دسته: шайх мужохид Абу Хамза хўромийни ўзбек тилидаги асарлари

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(50 қисм)

10- Ассаламу алайкум биродар. Кофирлардан бўлган асирларни бошини танасидан жудо қилишлик, мўъминларни қалблари шифо топишига сабаб бўлмайдими? Шундай бўлгач, нима учун сиз бу ишларни намойиш қилинишига қаршилик қиласиз?

Хурматли биродар, жангдаги асирларни ўлдириш ва хатто уларни қандай ўлдириш, бу ишларни намойиш қилиш ва уни равишларини, мархаласини тасвирда кўрсатиш ё хатто “жанг майдонларидаги” душманни ўликларини уларни атрофидагиларга кўрсатишдан фарқ қилади.

 Мусулмонлар қатъият, келишув ва юмшоқкўнгилликни ўртасидаги чегарани ўрганишлари керак ва уларни хар бирини ўзини ўрнида фойдаланишлари лозим. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам душманларни баробарида айни қатъият ва шиддат билан муносабатда бўлишлари билан бирга,ўз ўрнида  рахмдилликни ва мехрибонликни, кечиримни, юмшоқликни ,келишувни жойгохини хам  унутган эмаслар. Хайбарни фатхи ва яхудий хуяй ибни ахтабни қизи Сафия асир бўлган пайтда, Билол розиаллоху анху ана бу аёлларни қалъадан ташқарига олиб чиқади ва уларни ўлдирилган яқинларини олдидан олиб ўтади. Шунда  Сафияни ёнидаги аёл фарёд солиб юзига уради. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Билол розиаллоху анхуни қилган ишидан хафа бўладилар ва унга қараб мархамат қиладилар: сени дилингда рахм қолмаганми?       [1]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўлганларни кетида қолган инсонларнинг  кўз олдида  қилган мана бу ишларини натижасида, Сафияга ўхшаган минглаб кишиларни дилида янги дунё вужудга келди ва кўриб турганимиздек Сафияга исломни таклиф қилинган пайтида қабул қилдилар ва уммул мўъминин Сафия розиаллоху анхога айландилар.

Мана бу кофирларни жамиятида ўлганларни кетида қолганларга ўликларни намойиш қилишни ношаръий ва ёмон эканини кўрсатадиган масалани бир томони бўлади, энди асирларни жанг майдонларида қандай ўлдирилишини намойиш қилиниши бу масалани бошқа бир томонидур. Энди мусулмонларни жамиятига келсак. Аллох таоло очиқ-ойдин мархамат қиладики:   

هَاأَنتُمْ أُوْلاء تُحِبُّونَهُمْ وَلاَ یُحِبُّونَکُمْ (آل عمران/119)

Хой (мўъминлар), сизлар уларни яхши кўрасизлар-у, улар сизларни суймайдилар.

Шу сабабли хам, бизлардаги яхши кўришга асосланган холда, Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху жангда асир олинган  қурайшликларни мусулмонларни орасидаги қариндошлари ўлдиришларини таклиф қиладилар. Мана шу яхши кўришга асосланган холда абдуллох ибни убайни фарзанди Абдуллох хам росулуллох саллаллоху алайхи васалламни олдиларига келиб, агар у киши оталарини ўлдиришни қасд қилган бўлсалар, бошқа бир мусулмонга эмас, балки уни ўзига ўлдириш учун рухсат беришларини сўрайди. Чунки бу сахоба оталарини жуда қаттиқ  яхши кўрганликлари боис, агар бошқа бир мусулмон отасини ўлдирадиган бўлса, унга нисбатан кина дилида сақланиб қолиши ва натижада  мана бу мусулмонни қонини тўкиб қўйиши мумкин эди, яъни бир кофир кимса сабабли мусулмон кишини ўлдирган бўлади ва шу тарзда ўзини қиёматини хам қўлдан  бой берарди.

Хўп, энди агар сиз абдуллох ибни убайга ўхшаган минглаб кишиларни ўлимини фожеъали холатда  тасвирга тушуриб, уларни аёлига ва фарзандларига, опа- синглисига, ака- укаларига ёки мусулмон бўлган бошқа яқинларига  кўрсатсангиз, бу иш ана бу қолганларни  қалбида шифо вужудга келишига сабаб бўладими? Нима учун мана бу мусулмонларни назарга олмайсизлар? Нима учун ўзингизга нисбатан уларни қалбига кина соласизлар? Сиз мана бу ишларингиз орқали  уларни ўзингизга қарши жангга ва хатто душманни сафига қўшилишига сабаб бўласизлар.

Албатта мана бунга ўхшаган намойишлар  ана бу дастадаги мусулмонларни қалбига хам шифо бўла олмайди ва  кофирларни жамияти учун хам яхши таъсир кўрсатмайди, балки бу уларни мусулмонларнинг берахм чехрасини намоён қилади ва бу иш росулуллох саллаллоху алайхи васаллам томонидан нахий қилинган, мени фикрим бўйича бу ишни манфаъатидан кўра фасоди кўпроқ ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларига хилоф иш хисобланади.    

لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن کَانَ یَرْجُو اللَّهَ وَالْیَوْمَ الْآخِرَ وَذَکَرَ اللَّهَ کَثِیراً ‏(احزاب/21)

(Эй мўъминлар), сизлар учун – аллох ва охират кунидан умидвор бўлган хамда аллохни кўп ёд қилган кишилар учун аллохнинг пайғамбари ( иймон – эътиқоди ва хулқи атвори)да гўзал намуна бордир.

Бошқалар эмас балки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бизларни сўзларимиз ва амалларимиз учун намуна бўладилар. Чунки бошқалар мана бундай ишларни,намойишларни фақатгина кофир асирларни устида амалга ошириш билан чегараланиб қолишмаган, улар бу ишларни, бу сенарийларни,намойишларни  бошқа ахзобларни ё ўзларига мухолиф бўлган гурухларни устида хам амалга оширишган.

Муқаддамот дарсларимизни шу ерда нихоясига етказамиз ва аллох таолодан қуйидаги дуоларни тилаб қоламиз:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.

رَبَّنَا أَعِزَّنَا بِالإِسْلامِ، وَأَعِزَّ بِنَا الإسْلامَ، اللَّهُمَّ أَعْلِ بِنَا كَلِمَةَ الإسْلاَمِ، وَارْفَعْ بِنَا رَايَةَ القُرْآنِ.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух. [2]

---

[1]. دلائل النبوه، احمد بن حسین بیهقی (م 458)؛ ج 4، ص 232.بیروت، دارالکتب العلمیة، 1405 ق.

[2] پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(49- қисм)

7-Хозирги пайтда масихийларнинг мусулмонларга қарши салибий жангларини йўлга қўйишганини кўрмаяпсизми? Биз қандай қилиб бир насронийнинг мажусларни ё бошқаларни устидан қозонган ғалабаси билан хурсанд бўла оламиз? Бугунги кундаги бизларни жангимиз яхудий ва масихий кофирларига қарши жангдир. Салибий жангларидур.

Аввало ассаламу алайкум ва рохматуллох. Иккинчидан хозирги пайтда мажус билан насрониятни ўртасида жанг мавжуд эмас, бу жанг росулуллох саллаллоху алайхи васалламни даврларида бўлган эди, бу ердаги бошқалардан мақсад хам  мушриклар ё секуляристлар ё муртадлар ё собеийлар бўлиб, уларга ишора қилиб ўтилиши лозим. Аллох таоло душманшуносийни ва душманларни даражаларга ажратишни  намоздан сўнг ва бошқа ахкомларни таълим беришдан илгари ўргатган. Буни сабаби хам аниқ- мушаххас, илгари бу борада сизларга айтиб ўтганмиз.

Аммо хозирги даврда 40000 фирқага тақсим бўлган икки миллиярддан ортиқ насронийлар мавжуд, мана буларни хаммаси исломга қарши қуролли жанг олиб боришяптими? Ёки бўлмасам 16 миллион яхудий мавжуд бўлиб, уларнинг ярми хам шарқ ва ғарбдаги шахарларда яшашади, мана булар хам биз ва сизга қарши жанг қилишяптими? Мана бу одамларни кўпи аслан хеч қандай қудратга эга эмас ва улар хатто ўзларини дин ва шариатлари хақида хам маълумотга эга эмаслар, энди нима учун мана буларни хаммаси бизларга қарши қуролли жанг ва фитна қилишяпти деб ўйлашимиз керак? Бўлиб хам қудрат ва рахбарият мана буларни қўлида эмас.

Нима учун кеча-ю – кундуз бизларга қарши жанг олиб бораётган ва аслий стратегияси, хамда сўзлашув забони хам жанг ва қитол бўлган аслий душман бўлмиш мушрик ва секуляристларни бир четга суриб қўйишимиз керак?  

    « وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا. (بقره/217)»

Ва “хозирги даврда ва мавжуд вазиятда” ана ўшанча фирқаларга эга бўлишса хам, уларни хеч қайси бири насроният ё яхудият ақидасига кўра бирорта давлатга эга бўлмаган яхуд ва насороларга ёпишиб олишимиз керак? Ана бу секуляристлар насроният ва яхудият  фирқалари, хамда ханафий ва шофеъий ва шиъа, моликий, ханбалий, салафий мусулмонзодаларидан иборат минглаб одамлардан бир абзор сифатида фойдаланиб турибди ва шуларни воситасида мужохидларга ва ахли қиблага қарши жанг олиб боряпти. Бу нарсаларни кўрмаяпсизми?

Сиз кўриб турибсиз, аммо бугунги кундаги адабиёт билан эмас, балки  насронийларнинг 11 асридан тортиб 15 асригача бўлган уламоларни ва ўша даврдаги ислом уламоларини адабиёти билан салибий жанглари хақида гапиряпсиз. Сиз бугунги кунга тегишли эмассиз ва хозирги шароитни дарк хам қилмайсиз, шу сабабли бугунги кунни дардига хам емайсиз, ўша ўтган асрларда қолиб кетгансиз. Сиз насронийларга бўлиб хам салибий жангларига тегишли бўлган адабиёт билан мушрик ва секуляристларга қарши жангга боряпсиз. Ва насронийлар хақидаги ривоятларни мушрикларга татбиқ қиляпсиз. Бу яъни тушунчаларни, мавжуд вазиятни, хамда мусулмонларнинг бугунги кундаги эхтиёжларини  яхши танимаслик демакдир.

8-Сиз мана исломий бадал хукуматлардаги иқтисодий босимларга  қачонгача сабр- тоқат қиласиз?  Сизни назарингиз бўйича кофир хисобланган давлатларда қандай фаровонлик билан яшашаётганини кўрмаяпсизми? Фақирлик шодликни барбод бўлишига ва бойлик шодликни вужудга келишига сабаб бўлмайдими?

Аби Толиб дарасида садрил исломдаги мусулмонлар ўзларини ақидаларини ва ишончларини хифз қилиш учун  сабр- тоқат қилганларидек, бизлар хам сабр- тоқат қиламиз иншааллох.

Бизлар бутун жахон секуляр кофирларининг бошқа минтақаларни талон- тарож қилиш эвазига қандай яшаётганларини кўриб турибмиз. Бу нарсаларни хаммамиз кўриб турибмиз,мана  бу нарса афзаллик хисобланмайди. Энди саволингизни учинчи қисмига келсак, биз фақирлик ва очликка рози эмасмиз, балки фақирликни ва очликни ўртадан йўқолиши ва қўрқув, нотинчликни кетиши ва тўқчилик, амният вужудга келиши аксарият инсонлар учун аллохни комил ибодатлари учун  лозим бўлган муқаддима деб биламиз:  

« فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ الَّذِی أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» (قریش/1-4)

Умар ибни Хаттоб ибни Осни волий қилиб таъйинлаган пайтларида ундан сўраган эдилар: агар сени хузурингга ўғри келса, нима қиласан? Уни қўлини кесаман, деди. Шунда у киши айтдиларки: агар мени хузуримга оч қолган одам келса, мен хам  сени қўлингни кесаман!

 Биз хеч қачон ва хар қандай шароитда хам фақирликни тасдиқлаган эмасмиз ва тасдиқламаймиз хам:

 الشَّیْطَانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَیَأْمُرُکُم بِالْفَحْشَاء وَاللّهُ یَعِدُکُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلاً وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ ‏(بقره/268)

Шайтон сизларни (агар инфоқ- эхсон қилсангиз) камбағал бўлиб қолишингиздан кўрқитади ва фахш ишларга буюради. Аллох сизларга ўз тарафидан мағфират ва фазлу карам (бойлик) ваъда қилади. Аллох (фазлу карами) кенг ва билгувчидир.

Аммо бизлар мана бундай изтирорий холатларда кичкина,ўткинчи шодликларни катта ва сақланиб қоладиган шодликларни йўлида фидо қилиб юборамиз, агар иккитасидан бирини танлашга тўғри келиб қолса, албатта яхшироғини танлаймиз ва хозирги мавжуд вазиятда иймондан сўнг исломий изтирорий бадал хукуматни хифз қилишдан кўра юқорироқда турадиган нарсани ўзи йўқ, бўлиб хам бу хукуматни хифз қилишлик мўъминларни аллох яхши кўрадиган шодликларга яқинлаштиради.

9-Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух. Агар сўфийларга мушрик ва мушриклар дейилса буни нима айби бор? Нима учун сиз хозир буни мусулмонларни шодликларига боғлаяпсиз? Сиз ўзингиз илгари ахли китобни мушриклари деган лафздан фойдалангансизку?

Илгари хам мушрик ва секуляр ёки мушриклар ва секуляристлар ва уларнинг қуръон ва сахих суннатдаги  жамиятни ўртасида мавжуд бўлган  яхудий,насроний,мажусий,собеий кофирларидан фарқи, хамда мушриклар ва секуляристларнинг бошқа кофирлардан фарқи борасида етарли суратда сухбатлашганмиз, уларни такрорлаб ўтиришга хожат йўқ. Аллох таоло яхудий ва насроний ва мажусий ва собеий кофирларидан иборат жамиятга нисбатан мушрик ва мушриклар лафзи билан хитоб қилмаган ва уларни мушриклар ё секуляристлар хукмига шомил қилмаган пайтида, ахли қиблани мушриклар жумласига қўшиб қўйишлик, кўз юмиб бўлмайдиган ошкор зулмни бир нави ва жуда катта айб хисобланади.   

   Энди нима учун уни мусулмонларни шодлигига боғлаганим масаласига келсак? Чунки у бунга боғланган. Агар бир киши келиб сизда сил касаллиги борлигини айтса ёки сиз  вабо ё спид касаллигига чалингансиз деса, аслида эса сизда бу касалликлар мавжуд бўлмаса, қандай холатга тушган бўлардингиз? Бу нарса фақат дунё ва ундаги муносабатлар ва одамларни ўртасидаги алоқаларни тартибга солиш борасида холос, энди мувозанатсиз ва меъзонсиз киши бундан хам кўра баттарроқ нарсаларни айта олади: агарчи сиз муртад бўлмасангиз хам, сизни муртад дейди. Агарчи сиз мушрик бўлмасангиз хам, сизни мушрик дейди. Сиз ахли бидъат бўлмасангиз хам, сизни бидъатчи дейди.

Бу ерда дунёдаги одамларни ўртасидаги алоқаларни тартибга солишдан ташқари, қиёматингизга тегишли бўлган хукмни хам содир қилиб қўяқолади ва сизни дунёда,қиёматда мана бундайсан дейди…….бундай шароитда сиз жинни бўлиб қоладиган даражада ғазабланмайсизми? Бундай кимсалар шодликни барбод қилувчи бўлишларидан ташқари, аллохни шариат қонунларидаги жуда кўп қадриятларни хам барбод қилувчилар хисобланишади.

Саволингизни охирги қисматига келсак, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ёронлари масалан узоқ йиллар давомида аллохдан бошқа нарсаларни номига қасам ичишга одатланиб қолган эдилар……..аммо улар одатларига кўра ва ўзлари хохламаган холда, исломдан кейин хам бу лафзлардан фойдаланишган. Хўп, бу ерда қандай чора кўрилади? Бизлар хам ишларида ё сўзларида    хато қилган бошқа  инсонлар сингари тезда ла илаха иллалллох деймиз.   

  Энди бизлар хам жуда кўп бошқа минтақаларда бўлгани каби, жиходий салафиятга мойил бўлган наслни аввали хисобланамиз, бизлар хам йиллар давомида “наждият” адабиёти билан ўсиб улғайдик ва баъзи наждий уламоларга тақлид қилган холда, биз хам мушрик ва мушриклар ва………деганмиз, энди агар сахих исломий манхажга қайтгандан сўнг, ўзимиз хохламаган суратда одат бўлиб қолгани учун ва хатто хато қилган холда, бу сўзларни номуносиб жойларда фойдаланганмиз, кейинроқ эса бу хатоларни ислох қилганмиз, буни нима мушкили бор? Бизлар сахобалардан яхшироқмизми ё хато  қилмайдиган  маъсум инсон хисобланамизми?

(давоми бор……..)

