دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(65- қисмат)

Чиро бояд мушрикин ва секуляристхо ба унвони душманони аслиймонки шаб ва руз доранд бо мо межанганд ва аслан стротежик ва забони гуфтагушон хам танхо жанг ва қитол астро рахо кунем:

 « وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا. (بقره/217)»

Ва бичасбем ба яхуд ва насоройики “ хам акнун ва дар вазъи мовжуд” бо инхамма фирқа хеч кудомишон ек кишвар бар асоси ақоиди насроният ё яхудият надоранд. Ин секуляристхо хастандки аз фирқахойи аз насроният ва яхудият ва хазорон мусалмонзодайи ханафий ва шофеъий ва шиъа ва моликий ва ханбалий ва салафий ва ғейрих ба унвони ек абзор истефода мекунанд ва доранд бо хаминхо бар алайхи мужохидин ва ахли қибла межанганд. Магар намебинид?

Мебинид аммо дорид бо адабиёти уламойи қуруни 11 то 15 насроний ва уламойи он дўврайи ислом ва жангхойи салибий сухбат мекунид на бо адабиёти алъон. Шумо моли алъон нести ва алъонро дарк намекунид ва ба дарди алъон намехурид, моли қуруни гузашта хастид. Шумо мехохид бо адабиётики хосси насронийхо он хам дар жангхойи салибий буда ба жанг бо мушрикин ё секуляристхо биравид. Ва ривоятхойики дар мовриди насронийхо хастро бар мушрикин татбиқ бидихид. Ин яъни адами шинохти мафохим ва адами шинохти вазъи мовжуд ва ниёзхойи рузи муслимин.

1. Шумо то чи хадди фишорхойи иқтисодийро дар ин хукуматхойи ба истелох бадили исломитон тахаммул мекунид? Магар намебинид кишвархойики ба назари шумо кофар хастанд дар чи рифохи зиндагий мекунанд? Магар фақр аз бейн рафтан шодий намешавад ва сирват боиси ба вужуд омадани шодий нест?

То хадди шаъби Аби Толибки муслимини садрил ислом барои хифзи ақоид ва бовархойишон тахаммул кардан мо хам иншааллох тахаммул хохем кард.

Мо мебинемки бар асари чаповули соири сарзаминхо, куффори секуляри жахоний чигуна зиндагий мекунанд? Инро хамма мебинем ва ин бартари нест. Дар мовриди қисмати севум суъолитон хам бояд арз кунамки мо мувофиқи фақр ва гурснагий нестем балки аз бейн рафтани фақр ва гурснагий ва аз бейн рафтани тарс ва ноамний ва овардани сирий ва амниятро муқаддамоти лозим ибодоти комили аллох барои аксарияти қотиъи инсонхо медонем.

.« فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ الَّذِی أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» (قریش/1-4)

Умар ибни Хаттоб хенгоми волий кардани ибни Ос, аз у пурсид: агар дузди пешит омад чи мекуни? Гуфт дастишро қатъ мекунам. Гуфт: ман хам агар гурснайи пешам биёд, дасти туро қатъ мекунам!

Мо харгиз ва тахти хеч шароити фақрро таъйид накарда ва намекунем.

الشَّیْطَانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَیَأْمُرُکُم بِالْفَحْشَاء وَاللّهُ یَعِدُکُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلاً وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ ‏(بقره/268)

Шайтон шуморо ваъда фақр ва тахидасти медихад ва ба анжоми гунох шуморо дастур медихад, ва ле худованд ба шумо ваъда омурзиши хувиш ва фузуни ( неъмат) медихад. Ва худованд( фазл ва мархаматиш) васиъ ( ва аз хамма чиз) огох аст.

Аммо чанин холати изтирорий, мо шодийхойи кучак ва гузароро ба рохати фидойи шодийхойи бузург ва мондагор мекунем, агар гир кунем қатъан оники бехтар аст интихобиш мекунем, ва дар вазъи мовжуд баъди аз иймон хеч чизи болотар аз хифзи хукуматхойи бадили изтирорийи исломий вужуд надорадки мўъмининро ба шодийи мовриди пасанди аллох наздик кунад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(64- қисмат)

1. Шумо чиро ба баъзи аз муслиминики дучори ғулув шуданд мегуйид нима девона?

Ғейри аз ин, номезон ва номутаодил хам гуфтам. Аъмоли онхостки онхоро шабихи девонахо карда аст: Суфён бин Уяйна гуфта аст: аз фитнайи донишманди олуда ба гунох ва зохиди нодон бипархезид чун хар ду девонавор амал мекунанд ва хар каси дар мафосиди уммати ислом диққат намояд асари ин ду девонаро дар он хохад дид.

• Ассаламу алайкум. Ибни Усаймин мегуядки рақсидани занхо ба шевайи ғарбийхо ташобехи ба онхост ва харом аст……

Бале ишон хамчун ханобила ва ахноф бар ин боварандки рақс дар асл макрух аст; ва мегуяд: аммо агар бар шева ва сабки рақси занони ғарбий ва тақлид аз занони кофар бошад, дар онсурат харом хохад шуд. Бадалили фармудайи пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам:

«مَن تشبه بقوم فهو منهم».  [1]

Қаблан хидматитон арз кардамки масалайи ташобехи ба куффор рафтан ба сафи онхо аз назари ақидатий ё физикий аст, на инки агар фалоний фалон либосики Абу Жахл мепушидро пушид дигар хукмиш мисли онхо мешавад. Ё агар шумо алъон мисли курдхо пойкубий кардид дигар шумо хам мешавид ек курд ва ек шофеъий ё агар рақси ханжари туркаманхоро анжом додид шумо мешавид ханафий ва ё агар фалон мошини куффорро тўлид кардид ва савор шудид шумо хам мисли онхо мешавид……

Хабашийхо дар хузури росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба сабки худишон мерақсиданд, яъни ин сабк танхо мухтасси муслимини онхо набуд балки мухтасси хабашийхойи будки алъон хам аксари онхо ғейри муслимин хастанд. Рақс ек фан ва урф аст ва фунун ва урф хам то замоники мухолифи шариати аллох набошанд монеъи надорад ва мухим нест шумо онхоро аз кудом қовм гирифтид.

