Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.

Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

.Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.

Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

Бисмиллах валхамдулиллах .

“Ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем ,ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон ,хар касики худо уро хидоят кунад хеч каси наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худо уро гумрох намояд хеч каси наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи бу жузъ аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст.”

“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.

” эй мардумон аз (хашми ) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас ) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занон фаровони мунташир сохт. Ва аз (хашми ) худойи бипархезидки хамдигарро биду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро гусихта дорид зеро бегумон худованд муроқиби шумост.”

“Эй мўъминон аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.Дар натижа худо ( тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд . Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад ,қатъан ба пирузий ва комёбий бузурги даст меёбад”.

Аммо баъад:росттарин сухан ,китоби худо ва бехтарин равиш,равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст,ва бадтарин умур нововарий дар дин аст,ва хар тоза пейдо шудайи дар дин,бидъат;ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Бахши аввал дарси панжумро ба анализи куффор ихтисос додем ва онхоро ба панж гурух куффори ахли китоб ,куффори шибхи ахли китоб ,куффори мушрик ё секуляристхо ,куффори пинхони дохилий ё секулярзодахо ё мунофиқин ва куффори муртаддин тақсим кардем .

Дар бахши дувум аз дарси панжум хам саъи кардем дар мовриди ахкоми куллий марбут ба мушрикин ва секуляристхо ва ахкоми куллий марбут ба ахли китоб ва шибхи ахли китоб дар дунё сухбат кунем.

Дар ин бахш ва дар идомаи дарсхойимон дар мовриди душманшиноси шаръий ба ахком марбут ба куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ё занодиқа ва ё забони имрузин секулярзодахо мерасемки , аллохи мутаол бадтарин жойи жаханнамро ба онхо ихтисос дода ва дар мовридишон мефармояд:

«إِنَّ الْمُنافِقِینَ فِی الدَّرْک الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِیراً» (نساء/145)،

Бегумон мунофиқин дар аъмоқи дўзах ва дар пойинтарин макони он хастанд ва харгиз ёвари барои онон нахохи ёфт.

Дарока жамъи даракот аст, даражайи ақаб гардидан аст на боло рафтан ,яъни хар чи даража даража пойин меояд маънийи он “дарака” мешавад.Дар муқобили ин калама ” даража ” қарор дорадки барои суъуд ё боло рафтан аст;

«الجَنَّة دَرَجَاتٌ و النارُ دَرَكَات»

Бехишт даражот аст ва даража даража ба самти боло меравад ; ва дўзах даракот аст яъни даража даража ба пойин меравад ;

«دَرَجَاتُ الحياةِ و دَرَكاتُ الموت»،

Даражоти зиндаги дар бехишт ва даракоти мурдан дар жаханнам аст.Яъни хамчунонки дар бехишт анвоъи зиндагихо ва даражотро дорем дар жаханнам хам анвоъи маргхоро дорем ва хамма дар ек сатх нестанд.

Агар диққат карда бошид мо дар дарсхойи қаблий се гурух аз олами башариятроки дар сураи Фотиха тахти унвони :

«أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» و «مَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ» و «الضَّالِّينَ»

ном бурда шудандро , бо оёти сураи пас аз он ,яъни сураи Бақара маърифий кардем .Дар ин сура аллохи мутаол чохор оя дарбораи мўъминин ,ду оя дарбораи куффор ва сездах оя дарбораи мунофиқин ё куффори пинхони дохилий оварда аст.

Куффори ошкорки мушаххас хастанд ва дар шинохти онхо ниёз ба захмати зиёдий нест . Фард ба забони худиш бар куфри худ гувохи медихад ва мегуяд ман секулярам , ё яхудий ,насроний ,мажус ,соибий ,кумала ,демократ ,порти ,пекака ва ………….хастам . Мўъминин хам хамин тур ,бо ками шинохт ва диққат шинохта мешаванд . Аммо тейфи мунофиқин ,жамъи ошуфта бо пушиши шибхи исломий ва мажхулий хастандки лозим аст жихати хазар ва танзими равобит ,хаддиақал сифот ва вижагихойи инхо шинохта шаванд. Шинохти ин дастаи мухарриб бисёр мушкилтар аз куффори ошкор астки ин хамма ниёз ба тўвзих дошта ва аз хассосият ва ниёзи пештари хам бархурдор аст.

ادامه خواندن “Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо”

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(105- قسمت)

البته، توزیع قدرت، صرفاً مربوط به حکومت اسلامی نیست. همین الان نگاه کنید در کشورهایی مثل آمریکا وقتی که به دیگران اجازه ی حمل اسلحه می دهند به آن ها آموزش داده اند که چگونه از آن استفاده کنند. در واقع، قدرتی را به شخص سپرده اند. وقتی اسلحه به او داده اند یعنی قدرت دست اوست. یعنی حکومت به او قدرتی داده و توزیع قدرت کرده است. شرایط و چهارچوب هایی را مقرر کرده که در ضمن این چهارچوب ها و دارا بودن این شرایط، فرد می تواند از آن استفاده نماید. زمانی هم که در آن شرایط و چهارچوب، از این قدرت استفاده کرد آن حکومت، او را اگر خسارتی وارد کرده بود یا جرمی را مرتکب شده یا به اصطلاح کسی را کشته و زخمی کرده بود دیگر مجازات نمی کند و از او خسارتی نمی گیرند.

