دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(103- қисмат)

Дар ин сурат, дар нигохи зайдихо хар каси имомати Зайдро рад кунад рофизий аст.

Рафз дар инжо яъни : ругардони, рад кардан , сарпичи, худдори кардан. Арровафиз хам дар инжо яъни : сарбозхоики рахбари худишонро тарк карданд ва ба у пушт намуданд. Хар ек аз инхоро рофизий хам мегуянд.

Достони имом Шофеъий дар Яман метавонад кўмаки хуби барои тасаввури зайдихо аз рофизий будан дошта бошад. Яъни метавонад тасаввури хуби ба мо бидихад ва воқеиятхоро ба мо нишон дихад. Замоники имоми Шофеъий рохимахуллох ба Яман сафар мекунад зайдихои онжоки худишонро шиъа медонистанд ба имоми Шофеъий ва ахли у мегуфтанд шумо рофизий хастид. Албатта , фақат Шофеъий рохимахуллохро рофизий намегуфтанд балки , соири мазохиб ва фирақи кунуний маъруф ба ахли суннатро хам боз рофизий мегуфтанд. Чун, тамоми ин фирақ аз ахли байт росулуллох саллаллоху алайхи васаллам химоят мекарданд. Ин байт мансуб аст ба Шофеъийки гуфта :

إن كـان رَفْـضاً حُـبُّ آلِ مـحـمـدٍ… فـلْـيَـشْـهَـدِ الـثـقلانِ أنّي رافـضـي 

Дар инжо ровшан астки мушкил бар сари рафзи Абу Бакр ва Умар розиаллоху анхума нест, чун Шофеъий рохимахуллох хам хамон дидгохи онхоро дар мовриди Абу Бакр ва Умар розиаллоху анхума дорад ва дошт ; балки ,мушкил дар инжо бар сари баёни хақиқати дигари астки аслан иртиботи ба Абу Бакр ва Умар розиаллоху анхума надорад. Рофизий будани кори ба рафз кардани ин ду шахсият надорад. Дустон, диққат кунид рофизий будан кори ба рафзи ин ду шахсият надорад, метавонад хар каси бошадки аз амириш ва рахбариш сарпичи кунад. Шофеъий рохимахуллох ровшан мекунадки онхо матлабро иштибохий фахмиданд ва бо ровшангарихоики дар фарқи бейни рофизийхо ва мухиббони собит қадам ва воқеий ахли байт ироа медихад боис мешавадки хийли аз мардуми шиъа мазхаби зайди, мазхаби уро қабул кунанд ва алъон хам мебинемки аксарияти қотиъи Яманийхо ,Шофеъий мазхаб хастанд.

 Замоники мазохиби фиқхий тадвин шуданд ва мазохиб ба вужуд омаданд шиъаёни Али хам чанд даста шуданд, ва хамин равофиз хам барои худишон ба садхо фирқа тақсим шудан ва ақоиди мухталиф ва мутанаввиъро барои худишон тўлид карданд ва хатто масоили фиқхий хоссиро хам барои худишон ба вужуд оварданд, ва чун инхо замина бароишон боз буд.

Гуфтемки мунофиқин ва секулярзадахо замоники куфри худишонро ошкор мекунанд ва дар қолиби хамин ғуллот худишонро нишон медиханд ё ошкори ошкор мешаванд ба хотири халаи қудрат аст. Халаи қудрат дар хамин замон ба вужуд меояд махсусан бейни Умавиён ва Аббосиён ва инхо ибрози вужуд мекунанд ва хадиссози мекунанд ва кор ба жойи кашида шудки мардумро ба рофизийгари хам ташвиқ мекарданд ва барои ташвиқ ба рофизийгари хадис ва ривоят хам месохтанд.

فقال أبو جعفر علیه السلام بيده إلى صدره: وأنا من الرافضة،

Ривоятхо аз инхо хийли зиёд аст.

Ба далили инки шиъаёни 12 имоми хам аз қудрати хукуматий махрум буданд ва инхо аз каси тарс ва вохимаи надоштанд то жойики тавонистанд дар кутуби шиъахои 12 имоми дахл ва тасарруф карданд. Нусха бардори мекарданд, дар нусхахо дасткори менамуданд бидуни инки каси бифахмад ва хамин нусхахоро  мисли алъон набудки интернетро серж куни ва аслишро бифахми ва хамин нусхахойи дасткори шудароки нусха бардори мекарданд ва аз руйи он менавиштанд инхоро ба шахрхои мухталиф ва дурдасти мефристоданд ва хамин боиси ворид шудани ривоятхойи ғалат дар миёни ин кутуби шиъа шудаки токунун хам машғуб полуфтани ин ривоятхо хастанд ва хануз хам машғуланд ва хануз хам натавонистанд онро тамом кунанд. Хуб, ин дахл ва тасарруфи инхоки бар каси пушида нест ва инхо ба рохати метавонистанд шиъаёнро фариб диханд : Шарик ибни Абдуллох аннахъийки қози ,олим, фақих ва мухаддиси шиъайи маъруфи буд дар мовриди инхо мегуяд :

«إحمِل (أي الحديث) عن كل من لقيت إلا الرافضة، فإنهم يضعون الحديث و يتخذونه ديناً».

Ин еки шиъа астки дар мовриди рофиза сухбат мекунад. Хуб, хамин ,ғуллот, хамин равофизики ақоиди ғуллотиро мисли Абул Хаттоб будан ,гуфтем идома дихандагони Абул Хаттоб буданд. Худитон биравид тахқиқоти бештари анжом дихид ,иншааллох дар дарси баъдий дар мовриди фирақи бейни фирақ ,бештар дар мовриди ин шахс ва тахриботиш сухбат хохем кард. Биравид сухбат кунид. Инхо сифориш хам мекардандки бояд рофизий шавид ва рофизий будан хам хуб аст ва хатто ривоятхойи хам сохтанд дар мадхи рофизийгари. Тамоми ривоятхоики ба мадх ва ситойиш равофиз дар манобеъи шиъа омада ,тавассути касони сохта шудаки заиф хастанд ва санади заифи доранд ва наметавон ба онхо истинод карданд. Мисли тамоми ривоятхои заифи соири фирақи маъруф ба ахли суннат.

Бар ин асос, хамчунонки фирақи маъруф ба ахли суннат аз дастбурд ,дасткори ва тўлиди аходиси дуруғин ва гуруххойи ғуллот дар амон набуда ва хамин алъон хам нестанд, шиъаёни 12 имоми хам бештар дар муъаррази чанин беморихои қарор гирифтанд. Чун ,камтар аз соири фирақ аз қудрати хукумати бархурдор буданд. Алъон ,худи мо мебинемки бовархо ва рафторхои аксари ханафийхо ,шофеъийхо ,моликийхо ,ханбалийхо ва хатто хавориж хам бо бовархо ва рафторхо ва дастуроти имомони сармазхабишон хам тафовутхойи фохиший дорад. Холо ,еки камтар ва еки пештар ; аммо ,ихтилофи ек пейру бо сармазхабиш гох ба хадди астки хиёл мекуни инхо ду мазхаби жудогона хастанд ва ду масири жудогонаро тей мекунанд.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(102- қисмат)

Хамон сенориойи рафз ,тарк кардан ва танхо гузоштан рахбарики ахли Куфа дар замони имоми Хусайн ва соири аимма онро анжом дода буданд, дубора дар замони Зайд рохимахуллох хам онро такрор  карданд. 40 хазор ба у байъат доданд аммо 150-180 нафар ё 500 нафар бештар бо у намонданд. Чун ривоятхо мухтилифандки теъдодишон чанд аст, нахоятиш ин андоза шуданд.