• Шумо магар намебинидки алъон масихийхо жангхойи салибийро бар алайхи муслимин ба рох андохтанд? Чигуна мо аз пирузийи ек насроний бар мажус ё дигарон хушхол шавем? Жанги мо алъон жанги бо куффори яхудий ва масихий аст. Жангхойи салибий аст.

Аввалан ассаламу алайкум ва рохматуллох. Сониян алъон жанг бейни мажус ва насроният вужуд надорад, моли асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам буд, ва ин дигарон хам мушрикин ё секуляристхо ва муртаддин ва собеин хастандки лозим аст ба онхо ишора бишавад. То инжо ин душманшиносий ва даражабандийи душманонро аллох таоло баъди аз намоз ва қабли аз омузиши соири ахком ба муслимин ёд дода аст. Далилиш хам мушаххас астки қаблан хидматитон арз кардем.

Аммо, алъон пеш аз ду миллиярд насроний бо наздик ба 40 хазор фирқа вужуд дорад оё хамма дар холи жанги мусаллахона бо ислом хастанд? Ё 16 миллион яхудий вужуд дорадки нисфишон дар шахрхойи шарқ ва ғарб зиндагий мекунанд онхо хам дар холи жанги мусаллахонайи бо ман ва шумо хастанд? Бисёри аз ин афрод аслан хеч қудрати надоранд ва хатто аз дин ва шариати худишон хам сардар намеоваранд чиро бояд фикр кунем тамоми инхо дар жанги мусаллахона ва тўвтиъа бар алайхи мо хастанд дар холики қудрат ва рахбарияти дар ихтиёри инхо нест?

(идома дорад……..)

---

[1]لقاء الباب المفتوح ” (س 1085).

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(63- қисмат)

Бақияи ахли фан бар ин баварандки васл кардани хадис аз жониби имоми Бухорий ба Хишом нишон аз қатъий будани ривоят дорад ва аз хар тариқи онро чи мустақим ё бо воситахойи шанида бошад ё ба дастиш расида бошад исми воситахоро хазф карда аст ва ба ихтисори танхо исми устодиш Хишом бин Амморро оварда аст, дар хар сурати назди вай сахих махсуб шуда аст ва онро дар сахихи худиш оварда аст. Албатта ровиёни дигар ин хадисро бо иттисоли сахихи санади онро зикр карданд ва ин хам ишколи ибни Хазм ва шогирдиш рохимахуллох ба ин хадисро суст мекунад.

Албатта касони чун Хофиз ибни Хажар рохимахуллох дар китоби “ фатхул бори” ва ибни Қоййим рохимахуллох дар китоби”алиғоса” ва дигарон тўвзихоти ровшантари дар нақди дидгохи ибни Хазм зохирий мазхаб рохимахуллох ироя доданд. Дар ин сурат возих ва ровшан астки ғейри аз ибни Хазм зохирий мазхаб рохимахуллох ва дунбола равони у каси бар ин хадис ишколи ворид накарда аст.

Дар ин сурат мешавад гуфт далоили олими бузургвор зохирий мазхаби мо имоми ибни Хазм андалусий рохимахуллох ба чанд далил наметавонад сахих бошад:

1. Имоми Бухорий бо устодиш Хишом бин Аммор мулоқот дошта ва аз у  хадис шанида аст пас агар бигуяд: Хишом гуфт яъни аз у нақли қовл мекунад.
2. Агар ишон аз Хишом нашанида буд ба холати яқин нақли қовл намекард ва собит шудаки онхо бо хам дар иртибот буданд ва аходиси зиёдий дигари хам аз у нақл карда аст ва тухмати тадлис ба имоми Бухорий намечасбад.
3. Имоми Бухорий хадисро дар китоби “ сахих” оварда ва агар ба сухбати он итминон надошт чанин кори намекард.
4. Ишон хадисро ба сиғайи жазм зикр намуда ва аз вожахики баёнгари заиф дар ривоят хастанд чун:

«يروي عن رسول الله  صلی الله علیه وسلم »  ё  «يذکر عنه»

Ва………истефода накарда аст балки ибороти:” қола росулуллох саллаллоху алайхи васалламроки нишонгари жазм ва яқин аст ба кор бурданд.

Агар мо хатто ба хаммайи ин маворид таважжух накунем боз хадис сахих аст. Чун назди соири уламойи хадис мисли Абу Довуд ва Абу Бакрул исмоилий ва ибни Можжа ва дигарон санадиш муттасил аст.

Дар хар сурат дар ин замина ва мавориди мушобехики уламойи бузургвори мо ба далили набуди шўройи улил амри вохид ва уммати вохид ва ижмоъи вохиди он иқдом ба ижтиходоти шахсий карда бошанд лозим аст сухани Сулаймон тамимий рохимахуллохро баён кунемки мегуяд: агар рухсати хар олим ё иштибохи уро бигири тамоми бадихо дар ту жамъ хохад шуд.

1. ассаламу алайкум ахи. Хукми ижорайи макон барои концертхойи мусиқий чист?

Ақди ижора бар манфаъати харом сахих намебошад ва дар ин робита ихтилофи назарий вужуд надорад. Суд ва манфаъат бурдан ноши аз мусиқий сахих нест ва дархости кироя хам дар қиболи касики чанин кори карда сахих нест. Хурдани чанин моли хам аз новъи хурдани моли мардум ба  ботил буда ва хукми муомалайи гушти мурдорро дорад.

Шахс хам набояд молишро ба концертхойи мусиқий бидихад, чун харж кардан дар баробари кори ножоизи аст ва мисли харж кардан барои хариди гушти мурдор аст. Ибни Абдулбар хам иддаойи ижмоъро бар харом будани бахойи ин аъмол карда аст.

(идома дорад……….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(62- қисмат)

Салом. Тарафдорони ахзоби секуляри курдистон дар мовриди шумо сарусадохойи барпо карданд ва дар миёни мардум шойеоти пахш кардандки шумо жундул исломий ва ансорул исломий ва алқоидаий ва доиший ва ғейрих хастид далили сукути шумо дар баробари инхо чист?