مثلاً در مواردی هست که حکومت اسلامی در سرزمینهائی وجود ندارد که توزیع قدرت را انجام دهد. در این صورت، شخص به صورت خودجوش و انفرادی و بر اساس اجتهاد و تأویل خود اقدام به دفاع مشروع می کند و به تدریج به سمت جماعت، شورای جماعتها و در نهایت به قدرت حکومتی دست پیدا می کند. وقتی که به این مرحله می رسد، قدرت حکومتی را به دست می آورند، حکومت اسلامی تحت شرایطی که خودش تشخیص داده، اقدام به توزیع قدرت می کند که این توزیع قدرت هم مختص خودش می باشد. مثلاً اجرای حدود قتل، دزدی، شراب خواری، اختلاس و امثالهم و بخصوص اجرای حد ردّه که در مواردی تشخیص و قضاوت در مورد آن از همه ی حدود، پیچیده تر و نیاز به مقدمات، شروط و موانع خاص خودش است از اختیارات حکومت می باشد.

حالا، حکومت اسلامی در مواردی خاص و ویژه، زمینه سازی هایی کرده و آگاهی های لازم را به همه داده و مثل خورشید در آسمان صاف برای خاص و عام مشخص کرده که مثلاً اگر کسی را دیدید که دارد مسلحانه به فلان مدرسه حمله می کند شما اجازه دارید او را بکشید، مانع او شوید حتی اگر به قیمت کشته شدن او تمام شود؛ یا اگر سکولار کافر یا مرتد مسلحی از حزب کارگران اوجالان یا کومله ها یا دمکراتها و سایر سکولاریست های مسلح را دیدید می توانید او را بکشید، یا بگوید فعلاً ما به خاطر منافع بزرگتری کاری به این ها نداریم شما هم فعلاً کاری به کار آن ها نداشته باشید. یا بگوید اگر کسی را دیدید که قرآنی را جایی گذاشته و دارد به آن تیر اندازی می کند شما حق دارید در دفاع از دینتان او را بکشید و این حق مشروع شماست.   

در تمام این موارد و موارد مشابه، حکومت اسلامی برای اینکه مانع سوءاستفاده ی دارودسته ی منافقین، سکولارزده ها و مسلمین ضعیف الایمان شود و اجازه ندهد کسی سوءاستفاده کند و هر کس با اقدام به بهانه ی دفاع مشروع یا اجرای فلان حد خودش به یک مجرم تبدیل شود و مرتکب زیاده روی گردد، حکومت اسلامی انجام این اعمال را تابع شرایط خاصی کرده، و اگر شخص این شروط را رعایت نکند و یا نتواند با قرائن، دلایل و مستندات ظاهری و آشکار شرعی کار خودش را به روش شرعی توجیه کند و شخص نتواند مشروعیت کارش را با گذراندن مراحل پیچیده و تخصصی دادگاه اسلامی ثابت نماید، همین کارش باعث میشود به عنوان یک مجرم با او برخورد شود و باید پاسخگوی کارش باشد و مسئولیت کار خود را بپذیرد.

پس، این قدرت همین طوری و کیلویی به کسی واگذار نمی شود که جامعه را دچار بی عدالتی و هرج و مرج کند، بلکه، با شروط و ضوابطی به شخص واگذار می شود که به عنوان یک عامل بازدارنده عمل کند و از بی عدالتی و ایجاد هرج و مرج جلوگیری نماید، چه به صورت فردی یا جمعی صورت بگیرد باز هم عاملی بازدارنده در ارتکاب جرم محسوب می شود و مقدمه و ابزاری برای تأمین امنیت مادی و روانی عموم مسلمین و عموم مردم جامعه به حساب می آید اگر در همان مسیر باشد.

(ادامه دارد…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(75- қисмат)

Достони Иброхим машхур аст. Замоники хостанд уро ба оташ биндозанд магар падариш эътироз кард ? На ,магар секуляристхои қурайш ба  атрофиёни худишон , ба баччахо ва дўвру барихои худишон рахм карданд ? Магар артеши онхоки омада буд дар жанги бадр ширкат карда буд касоники рубаруйи онхо буданд чи касони буданд ? Фарзандони худишон буданд. Абдуррахмон ибни Авф мегуяд дар жанги хар чи мехостам кунора бигирам падарам рубаруйи ман қарор мегирифт ва меистод ,ман хар чи мехостам аз жанг бо у дури кунам ва ин тараф ва он тараф мерафтам у дубора рубаруйи ман меистод ,вил кун набуд . Онхо алъон хам хамин гуна хастанд. Секуляристхо ба хотири ахзоби секуляристи худишон ,хатто ба хотири дусти Амрико ва беморихоики дар дилишон хаст ба фарзандони мусалмон ,ахли тўвхид ва қуръон хуни худишон хам рахм намекунанд. Бигузор инхо дар мушкилот ғарқ шаванд ,бигузор онхоро бигиранд ва овора шаванд,бигузор зиндони ва гирифтор шаванд ,аммо на ,инхо бехиёл хастанд. Ва агар аз дастишон барбиёяд агар бар халофи манофеъишон хам бошад қатъан ба онхо садама мезананд ва боиси садама задан ба онхо мешаванд.

Илова бар ин ,дар ин достон жихати анализ ва жудо кардани саффи муслимин бояд ба масалаи кам ё зиёд шудани иймони мўъминин дар холатхойи мухталиф таважжух кард. Яъни дар хамин анализи муслимин ва жудо кардани сафи муслимин аз мунофиқин ва секулярзадахо бояд ба масалайи кам ё зиёд шудани иймони мўъминин дар холатхойи мухталиф таважжух намуд.

