دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(73- қисмат)

Дар ин сурат, он кудак тобеъ хукми хамон куффори аслий ба хисоб меоядки дар он буда ва дар он рушд карда на муртаддин; ва хенгоми дастёбий ба онхо чунончи тўвба карданд тўвбайи онхо пазирофта мешавад. Баргаштанд ба ислом аз онхо қабул мекунем. Бархалофи муртаддинки танхо тўвбаи онхо қабли аз дастёбий ба онон пазирофта мешавад. Ва агар ин муртадзодахо яхудий ,насроний ,мажус ё соибий шуда бошанд машмули хукми куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб мешаванд ва аз имтиёзоти чун ахли зимма будан ё муохида ва ғейрих хам бархурдор мешаванд аммо ,агар ин муртадзодахо секулярист ва мушрик шуда бошанд; дар ин сурат ,машмули хукми хамон секуляристхо ва мушрикин мешаванд на машмули куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб.

Инхо аз жумла мавориди умдайи будандки ахли қибла дар он таъвилот ва ижтиходоти мухталифи доранд ва фақат шўростки метавонад раъйи вохидро мутаносиб бо вазъи мовжуд замони ва макони жомеъа аз коноли амир ва рахбари муслимин ироя дихад.

Аз аллох таоло хосторем ба мо чанон дарк ва фахми иноят кунад ва бибахшадки бо руй овордан ва гиройиш ба шўро ва пархез аз мутлақ донистани худимон ва пархез аз тафарруқ ,лиёқат ва шойистаги дастёбийи ба вахдат ,қудрат ва ташкили уммати вохидаро дар худимон ба вужуд биёварем ва асбоби онро дар вужуд худимон фарохам кунем ва аллох таоло ба хотири ин асбобики фарохам кардаем моро аз залили ,сусти ,беубухати ва кушт ва куштори миёни екдигар нажот дихад ва пийрузиро бар мо нозил кунад ва шарри душманони муттахиди ишғолгари секуляри хорижий ва новкарони махаллий ,тоғутхои мантақаи онхоро аз саримо бардорад.

Шевайи бархурд бо муслиминики бано ба далоили ғейри аз иртидод дар жибхайи муртаддин офтоданд ва хоста ё нохоста ба нафъи муртаддин ва алайхи хукумати исломий ва ё соири жамоатхойи жиходий вориди жанг мешаванд.

Агар бо ек муқаддамайи кутох вориди мабхаси имруз шавем бехтар бошад.

Аллох таоло мефармояд:

«تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» (شوری/5)،

Осмонхо наздик аст аз боло дархам бишкофанд ва фариштагон ба тасбех ва тақдиси парвардигоришон машғуланд ва барои касоники дар замин хастанд дархости омурзиш мукунанд. Огох бошки аллох бахшандаи астки рахм мекунад.

. يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ.

Барои касоники дар замин хастанд талаби бахшиш ва омурзиш мекунанд.

Хамин фариштахо барои мўъминин ва бахусус барои касоники тўвба мекунанд ва дубора ба масири шариати аллох бармегарданд боз хам аллох таоло мегуядки дуо мекунанд:

«الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ» (غافر/7)،

Ононки бардорандагони арши худоянд ва ононики гардонандагони он хастанд ба ситоиши парвардигоришон машғул ва саргарманд ва ба у иймон доранд ва барои мўъминон талаби омурзиш мекунанд ( ва мегуянд 🙂 парвардигоро ! мехрабони ва дониши ту хамма чизро фаро гирифта аст. Пас ,бибахш ва даргузар аз касоники тўвба мекунанд ва бармегарданд ва рохи туро дар пеш мегиранд ва ононро аз азоби дўзах нажот биде махфуз фармо ва онхоро мусоввин бидор.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам дар ташвиқи муслимин ва тўвзих ва табйини ин даста аз оёт мефармояд:

«الرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهُمُ الرَّحْمَنُ، ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، وَالرَّحِمُ شُجْنَةٌ مِنَ الرَّحْمَنِ، مَنْ وَصَلَهَا، وَصَلَتْهُ، وَمَنْ قَطَعَهَا، بَتَّتْهُ».

Хийли қашанг аст. Касики рахм мекунад аррохман ( ва пур аз рахм аст монанди атшишон ; уки пур аз рахм аст ) ба у рахм мекунад. Пас,шумо хам ба ахли замин рахм кунид то касоники дар осмонхо хастанд ба шумо рахм кунанд.

Магар малоикаро надидид чигуна барои мўъминин ва махсусан касоники таввоб хастанд ва ахли рахм хастанд талаби бахшиш мекунанд. Абу Бакр Сиддиқ розиаллох хам ривоят мекунадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо зикри хадиси қуддисий фармуда:

:”قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: إِنْ كُنْتُمْ تُرِيدُونَ رَحْمَتِي فَارْحَمُوا خَلْقِي

Агар рахмати маро мехохид

فَارْحَمُوا خَلْقِي،

Ба махлуқотам рахм кунид.

Махлуқоти аллох зиёдандки бояд ба онхо рахм шавад аммо ,дар миёни инсонхо ,аввалин инсонхоики шойистайи рахм кардан хастанд мўъминин ,бародарон ,хохарон ва хонуводаи ту мебошанд; мўъминин хастандки хонуводайи туро хам дарбар мегиранд, дигаронро хам шомил мешавадки аллох таоло хисрон фармуда :

«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» (حجرات/10)،

Фақат мўъминон бародарони хамдигаранд, фақат хисрон. Пас,миёни бародарони худ сулх барқарор кунид, ва аз худо тарс ва парво дошта бошид, то ба шумо рахм шавад

لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

Хаммаш рахм аст токунун.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(72-қисмат)

Дар ин замина хам бояд комилан диққат кардки дар мовриди еки аз бандагони аллох онхам бегунохтарин бандагони аллох сухбат мешавад ва набояд тахти хеч шароити тобеъ шак ,гумон ,эхтимол ,пеш довари ва худо накарда иддаойи ғайбгуйи дар мовриди ояндайи ин кудак шуд. Балки  бояд бо яқин ва итминон дар мовриди он хукм содир кард. Чун дида шуда иддаи мегуянд мумкин аст  ва эхтимол дорад ин баччаи бегунох чанд руза , чанд моха ё хатто чанд сола ва ғейри болиғ мисли волидейниш муртад шавад пас, машмули хукми муртаддин мегардад!!

Яъни чи? Аввалан бо шак ва гумон хеч инсониро наметавони на вориди доираи ислом куни на аз он хориж куни балки , бояд яқин ва итминони комил дошта боши. Дувуман,ек кудак еки ду руза аз чи чизи баргашта аст? Ин бандаи чанд рузаи аллох чигуна тавониста таслими қонуни шариати аллох шавад? Ва чи кори кардаки муртад шуда аст?

Яъни , ин кудаки бечора бо хукмики дустони номезон содир мекунанд ва дар холи ижройи он хам хастанд хамин фарзандони бечораро бо хамин хукм мекуштанд ва мегуянд фарзандони муртаддин хастанд пас ,худишон хам муртад хастанд. Ин кудаки бечора агар фовт хам бикунад бар руйи у намоз хонда намешавад, дар қабристони муслимин хам дафн намешавад ва худит хаминтур идомайи сериолро бибин ва нигох кун чи сенориойи вахшатноки барои ин кудак невиштанд. Далилишон барои чанин аъмоли чист? Ин астки шахс аз муртад ирс намебарад.