Мо қаблан дар дарси душманшиносиймон ба тафсили дар мовриди дорудастайи мунофиқин ва секулярзада ва хислатхойи онхо сухбат кардем ва ниёзи ба ёдовари намебинам, аммо дар ин заминайи хосси барчасбзаний ва тухмат пароканий ва гуфтагу бар сари шойеот ва таваххумот, ин тахассуси онхост; ва инон ибтидо мехоханд ором ором шахсро бикашанд пойин ва ба даража худишон бирасонанд, замоники шахсро ба ин даража расонданд, равиши сухбат кардан аз қолаллох ва қола росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хориж мешавад ва гуфтамон ба сабки ахмақхо ва нафахмхо шуруъ мешавад, шумо хамки тахассуситон дар ин замина кам аст ва онхо мутахассиси нафахмий ва химоқати хастанд барои хамин ба рохати шикаститон медиханд. Имоми Шофеъий рохимахуллох мефармояд: бо хар олими сухбат кардам бар у пируз шудам аммо бо хар жохили мунозара кардам шикаст хурдам.

Ин хақиқати астки қуръон ва сийрайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва кулли торихи муслимин дар гузашта ва хол шохиди он аст, барои хамин аст дар баробари инон танхо ду кор мешавад кард еки инки паёмро ба онхо бирасонид ва дар таваххумот ва шойеотишон рахо кунид ва дигар инки то метавонид қудрати низомий бадаст биёварид. Чун инон танхо бо қудрати низомий контрол ва мудирият мешаванд на бо каломи аллох ва росул.

Дар ин замина боз имоми Шофеъий рохимахуллох мефармояд:

قالوا سَكَتَّ، وَقَد خُوصِمتَ، قُلتُ لَهُم                 إِنَّ الجَوابَ لِبابِ الشَرِّ مِفتاحُ

Гуфтанд: бо ту хусумат карданд аммо сукут карди, гуфтам: посух додан калиди дарвозайи шар аст.

وَالصَمتُ عَن جاهِلٍ أَو أَحمَقٍ شَرَفٌ          وَفيهِ أَيضاً لِصَونِ العِرضِ إِصلاحُ

Сукут дар баробари нодон ва ахмақ, бузургвори аст, ва нез мужиби хифзи обру мешавад.

أَما تَرى الأُسدَ تُخشى وَهِيَ صامِتَةٌ               وَالكَلبُ يُخشى لَعَمري وَهوَ نَبّاحُ

Магар намебиники шер хенгоми сукут, тарснок аст ва ба жони худам саг замоники порс мекунад, бо лафзи чихе ронда мешавад.

Дар мовриди секуляристхо ва мунофиқин ва секулярзадахо чизи бештар аз ин набояд гуфт, ончи лозим буда гуфта шуда аст, душманшиносий ва даража бандийи шаръийи душманон тавассути мо ва дифоъ аз мужохидини шариатгаро бидуни дар назар гирифтани мазхаб ва тафсири онхо боиси жунуни ин душманони шумора ек ва шумора чохори мо шуда аст. Мо рохи дармони жунуни инхоро бо вахдат ва касби қудрати бештар сифориш мекунем на дахан ба дахан шудан бо онхоки ба қовли имоми Шофеъий рохимахуллох: бо лафзи чихе ронда мешавад.

1. Бо арзи салом ва адаб. Баъзи аз уламо мегуяндки ин хадис харом будани маозифа дар Бухорий сахих нест. Аммо шумо ба он истинод кардид. Далили истиноди ба ин ривояти заиф чист?

Имоми Бухорий рохимахуллох бо зикри ровиён мегуяд: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

«ليکونَنَّ مِن أمَّتي أقوامٌ يَستَحِلُّون الحِرَ و الحريرَ و الخَمَر و المعازِف»،

“ иддайи аз уммати ман зино ( ё хаз) ва порчайи абришам ва шароб ва мусиқийро халол мешморанд”

Арз кардамки ахли луғат хам иттифоқи назар дорандки вожайи “ маозифа” дар хадис ба маънойи васоили мусиқий аст. Тамоми уламойи ахли хадиси ислом ғейри аз ибни Хазм андалусийи зохирий мазхаби рохимахуллох ва шогирдиш Абу Туроб рохимахуллох ин хадис ва ин маъниро пазирофтанд. Ин ду бузургвор бар ин боварандки ин хадис мунқотиъ аст. Танхо далили ин ду бузургвор хам ин астки имоми Бухорий дар ривоёти он зикри аз шанидан аз устодиш ( Хишом бин Аммор ) накарда ва ба холати таълиқ онро ривоят карда аст.

(идома дорад……….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(61- қисмат)

-мовриди дигарики боз метавонад дар миёни муслимин боиси тахриби шодий ва аз авомили шодийсузи бишавад харом кардани чизхойи халол бар худишон аст.

Бале,дастахойи аз муслимин хастандки мумкин аст нохоста дар масири саркуби ниёзхойи фитрийи худишон амал кунанд: масалан фалон чизики аллох дар фитрати инсонхо қарор дода ва амри фитрий миёни хаммайи инсонхост ва аллох таоло чанин амри фитрийро харомиш накарда аст балки онро бо қавониниш мудирият, контрол ва хидоятиш карда, холо шахси меояд ва ин амри фитрийи хидоят шуда тавассути қонуни шариати аллохро бар худиш харом мекунад, баъад ба худиш нигох мекунад мебинадки ихсоси хуби ба худиш надорад, ингор дорад ек бор сангинийро бар худиш тахмил мекунад ва аслан рохат нест……

Дар инжо фарқ надорад ин шахсики чанин кори карда ки бошад, ва ё ба хотири чи каси бошад, мухим ин астки кори бар халофи қонуни шариати аллох ва фитрат анжом шуда аст. Аллох таоло мефармояд:

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَکَ تَبْتَغِی مَرْضَاتَ أَزْوَاجِکَ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ (تحریم/1)

Эй набий! Чиро чизироки худо бар ту халол карда аст, ба хотири хушнуд сохтани хамсаронит, бар худ харом мекуни? Худованд омузгори мехрабони аст.