Рахбарият дар дорул ислом.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(14- қисмат)

” Дар он холки зимоми коритон ба сурати екпорча ба дасти еки аз шумост, хар каси назди шумо биёяд ва қасди ижоди ихтилоф ё тафрақа афканий дар миёни жамоати екпорчайи шуморо дошта бошад, уро бикушид”

Дар инжо фарқ надорад ин ахли тафарруқики бояд кушта шавад инсони жоир ва фосиқи аст ё инсони одили. Имоми Нававий рохимахуллох дар шархи хадиси

« سَتَكُونُ خُلَفَاءُ فَتَكْثُرُ، قَالُوا: فَمَا تَأْمُرُنَا؟ قَالَ: فُوا بِبَيْعَةِ الْأَوَّلِ، فَالْأَوَّلِ، وَأَعْطُوهُمْ حَقَّهُمْ » ^[1]

Мегуяд: дар ин хадис мўжизайи аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам зохир шуда аст ва маънийи хадис ин астки харгох баъди аз ек халифа ба халифайи дигар байъат дода шуд, пас байъати аввал сахих аст ва вожиб аст  ба он вафо шавад. Ва байъати дувум ботил аст ва вафойи ба он харом аст. Ва бар у харом астки онро талаб кунад, ва ексон астки нафари дувумики мунъақид шуда аст аз таъйини нафари аввал ба унвони имом, огохий дошта бошад ё нисбат ба он жохил бошад. Ва фарқи намекунадки онхо дар ду сарзамин жудо бошанд ё дар ек сарзамин, ё еки аз онхо дар сарзамини имом бошад ва дигари дар жойи дигар, ин хамон раъйи дурусти астки асхоби мо ( яъни шофеъийхо) ва жамохири уламо бар он хастанд….. ва уламо иттифоқи назар доранд  бар инки жоиз нест дар ек замон бо ду халифа байъат дода шавад, фарқи намекунад дорул ислом васиъ бошад ё на.”   ^[2][3]

Дар ривояти дигар омада астки :

قيلَ: يا رسولَ اللهِ، مَن نؤَمِّرُ بَعدَكَ؟

Гуфта шуд ё росулуллох чи каси баъди аз шумо амир хохад шуд?

قال: إنْ تؤَمِّروا أبا بكرٍ تَجِدوه أَمينًا زاهِدًا في الدُّنيا راغِبًا في الآخِرةِ،

Пайғамбар фармуд: агар Абу Бакрро амири худ қарор дихид уро порсо дар амри дунё  ва муштоқи охират хохид ёфт.

وإنْ تؤَمِّروا عُمرَ تَجِدوه قَويًّا أَمينًا لا يَخافُ في اللهِ لَومةَ لائِمٍ،

Ва агар Умарро амири худ қарор дихид уро қавий ва амини худ хохид ёфтки дар рохи худо аз сарзаниши хеч сарзанишгарий наметарсад

وإنْ تؤَمِّروا عليًّا – ولا أُراكُم فاعِلينَ- تَجِدوه هاديًا مَهديًّا يَأخُذُ بكُم الطَّريقَ المُستقيمَ.^[4]

Ва агар Алиро амири худ қарор дихид- ва дар шумо намебинам чанин кори анжом дихид- у хидоятгар аст ва шуморо ба сироти мустақим хидоят мекунад.

Дар инжо агар интихоби ду рахбар сахих мебуд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба он ишора мекард. Аммо мебинемки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам танхо интихоби ек нафарро сахих медонад. .^[5]

Албатта ижмоъи сахоба хам бар ин астки набояд дар дорул ислом бештар аз рахбар вужуд дошта бошад. Ба унвони мисол мухожирин дар сақифа бани соида бо дархости ансор мабний бар вужуди ек рахбар аз онхо ва рахбари аз мухожирин мувофиқат накарданд ва ансор хам рози шудандки набояд ду рахбар вужуд дошта бошад ва ба ин шикл ижмоъи бейни сахоба розиаллоху анхум ба вужуд омад.

(идома дорад…….)

---

[1] مسلم1842 / بخاری 3455

[2] النووی ، المنهاج شرح النووی علی مسلم، .232 -231 /12  / :معنى هذا الحديث إذا  بُويع لخليفة بعد خليفة فبيعةالأول صحيحة يجب الوفاء بها، وبيعة الثاني باطلة يحرم الوفاء بها، ويحرم عليه طلبها وسواء عقدوا للثاني عالمين بعقد الأول أم جاهلين، وسواءكانا في بلدين أو بلد أو أحدهمافي بلد الإمام المنفصل والآخر في غيره، هذا هو الصواب الذي عليه أصحابنا وجماهيرالعلماء

[3] النووی، صحيح مسلم به شرح نووی،ج ۱۲ ص ۲۲۱، ۲۲۲

[4] ابن حجر العسقلاني : الإصابة: 2/509 /  مسند أحمد 2/158 / والبزار (783)، والطبراني في المعجم الأوسط(2166)

[5] .136 /1 ،أدب الدنیا و الدین ، الماورد

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(48- қисм)

Албатта Хофиз ибни Хажар рохимахуллох “Фатхул борий” китобида ва ибни Қоййим рохимахуллох “Иғосах” китобида зохирий мазхабидаги ибни Хазм рохимахуллохни танқид қилиш борасида янада равшанроқ изохларни келтиришган. Шундан келиб чиқиб айтса бўладики, зохирий мазхабидаги ибни Хазм рохимахуллохдан ва у кишига эргашганлардан  ташқари хеч ким бу хадисдан хато топишган эмас. Бу суратда буюк олим зохирий мазхабидаги ибни Хазм андалусий рохимахуллохни келтирган далили бир неча хужжатга кўра сахих бўла олмайди:

1-Имоми Бухорий устоди Хишом ибни Аммор билан мулоқот қилганлар ва у кишидан хадисни эшитганлар, демак агар Хишом айтган деб айтса, яъни у кишидан бу сўзни нақл қилган бўлади.

2-Агар у киши Хишомдан эшитмаган бўлганларида эди, у кишидан бу сўзни нақл қилмас эдилар, бу нарса уларнинг ўзаро алоқада бўлганликларини собит қилади ва у киши устодларидан бундан бошқа жуда кўп хадисларни нақл қилганлар, имоми Бухорийга тадлис қилиш тухмати ярашмайди.   

3-Имоми Бухорий бу хадисни “сахих” китобларида келтирганлар, агар уни сахих эканига хотиржам бўлмаганларида эди, у киши бу ишни қилмасдилар.

 4-У киши бу хадисни жазм сийғасига кўра зикр қилганлар, бу хадисни ривояти заиф эканини баён қиладиган:

«يروي عن رسول الله  صلی الله علیه وسلم » يا «يذکر عنه» و….

каби жумлалардан фойдаланмаганлар, балки

 :«قال رسول الله صلي الله عليه وسلم“

га ўхшаш жазм ва ишончни ифодалайдиган жумладан фойдаланганлар.

Агар биз мана бу ўринларни барчасини эътиборга олмаган пайтимизда хам хадис сахихдур. Чунки Абу Довуд, Абу Бакр Исмоилий, ибни Можа ва бошқаларга ўхшаш хадис уламоларини наздида уни хужжати муттасилдур.

Хар қандай холатда хам, мана бу заминада ва бунга ўхшаш ўринларда буюк уламоларимиз вохид улил амр шўросининг ва вохид умматнинг ва вохид ижмоънинг йўқлиги сабабли, шахсий ижтиход қилишган бўлсалар, Сулаймон Тамимий рохимахуллохни сўзларини баён қилиш лозим деб хисоблайман, у киши айтган эдиларки: агар хар қандай олимни рухсати ё уни хатосини оладиган бўлсанг, бу иш сенда хамма ёмонликлар жамланишига сабаб бўлади.  

4-Ассаламу алайкум биродар. Мусиқа концертлари учун маконларни ижарага олишни хукми қандай бўлади?

Харомни фойдаси учун ижара қилиш сахих бўлмайди ва бунга алоқадор ишлар борасида ихтилофли назар мавжуд эмас.  Мусиқадан фойда ва манфаъат олиш хам сахих эмас ва бу ишни қилган кишидан кироя олиш хам тўғри эмас. Бундай мол-давлатдан истемол қилишлик хам одамларни молини ботил йўл билан ейишни бир навига  киради ва ўлакса  гўштини савдосини хукми билан баробар бўлади.

Шахс хам қўлидаги мол-давлатини мусиқа концертларига сарфламаслиги керак, чунки бу жоиз бўлмаган ишларга харж қилиш хисобланади ва худди ўлакса гўштини сотиб олишга сарфлангандек бўлади. Ибни Абдулбир хам бу амалларни  бахоси харомлиги бўйича ижмоъ иддаосини   қилган.

5-Нима учун сиз ғулув қилган баъзи мусулмонларга ярим девона( жинни) дейсиз?

Бундан ташқари меъзонсиз ва мувозанатсиз хам деганман. Уларнинг қилган амаллари бу одамларни девоналарга( жинни) ўхшатиб қўйган: суфён ибни Уяйна айтганки: гунох билан булғанган донишмандни ва нодон зохидни фитнасидан эхтиёт бўлинглар, чунки уларни хар бири девоналарча амал қилишади ва ислом умматининг  мафосидларига эътибор билан диққат қилган хар қандай киши мана бу икки девонани таъсирини албатта кўради.