Барои хамин замоники Зайд рохимахуллох тир мехурад мегуяд : ” кужост он касики рожеъ ба Абу Бакр ва Умар аз ман пурсиш мекард. Онхо маро ба ин руз ва хол кашиданд”. Дубора нигох мекунем рофиза яъни хамонхоики имомони худишонро дар замонхои хассос ,зарурий ва лозим ба бахонахойи беарзиш тарк мекунанд ва бо тарки аиммаи худишон онхоро ё ба мусолиха ва сукут мекашонанд ва ба залили мекашонанд ё онхоро ба куштан медиханд. Намунахо зиёд буданд.

Аммо, нуктаики жолиб аст бидонид ин каламайи рофиза ба қабли аз 119 қамарий ва 122 қамарий бармегардадки имоми Зайд рохимахуллох аз он истефода карда аст. Ашшаъбийки дар соли 104 қамарий фовт карда ба еки гуфт:

ائتني بشيعي صغير، أخرج لك منه رافضياً كبيراً

 Хуб, у дар соли 104 фовт карда ё дар жойи дигари боз, ашшаъбий мегуяд :

أحبب آل محمد ولا تكن رافضياً*وأثبت وعيد الله، ولا تكن مرجئياً.

Оли Мухаммадро дуст дошта бош аммо рофизий набош. Ваъийдхои аллохро хам барои худит собит кун аммо муржиъа набош.

Аммо, боз мазид бар ин шавохиди торихий нишон медихандки ин калама куллан ба хамон дахахои аввалияйи садрил ислом ва қабли аз соли 100 қамарий хам бармегардад. Имоми Байхақий мегуяд: замоники Фараздақ  шоири машхури араб асри Умавий абёти машхуришро дар замони вуруди Зайнил Обидин рохимахуллох суруд, Абдулмалик бин Марвонки дар соли 86 қамарий фовт карда ба у мегуяд:

أرافضيٌ أنتَ يا فَرَزْدَق؟!

Рофизий шуди Фараздақ? Ту рофизий хасти? Ин марбут ба Абдулмалик ибни Марвор астки дар соли 86 қамарий фовт карда. Пас,нишон медихадки собиқаи ин калама ба хийли қабл аз он бармегардад.

Дар хар сурат, возих ва ровшан астки ин каламаи рофизий ба чандин даха қабли аз достони имоми Зайд рохимахуллох ва Муғийра бин Саъад  ғолийи машхур бармегардад ва собиқаи қабли дошта аст.

Аммо, ин лақаб дар манобеъи торихий худ шиъаён хам боз ба вақоъйии бармегардадки ба жанги жамал марбут мешавад ва мо метавонем дар бозгуйи вақойиъ марбу ба жанги жамал чанин чизиро мушохада кунемки Муовия назди он иддаки аз жанги жамал солим монда буданд ва назди у рафта буданд, чун хаммаки ба Мадина барнагаштанд хийли аз онхо аз жанги жамал фарор карданд ва пеши Муовия рафтанд. Рахбариятишонро Марвон ибни Хакам бар ухда дошт, Муовия тейи номайи ба Амру Ос мегуяд:

: أما بعد، فأنه كان من أمر علي وطلحه والزبير ما قد بلغك وقد سقط إلينا مروان بن الحكم في رافضة أهل البصرة ووفداً علينا جرير بن عبدالله في بيعة علی.في رافضة أهل البصرة ؛

Яъни аз рофизаи ахли Басра сухбат мекунад.

Дар инжо ,возих астки рофиза касони хастандки Алиро рафз карданд, Алиро тарк карданд ва ба Муовия пейвастанд. Ба хамин далил астки ,дар хамин даст аз манобеъ, Муовия бо хиёли рохат мегуяд касоники дўври бари Алиро гирифтанд рофизийхойи аз Хижоз, Яман, Басра ва Куфа хастанд :

إن علي بن أبي طالب قد أجتمع إليه رافضة أهل الحجاز وأهل اليمن والبصرة والكوفه وقد وجه إلينا رسوله جرير بن عبدالله ولم أجبه.

Хуб, мегуяд  рофизаи гужо? Рофизату ахли Хижоз ва ахли Яман ва Басра ва Куфа. Ин бахши аз собиқаи торихий ин калама астки возих нишон медихад ин калама собиқаи қадимийтар аз сухани имоми Зайд рохимахуллох дорад. Аммо ,агар ин таърифи зайдихоро аз равофиз ( рафз ) бипазирем, бояд инро хам қабул кунемки зайдихо тамоми мазохиби дигарро рофизий медонанд фарқи намекунад кудом мазхаб бошанд.

Ахмадул Мутарзо дар шархил азхар мегуяд: равофиз қовми мушаххаси хастандки аз ташайюъ жудо шуданд ва инхо Абул Хаттоб ва асхобиш хастандки Зайдро рафз карданд ва имоматишро напазирофтанд. Диққат кунид дустон ,бибинид манобеъи торихий чи ба мо мегуяд. Ахмадул Мутарзо идома медихад:  дар ин сурат, дар нигохи зайдихо аррофиза яъни хар касики бо аиммаи зайдики аз итрати пок хастанд буғзи дошта бошад ва фарқи надорад чи каси бошад, еки бошадки худишро мисли ғуллот ё имомия ё исмоилия шиъа меномад ё хар каси дигари бошад.

سواء كان من المتسمين بالتشيع مثل الغلاة والامامية والاسماعيلية أو من غيرهم.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(101- қисмат)

Баргардем ба каламаи рофизий ,имом Табарий ба сирохат мегуяд : фарзандиш Жаъфар бин Мухаммад Боқир зинда буд гуфтанд Жаъфар  имруз баъди аз падариш имомимон аст у баъди аз падариш шойистатар аст ва аз Зайд бин Али табъияти намекунем ва Зайд имом нест. Зайд хам исми онхоро гузошт рофизий,

،«فسماهم زيد الرافضة»

Имруза онхо хиёл мекунанд касики онхоро гузошта рофиза, Муғийра аст замоники аз у жудо шуданд. Яъни имоми Табарий мегуяд инхо чун аз ғолийи машхур Муғийра бин Саъид жудо шуданд ва Муғийра хам онхоро рофизий номида; пас, касики ин исмро бар руйи онхо гузошта Муғийра аст. Яъни онхо хиёл мекунанд чун аз Муғийра жудо шуданд Муғийра ин исмро руйи онхо гузошта дар холики Зайд ин исмро руйи онхо гузошта буд. Муғийра бин Саъид еки аз хатарноктарин ғуллот буд. Инхо дар асри имоми Табарий чанин бардошти доштанд.