Алъон еки аз он ниёзхойи фитрийки дар миёни кулли инсонхо умумият дорад ва бахши аз хўроки рухи инсонро фарохам мекунад шодий астки, мутаассифона адами шинохти сахихи аз он боиси саркуби куллийи ин ниёз аз тарафи иддайи аз муслимин ва суъистефодайи душманони дохилий ва хорижий аз ин саркуби ношиёна шуда, ва дар ин дахахойи гузашта ба унвони ек ниёзи асосийи рухи инсон дар  миёни ахли жиход ба он таважжухи кофий нашуда астки дар мавориди боиси афсурдагий ва хашми нобажо ва хатто сустийи дар анжоми вожибот ва бахусус суъистефодайи душманон ва мужримин аз ин ниёзи фитрийи инсонхо шуда аст.

Дар поён бояд ёдовар бишавемки хар чи бар халофи қонуни шариати аллох бошад шодийсуз ва мухарриби шодий махсуб мешавадки ба чанд мовриди он ишора шуд.

Посух ба суъолоти дарси хаштуми муқаддамоти:

1. Ассалому алайкум. Еки аз наздиконам бо хисодати худиш кори карда астки дар бехтарин холати шодий хам бошам агар уро бибинам шодиям аз бейн меравад ба назари шумо ман чикор кунам?

Агар бародари ё хохари дар хаққи шумо кори бади карда аст ва дили шуморо нисбат ба худиш лакадор ва олуда карда аст бо дуойи хейр кардан барояш дили худитонро аз олудагийхо пок кунид. Ба шумо хам сифориш мекунам дар дуохойитон ба ин шахсики ба шумо хисодат мекунад бигуйид: ё роб, фалоний тоби дидани хушбахтийи манро надорад аз ту мехохам у ва хар ки ба ман хисодат мекунадро чанон хушбахтиш кунидки хушбахти манро аз ёд бибарад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(60- қисмат)

Дар ин бора лозим медонем тўвзихотиро хидмати дустон ироя бидихем: аллох таоло мефармояд:

: الله تعالی می فرماید:وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالحَقِّ (اسراء/33)

Ва касиро накушидки худованд куштани уро – жуз ба хақ – харом карда аст……..он бачча чи гунохи кардаки бояд кушта бишавад? Магар аллох таоло намефармояд:

مَن قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً

Хар кас инсониро бидуни иртикоби қатл, ё фасод дар замин бикушад, чанон астки гуйи хамма инсонхоро кушта аст,

وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً (مائده/32)

Хар кас инсониро аз марг рахоий бахшад, чанон астки гуйи хамма мардумро зинда карда аст.

Ин қатли ғейри амд ё шибхи амди жанин ек журми астки бояд дар баробариш дия пардохт бишавад ва хукми қатли ғейри амд ва шибхи амдро дорад:

أَنَّ امْرَأَتَيْنِ مِنْ هُذَيْلٍ رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى، فَطَرَحَتْ جَنِينَهَا، فَقَضَى فِيهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ[1]

Ду зан аз қабилайи хузайл бо екдигар даргир шуданд. Еки бар дигари санг андохт ва у  жанинишроки дар шикам дошт кушт дар ин бора назди росулуллох саллаллоху алайхи васалам омаданд ва ишон фармуд: дияйи жанини у ек абд ё амма аст…….. Манзур аз ғарротин яъни е бардайи сафид пуст.

Назари Умар бин Хаттоб розиаллоху анху хам ин астки бачча ба махзи баста шудани нутфа хукми нафси инсонро дорад чун имкони табдил шудан ба ек инсон ва нафсро дорад. Бар ин асос каси чун имоми Мухаммад ғаззолий тусий исқоти жанинро дар тамоми марохил харом медонад. Дар фиқхи шиъайи 12 имомий хам исқоти амдийи жанин ( ижхаз) дар хар мархалайи ва аз хар рохи харом ва мужиби дия аст, чун бар ин боварандки хилқати инсон аз хамон инъиқоди нутфа оғоз мешавад

«إنَّ اوّلَ ما یُخْلَقُ نُطْفَه» .[2]

Ривоёт астки аз зани хомилайи назди Умар бин Хаттоб розиаллоху анху бадгуйи карданд ва у занро ихзор кард, он зан гуфт:

یَا وَیْلَهَا مَا لَهَا وَلِعُمَرَ!

Вой бар ман маро бо Умар чикор! Дар бейни рохки меомад ногахон дарди зойимони он занро фаро гирифт, вориди хонайи шуд, фарзандишро ба дунё овард; аммо он кудак ду бор фарёд зад ва мурд,

فَصَاحَ الصَّبِیُّ صَیْحَتَیْنِ ثُمَّ مَاتَ..[3]

Бар ин асос имоми Нававий рохимахуллох бо истинод ба ин воқеъа мегуяд: агар аз зани назди хоким ва фармондехи бадгуйи карда ва уро муттахам кунанд, сипас хоким касиро наздиш бифристад то уро ихзор кунанд ва он зан аз тарс, фарзанди дар рахимишро сиқт намояд, бар хоким астки дия вайро бипардозад. Ин фатво аз Абу Ханифа аст. Ва Ахмад пешвойи ханбалийхо гуфта аст: афзун бар тифли барои зан хам бояд дия бидиханд; чун хоким уро ихзор карда аст; пас зомини хифзи зан хам хаст; монанди онки занро бизананд ва у бимирад[4]

Хатто каси чун ибни Хазм рохимахуллох дар мовриди касики жанинишроки рух дар он дамида шуда аст ва 120 шаб умр дошта аст аммо ба амд мекушадиш мефармояд: назари мо ин астки қисос вожиб аст ва гуризий аз он нест[5]

Ахли фиқх танхо қабли аз дамидани рух дар жанин дар мовриди сиқти жанин ихтилоф доранд аммо баъди аз нафхи рух хаммайи фуқахойи фирақи маъруф ба ахли суннат иттифоқ дорандки жанин монанди соири инсонхо қобили эхтиром аст ва куштани он қатли амд мебошад.[6]

Дар баробари журми ошкори зан, боз шўхар ва фарзанд хам метавонанд бо риоят накардани қонуни шариати аллох омили тахриби шодий дар хонувода бишаванд. Холо замоники шодий дар миёни хонувода гум шуд ва ба жойиш ғам ва ғусса ва истерес ва нигароний ва афсурдагий ва соири офатхойи қалбий ва баъдан жисмий ба аъзойи хонувода руовард хаққи эътироз ба дигаронро надоранд, ин махсули чизхойи астки худишон коштанд ва замоники чанин базрхойи фосидиро мекоштанд бояд медонистандки чи чизиро бардошт мекунанд.

