دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(73- қисмат)

Дар идомаи хамин оётки дар ин замина нозил шуда аллох таоло мефармояд :

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۖ رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ (ممتحنه/4)،

Дар идома хамин тазаккуротики аллох таоло баъди аз амали Хотиб медихад мефармояд : ( рафтор ва кордори ) Иброхим ва косоники бо у буданд ,улгуйи хуби барои шумо аст, замоники ба қовми худ гуфтанд : мо аз шумо ва за чизхоики ба ғейри аз аллох пазирофтаид ва мепарастид ,безор ва гуризонем ва шуморо қабул надорем ва дар хаққи шумо беэътиноем , ва душмани ва кинадузи хамишаги миёни мо ва шумо ба вужуд омада аст, то замоники ба худойи ягона иймон биёварид ва уро ба ягонаги бипарастид. ( кордор ва рафтори Иброхим ва касоники бу у буданд,сармашқи хуби барои шумо аст )

«إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ»

Магар суханики Иброхим ба падари худ гуфт ( ин чизи нестки ба он иқтидо кунид ) чи гуфт : ман қатъан барои ту талаби омурзиш мекунам , ва дар айни хол барои ту дар пешгохи худованд хеч кори дигари наметавонам букунам .

.«لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ» 

Яъни дуо кардани барои падари кофар ,мухим нест кудом еки аз куффор бошад оё куффори ахли китоб аст ,шибхи ахли китоб ва секуляр ва муртад. Чанин дуойи ки Иброхим барояш кард чанин кори жоиз нест ва Иброхим дар ин мовридки ин дуоро карда улгуйи мо нест. Падариш бутпараст буд яъни  секуляр , падари Иброхим жузви секуляристхо буд ахли китобки набуд шибхи ахли китоб хамки набуд. Дар идомаи хамин оя мегуяд :  

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا ۖ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ(ممتحنه/5)،

Парвардигоро ! ба ту таваккул мекунем , ва ба ту руйи меоварем , ва бозгашт ба суйи ту аст . Парвардигоро ! моро гирифтори дасти кофарон макун ,парвардигоро ! моро биёмурзки ту чийракори бажойи хасти.

Аз ин рувидоди Хотиб нукоти жолибийро метавон бардошт кард :

1. 1-Кори Хотиб новъи мувалот бо секуляристхойи кофар буд ва зохиран ,кори у нишон аз дуст доштан ва тамоюл ба пийруз шудани куффори секуляр бар муслимин ,шовкат ёфтан ва иззат пейдо кардани куффори секуляр бар муслимин буд. Ва чунончи далоил ,инро собит мекард бидуни кучактарин шакки табдил ба ек кофари ошкор ва махориб мешуд ва ба журми жосусий барои душман кушта мешуд.

Яъни ба далили “муволоти мушрикин ” такфир “муаййан ” мешуд ва қатъан шурути такфир ва мавонеъи такфир бояд риоят шавад, ва аз мухимтарин шурути такфир ба сабаби муволоти секуляристхо ин астки ташхис дода шавад ин кор ба далили таъйиди ақоиди онхо ,пийруз гардондани онхо бар муслимин , ва хоким гардондани қавонини ширкий ва секуляристий онхо ба жойи қонуни шариати аллох буду ё на . Ин нишон медихадки агар чанин буда шахс воқеан дар дини онхост , ва гарна ғейри мумкин аст каси мухолифи фалон хизб ,гурух ,жамоат ва хукумат бошад ,аммо аз онхо тарафдори кунад ва хатто ба онхо кўмак намоядки дар жанг хам пийруз шаванд ва қавонинишон хоким шавад ,тамоми ин корхо ба далили ( огохи ) , ризоят ва хамсу будан бо онхост.

Алъон фалонийки дар артеши Амрико рафта алайхи муслимин межангад ,алайхи қовм ва хешхойи худ межангад ,алайхи хам мазхабихои худиш жанг мекунад . Далили мухолифати бо Амрикост ? На ,барои Амрико ва муттахидини Амрико жосусий мекунад, аз муттахидини Амрико алайхи муслимин химоят мекунад . Оё ин ба далили мухолифат бо Амрикост ? На ,далили бар муволоти секуляристхои Амрикост.

Аммо ,Хотиб мўъмин ба аллох буд на мўъмин ба тоғут , ва ин корро ба хотири иймон ба куфр ё талош жихати пийруз гардонидан куфр бар шариати аллох накард ,балки мутмаъин будки муслимин пийруз мешаванд ва ба нусрати аллох яқин дошт.Огох будки ин кор боиси куфр ва иртидоди у мешавад ; аммо у ба хотири зарар расондан ба дини аллох ва росулиш ин корро накард , ва “таъвил ” карда будки ин кори вай хеч зарари ба дини аллох ва муслимин намерасонад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(72- қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба сурати пинхоний ва ба дур аз чашми секуляристхойи қурайш ва хам пеймонони онхо ,шуруъ ба тахияйи тадорукоти ва фарохўндан муттахидини худ ба Мадина кард. Хадафи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ин будки куффори секуляри қурайш натавонанд нирухои  муттахиди худишонро жамъ кунанд, ва қудрати жангидан пейдо накунанд ва жанги пеш наёяд ва каси хам кушта нашавад. Аммо ,Хотиб розияллоху анху ба сурати махфиёна ба секуляристхои қурайш номаи невишт , ва дар ин нома онхоро аз тасмими росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо хабар кард, ва зохиран мартакиби журми жосусий ба нафъи куффор алайхи муслимин шуд. Дастгирийи қосид дар ин рох ва гирифтани нома аз у тавассути Али ибни Аби Толиб ва хамрохониш боиси таажжуби ва норохати ва хатто асабонияти муслимин шуд. Умар ибни Хаттоб гуфт :

:«يَا رَسُولَ اللَّهِ! قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَإِنَّهُ قَدْ كَفَرَ».

Дар инжо Умар ибни Хаттоб ,Хотибро ” хоин ” ба худо ва росул ва мўъминин ва уро ” мунофиқ ” ва сипас “кофар ” хонд ва дар воқеъ бо такфири Хотиб будки гуфт :

: دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ

Эй росули худо ! маро рахо кунид то гардани ин мунофиқро бизанам .Аммо ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо зикри корномаи қаблий Хотиб хостори тахқиқи бештар ва иллатёбий масала шуд.Чун пойи обрў ва хуни ек мусалмон дар миён аст, на пойи тахриб ва вайрони каъба ; чун хуни мусалмон аз каъба хам болотар аст . Худи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гувохи дода аст.

