Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(10- қисмат)

Тамоми уламойи ахли суннат вужуди рахбари олим ва фақих ба қонуни шариати аллохро ба ду далил лозим ва зарурий медонанд:

-чун қонуни шариати аллох то рузи қиёмат қонуни асосий жомеъайи муслимин аст, бидуни шинохт ва бидуни тафаққух дар ин қонун, имкони татбиқи сахихи он нест.

-рахбарият бузургтарин мақоми қуввайи мужрия аст ва то илм ва фиқхи комили шаръий надошта бошад наметавонад мутаносиб бо “ вазъи мовжуд” ва “ ниёзхои руз” тасмимоти лозимро аз манобеъи шаръий бигирад.

Қавонини мутағаййир ва муваққатики бар асоси заруратхо ва ниёзхо тадвин мешаванд, ё фармонхо ва тасмимотики дар умури низомий ва амниятий ва иқтисодий ва ғейрих гирифта мешаванд хаммаги бояд дар чохорчуби қавонини шариати аллох бошанд ва харгиз набояд аз усули куллий ва қавонини собити шариати аллох берун бошанд. Бидуни хузури рахбарики дар шариат фақих ва олим шуда бошад анжоми ин вазоиф имконпазир нест, чун фақихи мутахассиси дар мудирияти жомеъа астки метавонад муқаррароти мувофиқи бо усули куллий шариати ислом ва мухолифи бо қунуни шариати аллохро аз хам ташхис дихад.

Ижройи ахкоми илохий, ва пиёда кардан низоми исломий, бидуни хидоят ва назорати фақихи мунтахаби шўро, имконпазир нест, хусусан ахкоми марбут ба жиход ва дифоъ,ижрои худуд ва таъзирот, ахз ва тўвзиъи умури молий исломий, ва танзими равобити сиёсий бо довлатхойи хорижий, ва бахши аз амри ба маъруф ва нахий аз мункар, харгиз бидуни назорати фақих, имконпазир намешавад, чун татбиқи ахком дар ин маворид он чунон хассос ва осибпазир астки бидуни сарпарасти ек мутахассиси исломий ва бидуни вужуди ек фақих ва олими дар умури шаръий анжом намегиранд.

7- қурайший будан: қурайший ва саййид будани рахбар мовриди ихтилоф аст, бархихо ин шартро шарти аввалият ва бехтари медонанд, ва теъдоди хам шарти инъиқод медонанд. Аз далоили лузуми ин шарт аходиси астки аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят шуда аст мисли :

” إِنَّ هَذَا الْأَمْرَ فِي قُرَيْشٍ لَا يُعَادِيهِمْ أَحَدٌ إِلَّا كَبَّهُ اللَّهُ عَلَى وَجْهِهِ مَا أَقَامُوا الدِّينَ”[1]

Замомдори мусалмонон махсуси қурайш мебошад то замоники динро барпо медоранд, ва хар ки бо онхо душмани кунад, худованд уро сарнагун хохад намуд”. Ва ривояти дигар Бухорий аз ибни Умар розиаллоху анхума чанин аст:

: لَا يَزَالُ هَذَا الْأَمْرُ فِي قُرَيْشٍ مَا بَقِيَ مِنْهُمْ اثْنَانِ[2]

“Хамвора ин амри ( зиомати мусалмонон) махсуси қурайш аст то замоники ду шахс аз онхо боқий бошанд”.

Холо агар чанин рахбари олим ва фақихи сарпараст ва вилояти муслиминро бар ухда гирифт дар баробари масулиятхоики дорад бар муслимин хам хуқуқи дорадки илова бар таъмини умури молий ва насихат шудан, асосийтарин хаққи имом бар мардум, самъ ва итоати астки дар хамон чорчубайи қонуни шариати аллох бошад.

Бале, чизики бейни хамма инсонхо ижмоъ вужуд дарад ин астки мафхуми довлат ва хукумат ду то муаллифайи аслий дорад; еки “ хукм” аст ва дигари “ итоат” аст. Тамоми инсонхойи мусалмон ва ғейри мусалмон аз гузаштахойи дур то ба имруз вақти рожеъ ба хукумат сухбат мекунанд, иштироки онхо дар ду мафхуми хукм ва итоат хатман вужуд дорад.

 Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба сурати куллий худуди итоат аз имом ва рахбариятро мушаххас мекунад ва мефармояд:

:” لاَ طَاعَةَ فِى مَعْصِيَةِ اللَّهِ إِنَّمَا الطَّاعَةُ فِى الْمَعْرُوفِ “[3]

“Итоат аз амир ва рахбар ва халифа ва ғейрих дар маъсияти аллох нест,балки итоат фақат дар корхойи ник мебошад”.

Ибни Умар розиаллоху анхума аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят мекунадки :

عَلَى الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ فِيمَا أَحَبَّ وَكَرِهَ إِلاَّ أَنْ يُؤْمَرَ بِمَعْصِيَةٍ فَإِنْ أُمِرَ بِمَعْصِيَةٍ فَلاَ سَمْعَ وَلاَ طَاعَةَ.[4]

Аз Абдуллох бин Умар ривоят астки росулуллох фармуд:” бар инсони мусалмон вожиб астки сухани амири худро бишнавад ва аз у итоат кунад дар корхоики мовриди писанди у аст ва корхоики мовриди писандиш нест, то вақтики уро ба гунох дастур надихад, агар уро ба гунох хукм мекунад, дар ин сурат на итоати вай вожиб аст ва на шанидани суханони вай”.

Дар ин самъ ва тоах – барои хифзи вахдати дастур ва вахдати амал ва пархез аз тафарруқ – дар назар гирифтани токтикхойи зарурийки ба стротежикхойи дур ва наздик хидмат мекунанд( мисли муфоди сулхи худайбия, имтиёз доданхо, ақабнишинийхо ва ғойрих) бисёр мухим ва хаётий аст. Дар ингуна маворидики мумкин аст танхо рахбарият ва шўрохойи низомий ва амнияти ва дипломосий аз онхо бо хабар бошанд ва шўройи улил амри мутахассисин ва фуқахо хам бар ингуна фаолиятхои рахбарий назорат доранд харгуна такруйи мусалмон зулми ошкори аст ба худиш ва жамоати муслимин.

(идома дорад…….)


[1] صحيح البخارى ج9 ص12 

[2] صحيح البخارى ت ج9ص13

[3] متفق عليه 

[4] متفق عليه 

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

9- қисмат)

 Ва дар қиёмат хам вазъи бисёр бади доранд: аллох субханаху мефармояд:

إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيراً *  إِلاَّ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ لاَ يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلاَ يَهْتَدُونَ سَبِيلاً * فَأُوْلَئِكَ عَسَى اللّهُ أَن يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَكَانَ اللّهُ عَفُوًّا غَفُورًا (نساء/97-99)

Бегумон касоники фариштагон ( барои қабзи рух) ба суроғишон мераванд ва ( мебинандки ба сабаби мондан ба куффор дар куфристон, ва хижрат накардан ба сарзамини иймон) бар худ ситам карданд, бадишон мегуянд: кужо будаидки инки чанин бедин ва туша мурдаид ва бадбахт шудаид? Узрхохон ) гуянд: мо бечорагони дар сарзамини ( куфр) будем гуянд: магар замини худо васиъ набуд то дар он куч кунид? Жойгохи онон дўзах аст, ва чи бад жойгохи ва чи бад саранжоми! Магар бечорагони аз мардон ва занон ва кудаконики кори аз онон сохта нест ва рохи чораи намедонанд. Пас умид астки худованд аз онон даргузорад ( чун қудрати хижрат надоштанд) ва худованд бас авф кунанда ва омурзанда аст.

Алъон он иддаики аз дорул исломи мовриди назари худишон хам ба дорул куфр ва дорул харби чун Англиз ва Канада ва Амрико ва Иордания ва Русия ва ғейрих мераванд бояд чи вазиати дошта бошанд ва бояд чи жойгохи назди мо дар дунё дошта бошанд? Бахусус он дастаики худишонро хам олим медонанд ва аз он дорул куфрхойи дорул харб барои муридони мусаллахишон хат ва нишон таъйин мекунанд ва бо дин , жон , номус,зан, фарзанд, падар, модар, мол ва ватан муридонишон бози ва хатто муомала мекунанд. [1]

3-Мовриди севумики дар инжо ба он ишора мекунем пуштибоний аз дорул ислом бо самъ ва тоах барои рахбарияти жомеъайи муслимин аст.

Фирақ ва мазохиби маъруф ба ахли суннат барои касики бояд рахбарияти жомеъаро дар ихтиёр дошта бошад шурут ва вижагихоиро лозим донистанд мисли:

Ислом: чун

وَلَن يَجْعَلَ اللّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً ( نساء/ 141).

Харгиз худованд кофаронро бар мўъминон чийра нахохад сохт пас раво нест инсони кофар, волий ва раиси мусалмонон шавад. Ва мефармояд:

1يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِينَ ( آل عمران/ 149).

Эй касоники иймон овардаид! Агар аз кофарон , фармонбурдори кунид, шуморо ба куфр бармегардонанд ва зиён дида ( аз суйи дин ва иймон ба суйи куфр ва харамон )бармегардид.

4- мард будан: Умар бин Хаттоб розиаллоху анху мегуяд: “ мо дар жохилият занонро чизи ба хисоб намеовардем аммо замоники ислом омад ва худованд онон (занон) ро дар қуръон зикр намуд, дарёфтемки онон хуқуқи бар гардани мо доранд, жуз инки ононро вориди умуримон ( умури идорий ва ижроий мамлакат) нанамоем.” [2]

5- адолат: вужуди адолат дар шахсияти рахбар шарти мухимми ба хисоб меомад, пас дуруст нестки, рахбар шахси фосиқ ва фожири бошад, ва адолат шарти лозими дар инъиқоди рахбарият мебошад, магар дар холати изтирорийки то рафъи изтирори шахси фожир то жохойи тахаммул мешавад.

6- кифоят ва тавоноий : барои ижроий адолат бар асоси қонуни шариати аллох шахси мусалмон лозим аст аз кифоят ва тавоноийхои бархурдор бошадки, мухимтарини онхо илми ба қонуни шариати аллох ва масоили руз аст.

Бар ин асос имом, амир , рахбар ё халифайи муслимин бояд ибтидоъ олими ба манофеъи шаръий ва ба дунболи он олими ба масоили руз бошад. бале аввалин чизики бояд ба он илми вофир ва кофий дошта бошад, ахкоми шаръий аст ; чун рахбари муслимин мукаллаф аст тахти назорати шўройи улил амр ахкоми шаръийро татбиқ кунад ва довлатро мутобиқи худуди шаръий рахбари кунад, пас агар дар ин бахш илми жомеъий надошта бошад, ин вазифаро ба хеч сурати наметавонад адо кунад, пас агар дар ин бахш илми жомеъ надошта бошад, ин вазифаро ба хеч сурати наметавонад адо кунад ва салохияти рахбар шуданро надорад. Хатто баъзи аз фуқахо бар ин назар хастандки танхо илм доштан ба ахкоми шаръий ба шикли тақлид барои халифа кофий нест; чун тақлид ( аз назари онхо) дархақиқат ек новъ нақс ва камбуд ба хисоб меомад. Ба хамин далил лозим медонандки бояд илми имом дар хадди ижтиход бошад ва чанин истидлол мекунандки чун мансаб ва мақоми рахбарият бартарин мансаб ва мақом аст пас бояд мутасаддийи он комилтарин шахс дар тамоми сифоти илмий бошад. албатта иддаи ками аз фуқахойи ахли суннат хам хастандки илми кофийро шарт дониста ва муқаллид будани имомро жоиз медонанд ва зарурати ба лузуми мужтахид будан намебинанд.