Хуб набурд,магар агар волидейни еки аз мо муртад шавад ва мо аз у ирс набарем хамин ирс набурдан боис мешавадки мо хам муртад шавем? Ин банда худохо бо судури ин ахкоми бепоя ва асос чигуна тавонистанд инқадар берахм ва беинсоф бошанд? Дустони геромий касони чанин фотвохоиро доданд ва алъон хам касони хастандки бо фарзандони муртаддин хамин муоамаларо мекунанд.

Иртидод ек журм аст,журми астки бояд аз коноли хосси худиш собит шавад ва агар собит шуд бояд хад руйи у ижро шавад пас ,жузви худуд аст. Охар чи касиро дидем чун волидейниш қотил буданд шояд у хам баъдан дучори қатл шавад бояд мисли қотилхо бо у бархурд шавад ва у хам кушта шавад? Ками фикр кунид бибинид дорид чи кори мекунид?

Қоидаи аслий дар мовриди хар инсони ин астки бар асоси фитрати исломий ба дунё меояд ва ин хонувода астки ур ба хар чизики бихохад табдил мекунад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

: مَا مِنْ مَوْلُودٍ إِلَّا يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ، فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ، وَيُنَصِّرَانِهِ، وَيُمَجِّسَانِهِ، كَمَا تُنْتَجُ الْبَهِيمَةُ بَهِيمَةً جَمْعَاءَ، هَلْ تُحِسُّونَ فِيهَا مِنْ جَدْعَاءَ؟ ثُمَّ يَقُولُ أَبُوهُرَيْرَةَ: وَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ (روم/30).

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд: хар нувзодий бар фитрати солим ( ислом) ба дунё меояд, аммо волидейниш ,уро яхудий ,насроний ё мажусий ( зардуштий) бор меоваранд. Хамон гунаки нувзоди хайвон хенгоми вилодат ,сахих ва солим аст оё хеч дидаидки хайвони ,гуш барида ба дунё биёяд ; ва баъдан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ин ояро тиловат кард: фитрат илохий астки , ( худованд) мардумро бар он офарида аст, дигаргуни дар офариниши худо нест ,ин аст дини устувор . бале,хеч хайвони ,гуш барида ба дунё намеояд дигарон хастандки гуши уро мебуранд.

Дар ин сурат, ин кудак бар асоси фитратиш мусалмон ба дунё меояд ва волидейн , дини уро таъйин мекунанд. Холо,падар ва модариш муртад шуданд ва уро дар жомеъайи муслимин рахо карданд; дар инжо хукумати исломий ва жомеъайи муслимин масъулияти волидейни уро бар ухда мегиранд, ва инхо хастандки бояд аз исломи фитрий ин кудак мухофизат кунанд ва уро бар ин асос мисли фарзандони худишон парвариш диханд. На инки уро дасти дигарон бидихандки гушишро бибуранд. Каси ек мусалмонро тахвили ек кофар намедихад хатто ,агар ин шахс исломи фитрий дошта бошад, кудак мусалмони аст !!!

Холо ин кудак аз чанин волидейни ,аз чанин неъмати ,чанин жомеъайи ва хукумати исломийки уро ингуна бор биёварад махрум мешавадки битавонад дар сояйи он исломи фитрий худро табдил кунад ба исломи хоссики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам оворда аст, ва аз тариқи падар ва модар ё ба хар шевайи дар миёни куффор қарор гирифт ; холо бояд нигариста шавад он кудак дар чи мужтамаъи рушд карда аст, дар чи мужтамаъи дар холи рушд аст, ва ин кудакон дар кудом мужтамаъи куффори аслий ба сар мебаранд. Чун дар инжо ё бояд падар ва модар хастандки дини ин кудакро таъйин мекунанд ё мужтамаъики ин падар ва модар пас аз иртидод , ба он фарор карданд ва онжо он мужтамаъ астки онхоро парвариш медихад.

Дар хар сурат,касони чун имом Шофеъий рохимахуллох, Абу Юсуф ханафий рохимахуллох ( еки аз шогирдони бузург имоми Абу Ханифа рохимахуллох ), имоми Ахмад Ханбал рохимахуллох ва дигарон хам иртидоди кудакро мўътабар намедонанд. Табиий хам хаст чун еки аз шурути такфирийки қаблан хондем ва баён кардем инки шахс бояд мукаллаф бошад, мукаллаф будани шахс еки аз меъёрхост ва ин кудак чи журми муртакиб шуда? Журми муртакиб нашудаки мустахаққи уқубати кушта шудан хам бошад.

Бародарон ва хохарони геромий ,нигох кунид дустон ! ба назари шумо фарқи ин кудак бо соири кудакон дар жавомеъи куффор дар чистки ин кудак машмули хукми муртаддин мешавад аммо, соири кудакон машмули хукми куффори аслий? Хеч чизи.

Иртидод журми аст, журми бадтар аз қатл , зино,шаробхўри ва соири журмхо . холо ,агар волидейн хар каси муртакиби ин журмх шуда бошанд маъқул ва шаръий аст нувзодишон хам ба хамон журм махкум шавад ва агар ба у даст пейдо кард уро ба журми волидейниш мужозот кард? Мутмаиннан хейр. Чигуна метавони ин хукмро бар руйи у содир куни? Ин зулми ошкори аст, зулми ошкори аст дар хадди куштори духтарони бегунохики аллох таоло дар мовридишон мефармояд:

«بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ».

Бо чи гунохи кушта шуданд? Ин кудак бо чи гунохи кушта мешавад? Чи гунохи ва чи журми кардаки кушта мешавад? Ислом барои бардоштан ингуна зулмхо омада,на тўлиди чанин зулмхоики возих ва ошкор аст ва наметавон онро инкор кард ва ислом аз харгуна зулми бари аст.

(идома дорад……….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(71- қисмат)

Шиъаёни 12 имомий хам бар ин боварандки ,хукми маргиш марбут ба марди муртад аст. Инхо тақрибан хамин дидгохро ба шеваи дигари баён мекунанд ва мегуянд: агар шахси муртад ,зан бошад ( чи аз новъи фитрий ва чи аз новъи миллий ,яъни чи зани бошадки аз куффори ахли китоб ба ислом омада ва баъад муртад шуда бошад ё мусалмонзодаи бошадки мусалмон буда ва баъад муртад шуда аст) мегуяд дар хар сурати , инхо эъдом намешаванд, балки зиндоний мешаванд то замоники тўвба кунанд ва амволи у то замоники зинда аст тақсим намешавад ва дар суратики ба хонайи шўхар рафта бошад бояд иддаи талоқ нигах дорад ва ле агар ба хонайи шўхар нарафта бошад бидуни идда аз шўхариш жудо мешавад.

Дар ин сурат, дар мовриди мужозоти заники муртад мешавад аз назари фуқахои  12 имомия тафовути бейни муртади фитрий ва миллий вужуд надорад. Ахкоми жорий бар зани муртадро ба ин шарх мегуянд мухлати барои тўвба кардан ба у дода мешавад баъди аз он уро хабс мекунанд. Аз бузургони онхо касони монанди шахиди аввал мегуяд : агар зани муртад шавад чи иртидоди у фитрий бошад ё миллий кушта намешавад балки , авқоти намозхои вожиб танбех мегардад ва дар хабс мемонад то тўвба кунад ё дар хабс бимирад. Хамин масалаи танбех баъзи аз фуқахои ханафий хам бар он хастандки дар зиндон уро танбех мекунанд хатто дар ғазоиш хам кутохихои мешавадки ин фирқахо ба он ишора карданд.