6-Ассаламу алайкум. Ибни Усаймин айтадики, аёлларнинг ғарбийларни шевасига ўхшаб рақсга тушишлиги, бу ўзини  уларга ўхшатгани бўлади ва бу харом……..

Ха, у киши ва ханбалийлар, ханафийлар хам  рақсни макрух дейишади;  ва айтишадики: аммо агар ғарблик аёлларни шеваси ва равишига кўра аёлларни рақсга тушишлиги ва кофирларга тақлид қилишлари, харом бўлади. Пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васалламни мархамат қилган сўзларига кўра:

   «مَن تشبه بقوم فهو منهم».  [1]

Олдин хам айтиб ўтганимдек, кофирларга ўхшаш масаласи бу ақидавий ва физикий жихатдан уларни сафига ўтишдан иборат, агар фалончи абу жахл кийган фалон либосни кийган бўлса, энди уни хукми хам уни хукмига ўтиб қолади,дегани эмас. Ёки агар сиз хозирда курдларга ўхшаб пойкуби қилсангиз, сиз хам курд ё шофеъий бўлиб қоласиз ё агар сиз туркманларнинг ханжар рақсига тушсангиз, сиз хам ханафий бўлиб қоласиз ёки агар сиз кофирларнинг фалончи машинасини ишлаб чиқарсангиз ва унга минсангиз, сиз хам уларга ўхшаб қоласиз,дегани эмас………

Хабашийлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хузурларида ўзларини равишларига кўра рақсга тушишган, яъни мана бу равиш мусулмонларга хос бўлган эмасди, балки уларни аксари хозирги пайтда ғайри мусулмон бўлган хабашийларга тегишли эди. Рақс бу бир фан ва урф хисобланади, фан ва урфлар хам модомики аллохни шариатига мухолиф бўлмас экан, унга қаршилик қилинмайди, бу ерда сиз уни қайси қавмдан олганлигингиз хам мухим эмас.

(давоми бор…….)

---

[1]لقاء الباب المفتوح ” (س 1085).

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(47- қисмат)

2-Салом. Курдистон секуляр хизбини тарафдорлари сиз хақингизда бақир- чақир қилишган ва одамларни ўртасида хар-хил миш-мишлар тарқатишган, гўёки сиз бир неча хил исломга эгасиз, ансорил ислом, алқоида, доиший ва шунга ўхшаш, сизни сукут сақлашингизни сабаби нима?

Бизлар олдин душманшуносий дарсимизда мунофиқ ва секулярзадаларни тўдаси борасида батафсил сухбатлашганмиз, уни такрорлаб ўтиришга хожат хам йўқ, энди тамға ёпиштириш ё тухмат қилиш ё миш-миш тарқатишга келсак, бу ишлар уларнинг сохаси; улар биринчи бўлиб шахсни аста- секин пастга яъни ўзларини даражасига тортишади, энди шахсни бу даражага тортиб тушуришгач, бу ерда аллох айтган ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам айтган равиши билан сухбатлашилмайди ва гаплашиш услуби ахмоқ, нодонларни даражасига кўра олиб борилади. Бу сохада сизни хам тажрибангиз йўқ, лекин улар ахмоқлик ва нодонликни мутахассислари хисобланишади, шу сабабли хам осонлик билан сизни мағлубиятга учрата олишади. Имоми Шофеъий рохимахуллох айтганки: хар қандай олим киши билан сухбатлашиб унга ғолиб бўлдим, аммо хар қандай жохил кимса билан мунозара қилиб мағлубиятга учрадим.

  Мана бу хақиқатга қуръон ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сийратлари ва мусулмонларнинг ўтмишдаги бутун тарихи гувохдир, шу сабабли хам буларни баробарида фақат икки ишдан фойдаланса бўлади, биринчиси уларга керакли хабарни етказинглар ва уларни ўзларининг хаёлпарастликлари, миш-мишлари билан ўз холларига ташлаб қўйинглар, иккинчи йўл эса қўлингиздан келганча харбий қудратни қўлга киритинглар. Чунки ана бу кимсаларни аллох ва росулини каломи билан эмас, балки  фақат харбий қудратни воситаси билан бошқарса бўлади.

Мана бу заминада имоми Шофеъий рохимахуллох мархамат қилади:

    قالوا سَكَتَّ، وَقَد خُوصِمتَ، قُلتُ لَهُم                 إِنَّ الجَوابَ لِبابِ الشَرِّ مِفتاحُ

Айтишди: сенга қарши хусумат қилишди, аммо сен сукут сақладинг, айтдимки: чунки  жавоб беришлик ёмонлик дарвозасини калиди хисобланади.

وَالصَمتُ عَن جاهِلٍ أَو أَحمَقٍ شَرَفٌ          وَفيهِ أَيضاً لِصَونِ العِرضِ إِصلاحُ

Нодон ва ахмоқ кимсаларни баробарида сукут сақлашлик олижанобликдур, бундан ташқари обрўни хифз бўлишига хам  сабаб бўлади.

أَما تَرى الأُسدَ تُخشى وَهِيَ صامِتَةٌ               وَالكَلبُ يُخشى لَعَمري وَهوَ نَبّاحُ

Шерни сукут қилган пайтида қўрқинчли бўлишини кўрмаганмисан, ўзимни жонимга қасамки, ит хурган пайтида уни бир оғиз сўз билан хайдаб юборилади.

Секуляристлар ва мунофиқлар ва секулярзадалар борасида бундан ортиқ нарсани айтмаслик керак, айтилиши керак бўлган сўзлар айтилган, душманшуносий ва душманларни шаръий даражаларга ажратиш , хамда шариатгаро мужохидларни уларнинг тафсирлари ва мазхабларини назарга олмаган холда дифоъ қилиш бўйича биз айтган сўзлар,  ана бу биринчи  ва тўртинчи даражали душманни жинни бўлишига сабаб бўлди. Улардаги мана бу жиннилик касаллигини дармони, улар билан бахслашишда эмас,балки  вахдат ва янада кўпроқ қудратни касб қилишда деб ўйлайман, уларни Шофеъий рохимахуллох айтганларидек, хурган пайтларида бир оғиз сўз билан хайдаб солинади холос.

3-Ассаламу алайкум. Сахих Бухорийда келтирилган маъазифни харом экани борасидаги мана бу хадис,  баъзи уламоларни айтишича сахих эмас. Аммо сиз шу хадисга истинод қилдингиз. Сизни бу заиф ривоятга истинод қилишингизга сабаб нима?

Имоми Бухорий рохимахуллох ровийларни зикр қилиш орқали  айтадики: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладилар:

      «ليکونَنَّ مِن أمَّتي أقوامٌ يَستَحِلُّون الحِرَ و الحريرَ و الخَمَر و المعازِف»،

“Мени умматимни баъзилари зинони ( ва хир) ва ипак либосларни ва шаробни ва мусиқани халол деб хисоблайдилар.”  

Айтиб ўтганимиздек, луғат ахли хам хадисдаги  “маъазиф” сўзини маъносини мусиқа воситалари эканига иттифоқли назар билдиришган. Исломдаги ахли хадис бўлган уламоларни барчаси зохирий мазхабидаги  ибни Хазм андалусийдан ва у кишини шогирди Абу Туроб рохимахуллохдан ташқари, мана бу хадисни  ва уни маъносини қабул қилишган. Мана бу икки буюк олим хам бу хадисни мунқатиъ деб ўйлашган. Бу икки олимни келтирган танхо далили хам шуки, имоми Бухорий ривоят борасида уни устодлари (Хишом ибни Аммордан) эшитганларини зикр қилмаганлар ва уни таълиқ холатида ривоят қилганлар.

Қолган илм ахли эса шундай фикрдаки, хадисни имоми Бухорий томонидан Хишомга боғланиши, хадисни ривояти қатъий эканини кўрсатади, хар қандай йўлга кўра бўлса хам, тўғридан – тўғри бўладими ё воситалар ёрдамида эшитган бўладими ёки қўлларига етиб келган бўладими, ўртадаги воситаларни исмини хазф қилинган ва ихтисор холида фақат устодлари Хишом ибни Амморни исмини келтирганлар, хар қандай холатда хам у кишини наздида сахих хисобланган ва бу хадисни ўзларини сахих санадларида келтирганлар. Албатта бошқа ровийлар хам сахих боғлашлар орқали уни хужжатини зикр қилишган, бу нарса хам ибни Хазм ва у кишини шогирди хадис борасида  топган хатони суст эканига далолат қилади.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(46- қисм)

Хатто ибни Хазм рохимахуллох каби киши хам рухи киргизилган ва 120 кунлик бўлган хомилани қасддан ўлдирган кимса хақида мархамат қилади: мени назарим бўйича бу ерда қасос вожиб бўлади ва ундан қочиб қутулиб бўлмайди.  [1]

Фиқх ахли фақат рух киргизилмаган хомилани олдириш борасида ихтилофга эга, аммо рух киргизилгандан сўнг ахли суннат деб маъруф бўлган фирқалардаги  фуқахоларнинг  хаммасини иттифоқи бўйича, хомила бошқа инсонлар сингари хурмат қилинади ва уни ўлдиришга нисбатан  қасддан ўлдириш хукми берилади. [2]

Аёл кишини мана бу ошкор жиноятини баробарида, эркак киши ё фарзандлар хам аллохни шариатидаги қонунга риоят қилмасликлари сабабли оиладаги шодликни барбод қилувчи омилга айланишлари мумкин. Энди оилаларни ўртасидаги шодлик йўқолгач ва уни ўрнига ғам- ғусса, хавотир, тушкинлик ва бошқа қалбий- жисмий  офатлар келгач, мана бу кимсаларнинг  бошқаларга  эътироз қилишга хақлари хам йўқ, мана бу уларни ўзлари эккан нарсани хосили хисобланади ва  улар мана бундай фосид уруғларни эккан пайтларида, натижада қандай хосилни қўлга киритишларини яхши билишлари керак бўлади.