Хотиб,иллатро на дусти ва валоъ ва химоят аз куффор алайхи муслимин ,балки сирфан химоят аз хонувода ва қовм ва хешхои танхойи худиш зикр мекунад, то бо ин кор ба гунаи бар секуляристхои қурайш миннат бигузорад ва онхо хам дар авази ин кор , ба хонуводаи у азият ва озори нарасонанд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам бо шинохтики аз корномаи қаблий у дошт узри уро қабул кард ва пазирофт.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба Хотиб фармуд : эй Хотиб ,ин чист ? ( чикор карди ? чи шуда ? ) Хотиб гуфт : ё росулуллох дар мовридам ажала накун ; ё росулуллох хар еки аз асхоби ту дар Макка каси дорандки аз қовми ва жамоати у дифоъ мекунад , ва ман дар онжо касиро надорам . Ин номаро невиштам то нисбат ба бастагонам дар Макка муроъот кунанд . Ман ин корро ба хотири куфр ё муртад шудан ё рози шудан ба куфр баъди аз ислом накардам . Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам фармуд : рост гуфти ва бар халофи тахдидоти Умар ,уро авф кард.

Оёти аввалия сураи муматтахана хам ба хамин муносабат нозил шуданд ва ровшангарихои бисёр рез ва дақиқиро ироа доданд ва ба муслимин ёдовари карданд ва чанин масалаиро ба бароат аз секуляристхо рабт медихад, ва Иброхимро ба унвони улгу ва намуна дар заминаи бароат аз секуляристхо маърифий мекунад. Хар чандки сураи тўвба ва дастур ба бароат аз секуляристхойи Арабистон пас аз фатхи Макка нозил шуд.Нигох кунид ,ин масала ин кори Хотибро аллохи мутаол ба Иброхим рабт медихад, ба бароат аз секуляристхо рабт медихад ,ба қарнхо пеш ,ба Иброхим васл мекунад . Аллох таоло мефармояд :

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُم مِّنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ ۙ أَن تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِن كُنتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِي سَبِيلِي وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِي ۚ تُسِرُّونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْ ۚوَمَن يَفْعَلْهُ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ (ممتحنه/1)،

Эй мўъминон ! Душманони ман ва душманони хувишро ба дусти ва сарпарасти нагирид. Шумо нисбат бадишон мухаббат мекунид ва маваддах меварзид, дар холики онон ба хақ ва хақиқати иймон надорандки барои шумо нозил шуда аст. Пайғамбари ва шуморо ба хотири иймон овардан ба худоки парвардигоритон аст ( аз шахр ва диёритон ) берун меронанд. Агар шумо барои жиход дар рохи ман ва талаби хушнудиям ( хижрат кардаид ва аз зодгохи хувиштан ) ва берун омадаид ( бо ишон пейванди дусти барқарор насозид , валоъи худро ба инхо надихид ). Дар нахон бо онон дусти накунид ва изхори валоъ нанамойид ,дар холики ман нисбат ба хар чи пинхон медорид ё ошкор месозид ( аз хаммагон ) мутталиътар ва огохтар хастам . Хар каси аз шумо чанин кориро бикунад ,аз рохи саррост мунхариф шуда аст.

إِن يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْدَاءً وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُم بِالسُّوءِ وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ(ممتحنه/2)،

Агар бар шумо даст ёбанд душмани шумо мегарданд, ва дасти таъадди ба суйитон дироз мекунанд ва забонро дар хаққи шумо ба бади мегушоянд ва орзу мекунандки кош мешуд шумо мисли онхо кофар шавид !

لَن تَنفَعَكُمْ أَرْحَامُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ ۚ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ.

Харгиз хувишандон ва фарзандонитон суди ба холитон нахоханд дошт . Рузи қиёмат ,худо дар миёнитон қазават ва довари хохад кард. Худо мебинад хар корироки хохид кард.(идома дорад……..

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(71- қисмат)

Ё масалан ривоят астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуданд :

«مَنْ تَرَكَ ثَلاَثَ جُمُعَاتٍ مِنْ غَيْرِعُذْرٍ كُتِبَ مِنَ المُنَافِقِينَ»،

Касики се жумъаро бидуни узр тарк кунад ,аз  мунофиқин ба хисоб меояд .Бидуни узр ; бале ,хуб нигох кун ,бояд нигариста шавад иллат чи буда ? Шахс мумкин аст мариз ва мусофир бошад , ё зан бошадки; бар асоси баъзи аз ривоят оварданд дар фиқх бар зан хам вожиб нест , ё мумкин аст шахс бар асари ижтиход ва таъвил аз манобеъи шаръий дар намози жумъа хузур пейдо накунад ва пушти сари баъзи аз хутабои тоғутхо хозир нашавад ва жойи дигари хам набошадки намози жумъашро адо кунад.

Инхо мисолхои хастандки дар анализ касоники сифоти аз сифоти мунофиқинро муртакиб мешаванд ба мо кўмак мекунанд . Ек мисоли дигар бизанем ва онро бештар ташрих кунемки хам аз хассосияти вижайи бархурдор аст ва хам метавонад хаққи матлабро адо кунад:

Тасаввур кунид ,агар мусалмони мухлис муртакиби еки аз сифоти мунофиқин чун жосусий шуд чи чизи дар интизори уст? Оё чанин мусалмони фовран мунофиқ шуда ва махкум мешавад , ва бояд хукми жосусий бар вай татбиқ дода шавад? Жосусий журми бузурги астки товониш бадтар аз дузди ,шаробхури ,хулъу ,адами ширкат дар намози жумъа ва хатто адами хузур дар жиход аст.

Агар диққат кунем,равиши бархурд ва таомули росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ахли қибла мутафовут бо чизи астки хам акнун дар миёни бисёри аз гуруххо ,жамоатхо ва ахзоби муслимин мебинем . Достони ” Хотиб ибни Аби Балтаъа ” намунаи  комил ва машрухи аст.

Барои муслимин комилан возих ва ровшан будки масалаи муволот бо куффор, бахусус муволот бо секуляристхо ва адами бароат аз секуляристхо инсонро мустақим вориди доираи мунофиқин мекунад; ва қаблан дар сурахои мухталиф хашдор дода шуда буданд ва ба мусалмонон омузиш дода шуда буд , ва мусалмонон онро медонистанд чанин кори онхоро мустақиман вориди доирайи мунофиқин мекунад , ва хатто онхоро аз ислом хориж мекунад. Ба унвони мисол медонемки аллох таоло мефармояд:

لایَتَّخِذِ المُؤمِنونَ الكافِرینَ اَولِیاءَ مِن دونِ المُؤمِنِینَ ومَن یَفعَل ذلِكَ فَلَیسَ مِنَ اللهِ فی شى‏ءٍ اِلاّاَن تَتَّقوا مِنهُم تُقةً ویُحَذِّرُكُمُ اللهُ نَفسَهُ واِلَی اللهِ المَصیر (آلعمران/28)،

Мўъминон набояд мўъминонро рахо кунанд ва кофаронро ба жойи ишон ба сарпарасти ва ба унвони вали бигиранд ва хар ки чанин кунад робитаи у бо худо гусихта ва пора мешавад . Магар онки ( ночор шавид ва ) хувиштанро аз ( азият ва озор ) ишон мусаввин дорид ва ( ба хотири хифзи жони худ туқия кунид ) ва худованд шуморо аз ( нофармони ) худ бархазар медорад ва бозгашт ( хаммагон ) ба суйи уст.

