Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(31- қисм)
“Мавжуд вазиятдаги” шароитда мусулмонларни аксари фаол эмаслар, улар жиход ва мубораза майдонларидан узоқда юришибди ва аксар холда пулдор бўлишни ё ер,мулк ва уй жихозларини харид қилиш ва хилма-хил таомларни истемол қилиш, дам олиш саёхатларини ва қизиқарли филмлар тамошо қилишни кетидан юришибди, дунё ошкора уларни ўзи билан машғул қилиб қўйган :
وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاَّ لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُ الآخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ (أنعام/ 32)
Дунё мусулмонларни машғул қилиб қўйган бундай шароитда, мусулмонлар ўзларини диёрларида ёки бошқа диёрларда ўтган тарихда яшаб ўтган мубориз хамдардлари мавжуд бўлганига қарамасдан, улар шунчалик материализм, индивидиализм,дунёни яхши кўришлик,ўлимдан нафратланиш ва дунёга кўнгил беришга ғарқ бўлиб кетишганки, бу нарсалардан юз ўгиришга, харакат қилишга қодир эмаслар ва уларнинг сони кўп бўлишига қарамасдан душман уларнинг устида устун бўлиб олган:
يُوشِكُ الْأُمَمُ أَنْ تَدَاعَى عَلَيْكُمْ كَمَا تَدَاعَى الْأَكَلَةُ إِلَى قَصْعَتِهَا فَقَالَ قَائِلٌ وَمِنْ قِلَّةٍ نَحْنُ يَوْمَئِذٍ قَالَ بَلْ أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ كَثِيرٌ وَلَكِنَّكُمْ غُثَاءٌ كَغُثَاءِ السَّيْلِ وَلَيَنْزَعَنَّ اللَّهُ مِنْ صُدُورِ عَدُوِّكُمْ الْمَهَابَةَ مِنْكُمْ وَلَيَقْذِفَنَّ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ الْوَهْنَ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْوَهْنُ قَالَ حُبُّ الدُّنْيَا وَكَرَاهِيَةُ الْمَوْتِ
Тезда умматлар худди таомланувчилар косаларга хамла қилганидек сизларга хамла қилишади, бир киши айтдики: бунга сабаб бизларнинг сонимизни кам бўлганидами? Мархамат қилдиларки: йўқ,балки сизларни сонингиз кўп бўлади; аммо денгизни кўпигига ўхшайсизлар ва худованд душманингизни қалбидан сизларни хайбатингизни олиб қўяди ва сизларни қалбингизга сустликни жойлаб қўяди. Шунда бир киши айтдики: эй росулуллох бизларнинг сустлигимиз нимада? Мархамат қилдилар: дунёни яхши кўришлик ва ўлимни ёмон кўришликда.
Мана бундай вазиятга тушиб қолинган пайтда, мусулмонлар дунёни яхши кўришлари ва улар дунёга кўнгил қўйганликлари ва ўлимдан безорликлари ва хатто ўлимни, кейинги дунёни ё ўзларининг аслий хаётларини унутишгани сабабли, мусулмонлар даста-даста бўлиб фирқаланиб кетишган,мана бундай вазиятга дучор бўлиб турибмиз, сабиқунал аввалунни иши фақат шаръий манбаъларни,мавжуд вазиятни тафсир қилиш ва назарийлаштириш эмас, балки мавжуд вазиятни ўзгартириш керак. Бизларни ишимиз фол очиш ва тамошо қилиб туриш эмас, балки ўзгариш учун лозим нарсаларни,шароитни хозирлашдан иборат, бизларни ишимиз ўзгаришни асбобларини хаёлда ва тўсатдан мухайё бўлиб қолишини кутиб ўтиришдан иборат эмас, балки лозим бўлган нарсаларни ва ўзгариш учун шароитни, огохона ва мақсадли вахдатни тайёрлашдан, хамда хақиқий қудратни касб қилишдан иборат.