Шиъаёни он замонки дигарон ба онхо мегуфтанд рофизий хиёл мекарданд чанин исмиро Муғийра руйи онхо гузошта аст. Муғийра аввал худишро ноиби Боқир алайхиссалом маърифий кард ва сипас Боқир рохимахуллохро ба хадди худойи расонд ва худишро пайғамбар ва имоми аз тарафи у ба мардум маърифий кард. Ин шахс касонироки аз ин куфриётиш тўвба карданд ва уро рад намуданд рофизий номид. Ба онхо гуфт шумо рофизий хастид ва то асри ибни Таймия хам онхо хиёл мекарданд чун у ба онхо гуфта рофизий ; пас, худиш ин каламаро бароишон тўлид карда аст. Дар хар сурат,хамма медонистандки рофизий яъни касики амиришро ,хизбишро , гурухишро ,хукуматишро танхо мегузорад ва уро рад мекунад холо ,фарқ намекунад ин амир хуб бошад ё бад.

Албатта, дар торих ёфеий хам омада замоники Зайд рохимахуллох қиём кард гурухиш пеши у омада ва ба у гуфтанд: аз Абу Бакр розиаллоху анху ва Умар розиаллоху анху эъломи бароат кун то ба ту байъат бидихем. Гуфт: аз онхо бароат намекунам. Гуфтанд: пас, мо хам  туро рафз мекунем, туро рад мекунем. Зайд гуфт: биравид шумо рофиза хастид.

اذهبوا فأنتم الرافضة.

Ба сухани дигар яъни, шумо хамонхои хастидки Жаъфар Содиқро рафз кардид ва холо манам рафз кардид. Зайд аммуйи Жаъфар Содиқ алайхиссалом буд. Яъни ба онхо мегуяд шумо хамон касони хастидки қаблан онхоро хам рафз кардид

فأنتم الرافضة،

Шумо хамон рофизийхо хастид. Мисли инки имруза ба каси бигуйи буру ту хамон мадхалий хасти, ё ту хамон ихвонуш шаятин хасти ё ту хамон салафий хайз ва нифос ва дастшуйи хасти, ту хамон салафий мадхалий хасти ё ту фалони хасти, яъни собиқаш мушаххас аст.

 Аксари уламо ин тарк ва рафзи ахли Куфа аз Зайд бин Али алайхиссаломро иллати ин номгузорий медонанд. Дар холики , ин наметавонад бо воқеиятхои торихий ва ақидатий равофиз аз нигохи зайдийхо ва ончи ин азизон бардошт карданд татбиқ дошта бошад. Мушаххас астки дар замони имоми Зайд алайхиссалом дастаи аз ахли Куфа будандки исми рофиза бар онхо итлоқ шуда чун, худи Зайд рохимахуллох хам шиъа буда аст. Холо инхо кудом даста буданд? Дастаи Абул Хаттоб. Кудом даста буданд касоники Зайд рохимахуллох ба онхо гуфт шумо рофизий хастид? Зайдки худиш шиъа буд. Кудом даста будандки ба онхо гуфт рофизий? Дастаи Абул Хаттоб буданд.  

Хуб, ин Абул Хаттоб кист? Абу Хаттоб еки аз мунофиқин ва рахбарони ғуллот будки ибтидо аз асхоби Жаъфар Содиқ алайхиссалом буд, ва ле пас аз чанди мухимтарин ва хатарноктарин фирқаи ғолияро ташкил дод ;яъни ба гунаики хаммаи фирқахои қабл ва баъди аз худишро тахти шуъои қарор дод ва бисёри аз ғуллот пас аз у ,токунун хам ақоиди худишонро аз у иқтибос карданд. Еки аз бадтарин корохоики Абул Хаттоб ба пейравий аз Муғийра бин Саъад анжом дод, ин будки аходиси бо санади сахих жаъал мекард ва онхоро дар кутуби шиъа ва ба номи аимма рохимахуллох жой медод. Хийли хатарнок аст. Поксози ин ривоятхои дуруғин хануз хам  тамом нушуда аст.

Аиммаи шиъа ,хам Муғийра ва хам Абул Хаттобро такфир карданд ва хатто каси чун Жавод , еки аз аиммаи шиъа рохимахуллох мегуяд : лаънати худованд бар Абул Хаттоб ва асхоби у ва касоники дарбораи лаъни у таваққуф карда ва ё тардид мекунанд. Нигох кунид, ин намунаи аз вокунишхои ин бузургворон дар баробари ин ғуллот ва равофизи такфирий астки иншааллох дар бахси фарқи бейни фирақ, бештар ва ризтар дар ин замина сухбат хохем кард.

Дар хар сурат, медонемки Жаъфар Содиқ алайхиссалом дар соли 114 жойи падаришро мегирад ва имом мешавад Зайд бин Али алайхиссалом рохимахуллох хам соли 120 қамарий ба нияти инқилоб алайхи низоми бани Умайя вориди Куфа мешавад ва сафари 121 қиёмишро шуруъ мекунад. Дар ин сурат, аз замони имомати Жаъфар Содиқ рохимахуллох то қиёми Зайд рохимахуллох хувл ва хуши 6-7 сол фосила буда, дуруст аст? Дар ин замон  гурухи Абул Хаттоб байъати чи каси дар гарданиш буда? Барои чи ба Жаъфар Содиқ рохимахуллох байъат надоданд ё байъат доданд ва байъат шикани карданд ва уро рафз намуданд? Бале, инхо қаблан Жаъфар Содиқ рохимахуллохро рафз карданд ва дучори журми рофизагари шуда буданд ; ба хамин далил астки Зайд хам ба онхо мегуяд биравид шумо хамон рофизийхо хастид. Мисли касики қаблан собиқаи чизи дошта ва холоки инро ба хар бахонаи такрор мекунад ба у мегуйид буру бобо, ту хамон фалоний хастики буди ва собиқашро ба у ёдовари мекуни.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(100- қисмат)

Ин даста тақрибан хаммаи рахбарони исломро рад карданд ва кори ба рафзи Абу Бакр розиаллоху анху ва Умар розиаллоху анху надорад. Чун, ин калама қабли аз Зайд бин Али розиаллоху анхума бар хаминхо итлоқ мешуд ва собиқаи ин калама ба қабли аз Зайд розиаллоху анху бармегардад. Замоники Зайд розиаллоху анху ба инхо мегуяд шумо биравид ва шумо рофизий хастид мисли ин астки  алъон шумо ба каси бигуйид буру ту хавориж хасти ё муржиъа ё мадхалий хасти. Ин гуруххо қаблан хам вужуд доштанд.

Ин равофиз куллан ақоиди ғуллотро бо худ доштанд.  Аксаран сифотишон хам хамон сифоти мунофиқин ё секулярзадахо будки қаблан дар дарсхойи гузашта ба онхо ишора кардем. Инхо вақти ақоиди ғолий геронаи худишонро мушаххас ва ру мекардан ба каррот аз тарафи худи аиммаи шиъа такфир хам шуданд. Ин бароати аимма ва такфир ва лаъни аиммаи шиъа аз инхо ,дигар аз возихоти торих аст ва каси наметавонад чанин возихотиро инкор кунад воқеияти астки наметавон онро инкор намуд. Касони чун Абу Ханифа рохимахуллох, Молик ва имоми Ахмад рохимахуллох хам инхоро ба нахви такфир карданд ва имоми Шофеъий фақат фирқаи хаттобияро ба унвони шохид қабул надошта аст ва аз имоми Шофеъий нез нақл шудаки гуфта: ман шаходати  пейравони мазохиби исломий жуз фирқаи хаттобияро рад намекунам. Хаттобия машхур буданд.