(идома дорад………)

---

[1]  متفق علیه . همچنین: كتاب السنن الكبرى(الديات ) المعجم الكبير) باب الحاء) المعجم الأوسط (باب الميم) التلخيص الحبير )الديات) سنن أبي داود (الديات)سنن ابن ماجه (الديات) سنن الترمذي (الديات –الفرائض) سنن الدارقطني (الحدود والديات وغيره) سنن الدارمي (الديات) سنن النسائي (القسامة) صحيح البخاري (الديات) صحيح مسلم (القسامة والمحاربين والقصاص والديات) فتح الباري شرح صحيح البخاري (الديات) مسند الإمام أحمد- باقي مسند المكثرين / البحر الزخار المعروف بمسند البزار/  حديث أبي المليح عن أبيه/ المصنف/  أقضية رسول الله / مصنف عبد الرزاق/  العقول/ موطأ مالک/ نصب الراية في تخريج أحاديث الهداية/ اقتتلت امرأتان من هذيل فرمت إحداهما الأخرى بحجر قتلها وما في بطنها ، فاختصموا إلى النبي صلى الله عليه وسلم فقضى : ” أن دية جنينها غرة عبد أو وليدة ، وقضى أن دية المرأة على عاقلتها ، وقد رواه مسلم أيضا قال : حدثني أبو الطاهر قال أخبرنا ابن وهب رحمه الله قال وأخبرنا حرملة بن يحيى التجيبي ، قال أنبأنا ابن وهب قال أخبرني يونس بهذا الإسناد .

[2] محمدبن حسن حرّ عاملی، وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه، ج۱۹، ص۱۵، چاپ عبدالرحیم ربانی شیرازی، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.

[3] الصنعانی،  أبو بكر عبد الرزاق بن همام (متوفای211هـ)، المصنف، ج 9، ص 458، ح18010،  باب من أفزعه السلطان، تحقیق حبیب الرحمن الأعظمی، ناشر: المكتب الإسلامی – بیروت،  الطبعة: الثانیة، 1403هـ.

[4] النووی،  أبی زكریا محیی الدین (متوفای676 هـ)، المجموع، ج 19، ص 12، ناشر: دار  الفكر للطباعة والنشر والتوزیع، التكملة الثانیة.

[5] ابن حزم، المحلی بالآثار، دارالکتب العلیمه،بیروت 1998نصرانی، ج 11 ص 239

[6] القوانین الفقهیة/141 با انکه کسانی چون امام زرکشی تنها یک استثناء رو ذکر کرده اند که اگر دو پزشک حاذق و ماهر مسلمان  بگویند که با تولد فرزند مرگ مادر قطعی و (100%) است می توان را سقط نمود. خوب توجه بفرمایید در فرموده ایشان صحبت از قطعیتی اجتناب ناپذیر است و هرگز کلمه‌ی ←احتمال→ را به کار نبرده اند…

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(59- қисмат)

Аввалин самарайики баъди аз пейдоиши ин беморихойи қалбий,ва баъди аз бархам задани ин даража бандийи шаръий душманон ва қарор додани муслимин дар жойгохи мужримин ва гирифтани ахбор аз фосиқин ба даст меояд пейдоиши ширки тафарруқ аст. Ибтидо дилхо аз хам фосила мегиранд, ва баъад, жисмхо хам аз хам дур ва хатто безор мешаванд.

То ба хол дар мовриди жараёноти марбут ба даъват ва жиход намунахойи зиёдийро дар ин замина зикр кардаем ижоза бидихид ек намунайи марбут ба аввалин мужтамаъро хидматитон арз кунамки нишон медихад чижури ин фароянд ва пружа метавон дар хонуводахо хам шикл бигирад ва чижури зану шўхар ва фарзандон метавонанд шодийсуз бишаванд:

Аллох таоло мефармояд:

وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُم مِّنْ أَنفُسِکُمْ أَزْوَاجاً لِّتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ (روم/21)‏

Ва еки аз нишонахойи худо ин астки аз жинси худитон хамсарониро барои шумо офарид то дар кинори онон сокин ва ором бишавид ( яъни қаблан мисли ашоир будид холо екжо нишин шудид), ва дар миёни шумо ва ишон маваддах ва рохмах қарор дод мусалламан дар нишонахо ва далоили аст баро афродики меандишанд.

Хуб, холо замоники аллох таоло қалби мардро бо ин зан аз ашоир будан ва хар лахза екжо будан нажот дода аст, ва қалби мардро дар ин зан сокин ва екжо нишин карда аст, ва барои инки ин қалби мардики дар ин зан сукунат карда аст дубора овора ва ашоирий нашавад дуто абзор тахти унвони маваддах ва рохмах қарор дода,ва ба унвони мисол дар инжо зан мисли хона аст ва мард мехмони ин хонайи зан дар дунё ва хатто барои баъзихо дар қиёмат хам хаст, зан бояд дар дунё имконоти лозимро барои сукунати ин мард тибқи қонуни шариати аллох фарохам кунад ва интури “ ба сахми худиш” хубро ба маваддах ва рохмах такомул бибахшадки самараш мешавад эътойи шодий ба худиш ва шўхариш ва фарзандониш ва соири аъзойи хонуводайи тарафайн; аммо замоники зан қонуни шариати аллохро дар ин маворид риоят намекунад, ва бо аъмоли ғейри исломияш асбоби оворагий қалби шўхаришро фарохам мекунад, дар воқеъ мисли ек сохибхонайи беназокат ва бетарбият боиси ранжиш ва фарорий шудани мехмониш мешавад, ва замоники ин иттифоқ афтод шодий хам камранг ва хатто гум мешавад, ва асароти набуди ин шодий ба фарзандон ва хонуводайи тарафайн хам сароят мекунад. Инжостки зан бо аъмоли ғейри шаръияш худишро табдил мекунад ба омили мухарриби шодий дар зиндагиш.