Дунё уларни машғул қилиб қўйган ва ўзларининг қиёматдаги қадр-қийматларини унутишган мана бу мусулмонларга нисбатан, бизлар хар қандай харакатимизни, даъватимизни дариғ тутмаймиз, бизлар фақат ақидавий ва амалий таълимни бера оламиз ва бизлар мана бу ақидавий,махсусан амалий таълимлар орқали уларни баробаридаги ўзимизнинг вазифамизни бажарамиз. Бизлар қудратни вужудга келтириш учун зарур бўлган бирликни,иттиходни аллохни шариатидаги қонунларга нисбатан хасис ва дунёга нисбатан эса қўли очиқ бўлган мана мусулмонлардан тиланиб олмаслигимиз керак, тажрибалар шуни собит қилганки, мана бу дастадаги мусулмонлар ўзларининг сабиқунал аввалунларига хеч нарса беришга қодир эмаслар, улар кўпроқ томошабин бўлиб туришади холос, демак биз огохона,мақсадли вахдатни бу дастадагилардан тиланиб олмаслигимиз керак ва уларни рахм қилишларини, ачинишларини кутиб ўтирмаслигимиз лозим. Мана бу дастадаги мусулмонлар муғулларни замонида хам ва бошқа турли-хил даврларда хам, хозирда хам имтихондан ўтишга қодир бўлишмаган.
Бизларнинг вазифамиз фақат ва фақат даъват ва набавий хужжатни иқома қилиш, чин кўнгилдан ачиниш ва уларга амалий таълимларни бериш ва бутун жахон улил амр шўросини ташкил қилиш томонга харакат қилиш ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил қилишдан иборат, бизлар уларнинг амалларига масъул эмасмиз:
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ * لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ (غاشیه/21-22)
Бас, (эй Мухаммад), сиз панд-насихат қилинг! Зотан, сиз фақат бир панд-насихат қилгувчидирсиз, холос. *** Сиз уларнинг устида зўровонлик билан хукм юргизгувчи эмассиз.
Биз улардан вахдатни ва бир йўлда бирга бўлишни тиланиб олмаймиз, ва хеч кимни миннати хам бизларга керак эмас, хар қандай киши аллохни калимасини олий қилиш ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш учун аллохни фармонига таслим бўлса, бу ишни ўзи учун қилган ва уни фойдаси хам уни ўзини чўнтагига келиб тушади:
وَمَن جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ(عنکبوت/6)
Фақат дунёни ўзи билан машғул бўлиб қолган мусулмонларнинг мана бу дастаси, хар қандай жамиятда ва хар қандай ўзгаришда фақат томошабин бўлиб туришади ва қудратга таслим бўлишади. Мана бу кимсаларга бу қудратни ким ижро қилишини фарқи йўқ, энг мухими шуки, улар хаёлларида буни ўзларини нафига бўлишини орзу қилишади. Улар башарият тарихини хеч қайси бир даврида асосий ўзгаришларни омили бўлишмаган, албатта улар сайловларда ўзларини назарларини сандиқларга солишга ва ададларни ўзгартиришга қодирдурлар, аммо уларнинг жонлари ва дунёга тегишли нарсалари хатарга тушиб қоладиган жиходий ва амалий фаолиятларда энг кичик бир харакатни хам қилишган эмас. Шу сабабли хам улар шариатгароларнинг олдинга қилган жараёнларига кичкина бўлса хам таъсир кўрсата олишмаган. Агар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни замонларида фақат уч нафарни дунё алдаб қўйиб табук жангида мунофиқлар билан бирга жангда қатнашмаган бўлсалар, хозирги кунда бир миллиярд мусулмон дунёга алданиб ўтирибди, улар шариатгаро мужохидларни бир четга ташлаб қўйишган. Улар фақат узоқдан аксар холларда спутник каналларидан ва кофирларнинг бошқа ижтимоъий ахборот воситаларидан ва ташқи секуляр кофирларни,махаллий муртадларни,мунофиқларни,секулярзадаларни кўз-қараши билан ўзларини мусулмон биродарларига,опа-сингилларига назар ташлашади.
Агар жиход йўлида ва нубувват манхажига асосланган хилофат сари такомуллашиш йўлида хато қилаётган ва хам яхши ва хам ёмон сифатларга эга бўлган
(قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي، تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ)
биродарларимизнинг дастасини мунофиқ ва секулярзадаларнинг
دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ
дан иборат нихоятда катта галласига қўшсак ва уларнинг ташқи ишғолгар кофирлар ва махаллий муртадлар билан иссиқ ва махсусан рухий жанглардаги хамкорларини хам бунга изофа қилсак ва секулярзада мавжудотларни алдовларига алданиб қолган мусулмонларни сонини хам буни устига қўшсак, нихоятда хавотирга соладиган , хамда фожеали бир ададлар вужудга келади.
Мана бундай шароитда аллохга иймон келтиришдан сўнг бажариладиган энг катта вожибул айн ташқи секуляр соил душманни ва махаллий муртадларни дафъ қилишлик ва исломий бедор қилишдур, бу фақат ва фақат хар бир қавмнинг андак сонли сабиқунал аввалун кишиларига хос бўлган иш.
(давоми бор……..)