Дар ривоёти омадаки вақти Абу Бакр холи Ханзаларо жуё шуд ,Ханзала дар жавоб гуфт : Ханзала мунофиқ шуда ! Абу Бакр пурсид ? магар чи шуда ? Ханзала дар жавоби Абу Бакр гуфт : вақти пеши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хастем моро ба ёди жаханнам ва бехишт меандозад,ингор онро бо чишмони худ мебинем ,аммо хаминки аз назди росулуллох хориж мешавем ва ба хамсар ,фарзандон ва асбоби маъишат машғул мешавем бисёри аз он суханонро фаромуш мекунем . Абу Бакр гуфт : ман хам чанин холати дорам . Пас ,ба рох офтоданд то инки ба назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омаданд ва уро аз ин холи худишон огох карданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд : ” қасам ба онки жонам дар дасти уст агар шумо бар он холатики назди ман хастид ва бар ёди худованд давом биёварид малоъика бо шумо сари жохоитон ва дар роххо мусофаха мекунанд ва бо шумо даст медиханд,аммо эй Ханзала соати ин холат аст ва соати холати дигар “.

Бале ,иймон зиёд ва кам мешавад ва мумкин аст инсон дар холатхо муртакиби аъмоли шавад . Иймон зиёд ва кам мешавад:

  • هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَاناً مَعَ إِيمَانِهِمْ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً (فتح/4).
  • إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَاناً وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (انفال/2).

وَلَمَّا رَأى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَاناً وَتَسْلِيماً (احزاب/22).

Бо ин авсоф ,мутаважжих мешавемки иймон зиёд ва кам мешавад ва чизики гуфта шуд ва овардем ; диққати дар ахволи муслиминики ба зохир еки аз журмхои мунофиқин ва секулярзадахоро муртакиб шуданд , ва анализ ва жудо кардани муслимини хатокорики ба иштибох ё аз руйи таъвил,боз бо сифоти аз сифоти мунофиқин ва секулярзадахо олуда шуданд ек рохкори барои мухофизат аз обрў ва хуни муслимин аст. Пас ,ин хам ек вазифа аст.

Барои хамин будки бузургони мо услуби хусни зон ва узр овардан барои бародарон ва хохарон ба зохири хатокоришонро интихоб мекарданд ва тўвжихоти шаръий бароишон меоварданд. Ин бузургворон шуоришон ин будки ,барои бародари динимон аз ек то хафтод узр зикр мекунем ва сипас мегуем : шояд узри дигари хам дошта бошад ва мо аз он бехабар бошем!

(идома дорад…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(91- қисм)

Улар мунофиқлар ва секулярзадалар жумласидан бўлган пайтларида хам вохид ақидага эга бўлишмаган, уларни бир жойда жамланишга олиб келган нарса, исломий хукуматни қудратига мухолиф бўлганликлари ( исломий хукуматни борлиғига ёки уни бир қисмига) ва исломий қудрат уларга ўзларини хақиқий ақидаларини ошкор қилишга ва кўнгиллари хохлаган нарсаларини ислом номи билан  қилишларига  ва муртадларни жибхасига ўтиб олишларига рухсат бермасди, энди ўзларини  ислом билан  таркибий аралаш рафторларини,ақидаларини ва нафсоний истакларини яшириб ўтиришга хожат қолмаган, шу сабабли хам улар бир неча турли-хил дасталарга тақсим бўлишади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни умрларини охирида ва Абу Бакр розиаллоху анхуни хилофатини бошланишида мана буларни бир қисми тўғридан- тўғри секуляризм динига қайтиб кетишди ва мушрик бўлишди; баъзилари эса сажжоъ, мусайламайи каззобга ўхшаб пайғамбарликни иддао қилишди, баъзилари эса фақат намозни бекор  қилишди, баъзилари эса закотни бекор  қилишди ва баъзилари хам ўзларини секуляристик эътиқодларига қайтиб кетишди ва исломдан,ғайри исломдан таркиб топган бир маъжун,аралашмани ташкил қилишди. Умуман айтганда улар хеч қачон  бир хил бўлишмаган. 

Уларни хаммаси, яъни маккани фатхидан сўнг янги мусулмон бўлган ва хали-хануз исломни асослари билан тўлиқ танишмаган ва ислом уларни рухи билан унс бўлмаган ва заиф иймонга эга бўлган кишилар бўлиб улардан  қўлларидан келганча суистефода қилишди ва ўзларини хадафларини илгари суриш учун бир абзор сифатида фойдаланишди. Худди шу шева билан бугунги кундаги секуляр кофирлар динфурушларни ва жохил ,иймони заиф мусулмонлардан иборат уламоларни хамкорлигида улардан суистефода қилишяпти.

Янги мусулмон бўлганларни вазиятини бани исроилнинг тутқунликдан  янги озод бўлган қавмига ўхшатса бўлади, Мусо алайхиссаломнинг бир неча кун ғоиб бўлганликларидан сўнг, ораларида Хорун алайхиссалом бўлганликларига қарамасдан улар сомирий номли фирибгарни хийла-найрангига алданишади ва бузоққа сиғинишади. Мана бу нарса яна такрорланиши мумкин, бу бир тажриба бўлиб ундан дарс-ибрат  олиниши хамда бу ишни режалаштириб яна қайтадан такрорланишини  олдини олиш  керак.