(идома дорад………)


[1] در جلسه ی اول از درس ششممان در مورد وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی، عرض کردیم که  تقویت کردن و پشتیبانی مومنین توسط همدیگردراین  بُنْيَانِ الْمَرْصُوصِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًاساختمان سربی یا به قول ما پولادین كه يك قسمت آن، قسمت ديگر را محكم نگه مى دارد تنها زبانی و روی نقشه نیست، بلکه این ساختمان سازی و محافظت از آن پس از ساخته شدن نشانه هایی دارد و باید اعمالی انجام بشود که نشان بدهد طرف در ادعایش چقدر صادق و پایبند است که به دو مورد آن اشاره کردیم … در این جلسه مان هم سعی می کنیم با ذکر دو مورد کلی دیگردرسمان راادامه بدهیم . ان شاء الله . 

[2] رواه البخاري

Муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Шайх Абу Хамза хўромийнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(23- қисм)

Мана бу мусулмонларга қўшилган эронлик кучлар қуйидаги йўллар орқали :

 – Ахборот тўплаш ва ахборот етказиш, мухим харакатларни хабарини етказиш, йўлларни ва кўприкларни, бозорларни  кўрсатиш бўйича мусулмонларга ёрдам беришади.

-Молиявий ёрдамлар, химоя қилиш, шунингдек кўприкларни қуриш, озиқ-овқат етказиб бериш, мехмон сифатида кутиб олиш, таржимонлик қилиш.

-Улар харбий ёрдамларни хам кўрсатишган, худди жангчи кучлардек мусулмонларга хамрохлик қилишган, қўмондон сифатидами ё жангчи сифатидами фарқи йўқ, абзорлар ва керакли харбий нарсалар  ясашган, улар турли- хил ўринларда мусулмонлар билан хамкорлик қилишган.

Саъад ибни Аби Ваққос розиаллоху анху қодисия жангида филларни жиловлаб олишдан ожиз қолади, улар мусулмонларга жуда кўп талафот етказади, шунда у киши эронликлардан ёрдам олади ва эронлик отлиқлар филларни кажавалари боғланган арқонни узиб ташлашади, буни  натижасида филбонлар осонлик билан ўлдирилади. Жиср жангида хийра насронийларидан бўлмиш  Абу Салубо дарёни хар икки томонидаг кўприкни боғлайди. Бувайб жангида эса насроний ёш бир  йигит ўзини мажусларни қўмондони мехронга етказади ва уни ўлдирилади. Эронликлар жанг абзорларини қуриш бўйича хам мусулмонларга ёрдам беришади. Ширзод, дехқон Бахрасир мусулмонлар учун манжаниқ ясашади.

-Аввал пайғамбарликни иддао қилиб сўнгра тавба қилган Тулайха, қодисия жангида бир кишини асир қилиб олади ва ундан лашкарни сони ва уни хизматчилари,хамрохлари хақида маълумотни қўлга киритади. Худди шу асир мусулмон бўлади ва исмини хам ўзгартиради ва муселга мусулмонлар томонидан  волий  қилиб таъйинланади.

-Қодисияда рустам фарахзоднинг дийламлик 4000 нафар аскардан иборат лашкари ислом қўшинига қўшилади. Улар мадоинни фатхида Саъад билан хамрох бўлишади, шунингдек улар  жиловлоъни фатхида хам мусулмонларга хамкорлик қилишди. Қуббод Хуросоний хам ўзини лашкари билан бирга мусулмонларга қўшилади, у мусулмон бўлади ва мусулмонларнинг халвондаги волийси этиб таъйинланади.

-Қўмондон Язгурд бошчилигидаги қора отлиқлар лашкари хам мохир ва уста камончилардан хисобланишган, улар хам мусулмонларга қўшилишди ва Омирни хамрохлигида Хуросон фатхида кўзга ташланадиган ёрдамлар кўрсатишди.

                 -Эронлик сардор Хурмузон хам, агарчи асхоблардан икки кишини ўлдирган бўлса хам, у ўзини мусулмонларга таслим қилади ва харбий ишлар бўйича мусулмонларга маслахат бериб ёрдам беради. Исфахонни фатхи бўйича берилган таклифларни  ва Умар ибни Хаттобни замонида  ташкил қилинган девонни  хам Хурмузонга нисбатлашган.

-Ахнаф ибни Қайснинг  5000 нафарлик лашкарини орасида  1000 нафар эронлик янги мусулмонлар мавжуд эди.

 -Тасаввур қилиб кўринглар, ғузак билан олиб борилган жангда шахриёр суғд, ғузак Қутайбага айтадики, сен менинг ажамлик биродарларим билан менга қарши жанг қиласанми? Яъни лашкарни аксарини эронликлар ташкил қилишган эди. Ғузак шахриёр суғдга қарши жанг қилаётганлар  хам эронликлар  бўлишган.

-Қутайбани замонида эронликлардан иборат лашкар ташкил қилинади, уларни сони 7000 нафардан иборат бўлган ва уларга Хайён Набтий қўмондонлик қилган. 

Эроннинг бошқа минтақаларида хамадонда,дарбандда, форсда, шопурда, бугунги кунда курдистон дейиладиган жиболда хам сардорлар ва харбий кучлар мусулмонларга қўшилишади ва улар билан хамкорлик қилишади. Шу сабабли хам кўрганимиздек мусулмон лашкарини сони қодисия жангидан сўнг ажабланарли суратда бир неча баробарга кўпайиб кетади. Мана бу воқеаларни хаммасидан олдин Жобон алкурдий розиаллоху анху бир неча нафар билан бирга ўзини миллати томонидан ислом дини ва уни адолати  хақида эшитган нарсалари борасида  тахқиқ қилиш учун росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хизматларига келишади ва мусулмон бўлишади.

Ха, агар мусулмон “атъамахум минжуъ ва аманахум минховф” ни таъмин қилишни  тўғри йўлидан “фаляъбуду робба хазал байт” ни шароитларини мухайё қилиш учун юрадиган бўлса ва шаръий душманшуносий , уни стротегиясига ,душманларни шаръан даражаларга ажратишга асосан харакат қилса ва шайтонни хутувотларидан, яхуд ва секуляристларни,махаллий муртадларни   фитнаси ва алдовларидан ўзини узоқ тутадиган бўлса, албатта у аллохни динига ва аллохни бандаларига хизмат қилиш йўлида олдинга сари харакат қила олади ва аллох таоло хам унга ўзини нусратини жўнатади.

Мусулмонлар худди шу йўлдан харакат қилишди ва хатто ўзлари билан бирга яхудларни, баъзи мушрикларни , насронийларни,мажусларни,собеинларни хамрох қилиб олишди ва айтиб ўтилган ва аллох уларга ваъда берган  ердаги иззатни,фатхни, ғалабани, хилофатни қўлга киритишди, аммо бугунги кунга келиб мусулмонлар хатто ўзларини  ўртасида хам муттахид бўла олишмайди ва иттиход учун ечимга хам эга эмаслар.

Бизлар хозирги пайтда салтанат ва хукуматга ва китобхоналарга  тегишли салафий гурухларга эгамиз, буни баробарида эса хаммалари бир –бирлари билан олишаётган ўнлаб жиходий салафий гурухларга хам эгамиз, энди бундан бошқа гурухлар ва тафсирлар хам мавжуд бўлиб, улар хам ўзларини ўртасида ўзаро курашишади ва хам бошқа исломий тафсирлар ва гурухлар билан олишишади, аммо аслий душманни ўз холига ташлаб қўйишган. Мана булар аллохни шариатидаги қонунлар бўйича мубораза қилиш манхажидан ошкора адашишни,касалликни нишонаси хисобланади, улар ер юзида хилофат қилишга шойиста эмаслар. Тарқоқ,заиф,беубухат ва  залил инсонлар хилофатни,жамиятдаги ижроий қудратни ва хукуматни қўлга киритишдан бошқа хамма нарсага лойиқдурлар:    

 وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُم فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ ‏(نور/55)

Аллох сизлардан иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган (иймон эътиқодли) зотларни ( ер юзига) халифа- хукмрон қилганидек, уларни хам ер юзида халифа қилишни………ваъда қилди. [1]

(давоми бор…….)


[1] قطعا، لام آمده است لَیَسْتَخْلِفَنَّهُم

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس:

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس:

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی نینگ ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن

(23- قیسم)

مَنَه بُو مُسُلمانلَرگه قوُشِیلگن اِیرانلِیک کوُچلَر قوُیِیدَگِی یوُللَر آرقَه لِی:

  • اَخبارات توُپلَش وَ اَخبارات یِیتکَه زِیش، مُهِم حَرَکَتلَرنِی خَبَرِینِی یِیتکَه زِیش، یوُللَرنِی وَ کوُپرِیکلَرنِی،بازارلَرنِی کوُرسَه تِیش بُویِیچَه مُسُلمانلَرگه یاردَم بِیرِیشَه دِی.
  • مالِیَه وِی یاردَملَر، حِمایَه قِیلِیش، شوُنِینگدِیک کوُپرِیکلَرنِی قوُرِیش، آذِیق – آوقَت یِیتکَه زِیب بِیرِیش، مِیهمان صِیفَتِیدَه کوُتِیب آلِیش، تَرجِیمانلِیک قِیلِیش.
  •  اوُلَر حَربِی یاردَملَرنِی هَم کوُرسَه تِیشگن، حوُددِی جَنگچِی کوُچلَردِیک مُسُلمانلَرگه هَمراهلِیک قِیلِیشگن، قوُماندان صِیفَتِیدَه مِی یا جَنگچِی صِیفَتِیدَه مِی فَرقِی یوُق، اَبزارلَر وَ کِیرَکلِیک حَربِی نَرسَه لَر یَسَشگن، اوُلَر توُرلِی- هِیل اوُرِینلَردَه مُسُلمانلَر بِیلَن هَمکارلِیک قِیلِیشگن.