– Мусулмонларни орасида шодликни барбод бўлишига боис бўладиган омиллардан яна бири, халол нарсаларни ўзларига харом қилиб олишларидур.

Ха, бир даста мусулмонлар ўзлари хохламаган холда ўзларининг фитрий эхтиёжларини бостириш йўлида амал қилишлари мумкин:  масалан аллох таоло инсонлари фитратига жойлаштирган ва хамма инсонларни ўртасида фитрий иш хисобланган ва аллох таоло харом қилмаган бундай фитрий ишни, балки уни ўзини қонунлари билан бошқариб контрол қилган, хидоят қилган  фалончи нарсани шахс ўзига харом қилиб олади, сўнгра эса у ўзига назар солади, кўрсаки ўзини яхши хис қилмаяпти ва гўёки елкасида оғир бир юкни кўтариб юргандай бўлади……..

Бу ерда мана бундай ишни қилган кишини ким бўлишини ёки ким учун бу ишни қилганини  фарқи йўқ, энг мухими у бу ишни аллохни шариатидаги қонунга ва фитратга хилоф равишда қилган. Аллох таоло мархамат қиладики:   یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَکَ تَبْتَغِی مَرْضَاتَ أَزْوَاجِکَ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ (تحریم/1)

Эй пайғамбар, нега сиз жуфтларингизнинг розилигини истаб аллох сиз учун халол қилган нарсани харом қилиб олурсиз?! Аллох мағфиратли, мехрибондир.

 Хозирги даврда барча инсонларни орасида фитрий эхтиёжлардан бири ва инсоннинг рухини озиқлантирадиган нарсаларнинг  бир қисмини  мухайё қиладиган нарса шодликдур, афсуски уни тўғри танимаслик сабабли баъзи бир мусулмонлар тарафидан бу эхтиёж бостирилади ва натижада эса ана бу ўринсиз бостиришлардан эса   ички ва ташқи душманлар  суистефода қилишади, ўтган бир неча  ўн йилликлар мобайнида жиход ахлини ўртасида инсоннинг рухини асосий эхтиёжи сифатида, унга етарли эътибор берилмади, хатто баъзи бир ўринларда тушкинликка, ўринсиз ғазабга ва вожиб ишларда сустлик қилинишига ва душманларни,жиноятчиларни ана бу фитрий эхтиёждан суистефода қилишларига  сабаб бўлди.

Охирида шуни эслатиб ўтмоқчимизки, аллохни шариатидаги қонунга хилоф бўлган хар қандай нарса шодликни барбод қилувчи хисобланади, улардан бир нечасига ишора қилиб ўтдик.

Саккизинчи муқаддамот дарсларидаги саволларга жавоб:

 1-Ассаламу алайкум. Яқинларимдан бири хасад қилиши сабабли шундай бир иш қилганки, агар энг яхши хурсанд холатда бўлсам хам уни кўрсам хурсандчилигим  йўқолиб кетади, сизни назарингиз бўйича мен нима қилсам бўлади?

Агар биродарингиз ё опа- синглингиз сизга нисбатан ёмон иш қилган ва сизни ранжитган  бўлса, уни хаққига чиройли дуо қилинг ва шу тарзда ўзингизни дилингизни покланг. Сизга хасад қилаётган мана бу кишига нисбатан қуйидагича  дуо қилишингизни тавсия қилардим: эй роббим, фалончи мени бахтли бўлишимни кўришга кўзи йўқ, сендан шуни сўрайманки, уни ва унга ўхшаб менга хасад қилаётганларни шундай бахтли қилгинки, мени хурсандчилигимни, бахтимни хам унутиб юборсин.

(давоми бор……..)

---

[1] ابن حزم، المحلی بالآثار، دارالکتب العلیمه،بیروت 1998نصرانی، ج 11 ص 239

[2] القوانین الفقهیة/141 با انکه کسانی چون امام زرکشی تنها یک استثناء رو ذکر کرده اند که اگر دو پزشک حاذق و ماهر مسلمان  بگویند که با تولد فرزند مرگ مادر قطعی و (100%) است می توان را سقط نمود. خوب توجه بفرمایید در فرموده ایشان صحبت از قطعیتی اجتناب ناپذیر است و هرگز کلمه‌ی ←احتمال→ را به کار نبرده اند…

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(45- қисм)  

Аёл киши ўзини қорнидаги инсонни қандай қилиб эхтиёт қилиши кераклигини яхши ўрганган бўлиши лозим, агар у бу нарсалардан огох бўлса, билган нарсаларини амалда яхши татбиқ қилиши керак, чунки ўртада ислом фитратида бўлган  бир инсонни жони уни ихтиёрига берилган, ана бу инсонни қонини қадри каъбани қадридан  хам юқорироқда туради, агар аёл киши хомиладорлик даврида бу дунёдан кўз юмса, у бир нав шахидлар жумласидан хисобланади, бу ерда аёл киши шундай бир неъматни эхтиёт қилиб сақлайдики, хўжайинини хурсанд қила оладиган бундан кўра юқорироқда турадиган бошқа неъматни ўзи йўқ, аммо мана бу қулоқсиз аёл бу нарсаларга эътибор бермайди ва қасддан, ўзини ихтиёри билан огох холида ана бу хомилани олдириб ташлайди ва бу болани ўлдиради,  у мана бу  шакл билан  боласини жонини хатарга солиб уни ўлдиради, натижада эса ўзидан ва хўжайинидан, уни атрофидагилардан шодликни тортиб олади. Бу нарса қасддан ва огох холида йўл қоидаларига хилоф равишда хайдовчилик қилиб одам ўлдирган ва қасддан одам ўлдириш жиноятини қилган  кишини мисолига ўхшайди. Бу ерда мана  бу аёл жиноятчи саналади, лекин кока Абдуллох айтганидек уни танбех қилиш талоқ қилиш даражасига етиб бормайди.

Шу борада дўстларимизга керакли изохларни бериб ўтмоқчиман: аллох таоло мархамат қилади:

 وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالحَقِّ (اسراء/33)

Аллох (ўлдиришни) харом қилган жонни ( яъни, қатл этилишга мустахақ бўлмаган жонни нохақ ўлдирмангиз, магар хақ шаръий қонун) билангина ўлдиришларингиз мумкиндир………….ана бу бола ўлдиришга лойиқ бўлган қандай  гунох қилган эди? Аллох таоло қуйидагича мархамат қилмаганмиди? 

مَن قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً  وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً (مائده/32)

Кимки бирон жонни ўлдирмаган ва ерда бузғунчилик қилиб юрмаган одамни ўлдирса, демак, гўё барча одамларни ўлдирибди ва кимки унга хаёт ато этса ( яъни ўлдиришдан бош тортса), демак; гўё барча одамларга хаёт берибди.

Хомилани қасд қилмаган холда  ё қасдданга ўхшаган холда ўлдирилса, бу жиноятни  баробарида дия тўланиши керак бўлади, буни хукми қасд қилмаган холда ёки қасдданга ўхшаган холда одам ўлдиришни хукми билан бир хил бўлади:  

أَنَّ امْرَأَتَيْنِ مِنْ هُذَيْلٍ رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى، فَطَرَحَتْ جَنِينَهَا، فَقَضَى فِيهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ[1]

Хузайл қабиласидаги икки аёл жанжаллашиб қолишади. Уларни бири бошқасини тош билан уради ва бу аёлни қорнидаги хомиласи билан бирга ўлдириб қўяди, бу ходиса борасида росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хузурларига келган пайтларида, у киши мархамат қиладиларки: уни хомиласининг  дияси бир қул ё чўридур….. бу ерда ғурротиндан бўлган манзур оқ танли қул.   