Фуқахои 12 имоми бар ин боварандки ислом барои занони муртад ,бидон сабабки занон аз назари созмони дифоъий ва фикрий новъан аз мардхо заифтаранд ва зудтар тахти таъсир қарор мегиранд,кейфари осонтари дар назар гирифта аст. Хамчунин истидлол мекунанд ба жангхои риддаки дар он мардхо кушта мешуданд аммо ,занон асир мешуданд ва хатто каниз мешудандки , еки аз онхо фикр кунам модари Мухаммад бин Ханифа будки насиби Али бин Аби Толиб розиаллоху анху шуд.

Дар хар сурат, ин раъй хам вужуд дорад. Аммо чизики хийли жолиб аст, дар Эронки бар асоси фиқхи 12 имоми идора мешавад, хам занон узви дорудастаи ражавий ва соири чапхоро куштанд ва хам занони узви муртаддини секуляри курдиро ,магар надидем? Дидемки хаммаро эъдом карданд, хам касоники дар жанг хатто чанд муддат пеш хам дорудастахои секуляристхои муртади ужалон мусайламаи каззоби курдхоро гирифта буданд ба журми иртидод онхоро куштанд ва хам аз дорудастаи ражавий ва амсолихим ва чапхоики вужуд доштанд ва дар жанг дар қатли муслимин ширкат карда буданд. Хаммайи онхоро куштанд, чиро? Чун инхо нируйи жангий буданд. Пас ,диққат кунид , ” амалан” замоники иртидоди зани сода нест ва муғаллаза ва шадид мешавад ” амалан” фарқи бейни хеч ек аз ахли қибла дар мужозоти зани муртад шуда вужуд надорад, ва тамоми ахли қибла ” амалан” ек кориро анжом медиханд бахусус агар ин зан дар тоифаи муматтаъана ё гуруххои боздоранда аз шариати мисли хамин гуруххои муртад ва секуляри фаол бошад. Дар ин сурат, чанин заноники нийрухои мусаллах хастанд ё дар жанги фархангий дар хидмати аслаха ва дар хидмати жанг хастанд хукми иртидоди инхо фарқи бо мардон надоранд ва кулли ахли қибла бар куштани онхо иттифоқ доранд.

Нуктаи дигарики дар чигунаги бархурд бо муртаддин лозим аст ба он ишора шавад фарзандони хастандки аз падар ва модари муртад ба жо монданд ё ба дунё омаданд ва мусалмон нестанд, бо инхо чи бархурди бояд дошт? Дар ин замина нусси сарихи вужуд надорад. Аммо инро мутмаиннемки фарзанд то замони таклифи бар у вожиб нашуда хукмиш тобеъ мужтамиъи астки дар он зиндаги мекунад, магар инки халофи он собит шавад. Хатто то замоники ба синни таклиф нарасида дар сарзаминхои мусалмоннишин хам хукми бар у ижро намешавад дар кул ин астки тобеъ мужтамиъи астки дар он зиндаги мекунад.

Яъни кудакики дар миёни яхудиён зиндаги мекунад хукмиш мисли яхудиён аст ,магар инки собит шавад ин шахс яхудий нест ва масалан мусалмон аст ё мушрик ва секулярист ё хар чизи дигари аст. Хуб,холо касики муртад мешавад,мухим ин астки фарзандонишки пас аз иртидоди у ба дунё омаданд дар чи мужтамиъи хастанд. Агар дар миёни муслимин хастанд, хуб инхо хам мисли соири кудакони хастандки ба далоили волидейнишонро аз даст доданд ва машмули ахкоми хамон фарзандони ятимий мешавандки дар жомеъайи муслимин хастанд ва аз падар ва модари мусалмон мутаваллид шуданд.

Хатто иддаи аз уламо чун имом Нававий эълом мекунандки агар ин кудакон қабли аз иртидоди волидейн ,нутфаи онхо мунъақид шуда бошад ва хатто волидейн дар  замони хомилаги ин кудак мурта шуда бошанд боз кудак жузви муслимин ба хисоб меояд ва танхо замони мешавад уро муртад донистки болиғ шавад ва баъди аз исломиш дучори иртидод гардад. Хуб,ин моли хамма аст, фарқи бо дигарон надорад. Яъни ин кудак хамон масириро тей мекунадки соири кудакони мусалмонон тей мекунанд ва машмули хукми соири бачча мусалмонхо мешавад.

(идома дорад……….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(70-қисмат)

Иртидод хам журми аст ва жузви худуд,мисли тамоми журмхо ва худудхо ва балки ,бадтар аз соири журмхо нез мебошад. Замоники бейни зан ва мард,дузд ,қотил ,масраф кунандаи маст кунандахо ,зинокор ва ғейрих фарқи нест дар ин моврид хам тафовути вужуд надорад. Журми иртидодки бадтар за он хаст.

Имоми Шофеъий дар мухолифат бо раъйи мухолифин ва исботи инки зани муртад хам мисли марди муртад кушта мешавад, ба ду шубха дар ин замина хам ишора мекунад яъни дар жавоби ин ду шубха оройи худишро хам баён мекунад. Шубхаи аввал ривоёти аз ибни Аббос аст розиаллоху анхуки мегуяд :

«لاتقتل النساء اذا هن ارتددن عن الاسلام ولکن یحبس و یدعین الی الاسلام و یجبرن علیه»

Занон агар аз ислом баргарданд кушта намешаванд балки хабс мегарданд, даъват ба ислом шуда ва бар он мажбур мешаванд. Имоми Шофеъий рохимахуллох ин ривоятро ингуна посух медихад ва мефармояд : бархи аз тарафдорони ин назарки зани муртад кушта намешавад ин ривоётро пеши ман қироат карданд ва ман аз гурухи аз огохон ба хадиски дар жаласа хузур доштанд аз ин ривоёт суъол кардам, хамма гуфтанд ривоёт ғейри сахих аст ва ровийи  он мовриди эътимод нест.

Шубхайи дувум қиёс аст. Касоники мегуянд занони муртад кушта намешаванд ононро ба занони куффори ахли харб муқойиса карданд, зеро пайғамбар куштани занони ахли харбро нахий фармуда аст. Вақти куштани заноники хеч собиқайи дар ислом надоранд жоиз набошад ,қатли занони муртадики собиқа дар ислом доранд ба тариқи аввали жоиз нест ва номи ин қиёс ,қиёси увлавият аст. Имоми Шофеъий рохимахуллох ин шубхаро ингуна жавоб медихад: агар ба ин қиёс битавон истинод кард бояд шомили пирамардон ,муздбигирон ва рохибон нез шавад зеро аз қатли онон нез дар дорул харб нахий шуда аст. Музофан инки агар далили мо ” қиёс ” бошад пас, далили бар зиндони намудани зани муртад нест зеро зани харбий зиндони намешавад балки ба бандаги дармеояд. Пас, бар асоси ин нус

«مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ».

Тафовути бейни зан ва мард қоил намешавад. Имоми Шофеъий ба ин шева ба ду шубха посух медихад.

Дар баробари ин дидгох, ду фирқа аз фирақи исломий дидгохи мутафовути доранд ; еки ханафийхо ва дигари шиъаёни 12 имомийки раъйи дигари доранд. Инхо бар ин боварандки зани муртад шуда кушта намешавад балки , зиндоний мегардад. Суфёни Саврий ва касони дигари аз ахли Куфа хам бар ин раъй буданд.