Бизларни ўзимиз хам эрондаги 57 йилдаги бутун давлат инқилобини аввалларида эрондаги мавжуд барча мазхаблар,фирқалар яъни шиъа,сунний ва…….иштирок этган мана бу сенариони такрорланишига гувох бўлган эдик. Пахлавийларни секуляр хукуматини қўлидан янги қутулган янги миллат, мусулмонларнинг қудрати бўлмаганлиги сабабли осонлик билан кумалалар,демократлар, ишчилар йўли, ранжбарон, тўда,фидоийларга ўхшаш  турли-туман кофир секуляр хизбларни ва махаллий муртадларни ўлжасига айланган эдик ва мана бу кофир секуляр ахзоблар осонлик билан бизларнинг  мусулмонларимиздан ёрдам олишарди. Уларни ўзларининг  секуляристик ва куфр мақсадларини йўлида харж қилиб юборишарди ва пахлавий секуляристларини қўлидан янги қутилиб чиққан минглаб курдларни ўзларини йўлида қурбон қилишди. Мана буларни хаммаси махаллий секуляр кофирларни, ташқи эронликларни, ироқни баъас секуляристлар хизбини ва уларга муттахид бўлганларни йўлида қурбон бўлишди, ўша пайтларда америка хам мана булар билан  бирга бўлган эди.  Мана бу, садрил ислом муртадларининг тарихини янгидан такрорланиши бўлган эди,улар сафарбар қилинган кишилардан  қандай қилиб умумий сафарбарликни, хилма-хил ва нобаробар таркибни вужудга келтиришга қодир бўлган эдилар? Хозирда хам курдлар яшайдиган минтақалардаги ва бошқа минтақалардаги  муртадлар бир-бирлари билан фарқ қилишади.

(давоми бор…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(87- قسمت)

در هر صورت، کسانی چون امام شافعی رحمه الله، ابویوسف حنفی رحمه الله (یکی از شاگردان بزرگ امام ابوحنیفه رحمه الله)، امام احمد حنبل رحمه الله و دیگران هم ارتداد کودک را معتبر نمی دانند. طبیعی هم هست چون یکی از شروط تکفیری که قبلاً خواندیم و بیان کردیم اینکه شخص باید مکلف باشد، مکلف بودن شخص یکی از معیارهاست و این کودک چه جرمی مرتکب شده؟ جرمی مرتکب نشده که مستحق عقوبت کشته شدن هم باشد.

برادران و خواهران گرامی، نگاه کنید دوستان! به نظر شما فرق این کودک با سایر کودکان در جوامع کفار در چیست که این کودک مشمول حکم مرتدین می شود اما، سایر کودکان مشمول حکم کفار اصلی؟ هیچ چیزی.

ارتداد جرم است، جرمی بدتر از قتل، زنا، شراب خواری و سایر جرمها. حالا، اگر والدین هر کسی مرتکب این جرمها شده باشند معقول و شرعی است نوزادشان هم به همان جرم محکوم شود و اگر به او دست پیدا کرد او را به جرم والدینش مجازات کرد؟ مطمئناً خیر. چگونه می توانی این حکم را بر روی او صادر کنی؟ این ظلم آشکاری است، ظلم آشکاری است در حد کشتار دختران بی گناهی که الله تعالی در موردشان می فرماید: «بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ». با‌ چه‌ گناهی کشته‌ شدند؟  این کودک با چه گناهی کشته می شود؟ چه گناهی و چه جرمی کرده که کشته می شود؟ اسلام برای برداشتن اینگونه ظلمها آمده، نه تولید چنین ظلمهائی که واضح و آشکار است و نمی توان آن را انکار کرد و اسلام از هرگونه  ظلمی بری است.

در این صورت، آن کودک تابع حکم همان كفار اصلی به حساب می آید که در آن بوده و در آن رشد کرده نه مرتدين؛ و هنگام دست یابی به آن ها چنانچه توبه کردند توبه ی آن ها پذیرفته می شود. برگشتند به اسلام از آن ها قبول می کنیم. بر خلاف مرتدین که تنها توبه ی آن ها قبل از دست یابی به آنان پذیرفته می شود. و اگر این مرتدزاده ها یهودی، نصرانی، مجوس یا صابئی شده باشند مشمول حکم کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب می شوند و از امتیازاتی چون اهل ذمه بودن یا معاهده و غیره هم برخوردار می شوند اما، اگر این مرتدزاده ها سکولاریست و مشرک شده باشند؛ در این صورت، مشمول حکم همان سکولاریستها و مشرکین می شوند نه مشمول کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب. 

این ها ازجمله موارد عمده ای بودند که اهل قبله در آن تأویلات و اجتهادات مختلفی دارند و فقط شوراست که می تواند رأی واحد را متناسب با وضع موجود زمانی و مکانی جامعه از کانال امیر و رهبر مسلمین ارائه دهد.