سَعَد اِبنِ اَبِی وَقّاص رَضِیَ الله عَنهُ قادِیسِیَه جَنگِیدَه فِیللَرنِی جِلاولَب آلِیشدَن عاجِیز قالَه دِی، اوُلَر مُسُلمانلَرگه جوُدَه کوُپ تَلَفات یِیتکَه زَه دِی، شوُندَه اوُ کِیشِی اِیرانلِیکلَردَن یاردَم سوُرَب آلَه دِی وَ اِیرانلِیک آتلِیقلَر فِیللَرنِی کَجَوَه لَرِی باغلَنگن اَرقاننِی اوُزِیب تَشلَه شَه دِی، بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه فِیلبانلَر آسانلِیک بِیلَن اوُلدِیرِیلَه دِی. جِسر جَنگِیدَه حِیرَه نَصرانِیلَرِیدَن بوُلمِیش اَبُو صَلوُبا دَریانِی هَر اِیککِی تامانِیدَگِی کوُپرِیکنِی باغلَیدِی. بوُوَیب جَنگِیدَه اِیسَه نَصرانِی یاش یِیگِیت اوُزِینِی مَجُوسلَرنِی قوُماندانِی مِیهرانگه یِیتکَه زَه دِی وَ اوُنِی اوُلدِیرَه دِی. اِیرانلِیکلَر جَنگ اَبزارلَرِینِی قوُرِیش بوُیِیچَه هَم مُسُلمانلَرگه یاردَم بِیرِیشَه دِی. شِیرزاد،دِیهقان بَهرَسِیر  مُسُلمانلَر اوُچُون مَنجَنِیق یَسَشَه دِی.

  • اَوَّل پَیغَمبَرلِیکنِی اِدَّعا قِیلِیب سوُنگرَه تَوبَه قِیلگن طُلَیحَه، قادِیسِیَه جَنگِیدَه بِیر کِیشِینِی اَسِیر قِیلِیب آلَه دِی وَ اوُندَن لَشکَرنِی سانِی وَ اوُنِی حِذمَتچِیلَرِی،هَمراهلَرِی حَقِیدَه مَعلوُماتنِی قوُلگه کِیرِیتَه دِی. حوُددِی شوُ اَسِیر مُسُلمان بوُلَه دِی وَ اِسمِینِی هَم اوُزگرتِیرَه دِی وَ موُصِیلگه مُسُلمانلَر تامانِیدَن  والِی قِیلِیب تَعیِینلَه نَه دِی.
  • قادِیسِیَه دَه رُوستَم فَرَخزادنِینگ دِییلَملِیک  4000 نَفَر عَسکَردَن عِبارَت لَشکَرِی اِسلام قوُشِینِیگه قوُشِیلَه دِی. اوُلَر مَیداننِی فَتحِیدَه سَعَد بِیلَن هَمراه بوُلِیشَه دِی، شوُنِینگدِیک اوُلَر جَلَولاءنِی فَتحِیدَه هَم مُسُلمانلَرگه هَمکارلِیک قِیلِیشدِی. قُبّاد خُراسانِی هَم اوُزِینِی لَشکَرِی بِیلَن بِیرگه مُسُلمانلَرگه قوُشِیلَه دِی، اوُ مُسُلمان بوُلَه دِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ حَلواندَگِی والِیسِی اِیتِیب تَعیِینلَه نَه دِی.
  • قوُماندان یَزگوُرد باشچِیلِیگِیدَگِی قارَه آتلِیقلَر لَشکَرِی هَم ماهِر وَ اوُستَه کَمانچِیلَردَن حِسابلَه نِیشگن، اوُلَر هَم مُسُلمانلَرگه  قوُشِیلِیشدِی وَ عامِرنِی هَمراهلِیگِیدَه خُراسان فَتحِیدَه کوُزگه تَشلَه نَه دِیگن یاردَملَر کوُرسَه تِیشدِی.
  • اِیرانلِیک سَردار هُرمُوزان هَم، اَگرچِی اَصحابلَردَن اِیککِی کِیشِینِی اوُلدِیرگن بوُلسَه هَم، اوُ اوُزِینِی مُسُلمانلَرگه تَسلِیم قِیلَه دِی وَ حَربِی اِیشلَر بوُیِیچَه مُسُلمانلَرگه مَصلَحَت بِیرِیب یاردَم بِیرَه دِی. اِصفَحاننِی فَتحِی بُویِیچَه بِیرِیلگن تَکلِیفلَرنِی وَ عُمَر اِبنِ خَطّابنِی زَمانِیدَه تَشکِیل قِیلِینگن دِیواننِینگ هَم هُرمُوزانگه نِسبَتلَشگن.
  • اَحنَف اِبنِ قَیسنِینگ 5000 نَفَرلِیک لَشکَرِینِی آرَه سِیدَه 1000 نَفَر اِیرانلِیک یَنگِی مُسُلمانلَر مَوجُود اِیدِی.
  • تَصَوُّر قِیلِیب کوُرِینگلَر ،غوُزَک قُتَیبَه گه اَیتَه دِیکِی، سِین مِینِینگ عَجَملِیک بِرادَرِیم بِیلَن مِینگه قَرشِی جَنگ قِیلَه سَنمِی؟ یَعنِی لَشکَرنِی اَکثَرِینِی اِیرانلِیکلَر تَشکِیل قِیلِیشگن اِیدِی. غوُزَک شَهرِیار سُوغدگه قَرشِی جَنگ قِیلَه یاتگنلَر هَم اِیرانلِیکلَر بوُلِیشگن.
  • قُتَیبَه نِی زَمانِیدَه اِیرانلِیکلَردَن عِبارَت لَشکَر تَشکِیل قِیلِینَه دِی، اوُلَرنِی سانِی 7000 نَفَردَن عِبارَت بوُلگن وَ اوُلَرگه حَیان نَبطِی قوُماندانلِیک قِیلگن.

اِیراننِینگ باشقَه مِنطَقَه لَرِیدَه هَمَداندَه،دَربَنددَه، فارسدَه،شاپوُردَه، بوُگوُنگِی کوُندَه کوُردِستان دِییِیلَه دِیگن جَبالدَه هَم سَردارلَر وَ حَربِی کوُچلَر مُسُلمانلَرگه قوُشِیلِیشَه دِی وَ اوُلَر هَم هَمکارلِیک قِیلِیشَه دِی. شوُ سَبَبلِی هَم کوُرگه نِیمِیزدِیک مُسُلمان لَشکَرِینِی سانِی قادِیسِیَه جَنگِیدَن سوُنگ عَجَبلَه نَرلِی صُورَتدَه بِیر نِیچَه بَرابَرگه کوُپَه یِیب کِیتَه دِی. مَنَه بوُ واقِیعَه لَرنِی هَمَّه سِیدَن آلدِین جابان اَلکوُردِی رَضِیَ الله عَنهُ بِیر نِیچَه نَفَر بِیلَن بِیرگه اوُزِینِی مِللَتِی تامانِیدَن اِسلام دِینِی وَ اوُنِی عَدالَتِی حَقِیدَه اِیشِیتگن نَرسَه لَرِی بارَه سِیدَه تَحقِیق قِیلِیش اوُچُون رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی حِذمتلرِیگه کِیلِیشَه دِی و مُسُلمان بوَلِیشَه دِی.

حَه، اَگر مُسُلمان «أَطْعَمَهُمْمِنجُوعٍوَآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» تَعمِین قِیلِیشنِی توُغرِی یوُلِیدَن فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ » نِی شَرائِطلَرِینِی مُهَیّا قِیلِیش اوُچُون یوُرَه دِیگن بوُلسَه وَ شَرعِی دُشمَنشوُناسِی، اوُنِی ستِراتِیگِیَه سِیگه، دُشمَنلَرنِی شَرعاً دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیشگه اَساساً حَرَکَت قِیلسَه وَ شَیطاننِی خُطُواتلَرِیدَن، یَهُود وَ سِکوُلارِیستلَرنِی، مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی فِتنَه سِی وَ اَلداولَرِیدَن اوُزِینِی اوُزاق توُتَه دِیگن بوُلسَه، اَلبَتَّه اوُ اَلله نِی دِینِیگه وَ اَلله نِی بَندَه لَرِیگه حِذمَت قِیلِیش یوُلِیدَه آلدِینگه سَرِی حَرَکَت قِیلَه آلَه دِی وَ اَلله تَعالَی هَم اوُنگه اوُزِینِی نُصرَتِینِی جوُنَه تَه دِی.

مُسُلمانلَر حوُددِی شوُ یُولدَن حَرَکَت قِیلِیشدِی وَ حَتَّی اوُزلَرِی بِیلَن بِیرگه یَهُودلَرنِی، بَعضِی مُشرِکلَرنِی، نَصرانِیلَرنِی، مَجُوسلَرنِی،صابِیئِنلَرنِی هَمراه قِیلِیب آلِیشدِی وَ اَیتِیب اوُتِیلگن وَ اَلله اوُلَرگه وَعدَه بِیرگن یِیردَگِی عِزَّتنِی، فَتحنِی،غَلَبَه نِی، خِلافَتنِی قوُلگه کِیرِیتِیشدِی، اَمّا بوُگوُنگِی کوُنگه کِیلِیب مُسُلمانلَر حَتَّی اوُزلَرِینِی اوُرتَه سِیدَه هَم مُتَّحِد بوُلَه آلِیشمَیدِی وَ اِتِّحاد اوُچُون یِیچِیمگه هَم اِیگه اِیمَسلَر.

بِیزلَر حاضِرگِی پَیتدَه سَلطَنَت وَ حُکوُمَتگه وَ کِتابخانَه لَرگه تِیگِیشلِی سَلَفِی گوُرُوهلَرگه اِیگه مِیز، بوُنِی بَرابَرِیدَه اِیسَه هَمَّه لَرِی بِیر- بِیرلَرِی بِیلَن آلِیشَه یاتگن اوُنلَب جِهادِی سَلَفِی گوُرُوهلَرگه هَم اِیگه مِیز، اِیندِی بوُندَن باشقَه گوُرُوهلَر وَ تَفسِیرلَر هَم مَوجُود بوُلِیب، اوُلَر هَم اوُزلَرِینِی اوُرتَه سِیدَه اوُزَرا کوُرَه شِیشَه دِی وَ هَم باشقَه اِسلامِی تَفسِیرلَر وَ گوُرُوهلَر بِیلَن آلِیشِیشَه دِی، اَمّا اَصلِی دُشمَننِی اوُز حالِیگه تَشلَب قوُیِیشگن. مَنَه بوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بوُیِیچَه مُبارَزَه قِیلِیش مَنهَجِیدَن آشکارَه اَدَه شِیشنِی،کَسَللِیکنِی نِشانَه سِی حِسابلَه نَه دِی، اوُلَر یِیر یوُزِیدَه خِلافَت قِیلِیشگه شایِیستَه اِیمَسلَر. تَرقاق، ضَعِیف، بِی اوُبُهَت وَ زَلِیل اِنسانلَر خِلافَتنِی، جَمِیعیَتدَگِی اِجرائِی قُدرَتنِی وَحُکُومَتنِی قوُلگه کِیرِیتِیشدَن باشقَه هَمَّه نَرسَه گه لایِیقدوُرلَر:

 وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُم فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ ‏(نور/55) اَلله سِیزلَردَن اِیمان کِیلتِیرگن وَ یَحشِی عَمَللَر قِیلگن ذاتلَرگه حوُددِی اِیلگه رِی اوُتگن (اِیمان اِعتِقادلِی) ذاتلَرنِی ( یِیر یوُزِیگه) خَلِیفَه – حُکمران قِیلگه نِیدِیک، اوُلَرنِی هَم یِیر یوُزِیدَه خَلِیفَه قِیلِیشنِی…….وَعدَه قِیلدِی. [1]

(دوامی بار……..)