Ибн Таймия рохимахуллох хам ин тамойизи фохиш бейни шиъа ва ғуллотро мебинад, шиъа ва равофизро мебинад ва дар мовриди ғуллоти қирмитий хам мегуяд:

  «أن كثيرا من الناس لا يعلم باطن حال القرامطة لأنهم إنما يظهرون موالاة آل محمد صلى الله عليه وسلم ولا ريب أن كل مؤمن يجب عليه أن يواليهم وأن اظهروا شيئا من التشيع الباطل الذي يوافقهم عليه الشيعة»،

Бисёри аз мардум ботини холи қуромитаро намедонанд барои инки онон муволоти оли Мухаммадро ошкор мекунанд ва шакки нестки бар хар мўъмини вожиб астки бо онон муволот кунад ва агарчи хам ,чизи аз ташайюъ ботилро ошкор кунандки шиъа бо он мувофиқ хастанд,

، يوافقهم عليه الشيعة.

 Дар инжо возих астки ибни Таймия аз ташайюъи ботили дар баробари шиъа сухбат мекунад,

«التشيع الباطل الذي يوافقهم عليه الشيعة تشیع»

Ботилиро ошкор кунанки шиъа бо он дар мавориди хам мувофиқ хастанд мо хам бо муволоти ахли байт мувофиқем ва хар жойи ва бахусус дар минхожус суннах дар мовриди равофиз сухбат карда манзуриш ғуллоти мунтасиб ба ташайюъ будаки дар осориш возих аст. Возих ва ровшан астки дар мовриди ақоиди чи касони сухбат мекунад ва ақоиди чи касониро нақд мекунад, аммо бисёри аз дустони мо диққати камтари нишон медиханд ва дучори иштибох мешаванд ва каламоти таркибий аз шиъа, рофизий,муртад,мушрик,яхудий ,мажус ,насроний ва ғейрих тўлид кардандки хаммаи мо мебинем ва мешнавем ва бо хамон олудагихоики мумкин аст дар хаммаи фирақи дигар хам вужуд дошта бошад бо хамон олудагихо ба жанг бо асли онхо машғул  мешаванд. Олудаги дар фирақи дигар хам хаст ва қарор нест бо олудаги он фирақ ба асли фирқайи онхо худимонро машғул кунем.

Имруза хам касоники саъй доранд вожаи коммунистхои исломий, социалистхои исломий ва секуляристхои исломий ва ғейрихро тўлид кунанд саъй доранд махлути аз вожаи шиъаи 12 имоми ва вожаи рофизий ,мажус ва ғейрихро тўлид намоянд ва бо ақоиди ғуллот ба шиъаи 12 имоми хамла кунанд.

Вожаи рофизий, мажус ва ғейрихро тўлид намоянд ва бо ақоиди ғуллот ба шиъайи 12 имомий хамла кунанд. Мисли инки каси биёяд бо истефода аз ибороти коммунистхои мусалмон ва бо ақоиди коммунистхо ба ақоиди ислом хамла намояд ё касоники мегуянд секуляристи исломий хастанд, каси биёяд бо ақоиди секуляристи ба ислом хамла кунанд. Ин нихояти душмани, зулм ва беинсофий ва гох метавон гуфт хабосат ва пастий аст.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(99- қисмат)

2-Ассаламу алайкум,хукми мажхулил хол дар дорул куфр чист ва тахарри ба чи маъност?

Мажхулил хол яъни намедонем тараф мусалмон аст ё кофар. Холиш барои мо мажхул ва ношнохта аст. Хукми мажхулул хол тобеъи сарзамин ва аксарият астки дар миёни онхо зиндаги мекунад магар инки халофи он собит шавад. Яъни еки тобеъи сарзамин ва дор аст ва дигари тобеъ аксарият астки дар он зиндаги мекунад магар инки халофи он собит шавад. Мо хукми ба зохир  мекунем ва дарун ба мо рабти надорад. Масалан барои мо ровшан шуда бошадки фалон кулох мухтасси муслимин аст ва мушаххас бошад. Холо ,дар бейни жамиат ек миллиярди дорул куфри чин ек нафарро ин тури дидем мегуем мусалмон аст, чиро? Чун  фалон аломат ё одоти муслиминро дорад. Хамин шакки мо боис мешавадки хукми мусалмон буданро бар ин шахс бидихем магар инки халофиш собит шавад ва агар лозим шуд тахқиқоти баъдиро шуруъ мекунем. Масалан ниёз шуд ё хостемки бо у бархурд дошта бошем. Чун ,ин шинохт жихати танзими равобити мо бо дигарон аст. Мажхулул хол жихати танзими иртиботи мо бо дигарон аст:

 :«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فی سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَىٰ إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا».

Холо,тахарри хам яъни дунболи хақиқат гаштан, яъни бо тахқиқ ,яқин ва ба дур аз шак ва гумон дунболи пейдо кардани рохи дуруст будан. Яъни ,дунболи хақиқат бигардики ингор бо гуши худит мешнави, бо чашми худит мебини ва бо қалби худит онро дарк мекуни ва аз каси тақлид намекуни ва бо гуш,чашм ва қалби дигарон машғули тахқиқ, пижухиш ва бахс намешави ва ба ончи мераси яқин ва итминон пейдо мекуни ва шак ва гумони дар он надори.

Дар ин сурат, ончи ба ин дармимон марбут мешавад ( онро махдуд мекунем чун густарда аст ) метавонем бигуем, то ба даражаи яқин нарасидаем ва ба ин даража аз итминони комил нарасидаем ва итминони комил надорем касиро аз ислом хориж намекунем ; балки , бо кучактарин шакки аз мусалмон будани шахс дифоъ мекунем ва раъй ба мусалмон будани у медихем.

 3-Жараён чист? Шумо шиъаро аз рофизий жудо мекунид, чи фарқи бейни онхо вужуд дорад ? аслан магар медонид рофизий яъни чи ?

Жараён ба касики бо нигариши қуръоний ба манобеъ диққат карда бошад хийли сода аст ва ба рохати мутаважжих мешавадки тафовути асосий ва фохиший бейни лафзи шиъа ва лафзи рофизий вужуд дорад. Шиъа ек жараёни торихий астки фарқи зиёдийро дар худ жо дода  ва рофизий хам сифот астки имкон дорад дар хар дин,мазхаб,табақа , хизб,хукумат ва жомеъайи касони бошандки битавон ба онхо гуфт рофизий. Ин барои ахли адаб хам дар қуруни гузашта оддий буда:

Мунтасиб бар хар тавила ройизий

Жуз ба дастури набояд рофизий

Аз хавас, гар аз тавила бигусолад

Дар тавила дигарон сар дар кунад.