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْکافِرينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنينَ أَ تُريدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْکُمْ سُلْطاناً مُبيناً (نساء/144)،

Эй касоники иймон овардаид! Кофаронро ба жойи мўъминон ба сарпарасти нагирид магар мехохид хужжат ва бурхони ошкор алайхи худ ба дасти худо дихид ( ба инки шумо хам жузви мунофиқон хастид?)

Ва оёти дигарики ба ровшани масалаи валоъ ва бароъро тўвзих медиханд.

Хотиб ,еки аз хамин мусалмонони будки огохихойи кофий ба у дода шуда буд ва медонист жузви чизхои биззаруро зохир ва ровшан буд дар он замон.Хотиб ,зохиран дучори журми шуда будки Умар ибни Хаттоб ба рохати хукми мунофиқ будани уро содир мекунад ,яъни уро такфир намуда ва хукми кофар буданишро хам медихад.

Тўвзихи ин масала инки ,медонем бар асоси пеймони сулхи худайбия бейни секуляристхои қурайш бо хукумати исломий ,қабилаи секуляр ” хузоъа ” хам сўганд ва хампеймони мусалмонон мешаванд, ва қабилаи секуляр ” бану бакр “ки харифи ва муқобили хузоъа буданд бо секуляристхои қурайш хампеймон шуданд .Сулхи худайбия то хадди мужиби амният ва оромиш шуда буд ,барои хамин секуляристхойи бану бакр тасмим ба интиқом аз секуляристхои хузоъа гирифтанд ва ногахон бар хузоъа хамла карданд, ва дар ин жанг сарони секуляр қурайш хам аланан аз онхо химоят карданд. Яъни ба шеваи пеймони сулхи худайбия шакаста шуд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(70- қисмат)

Инхироф ба ин маъники иддаи вақтики мубориза бо секулярзадахо ба чанин даражаи аз сахти ва машаққат мерасад , ба жойи сабр ва бархурди инқилобий ,контроли худишонро аз даст медиханд ва суроғи содатарин равиш ва ғалаттарин равиши нехзат ,яъни дар пеш гирифтани муборизаи мусаллахона ва қахр алайхи касони меравандки набояд алайхи онхо дар чанин марохили жанги мусаллахона дар пеш гирифта шавад.

Равиши севум дар чигунагийи бархурд бо дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо ,анализ ва жудо кардани муслимин аз сафи мунофиқин ва секулярзадахост.

 Ин хам равиши аст дар чигунаги бархурд бо ин жараёни қонун шикан ва ханжоршиканики дар жомеъа вужуд дорад ва муслимини зиёдиро хам ба худ олуда карда аст.

Дубора лозим аст ёдовари шавадки куффори пинхони дохилий ва дорудастаики аз муслимини заифул иймон ва бемор барои худишон тахия карданд жузви муслимин махсуб мешавад . Ба хамин далил ,хамчун соири муслимин танхо ба далили иртикоби журмхои таъриф шуда ва мушаххас шудаи дар қонуни асосий муслимин онхам бо тей намудани марохили қазоий хосси худ ин ашхос мужозот мешаванд.

Дар мужозот кардани муслиминики ба еки аз журмхои мухтасси мунофиқин ва секулярзадахо олуда шуданд , ва мустахаққи мужозот хам хастанд ,ибтидо ба сийраи шахси мовриди иттихом ,шахсики дар ин мусибат офтода нигох мешавад : масалан шахсиро мебинемки қуръонро месузонад , ё қуръонро дар об хал мекунад . Дар хамон мархалаи аввал ,сийраи шахс ва корномаи уро барраси мекунем , ва баъад аз у мепурсем чиро чанин кориро карда  ё дорад анжом медихад ? Агар гуфт қуръони кўхна ва пусида буда ва нахостам зери по биёфтад ва дар маконхои касиф биёфтад ва мовриди беэхтироми қарор бигирад , бо таважжух ба собиқайи қабли шахси мефахмемки  кори хуби карда ва аз у бояд ташаккур хам шавад.

Аммо ,агар шахси дорои собиқа ва корномаи хуби набошад ва рафториш ба зинодиқа ,мунофиқин ва секулярхо наздики дошта бошад ва қуръон бисузонад ,наметавон ба харфхойи у эътимод кард ,у қуръонро сузондаки онро аз бейн бибарад ва ба он тўвхин кунад. 

Мисоли дигар, мисли хамон се нафарики дар ғазваи табук ба хамрохи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ширкат накарданд . Албатта ,афроди дигари хам дар сафи мунофиқин дар жиход ширкат нанамуданд . Ин се сахоби бузургвор дар ин сифот ,худишонро шабихи дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо карданд. Еки  ” Каъаб ибни Молик ” буд , шоири росулуллох саллаллоху алайхи васалламки дар пеймони ақаба хузур дошт ; ва ду нафари дигар ” Мурора ибни Робиъ ” ва ” Хилол ибни Умайяту Воқифий ” , ду марди шойиста аз ахли бадр . Дар инжо ,шинохти сийраи ин ду даста , еки дастаики ин се сахоби ташкил дода буданд ва дигари дастаики куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо ташкил дода буданд ,метавонад бисёр муъассир бошад то иллати анжоми журм мушаххас шавад. Чун хар еки ба далоили мухталифи дар ин жиход ширкат накарданд ва далоили  ин даста  бо дастаи дигар мухталиф ва мутафовут буданд.

Дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ба хотири тазъифи муслимин ,жиловгири аз пийрузи муслимин бар куффори секуляри ошкор ё куффори ошкор ,зарба задан ба ислом ,валоъи куффор ,сад шудан дар баробари дини ислом ва дигар далоили тахрибий дар ин жанг хузур пейдо накарданд ,аммо он се нафарки даста ва гурухиро ташкил дода буданд , он се нафар танхо омили адами хузуришон ” танбали ” буд ,хамин.

Ё дар мисолхои дигари хастки ривоят шуда  росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуда : ” заноники аз шўхаронишон талаби талоқ мекунанд ,онхо занони мунофиқ хастанд “. Бояд нигариста шавадки иллати дархости талоқ  хулъи ин зан чи буда аст?