Ек намунаро хидматитон арз кунамки алъон аз тарафи хонумхо бисёр нодида гирифта мешавад. Зан замоники хомила мешавад вазифайи аслий ва увлавияти аслий хифзи он баччаики дар шикамиш аст, баъди аз таваллуди ин бачча мо дар шариати аллох аз шир додан то соири маворид намебинемки “ вазифа ва таклиф” моддий дар  мовриди бачча бар ухдайи модар гузошта шуда бошад ва тамоман бар ухдайи падар аст. Ингор вазифайи аслий модар дар ин умур ба дўврони хомилагий махдуд мешавад, ва ба махзи ба дунё омадани бачча вазифа куллан аз душиш бардошта шуда ва бар души падар гузошта мешавад, хар чанд дар дўврони хомилагий хам падар вазоифиро дошта аст.

 Дар ин сурат зан лозим аст ва бояд хам чигунагий муроқибат аз он инсоники дар шикамиш астро балад бошад ва хам агар балад аст бояд пойбанд бошад ба он чизхойики балад аст, чун жони ек инсони дар ихтиёриш астки бар фитрати ислом аст ва арзиши хуниш аз каъба хам болотар аст ва агар зани дар ин рох фовт кунад хукми новъи шахид хам дорад, холо зан бояд аз чанин неъмати нигахдорий кунадки болотар он барои шод кардани шўхариш вужуд надорад, аммо ин зани хейра сар меояд ва гуш намедихад ва амдан ва ба мейли худиш ва огохона аъмолиро анжом медихадки эхтимоли сиқт ва куштани он бачча хаст, ва инжури руйи жони баччаш риск мекунад, ва баччаро мекушад, ва шодийро аз худиш, шўхариш ва атрофиёниш мегирад. Мисли касики огохона ва амдан бар халофи қавонини рохнамоий ва ронандагий ронандаги мекунад ва муртакиби қатли ғейри амд мешавад. Холо ин зан ек мужрим аст аммо танбехи у дар он хадди нестки коко Абдуллох мегуфт,яъни талоқ.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(58- қисмат)

Ин даста аз ашхос худишонро хуб намешносанд ва аксаран дар масири расидани ба шинохти аллох хам дучори иштибох мешаванд, холо еки камтар ва еки бештар, барои хамин астки мебинем ин ашхос бозичайи дасти мухит ва атрофиён мешаванд, ва нийрухойи беруний ва мухит хастандки шахсияти онхоро шикл медиханд ва қолиб ва сохтори онхоро таъйин мекунанд на даруни шахсийки бо арзишхо ва ахдофи шаръий махор ва мудирият ва хидоят шуда бошад.

Ба хамрох ва дар кинори ин муслимин номутаодил ва номезон дастайи дигар аз шодийсузони тарсовари вужуд дорандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам баъди аз дажжол бештар аз хамма аз инхо тарс ва вохима дошта аст:

لَغَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَى أُمَّتِي….أَئِمَّةً مُضِلِّينَ[1]. 

Тарси мухолиф амният ва шодий аст. Тарс аз ин ашхоси омили аслий шодийсузон астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар жохойи дигари аз ин аимматул музиллин тахти унвони :

: دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ 

 (Даъватгарон ба дархойи жаханнам) ва уламойи суъ вар рувайбиза ( инсонхойи паст ва хақирийки дарборайи умури оммайи мардум сухан мегуянд.) ёд карда аст.

-еки дигар аз мухаррибини шодий ва аз авомили шодийсузий дар миёни муслимин гирифтани ахбор аз фосиқин ва ғейри муслимин аст.

Масалан аллох таоло мефармояд агар мусалмони фосиқи хабариро бароитон овард аз сихати хабар мутмаъин бишавид ва хамин тури қабулиш накунид:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ‏(حجرات/6)

Эй касоники иймон овардаид! Агар шахси фосиқий хабариро ба шумо расонид дарбора он тахқиқ кунид, мабодо ба гурухи – бидуни огохий осиб бирасонид, ва аз карда худ пушаймон шавид.

Ин дастури сарихи аллох аст, онхам дар мовриди ек хабарики аз тарафи ек шахси мусалмони фосиқи ба мо расида, хуб, холо агар ин хабарро куффори аслий ва муртаддини махаллий ва аимматул музиллин ва дуотун ала абваби жаханнам бароимон оварданд бояд чикор кунем? Агар қудрати табйин ва ровшан намудани хабарро надори набояд хабарро қабул куни ва бояд нисбат ба муслимин хусни зон дошта боши. Аммо шахс бидуни дар назар гирифтани дастуроти сарихи аллох хаминтури килуйи ахбори куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий ва мунофиқин ва секулярзадахойи атрофи худишро қабул мекунад ва бо хамин ахбори дуруғин дар баробари мо ва соири мужохидин чашм қирмиз карда ва рагигардан кулуфти мекунад ва ба хамин содагий қалби худишро мариз ва олуда мекунад ва ба хамин содагий оромиш ва шодий худиш ва дигаронро хадаф қарор медихад.

-мовриди дигарики метавонад дар миёни муслимин омили шодийсузий ва мухарриби шодий махсуб бишавад зон ва гумони нобажост.

Замоники шахс тамоми ин журмхойики зикр кардемро муртакиб мешавад аввалин чизики қалбишро мовриди хужум ва фосид шудан қарор медихад пейдоиши шакку гумон ва беморихойи қалбийи дигари астки ба дунболи ин беморий ба вужуд меоянд. Аллох таоло мефармояд:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ

Эй касоники иймон овардаид! Аз бисёри аз гумонхо бипархезидки , бархи аз гумонхо гунох аст,

وَلَا تَجَسَّسُوا

Ва жосусий ва пардадари накунид,

وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضاً

Ва еки аз дигари ғийбат нанамояд;

؛  أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُ

Оё хеч ек аз шумо дуст дорадки гушти бародари мурда худро бихурад? Ба яқин хамма шумо аз мурдахўри бадитон меояд,

وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ‏(حجرات/12)

Аз худо парво кунид, бегумон худованд бас тўвбапазир ва мехрабон аст.