Ин намуна шеър аст ва ашъори аз ин қабил зиёданд. Шиъа дар кутуби мухаддисин жараёни хастандки худро пейру Али медонистанд ва тамоми ихтилофишон бо гуруххойи мухолиф фақат дар масоили марбут ба сиёсатхойи хукуматдори буд ва хеч ихтилофи ақидатий ё фиқхий бо дигарон надоштанд. Чун аслан мазохиби фиқхий дуруст нашуда буданд. Барои хамин, тийфи васиъи аз муслиминро дар бар мегирифтки ин муслимин мухолифи сиёсатхойи хукумати умавиён ва пас аз онхо буданд ва аз харгуна хамкори бо ин хукуматхо дури мекарданд ва саъй менамуданд ба чанин  низомхои наздик нашаванд ва аз хар нехзатики битавонад хукуматро ба сабки исломий он баргардонад химоят мекарданд. Барои хамин астки аксари бузургон ва бахусус ахли илм аз дасти хукумати дил хуши надоштанд ва дури ва пархез аз онхоро сифориш мекарданд. Хукуматхои золимики бар жойи хукумати шўройи исломий нишаста буданд.

Аммо ,ин жараёни шиъаёни Али екдаст набуданд, дастайи аз онхо будандки худи аиммаи шиъа хам дил хуши аз онхо надоштанд ва дар нахжил балоға ва тақрибан тамоми манобеъи шиъаки вужуд дорад аимма аз дасти ин дастайи бевафо нолиданд. Ин даста, чун хамин аиммаро дар мовқеиятхои хассос рахо мекарданд ва онхоро рад менамуданд ва пуштишонро холи мекарданд ба рофизий маъруф шуданд. Яъни касоники аимма ва рахбарони муслиминро рад карданд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(98-қисмат)

Ин  тўвзихро лозим донистам чун дустон дар ин замина шубхотиро матрах мекарданд ва суъолотиро ба сурати мустақим ва ғейри мустақим баён менамуданд, лозим донистамки ин тўвзихотиро дар мовриди он ироя кунам. Хуб, мерасем ба суъолоти дустон ва хохарон ва бародарони мухтарам:

1-Ассаламу алайкум ва рохматуллох, касоники шумо онхоро хавориж меномид дар ақоиди худ аз афроди дигар ихлоси бештари доранд, ва барои иззати дин ва ёри мазлумин боланд шуданд. Чиро шумо онхоро даъват ба вахдат намекунид ва то ин андоза бар онхо шадид хастид?

Эхтимолан шумо дусти геромий матлаби моро хондаид ва медонидки мо кудом даста ва чи касиро жузви хавориж медонем . қаблан дар ин замина муфассал сухбат кардем ё невиштем. Мо ба табъият аз саййидона Али розиаллоху анху ва ибни Аббос розиалллоху анху ва куллан ба табъияти аз қонуни шариати аллох харгиз дархойи даъватро набаста ва намебандем. Даъват дар хар сурат, муқаддам бар жанг буда ва хаст чи тарафи муқобилки жангро бар мо тахмил мекунад мусалмон бошад чи кофар. Агар мусалмон бошадки даъват аржахтар аст.

Аммо ,инсонхои номутаодил ва номезони яъни мусалмонони номутаодил ва номезоники бидуни гузарондани шахси мусалмон муттахам ба журми иртидод аз марохили чохоргона ва филтерхойи шаръий уро такфир мекунанд, дар холики ин шахс ошкор дар дорудастаи куффори ошкор қарор нагирифта, илова бар он уро аз филтерхо намегузоронанд инжо хам ошкоро дар дорудастаи куффори ошкор қарор нагирифта  ва хаминтур худсарона ва мисли инсонхои маст уро такфир мекунанд, чанин ғуллоти такфирий то ба хол дар тули торихи ислом, на дини аллохро иззат доданд ва на аз мазлуми аз бандагони аллох дифоъ карданд. Ин шумо ва ин торихи гузашта ва холи онхо.

Агар тавонистид ек намуна биёварид ба хаммаи мо кўмак кардид ва жазакумуллоху хойрон,аммо нест. Мушкили асосий хам ин астки бардошти худишонро мутлақ ва мисли вахий медонанд ва кучактарин шакки дар ин ижтиход, бардошт ва таъвили худишон надоранд. Барои хамин ,харгиз хозир намешавандки дар шўро ширкат кунанд ва тобеъи раъйи шўрои муслимин ва ижмоъи муслимин шаванд ва агар хам ширкат карданд ва ширкат кунанд муваққати аст ва зуд иншиоб пейдо мекунанд. Чизики мо ба каррот дидаем.

Инхо худишон ва раъйи худишон ва ижтиходи худишон ва таъвилоти худишонро айни хақ ва савоб медонанд ва итминони комили ба он доранд ва ғейри худишонро айни ботил медонанд. Тасаввур кунид, замоники Абу Айюб ансорий розиаллоху анху еки аз ононро аз оташи жаханнам метарсонад, мегуяд : “хохи донист кудом еки аз мо ба он шойистатарем !”. яъни ,кудом еки аз мо ба оташи жаханнам шойистатарем. Яъни ,шак надоштандки ин сахоба ва амсоли у чун Али бин Аби Толиб розиаллоху анху дар жаханнам хастанд ва худишонро бехишти медонистанд. Дар холики дар миёни худишон хатто ек сахоба хам набуд. Аммо ,боз ахли ислом ва муслимин онхоро аз худишон медонистанд, мо хам онхоро аз худимон медонем хар чандки онхо моро аз худишон намедонанд.

Абу Умома розиаллоху анху замоники жасадхои кушта шудаи онхоро дид гиряш гирифт ва ашк аз чишмиш сарозер шуд, аз у пурсиданд чиро гиря мекуни? Гуфт: ” аз руйи дилсузи барои онон; чун онон аз ахли ислом буданд”. Нигох кун, ин мовзеъи мо дар баробари онхост хатто ,баъди аз марги онхо ,чизики хийли аз бародарони мо онро фаромуш кардандки чигуна бо онхо бархурд кунанд. Чи дар замони хаётишон ва чи баъди аз маргишон. Турики бо инхо бархурд мекунанд ингор бо каси дар хадди яхуд, секуляристхо, насоро ва соири куффори ошкор тараф хастанд ва бо хамон кина ва нафрат ба онхо нигох мекунанд ва бо онхо сухбат менамоянд ва хатто бо онхо межанганд. На , инхо дар хар сурати бародарони мо хастанд орзуйи мо ин астки ин бародаронимон ислох шаванд ва ба масири сахих ва дурусти шариати аллох баргарданд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(97-қисмат)

Дар пейи хамин фармон будки фарди ба номи ” Сафвон” хидмати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шарафёб гардид ва аз ишон хост ижоза бидихад ду мох дар Макка бимонад то инки дарбораи ислом тахқиқ кунад шояд хақиқат ва дурусти он барояш ровшан гардад ва мусалмон шавад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд : ман ,ба жойи ду мох , чохор мох ба ту мухлат ва амон медихам.