[1] قطعا، لام آمده است لَیَسْتَخْلِفَنَّهُم

درس پنجم مقدماتی / دشمن شناسی شرعی(5) درجه بندی شرعی دشمنان

درس پنجم مقدماتی / دشمن شناسی شرعی(5) درجه بندی شرعی دشمنان

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(23- قسمت)

 این نیروهای جذب شده ی ایرانی از طریق :

  • خبرگیری‌ و خبررسانی‌، از جمله رساندن اخبار تحرکات مهم، نشان دادند راه‌ها، پل‌ها و بازارها به مسلمین کمک کردند
  • کمک‌های مالی و پشتیبانی، همچون ساختن پل، رساندن غذا، پذیرایی و مهمانی‌، ایفای‌ نقش به عنوان مترجم
  • و ارائه کمک‌های‌ نظامی‌ مثل همراهی با مسلمین به صورت نیروی جنگی، اعم از فرمانده یا‌ نیروی جنگی‌، ساخت ابزارها و وسایل نظامی و امثال‌ آن‌ و ودر موارد مختلفی با مسلمین همکاری می کردن. 

سعد بن ابی وقاص رضی الله عنه که در جنگ قادسیه از مهار فیلهای سپاه ساسانی عاجز شده بود و این تیربارها صدمات زیادی به مسلمین وارد کرده بودند از ایرانیها کمک گرفت و سوارکاران ایرانی طناب کجاوه های فیلها را قطع می کردند و فیل بانها بعدا به راحتی کشته می شدند. در نبرد جسر، ابو صلوبا، نصرانی حیره‌، بروی‌ هر دو طرف رودخانه پل بست.  در نبرد بویب، جوانی‌ نصرانی‌ خودش را به مهران فرمانده ی مجوس رساند و  او را کشت . ایرانیان در ساختن ابزارهای جنگی هم مسلمین را یاری کردند. شیرزاد، دهقان‌ بهرسیر‌، برای مسلمانان منجنیق ساخت.

  • طلیحه همانی که قبلا ادعای پیامبری داشت و بعد توبه کرد، در جریان قادسیه، فردی را اسیر کرد‌ و از‌ او اطلاعاتی در مورد تعداد سپاهیان و خدمه و همراهان آنان به دست آورد.این شخصِ اسیر، مسلمان شد و اسمش را به مسلم تغییر داد و  به عنوان‌ والی‌ مسلمین بر موصل هم منصوب شد.
  • چهار هزار سرباز دیلمی لشکر رستم فرخزاد‌ هم‌ در قادسیه به سپاه اسلام پیوستند‌. اینان در فتح‌ مدائن‌ با سعد همراه بودند و در فتح جلولاء‌ هم با مسلمانان همکاری کردند. قباد خراسانی هم با لشکر خودش‌ به‌ مسلمین پیوست و مسلمان شد و والی آنها بر حلوان‌ شد.
  • سپاه سیاه اسواری فرمانده یزدگرد که تیراندازان ماهر و کارکشته ای بودند هم به مسلمین ملحق شدند و به همراه ابن عامر در فتح خراسان کمکهای شایانی کردند .
  •  هرمزان سردار ایرانی هم با آنکه دو نفر از اصحاب را کشته بود اما خودش را تسلیم مسلمین کرد و در امور نظامی و نظایر آن به مسلمین مشاوره و یاری‌ می داد. پیشنهاد فتح اصفهان و تشکیل دیوان هم در زمان عمر بن خطاب را به هرمزان نسبت داده اند.
  • در سپاه 5000 نفری احنف بن قیس 1000 ایرانی نو مسلمان وجود داشتند.
  • تصور کنید که در نبرد با‌ غوزک‌، شهریار‌ سغد،غوزک به قتیبه می گوید، تو با برادران عجم من با من می‌جنگی. یعنی اکثریت سپاه را ایرانی ها تشکیل می دادند. واین ایرانی ها بودند که برعلیه غوزک شهریار سغد می جنگیدند که او هم ایرانی بود.
  • در زمان قتیبه لشکری از ایرانیان تشکیل شد که تعداد آن‌، هفت هزار‌ جنگجو بود و فرماندهی آنها را حیان نبطی برعهده داشت.

در سایر مناطق ایران، همچون همدان‌، دربند، و فارس و شاپور و جبال هم که امروزه به آن میگویند کوردستان، سرداران و نیروهای نظامی به مسلمین پیوستند و با آنان همکاری کردند. برای همین است که می بینیم که تعداد نیروهای مسلمین پس از نبرد قادسیه به صورت عجیبی چند برابر می شوند.  قبل از همه ی اینها جابان الکوردی رضی الله عنه  به همراه چند نفر دیگر از طرف ملت خودشان برای تحقیق در مورد دین اسلام و آنچه از عدالت آن شنیده بودند خدمت رسول الله صلی الله علیه وسلم رسیده بودند و مسلمان شده بودند .

بله، مسلمان اگر مسیر صحیح تأمین «أَطْعَمَهُمْ مِنْجُوعٍوَآَمَنَهُمْ مِنْخَوْفٍ» رابرای فراهم کردن زمینه های«فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ » برود و بر اساس استراتژیها و دشمن شناسی شرعی و درجه بندی شرعی دشمنان به پیش برود، و از خُطُوَاتِ الشَّیْطَان و توطئه و فریبکاریهای یهود و سکولاریستها و مرتدین محلی دوری کند، قطعا می تواند در مسیر خدمت به دین الله و بندگان الله به پیش برود و الله تعالی هم نصرت رابرایش می فرستد .

مسلمین در این مسیر رفتند و توانستند حتی یهود و بعضی از مشرکین و نصرانیها و مجوس و صابئین را با خودشان همراه کنند و به آن عزت و فتح و پیروزی و خلافت در زمینی دست پیدا کنند که الله وعده اش را به آنان داده بود، اما امروزه کار به جایی رسیده است که مسلمین نمی توانند خودشان را با هم متحد کنند و راهکاری برای اتحاد ندارند.

ما الان دهها گروه سلفی درباری و حکومتی و کتابخانه ای داریم، و در برابر، دهها گروه سلفی جهادی هم داریم که همه با هم درگیرند، حالا چه رسد به سایر گروهها و تفاسیر که هم خودشان با خودشان درگیرند و هم به درگیری با سایر گروهها و تفاسیر اسلامی مشغول هستند و دشمنان اصلی رارها کرده اند. بدون کوچترین شکی این نشانه ی بیماری و انحرافِ آشکارِ از منهجِ مبارزاتیِ قانونِ شریعت الله محسوب می شود و اینان شایستگی خلافت بر زمین را ندارند. انسانهای متفرق و ضعیف و بی ابهت و ذلیل شایستگی هر چیزی را دارند غیر از خلافت و در دست گرفتن قدرت اجرائی و حکومتی جامعه : وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُم فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ ‏(نور/55)خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند، وعده می‌دهد که آنان را قطعاً[1] جایگزین در زمین خواهد کرد همان گونه که پیشینیان را جایگزین قبل از خود کرده است.

(ادامه دارد……..)


[1] قطعا، لام آمده است لَیَسْتَخْلِفَنَّهُم

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(8- қисмат)

Ё масалан Кобул қабли аз фатхи он тавассути толибон жузви дорул куфр буд ва хижрат аз онжо ба сарзаминхойи тахти хокимияти толибон вожиб буд, аммо пас аз фатх дигар хижрати аз онжо ба соири сарзаминхойи дорул ислом вужуд надошт. Ва инбор инжо мешавад дорул ислом ва мардум мебоист аз соири манотиқи тахти хокимияти дорул куфр тахти хокимияти амсоли дустуми муртадки – аз зуболахо ва пас мондахойи шўравий буд – ба инжо хижрат мекарданд то инки он манотиқ хам жузви дорул ислом мешуд. Барои хамин аст баъди аз фатхи сарзамини хос ва табдил шудани он ба дорул ислом дигар аз он сарзамин байъати хижрат гирифта намешавад:

لا هِجرةَ بعدَ فتح مكةَ، ولكنْ أبايعهُ على الإسلام[1]

Чун

إِنَّ الْهِجْرَةَ قَدْ مَضَتْ لِأَهْلِهَا، وَلَكِنْ عَلَى الْإِسْلَامِ وَالْجِهَادِ وَالْخَيْرِ»[2]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар рузи фатхи Макка фармуд:

لَا هِجْرَةَ وَلَكِنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌ وَإِذَا اسْتُنْفِرْتُمْ فَانْفِرُوا.[3]

Аллох таоло дар мовриди ин нафир мефармояд:

:  یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ مَا لَکُمْ إِذَا قِیلَ لَکُمُ انفِرُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِیتُم بِالْحَیَاةِ الدُّنْیَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا فِی الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِیلٌ ‏* إِلاَّ تَنفِرُواْ یُعَذِّبْکُمْ عَذَاباً أَلِیماً وَیَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَیْرَکُمْ وَلاَ تَضُرُّوهُ شَیْئاً وَاللّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ‏(توبه/38-39)

Эй мўъминон! ( ма лакум : чи чизитон шуда аст? Чи хабаритон аст? Чиро шумо?) чиро хенгомики ба шумо гуфта мешавад: ( барои жиход) дар рохи худо харакат кунид, сусти мекунид ва дил ба дунё медихид? Оё ба зиндаги ин жахон ба жойи зиндаги он жахон хушнудид? Таматтуъ ва колойи ин жахон дар баробари таматтуъ ва колойи он жахон,чизи ками пеш нест. Агар барои жиход берун наравид, худованд шуморо ( дар дунё бо истийлоъи душманон ва дар охират бо оташи сузон) азоби дарднок медихад ва қовмиро жойгузинитон месозадки жудойи аз шумоянд ва хеч зиёни ба худо намерасонид ва худо бар хар чизи тавоно аст.

Дар ин шароити жадид астки уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо дар мовриди хижрати ахли Макка ё соири сарзаминхойи дорул ислом мегуяд:

انْقَطَعَتْ الْهِجْرَةُ مُنْذُ فَتَحَ اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ[4]

Чун Макка пойтахти он замон шибхи жазира будки бо фатхи он соири манотиқ хам фуж фуж ва гурух гурух мусалмон шуданд. Аллох таоло хатто кўмакхойи молий қабли аз фатхи пойтахтро бо кўмакхойи молий пас аз фатхи он еки намедонад:

لَا یَسْتَوِی مِنکُم مَّنْ أَنفَقَ مِن قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَ أُوْلَئِکَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِینَ أَنفَقُوا مِن بَعْدُ وَقَاتَلُوا وَکُلّاً وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ ‏(الحديد/10)

Касони аз шумоки пеш аз фатхи ( магар , ба сипохи ислом кўмак карданд ва аз амволи худ) бахшиданд ва ( дар рохи худо) жангиданд, ( бо дигарон) баробар ва ексон нестанд. Онон даража ва мақоми касони астки баъди аз фатхи ( Макка, дар рохи ислом) базл ва бахшиш намуданд ва жангиданд аммо ба хар хол, худованд ба хамма, ваъда подоши нику медихад, ва у огох аз хар он чизи астки мекунид.