Умар ибни Хаттоб розиаллоху анхуни назари бўйича хам хомила нутфа холига ўтгандан сўнг бир инсонни нафсини хукмига ўтади, чунки бу нутфани бир инсонга ё нафсга айланиши учун имконият бор. Шунга асосланган холда, имом Мухаммад Ғаззолий Тусий хомилани олдириб ташлашни барча мархалаларини  харом деб хисоблайди. 12 имомлик шиъаларни фиқхида хам хомилани олдириб ташлаш (ижхаз) хар қандай мархалада ва хар қандай йўлга кўра бўлса хам харом хисобланиб унга дия вожиб бўлади, чунки уларни эътиқоди бўйича инсонни хилқати нутфа пайтидан бошланади,

«إنَّ اوّلَ ما یُخْلَقُ نُطْفَه» .[2]

Ривоят қилинишича бир хомиладор аёлни Умар ибни Хаттоб розиаллоху анхуни хузурида ёмонлашади ва у киши бу аёлни чақиртирадилар, шунда бу аёл айтадики:

یَا وَیْلَهَا مَا لَهَا وَلِعُمَرَ!

Менга вой бўлсин, Умарни мен билан нима иши бор! Бу аёл йўлда келаётган пайтида тўсатдан оғриғи бошланиб қолади ва бир уйга кириб фарзандини дунёга келтиради; аммо бу бола икки марта фарёд ургач ўлади,

فَصَاحَ الصَّبِیُّ صَیْحَتَیْنِ ثُمَّ مَاتَ..[3]

Шунга асосланган холда, имоми Нававий рохимахуллох шу воқеага истинод қилиб айтади: агар бир аёлни хокимни ё қўмондонни хузурида ёмонланса ва уни муттахам қилинса, сўнгра хоким бир кишини юбориб мана бу аёлни хузурига келтиришни буюрса ва  ана бу аёл эса қўрққанидан қорнидаги боласини тушуриб қўйса, хоким мана бу болани диясини тўлайди. Бу фатво Абу Ханифа томонидан берилган. Ханбалийларни пешвоси Ахмад хам айтганки: болани диясидан ташқари ана бу аёл учун хам дия берилиши керак; чунки хоким уни чақиртирган; шундай экан у мана бу аёлни сақлашга хам замонатчидур; бу нарса шунга ўхшайдики, гўёки бу аёлни урилади ва у буни натижасида ўлади.  .[4]

(давоми бор……..)

---

[1]  متفق علیه . همچنین: كتاب السنن الكبرى(الديات ) المعجم الكبير) باب الحاء) المعجم الأوسط (باب الميم) التلخيص الحبير )الديات) سنن أبي داود (الديات)سنن ابن ماجه (الديات) سنن الترمذي (الديات –الفرائض) سنن الدارقطني (الحدود والديات وغيره) سنن الدارمي (الديات) سنن النسائي (القسامة) صحيح البخاري (الديات) صحيح مسلم (القسامة والمحاربين والقصاص والديات) فتح الباري شرح صحيح البخاري (الديات) مسند الإمام أحمد- باقي مسند المكثرين / البحر الزخار المعروف بمسند البزار/  حديث أبي المليح عن أبيه/ المصنف/  أقضية رسول الله / مصنف عبد الرزاق/  العقول/ موطأ مالک/ نصب الراية في تخريج أحاديث الهداية/ اقتتلت امرأتان من هذيل فرمت إحداهما الأخرى بحجر قتلها وما في بطنها ، فاختصموا إلى النبي صلى الله عليه وسلم فقضى : ” أن دية جنينها غرة عبد أو وليدة ، وقضى أن دية المرأة على عاقلتها ، وقد رواه مسلم أيضا قال : حدثني أبو الطاهر قال أخبرنا ابن وهب رحمه الله قال وأخبرنا حرملة بن يحيى التجيبي ، قال أنبأنا ابن وهب قال أخبرني يونس بهذا الإسناد .

[2] محمدبن حسن حرّ عاملی، وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه، ج۱۹، ص۱۵، چاپ عبدالرحیم ربانی شیرازی، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.

[3] الصنعانی،  أبو بكر عبد الرزاق بن همام (متوفای211هـ)، المصنف، ج 9، ص 458، ح18010،  باب من أفزعه السلطان، تحقیق حبیب الرحمن الأعظمی، ناشر: المكتب الإسلامی – بیروت،  الطبعة: الثانیة، 1403هـ.

[4] النووی،  أبی زكریا محیی الدین (متوفای676 هـ)، المجموع، ج 19، ص 12، ناشر: دار  الفكر للطباعة والنشر والتوزیع، التكملة الثانیة.

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(44- қисм)  

– Мусулмонларни ўртасида шодликни барбод қилувчи ва уни бузувчи, деб хисобланган  омиллардан яна бири, ўринсиз ёмон  гумон қилишдур.

Шахс зикр қилиб ўтилган  мана бу жиноятларни хаммасини қилган пайтида, биринчи бўлиб уни қалбига хужум қилиб уни фасодлантирадиган нарса шак ва гумонни пайдо бўлиши ва ана бу касалликдан кейин вужудга келадиган бошқа қалбий беморликлардур. Аллох таоло мархамат қиладики:

  یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ  وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضاً  أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُ  وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ‏(حجرات/12)

Эй мўъминлар, кўп гумон(лар)дан четланинглар! Чунки айрим гумон(лар) гунохдур! ( Ўзгаларнинг айблари ортидан) жосуслик қилиб юрманглар ва айримларингиз айримларни ғийбат қилмасин! Сизлардан бирон киши ўзининг ўлган биродарини гўштини ейишни яхши кўрурми?! Ана ёмон кўрдингизми?! (бас, гунохи бундан-да ортиқ бўлган ғийбатни хам ёмон кўрингиз)! Аллохдан қўрқингиз! Албатта аллох тавбаларни қабул қилгувчи, мехрибондир.

Демак мана бу яна бир содда дастур мўъминларни қалбий саломатлигини ва шодлигини мухофизат қилиш учундир, аммо шахс мана бу очиқ-ойдин дастурни кўрмасликка олади ва ўзини турли- хил касалликларга, махсусан ёмон гумонни оқибатларига дучор қилади, буни натижасида эса даъват ва жиход  майдонларида, хонадонларни ва дўстларни, қўшниларни даврасида ва ишхоналарда ва инсонларнинг ижтимоъий хаётидаги бошқа майдонларда шахсни  кўнглини совушига,тушкинликка тушишига, бехоллигига,ғам- ғуссасига сабаб бўлади, у муқобил тарафдан кўрган хар қандай арзимаган номуносиб амални жуда хам катталаштириб юборади, аслида эса мана бу амал учун унутиш, хато, жохилликка ўхшаш ўнлаб узрларни келтириш мумкин, бундан ташқари у муқобил тараф учун уни амалига алоқаси бўлмаган сенарио ва достонларни тасаввур қилиб кўради. Бу шахс мана шу шаклда осонлик билан ўзини оромишини ва шодлигини нишонга олади ва буни эвазига хавотир,изтироб,тушкинлик каби касалликларни ва ёмон гумон қилиш сабабли келиб чиқадиган беморликларни сотиб олади. Хақиқатда эса  у бошидан охиригача зарарли  бўлган савдони амалга оширади.  

Мана бундай қалбий касалликлар пайдо бўлгандан ва душманни шаръий даражаларга ажратишни бузиб ташлангандан сўнг ва мусулмонларни жиноятчиларни жойгохига тушуриб юборилган ва хабарларни фосиқ кимсалардан қабул қилиб олингандан сўнг, қўлга киритиладиган самарани аввалгиси тафарруқ ширкини вужудга келишидур. Биринчи бўлиб қалблар бир-биридан узоқлашади, бундан сўнг жисмлар хам узоқлашиб кетади, хатто безор бўлиш даражасига етиб боради.

Хозиргача бу борада  даъват ва жиходга алоқадор бўлган жуда кўп намуналарни зикр қилиб ўтканмиз, агар рухсат берсангизлар биринчи жамиятга оид бир намунани сизларга айтиб бермоқчиман, сиз буни мисолида мана бу лойиха қандай қилиб хонадонларда шаклланиши ва қандай қилиб аёл, эркак киши ва фарзандлар шодликни барбод қилишларини кўра оласиз:

Аллох таоло мархамат қиладики:

     وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُم مِّنْ أَنفُسِکُمْ أَزْوَاجاً لِّتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ (روم/21)‏

Унинг оятларидан (яна бири) – у зот сизлар хамдам бўлишларингиз  учун ўзларингиздан жуфтлар яратиши ва ўрталарингизда ошнолик ва мехр- мухаббат пайдо қилишидир. Албатта бунда тафаккур қиладиган қавм учун оят- ибратлар бордир.