Ин даста илова бар ривоётики дар мовриди адами куштани занони кофари аслийки дар жанг ширкат намекунанд ривоёти Муоз розиаллоху анхо хам ингуна ва бо ин лафз ба онхо расида :

:«أَيُّمَا رَجُلٍ ارْتَدَّ عَنِ الإِسْلاَمِ فَادْعُهُ، فَإِنْ تَابَ، فَاقْبَلْ مِنْهُ، وَإِنْ لَمْ يَتُبْ، فَاضْرِبْ عُنُقَهُ، وَأَيُّمَا امْرَأَةٍ ارْتَدَّتْ عَنِ الإِسْلاَمِ فَادْعُهَا، فَإِنْ تَابَتْ فَاقْبَلْ مِنْهَا، وَإِنْ أَبَتْ فَاسْتَتِبْهَا».

Яъни ба жойи

«وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهَا»

ки қаблан расида буд ба онхо ингуна расида :

«وَإِنْ أَبَتْ فَاسْتَتِبْهَا».

Агар қабул накард дубора уро тўвба биде. Дубора тўвбаро бар у арза кун.

Ин ривоёт ,бузургтарин далили мухолифини куштани зани муртад шуда астки бояд ба жойи кушта шудан уро зиндоний кард ва хар руз уро тўвба дод то дубора ба ислом баргардад; хатто ,агар то замони маргиш хам тул бикашад. Инхо ингуна истинод мекунанд.

Имоми Абу Ханифа рохимахуллох мегуяд:

: إنَّ المرأة إذا ارتدت لا تُقتَل ولكن تُحبَس وتُخرَج كل يوم فتُستتاب ويُعرَض عليها الإسلام، وهكذا حتى تعود إلى الإسلام أو تموت، لأنَّ النبي صلى الله عليه وسلَّم نهى عن قتل النساء.

Ба хамин шева мегуяд агар зани муртад шуд кушта намешавад ва ле зиндоний мешавад ва хар руз уро аз зиндон берун меоваранд ба у мегуянд тўвба кун ва исломро дубора бар у арза мекунандки дубора исломро қабул кунад. Ин кор ба андозаи идома пейдо мекунад хатто то замони маргиш. Чиро? Чун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  нахий карда аз қатли занон.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(69-қисмат)

Абу Довуд ва Насоий хам бо санади сахих аз ибни Аббос розиаллоху анху ривоят кардандки мусалмони нобино зани доштки ба росулуллох  саллаллоху алайхи васаллам фахш медод ва ин мард чандин бор ба у тазаккур дода буд( ки ин корро накунад чун хамма медонистанд дар он замон каси чанин журми муртакиб шавад хукми он марг аст хукумати исломий хам ин ижозаро ба хамма дода будки агар каси чанин кориро анжом дод метавонад ва ижоза дорадки хукмро ижро кунад,қаблан арз кардемки чи каси метавонад ин хукмро ижро намояд.) ин зан фахш медод ва мард чандин бор ба у тазаккур дода ва аз у дархости тўвба карда буд аммо  зан хамчунон ба журми худ идома медод. Ин мард шаб хенгоми занишро ба қатл расонд. Замоники хабар ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам расид мардумро жамъ кард ва фармуд: ман шуморо шохид мегирамки хуни он зан хадар рафта аст

•  «ألا اشْهَدُوا أَنَّ دَمَهَا هَدَرٌ».

Холид ибни Валид хам заники ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахш ва носазогуйи карда будро ба қатл расонд.

Росулуллох саллалоху алайхи васаллам дар хенгоми фатхи Макка дастури қатли ду занро содир намудки алайхи ахли қибла жанги равоний ва таблиғий мекарданд. Дар жангики секуляристхои Макка алайхи мусалмонон ба рох андохта буданд инхо дар бахши жанги равонийи он фаолият доштанд. Соро аз канизони бани Абдулмутталиб еки аз инхо будки қаблан муртад шуда буд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам амр кард хатто агар худишонро ба пардаи каъба хам овизон карда бошанд боз бояд кушта шаванд.

Зани ба номи умму Қирфаки мусалмон буд кофар шуд. Абу Бакр розиаллоху анху аз у дархости тўвба кард ва гуфт тўвба кунад аммо , он зан тўвба накард ва Абу Бакр розиаллоху анху уро ба далили иртидод кушт.

Мавориди ингуна хастандки метавон ба онхо истинод кард. Дар ин сурат,мужозоти зани муртад шуда дақиқан мисли марди муртад аст, чун асар ва зарархои риддаи зан ва мард фарқи бо хам надорад. Албатта,хадиси хасани Муоз розиаллоху анху дар фатхул бори метавонад далили дигари бошадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хенгоми ирсоли у ба Яман фармуд:

“أَيُّمَا رَجُلٍ ارْتَدَّ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهُ فَإِنْ عَادَ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهُ وَأَيُّمَا امْرَأَةٍ ارْتَدَّتْ عَنِ الْإِسْلَامِ فَادْعُهَا فَإِنْ عَادَتْ وَإِلَّا فَاضْرِبْ عُنُقَهَا”.

Агар марди аз ислом муртад шуд уро дубора даъват кунки баргардад ба ислом ва гарна гардани уро бизан ва хар зани хамки аз ислом муртад шуд,дубора уро даъват кунки ба ислом баргардад ва агар барнагашт гардани уро хам бизан.

Албатта ривоёти дигари хам хастки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди мухталифи меоварад ва холати умумият дорад ва фарқи миёни зан ва мард қарор надода астки мефармояд:

«لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: كُفْرٌ بَعْدَ إِيمَانٍ، وَزِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ، وقَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ»،

Дар се холат рехтани хуни мусалмон халол мешавад еки инки баъди аз иймон кофар шавад, муртад шавад ; ва баъди аз инки мутааххил шуд зино кунад, ва ба ғейри хаққи нафсиро ба қатл бирасонад ва қисос шавад.

Ривоятхоики дар нахи аз куштани занон оварданд ,инхо марбут ба жанг бо куффори аслий астки ба далили заъаф ва адами мушорикати онхо дар жангхост. Хамин ривоят нахи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам замони содир шудки дар жанг ,заниро дидки кушта шуда буд ва фармуд:

:”مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ”،

Яъни ин занки жангжу набуд, ва набояд заники жангжу нест ва аз лахози таблиғий дар жанг ширкат надорад кушта шавад. Яъни заники дар  қитол нест,жангжу нест набояд кушта шавад.

. مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ،

Яъни иллати инки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чанин харфиро зада ин астки заники кушта шуда, иллати инки нахи шуда кушта шаванд ин астки дар жанг ширкати надоранд.

Хам акнунки занони мусаллахи куффори секуляр дар артешхои кишвархои секуляр хузур доранд дар ин сурат читур? Дар артеши Амрико,режими сехюнисти ,Канада ва дар аксари кишвархо ин занон вужуд доранд,алъон чи? Дар миёни муртаддини секуляри курдистон хам вужуд доранд магар намебинем, алъон хукм чист? Дар таблиғот алайхи муслимин хам ширкат мекунанд, ин читур? Фарқи инхо бо мардон дар чист? Дар хеч чизи ва хукми хамма мисли хам аст.