Бале, аллох аз бандахоиш мехохад ин дастур ва қонунироки барои бандогониш фристода ,бандахояш бояд чашм ва гуши худишонро боз кунанд ва далоили қудратманди ин динро дақиқан баррасий намоянд ва ижборий дар ворид шудан ба он нест :

«لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ»،

Дар дохил шудан ба он ижборий нест. Дар дохил шудан ба фалон хона ,мужтамаъ ва фалон жо ижборий нест, дари онро боз накун ва вориди он нашу агар рафти бояд тобеъ шави. Бале, бо пазириши тахдид ва авоқиби вахими ухравий шахс метавонад исломро қабул накунад аммо ,харгох мусалмон шуд дигар наметавонад аз он баргардад ва бояд тобеъи қавонини он шавад.

Дар ин сурат,бояд дар ворид шудан ба он диққат кард ва мутаважжих шудки ин дин, ташрифоти нест ва каси наметавонад онро бозича қарор дихад ва бо бозича қарор додани қавонини шариати аллох ва дини аллох, худи аллохро мовриди тамасхара ва тўвхин қарор дихад.

Аллох таоло дар ин дунё ба тамоми куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб ин озодийро додаки ин шариати жадидро бипазиранд ё напазиранд ва дар сурати адами пазириш тахти шароити бо муслимин зиндаги мусолиматомизий дошта бошанд аммо, мушрик будан секулярист буданро дар шаъни инсон намедонад ва харгиз на дар дунё ва на дар қиёмат онхоро намебахшад. Дар дунё секуляристхо ва мушрикинро бейни марг ё пазириши ислом қарор медихад ва дар қиёмат хам бадтарин азобхоро бароишон дар назар гирифтаки дар дарси шиносоий мушрикин ва секуляристхо ба он ишора кардем.

Чун,асосан аллох хар чиро бихохад мебахшад аммо, ширкро намебахшад:

«إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا‏» (نساء/48)،

Бегумон худованд ( харгиз) ширк ба худро намебахшад, ва ле гунохони жуз онро аз хар касики худ бихохад мебахшад. Ва хар ки барои худо ширки қоил шавад, гунохи бузургиро муртакиб шуда аст.

Дар кинори ин даъвати огохона ва интихоби гироёна, ислом бо баёни ахкоми иртидод хашдор медихадки харгох хаққонияти исломро ба хуби шинохтид ва мусалмон шудид, дигар наметавонид аз он бозгардид. Ин сатхгирий боис мешавад то мардум динро амри сода ва ташрифотий надонанд ва дар пазириш ва интихоби  он нихояти диққатро дошта бошанд.

Дар ин сурат, ” мужозоти иртидод барои истефодаи  бахина аз озодий”  аст, жихати ижоди фазойи солими барои бахра бардори шойиста аз ин озодий аст на барои аз бейн бурдани озодий барои куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб.

Ижрои ин хукм илова бар инхамма манофеъики барои муслимин ва ашхосики қасди вуруд ба ислом доранд дар бардорад барои шахси муртад хам холи аз маслахат нест. Бидуни шак, хар чи аз умри ек муртад мугузорад бо мафосидики барои жомеъа ба бор меоварад боис мешавадки вужудиш хам аз назари равоний ва хам аз назари моддий мафосидиро барои муслимин ба бор биёварад ва хатто боиси гумрохи афроди дигар хам шавад. Дар ин сурат, лахзаи умри ин бечора мусовий аст бо ранж ва азоби бештар дар қиёмат ва қарор гирифтан дар даракоти пасттари жаханнам.

Ровшан астки ,давоми умри чанин инсони бечораики дар дўвроники зохири исломий дошта ва жузви мунофиқин ва секулярзадахо буда бо чанон зиндаги пур аз изтироб,дилхира ва фасоди даст ва панжа нарм карда ва холо хамки дар фосоди бадтари офтода, хам барои худиш бад аст, хам барои жомеъайи муслимин ва хатто мумкин аст барои ғейри муслиминики қасд дошта бошанд вориди доираи ислом шаванд хукми боздоранда дошта бошад ва монеъи бошад дар рохи ислом овардани дигарон. Ин бар мушкилоти у дар қиёмат хам изофа мекунад.

Ижрои ин хукм паёми барои тамоми мунофиқин ва секулярзадахостки ,бароишон бехтар ин астки бемори худишонро дармон кунанд ва ижоза надиханд беморишон инхоро ба чанин сарневишти шуми бикашонад ва худишон хам дунболи чанин сарневишти талх ва дардноки набошанд.

(идома дорад)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(96-қисмат)

Дар ин сурат, бар дуст ва душман возих ва ровшан астки мухофизат аз иймон ва саломати ақидатий муслимин, мухофизат аз манбаъи қудрати муслимин, мухофизат аз хукумати исломий ва жиловгирий аз фурупоший убухат ва қудрати дунёвий  муслимин аст. Хийли мухим аст, бар дуст ва душман ровшан аст. Агар аз чанин иймон ва саломати ақидатий муслимин мухофизат шавад дар воқеъ,мухофизат аз манбаъи қудрати муслимин аст ; дар воқеъ, мухофизат аз хукумати исломий аст; дар воқеъ ,мухофизат аз қудрати дунёвий муслимин ва жиловгири аз фурупоший убухат ва қудрати дунёвий муслимин аст ва мухофизат аз

«أطعَمَهُم مِن جُوعٍ وَ آمَنَهُم مِن خَوفٍ»

дар жомеъа аст.

Паёми барои ғейри муслимин дорадки қабли аз вуруди ба дини ислом тахқиқоти лозимро дошта бошанд ва интихоби куркурона надошта бошанд. Мутаважжих бошандки дар дохил шудан ба исломи ижбори нест

«لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ»

Аммо, вақти ворид шуди бояд тобеъи қавонини он шави ва наметавони бигуйи: мар хар вақт дилам хост ворид мешавам ва харчи дилам хост анжом медихам ва хар вақт дилам хост хориж мешавам ва хар чи дилам нахост анжом намедихам, мейлакий аст.

На ,вақти вориди хар хизб ва хатто фан,херфа ва риштаи варзиший ва дар кул хар амри дунёвий шуди бояд тобеъи қавонин ва усули он шави. Ислом хам дорои қавонини хосси худиш астки бояд риоят шаванд. Мужозоти муртад, ғейри мусалмононро ташвиқ  мекунадки бо таважжух ва диққати бештари вориди ислом шаванд.

Ислом бо зур ва қудрат мавонеъи чун хуккоми золим ва уламои фосиди ахли китоб, шибхи ахли китоб ва мушрикини секулярро бардошта, ва инсонхоро аз исороти инхо озод карда аммо, ғейри аз мушрикини секуляр касиро бейни пазириши ислом ё марг қарор надода ва аз харгуна тахмил ва ижбор дар ақида хам манъ карда аст ва бо қудрати ақидатий ва истидлолики дорад хаммаро ба гуфтагу даъват намуда ва аз гуфтагу харроси надорад ва хатто хариф талабий хам мекунадки хар каси далил ва бурхони дорад жилов биёяд ва далоилишро биёварад агар рост мекуянд :

«قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ» (بقره/111، انبياء/24، نحل/64)،

Бигу: агар рост мегуйид далили худитонро биёварид.