Хўп, энди аллох таоло эркакни қалбини мана бу аёл орқали кўчманчи бўлишдан ва хар лахза хали у ерда ва хали бу ерда бўлишдан нажот берган пайтида, ва эркакни қалби ана шу аёлда  сокин бўлиб оромиш топган пайтида, шу эркакни қалби яна қайтадан овора бўлиб кўчманчи бўлиб қолмаслиги учун унга маваддах ва рохмах номи остидаги иккита абзорни жойлаштирган, масалан бу ерда аёлни бир манзилга ўхшатсак, эркак киши дунёда  мана  бу манзилни мехмони хисобланади, хатто баъзилар учун бу нарса қиёматда хам мавжуд, аёл киши дунёда эркак киши сокин бўлиши учун керакли бўлган имкониятни аллохни шариатидаги қонунга мувофиқ равишда мухайё қилиши лозим, шу тарзда у мухаббатдан бўлган “ўзини улушини” маваддах ва рохмахга қўшади ва буни самараси уни ўзига ва хўжайинига ва фарзандларига ва хар икки тарафни оила аъзоларига  шодликни улашишдан иборат  ; лекин аёл киши мана бу ўринларда аллохни шариатидаги қонунга риоят қилмайдиган бўлса ва ўзини ғайри исломий ахлоқи билан хўжайинининг  қалби овора бўлиши учун сабабларни мухайё қиладиган бўлса, хақиқатда у беназокат ва тарбиясиз манзил эгаси каби ўзини мехмонини ранжишига ва қочиб кетишига боис бўлади, энди мана бу ишлар рўй берган вақтида шодлик хам камаяди ва йўқолиб хам кетади, натижада эса мана бу шодликни йўқлигини таъсири фарзандларга ва икки томонни оила аъзоларига хам асар қилади. Шу равиш билан аёл киши ўзини ғайри шаръий амаллари орқали оилани хаётида шодликни барбод қилувчи омилга айланади.      

Сизларга шундай  бир намунани келтириб ўтмоқчиман,чунки  хозирги пайтда бу нарса аёллар томонидан кўрмасликка олинади. Аёл киши хомиладор бўлган вақтида уни биринчи ва асосий вазифаси қорнидаги болани эхтиёт қилиб сақлаши бўлади, ана бу бола туғилгандан сўнг эса аллохни шариатида сут эмизишдан тортиб кейинги бошқа моддий “вазифа ва таклифлар” каби  ўринларни барчаси онани зиммасига юкланмайди, буларни хаммаси бутунлай отани зиммасига қўйилган. Гўёки ана бу ишлардаги онани асосий вазифаси хомиладорлик даврига чегараланган, бола туғилиши билан бу вазифа уни зиммасидан соқит бўлади ва отани зиммасига юкланади, албатта аёлни хомиладорлик даврида хам отани ўзига яраша вазифалари мавжуд.

(давоми бор…….)

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

 (43- қисм)  

Демак бу ишлар шиъа мазхабидагиларни ё сунний курдлари ё сунний арабларни эмас, балки фосид жиноятчиларни хисобига ёзилади. Бу жиноятлар босқинчи секуляр кофирларнинг ва уларни махаллий навкарларини хисобига ёзилади ва шубхасиз фирқайи ножиянинг мужохидлари бир кун келиб  мана бу жиноятларнинг интиқомини албатта олишади.       [1]

Мана бу ўринларни барчасида шахсни ўзининг ўрнига қўйишимиз албатта лозим бўлади ва ана бу жинояткор кимсаларнинг жиноятларини бошқаларнинг хисобига ўтказмаслигимиз керак. Бу иш хато хисобланади, аллох таоло бу хақида мархамат қиладики:

 أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (سوره قلم آیه 35)

Ахир, биз мусулмонларни жиноятчи- кофир кимсаларга баробар қилурмизми?!

Агар жиноятчи кимсаларни жиноятчиларни ўрнига ёки солих мўъминларни солихларни ўрнига қўймас эканмиз ва аллох таоло мусулмонларга хослаб берган узрларни кўрмасликка олар эканмиз ва маълум, мушаххас дасталарни ўзини ўрнига қўймас эканмиз, бошқаларни бошига мусибат келтиришдан ташқари, умидсизликка ва гина- қудуратга, шикоятга, асабийлашиш, ёлғизлик, ранжиш, хафа бўлишга боис бўлади, бундан ташқари доимий норози бўлишга, бир четга чиқиб қолинишига ва хатто ўзимиздаги ўринсиз ғазабга сабаб бўлади ва баъзи бир ўринларда эса ана бу хатога ва ғалат хукм чиқаришларга дучор бўлган шахслар хаёлпарастликка ва комил бўлишни фикрига тушиб қолишади ва улар инсонни фитрий ва шаръий эхтиёжларига тўғри келмайдиган хаёлпарастлик йўлига тушиб қолади.

Бундай шахслар, ўзини шаръан таниб олиш ва ўзига ишониш сифатларига эга эмаслар ва улар шаръий соғлом шахсиятдан хам махрумдурлар, улар жуда кўп рухий- ижтимоъий мушкилотларга дучор бўлишади, улар ўзларининг сахих  ақидалари ва қадриятларидан огох эмаслар,  аксар холларда ўзларини хақоратланган ва камситилган деб хис қилишади ва улар мухолифларининг муқобилида ўз қадриятларини дифоъ қилиш қудратига эга эмаслар, улар хатто ўзларидан хам рози бўлишмайди, иқтисодий, рухий, ижтимоъий ва муборазага оид  мушкилотларни қаршисида хам сабр билан махкам тура олишмайди, улар иккиланишади ва ўзларини йўқотиб қўйишади ва танқид қилиш ва танқид қилинишдан қўрқишади, умуман олганда танқидни қабул қилишмайди, шу сабабли хам уларда  хамкорлик қилиш рухияси заиф, фикрли ва мутахассис кишилар билан маслахатлашишга мойиллик хам уларда жуда кам, умидсизлик рухияси хам уларга соя ташлаб туради ва яхши гумон қилиш,хурсандчилик, розилик рухиясига эга эмаслар, улар қатъият, шиддат ва келишув, юмшоқлик, рахм билан қаттиққўллик қилишни  чегараларини хам билишмайди, бундан ташқари мусулмонларнинг бугунги кунига муносиб хақиқий мақсадлари  хам уларда топилмайди, улар бизлар кўриб турган ўнлаб ички ва рафторий  касалликлардан, булғанишлардан иборат бир  тўпланмадурлар.

Бу дастадаги кимсалар ўзларини яхши танишмайди, аксар холатда улар аллохни таниб олиш йўлида хам хатоларга дучор бўлишади, энди бу меъзон  бир кишида  камроқ бошқа бир кишида  эса кўпроқ бўлиши мумкин, шу сабабли хам кўриб турганимиздек бундай шахслар мухитни ва атрофдагиларни қўлида ўйинчоқ бўлишади, уларни шахсиятини шаръий  қадриятлар ва мақсадлар билан бошқариб хидоят қилинган ички шахсият эмас, балки  ташқи кучлар ва мухит шакллантиради ва улардаги қолибни ва тузулишни таъйин қилади.

Мана бундай мувозанатсиз ва меъзонсиз  мусулмонларни ёнида шодликни барбод қилиб қўрқув ва вахимани вужудга келтирувчи бошқа бир даста хам мавжуд, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дажжолдан сўнг бошқаларга қараганда шундай кимсалардан қўрққанлар:

       لَغَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَى أُمَّتِي….أَئِمَّةً مُضِلِّينَ[2].

Қўрқув амниятни ва шодликни қарама- қаршисида туради. Мана бу шахслардан қўрқиш, шодликни барбод қилувчи аслий омиллардан хисобланади, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошқа бир ўринда мана бу аимматул музиллин бўлган кимсаларни дуъату ала абваби жаханнам ( жаханнам эшикларига даъват қилувчилар) ва уламойи суъ варрувайбиза ( умумий одамларнинг майда  ишлари хақида гапирадиган паст ва хақир инсонлар) деб айтиб ўтганлар.

– Мусулмонларни ўртасида шодликни барбод қилувчи ва шодликни йўқ қилувчи омиллардан яна бири, хабарларни фосиқ ва ғайри мусулмон кимсалардан қабул қилиб олишдур.

Масалан аллох таоло мархамат қиладики, агар фосиқ мусулмон бир хабарни сизларга келтирса, бу хабарни тўғрилигини текширинглар ва уни шундайлигича қабул қилманглар:

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ‏(حجرات/6)

Эй мўъминлар, агар сизларга бир фосиқ кимса бирон хабар келтирса, сизлар (хақиқий ахволни) билмаган холингизда бирон қавмга мусибат етказиб қўйиб, қилган ишларингизга афсус- надомат чекиб қолмасликларингиз учун ( у фосиқ  кимса олиб келган хабарни) аниқлаб- текшириб кўринглар!