از الله تعالی خواستاریم به ما چنان درک و فهمی عنایت کندو ببخشد که با روی آوردن و گرایش به شورا و پرهیز از مطلق دانستن خودمان و پرهیز از تفرق، لیاقت و شایستگی دست یابی به وحدت، قدرت و تشکیل امت واحده را در خودمان به وجود بیاوریم و اسباب آن را در وجود خودمان فراهم کنیم و الله تعالی به خاطر این اسبابی که فراهم کرده ایم ما را از ذلیلی، سستی، بی ابهتی و کشت و کشتار میان یکدیگر نجات دهد و پیروزی را بر ما نازل کند و شر دشمنان متحد اشغالگر سکولار خارجی و نوکران محلی، طاغوتهای منطقه ای آن ها را از سرما بردارد.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(8- қисмат)

Каламайи секуляризм хам имруза чизи астки жойи каламайи мушрикинро гирифта аст.Мохият ва коргард ,еки аст аммо исми онхо дар жавомеъ ва замонхойи мухталиф бо хам фарқ мекунад ва тағйир пейдо мекунад. Дар хар дўврайи мумкин аст исми барои худишон интихоб кунанд ,дар қолиби бираванд ва ле мохиятишон еки аст, коркардишон хам еки аст. Мисли тоифайи аз секуляристхоки қаблан Эронихо ба онхо “зурвон ” мегуфтанд ё ба забони арабий ” дахрий ” ; мумкин аст алъон каламаи зурвонизм ва дахрийгари барои мардум номаънус бошад ,нафахманд онхо ба чи маънойи аст бароишон ғариб бошад бояд хийли ба онхо тўвзих дихид . Аммо ,хамон каламайики имруза хамин дахрийюн барои худишон интихоб карданд ошкортар ва возихтар аст ва мардум рохаттар онро мутаважжих мешаванд .Каламайи материалистро барои худишон интихоб карданд ,атеист ё ба қовли мардум кучабозирий коммунист .Ин каламотроки ба кор мебарид мардум рохаттар метавонанд ин жараёни торихийро бишносанд ва аз онхо хазар кунанд хамон дастурики ба ишон дода шуда  дар мовридишон эхтиёт кунанд.

Забони имрузинки метавонад ба муслимин кўмак кунад аз беморихойи куффори пинхони дохилий ё мунофиқин дар амон бошанд секуляризм аст ,бовархойи секуляристий ,фарханги секуляристий ,ахлоқи секуляристий ва дар кул зиндаги бар асоси меёрхо ва арзишхойи секуляристи астки рузона ва дақиқа ба дақиқа муслиминро мовриди анвоъи тахожумоти ақидати ,фикрий ,фархангий ва хатто низомий қарор доданд.

Албатта ,ин беморийи секуляристи мунофиқин танхо муслиминро олуда накард .Қаблан дар мовриди шариатхойи қаблий ба муваффақияти комил расида буд ,аммо дар торихи охарин шариати аллох ва пас аз рихлати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,ва пас аз онки доманаи хукумати исломий ва тасарруфи сарзаминхойи жадид густарда ёфт иддаи аз куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб хам олуда шуданд ,ва тазохур ба ислом карданд ,ва хамон бовархойи хосси худишонро дар қолиби ривоёт ва тафосири хосси аз ислом ба жомеъаи муслимин тазриқ карданд.

То замони хукумати исломий саййидина Али ибни Аби Толиб қудрати идорий ва контроли хукумати исломий ,шўрои улул амр ,уммат ва ижмо ноши аз он тахаррукоти онхоро мудирийят мекард ва жилови мафосиди онхоро мегирифт.Аммо бо аз бейн рафтани хукумати исломий ,бо табъи тамоми находхойи мудирияти он хам аз бейн рафтанд ва жомеъаи муслимин жўвлонгохи мунофиқин муташаккил аз секуляристхойи мушрик ,куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб шуд.

Аммо дар хар сурат ,чи мусалмони ба бемори ва сифоти куффори пинхони дохилий олуда шавад ,чи ек насроний ё яхудий ,мажус ва соибий ба ин бемори олуда шаванд ,манбаъи ва сарчишмаи ақидатий муштарак хаммаи онхо дини секуляризм аст, он хам секуляризми масх шуда  ,фосид шуда ,жаъли ва тақаллубий.

Мунофиқин бо марокизи секуляристхойи жазиратул араб яъни Макка дар иртибот буданд ,ва дар онжо ва бо хамоханги онхо тарххойи тахрибийшон алайхи муслимин мерехтанд ,ва хатто ба пуштивонайи онхо корхойиро анжом медоданд. Албатта бо яхудиёни Мадина хам дар иртибот буданд ,аммо инхо аз яхудиёни Мадина истефодаи абзори менамуданд ,бештар инхоро ба хиёнат тахрик мекарданд , ба яхудиён ваъдаи хамкори медоданд ва дар нихоят ба хамин яхудиён хам хиёнат мекарданд.Хамин корики секуляристхо бо тамоми пейравони шариатхойи осмоний ва мазохиби исломий то кунун карданд.

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(60- қисм)

Такфир қилиш хам бир ибодат, уни арзимаган нарса деб хисоблаб бўлмайди; шу билан бирга у хазиллашиб бўлмайдиган хавфли,нихоятда сезгир вазифа хам хисобланади. Мана бу граната жисмни нобуд қилди; ноўрин такфир қилиш эса иймонни нобуд қилади, мана бу нихоятда хатарлидир.

Шу билан бирга хатарли иртидод жараёни  якка суратда хам амалга оширилиши мумкин умумий суратда хам амалга оширилиши мумкин, уни умумий шаклига мухтасар суратда ишора қиламиз. Иншааллох.