Ва баъди аз он астки ба он даста аз бандогон башорат медихадки бо куфр ба тоғут ва иймон ба аллох суханони мухталифро мешнаванд, бо куфр ба тоғут ва иймон ба аллох бояд чанин пуштивонаиро дошта бошанд баъад суханони мухталифро мешнаванд ва бехтарини онхоро интихоб мекунанд:

:« وَ الَّذِینَ اجْتَنَبُواْ الطَّغُوتَ أَن یَعْبُدُوهَا وَأَنَابُواْ إِلىَ اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَى فَبَشِّرْ عِبَادِ* الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِکَ الَّذینَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِکَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ» (زمر/17-18)

(диққат кунидки аллох таоло мегуяд: ) касоники аз ибодати тоғут дури мекунанд, ( ибтидо хамин аст хийли аз касоники хатибанд ва таблиғ мекунанд ин муқаддамаро намеоварандки аллох худиш оварда аст -) касоники аз ибодати тоғут дури мекунанд ва (бо тўвба ва истиғфор ) ба суйи худо боз мегарданд, ишонро башорат биде ( ба ажр ва подоши азими худованди ) . мужда биде ба бандогонам. Он касоники ба хаммаи суханон гуш фаро медиханд ва аз никутарин ва зеботарини онхо пейравий мекунанд. Онон касониандки худо хидоятишон дода аст ва ишон воқеан хирадманданд.

. الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ

Ки ба муслимин бармегардад, куллан муслиминанд, ва суханони мухталифики дар шўро ва дар миёни худишон матрах мешавад ва бехтарини онхоро интихоб мекунанд.

Дар ин сурат, дар кул ,аллох инсонро дар пазириши дин ба тахқиқи огохона, пархез аз тақлиди куркурона ва бедалил даъват мекунад. Онхоро даъват мекунадки бидуни ибхом ва пичидаги ба сурати ровшан ва ошкор дини исломро қабул кунанд ё хатто агар далил ва бурхони барои муқобила бо ислом доранд боз ровшан ва шаффоф онро баён кунанд ва посухи ровшан ва шаффоф хам дарёфт намоянд.

Ба хамин далил ,ислом пеш аз онки касиро ба унвони пейру бипазирад, ба у хашдор медихад чашм ва гуши худишро боз кунад ва дарбораи диники мехохад бипазирад ва қонуники мехохад худишро тобеъи он кунад, озодона фикр карда ва ба авоқиби кориш ва таъаххудотики медихад фикр кунад ; агар тавонист худишро бо қавониниш мунтабиқ кунад, вориди он шавад; ва агар мебинад наметавонад худишро бо қавонини он мунтабиқ намояд хақ дорад хар чи бештар дарбораи ин дин тахқиқ ва баррасий кунад. Қуръони мажид ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дастур медихад :

«وَإِنْ أَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِکِینَ اسْتَجَارَکَ فَأَجِرْهُ حَتَّى یَسْمَعَ کَلاَمَ اللّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لایَعْلَمُونَ» (توبه/6)،

Агар еки аз мушрикин ба ту паноханда шуд ба у панох биде то гуфтори худоро бишнавад онгох уро ба жойгохи амн бирасон ; ин ба хотири он астки онхо мардуми нодонанд. Мушрикин, инсонхои нодон ва жохилий хастанд, воқеият хам хамин аст.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(95- қисмат)

Ин қавоид куллан дар мовриди сарзаминхои астки хукумати исломий ва рахбари хукумати исломий вужуд дорад аммо, дар сарзаминхоики хукумати исломий ба шикли шўрои он ва ё хатто барасоси еки аз мазохиби исломий ва хатто мартабайи нозил ва изтирорий онхам вужуд надорад ва муслимин аз чанин довлат ва рахбарияти махрум хастанд, ба хукми зарурат ва ба нисбати тавоноий ва санжидани  масолих ва мафосиди қазия, афрод ва жомоатхои шариатгаро ба сурати доираи ин холаъро пур мекунанд то инки ба тадриж аз хамин тариқ ва ба хусус аз тариқи вахдат,дубора ба неъмат ва шукухи қудрати хукумати исломий даст пейдо кунандки манбаъи хейроти астки хеч абзори дунёвий бо он қобили муқояса набуда ва нест.

Посух ба суъолоти дарси шиносоий муртаддин ва равиши бархурд бо муртадддин ва жибхайи муртаддин.

Дар масирики будем дустон суъолотиро матрах кардандки суъоли дустони дигар хам буда ва он инки холо далили ин хамма сахтгири дар мовриди муртаддин чи метавон бошад?

Ба сурати мухтасар метавон гуфтки, ин вокуниши муслимин дар жиловгири кардан аз чанин гунохи ижтимоий дақиқан самараи харфхо ва аъмоли худи шахс аст, ва чизи тахмилий аз муслимин бар онхо ё зулм бар онхо нест балки , натижаи аъмоли худишон  аст. Албатта,хикматхои ғейри қобили инкор ва паёмхои возих ва ошкори хам дар ижрои ин дастури аллох нахофта астки наметавон онро инкор кард. Хам барои худи муслимин паёмхои дар бардорад ва хам барои ғейри муслиминки тасмим мегиранд ворид ва дохили ислом шаванд. Аз самароти ижрои ин қонун ин астки :

Аз қонуни шариати аллох ва жойгохи онки, дар жойгохи қонуни асосий жомеъа қарор гирифта, мухофизат мешавад ва ижоза намешавадки қонуни асосий жомеъайи муслимин дасти кам гирифта  шавад ва харж ва марж ба вужуд биёяд.

Жанги равоний душман барои зарба задан ва ошуфтаги дар амнияти иймоний жомеъа хунсо  мешавад ; қаблан дар ин замина сухбат карда будем ва асари равоний мужозоти мужримин,фазои солимиро барои умуми муслимин фарохам мекунад. Амнияти иймоний жомеъа зарба ворид кунад ва бояд хунсо  шавад.

Сангинийи хукми иртидод,рохи таблиғ ва тарвижи иртидодро мебандад, хамонтурики сангини хукми қатл,дузди ва ғейрих рохи иртикоб ба ин жароимро мебандад.

Муслимин нишон медихандки мухофизат аз иймон ва саломати ақидатий ва равоний муслимин бароишон аз ахамияти болойи бархурдор аст ва рухияйи иймоний ва саломати ақидатий ва равоний жомеъа аз ахамияти бисёр болойи бархурдор мебошад ва бароишон мухим аст.

Замоники шахс тасмим мегирад кори кунадки дар ақоид ва иймони муслимин тазалзул,сусти ,дудили,шак ва тардид ба вужуд биёварад дар воқеъ,тасмим гирифтаки пояйи аслий мовжудияти муслимин ва пояхойи низом ва хукумати исломийро мутазалзил кунад. Ин кори муртаддин боиси зарба задан ва тазъифи рухияйи иймоний жомеъа мешавад ва боиси қонунгуризий ва заиф шудани ирода ва иймони муслимин мегардад. Афроди жомеъа хақ доранд ва инро хаққи худишон медонандки фазойи умуми жомеъа, мухити солим ва бидуни таниши дохилий ва омин бароишон бошад, то дар панохи чанин амният ва саломати битавонанд ба парвариши худишон,фарзандишон ва насли ояндашон бо хиёли рохат бипардозанд. Хифзи рухияйи иймоний жомеъа, асос ва пояйи мухофизат аз афроди жомеъа аст ва илова бар он, қавийтарин васила жихати муқобила бо жанги нарм ва жанги гарми душманон қонуни шариати аллох мебошад. Пас, хам хифзи рухияйи иймоний жомеъа ва хам абзори барои муқобила бо жанги нарм ва гарми душманон қонуни шариати аллох мешавад.