Холо ин дастури содайи дигари аст барои саломатийи қалб ва мухофизат аз шодийи мўъминин, аммо шахс ин дастури сарихро нодида мегирад ва худишро дучори анвоъи беморихо ва бахусус авоқиби суъзон ва бадгумони мекунадки дар майдонхойи даъват ва жиход ва дар миёни хонуводахо ва дустон ва хамсоя ва мухити кор ва соири арсахойи зиндагийи ижтимоий инсонхо омили барои дилсардий, афсурдагий , касолат ва ғам ва ғусса дар шахс мешавад, ва хар чизи таваххумий ва ё хар амали жузъий номуносибики аз тарафи муқобил мебинид ва мумкин аст даххо узр барои ин амал мисли фаромуший ва хато ва жахл ва ғейрих вужуд дошта бошадро бисёр бузург мекунад ва сенориохо ва достонхо барояш тасаввур мекунадки хеч рабти ба амали ин банда худо надорад. Ин шахс интури ва ба хамин содагий оромиш ва шодийи худишро хадаф қарор медихад ва ба жойиш дилхира ва изтироб ва афсурдагий ва соири беморихойи ноши аз суъзонро  мехарад. Воқеан муомалайи саросари зарармандиро анжом медихад.

(идома дорад………)

---

[1]رواه الإمام أحمد (21296)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(57- қисмат)

Хатто агар ин хохарони асири мо хамсарони хавориж бошандки нестанд, боз бояд нигох кардки саййидина Али бин Аби Толиб розиаллоху анху чигуна бо хонувода ва хамсарони хавориж пас аз жанги нахварон бархурд кард? Оё хамсарони онхоро асир ё зиндоний кард? Оё наузу биллах ба занони ин хаворижки номуси муслимин хастанд тажовуз кард? Ё ижозайи тажовуз ба онхоро дод? Ё хатто хамсари ек мужрим будан боиси сирояти хукм ба у ва фарзандон хам мешавад? Ин ғейри аз дурий аз адолат ва пейравий аз кина ва нафрат ва пасти ва хайвонсифати чи маъни метавон дошта бошад? хасбуналлоху ва ниъмал вакил……инна лиллахи ва инна илайхи рожиъун.

Албатта дустони геромий ин рабти ба шиъа ё сунний будан надорад, балки сифати пасти астки куффори жахоний ва муртаддин ва мунофиқин ва секулярзадахойи махаллий аз анжоми он дар хаққи мўъминин кутохий нахоханд кард, магар сагмаргхойи борзоний дар атрофи шангол хамин жиноятро накарданд? Магар муздурони хизби коргарони ужалон дар талбурок ва соири манотиқи суннийнишини Сурия хамин жиноётро дар хаққи занон ва духтарони ахли суннат накарданд? Магар сахавоти хоини суннийзодайи муздури араб ба истелох ихвоний ва салафий ва секуляр хамин жиноётро дар хаққи хохарони мухожир ахли суннати мо дар Сурия накарданд?

Пас ин кор ба хисоби ин мужримини фосид ва жиноёткор невишта мешавад на ба хисоби мазхаби шиъа ва на ба хисоби курдхойи сунний ё арабхойи сунний. Ин жиноёт дар корномайи куффори секуляри ишғолгар ва новкарон ва муздурони махаллий онхо сабт хохад шуд ва бидуни шак мужохидини фирқайи ножия рузи интиқоми ин жиноятро хоханд гирифт.[1]

Дар тамоми ин маворид бояд ва лозим астки шахсро дар жойгохи худиш қарор бидихем ва набояд ба журми ин мужримин дигаронро мисли мужримин хисоб кунем. Ин кори иштибохи астки аллох таоло дар мовридиш мефармояд:

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (سوره قلم آیه 35)

“ пас оё фармонбардоронро чун бадкорон ва мужримин қарор хохем дод?”.

Агар афроди мужримро дар жойи мужримин ва мўъминини солихро дар жойи солихин қарор надихим ва узрхойики аллох таоло мухтасси муслимин қарор додаро нодида бигирем ва ин дастахойи мушаххас ва маълумро дар жойгохи худишон қарор надихим илова бар мусибатхойики барои дигарон ба бор меоварем боиси сархурдагий, гила ва шикоят,дилхурий, гушагирий, асабоният, норохатий, ранжиш ва дар нихоят ба норизояти доимий, тард шудан ва хатто хашми нобажойи худимон хатм мешавад, ва дар мавориди боис мешавад шахсики дучори ин иштибохот ва қазоватхойи ғалат шуда дар таваххумот, хиёлот ва камолталабий сайр кунад ва дунболи хиёлоти бигардадки бо ниёзхойи фитрий ва шаръийи инсонхо созгори надоранд.

Чанин ашхоси аз худнишосийи шаръий ва эътимод ба нафс бархурдор нестанд,ва аз хувияти солими шаръй хам махруманд, ва бо мушкилоти равоний- ижтимоъий зиёдий бояд даст ва панжа нарм кунанд,нисбат ба ақоид ва арзишхойишон огохийи сахихий надоранд, ва қудрати дифоий аз арзишхойишон дар баробари мухолифинро надоранд,аз он чизики хастанд рози нестанд, ва аксаран ихсоси хақорат ва худкамбини доранд, дар баробари мушкилоти иқтисодий,равоний,ижтимоий ва муборизотий хам сабр ва истиқомати камтари доранд, мураддад хастанд ва ихсоси сардаргумий мекунанд, аз нақд кардан ва нақд шудан тарс доранд ва аслан нақд пазир нестанд барои хамин астки рухияйи хамкорий хар дар онхо заиф аст ва тамоюл ба машварат бо афроди сохиби назар ва мутахассис дар онхо бисёр кам аст, рухияйи ёс ва ноумидий бар онхо соя меандозад ва аз рухияйи мусбат андиший, хушнудий ва ризоят бархурдор нестанд, марзхойи қотиъият, шиддат ва хушунат бо мадоро ва нармиш ва рахматро балад нестанд, илова бар ин ахдофи воқеъий ва мутаносиби бо воқеъияти муслиминро надоранд ва коллекциони аз даххо беморий ва олудагихойи даруний ва рафторий дигари хастандки хаммайи мо шохиди он хастем.

(идома дорад……..)