Мунофиқ ва секулярзадаларни мусулмонларга итоат қилишга мажбур қилган нарса нима? Қудрат. Улар бу қудратнинг камайиб, заифлашиб бораётганини ёки заифлашиб, йўқолиб бораётганини қанчалик англаб етмасинлар, ўзларини шу даражада кўрсатадилар ва нихоят  куфрларини ошкор қиладилар. Бу росулуллох саллаллоху алайхи васалламнини умрларини охирларида, касаллик ва вафотлари пайтида  ва вужудга келган хокимият бўшлиғида содир бўлган воқеа эди. Ва худди шу тарзда, тарих давомида мусулмонлар ўртасида хокимият бўшлиғи юзага келганда, улар ўзларини ифода этганлар.

Бу ердаги ажойиб нуқталардан бири шуки, бу нуқтага олдин хам бир неча марта ишора қилиб ўтдик, улар огох холларида илмга эга бўлиб туриб ва ўзларини ихтиёрлари ,хохишлари билан сафларини жудо қилиб олишади ва орқага қайтишади, шу сабабли хам уларда хеч қандай узр йўқ:

 كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (آل عمران/86)،

Иймон келтириб, пайғамбарнинг хақ пайғамбар эканлигига гувох бўлишгандан кейин ва уларга далил- оятлар келганидан кейин кофир бўлган кимсаларни аллох қандай қилиб хидоят қилсин?! Аллох зулм қилгувчи қавмни хидоят қилмайди.

‏إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ‏ (محمد/25)،

Албатта ўзларига хидоят (йўли) аниқ-равшан  бўлганидан кейин яна ортларига (куфрга) қайтиб кетган кимсаларга (бу ишларини) шайтон чиройли қилиб кўрсатди ва улар учун (пуч орзу-хаёлларни) узун қилиб қўйди. 

Худди шундай узун орзу-хаёллар  бугунги кундаги секуляристларда хам бор, бизларни минтақамиздаги секуляристларда хам ўн йиллардан буён бу орзулар мавжуд, аммо улар бу орзуларга хеч қачон ета олмайдилар. Иншааллох.

 Демак, мана булар учун хақ очиқ-ойдин бўлган,

«جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ» و «تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى»

Ва улар аллохни шариатидаги қонунлар хақидаги ёки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам борасидаги хамма нарсани комил билишади ва улар хеч қандай узрга эга хам эмаслар, аммо шунча илмга эга бўлишларига қарамасдан орқага қайтишади

 «ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ»

Иймондан куфр томонга чекинишади ва мусулмонларни дунёсидан кофирларни дунёсига қайтишади. Уларнинг мана бу қайтишлари турли-хил далилларга эга бўлиши мумкин, аммо аслида уни хақиқий қўзғатувчиси бошқа нарсадир.

Ислом хокимият қудратидан ташқари баъзи вақтларда эга бўладиган ва баъзи вақтларда эса уни қўлдан бой берадиган,кўринмас,юмшоқ ва худди сувга ўхшайдиган қудратли,хаётий бир қудратга хам эга, у аста-секинлик билан энг махкам тошларни хам тешади ва мустахкам ақидаларни хам нобуд қилади.

Ислом ва аллохни шариатидаги қонунлар озод бир сўзлашувда шунчалик очиқ-ойдин қудратга эга бўладики, уни харгиз мағлубиятга учратиб бўлмайди. Ибни Хазм рохимахуллохни сўзига кўра, қилич гохида биз билан бирга гохида эса бизга қарши, аммо хужжат бундай эмас; хужжат хамиша бизни тарафимизда ва бизларни мухолифларимизни сўзларини нобуд қилгувчидир.

(давоми бор…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси дувум:Шинохти жохилияти навини дини секуляризм,ек зарурат жихати хифзи иймон ва жиход, ва пархез аз ширк

Дарсхойи муқаддамотий / дарси дувум:Шинохти жохилияти навини дини секуляризм,ек зарурат жихати хифзи иймон ва жиход, ва пархез аз ширк

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир   хўромий

(6- қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хенгомики “Муоз ибн Жабал” ро ба Яман эъзом мекунад,бу у дастур медихад:

 «أَمِتْ أَمْرَ اَلْجَاهِلِيَّةِ إِلاَّ مَا سَنَّهُ اَلْإِسْلاَمُ وَ أَظْهِرْ أَمْرَ اَلْإِسْلاَمِ كُلَّهُ صَغِيرَهُ وَ كَبِيرَهُ

Умури асри жохилиятро ,жуз ончи ислом таъйидиш карда,риша кан кун ва бимирон, ва амри исломро,чи кучик ва чи бузург,аланий соз ва хоким гардон.Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар баробари аъробийки солиёни сол фарханг ва қавонини жохилий ва ақоиди хурофий бар онхо хукумат карда буд,чанин мегуфт:

«کُلُّ مَأْثَرَهٍ فِی الْجاهِلِیَّهِ تَحْتَ قَدَمی»

Тамоми ончи аз жохилият аст зери пойи ман қарор гирифт.Бале,тамоми ончи жохилият аст бояд зери по бугузорем.Пас ,жохилият ба маъни жахл ба улуми тажрубий ва фунун ва технология нест,балки жахл ба қонуни шариати аллох ва жахл ба дастури шариати аллох аст,ва фарқи намекунад ин жохил ек профессор ва донишманд бошад,ё одами босаводи бошад ё бесавод.

Нуқтайи дигар инки оё мешавад жохилиятро дар замон ва макони хос,чун асри қобли аз рисолати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мунхасир  кард?