-Оё шўхариш секуляр ва муртад шуда ва ин зан масалайи жудойи ва талоқро матрах карда аст ?

-Ё бекифояти еки аз завжайн дар чизики дар хенгоми ақд ба унвони шарт гузошта ва алъон шўхар онро анжом намедихад ва боис шудаки зан дархости талоқ кунад.

– Ё зан ва шўхар қаблан кофар буданд ,зан мусалмон мешавад ва мард мусалмон намешавад.

– Ё маълум мешавад инхо хохар ва бародар хастанд.

– Ё мард ,айби дар масоили жинсий дорад ё беморий дорадки монеъ анжоми вазоифиш мешавад.

– Ё мумкин аст бемори у вогир бошад ва амсолихим .

Пас ,дар ин моврид бояд диққат шавад ва анализ гардад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(69- қисмат)

Мусалмон ,зийрак аст бояд шинохти кофий дар мовриди ин табақа ва соири табақоти ошкорро ба даст биёварад ва набояд ба қовли баъзи аз мардум ,содалувх ва зудбовар ( ва сифотхои дигарки мегуянд набояд ингуна ) бошад ва зуд фариби куффори пинхон ва ошкорро бухурад . Чун ,шинохти дуруст ,ними аз мушкилро хал мекунад. Бояд шинохт ба даст биёварад.

Чунончи ишора шуд ,чизики дар ин шинохт мумкин аст барои муслимин бештарин монеъро ба вужуд биёварад вужуди касони астки аз қуръон ,фиқх ва шариат огохи доранд аммо жузви дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо хастанд ва аксарияти мунофиқин мовжуд дар миёни муслимин хам аз хамин табақа мебошанд.

Бале ,албатта дар ин сурат ,агар пурсида шавадки аксари мунофиқинро дар кудом табақа метавон пейдо кард ё дар кудом табақа хастанд ? Оё инхо дар табақаи пизишкон ,мухандисин ,меконикхо ,нажжорхо ,ронандахо ,бозорихо ва ғейрих хастанд ?Аксари инхо дар кудом табақа пейдо мешаванд ? Аксари инхоро дар кудом табақа бояд жустажу кунем ? Аз кудом табақа бояд бештар аз хамма эхтиёт кунем ва хазар дошта бошем ? Дар ин масала ижоза дихем сукут кунем ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам посух дихад :

«أَکْثَرُ مُنَافِقِی أُمَّتِی قُرَّاؤُهَا»،

Аксари мунофиқини уммати ман қориёни он хастанд; қуръон хунхо мебошанд.

Бале ,мумкин аст бароимон суъол пеш биёядки магар мумкин аст мунофиқ қуръон бихонад ва дар мовриди ахкоми шариат сухбат кунад ? Бале мумкин аст , ва мехонад ва хуб хам мехонад:

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ مَثَلُ الْمُؤْمِنِ الَّذِی یَقْرَأُ الْقُرْآنَ کَمَثَلِ الْأُتْرُجَّةِ رِیحُهَا طَیِّبٌ وَطَعْمُهَا طَیِّبٌ وَمَثَلُ الْمُؤْمِنِ الَّذِی لَا یَقْرَأُ الْقُرْآنَ کَمَثَلِ التَّمْرَةِ لَا رِیحَ لَهَا وَطَعْمُهَا حُلْوٌ وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ الَّذِی یَقْرَأُ الْقُرْآنَ مَثَلُ الرَّیْحَانَةِ رِیحُهَا طَیِّبٌ وَطَعْمُهَا مُرٌّ وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ الَّذِی لَا یَقْرَأُ الْقُرْآنَ کَمَثَلِ الْحَنْظَلَةِ لَیْسَ لَهَا رِیحٌ وَطَعْمُهَا مُرٌّ.

Росулуллох саллаллоху алайхи ва олихи васаллам фармуданд : мисоли мусалмоники қуръон мехонад хамонанди тараннуж ( ва боланг ) астки буйиш хуш ва мазаш хуб аст ; ва мисоли мусалмоники қуръон намехонад монанди хурмойи хушики астки буйи надорад ва ле мазаш ширин аст ; ва мисоли мунофиқики қуръон мехонад хамонанди ( гули ) райхони астки буйи хуши дорад ва ле мазаш талх аст ( ин новъи райхон хийли бузург мешавад хатто ба андозаи дарахтчайи дар хадди ками пойинтар аз қадди инсон хам мерасад ,райхон кучаки нестки мо онхоро мехурем) ; ва мисоли мунофиқики қуръон намехонад хамонанди гиёхи хандала ( хиндувонайи Абу Жахл ) астки буйи надорад ва мазаш хам талх аст. Мунофиқики қуръон мехонад хамонанди райхони астки буйи хуш дорад аммо мазаш талх аст ва мунофиқики қуръон намехонад хамонанди хандала астки буйи надорад ва мазаш хам талх аст.

Аммо ,ин қуръон хондани дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ек мусибати бузурги хамчун забонбози ва суханвари бо адабиёти қуръонийро ба бор меоварадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз он бар умматиш тарс ва вохима дошт ва мефармояд :

: «إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِی کُلُّ مُنَافِقٍ عَلِیمِ اللِّسَانِ»،

Хамоно тарсноктарин чизи ман аз он бар шумо ( бар умматам ) метарсам ; хар мунофиқи бисёр огох ба забон ( ва забонбоз ) аст.

Дар мажмуъ бояд бигуемки ,додани шинохт ва огохи ба муслимин яъни додани қудрат ба мардум . Вақти мардум қудратманд шуданд ба сурати мустақим боиси қудратманд шудани хукумати исломий ,находхои тахти пушиши он ва рахбарияти жомеъа мешаванд. Қудрати ақидатий ва огохи ва шинохти мардум боис мешавадки қудрати мардуми ба унвони ек боздоранда амал кунад, ва хатто дар сарзаминхоики мардуми он аз қудрати хукумати исломий бархурдор нестанд ва муслимин дар холати изтирорий қарор мегиранд ,хамин қудрати шинохт ва огохи мардум  ва қудрати боздорандаги муслимин ,дар ин холат заруратики пеш омада метавонад ба унвони ек бадили хукумати аъмол қудрат кунад. Мо дар мовриди мухталиф ,хийли аз муслиминро дар низоми тоғутий дидемки тавонистанд фалон шахси фосид ,машкук ва ё мужримро аз куча ё махалла ва ё хатто рустоишон берун кунанд ,бидуни инки хукумати исломий дошта бошанд.