Занон хам монанди мардон дар жанг ширкат доранд ва аслаха ба даст гирифтанд ва ингуна нестандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфт:

مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُقَاتِلَ،

Масалан зани куффори аслий аст дар манзилиш нишаста ва кори ба жангидан надорад ; хуб дуруст аст ,набояд кушта шавад ; аммо инхо чики дар аксари кишвархои секуляри дунё аслаха ба даст хастанд ё дар жанги равоний ширкат  мекунанд монанди канизоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар фатхи Макка фармуд: онхоро бикушид хатто агар худишонро ба пардаи каъба овизон карда бошанд. Пас,хам акнун занони секуляр дар жанги равонийки алайхи муслимин рох офтоданд ва хам дар жанги низомий фарқи бо мардон надоранд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(68- қисмат)

Инхо ду дастаанд: дастаики дар мубораза бо ишғолгарони секуляри хорижий ва новкарони махаллий онхо таъвил ва ижтиходи мухолиф бо мо доранд ва хамин боиси ижоди даргирий онхо бо мо шуда ва нохоста дар жибхайи куффори ишғолгари хорижий ва новкаронишон қарор гирифтанд ва самараи жангхоишон алайхи мо ва ба нафъи душманони хар дуйи мост. Жанги онхо бо мо жанги астки бейни ду мўъмин сурат мегирад,холо ё хақ бо ин тараф аст ё бо он хост. Дар хар сурат ,инхо дар таъвилоти худ иштибох карданд ва дар инжо ду мўъмин бо хам жангиданд аммо , жанг бо шеваи астки нохоста еки аз тарафайн дар жибхаи куффори ишғолгари хорижий қарор мегирад ва самаротиш барои онхост ва шарриш хам ба худишон ва ба муслимин бармегардад ва зохиран бо душманони муштараки муслимин дар ек жибха хастанд бар алайхи гурухи мухолиф.

Дастаи дигар муслимини хастандки фариби новкарони ишғолгаронро хурданд. Масалан алъон хийлихо ба далили таблиғоти уламои суъ вар рувайбиза ва динфурушони хоин монанди Сайёф ,Абдуллатиф мадхалий ( дар курдистони Ироқ),муфти хоини оли саъуд ва амсоли муфтихои хоини дигарики дар ихтиёри хукком ,Амрико ,ното ,дигар ишғолгарон ва тоғутхо қарор гирифтанд, ба далили таблиғоти инхо, моро хавориж медонанд ё хийлихо моро муртад медонанд ё хийлихо моро муздур медонанд ё душмани дин ,мардум ,аимма ва омили куштори бегунохон ва нобуди сарзамини муслимин ва дигар журмхои инчунини медонанд.

Дар воқеъ ,касоники рубаруйи мо хастанд бародарон ва хохарони жохили мо хастандки фариб хурданд ва ба онхо дуруғ гуфтанд ва хиёл мекунанд бо каси межангандки хавориж ,муртад,муздури ажнабий, душмани дин ва миллат ва аимма аст, вахший ва жинояткори астки ба зан ,мард ва бачча хам рахм намекунад, занони муслиминро  каниз мегирад, занони муслиминро харид ва фуруш мекунад, кудаконро қатли ом мекунанд ва соири чизхоики хаммаи мо шанидаем. Инхо дар воқеъ , бо мо намежанганд балки , бо ек мовжуди хиёлий межангандки аслан вужуд надорад ва агар вужуд хам дошта бошад мо хам бо он межангем. Кудом ек аз мо бо ин журмхо ва мужримин мувофиқ аст?

Дар мовриди куштани ё накуштани зани муртад хам боз  ду дидгохи вужуд дорад:

Аксарияти фирақ ва мазохиби исломий бар ин боварандки агар зани муртад шавад ва бо қовл ё амалий ба яқин ва бидуни шак аз жомеъайи муслимин худишро жудо карда ва тўвба накунад, ба далили фарогир ва ом будани фармудаи росулуллох саллаллоху алайхи васалламки :

 :”مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ”،

Кушта мешавад,бар ин асос фарқи  бейни зан ва мард дар ижрои хадди ридда вужуд надорад. Агар дар мавориди хам мебинемки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз куштани занон нахий карда, дар мовриди бархи аз занони куффори аслий астки ба далили заъфишон аст. Чун ба далили хамин заъаф, дар он замон тавоноийи хузури дар жангхоро надоштанд. Яъни инхо шамшир ба даст  набуданд, дар жангхо ширкат намекарданд, ва ба далили хамин заъфишон ва адами ширкат дар жангхо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  нахий карда аз куштани ин занони кофари аслий.

Дар ин заминаки занон монанди мардон машмули хамон хукми мешаванд

” مَن بدَّلَ دينَهُ فاقتُلوهُ ”

Хукми иртидоди зан ва мард фарқи намекунад, ривоятхои мухталифи хам вужуд дорад масалан:

Аз Жобир розиаллоху анху ва уммул мўъминин Оиша розиаллоху анху ба шевахои мухталифи ривоят шудаки зани муртад шуда ва чун дубора ба у сифориш мешавад мусалмон шавад,тўвба кунад ва ба ислом баргардад аммо ,инкорро намекунад ба дастури росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба қатл мерасад:

• «أَنَّ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ مَرْوَانَ ارْتَدَّتْ عَنِ الإِسْلامِ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعْرَضَ عَلَيْهَا الإِسْلامُ، فَإِنْ رَجَعَتْ وَإِلا قُتِلَتْ».

«أنَّ امرأة يُقال لها أُم مروان ارتدت فأمر النبي صلى الله عليه وسلَّم بأنْ يُعرَض عليها الإسلام فإنْ تابت وإلا قُتِلَت، فأبت أنْ تُسلِم فقُتِلَت».

Ва Оиша розиаллоху анхо фармуда:

• :«ارتدت امرأة يوم أحد، فأمر النبي صلى الله عليه وسلم أن تستتاب فإن تابت وإلا قُتِلَتْ».

Илова бар ин ,Хафса уммул мўъминин розиаллоху анхо бо дасти худиш ек зани сохираро ба қатл расонд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(67- қисмат)

Дар ин сурат, хамчунонк харгиз ва тахти хеч шароити наметавон дар ин дунё аллохро дид ба хамон шева, харгиз ва тахти хеч шароити муртадики ингуна асир шуда ва ташхис дода шудаки хақиқатан муртад аст на мусалмон мухолифики дар жибхаи муртаддин қарор гирифта , тўвбайи чанин муртади аз у пазирофта намешавад.

Ин муртад дар замоники жузви дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо буд онхамма дард ба муслимин чашонда ,баъди аз иртидод хам фурсат дошта ва тўвба накарда ва холоки дар зимни жанг гир офтода ва мушаххас хам шудаки мусалмони мухолифи дар жибхаи муртаддин набуда балки , муртадди будаки шакки дар муртад будани вай нест; дигар рохи нажоти барои худиш нагузошта аст.

Ин хамон дуруғгуйи риёкори ғаддори хийлагари қасамхўри дағалбози астки корномаш дар дўвроники жузви дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо буд мамлу аз сифоти нопасанди дигари мебошадки ,қаблан ба хаммаи инхо ишора кардем ва хондем ва холоки дастиш ба хуни муслимин олуда шуда ва ё амалан дар сафи душманон қарор гирифта ва шарики журми онхо дар куштори муслимин буда ,дигар тахти хеч шароити хеч рохи барои хаққи хаёти худиш боқий нагузошта аст. У дар жанг ширкат кардаки дар он жанг муслимин ба қатл расиданд, муслимин кушта шуданд ва шарики журми қатли шахси мусалмон аст.