---

[1] ما در عرض این چند دهه حکومت شیعه مذهب ایران آشکارا دیده ایم که چگونه با زن و فرزندان مرتدین سکولار کوردها برخورد کرده اند یا بخصوص با خانواده ی زندانیان اهل سنت ایرانی و خارجی چه برخوردی داشته اند؟ ما هرگز در حکومت شیعه مذهب ایران چنین جنایاتی رو ندیده ایم حتی در مناطقی که حکومت ایران در عراق و افغانستان و لبنان و سوریه قدرتی به دست آورده باعث رام شدن و اهلی شدن بسیاری از غلات و دیوانگان شیعه مذهب شده است .

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(56- қисмат)

Холо ек шиъазода дар Ироқ ба хамрохи даххо суннийзодайи араб ва турк ва курд омаданд ва ек суннийро куштанд, онвақт ту дар Афғонистон ва Покистон ва Яман ва Нигерия хаққи он мақтулро аз ек шиъайи мегирики танхо журмиш хам мазхаб будан бо он шиъазода аст? Магар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам замоники ек мужрими мисли Каъабки дучори чанон журми шуда буд омад ва ек яхудийи дигари аз қабоили дигар ё хатто аз хамон қабиларо ба қатл расонд? Ё агар масалан бани қурайза журми муртакиб мешуд ба соири қабоили яхудий хам хамла мекард? Ё ек мушрик ва секуляр аз қурайш журми муртакиб мешуд мерафт ва ек мушрик аз қабоили дигарро қисос мекард? Қатъан на. Пас чиро ту муртакиби чанин фожеъайи мешави?

Холо агар шиъаёни Эрон дар баробари куштори шиъаёни Нигерия ва Яман ва Миср ва Ироқ ва Сурия ва Афғонистон ва Покистон ва Кашмир қисос ва интиқоми онхоро аз Шофеъийхо ва Ханафийхойи Эрон бигиранд чи хисси бехит даст медихад? Агар туро ба журми фалон суннийи Ироқ ё Яманий ва ё Нигерияий…..бигиранд ва баъад хукми хабси абад ё эъдомитро содир кунан чи хисси бехит даст медихад?

Агар мо ба ин мужриминики ошкоро бар халофи қонуни шариати аллох хун ба нохақ мерезанд ва ба ин хунрезий хам идома медиханд мегам ахли ин кор шуда ва ахли бидъатишон медонем ва мисли ахли бидъат бо онхо бархурд мекунем кори нобажойи кардаем. Инхо ахли бидъати хастандки бояд дар увлавият бандийи бидъатхо инхоро дар радифи бидъатхойи аввалия қарор дод.

Хатто агар ин хам мазхабхо аз лахози қалбий рози ба журм хам мазхабишон хам бошанд ва амалан кори анжом надода бошанд боз машмули хукми дигарон намешаванд. Мисли инки аллох таоло яхудиёни асри нубувватро мисли қотилини анбиё маърифий мекунад:

قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنبِیَاءَ اللّهِ مِن قَبْلُ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ (بقره/91)

Пас чиро пайғамбарони худоро пеш аз ин мекуштид? Ва дар жойи дигари мефармояд:

أَفَکُلَّمَا جَاءکُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنفُسُکُمُ اسْتَکْبَرْتُمْ فَفَرِیقاً کَذَّبْتُمْ وَفَرِیقاً تَقْتُلُونَ ‏(بقره/87)

Оё ( жуз ин астки) хар замони пайғамбари бархалофи мейл ва орзуйи нафси шумо чизиро овард, дучори истикбор ва худбузургбини шудид ( ва ба ин хам басанда накардид) балки иддайиро такзиб кардид ва дуруғгу хондид, ва жамъиро куштид.

Дар инжо аллох таоло возих ва ошкоро яхудиёни асри росулуллох саллаллоху алайхи васалламро мухотоб қарор медихад ва онхоро шуракойи журми қатли пайғамбарон медонадки қарнхо пеш иттифоқ офтода, чиро? Чун ин қовм алъон хам ба чанин журми рози буданд, аммо боз машмули хукми ин қотилини анбиё намешаванд ва мисли қотилин бо онхо муомала намешавад; ё баъзи аз атрофиёни худитон ба сирохат ва ошкоро аз куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий бар алайхи мужохидини шариатгаро химояти лафзий мекунанд ва ба жиноёти онхо дар хаққи муслимин рози хастанд, мо наметавонем хукми иртидодро бар инхо ижро кунем, нахоятиш ин астки агар узри шаръий надошта бошанд онхоро жузви дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо қарор медихем ва аз онхо “ хазар” мекунем.

Касоники ин хақиқати возих ва ошкоро қуръонийро дар назар намегиранд ошкоро ва ба хамин рохати шодийро аз хазорон хонувода ва зану фарзанд ва падару модар ва бародару хохари мо ва жомеъайи инсоний мегиранд. Мо замоники мебинемки дар зиндони Ироқ ба номуси хохари иймонимон тажовуз мешавад шодиймон нобуд мешавад, ва ба жойиш хашм ва нигароний ва нафрат жойгузин мешавад. Инхо шодийи моро дар хар жойи дунё бошем нобуд мекунанд.

Чанд муддат пеш дидемки хукумати секуляри Ироқ ба риёсати жумхурийи Фавод Маъсум ек хўромийи муртади суннийзода, ва ба нухуст вазири Ибодий ек араби муртадди шиъазода, даххо хохари мусалмони моро сирфан ба хотири хамсари довла будан эъдом карданд, ва ахиран хам даххо нафари онхороки аксаран доғистоний ва чечений ва узбек ва турк ва тожик будандро ба хабси абад махкум карданд ва қабли аз ин ба аксарияти қотиъи ин хохарони мусалмони мо дар зиндонхойи Ироқ тажовузи жинсий карданд ба гунайики садойи созмонхойи ба истелох хуқуқи башарийро хам дар оварданд ва созмони милалро водор кардки ба ин жиноёти ин мужримин ва жинояткорон иқрор ва эътироз кунад. Ин хамон кори астки сарбозони амрикоий ва англиз ва муттахидини кофар ва секуляр онхо аз солхо қабл бар сари номуси муслимин дар Ироқ ва соири сарзаминхойи мусалмон нишин оварданд ва инхо хам идома дихандагони рохи ин куффори секуляр дар бархурди бо номуси муслимин хастанд.

(идома дорад……..)