Пас,басиж кардани мардум ,бедор кардан ва додани огохи ба мардум натижаш мешавад қудрат ; ва қудрати хамон чизи астки ек мунофиқ ё секулярзада ба шиддат аз он метарсад . Аммо ,хамон турики ишора кардем ,мушкили аслий муслимин дар ин рох ,хамин секулярзадахои хастандки дар қолиб ва либоси қори қуръон ,мулло ,шайх ,мамусто ва мовлавий фуру рафтанд , ва дар суратики хукумати исломий хам набошад ва ин мовжудот аз пуштибоний тоғутхо ва секуляристхои ошкор хам бархурдор бошанд , ва манобир ва расонахои таблиғий хам дар ихтиёр дошта бошанд, ва тавониста бошанд бо тавассул ба ин пуштивонахо бовархоишонро дар миёни мардум мардумий карда бошанд , ва секуляристхои ошкор хам  бо хар нидои ровшангари мухолифат кунанд , ва бо тахдид ,зиндон ,шиканжа ,табъид ва эъдом ,мухолифини ин муллохо ва шуйухи мунофиқ сифатро аз сари рох бардоранд , ва дар жомеъа ба сиёхнамойи ин ровшангарон бипардозанд ва садхо монеъи дигар бар саррохишон дуруст кунанд; дар ин сурат, фаолият дар ин жомеъа бисёр сахт ва мушкил хохад шуд,аммо боиси инхироф аз манхаж намешавад.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(68- қисмат)

Замоники дар садрил ислом ва бо вужуди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва қудрати хукумати исломий ва он хамма сахобаи бузургвор ,боз мебинемки дар миёни жамиати наздик ба 900 нафари мардони вожидиш шароити жанг , 300 нафар ( яъни ек севум сипохи ислом ) жузви дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо аз об дар меоянд, ва дар ухуд аз жанг бо секуляристхои қурайш худдори мекунанд ва ба хонахоишон бармегарданд; алъон ,дар ин жамияти анбухи муслимин бо вужуди набуди хукумати исломий , бо набуди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва он хамма сахоби ва бо набуди хеч қудрати исломий дар аксари қотиъ сарзаминхои мусалмоннишин ,бояд чанд миллион дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо вужуд дошта бошад?  Равиши бархурд бо ин гурухи анбухики , дар бисёри авқот худишон сохиби хукумат шуданд ва қудрати хукуматий дар ихтиёри онхо қарор дорад ва ё дар панох ва пуштивонайи хукуматхои кофар ва муртад вориди амал шуданд ва вижагихои даруни худро бемахобо ва бидуни тарс зохир мекунанд, ва муносиби калиди дар амри жанги равоний ва ижроий чанин хукуматхоиро хам дар ихтиёр мегиранд,бояд вазъи муслимин чигуна бошад ? бояд равиши бархурд бо инхо чигуна бошад?

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар хар амри усва ва сармашқи муносиб дар хаммаи асрхо ва наслхо барои муслимин аст :

«لَّقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا» (احزاب/۲۱)

Холо дар равиши бархурд бо куффори пинхон ва секулярзадахо дар миёни муслимин ,чигуна метавонем ин хамма хукм дар мовриди онхоро ба сабки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам татбиқ дихем ; дар холики ,аз вужуди довлат ва хукумати исломий ва абзори муносиб амалий кардани ин хукми бебахра хастем ва садамоти ғейри қобили инкори онхо ба зиндаги ақидатий ва дунёвий муслиминро хам мушохада мекунем ?

Аллохи мутаол ин куффори дохилий ва мунофиқин ба зохир мусалмонро машмули хуқуқ ва имтиёзоти дунёвий муслимин карда ,нигох кун, аммо иддаи бар онандки муслимин бечора ва мусибатзадаи кунунийро аз чанин хуқуқи махрум кунанд , хасбуналлохи ва ниъмал вакил.

Касоники беинсофона ва берахмона ба муслимин нигох мекунанд ,харгиз андишидандки ин хамма кофар ва душмани пинхони дохилий секулярзадаки қарнхост дар қолиби мусалмон ,озодона ба жони бовархо ва ақоиди муслимин офтоданд токунун чи садамоти ба бор оварданд?

Пас,касики хохони расидани огохи “комил ” ,шинохти “комил ” ва вокуниши ” комил ” аст бояд бар тўлиди қудрати хукумати исломий ва издиёди он мутамаркиз кунад . Хеч рохи дигари вужуд надорад.

Албатта ,шойеасози ва нашри он хам еки аз бузургтарин ва аслийтарин абзорхои куффори пинхони дохилий будаки хатто худи рахбарияти жомеъа ва хонуводаи ишон хам аз захми чанин силохи нарми дар амон набуданд. Рохи халли шариати аллох дар ин замина хам баёни хақоиқ ва рафъи шубхоти будаки ин куффори пинхони дохилий дар дили муслимин ба вужуд оварданд. Дар холики ,агар хамин харфхоро ек кофари ошкор мезад билофосила саъй мешуд бо у бархурди физики шавад.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар айни бархурдори аз қудрати хукуматий замоники равшан шудани хақоиқ ниёз ба замон дошт сабр мекард ва сукут мекард ,мисли қазияйи ифк ,аммо дар хар сурат равиши ровшангариро дар пеш мегирифт.

Дар ин равиш ,равиши ровшангирона саъй бар ин астки дар панохи қудрат ва бо додани огахихойи лозим ,муслимини заифул иймон ва сода ва хатто содиқики фариб хурдандро аз таваххумот ва шуорхои козиб нажот диханд , ва дубора онхоро жазби сафи мўъминин кунанд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(67- қисмат)

Хуб алъон ,чанин ашхоси дар чанин жавомеъи медонемки ба нисбатхойи мухталиф аз конолхойи чун масжид ва ғейрих талош кардандки жахли худишонро ба ахкоми шариат аз бейн бибаранд ,кутохи накарданд аммо , бо ин вужуд агар кор,даромад ва зиндаги худишонро хам рахо кунанд ва танхо аз тариқи ин конолхо ба тахқиқ ва ёдгирий бипардозанд боз қодир ба рафъи мушкилоти ақидатий ва шаръий худ дар хадди ек мусалмони бесавод асри нубувват нахоханд буд.Инхо аслан фирқаи ножияиро хам нашносанд то алоими онро бидонанд,бишносанд ва аз саргардони хам берун биёянд.

Дар ин холат метавон гуфтки омили ба вужуд омадан ва давоми ин жахл , дар ингуна маворид ва дар миёни ин ашхос ,худи ашхос нест ; балки мусибати астки ба сурати муназзам ва систематик аз хориж бар у тахмил шуда аст, ва коргардони сенариойи ин сериали дунболадор ,хукуматхои тоғути ,қавонини жохилий ва созмонхойи таълимий ва омузиший онхостки манбаъи тафарруқ ва жахл буданд ; ва то замоники ин манбаъ ва иллат тағйир накунад ,жахл ва тафарруқ ва соири мусибатхо хамки маълули хамон иллатанд,камакон ба умри худишон идома хоханд дод.