Иддаи дигар уламо бар ин боварандки агар еки аз ин мунофиқин ва секулярзадахо барои журмики уро аз доираи ислом хориж мекунад ек бор тўвба кард , тўвбаш қабул мешавад ва барояш узр ба жахл оварда мешавад, ва агар мусалмони хам боз муртакиби чанин журми сангини шуд ба муддати се руз дар зиндон ба у фурсат дода мешавадки тўвба кунад ва шубхаш бартараф шавад, агар тўвба кард меравад дунболи кориш ва аз у қабул мешавад,аммо агар боз огохона ва бидуни узри хамин журмро такрор кард дигар,тўвба аз у қабул намешавад ва мисли муртаддини муғаллаза ва шадид бо у бархурд мешавад. Барои хамин харфи ” лан” омада аст.

Имом Молик дар тўвзихи хадиси :

“مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”

Дар мувто оварда аст: маънойи он ин астки хар касики аз ислом хориж шуд ба ғейри ислом мисли занодиқа ва мушобихинишон гуруйид ,чанин афроди агар ба дасти мусалмонон офтоданд кушта мешаванд ва аз онхо дархости тўвба намешавад. Чун ,тўвбаи онхо фахмида намешавад. Яъни ,қабли аз исорат мефахмемки шояд рост бигуяд ва иймониш пазирофта мешавад аммо дар хенгомики пас аз жанги мусаллахона асир шуда бошад каси намефахмад ин тўвбайи у ба чи далили аст ва фахмида намешавад ва бояд тибқи ташхиси амир ва фармондаи муслимин ба қатл бирасад.

Шиъаёни 12 имоми хам бо ривоятхои мухталифики меоваранд бар ин боварандки мусалмонзодаики муртад шавад ( ба истелох фитрий бошад, ба мусалмонзодаики муртад шавад фитрий мегуянд) агар чанин мусалмони муртад шавад хоким муваззаф ба иститоба нест ,наметавони бигуйики хатман  аз у иститоба бигирад ва мужоз ба қатли уст, ва чанин муртади агар тўвба кунад тўвбаи у қабул нест ва бояд кушта шавад.

Ин равиши бархурд бо касони астки сафишон аз сафи муслимин жудо шуда ва куллан аз жомеъайи муслимин жудо шуданд. Холо ,агар афроди аз миёни муслимин хам бошандки хамон журмхои мухтасси мунофиқин ва секулярзадахоро муртакиб шаванд ва ин журмхо боис шавад инхо аз доираи ислом хориж шуда ва кофар шаванд ва боз тўвба накунанд ва ба журми худишон идома диханд; инхо хам бо онки аз жомеъайи муслимин ба сурати физикий ва жисмий жудо нашуданд аммо , ба сурати ақидатий худишонро аз жомеъайи муслимин хориж карданд. Гуфтем агар ин дастаро аз филтерхои чохоргона ва марохили чохоргона гузарондем ва боз хам ин шахси мужрим ва фосид ташхис дода шуд,аллох инхоро азоб медихад холо дар қиёмат бошад ё дар дунё тавассути муслимин

«نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ». 

Дар хар сурат,дар масалаи тўвба бояд ба масалаи бисёр мухимми муслимини мухолифики дар жибхаи муртаддин қарор гирифтанд диққат шавадки иншааллох дар оянда онро бештар тўвзих медихем. Мо ба чанин ашхоси хукми иртидод хукми додем аммо замоники бо ин шахс мувожих шудем, бо замоники асир шуд ва мутаважжих шудемки хақиқатан муртад нест ва хақиқатиш бароимон ровшан шуд ; онвақт мисли ек мусалмони мухолиф ва муттахам ба журми иртидод бо у бархурд мешавадки ибтидо бояд узрхоики дорад рафъ шаванд ва ба дунболи он агар дар масалаи бо мо мухолиф буд хамчун ек мухолиф бо у бархурд мекунем ва тўвбашро мепазирем ва уро аз сафи муртаддин жудо мекунем. Чун уро машмули хукми муртаддин неменамоем хатто ,агар мусалмони мухолифи хам бошадки ба мо бижангад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(66-қисмат)

Дидид чиқадар қашанг гуфта:

“وَالتَّارِكِ لِدِينِهِ الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ”

Дини худишро тарк мекунад ва аз жамоати муслимин хам жудо мешавад. Мо чохор филтер ва марохили чохоргона ва пичидаро гузарондем то инки ташхис дода шуд ин шахс аз жамоати муслимин жудо шуда ,дуруст аст ё на? Жудо шуда агар ташхис дода намешуд ва мисли мунофиқин ва секулярзадахо дар миёни муслимин буд, боз хам мо уро жузви муслимин хисоб мекардем ва ин хукм хам шомили у намешавад. Аммо , вақтики аз он чохор филтер ва чохор мархала уро гузарондем ва ташхис дода шудки кофари ошкори шуда ин хукм шомили у мешавад ё инки на,худиш рафта ва вориди  еки аз хамин хизбхо шуда астки ин дигар ниёзи ба хеч чизи нест.

الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ

Аз жамоати муслимин жудо шуда аст.

Лозим аст зикр шавадки бо таважжух ба ончи дар қуръон ва суннат омада хаммаи фирақи мухталифи исломий дарбораи кейфари муртад иттифоқи назар доранд, хар чандки дар шароит ва мавориди он ихтилофоти бейни онхо вужуд дорад, ва ле дар асли хукм ва хатто мужозоти қатл ,тардиди надоранд. Агар андак ихтилофи дар ақволи фуқахойи мазохиби мухталифи исломий дида мешавад дар мафхум ва масодиқи он аст, на дар асли хукм.

Алмуғний аз манобеъи мухимми фиқхий фирақи маъруф ба ахли суннат зикр мекунадки :

 وأجمع أهل العلم على وُجوبِ قَتْلِ المُرْتَدِّ.

Ва хаммаи донишмандон бар вужуби қатли муртад ижмоъ доранд. Ва мегуяд : ин аз Абу Бакр , Умар , Усмон , Али ,Муоз , Абу Мусо , ибни Аббос ,Холид ва дигарон ривоят шуда ва каси мункари он нест, ба ин шева ижмоъ шуда , ба ин шева ин ижмоъ аст. Чиро? Чун  ин хамма руйи он иттифоқи назар доштанд. Ижмоъи хаммаи сахоба руйи он буда аст.

Фиқхул худуд ват таъзирот, аз манобеъи фиқхий шиъаёни 12 имомий хам гувохи медихадки :

   :«اجمع العلماء و الفقهاء من العامه و الخاصه، قديماً و حديثاً، ان من خرج عن الاسلام فهو مرتد واجب القتل»،

Уламо ва фуқахои сунний ва шиъайи гузашта ва маосир ижмоъ доранд касики аз ислом хориж шавад муртад аст ва вожибул қатл.

Инхо ахкоми дунёвий муртаддин хастандки  фирақи кунуний ахли қибла хаммаги ихтилофи дар онхо надоранд.

Ахкоми вижаи занони муртад ,кудакони муртаддин ва тўвбаи муртаддин.

Бархалофи мавориди гузашта,ахли қибла дидгоххойи мухталифи дар ин заминахо доранд.