Бу аллохни очиқ- ойдин дастури, бўлиб хам бу дастур фосиқ мусулмон шахс томонидан бизларга келтирилган хабар хақида айтилган, хўп, энда агар бундай хабарни аслий кофир ва махаллий муртад ё аимматул музиллин ва дуъату ала абваби жаханнам бизларга келтирган бўлса-чи, биз нима қилишимиз керак? Агар бу хабарни ойдинлаштириш ё равшан қилиш қудратига эга бўлмасанг, бу хабарни қабул қилмаслигинг керак ва мусулмонларга нисбатан яхши гумонда бўлишинг лозим. Аммо шахс аллохнинг очиқ-ойдин дастурларини назарга олмаган холда, бутун жахон секуляр кофирларининг ва ўзини атрофидаги махаллий муртадларнинг, хамда секулярзадаларнинг келтирган хабарларини килолаб қабул қилади, ва ана бу ёлғон  хабарлар сабабли бизлардан ва бошқа мужохидлардан ғазабланади ва ёмон кўради, у жуда осонлик билан ўзини қалбини бемор қилиб булғайди ва жуда хам содда равиш билан ўзини ва бошқаларни оромишини,шодлигини нишонга олади.

(давоми бор…….)

---

[1] ما در عرض این چند دهه حکومت شیعه مذهب ایران آشکارا دیده ایم که چگونه با زن و فرزندان مرتدین سکولار کوردها برخورد کرده اند یا بخصوص با خانواده ی زندانیان اهل سنت ایرانی و خارجی چه برخوردی داشته اند؟ ما هرگز در حکومت شیعه مذهب ایران چنین جنایاتی رو ندیده ایم حتی در مناطقی که حکومت ایران در عراق و افغانستان و لبنان و سوریه قدرتی به دست آورده باعث رام شدن و اهلی شدن بسیاری از غلات و دیوانگان شیعه مذهب شده است .

[2]رواه الإمام أحمد (21296)

Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс :  фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган

(41- қисм)  

Агар сиз бир насроний кофирга қарата сен яхудийсан десангиз, уни хафа бўлиши табиий, ёки агар бир насронийни сен яхудийсан ва мушрикларни жумласидансан десангиз, у қаттиқ хафа бўлади, сен ўзингни амалий дипломатикангни  мана бу нотўғри хукм чиқариш бўйича олиб борсанг, албатта хаммани ғам- андухга ташлайсан ва хаммадан шодлигини тортиб оласан, ана бу шодликни эса мушрикларга , секуляристларга хадя қилиб бериб юборасан.

Мана бу мусулмонларни жамияти билан кофирлар жамиятини орасидаги даражалашни бузиб ташлашга оид  муносабат саналади, лекин асосий фожеъа шахс жинниларча мусулмонларни кофир ва жиноятчиларни даражасига тушуриб ташлаган пайтида содир бўлади. Бу ердаги душманларни даражаларга ажратиш  қоидасини бузғунчилари, мувозанатсиз мусулмонларнинг бир дастаси бўлади, улар нолойиқ суратда мусулмонларни такфир қилишади ва уларни жиноятчиларни табақасига тушуриб ташлашади. Ўринсиз такфир қилишлик хам шодликни барбод қилувчи омиллардан биридур. Бир мусулмонни муртад ва жиноятчиларни даражасига  тушуриб қўйишлик, муқобил тараф ва мусулмонларнинг барча жамияти учун бир фожеъа, хамда ошкор жиноят саналади:

       أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ‏* مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ‏ (قلم/35-36)

Ахир, биз мусулмонларни жиноятчи- кофир кимсаларга баробар қилурмизми?! ** (Эй мушриклар) сизларга нима бўлди? Қандай хукм чиқармоқдасизлар?

Нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни йўқлиги ва вохид умматни ташкил қиладиган ва ўзини вохид ижмоъси билан вохид жамоатни ташкил қиладиган мусулмонларнинг улил амр шўросини йўқлиги, ақидаларда ва тафсирларда ва рафторларда турли- туман тафарруқ ширкини униб- ўсишига боис бўлди ва ўтган бир неча аср мобайнида жуда кўп ақидавий ва рафторий булғанишларни вужудга келтирди. Демак бизни рўбарўйимизда бемор мусулмонлар турибди, уларни  хақорат ва қўполлик, хурматсизлик билан эмас , балки “мехр- мухаббат” ва ” чин кўнгилдан”  “дармон” қилиниши лозим.

Албатта мана бу бадбўй забонни ва такфир қилишни самараси фақатгина лафзда қолиб кетмайди, балки у амалий шаклга айланган пайтида, умум мўъминлар учун шодликка  ўрин хам қолдирмайди. Мана бу мувозанатсиз ахли қибла гохида қуролли мужохидларга ва гохида эса хукумат қудратини эгасига айланиб қолишади, улар мана бу фасод кўз- қарашлари билан шодликни хақиқий барбод қилувчиларга ва мусибатни вужудга келтирувчиларга айланишади.

Агарчи мана бу аллохни йўлидаги мужохидлар бизларни хисобимиз бўйича Амморни, Мусъабни, Билолни, Сумайяни, Холидни ўрнида бўлишса хам – валлоху хасбияхум, иншааллох – лекин уларни рахбарлари росулуллохни, Абу Бакрни, Умарни, Усмонни, Алини, Мўътасимни,Салохиддинни, Усомани ўрнида бўла олишмайди. Мана бу рахбарлар тўлиқ маънодаги шодликни барбод қилувчилар хисобланишади.

Масалан ахли суннатни орасидаги   мана бу мувозанатсиз кимсаларни баъзиси, Ироқ ва Суриядаги фалончи шиъани жинояти сабабли, Афғонистон ё Нигериядаги бошқа фалончи шиъани ўлдиришади, Ироқдаги шиъалар хам фалончи масжид муллосини ёки фалончи опа- синглимизни ўлдиришади, бўлиб хам бу бегунох кишилар бошқаларнинг қилган жиноятлари ё асрлар олдин қилинган ё қилинмаган ва уларга бутунлай алоқаси бўлмаган  жиноятлар сабабли ўлдирилади. 

 Огох бўлган холларида ўзларини жиноятларини давом эттириб келаётган мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз инсонларни ахли бидъат дейилиши керак. Нима учун? Чунки булар аллохни шариатидаги қонунларга ва аллохни очиқ ва равшан дастурларига  хилоф равишда амал қилишади ва улар мана бу жинояткорона амалларини устида ўринсиз кина ва нафрат сабабли қаттиқ туриб олишган, улар бу ишларини давом эттиришади, бўлиб хам аллох таоло қасос олиш мархаласи борасида  хам мархамат қиладики:

       یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى  فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ  فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ‏(بقره/178)

(Эй мўъминлар) сизларга ўлдирилган кишилар учун озод киши муқобилига озод кишидан, қул учун қулдан, аёл киши учун аёлдан қасос олиш фарз қилинди. Энди кимга биродари томонидан бир оз авф қилинса ( яъни қотилдан қасос олиш ўрнига товон олишга рози бўлинса), у холда яхшилик билан бўйинсуниш ва чиройли суратда товон тўлаш лозимдир. Бу (хукм) парвардигорингиз томонидан енгиллик ва рахм- шафқатдир. Бас, кимки шундан кейин хаддан ошса (масалан, томон тўлагандан кейин хам қотилни ўлдирса), унинг учун аламли азоб бордир.

Энди ироқда  бир шиъа араб, турк, курдлардан иборат суннийлар билан бирга келиб бир суннийни ўлдиришади, бу холатда сен Афғонистондаги ё Покистондаги ё Ямандаги ё Нигериядаги бошқа бир шиъадан ўлдирилган суннийни хаққини оласанми? Бу бечора шиъани гунохи қотил  шиъа  билан бир мазхабда бўлганими? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Каъабни қилган жинояти сабабли бошқа яхудий қабиласидаги бир яхудий кишини ёки жиноятчини қабиласидаги  бошқа бир  кишини ўлдирганларми? Ёки бўлмасам бани Қурайза жиноят қилган пайтида у киши бошқа яхудий қабилаларига хам хамла қилдиларми? Ёки қурайш мушрикларидан, секулярларидан бири жиноят қилган пайтида бошқа қабиладаги мушрик кишилардан қасос олганларми? Албатта йўқ. Шундай бўлгач сен нима учун бундай фожеъали ишга қўл уряпсан? 

 Энди агар эрондаги шиъалар нигерияда, яманда, мисрда, ироқда, сурияда, афғонистонда, покистонда, кашмирда ўлдирилган шиъаларни қасоси ва  интиқомини эронда яшаётган шофеъийлардан ё ханафийлардан олса қандай холатга тушган бўлардинг? Агар сени ироқдаги ё ямандаги ё нигериядаги фалончи сунний қилган жиноят сабабли қўлга олишса ва сени умрбод қамоқ жазосига ё ўлимга хукм қилишса нима қилган бўлардинг?

(давоми бор……..)