Дар ин сурат ,ошкоро ва бидуни парда мушохада мешавадки аз тариқи қудрати хукуматий хокима ,новъи ижбор дар тахмили жахл бар муслимин хоким шуда ва муслимин бо онки дар миёни хам мазхабийхо ,хам динийхо ва хамкишони худ ба сар мебаранд ва дар тамоми марокизи таълимий чун хутбахо ва ғейрих мушорикат хам доранд ва суъолотишонро хам муллохойи таъйин шуда мепурсанд ,аммо боз қодир ба бартараф кардани жахли худ нестанд ва ба он шинохти шаръий намерасанд. Охар ,чигуна метавонанд аз ек олими суъ ё секулярзада шинохти дақиқиро ба даст биёваранд? Магар метавон аз шайтон тўвхидро омухт? Ё аз шайтон воқеияти шайтонро фахмид?

Холо, агар мусалмони ” огохона ” ин воқеийяти ошкорро нодида бигирад ва бо рахо кардани иллат ва омили ин хамма мусибат ва жахл ,худишро ба ғалат машғул ва саргарми бародар ва хохари мусалмониш кунад , ва бар онхо забандирози ва хатто дастдирози кунад ва душманон дар атрофи худишон ва атрофи онхо озодона рахо кунадки озодона ба тохт ва тоз ва хамла ба дин ,обрў ,номус ,хок ва хастишон машғул бошанд ва машғул хастанд ва ин мусалмонон ба корхоишон ошкора ба сурати мустақим ва ғейри мустақим ,шайтон ва хампеймонишро алайхи хохар ва бародари мусалмониш ёри бирасонад; он вақт чи жавоби барои аллохи мутаол хозир карда аст? Чи жавоби мехохад ба аллохи мутаол бидихадки огохона ин воқеияти ошкорро медонад аммо борхо кардани ин хамма омили мусибат ва жахли худишро ба мусалмон машғул карда ва куффори ишғолгари жинояткорро рахо намуда ва ба сурати мустақим ва ғейри мустақим ,шайтон ва хампеймонишро алайхи мусалмон ёри мерасонад ; ин мусалмон чи жавоби барои аллохи мутаол дорад ?

Хукумати исломий танхо абзор ва находи астки ин душманони дохилийро мунзавий ,мунқабиз,контрол ва махор мекунад :

«سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا» (احزاب/۶۲).

Сабки мудирияти ва равиши бархурди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар татбиқи дастуроти аллох дар мовриди куффори пинхон ( мунофиқин) нез танхо бо пуштивонайи қудрат ва бахусус ,қудрати хукуматий сурат гирифт.

Дар ин прусаки ,бахши аз ахлоқ ва тадбири хукуматий аст тадобири ба кор гирифта мешавадки тойи он ,куффори пинхон дар жомеъайи исломий ,мунзавий ,бетаъсир ё камтаъсир мешаванд ва муслимин аз хиёнат ва дасисахойи онхо дар амон мемонанд. Тамоми ин тадобир ва боздорандахо танхо ва танхо аз коноли қудрат ва бахусус қудрати хукумати исломий ва бо пуштивонайи қудрати хукумати исломий сурат мегирад ,холо тасаввур кунидки ин қудрат ва танхо ахроми контрол кунандаи ин куффорики дар миёни муслимини пинхон шуданд ва сукулярзадахо аз миён бардошта шавад ва жомеъа жавлонгохи фаолиятхойи хоинона ва дасисахойи ин мовжудот шавад ,он вақт муслимини бепанох чи мусибатхо ва фожеайиро мутахаммил хоханд шуд?

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(66- қисмат)

Афкори мухталифи уламойи суъ ,куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо дар миёни иддаи аз муслимин хамчун ек мазхаб дар баробари даъвати ахли тўвхид амал мекунад ва муслиминро ба новъи муқовамат дар баробари ахли тўвхид суқ медихад. Инхо дар баробари даъвати ахли тўвхид муқовамат ва истодаги мекунанд чун чизхойи дигариро ба номи дин ба онхо хуронданд ва инхо воқеан мухлисона хиёл мекунандки ин дини ислом аст.

Хар мулло ,шайх ва мавлавий бо хамон адабиёти арабий ва бо истефода аз оёт ва аходис ,ахкомро ба туруқи мухталифи ба онхо расонданд, ва чанон онхоро ба номи ислом ,дин ,қуръон ва хадис саргардон кардандки ба ин гуфтахойи фарибанда дил хуш карданд, ва дар баробари хар даъватгари вокуниши манфий нишон медиханд, ва муллохойи секулярзадайи инхо хам зимни бархурдори аз пуштивонайи қудрати хукумати тоғутхо ва находхои тоғути аз хамин мардум хамчун ек абзор барои муқобила ва саркуби мухолифин ва ахли тўвхид истефода мекунанд.

Муслиминики ба чанин мовжудоти гирифтор шуданд дар мовқеияти тоза мусалмонон қарор гирифтандки ,мумкин аст хатто баъзи аз фароизро нодида бигиранд , ё дар баробари он муқовамат хам бикунанд , ва мисли тоза мусалмонони хастандки ниёз ба муроқибат ва дилсузи вижайи доранд.

Бале ,ин бахши аз воқеияти жомеъайи мусибатзадаи муслимин дар чанд қарни собиқ аст. Бахусус дар дахахойи гузашта ва ин асрики аксаран сарзаминхойи исломий тахти ишғол ва сайтараи еки аз мазохиби дини секуляризм ва яхуд буда ва мушкилоти музоъафи бар муслимин тахмил шуда , ва ин боис шудаки баданаи даъвати исломий хам шадидан дучори осиб шуда , ва хубихо ва арзишхои исломий ношнохта боқи бимонанд ва чехраи нуроний дин ,маъюб ва махдуш жилвагар шуда аст.Инхо иддаи мулло хастандки вужуд доранд ва жомеъаро ба чанин жойи кашонданд.

Дар баробари ин гурух,мо хануз дар баъзи аз сарзаминхойи мусалмоннишин рустохо ва жохойиро доремки аз вужуди масжид ва чанин имомони хам махрум хастанд, ва бо тарки намоз ,руза ва соири ибодот чанон ошуфта ва саргардон шудандки ингор мовриди хамлайи дуздон қарор гирифтанд ва ғейри аз шаходатайн ва номгузори исломий фарзандонишон чизи аз ислом барои онон боқи намонда аст.