Имоми Нававий рохимахуллох дар шархи муслим мегуяд: ” муслимин муттафиқ ва ижмоъ доранд мабний бар инки муртад бояд кушта шавад, аммо дар инки қабли аз куштани онхо вожиб астки аз онхо дархости тўвба шавад ё мустахаб , ва дар инки дар чи чизи аз онхо дархости тўвба мешавад ва дар чи чизи аз онхо дархости тўвба намешавад ва инки чи каси бояд ин сазойи шаръийро бар онхо ижро кунад ва ё инки оё зан хам монанди мард вожиб аст кушта шавад ихтилоф доранд. Назди тамоми уламои ғейри аз Абу Ханифа, Хасан ва Қатода ,зан хам бояд монанди мард кушта шавад ; аммо Абу Ханифа мегуяд зан кушта намешавад ва танхо зиндоний мегардад ва Хасан ва Қатода хам бо ривоётики аз Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху оворданд мегуяндки зан кушта намешавад балки ,ба сурати каниз ва барда дар меояд.”

Инхо аз жумла  мавориди хастандки ахли қибла  дар мовриди онхо дидгоххои мухталифиро ироя доданд ва танхо шўро астки метавонад раъйи охарро аз коноли ижмоъи вохиди худ , рахбар ва амири муслиминки ,намояндайи хамин шўро аст ,ироя дихад ва раъйи охарро содир кунад.

Еки аз мавориди ихтилофий дар чигунаги бархурд бо муртаддин ба масалаи тўвба ва фарзандони муртаддин ва чигунаги мужозоти занони бармегардадки муртад шуданд. Дар мовриди тўвбаи муртад ,дастаи бар ин боварандки :

Дар аснои жангики ба унвони охарин мархала ва баъди аз даъват ва соири иқдомоти пешгирона сурат гирифта аст ( жанг бейни ахли ислом ва муртаддин ) чунончи , хар ек аз муртаддин асир шаванд ва ташхис дода шавадки муртад аст на мусалмони мухолифики дар жибхаи муртаддин қарор гирифта ,дигар аз чанин муртадхоики ташхис дода шуда муртад хастанд тўвба пазирофта намешавад ва танхо марг дар интизоришон аст:

 «إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ بَعْدَ إِیمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُواْ کُفْراً لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الضَّآلُّونَ» ‏(آل عمران/90)،

Касоники баъди аз иймонишон кофар мешаванд ва онгох бар куфр меафзоянд ( ва дар ин рох исрор меварзанд ва тўвба намекунанд) хечгох тўвбаи онон қабул намешавад ва онон ба хақиқат гумроханд. Дар инжо харфи ” лан” омада: яъни харгиз ва тахти хеч шароити. Чигуна аллох таоло дар жавоби дархости саййидина Мусо алайхиссалом мефармояд :

«قَالَ رَبِّ أَرِنِی أَنظُرْ إِلَیْکَ قَالَ لَن تَرَانِی»،

Гуфт: парвардигоро ! ба ман нишон биде то туро бибинам . гуфт : харгиз ва тахти хеч шароити маро намебини.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(65-қисмат)

.«أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا »

Хар кужо ёфта шаванд,гирифта хоханд шуд ва паёпей ба қатл мерасонад. Ин суннати илохий ,дар мовриди пешиниён жорий буда аст. Хиёл накунид фақат росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онро ижро карда

«سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ»

Ин суннат,дар мовриди пешиниён хам буда,суннати аллох аз замони хилқат токунун аст, то рузи қиёмат аст

«سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ»

Суннати аллох дар мовриди пешиниён хам жорий буда ва аллох мегуяд

«وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا»

Ва дар суннати худо хеч дигаргуни вужуд надорад.

Пас,хиёл накунид дируз инхо кушта шудан имруз мушкили нест. На, ин суннати аллох за замони хилқат аст то рузи қиёмат. ” лан” оварда на ” ламма” , “ла” наёворда ” ва лан тажида лисуннатиллахи табдила ” яъни харгиз ва тахти хеч шароити дар суннати аллох дигаргуни ба вужуд намеояд; хамчунонки гуфта ” лан тарони” дар дунё ту наметавони худоро бибини дар инжо ” лан” омада аст. Инжо хам мегуяд :  ва лан тажида лисуннатиллахи табдила ,яъни ин суннати худо буда ва хеч дигаргуни дар он нахохи дид ,пейдо нахохид кард.

Дар мовриди қабилаи бану ханифа хамки қовми мусайлама каззоб дар онхо зухур кард, дар мовриди инхо хам омадаки:

«قُل لِّلْمُخَلَّفِینَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَى قَوْمٍ أُوْلِی بَأْسٍ شَدِیدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ یُسْلِمُونَ»(فتح/16)،

Ба боз пас мондагон ( касоники монда буданд) арабхои бидиянишин бигу: дар ояндаи наздик аз шумо даъват хохад шудки ба суйи қовми жангжу ва пурқудрат берун биравид. Бо онон межангид ё инки мусалмон мешаванд. ( яъни ду рох бештар дар пеш нахоханд дошт : ё жанг бо мусалмонон ,ё пазириши дини онон )

«تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ یُسْلِمُونَ»،

Бо онон межангид ё мусалмон мешаванд. Яъни агар исломро напазирофтанд бояд бо онон бижангид, ва мисли куффори ахли китоб ва куффори шибхи ахли китоб рохи дигари аз онхо мисли жизъя додан пазирофта намешавад, балки мушмули хукми мушрикин ва секуляристхо мешаванд.

Кулли ин оёт хаминро мегуяд, яъни ин ояки баъзи аз уламои бузургвори мо дар мовриди куффори шибхи ахли китоб ё ахли китоб онро тафсир карданд ин наметавонад дуруст бошад, мумкин аст иштибох карда бошанд,мумкин аст диққат накарда бошандки  ахли китоб ё шибхи ахли китоб метавонанд жизъя бидиханд ва мумкин аст онхоро мажбур накунимки бейни ислом ё жанг екиро интихоб кунанд. Аммо мушрикин ва муртаддин бейни ислом  ва жанг бояд екиро интихоб кунанд.

Дар жойи дигари хам аллох ба азоб додани шадиди онхо дар дунё ишора мекунад:

«وَلَقَدْ قَالُواْ كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلامِهِمْ وَهَمُّواْ بِمَا لَمْ يَنَالُواْ وَمَا نَقَمُواْ إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِن فَضْلِهِ فَإِن يَتُوبُواْ يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ وَإِنيَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ» (توبه/74)

Бо ояйи марбут  ба зулқарнайн дар сураи Кахф хам мефахмемки манзур аз ин азоб додан чист?

«قَالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُكْرًا».

Кулли ин оёт мерасонандки жазойи муртад дар дунё фақат кушта шудан аст. Хеч чизи дигари дар интизориш нест. Ривоёти хам аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омадаки ин равиши бархурд дар оётро бештар тўвзих ва ровшан мекунандки танхо чизики дар дунё интизори муртаддинро мекашад фақат кушта шудан аст. Замоники ба унвони мисол:

Аз ибни Аббос розиаллоху анхума ривоят астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:

“مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”

Касики динишро аваз кард уро бикушид, ва имом Молик рохимахуллох хам дар мувто оворда:

“من غير دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”.

Ин ривоятро ба ин шева аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят карда аст.

Мовриди дигар ,замоники Муоз розиаллоху анху ба Яман расид ва дид Абу Мусо ашъарий мардиро ба далили инки аз ислом баргашта  ва муртад шуда ва яхудий шуда буд баста буд, Муоз се бор гуфт:

لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَل،َ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ، فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ.