Нуктаики лозим аст боз ба он ишора бишавад ин астки жойгохи хижрат дар хар сарзамини то замони хифз мешавадки он сарзамин тасарруф нашуда бошад ва жойгох ва арзиши кўмакхойи молий хам мутаносиб бо замони фатхи ин пойтахт ё қабли аз ин фатх арзишгузорий мешавад. Холо агар каси тавоноий хижрат дошт ва жузви маъзурин набуд ва хижрат накард чи?

Дар дунё амр ин аст:

الَّذِینَ آمَنُواْ وَلَمْ یُهَاجِرُواْ مَا لَکُم مِّن وَلاَیَتِهِم مِّن شَیْءٍ حَتَّى یُهَاجِرُواْ وَإِنِ اسْتَنصَرُوکُمْ فِی الدِّینِ فَعَلَیْکُمُ النَّصْرُ إِلاَّ عَلَى قَوْمٍ بَیْنَکُمْ وَبَیْنَهُم مِّیثَاقٌ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ‏(انفال/72)

Аммо касоники иймон оварданд аммо ( бо вужуди тавоноий) мухожират накарданд ( хеч гуна таъаххуд ва масъулият ва ) вилояти дар баробари онон надорид то он гохки мухожират мекунанд. Агар ба сабаби динишон аз шумо кўмак ва ёри хостанд, кўмак ва ёри бар шумо вожиб аст, магар замоники мухолифони онон гурухи бошандки миёни шумо ва ишон пеймон бошад. ( дар ин сурат риояти ахд ва пеймон, аз риояти холи чанин мўъминони бехоли лозимтар аст. Ба хар хол) худованд мебинад ончироки мекунид.

(идома дорад………)


[1]أخرجه البخاري [3078] ومسلم (3/1487) واللفظ للبخاري.

[2]صحيح البخاري – (3700) / صحيح مسلم – الإمارة (1863) / مسند أحمد – مسند المكيين (3/468)

[3]أخرجه البخاري [3077] ومسلم [1353].

[4]صحيح البخارى

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(7- қисмат)

Нуктаи мухиммики дар мовриди дорул куфр хамиша ба он ишора шуда ин астки меъёри қавонини хастандки бар он жомеъа хоким аст на сокинони он жомеъа, ва хукмики содир мешавад бар қавонин ва хокимияти он жомеъа аст на мардумони он жомеъа. Чун мумкин аст сокинони ек дорул куфри хамма кофар бошанд ё мумкин аст мисли алъон аксари сарзаминхойи мусалмоннишин қонун ва хокимияти куфрий бошад аммо мардум мусалмон бошанд.

2-дорул ислом хам яъни: сарзаминики қавониниш исломий бошад ва бар асоси қавонини исломий аз коноли ижмоъи вохиди муслимин ё дар сурати изтирор аз коноли еки аз фирақ ва мазохиби исломий идора бишавад ва хокими он хам мусалмон бошад. дар инжо хам мухим нестки сокинони он хамма мусалмон хастанд ё мисли Мадина куффор хам дар он хастанд ё хатто мисли Хиндистон аксари сокинони он хам кофар бошанд. Мухим қонуни жомеъа ва хокимияти жомеъа аст.

Хуб холо хижрат аз дорул куфр ба дорул ислом хижрат аз макони ба макони дигар аст на хижрат аз куфр ба исломки қаблан анжом доданд. Барои хамин аст каламайи ансор ва мухожир шикл мегирад ва аллох таоло ба содаги ва ровшани баён мекунад:

وَالَّذِينَ تَبَوَّؤُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ(حشر/9)

Ононики пеш аз омадани мухожирон хона ва кошона ( ойини ислом) ро омада карданд ва иймонро ( дар дили худ устувор доштанд) касониро дуст медорандки ба пеши ишон мухожират карданд, ва дар дарун ихсос ва рағбат ниёзи намекунанд ба чизхоики ба мухожирон дода шуда аст, ва ишонро бар худ таржих медиханд, хар чандки худ сахт ниёзманд бошанд. Касоники аз бухли нафси худ, нигахдори ва мусаввин ва махфуз гарданд, ишон қатъан ростгоранд.

Мумкин аст дар холати изтирор мисли муслимини хабаша дар миёни куффори ахли китоб истиқлоли ақидатий ва амали худро хифз кунид аммо дар миёни секуляристхо наметавонид ба сурати комил зиндагитро бар асоси қонуни шариати аллох танзим ва идора кунид ва мажбур ба ижройи қавонин ва равиши зиндаги секуляристхо мешавид ва қавонини аллохро кинор мегузорид, барои хамин росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз касоники тавоноий хижрат дорад аммо бейни мушрикин ё секуляристхо зиндаги мекунад ва интури ба худиш зулм мекунад эъломи бароат карда аст:

:[1] أنا بَرِيءٌ من كلّ مسلم يُقِيمُ بين أظْهُرِ المشركين

Ман аз хар мусалмоники дар миёни мушрикин муқим шавад бари хастам. Ва дар жойи дигари мефармояд:

مَنْ أَقَامَ مَعَ الْمُشْرِكِينَ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ[2]

Дар ин ривоят бояд ба ду нуктайи асосий диққат шавад: еки инки дар мовриди куффори мушрик ва секулярист гуфта шуданд ва дигари инки росулуллох аз хуни он муслимин эъломи бароат карда астки мустазъаф буданд ва тавони хижрат надоштанд на аз динишон, ва замоники мефармояд:

مَنْ جَامَعَ الْمُشْرِكَ وَسَكَنَ مَعَهُ فَإِنَّهُ مِثْلُهُ[3]

Дар инжо нез хадар рафтани хун аст ва дар хадар рафтан хуниш мисли секуляристхост. Дар кул бароат моли мушрикин аст на куффори ахли китоб ва шибхи ахли китобки қаблан дар дарсимон дар мовриди шиносоий мушрикин ва секуляристхо ба он ишора кардем. Аммо агар хамин шахс мисли Аббос аммуйи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар жанг бо  муслимин ширкат кунад хукмиш мешавад мисли хукми мушрикин ва секуляристхо ва иймониш суди барояш надорад.

Хижрат вожиб мешавад барои инки шахс наметавонад мутобиқ бо қонуни шариати аллох зиндаги кунад ва барои мухофизат аз амалий кардани қонуни шариати аллох ва озодона зиндаги кардан бар асоси қонуни шариати аллох хижрат мекунад. Ва хар жо шумо натавонид тибқи қонуни шариати аллох амал куни сукунати дар онжо модомики тавоноий хижрат дорид бароитон харом мешавад ва бояд ба дорул ислом хижрат кунид чи ин дорул ислом бар асоси хилофату ала манхажин нубувват бошад ё бар асоси бадил ва холати изтирорий ин бошад.

Аммо хижрат аз дорул куфр ба дорул ислом то кей вужуд дорад? То замоники жиход вужуд дорад.

لا تَنْقَطِعُ الْهِجْرَةُ مَا كَانَ الْجِهَادُ.  Ё  . أَنَّ الْهِجْرَةَ لَا تَنْقَطِعُ مَا كَانَ الْجِهَادُ[4]

Ва жиход то рузи қиёмат мисли тўвба вужуд дорад, бар ин асос хижрат то рузи қиёмат идома дорад:

لَا تَنْقَطِعُ الْهِجْرَةُ حَتَّى تَنْقَطِعَ التَّوْبَةُ، وَلَا تَنْقَطِعُ التَّوْبَةُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا[5]

Холо ин хижрат аз сарзамини хосси то кей бар муслимини он сарзамин вожиб мешавад? То замоники сарзамини онхо жузъви дорул куфр ё куфристон бошад. сарзаминики фатх шуд ва табдил шуд ба дорул ислом дигар аз онжо ба дорул исломи қаблий рафтан хижрат махсуб намешавад. Масалан қабли аз фатхи Маккаки дорул куфр буд куч кардан ба Мадина жузви хижрат буд, аммо баъди аз фатхи Макка дигар рафтан аз Макка хижрат махсуб намешавад чун Макка хам жузви дорул ислом махсуб мешавад.

(идома дорад……..)


[1]رواه أبو داود والترمذي والنسائي

[2]رواه البيهقي والطبراني

[3]شرح السنة (10/ 373 ـ 374). [حكم الالبانى  : صحيح

[4]أخرجه أحمد (4/99) من حديث جنادة بن أبي أمية رضي الله عنه وهو في السلسلة الصحيحة [1674].

[5]رواه أحمد ، وأبو داود ، والدارمي .

Муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:

Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.

Шайх Абу Хамза хўромийнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(22- қисм)  

Насроний хар қандай суратда хам кофир, мажус хам кофир, яхудий хам кофир, мушриклар хам кофир; аммо мана бу кофирларни хаммаси бир хил даражада эмас, хатто уларни хаммаси бир хукмга хам шомил бўлишмайди, буни энди хамма билади. Бизлар тоғутга куфр келтирган пайтимизда яъни мана буларни хаммасига ва хамма тоғутларга куфр келтирган бўламиз, аммо мана бу тоғутга куфр келтиришни кетидан аллохга хам иймон келтирамиз, аллохга иймон келтиришни маъноси яъни мухлисона аллохни шариатидаги қонунларга иймон келтириш ва динни фақат аллохни ўзига холис қилишдан иборат. Энди худди шу аллох душманларни даражаларга ажратган ва бу душманларни хар бирига мана бу мен айтган  шева билан муносабатда бўлиш керак,деб амр қилган, бу ерда мусулмон қилиши керак бўлган иш аллохга ва аллохни оятлари билан тортишиш эмас,балки эшитиш ва итоат қилишдур.          [1]

 إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِینَ إِذَا دُعُواْ إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِیَحْكُمَ بَیْنَهُمْ أَن یَقُولُواْ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا وَ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ .

Шу нарсани яхши билишимиз лозимки, бугунги кунда кечаю – кундуз ифлос ва номуборак совғалардек биз кўраётган энг яқин кофирлар секуляристлар бўлишади, уларнинг  қуролли химояси  ва дунёдаги бутун жахон муттахид секуляристларининг иттифоқини хар тарафлама келишувлари орқали, улар  худди танхо овчидек шариатгаро мусулмонларни овлаш учун пистирмада ўтиришибди,  улар бепарво ва уялмасдан,қўрқмасдан ўзларининг исломга зид, секуляристик мақсадларини  бизларни устимизда хукмронлик қилган холда баён қилишяпти, агар масалан эронни курдистонида улар сизларга қарши жанг қилмаётган бўлсалар, бу уларнинг ахлий бўлиб қолганликлари ёки масалан қавм-қариндошликни, яқинларни, хамзабонларини, ватандошларини риоят қилганликлари сабабли эмас. Буни сабаби шуки, улар хозир бу ишга қодир эмас, тепаларида хам арбоблари йўқ ва уларни арбоблари бу кимсаларни  қўлига аслаха бермаган ёки улар ташқаридан бир арбобга эга, лекин у хозирги  пайтда эронда шиъа мазхабидаги хукумат мавжудлиги сабабли бу ишларга қодир эмаслар. Шунинг учун хам улар сизга хасрат ва нафрат билан қарашади ва худди итларга ўхшаб ғазаб билан хуришади, албатта гохида итларнинг ғазаб билан хурганини эшитгансизлар, улар сизларга худди шундай қарашади, улар ўзларини мажлисларида , спутникдаги ахборот воситаларида узоқдан туриб сизларга вовуллашади, улар хамиша ироқга  ё сурияга ўхшаган, сизларни нобуд қилса бўладиган  фазони ёки фурсатни келишини кутиб орзу қилиб яшашади, улар худди ўша ироқда ва сурияда мусулмонларнинг ахли оиласини,болаларини бошига олиб келишган  балоларни сизларни, ахли оилангизни, фарзандларингизни бошига олиб келишни хохлашади.

Улар ўзларининг аслий арбоблари америкага ўхшаб хозирда мусулмонларга қарши муборазанинг рахбарияти вазифасини бажаришяпган, уларга аслан ким билан жанг қилаётганликлари мухим эмас, муртад қози мухаммадга ёки муртад борзонийга ёки муртад ужалонга ўхшаган арбоблари иш тамом бўлгач уларни ташлаб кетадими ё йўқми, бу нарса хам  улар учун мухим эмас?

Қози мухаммад муртадни ташлаб қўйишганини ва уни қандай ўлдиришганини ва бошига тушган балоларни  кўрмадикми? Муртад ужалонни хам ўз холига ташлаб қўйишди, у россияга ва тамоми дунёга қилган ана ўшанча хизматларидан сўнг хам дунёни хеч қаерида уни қабул қилишмади ва охирида хам уни икки қўллаб секуляр туркия хукуматини қўлига топширишди, ўтган бир неча ой олдин  курдистон иқлимининг тоғутлари ироқни хашди шаъбийни баробарида ташлаб кетишганини кўрмадикми? Бир неча кун олдин хам курдларнинг мусайламайи каззоби ужалонни сотқинларини секуляр туркия хукуматини олдига қандай қилиб ташлаб кетишганини гувохи бўлмадикми?

Бизларга қараб вовуллаётган мана бу муртад сотқинлар учун мана бундай оқибатлар,масалалар мухим эмас, чунки улар динига,миллатига,ватанига,ўзини номусига хиёнат қилган хар қандай кимсани оқибати шундай бўлишини яхши билишади, уларга мухим бўлган нарса уларнинг сени тавхидинг ва аллохни шариатидаги қонунлари  қаршисида жанг қилишидур, хатто агар бу ўзларини  ва барча ватандошларини, хамзабонларини нобуд бўлиши билан тугаса хам, уларга буни ахамияти йўқ. Бу бизларнинг атрофимиздаги муртад секуляристлар хохлаётган нарса бўлади, олдин ўтган даврларда абу жахл, мусайламайи каззоб хам шу нарсаларни кетидан тушган эдилар.

Улар бизларнинг биринчи даражали душманимиз хисобланади ва бизлар бу мархалада насроният ва шибхи ахли китоб ва барча исломий мазхаблар билан хар томонлама иттифоқ тузишга эхтиёжимиз бор. Агар қодисия жангига ўхшаш насроният билан иттиход тузишга қодир бўлмайдиган бўлсак, уларни жанг қилишга мажбурлашга хам хаққимиз йўқ, секуляризм диктаторлигининг адашган насронийларга ва шибхи ахли китобга ё исломий мазхабларга қарши жангдаги тузоқларига, фитналарига алданишга хаққимиз йўқ, ўртада кучимизни бекордан – бекорга кетказмаслигимиз керак. Мана бу харгиз  уларга нисбатан валоъни ё улардаги ақидавий ва рафторий  адашишларни тасдиқлашни маъносида бўлган эмас ва бўлмайди хам, балки бу аллох бизларга харакатларимиз ва мақсадларимизга етиш учун бизларни ихтиёримизга қўйган йўл харитасига  амал қилиш хисобланади. Бизлар аллохнинг йўлидаги харитага эътимод қиламиз.

Шу нарсани унутмангларки, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ахли китоб яхудлари  хатто хузоъага ўхшаган  мушриклар ва секуляристлар билан аслий душманга яъни қурайш секуляристларига қарши муттахид бўлган эдилар, сахобалар хам насронийлар билан шибхи ахли китоб бўлган эрондаги мажусларга қарши муттахид бўлган эдилар, буни натижасида қодисия жангидаги воқеалар  ва эронни бошқа минтақаларини фатхи бу қадамларга ёрқин намуна бўла олади, мана бу ишларни хеч қайси бири уларга нисбатан валоъни ёки уларни нотўғри ишончларини тасдиқлашни англатган эмас ва бундан сўнг хам англатмайди, балки бу янада кўпроқ олдинга харакат қилиш ва озод қилишлар учун қудрат касб қилишга боис бўлади.

 Дарвоқеъ шуни айтиш  лозимки, мусулмонларнинг қодисия жангида ғолиб бўлишларига ва ундан сўнг хам эронни фатхидаги  асосий омиллардан бири, душманларни даражаларга ажратиш ва душманларни бўлакларга бўлиш ва уларни ўзлари томонга тортиш бўйича мусулмонларнинг шаръий сиёсатларидан фойдаланиш бўлган эди.  Улар душманни даражаларга ажратган пайтларида ўзларининг мақсадларига яқинроқ бўлганларни ўзлари томонга тортиб олишди; уларни бирма-бир ажратиб олишди, даражаларга бўлишди ва имкони борича уларни  бўлаклаб  ташлашди ва имкони борича шойиста бўлганларини ўзлари тарафга оғдиришди.

Очиқ-ойдин кўриниб турганидек мусулмонлар барча мажусларга қарши жанг эълон қилганлари йўқ, балки танхо мажусларни хокимлари ва уларни иттифоқдошларига қарши жанг қилишди ва қолганларга  жанг ё иттифоқдош бўлишдан бирини танлаш борасида  ихтиёрни  беришди. Улар хатто мажус хукуматига муттахид бўлганларни хам мусулмонлар билан муттахид бўлишлари ва ўзларининг фосид хукуматларини химоя қилишдан қўлларини тортишлари  бўйича  озод қўйиб қўйишди. Мусулмонларга қўшилган аввалги кучлардан бири насронийлар,дехқонлар ва мажусий чегара посбонлари бўлишди, мана бу кучларни хамкорлик қилгани сабабли душман бўлинди ва майдаланди,унинг убухати,қудрати камайди, натижада эса мусулмонларни  қудрати,кучи  кўпайиб фатх йўлини,озод қилишларни осонлашишига боис бўлди.

(давоми бор…….)


[1] ما می دانیم که یهود ونصارا نی اهل ذمه هستند از اینها می شود زن گرفت ذبیحه دستشان را خورد اما مال مشرکین را نمی شود پس یک حکمی هم ندارند در یک درجه هم نیستند در دشمن شناسی

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس:

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس:

شَرعِی دُشمَنشوُناسِی (5) دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش.

شیخ ابو حمزه هورامی نینگ ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن

(22- قیسم)

نَصرانِی هَر قَندَی صُورَتدَه هَم کافِر، مَجُوس هَم کافِر، یَهُودِی هَم کافِر، مُشرِکلَر هَم کافِر؛ اَمّا مَنَه بوُ کافِرلَرنِی هَمَّه سِی بِیر هِیل دَرَجَه دَه اِیمَس، حَتَّی اوُلَرنِی هَمَّه سِی بِیر حُکمگه هَم شامِل بوُلِیشمَیدِی، بوُنِی اِیندِی هَمَّه بِیلَه دِی. بِیزلَر طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرگن پَیتِیمِیزدَه یَعنِی مَنَه بوُلَرنِی هَمَّه سِیگه وَ هَمَّه طاغوُتلَرگه کُفر کِیلتِیرگن بوُلَه مِیز،  اَمّا مَنَه بُو طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیشنِی کِیتِیدَن اَلله گه هَم اِیمان کِیلتِیرَه مِیز، اَلله گه اِیمان کِیلتِیرِیشنِی مَعناسِی یَعنِی مُخلِصانَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه اِیمان کِیلتِیرِیش وَ دِیننِی فَقَط اَلله نِی اوُزِیگه خالِص قِیلِیشدَن عِبارَت. اِیندِی حوُددِی شوُ اَلله دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَتگن وَ بُو دُشمَنلَرنِی هَر بِیرِیگه مَنَه بوُ مِین اَیتگن شِیوَه بِیلَن مُناسَبَتدَه بوُلِیش کِیرَک، دِیب اَمر قِیلگن، بُو یِیردَه مُسُلمان قِیلِیشِی کِیرَک بوُلگن اِیش اَلله گه وَ اَلله نِی آیَتلَرِی بِیلَن تارتِیشِیش اِیمَس، بَلکِی اِیشِیتِیش وَ اِطاعَت قِیلِیشدوُر.         [1]

إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِینَ إِذَا دُعُواْ إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِیَحْكُمَ بَیْنَهُمْ أَن یَقُولُواْ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا وَ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ .

شُو نَرسَه نِی یَحشِی بِیلِیشِیمِیز لازِمکِی، بوُگوُنگِی کوُندَه کِیچَه یُو – کوُندوُز اِفلاص وَ نامُوبارَک ساوغَه لَردِیک بِیز کوُرَه یاتگن اِینگ یَقِین کافِرلَر سِکوُلارِیستلَر بوُلِیشَه دِی، اوُلَرنِینگ قوُراللِی حِمایَه سِی وَ دُنیادَگِی بوُتوُن جَهان مُتَّحِد سِکوُلارِیستلَرِینِینگ اِتِّفاقِینِی هَر طَرَفلَمَه کِیلِیشُولَرِی آرقَه لِی، اوُلَر حوُددِی تَنها آوچِیدِیک شَرِیعَتگرا مُسُلمانلَرنِی آولَش اوُچُون پِیستِیرمَه دَه اوُتِیرِیشِیبدِی، اوُلَر بِی پَروا وَ اوُیلَمَسدَن، قوُرقمَسدَن اوُزلَرِینِینگ اِسلامگه زِد،سِکوُلارِیستِیک مَقصَدلَرِینِی بِیزلَرنِی اوُستِیمِیزدَه حُکمرانلِیک قِیلگن حالدَه بَیان قِیلِیشیَپتِی، اَگر مَثَلاً اِیراننِی کوُردِستانِیدَه اوُلَر سِیزلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلمَه یاتگن بوُلسَه لَر، بوُ اوُلَرنِینگ اَهلِی بوُلِیب قالگنلِیکلَرِی یاکِی مَثَلاً قَوم- قَرِینداشلِیکنِی، یَقِینلَرنِی، هَم زَبانلَرِینِی، وَطَنداشلَرِینِی رِعایَت قِیلگنلِیکلَرِی سَبَبلِی اِیمَس. بوُنِی سَبَبِی شوُکِی، اوُلَر حاضِر بُو اِیشگه قادِر اِیمَس، تِیپَه لَرِیدَه هَم اَربابلَرِی یوُق وَ اوُلَرنِی اَربابلَرِی بوُ کِیمسَه لَرنِی قوُلِیگه اَسلَحَه بِیرمَه گن  یاکِی اوُلَر تَشقَرِیدَن بِیر اَربابگه اِیگه، لِیکِن اوُ حاضِرگِی پَیتدَه اِیراندَه شِیعَه مَذهَبِیدَگِی حُکوُمَت مَوجُودلِیگِی سَبَبلِی بوُ اِیشلَرگه قادِر اِیمَسلَر. شوُنِینگ اوُچُون هَم اوُلَر سِیزگه حَسرَت وَ نَفرَت بِیلَن قَرَه شَه دِی وَ حوُددِی اِیتلَرگه اوُحشَب غَضَب بِیلَن حوُرِیشَه دِی، اَلبَتَّه گاهِیدَه اِیتلَرنِینگ غَضَب بِیلَن حوُرگه نِینِی اِیشِیتگنسِیزلَر، اوُلَر سِیزلَرگه حوُددِی شُوندَی قَرَشَه دِی، اوُلَر اوُزلَرِینِی مَجلِیسلَرِیدَه،سپُوتنِیکدَگِی اَخبارات واسِیطَه لَرِیدَه اوُزاقدَن توُرِیب سِیزلَرگه واوُوللَشَه دِی، اوُلَر هَمِیشَه عِراقگه یا سوُرِیَه گه اوُحشَه گن،سِیزلَرنِی نابوُد قِیلسَه بوُلَه دِیگن فَضانِی یاکِی فُرصَتنِی کِیلِیشِینِی کوُتِیب آرزُو قِیلِیب یَشَه شَه دِی، اوُلَر حوُددِی اوُشَه عِراقدَه وَ سُورِیَه دَه مُسُلمانلَرنِینگ اَهلِی عائِلَه نگِیزنِی،فَرزَندلَرِینگِیزنِی باشِیگه آلِیب کِیلِیشنِی هاحلَه شَه دِی.

اوُلَر اوُزلَرِینِینگ اَصلِی اَربابلَرِی اَمِیرِکَه گه اوُحشَب حاضِردَه مُسُلمانلَرگه قَرشِی مُبارَزَه نِینگ رَهبَرِیَتِی وَظِیفَه سِینِی بَجَرِیشیَپگن، اوُلَرگه اَصلاً کِیم بِیلَن جَنگ قِیلَه یاتگنلِیکلَرِی مُهِم اِیمَس، مُرتَد قاضِی مُحَمَّدگه یاکِی مُرتَد بارزانِیگه یاکِی مُرتَد اوُجَلانگه اوُحشَه گن اَربابلَرِی اِیش تَمام بوُلگچ اوُلَرنِی تَشلَب کِیتَه دِیمِی یا یوُقمِی، بُو نَرسَه هَم اوُلَر اوُچُون مُهِم اِیمَس؟

قاضِی مُحَمَّد مُرتَدنِی تَشلَب قوُیِیشگه نِینِی وَ اوُنِی قَندَی اوُلدِیرِیشگه نِینِی وَ باشِیگه توُشگن بَلالَرنِی کوُرمَه دِیکمِی؟ مُرتَد اوُجَلاننِی هَم اوُز حالِیگه تَشلَب قوُیِیشدِی،اوُ راسِّیَه گه وَ تَمامِی دُنیاگه قِیلگن اَنَه اوُشَنچَه حِذمَتلَرِیدَن سوُنگ هَم دُنیانِی  هِیچ قَیِیرِیدَه اوُنِی قَبوُل قِیلِیشمَه دِی وَ آخِیرِیدَه هَم اوُنِی اِیککِی قوُللَب سِکوُلار توُرکِیَه حُکوُمَتِینِی قوُلِیگه تاپشِیرِیشدِی، اوُتگن بِیر نِیچَه آی آلدِین کوُردِستان اِقلِیمِینِینگ طاغوُتلَرِی عِراقنِی حَشدِی شَعبِینِی بَرابَرِیدَه تَشلَب کِیتِیشگه نِینِی کوُرمَه دِیکمِی؟ بِیر نِیچَه کوُن آلدِین هَم کوُردلَرنِینگ مُسَیلَمَه یِی کَذّابِی اوُجَلاننِی ساتقِینلَرِینِی سِکوُلار توُرکِیَه حُکوُمَتِینِی آلدِیگه قَندَی قِیلِیب تَشلَب کِیتِیشگه نِینِی گوُواهِی بوُلمَه دِیکمِی؟

بِیزلَرگه قَرَب واوُوللَیاتگن مَنَه بُو مُرتَد ساتقِینلَر اوُچُون مَنَه بوُندَی عاقِبَتلَر، مَسَلَه لَر مُهِم اِیمَس، چوُنکِی  اوُلَر دِینِیگه، مِللَتِیگه،وَطَنِیگه، اوُزِینِی نامُوسِیگه خِیانَت قِیلگن هَر قَندَی کِیمسَه نِی عاقِبَتِی شوُندَی بوُلِیشِینِی یَحشِی بِیلِیشَه دِی، اوُلَرگه  مُهِم بُولگن نَرسَه اوُلَرنِینگ سِینِی تَوحِیدِینگ وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِی قَرشِیسِیدَه جَنگ قِیلِیشدوُر، حَتَّی اَگر بوُ اوُزلَرِینِی وَ بَرچَه وَطَنداشلَرِینِی، هَم زَبانلَرِینِی نابوُد بوُلِیشِی بِیلَن توُگه سَه هَم، اوُلَرگه بوُنِی اَهَمِیَتِی یوُق. بُو بِیزلَرنِینگ اَطرافِیمِیزدَگِی مُرتَد سِکوُلارِیستلَر هاحلَه یاتگن نَرسَه بوُلَه دِی، آلدِین اوُتگن دَورلَردَه اَبُو جَهل، مُسَیلَمَه یِی کَذّاب هَم شوُ نَرسَه لَرنِی کِیتِیدَن توُشگن اِیدِیلَر.

اوُلَر بِیزلَرنِینگ بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِیمِیز حِسابلَه نَه دِی وَ بِیزلَر بُو مَرحَلَه دَه نَصرانِیَت وَ شِبهِ اَهلِی کِتاب وَ بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَر بِیلَن هَر تامانلَمَه اِتِّفاق توُزِیشگه اِیختِیاجِیمِیز بار. اَگر قادِیسِیَه جَنگِیگه اوُحشَش نَصرانِیَت بِیلَن اِتِّحاد توُزِیشگه قادِر بوُلمَیدِیگن بوُلسَک، اوُلَرنِی جَنگ قِیلِیشگه مَجبُورلَشگه هَم حَققِیمِیز یوُق، سِکوُلارِیزم دِیکتَه تارلِیگِینِینگ اَدَشگن نَصرانِیَتلَرگه  وَ شِبهِ اَهلِی کِتابگه یا اِسلامِی مَذهَبلَرگه قَرشِی جَنگدَگِی توُزاقلَرِیگه، فِتنَه لَرِیگه اَلدَه نِیشگه حَققِیمِیز یوُق، اوُرتَه دَه کوُچِیمِیزنِی بِیکاردَن – بِیکارگه کِیتکَزمَسلِیگِیمِیز کِیرَک. مَنَه بُو هَرگِیز اوُلَرگه نِسبَتاً وَلاءنِی یا اوُلَردَگِی عَقِیدَه وِی وَ رَفتارِی اَدَه شِیشلَرنِی تَصدِیقلَشنِی مَعناسِیدَه بوُلگن اِیمَس وَ بوُلمَیدِی هَم، بَلکِی بُو اَلله بِیزلَرگه حَرَکَتلَرِیمِیز وَ مَقصَدلَرِیمِیزگه یِیتِیش اوُچُون بِیزلَرنِی اِیختِیارِیمِیزگه قوُیگن یوُل حَرِیطَه سِیگه عَمَل قِیلِیش حِسابلَه نَه دِی. بِیزلَر اَلله نِینگ یوُلِیدَگِی حَرِیطَه گه اِعتِماد قِیلَه مِیز.

شُو نَرسَه نِی اوُنوُتمَنگلَرکِی، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اَهلِی کِتاب یَهُودلَرِی حَتَّی خُذاعَه گه اوُحشَه گن مُشرِکلَر وَ سِکوُلارِیستلَر بِیلَن اَصلِی دُشمَنگه یَعنِی قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِیگه قَرشِی مُتَّحِد بوُلگن اِیدِیلَر، صَحابَه لَر هَم نَصرانِیلَر بِیلَن شِبهِ اَهلِی کِتاب بوُلگن اِیراندَگِی مَجُوسِیلَرگه قَرشِی مُتَّحِد بوُلگن اِیدِیلَر، بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه قادِیسِیَه جَنگِیدَگِی واقِیعَه لَر وَ اِیراننِی باشقَه مِنطَقَه لَرِینِی فَتحِی بوُ قَدَملَرگه یارقِین نَمُونَه بوُلَه آلَه دِی، مَنَه بُو اِیشلَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِی اوُلَرگه نِسبَتاً وَلاءنِی یاکِی اوُلَرنِی ناتوُغرِی اِیشانچلَرِینِی تَصدِیقلَشنِی اَنگلَتگن اِیمَس وَ بوُندَن سوُنگ هَم اَنگلَتمَیدِی، بَلکِی بُو یَنَدَه کوُپراق آلدِینگه حَرَکَت قِیلِیش وَ آزاد قِیلِیشلَر اوُچُون قُدرَت کَسب قِیلِیشگه بائِث بوُلَه دِی.

دَرواقِع شُونِی اَیتِیش لازِمکِی، مُسُلمانلَرنِینگ قادِیسِیَه جَنگِیدَه غالِب بوُلِیشلَرِیگه وَ اوُندَن سُونگ هَم اِیراننِی فَتحِیدَگِی اَساسِی عامِللَردَن بِیرِی، دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش وَ دُشمَنلَرنِی بوُلَکلَرگه بوُلِیش وَ اوُلَرنِی اوُزلَرِی تامانگه تارتِیش بوُیِیچَه مُسُلمانلَرنِینگ شَرعِی سِیاسَتلَرِیدَن فایدَه لَه نِیش بوُلگن اِیدِی. اوُلَر دُشمَننِی دَرَجَه لَرگه اَجرَتگن پَیتلَرِیدَه اوُزلَرِینِینگ مَقصَدلَرِیگه یَقِینراق بوُلگنلَرنِی اوُزلَرِی تامانگه تارتِیب آلِیشدِی؛ اوُلَرنِی بِیرمَه – بِیر اَجرَه تِیب آلِیشدِی، دَرَجَه لَرگه بوُلِیشدِی وَ اِمکانِی بارِیچَه اوُلَرنِی  بوُلَکلَب تَشلَشدِی وَ اِمکانِی بارِیچَه شایِیستَه بُولگنلَرِینِی اوُزلَرِی طَرَفگه آغدِیرِیشدِی.