Ба сурати куллий метавон гуфтки жохилият мафхуми астки ба замон ва макони хосси намешавад онро махдуд кард,балки холат ва кайфияти хосси астки дар хар макон ва замони метавонад ба вужуд биёд ва такрор шавад.

Саййид Қутб рохимахуллох мегуяд: фахми жохилият ба ин маъники танхо дўврайи замони қобли аз баъсати пайғамбари хотам буда иштибох мебошад,балки жохилият тамоми макотиб ва роххойи астки бандагийи банда барои бандагон бошад,ин сифат хам дар тамоми макотиби башарий имруз вужуд дорад.Дар тамоми макотиби башарий – бидуни истисно –инсонхо чандин қонун ва барномахойи зиндагишонро аз инсонхойи монанди худ дарёфт мекунандки ин хам бо тамоми мушаххасотиш яъни жохилият; жохилият ин астки замони инсонхо дар бахши аз ибодат ва қавонини зиндагий барои хамдигар бандагий анжом медиханд,на инки иддайи иддайи дигариро ба жуз худо бипарастанд.

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(39- қисм)

Иккинчи ўринда мусулмон кишини такфир қилинишига монеълик қила оладиган ишлар,қасддан қилинмаган унутиш,хато ва шунга ўхшаш ишлар хисобланади:

Инсонни ишлари қасддан ё қасд қилмаган холатда бўлишини хаммамиз яхши биламиз, унутиш ва хато ёки қаттиқ қўрқув ё ғазабланиш ё ўта қаттиқ хаяжонланиш сабабли инсон ўзи истамаган ишларни қилиши мумкин, мана булар қасддан қилинмаган ишлар жумласига киради ва шахс қасд қилмаган холатда хақдан узоқлашиб кетади ва жиноятга дучор бўлади, ишларни қасд қилмаган холатда бўлиши шахсни иймонига зарар етишига ва шахсни устида иртидод хукмини ижро этилишига монеъ бўлади. Аллох таоло бундай мусулмонлар хақида мархамат қиладики:

لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا …(بقره/۲۸۶)،

Аллох хеч бир жонни тоқатидан ташқари нарсага таклиф қилмайди. (хар кимнинг) қилган (яхши) амали ўзи учундир ва (ёмон) амали хам ўзининг бўйнигадир. Парвардигоро, агар унутган ёки хато қилган бўлсак, бизни азобингга гирифтор айлама!

لَيْسَ عَلَيْکُمْ جُناحٌ فيما أَخْطَأْتُمْ بِهِ وَ لکِنْ ما تَعَمَّدَتْ قُلُوبُکُمْ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً (احزاب/۵(

Қилган хатоларингиз сабабли сизларга гунох йўқдир, лекин кўнгилларингиз (билан) қасд қилган нарсадагина (гунохкор бўлурсизлар). Аллох мағфиратли, мехрибон бўлган зотдир.

Хўп, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мана бу оят ва унга ўхшаган оятларни янада очиқроқ равшанлаштириш учун мархамат қиладиларки, агар умматим хатога,унутишга,мажбурий холатга дучор бўладиган бўлсалар, аллох таоло уларни мана бу  ишларини кечиради:

«إِنَّ اللهَ تَجَاوَزَ لِي عَنْ أُمَّتِي الخَطَأَ وَالنِّسْيَانَ وَمَا اسْتُكْرِهُوا عَلَيْهِ».

Бу ердаги хатодан мақсад, шахс бир ишни қилмоқчи бўлади, аммо у қилган ишни натижаси у назарда тутган  ишдан кўра бошқа нарса бўлиб чиқади,масалан:

Хайбар ғазотида қадрли сахобалардан бўлган Омир ибни Аквоъ розиаллоху анху душманни аскарини ўлдиришни қасд қилади, аммо урган зарбаси ўзига қайтади ва уни ўзи ўлади. Сахобаларни бири айтадики: Омир ўзини ўзи ўлдирди ва бу уни амалларини ботил қилади. Аквоъ розиаллоху анхуни акаси Салма розиаллоху анху ёшга тўла кўзлари билан росулуллох саллаллоху алайхи васалламни олдиларига келади,шунда у киши мархамат қиладиларки: сенга нима бўлди? Салма айтадики: Омирни амаллари ботил бўлди,дейишяпти. У киши мархамат қилдиларки: ким бу сўзларни айтди? Ёронларингизни бири,деб жавоб берди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдиларки:

كَذَبَ مَنْ قَالَ ذَلِكَ، بَلْ لَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ.

Улар ёлғон айтишибди, буни ким айтган бўлса хам ёлғон айтибди, у учун икки баробар савоб мавжуддир.

(давоми бор…….)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (109)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (109)