Яъни : наменишинам то ба хукми аллох ва росулиш ин шахси муртад кушта шавад. Се бор инро гуфт ,ба дунболи он фармон дода шуд ва кушта шуд.

فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ.

Абдуллох ибни Масъуд розиаллоху анхума ривоят кардаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

“لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَن لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وأَنِّي رسُولُ اللهِ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: الثَّيِّبِ الزَّانِي، وَالنَّفْسِ بِالنَّفْسِ، وَالتَّارِكِ لِدِينِهِ الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ”.

Хуни мусалмоники шаходатайнро мегуяд халол нест ( касики шаходат медихад ашхаду анна ла илаха иллаллох ва ашхаду анна Мухаммадур росулуллох, мусалмоники ингуна шаходат медихад хуниш халол нест) , магар инки аз ин се нафар: 1. Зино кунандаи хамсардорики ривояти дигар хам хамин матлабро мерасонанд. 2. Жони дар муқобили жон яъни , қисос дар баробари қатл ба нохақ. 3. Касики дини худро тарк мекунад ва аз жамоати мусалмонон жудо мешавад.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(64- қисмат)

Инхо бахши аз ахком ва саранжоми дунёвий ва қиёматий ин муртаддини негунбахти бадбахт ва бечора астки ба он ишора кардем ва ин ахкоми дунёвий ва касони астки мурда буданд, гуфтем алъон хастанд ва рузона хам ин муртаддин мемиранд. Аммо ижрои хукм дар дунё бар ин муртаддиники мисли : кумалахо, демократхо , пикакахо ва амсолихимки худишонро жудо накарданд ижрои хукм бар инхо танхо дар замони қудрати хукуматий ва қудрати жамоъатийки дар сарзаминхойики системи хукумати исломий дар онхо вужуд надорад қобили ижро хастанд. Холо ин қудрати фард мумкин аст хукумати исломий ба у ижоза дода бошадки онро ижро кунад ва ле баъзи аз ахкоми инхо хастандки фард метавонад қудрат дошта бошад дар хонувода ижро кунад масалан хохаришро ба фалони надихад, қудрат дошта бошад ё бо фалоний издивож накунад ё еки аз ин ахкомро битавонад ижро кунад. Пас , ин ахком дар дунё танхо дар замони қудрати қобили ижро хастанд. Холо ин қудрати фард дар хонувода бошад ё қудрати мардумий ва бахусус қудрати хукуматий ба унвони аслийтарин рохкор. Холо агар инхо ба далили вужуди заъафхои аз муслимин ,дар дунё қисир дар бираванд ба махзи маргки наметавонанд аз хашм ва ғазаби аллох дар амон бошанд, хар чандки хазорон дуруғ ,орзу ва хоби хиёл бо худишон дар мовриди қиёмат дошта бошанд ва хамин уламойи суъки сарбозони фиръавнро ба чанон даражаи расонда будандки худишонро хамрохи бо фиръавн ба дарё заданд, ин уламои суъ чанин таваххумотиро бароишон дуруст карда бошанд, дигар он мовқеъ таваххумот бароишон фойдайи надорад.

Ин муртаддин он хамма сифоти нопасанд ва пастро дар дўврайики жузви мунофиқин ва секулярзадахо буданд бо худишон хамл карданд, ва аз чанон зиндаги музтариб ва ошуфтаи бархурдор буданд, холоки ек мархала болотар рафтанд ва табдил ба ек муртад ва кофари ошкор шуданд бояд бо чанин вокуниши аз тарафи муслимин бархурдор шаванд. Воқеан  зиндаги вахташноки доранд. Воқеан хам дар дунё ва хам дар қиёмат зиндаги вахшатноки доранд. Чиқадар инсон метавонад ахмақ бошадки чанин саранжомиро барои худиш интихоб кунад. Мовриди  дигарики мехохам мухтасси дар мовриди он сухбат кунам ин астки ,аллох таоло дар мовриди инхоки аз жомеъайи муслимин жудо мешаванд ва табъан табдил ба муртаддин мешаванд ва тўвба намекунанд ба сирохат дастури қатли онхоро медихад ва мефармояд:

– وَدُّواْ لَوْ تَکْفُرُونَ کَمَا کَفَرُواْ فَتَکُونُونَ سَوَاء فَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ أَوْلِیَاء حَتَّىَ یُهَاجِرُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَیْثُ وَجَدتَّمُوهُمْ وَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ وَلِیّاً وَلاَ نَصِیراً ‏(نساء/89)،

Онон дуст доранд ёрони аз ишон нагирид ( ва ононро аз худ надонид) то онгохки ( иймон меоваранд ва ) дар рохи худо хижрат мекунанд. Ва ле агар аз ин кор сарбоз заданд ононро хар кужо ёфтид бигирид ва асир кунид, ва бикушид, ва аз миёни ишон ёри ва ёвари барнагузинид.

Дастури сарих аллох аст.

. وَدُّواْ لَوْ تَکْفُرُونَ کَمَا کَفَرُواْ فَتَکُونُونَ سَوَاء،

Дуст дорандки шумо хам мисли онхо кофар шавид хамон турики худишон кофар шуданд ва дар ин куфр бо онхо мусовий шавид. Ин хадафи тамоми расонахо ва шабакахои мохвораи астки муртаддин хам акнун барои шумо рох андохтанд. Ин чизи астки аллох гуфта оё аз чанин чизхои дури намекунид? Аз чанин расонахои дури намекунид? Оё орзуйи ин куффорро барои худитон,фарзандонитон бароварда мекунид? Онхо чанин орзуйи доранд. Ту хам вақти расонаи онхоро меовари таблиғоти онхоро гуш медихи дори орзуйи инхоро бароварда мекуни. Онхо жанги нармиро шуруъ карданд ва ором ором ва нарм нарм шуморо мисли худишон кофар мекунанд.

Худит довталабона онхоро даруни хонаи худит овардаи. Дори орзуйи инхоро бароварда мекуни. Мекуйи на ман инхоро барои дидан ва шанидани ахбор меоварам. Эй дуруғгу!  Кей аллох гуфта ту ахборро аз муртаддин ва куффор гуш биди? Аллох таоло мегуяд:

«فَإِن تَوَلَّوْاْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَیْثُ وَجَدتَّمُوهُمْ»

Агар сарбоз заданд

«فَخُذُوهُمْ»

Хар кужо онхоро ёфтид онхоро бигирид ва

«وَاقْتُلُوهُمْ»

Ва онхоро бикушид

«حَیْثُ وَجَدتَّمُوهُمْ»

Хар жо онхоро пейдо кардид.

«وَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ وَلِیّاً وَلاَ نَصِیراً»

Дар миёни онхо ёр ва ёвари  хам интихоб накунид. Диққат кунид дустон ,ин дар мовриди муртаддин аст, ровшан ва ошкор аст. Нигох кунид дар мовриди ек кофари муртади кумала, демократ , пикака,пижок ва амсолихим ва тамоми секуляристхои муртад чи бархурди бояд дошта бошид? Аллох таоло мекуяд:

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا*سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا  (احزاب/۶۱)،

Малъунин ,нефрин шудагон ва ронда шудагонанд. Малъунинанд ,хар кужо ёфта шаванд,гирифта хоханд шуд ва паёпей ба қатл хоханд расид.(идома дорад………)