Миллатики иймонишро аз даст медиханд қабли аз ворид шудан хар душмани ба сарзаминишон шикаст хурданд. Ин матолибироки хидматитон арз мекунам чакида ва жўвхарайи торих аст ва воқеиятхойи астки наметавон онро инкор намуд. Миллатики иймонишро аз даст медихад қабли аз ворид  шудани хар душмани ба сарзаминишон шикаст хурданд ; аммо ,агар  иймонишонро аз даст надиханд харгиз шикаст намехуранд ва дар нихоят ,хатто агар қарнхо хам тул бикашад душманро шикаст медиханд. Пас,хифзи рухияйи иймони жомеъа ва мухофизат аз чанин сармоя ва  қудрати хаққи афроди жомеъа ва хаққи наслхои оянда астки насли кунуний хам бояд аз чанин рухияйи иймони музофизат кунад ва бояд бо касоники ба чанин сармоя ва қудрати садама мезананд бархурдор шавад. Ижройи ин хад ва хукм боис мешавадки душманон дар ахдофи худишон ноком бимонанд.

Морсел Бувазор – устоди хуқуқи донишгохи женов – мегуяд: ” иллати сахтгирий ислом дарбораи муртад шояд бидон жихат бошадки дар низоми хукумати ва системи идорий жавомеъи исломий ,иймон ба худо сирфан жанбаи эътиқодий ва даруни қалбий надорад балки , жузви бандхои пейвастаги уммат ва пояхои хукумати исломий аст, ба турики бо фиқдони он қавом ва давоми жомеъайи исломий муталоший мешавад ва монанди қатл ё фитна ва фасод астки наметавонад қобили тахаммул бошад”.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(94-қисмат)

Хуб аст дар ин замина ба намунахои ишора кунемки бо заминаики рахбарияти жомеъайи исломий фарохам карда буд, ва бо ихтиёр ва қудратики рахбари хукумати исломий ба онхо дода буд муслимин тавонистанд ва метавонанд тахти ин шароит ва бо риояти шурути таъйин шуда ва дар мовриди мушаххас ва таъйин шуда, инхо метавонанд ба сурати шахсий худудиро бар баъзи аз мужримин ва муртаддин ижро кунанд, монанди :

Сохиби барда ва каниз метавонад ба сурати шахсий хукмро ижро кунад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд :

أَقِيمُواالْحُدُودَعَلَى مَامَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ.

Яъни , худуди шаръийро бар бардагон ва канизони худ ижро кунид. Ва нез фармуда аст :

إِذَا زَنَتْ أَمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيَجْلِدْهَا.

Алъонки , чанин падидаи хаддиақал дар сарзаминхои мусалмоннишин вужуд надорад хар чандки дар сарзаминхои тахти хокимияти секуляристхо ба ишколи мухталифи чун коргарони жинсий ва ғейрих ба хаёти худ идома дода аст ва ин падида ба шикли вахшатнок ва хийли бадтар аз қуруни васатий ва қуруни бостоний хам ба хаёти худ идома медихад. Дар хар сурат, ин хам ек намуна астки шахс метавонад хукмро ижро кунад ва дин ва шариати исломий ба у ижоза дода аст.

Касики бо муслимин пеймони сулх ва ошти баста, чанин каси ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахш медихад ё ба аллох тўвхин мекунад куштани ин мисли куштани ек кофари жангталаб ва мухориб мешавад, хукумати исломий чанин чизиро эълом карда ва огохихоиро дода аст. Дар ин сурат, иқдом ба куштани у бар хар мусалмони вожиб мешавад ва куштани у ишколи надорад. Далили ин кор хам гуфтаи Абдуллох бин Умар розиаллоху анхума астки ба вай гуфтанд: фалон рохиб ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фўш дода аст , у хам гуфт: агар ман онро мешанидам уро мекуштам. Сипас рохибро наздиш оварданд ва Абдуллох бин Умар розиаллоху анхума хам шамшир кашид аммо , рохиб инкор кард ва уро рахо намуд.

Мисоли Абдуллох бин Умар розиаллоху анхума дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам зиёд иттифоқ офтода аст, мисли хамон шахси мусалмоники ба хукми росулуллох саллаллоху алайхи васаллам рози нашуд ва Умар розиаллоху анху хам гардани уро зад ва қуръон хам иқдоми уро таъйид намуд. Хамчунин духтари Марвонки ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахш дод ва Умайр бин Адий уро ба дарак фристод ва аз тарафи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба у лақаби ” пуштибони аллох ва росулиш” дода шуд.

Куштани сохир  ба дасти Жундуб бин Каъаб ғомидий ба хамрохи Валид розиаллоху анху дар замони хилофати Усмон бин Аффон розиаллоху анхуки сохирро бо дасти худишон куштанд.

Хафса уммул мўъминин розиаллоху анхо бо дасти худ ек зани сохираро ба қатл расонд.

Марди мусалмон курики хамсари худро ба далили фахш додан ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба дарак фристод ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам хуни он занро хадар рафта эълом кард.

Тамоми ин маворид ва мавориди мушобех,журмхои ижтимоий будандки хукумати исломий бо фарохам кардани заминахои огохий ва шинохти умуми мардуми жомеъа аз чанин журмхои ва бо таъйини шурути ,қудрат ва ижозаи ижроро ба соири муслимин дода аст ; ва чунончи хукумати исломий ин қудратро аз муслимин бигирад ва онро ба худиш мухтас кунад ва ижоза надихад каси ғейри аз хукумати исломий ва находхои тахти хокимияти он бано ба масолихики худ хукумати исломий дар назар гирифта ва хукумати исломий мужозоти муртаддинро мухтас  ба худиш кунад. Ва бано ба масолихи мужримин муртадро худиш ба сазойи аъмолишон бирасонад ва ин ижозаро ба каси дигари надихад ва қудратироки қаблан тўвзиъ карда буд дубора онро жамъ кунад ; дар ин сурат, хеч каси хаққи так руйи ва мухолифат бо дастуроти рахбарият ва хукумати исломийро надорад. Ин хам еки аз хамон нукоти калиди астки хийли аз дустон ба он таважжух намекунанд.

Хам акнун хамки систем ва низомхои хукуматий аз густардагий , вусъат,назм ва созмондехи бесобиқаи бархурдор шуданд дар ин замина бояд бештар диққат шавадки қонуни исломий жомеъа хад ва худуди афроди жомеъаро чигуна таъриф карда ва бояд дар хамин хад ва худуд амал кард. Чун хуружи мусалмон аз ин хад ва худуди шаръийки хукумати исломий барояш таъриф карда агар аз ин хуруж кунад худиш ба манзилаи иртикоби журм махсуб мешавад.

(идома дорад……..)