمَن، دِیب بِیلَمِیز وَ اوُنگه  قَرشِی روُحِی جَنگلَرنِی یوُلگه  قوُیَه مِیز، اَمّا کافِرلَرنِی رُوحِی جَنگلَرِینِی مَخصُوصاً سِکولار، مُشرِک کافِرلَرنِی مُؤمِنلَرگه قَرشِی روُحِی جَنگلَرِینِی اَساسِینِی یالغان وَ تُحمَت آتِیش تَشکِیل قِیلَدِی.

مَنَه بُو رُوحِی جَنگلَردَه وَ خَبَرنِی قَبوُل قِیلِیش وَ خَبَر تَرقَتِیشدَه اوُزِیمِیزنِی خَبَرلَرِیمِیزنِی شَرعِی، صَحِیح مَنبَعلَردَن آلِیشِیمِیز لازِم، “اوُچتَلِیک یالغان اِیشلَب چِیقَرُوچِیلَرِی” 1- اَصل کافِرلَر، 2- مُنافِقلَر توُدَه سِی، 3- دُشمَننِی خَبَرلَرِینِی یِیتکَزِیب کِیلوُچِی شَیطاننِی بِیپُول حِذمَتچِیلَرِی بوُلمِیش جاهِل مُسُلمانلَردَن اِیختِیاط بوُلِیش کِیرَک، شوُندَی  قِیلِینمَیدِیگن بُولسَه آسانلِیک بِیلَن دُشمَننِی قوُلِیدَگِی بِیر اَبزارگه  اَیلَنَمِیز.

Савол: агар сиз спутник ахборот воситалари хатто мажозий каналларга диққат қилсангиз, жахон бўйича  эрон ва толибонни  яхшилик билан тилга оладиганлар жуда кам топилади; яъни бу ерда хамма ёлғон гапириши ва фақат сиз рост гапираётган бўлишингиз мумкинми?

Савол: агар сиз спутник ахборот воситалари хатто мажозий каналларга диққат қилсангиз, жахон бўйича  эрон ва толибонни  яхшилик билан тилга оладиганлар жуда кам топилади; яъни бу ерда хамма ёлғон гапириши ва фақат сиз рост гапираётган бўлишингиз мумкинми?

Жавоб: ахборот воситалари яъни бу таблиғий рухий бўлим ва юмшоқ жанг хисобланади; мана бу замина бўйича хам мўъминлар учун ислом шариати ягона меъёр бўлиб қолади, буларга қўшимча равишда душманнинг рухий жангидаги шаръий душманшиносликни  ва душманларни даражаларга ажратишни ва душманнинг ёлғончилик,тухмат қилиш бўйича доимий тарихий одатини унутмаслигимиз керак…….бутун жахон секуляр кофирлари, мунофиқлар тўдаси ,ички секулярзодаларнинг тухматларини аксари шу ерга бориб тақалади.

Аллох таоло мархамат қиладики:

  کَذَلِکَ مَا أَتَى الَّذِینَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ‏(ذاریات/52)

Худди шунингдек, (яъни сизни сехргар,мажнун,шоир  деганлари каби) улардан (яъни макка мушрикларидан) аввалги (кофир бўлган) кимсаларга бирон пайғамбар келганида, улар хам албатта ( ўша пайғамбарни ё) сехргар, ёки мажнун, дер эдилар.

بَلْ قَالُواْ أَضْغَاثُ أَحْلاَمٍ بَلِ افْتَرَاهُ (انبیاء/5)

“балки,дедилар улар, (Мухаммад вахий деб даъво қилаётган сўзлар) – алоқ-чалоқ тушлардир, балки ( бу сўзларни) у ўзи тўқиб олгандир,

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ یَقُولُونَ إِنَّمَا یُعَلِّمُهُ بَشَرٌ ‏(نحل/103)

Аниқки, биз уларнинг “ (қуръонни Мухаммадга) бирон одам ўргатмоқда”, деяётганини билурмиз.

أَأُلْقِیَ الذِّکْرُ عَلَیْهِ مِن بَیْنِنَا بَلْ هُوَ کَذَّابٌ أَشِرٌ ‏(قمر/25)

Бизларнинг орамиздан ана ўшанча эслатма – вахий ташланибдими?! Йўқ, у хаддан ошган ёлғончидир.”

Хозир хам бутун жахондаги мана шунча ахборот воситаларини орасида хеч ким фахмламаган-у фақат сиз фахмладингиз……..дейсизларми?

قَالَ الْمَلأُ الَّذِینَ کَفَرُواْ مِن قَوْمِهِ إِنَّا لَنَرَاکَ فِی سَفَاهَةٍ وِإِنَّا لَنَظُنُّکَ مِنَ الْکَاذِبِینَ ‏(اعراف/66)

(шунда) унинг қавмидан кофир бўлган одамлар: “биз сенинг нодон эканлигингни кўриб турибмиз ва албатта биз сени ёлғончилардан,деб гумон қилмоқдамиз”,дейишди.

Хозирги даврда хам спутник воситаларидаги фикрли катта кишилар эмас балки  жохил,билимсиз муридлар,тақлид қилувчилар хам бизларга нисбатан мана шундай сўзларни айтишади.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ ۚ وَلَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآيَةٍ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ(روم/58)

Аниқки,биз ушбу қуръонда одамлар учун хар турли мисолларни баён қилдик. Қасамки, агар сиз (эй Мухаммад), уларга (ўзлари талаб қилган) оят-мўжизани келтирсангиз хам, албатта кофир бўлган кимсалар “сизлар ёлғончининг ўзидирсиз”,дерлар.

Мана бу доим такрорланиб турадиган хақиқат, аллохни шариатидаги қонунларнинг  душманлари росулларга ва росулларни содиқ муридларига  қилаётган юзлаб тухмат,ёлғонлар билан бирга бизларга айтишадики: секуляристлар (ёки араб тилидаги мушриклар) ўзларига хос душманшиносийга эга, бизлар хам ўзимизга хос шаръий душманшиносийга эгамиз; бизларнинг турли-хил душман ва дўстларга эга бўлишимиз хам табиий бир холат, бизларни хар биримиз бошқамизни душман,деб биламиз ва унга қарши рухий жангларни йўлга қўямиз, аммо кофирларни рухий жангларини махсусан секуляр,мушрик кофирларни мўъминларга қарши рухий жангларини асосини ёлғон ва тухмат отиш ташкил қилади.

Мана бу рухий жангларда ва хабарни қабул қилиш ва хабар тарқатишда ўзимизни хабарларимизни шаръий,сахих манбаълардан олишимиз лозим, “учталик ёлғон ишлаб чиқарувчилар” 1- асл кофирлар, 2- мунофиқлар тўдаси,3- душманни хабарларини етказиб келувчи шайтонни бепул хизматчилари бўлмиш жохил мусулмонлардан эхтиёт бўлиш керак, шундай қилинмайдиган  бўлса осонлик билан душманни қўлидаги бир абзорга айланамиз.