آچِیق – آیدِین کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک مُسُلمانلَر بَرچَه مَجُوسلَرگه قَرشِی جَنگ اِعلان قِیلگنلَرِی یوُق، بَلکِی تَنها مَجُوسلَرنِی حاکِملَرِی وَ اوُلَرنِی اِتِّفاقداشلَرِیگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشدِی وَ قالگنلَرگه جَنگ یا اِتِّفاقداش بوُلِیشدَن بِیرِینِی تَنلَش بارَه سِیدَه اِیختِیارنِی بِیرِیشدِی. اوُلَر حَتَّی مَجُوس حُکوُمَتِیگه مُتَّحِد بوُلگنلَرنِی هَم مُسُلمانلَر بِیلَن مُتَّحِد بوُلِیشلَرِی وَ اوُزلَرِینِینگ فاسِد حُکوُمَتلَرِینِی حِمایَه قِیلِیشدَن قوُللَرِینِی تارتِیشلَرِی بوُیِیچَه آزاد قوُیِیب قوُیِیشدِی. مُسُلمانلَرگه قوُشِیلگن اَوَّلگِی کوُچلَردَن بِیرِی نَصرانِیلَر، دِیهقانلَر وَ مَجُوسِی چِیگه رَه پاسبانلَرِی بوُلِیشدِی، مَنَه بوُ کوُچلَرنِی هَمکارلِیک قِیلگه نِی سَبَبلِی دُشمَن بوُلِیندِی  وَ مَیدَه لَندِی، اوُنِینگ اُبُوهَتِی، قُدرَتِی کَمَیدِی، نَتِیجَه دَه اِیسَه مُسُلمانلَرنِی قُدرَتِی، کوُچِی کوُپَه یِیب فَتح یوُلِینِی، آزاد قِیلِیشلَرنِی آسانلَه شِیشِیگه بائِث بوُلدِی.

(دوامی بار…….)


[1] ما می دانیم که یهود ونصارا نی اهل ذمه هستند از اینها می شود زن گرفت ذبیحه دستشان را خورد اما مال مشرکین را نمی شود پس یک حکمی هم ندارند در یک درجه هم نیستند در دشمن شناسی

درس پنجم مقدماتی / دشمن شناسی شرعی(5) درجه بندی شرعی دشمنان

درس پنجم مقدماتی / دشمن شناسی شرعی(5) درجه بندی شرعی دشمنان

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(22- قسمت)

 نصرانی در هر صورتی کافراست، مجوس هم کافراست، یهود هم کافراست، مشرکین هم کافرهستند؛ اما همه ی این کفار در یک درجه نیستند، حتی همگی مشمول یک حکم هم نمی شوند این را دیگر همه می دانند.[1] ما زمانی که کفر به طاغوت کردیم یعنی به همه ی اینها و همه ی طواغیت کفر کردیم، اما به دنبال این کفر به طاغوت به الله هم ایمان آوردیم، و ایمان به الله یعنی پایبند بودند مخلصانه به قانون شریعت الله و خالص کردن دین برای الله . حالا همین الله دشمنانش را درجه بندی کرده است و امر کرده است که باید با هر کدام به آن شیوه ای برخورد بشود که من گفتم، و تنها کاری که برای یک مسلمان می ماند سمع و طاعه است نه چک و چونه زدن با الله و چونه زدن با آیات الله : إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِینَ إِذَا دُعُواْ إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِیَحْكُمَ بَیْنَهُمْ أَن یَقُولُواْ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا وَ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ .

آگاه باشيم كه ما هم اكنون نزديك ترين كفاري كه شبانه روز همچون تحفه‌هاي پليد و نامباركي آنها را مي‌بينيم سكولاریستهایی هستند كه با پشتيباني مسلحانه و با هماهنگي همه جانبه اتحاديه جهاني سكولاريستهاي متحد عالم همچون يك شكارچي در كمين شكار مسلمین شریعت گرا به سر مي‌برند، و بي پروا و بي شرمانه و بدون ترس اهداف ضد اسلامی و سكولاريستي خودشان  رادر صورت تسلط و چيره شدن بر ما بيان مي‌كنند، و اگر می بینید که مثلا در کوردستان ایران اینها با تو نمی جنگند دلیل این نیست که اینها اهلی شده اند یا مثلا رعایت قوم و خویشی و هم زبانی و هم وطنی تو را می کنند. نه. دلیلش این است که الان نمی توانند و هنوز ارباب ندارند و هنوز اربابشان اسلحه دستشان نداده است، یا ارباب خارجی دارند اما الان به دلیل وجود حکومت شیعه مذهب ایران نمی توانند. برای همینهاست با حسرت و تنفر به تو نگاه می کنند و مثل سگها با خشم غرغر می کنند، دیدید سگها گاهی او قات از دورغرغر می کنند همین طوری به شما نگاه می کنند، و درمجالسشان و دررسانه های ماهواره ایشان از دور برایت پاس می کنند، و همیشه در آرزوی این هستند که فرصت و فضائی چون عراق یا سوریه برایشان باز بشود تا نابودت کنند، و همان بلائی را سر خودتان و زن و بچه هایتان بیاورند که درسوریه و عراق سر زن و بچه ی مسلمین درآوردند و دارند می آورند .

 اینها همچون ارباب اصلیشان آمریکا فعلا رهبریت مبارزه با مسلمین رابر عهده گرفته اند، و اصلا برای آنها مهم نیست که با چه کسی می جنگند، و اصلا برای آنها هم مهم نیست که اربابانشان اینها را چون قاضی محمد مرتد و بارزانی مرتد و اوجالان مرتد پس از اتمام کار آنها رهامی کنند یا نه؟

مگر ندیدم چه طوری قاضی محمد مرتد را رهاکردند تا اعدام شد بارزانی مرتد را رهاکردند و آن بلا سرش در آمد و اوجلان مرتد را  رها کردند و بعد از این همه مزدوری برای روسیه برای تمام دنیا هیچ جا قبولش نکردند و آخر سر هم او را دو دستی تحویل حکومت سکولارترکیه دادند، مگردر همین چند ماه پیش ندیدیم که طاغوتهای اقلیم کوردستان عراق را چه طوری در برابر حشد شعبی رهاکردند و همین چند روز گذشته هم ندیدیم که چگونه مزدوران اوجالان مسیلمه ی کذاب کوردها را برای  حکومت سکولار ترکیه رها کردند و دورشان انداختند؟

این مزدوران مرتدانی که این طوری برای ما پارس می کنند این عاقبتها و این گونه  مسائل برایشان  مهم نیست چون می دانند سرانجام هر کسی که به دین و ملت و وطن و ناموس خودش خیانت می کند چیزی جز این نیست، مهم برایشان این است که با توحید تو و با قانون شریعت الله بجنگند، حتی اگربه قیمت نابود شدن خودش و تمام هم وطنها و هم زبانهایش هم تمام بشود . این آن چیزی است که سکولاریستهای مرتد اطراف ما دنبالش هستند و قبلا امثال ابوجهل و مسیلمه ی کذاب دنبالش بودند .

اينها دشمنان شماره يك ما هستند، و ما در اين مرحله به اتحادي همه جانبه با نصرانیت، شبهه اهل کتاب و تمامي مذاهب اسلامی نيازمندیم. و اگر همچون جنگ قادسیه قدرت اتحاد با نصرانیت را نداریم حق نداریم جنگ را بر آنها تحمیل کنیم، و حق نداریم  گول دسيسه‌ها و دامهاي ديكتاتوري سكولاريسم را در جنگ عليه ديگر منحرفین نصرانی و شبهه اهل کتاب يا مذاهب اسلامی تا زماني كه در صف سكولاریستها قرار نگرفته‌اند بخوریم، و نباید انرژیمان راهدر بدهیم. اين هرگز به معني ولاء و تائید انحرافات عقیدتی و رفتاری آنها نبوده و نخواهد بود بلکه عمل به نقشه ی راهی است که الله برای حرکتمان و رسیدن به اهدافمان در اختیارمان قرار داده است . مابه این نقشه راه الله اعتماد داریم.

فراموش نکنید که رسول الله صلی الله علیه وسلم با یهود اهل کتاب و حتی مشرکین و سکولاریستهائی چون خُزَاعة بر علیه دشمن اصلی مسلمین یعنی سکولاریستهای قریش متحد شد، و صحابه هم با نصرانیها بر علیه مجوس ایران که شبهه اهل کتاب بود متحد شدند که وقایع جنگ قادسیه و فتح سایر مناطق ایران نمونه ی بارز این اقدام است، و هیچ یک از اینها به معنی ولاء یا تأئید باورهای غلط آنها نبوده و نیست، بلکه کسب قدرت بیشتر برا ی پیشروی بیشتر و آزاد سازی بیشتراست.

در واقع می شود گفت یکی از عوامل اساسی پیروزی مسلمین در جنگ قادسیه و پس از آنکه به فتح ایران انجامید به کار گیری سیاستهای شرعی مسلمین در درجه بندی دشمنان و تجزیه ی دشمن و جذب آنها به خودشان بود. وقتی درجه بندی کردند تمام آنهایی که با اهداف آنها نزدیک بودند آنها را به خود جذب کردند؛ یک یک آنها را تجزیه کردند، درجه بندی کردند، و تا حد ممکن آنها را متفرق کردند، و تا حد ممکن آنها یی که شایستگی داشتند را به خودشان جذب کردند.

 واضح است که مسلمین بر علیه تمام مجوسها اعلام جنگ نکردند بلکه تنها بر علیه حکام مجوس و متحدین آنها اعلام جنگ کردند و بقیه را در انتخاب جنگ یا اتحاد آزاد گذاشتند. و حتی متحدین حکومت مجوس را هم آزاد گذاشتند که می توانند با مسلمین متحد بشوند و دست از حمایت از حکومت فاسد خودشان بر دارند. اولین نیروهائی که به مسلمین جذب شدن نصرانی ها و کشاورزان و مرزبانان مجوسی بودند، با همکاری این نیروهای جذب شده، هم دشمن تجزیه و متفرق شد و از ابهت و قدرتش کاسته شد، و هم به قدرت و نیروی مسلمین افزوده شد و راه فتح و آزاد سازی بیشتر را هموار کرد.

(ادامه دارد……)


[1] ما می دانیم که یهود ونصارا نی اهل ذمه هستند از اینها می شود زن گرفت ذبیحه دستشان را خورد اما مال مشرکین را نمی شود پس یک حکمی هم ندارند در یک درجه هم نیستند در دشمن شناسی