دویمه پوښتنه:قرآن څنګه کافرانو ته زیان رسوي موږ ته ویل شوي چې دا د ټولو لپاره رحمت دی مګر د مومنانو لپاره شفا ده. آیا قرآن یو چا ته زیان رسولی شي، دا ریښتیا دي؟ دا قرآن په اصل کې هدیً للنّاس د بشریت لپاره هدایت دی، دا د ټولو انسانانو لپاره لارښود دی.مګر ځینې خلک دا لارښوونه نه مني او دا یوازې د هغو کسانو لپاره اغیزمنه ده چې دا یې منلې ده، او دا به وي.هدیً للمتّقین. په حق دی؟دلته ستاسو د پوښتنې ځواب ته راځو، ځکه زه فکر کوم چې ما مخکې تاسو ته دا آیت ذکر کړی دی : «وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ۙ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا» ،دا پدې مانا ده چې دا د عقیدتي ایډیالوژیکي او داخلي ناروغیو شفاء درملنه او د انسان د ظاهري ژوند د ناروغیو او ګډوډیو شفاء درملنه دی. ځکه دا دین هم د انسان د دننه دباطنی د ادارې لپاره نازل شوی دی.او هم د انسانانو د ظاهري او دنیاوي ژوند د اداره کولو لپاره.کله چې هغه راشي، هیڅوک به په ناحقه ونه وژل شي، هیڅوک به ژوندی ښخ نشي، هیڅوک به د قمار له امله پیسې له لاسه ورنکړي، هیڅوک به د خپل ځان په څیر ته به بنده نه شي او آزاد به شي.د انسانانو په ظاهري ژوند کې دا ډول نا هنجاری هم له منځه ځي.«أطعمهم من جوع و آمنهم من خوف»راوړي او د دې شرایط په چمتو کولو سره«فلیعبدوا ربّ هذا البیت» ته تحقق ورکوي چې دا ټول کارونه د الله تعالی د عبادت لپاره دي. چې د انسان د ژوند ټول قوانین او پروګرامونه پکې شامل دي:«إنَّ صَلاتی و نُسُکی و محیای و مماتی لله رب العالمین.بل ټکی دا دی چې له شفاء وروسته هم رحمت دی. له مينې وروسته رحمت د دې بهير د تکامل نقطه ده او مينه او بخښنه يو طرفه یو اړخیز، بلاعوضه او وړيا ده.او هغه هم د کم کسانو لپاره؟د مومنانو لپاره. «ولقد جئناهم فصلنه علی علم هدیً و رحمةً لقومٍ یؤمنون».مګر د ظالمانو لپاره د هغه دنده دا ده چې دوی ته زیان ورسوي، په دې کې هیڅ شفا یا رحمت نشته.

ښه ، اوس به تاسو ته پوښتنه پیشه شي
چه دا څنګه ضرر رسوي؟د مثال په توګه، دا د غلو نقشي پلانونه په ډاګه افشا کوي، لکه څنګه چې دا د منافقانو او سیکولرشوي پلانونه او فاسد داخلي او ضررناک عملونه څرګندوي او افشا کوي.ښه، دا پدې مانا ده
چې غلو او سیکولراشوی ته زیان رسوي.
یا همدغه قرآن ورځ په ورځ د مسلمانانو د پرمختګ لامل ګرځي که دوی پر عمل وکړي
او دوی ډیر پیاوړي کیږي.

ښه، د مسلمانانو لپاره قدرت يعني دا د ظالمانو د ضرر او په خاصه توګه د سیکولرشوي او منافقینو د داخلي عقدي او افسوسونو د زیاتولو په معنی ده.«فی قلوبهم مرضٌ فزادهم الله مرضاً».دا دوی ته زیان رسوي او ډیر داسی مثالونه شتون لري .
یا د مثال په توګه ، کله چې د ظالمانو په وړاندې د جهاد حکم کیږي او د دوی لاسونه د خلکو د اشتمنی مال او عزت له لوټلو څخه پرې کیږي.

په عموم کې ، د الله د شریعت قانون د ظالمانو لپاره یو ناورین دی ، دا د غلو لپاره تاوان دی ، دا د شرابوڅڅلو او همجنسبازانو لپار تاوان دی ، دا بیا هم د قاتل لپاره تاوان دی ، دا د ټولو مجرمینو لپاره تاوان دی.

په عموم کې ، د قرآن او د الله د شریعت د قانون په اړه موږ کولی شو ووایو:دا د ظالمانو روح او روان ته هم زیان دی ، ورته داخلي عقدي ، افسوس ، او حسد او داسی نور….په دوی کې زیاتوي .او دا د دوی د قیامت لپاره تاوان دی. او دا د دوی د قیامت لپاره تاوان دی. د قيامت په ورځ چې په دې دنيا كې يې د هجت اقامه شوى او نافرماني يې كړې، بيا هم به تاوان وركوي.

له همدې امله موږ ګورو چې په نړۍ کې ځینې خلک د انسانانو په دنیاوي ژوند کې د دې قانون له پلي کیدو سره سخت مخالفت کوي.
کله چې موږ یو سیکولر یا سیکولرشوي وګورو چې د الله د شریعت له قانون سره مخالفت کوي او د سیکولریزم او د سیکولرشوي او ډیموکراسۍ ملاتړ کوي، نو په دې کې شک مه کوه چې هغه ظالم دی چې د الله د شریعت د قانون له تطبیق او پلي کېدو څخه وېرېږي.او كه د الله شريعت نافذ شي او د قرآن قانون تطبيق شي نو تاوان به ورته رسيږي.
له همدې امله هغه غواړي چه لږ تر لږه په دی نړۍ کې د خپل ځان د زیان مخه ونیسي.
دا شخص یا غل دی یا قاتل دی او فاحشه دی یا جاسوس دی، خاین دی او مجرم دی او یا هم د دغو کسانو ملاتړی دی.اجازه راکړئ چې دلته هم یادونه وکړم ، ستاسو د پوښتنې برعکس ، خدای تعالی دا نه دي ویلي چې دا یوازې کافرانو ته زیان رسوي بلکه ، هغه د ظالمانو کلمه کاروي ، او دا ظالم هم مسلمان کیدی شي ، او هم کافر او غیر مسلمان .