Дар кул , ин муслимин дар дорул куфр ва шароити рушд карданд ва парвариш ёфтандки аз улуми шаръий махрум буданд. Асосийтарин ва мухимтарин омили махрумияти онхо набуди хукумати исломий ва находхойи тахти хокимияти он буда аст. Мухимтарин ва асосийтарин омили махрумияти онхо илова бар ин ,вужуди дорул куфри астки тамоми ин находхоро ба тасхири худ дар овардаки бо қудрати хукуматий ва хазфи ё мунзавий кардани уламойи ахли тўвхид ,аз тариқи маздурониш жанги равоний ижод карда ва монеъи расидан хақоиқ ва огохихои шаръий ба чанин мусалмонони шуда аст. Дар ин сурат ,муслимин дар сарзамини рушд мекунандки дар ин сарзамин жахл ва хурофот ба номи дини ислом ривож пейдо мекунад ва инро ба сурати ирсий аз падаришон ва жомеъа мегиранд.

Замоники дар чанин жомеъайи муслимин дар масожид хузур пейдо мекунанд,хутбахоро гуш медиханд,суханрони шуйух дар мохворахоро мебинанд,суханронихои забт шударо борхо ва борхо мурур мекунанд,дар мадориси диний матолиби тахти унвони улуми шаръийро мехонанд,дар донишгоххои диний чун Мадина ,Азхар ва ғейрих хам идома тахсил медиханд, бо ин вужуд дар бахши ночизи аз шариати дасткори шуда ,лисонс ё фовқи лисонс ё хатто докторойи худро мегиранд ва солхо дар амри даъват ва таблиғ мушорикат доранд аммо ,боз мебинемки ба умури аз  ” ла илаха иллаллох ” куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ва бисёри аз увлавиятхо ,мақосид ва ахкоми шариати аллох жохиланд.

(идома дорад…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(65- қисмат)

Агар қудрати хукумати исломий ва находхойи тахти контроли он набошад ,уламои ростин ва доиёни воқеий хам  ё дар миёни мардум бар асари парубол гирифтани уламойи суъ, аррувайбиза ,куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо дар ақалият қарор мегиранд , ё ба кулли дар миёни мардум гум мешаванд . Чун хукуматхои фосид тамоми манобир ,конолхо ва расонахоро аз вужуди инхо поксози карданд ва дар ихтиёри бозигарони даст парвардайи худишон қарор доданд ва садойи ин уламо ва даст ва по заданхойи онхо хам ба жойи намерасад.

قال صلى الله عليه وسلم: «إِنَّ اللَّهَ لا يَنْزِعُ الْعِلْمَ بَعْدَ أَنْ أَعْطَاكُمُوهُ انْتِزَاعًا، وَلَكِنْ يَنْتَزِعُهُ مِنْهُمْ مَعَ قَبْضِ الْعُلَمَاءِ بِعِلْمِهِمْ، فَيَبْقَى نَاسٌ جُهَّالٌ، يُسْتَفْتَوْنَ فَيُفْتُونَ بِرَأْيِهِمْ، فَيُضِلُّونَ وَيَضِلُّونَ»

Хийли жолиб аст. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд : ” илмироки худованд ба шумо иноят карда аст , аз шумо пас нахохад гирифт . Албатта илм бо қабзи рухи уламо аз бейн хохад рафт . Ва дар ин сурат ,мардуми нодон боқи хохад мондки дигарон аз онон истефтоъ ( талаби фатво ) мекунанд. Ва онон бар асоси раъйи худ ,фатво медиханд ва мардумро гумрох мекунанд

(فَيُضِلُّونَ)

Ва худишон хам гумрох мешаванд

(وَيَضِلُّونَ)

Жузви золлин қарор мегиранд хамонки мо хар руз дар намозхоимон мегуем худованд моро жузви ин гурух қарор надихад.

Замоники хукумати исломий ва находхойи тахти пушиши он набошанд , ва уламои ахли тўвхид бо марги табиий ё бо хафа кардани садойи онхо ва мунзавий кардани онхо аз миёни мардум бардошта шаванд ,уламои гумрох ва гумрохгар , яъни золлун ва музиллун ,яъни саргардон  ва саргардон кунанда боиси олуда кардани ақоид ва бовархои мардум мешаванд ва бо сахих ва хақнишон додани бовархо ва рафторхои ғалат ,мусалмонро дар масири саргардони,золлин ва секулярзадахо қарор медиханд ; ва ба хамин содаги гумрохи ва залолат ва жахлро бар муслимин ва жавомеъи муслимин дар қолиби дин ,тахмил мекунанд.

Замоники хукумати исломий ва находхои тахти пушиши он набошанд муслимин мутафарриқ ва тика –тика мешаванд , ва иддаи зиёдий аз онхо дар манотиқи парт ва дурофтода аз хидматрасоний ақидатий ва фикрий махрум ва хатто фаромуш мешаванд, ва туъма ва луқмаи омода барои куффори пинхони дохилий, секулярзадахо ва ғуллот мешаванд то ба номи дини ислом ва тахти пушиши дини ислом , ва ба сурати тадрижий ва херфаий ,бовархои ширк олуди худишонро ба онхо тазриқ кунанд . Ин муслимини гургзада ба мурури замон тахти омузишхойи ба номи дин қарор гирифтандки на танхо дини ислом аз ин ақоид ва бовархо бари аст ,балки инхирофи ошкори дар масоили ақидатий ва рафтори исломий махсуб мешавад.

Набуди хукумати исломий ,находхо ва созмонхои тахти пушиши он боис шуда ин муслимин аз неъмати шинохт ва илми шаръий хоста шуда махрум шаванд. Жахли инхо ба  сурати ижборий тавассути ба зохири уламоёни фосиди бар онхо тахмил шудаки набуди хукумати исломий ва вазъи мовжуд боиси он шуда аст.

Иллат ва сабаби жахли ин муслимини бало зада , ба далили набуди хукумати исломий ва кутохи дар расондани илм ва огохи шаръий ба онхо аз тариқи уламои ахли тўвхид буда ва хаст, на кух ва биёбон ва жангал. Инхо қишри махруми жомеъандки аз хаддиақал имконоти зиндаги тўвхидий хам махрум шуданд.

Жахли ин муслимин ва мушобихини онхо ижтиноб нопазир аст ,жабрий бар онхо тахмил шуда ва кори онхо ба чунон фожеайи кашида мешавадки Хузайфа розиаллоху анху онро аз забони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чанин тўвсиф мекунад:

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَدْرُسُ الْإِسْلَامُ كَمَا يَدْرُسُ وَشْيُ الثَّوْبِ، حَتَّى لَا يُدْرَى مَا صِيَامٌ، وَلَا صَلَاةٌ، وَلَا نُسُكٌ، وَلَا صَدَقَةٌ، وَلَيُسْرَى عَلَى كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي لَيْلَةٍ، فَلَا يَبْقَى فِي الْأَرْضِ مِنْهُ آيَةٌ، وَتَبْقَى طَوَائِفُ مِنَ النَّاسِ الشَّيْخُ الْكَبِيرُ وَالْعَجُوزُ، يَقُولُونَ: أَدْرَكْنَا آبَاءَنَا عَلَى هَذِهِ الْكَلِمَةِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، فَنَحْنُ نَقُولُهَا فَقَالَ لَهُ صِلَةُ: مَا تُغْنِي عَنْهُمْ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَهُمْ لَا يَدْرُونَ مَا صَلَاةٌ، وَلَا صِيَامٌ، وَلَا نُسُكٌ، وَلَا صَدَقَةٌ؟ فَأَعْرَضَ عَنْهُ حُذَيْفَةُ، ثُمَّ رَدَّهَا عَلَيْهِ ثَلَاثًا، كُلَّ ذَلِكَ يُعْرِضُ عَنْهُ حُذَيْفَةُ، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْهِ فِي الثَّالِثَةِ، فَقَالَ: «يَا صِلَةُ، تُنْجِيهِمْ مِنَ النَّارِ»

Саласан,яъни аз ин муслимин танхо калама ва лафзи шаходатайн боқи мемонад ва нисбат ба хамма чиз жохил мешаванд ва хатто мумкин аст мункари хийли аз ахком хам шаванд. Боз инхо муслимини садама дида ва мовриди зулм воқеъ шуда ва бемори хастандки бояд дилсузона бо иқомаи хужжати набавий ба шеваи сахихи он ва дар панохи қудрати хукумати исломий ё хаддиақал ва дар холати зарурат , дар панохи қудрати мардуми дармон шаванд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(64- қисмат)

Алъон ,хамин хокимиятики бар асоси қонунгузори ва хукм кардан бар асоси хамин қонун ва мурожаъа ба хамин қонун шикл гирифта , дар масалайи омузиш чорчуб ва қавониниро вазъ мекунадки бояд бар асоси ин қавонин амал шавад , ва меъёри подош ва мужозот хам хамин қавонин мухтасси парвариш ва омузиш мешавад . Яъни касики ба хуби аз ин қавонин пейравий кунад ба у подош медиханд ва касики аз ин қавонин  сарпичи кунад мужозот мешавад.Ин раванд пазирофта шуда дар хар жомеъайи башарий токунун буда аст.

Хуб ,омузиши еки аз хуқуқи фардий афроди жомеъа барои ғалаба бар жахл аст. Еки аз хуқуқи афроди жомеъа аст. Имруза ,илова бар намозхойи жумъа ва мажолиси суханрони ба шевайи суннати он ,хокимият аз созмонхо ва находхойи дигари хам бархурдор астки аз конолхойи онхо масалаи омузиш ва ғалаба бар жахлро ба пеш мебурд , ва аз тариқи хамин конолхо мехохад арзишхойи худишро находина кунад . Яъни аз он конолхо омузиш ,ғалаба бар жахл ва находина кардани арзишхойи худишро ба пеш мебурд. Конолхойи чун :

Омузиши хамагоний дар мадорис ,донишгоххо ва дигар амокини тахсилий .

Омузиш аз тариқи нашри китоб ,мажаллот ,рузномахо ,тоблухо ва трокетхойи таблиғоти.

Омузиш аз тариқи конолхойи родиоий ,телевизионий ва мохвораий .

Омузиш аз тариқи конолхойи ижтимоий ва интернет.

Омузиш аз тариқи анжуманхо ва гуруххойи мустақили херфаий ( чизи мисли хелфхо ,синдикохо ва ғейрих .

Ва конолхойи мухталифики хар хукумати аз тариқи находхойи мухталифики дар ихтиёр дорад метавонад ин омузиши худишро ба мардум бирасонад .

Возих ва ровшан аст ,замоники хукумат ,исломий бошад тамоми ин конолхо дар хидмати огохи расондани комил ба муслимин мешавад ва қудрати шинохти муслиминро руз ба руз бештар мекунад ,аммо замоники хукумат бар асоси тахким ба қонуни шариати аллох ва хукумати исломий фуру мерезад ва дорул исломи муслимин аз даст меравад ; тамоми ин конолхо ва абзорхо худ ба худ дар ихтиёри душманони ошкор ва пинхони муслимин қарор мегиранд ва мисли гург ба жони ақоид ,бовархо ва арзишхойи муслимин меофтанд , ва бидуни онки рақиби жиддий дошта бошанд боиси олуда кардани ақоид ,нигариши муслимин ва тасбит ва тулонийтар кардани умри мафосиди эътиқодий ва рафторий дар миёни муслимин мешавандки уламойи усул ин прусаро дар бахси ” аворизул ахлийя ” зикр карданд.

Пас , асосийтарин ,мухимтарин ва пейвастатарин равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ва дорудастаики дўври худишон жамъ карданд огохи бахши ва ровшангари дар бахши жанги нарм ва равоний бо онхо ,он хам дар панохи қудрати хукумати исломий аст.Чун дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ,бархалофи куффори ошкор ,ончики ба он эътиқод дорандро ошкор намекунанд ва дар миёни муслимин худишонро гум карданд . Такияйи қуръон ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бар ин астки ибтидо дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо бояд аз тариқи сифот ва вижагихоишон ба бехтарин шевайи мумкин шиносонда шаванд ва бо чанин шинохти дар панохи қудрат ,равиши бархурди муносиби бо онхо дошта бошанд.

Дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо гуфтор ва кордоришон бо ақоид ва дарунишон фарқ дорад , ва танхо замони метавон ин афродро шинохтки дар равобити ижтимоий ва амал ба қонуни шариати аллох хамчун жиход , закот ,намоз ва соири ибодатхо амали онхо бо гуфторишон тазод пейдо мекунад , ва ин замони астки дугона будани онхо барои хамма ошкор мешавад.

Дар ин сурат ,барои мо шинохт, ( шинохтики бояд аз инхо ба даст биёварем ) танхо ба мурури замон ва аз тариқи аъмоли зохирий онхо имкон пазир аст, ва танхо бо чанин шинохти астки ек мусалмон метавонад бархурди муносиб ва бажойи бо онхо дошта бошад ва даруни онхо ба қиёмат ва аллохи мутаол вогузор мешавад.

Дар панохи қудрати хукумати ,огохихо ” комил ” дода мешавад ва аз тарафи муслимин хам ” комил ” гирифта мешавад ва шинохти  ” комил ” касб мешавад на ноқис . Муслимин хам метавонанд дар панохи қудрати хукумати ,вокунишики лойиқ дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахостро нишон диханд . Агар қудрати хукумати набошад илова бар онки огохи ва шинохти ,ноқис ба муслимин мерасад , вокуниши муслимин хам дар баробари дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ноқис мешавад.(идома дорад……….