دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

تعریف دارالاسلام و دارالکفر در مذاهب مختلف اسلامی

(4-قسمت)

مالکیت اعتباری دست به دست می شود و از شخصی به شخص دیگر هم منتقل می شود و  دیگران می توانند آن را به ارث ببرند، اما زمانی که در «علم فرایض» مساله ی ارث و میراث شخصی مطرح می شود هر کسی مستحق میراث بردن نیست بلکه تنها کسانی متسحق میراث بردن هستند که طبق قانون شریعت الله جزو ورثه  محسوب شوند.

پس از نگاه الله تعالی هر کسی شایستگی آن را ندارد که زمین به وی به ارث برسد. این اصل تشریعی است اما واقع و «وضع موجود» با این اصل تطابق ندارد و زمین بین مسلمین و کفار تقسیم شده است و زمین تحت حاکمیت هر یک به اسامی چون دارالاسلام و دارالکفر و دارالمسلمین و دارالشرک و دارالفاسقین و غیره تقسیم شده است.

این تقسیم زمین به «دارین » هم امری حتمی است :

• مادام که باید دین الله با هر چهار معنی و مفهومش بر زمین حاکمیت کند و برتر باشد « کَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيا» (توبه/40) باشد و کلمه ی «کفر» باید پست و بی ارزش و رو به فنا باشد. 
• و مادام که حق اسلام است که بر زمین رهبریت کند و کفار به این حاکمیت پایبند نیستند و مسلحانه در برابر تطبیق قانون شریعت الله در زمین با مومنین سر جنگ دارند و می خواهند از حاکمیت شریعت الله بر زمین جلوگیری کنند.

با این وجود مومنین اجازه ندارند که حاکمیت کفار بر زمین و دارالکفر آنها را به رسمیت بشناسند و آن را مشروع بدانند چون حاکمیت از جنس عزت است و عزت هم تنها متعلق به الله و رسولش و مومنین است:« وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَٰكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ»(منافقون/8) عزّت و قدرت از آن خدا و فرستاده او و مؤمنان است، ولیکن منافقان (این را درک نمی‌کنند و) نمی‌دانند.‏

یک مومن ممکن است به امری که رخ داده است اذعان داشته باشد و اقرار کند که هست اما اجازه ندارد به شرعی بودن و حقانیت کفار و حاکمیت کفار اقرار کند. و فرق آشکاری هست بین اذعان واقع و اعتراف به مشروع بودن و صحیح بودن آن . 

کفار هم به وجود حکومتی اسلامی اقرار دارند، چون هست؛ اما هرگز نمی پذیرند که باید بر زمین حاکمیت داشته باشد و بین اعتراف به وجود چیزی با اعتراف به درست بودن آن فرق زیادی وجود دارد.

امام شافعی هم هرگز حاکمیت کفار بر زمین را به رسمیت نمی شناسد، اما در چنین شرایط طاری و ناخواسته ای  که به وجود آمده و بر اساس «وضع موجود»ی که وجود دارد خود امام شافعی رحمه الله در الام می گوید: أبو سفيان بن حرب در دارخزاعه)وادی خزاعه)مسلمان شد وآنجا دارالاسلام بود وهمسرشهند دخترعتبه كافره بود و درمکه اقامت داشت وآنجا دارالکفر بود سپس هند درعده اسلام آورد واهل مکه اسلام آوردند و مکه به دارالإسلام مبدل شد و زن صفوان ابن اميه و زن عکرمة بن ابی جهل نيزاسلام آورد وآندو در دارالإسلام مقيم ماندند وشوهرانشان شکست خورده به ناحيه بحرين فرار نمودند وآنجا دارالکفر بود پس بازگشتند واسلام آورند و همسرانشان درعده بود و  رسول الله صلی الله علیه وسلم بر نکاح اول مستقرشان نمود[1].

(ادامه دارد…..)

ادامه خواندن تعریف دارالاسلام و دارالکفر در مذاهب مختلف اسلامی

Турли –хил исломий мазхаблардаги дорул ислом ва дорул куфрни таърифи.

(3-қисм)

бу холатда секуляристларнинг (мушриклар) исломий ақидани мавжудиятини баробаридаги шахсият омили сифатидаги  ватанпарастлик,миллатпарастлик шиорлари ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчиларга қарши одамларни жангга қўзғатишлари янги пайдо бўлган нарса эмас,балки бу офат жуда қадимийдир.

Аммо бу ер аллохга тегишлидир ва аллохни қонунлари унда хукмронлик қилиши лозим ва аллох таоло динни сақлаш учун ўзини ерини бир қисмидан бошқа бир қисмига хижрат қилишга амр қилади:

«…قَالْوَاْ أَلَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِیهَا …» (نساء/97)

Дархақиқат инсондаги  ер юзига   эгалик қилиш бўйича  хаққини инсондан тортиб олади ва инсоннинг  ер юзида хеч қандай хаққи йўқлигини  кўрсатади. Инсон бир мусофир бўлиб маълум бир муддатдан сўнг мана бу ерни тарк қилиши лозим ва ўзига тегишли таъйинланган ерга кетиши керак. Бир мусофирхонада маълум муддатгача вақтинча  ўтирган кишининг мана бу мусофирхонага эгаман,деб иддао қилиши хақиқатга тўғри келмайдиган нарса .

Мана бу ер юзи аллохни мулки экани хақиқатдир,аллох таоло мархамат қиладики:

یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِی وَاسِعَةٌ فَإِیَّایَ فَاعْبُدُونِ (عنکبوت/56)‏

Эй иймон келтирган бандаларим, шак-шубха йўқки, менинг ерим кенг, каттадир. Бас, сизлар менгагина ибодат қилингиз! ; аммо “хозирги вазиятга” қараган пайтимизда аллохни ерига кофирлар эгалик қилаётганига гувох бўламиз, улар ер “бизларни еримиз” дейишади, аллох таоло хам улардаги “мавжуд вазиятга” муносиб равишда мархамат қиладики:

وَأَوْرَثَکُمْ أَرْضَهُمْ وَدِیَارَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ وَأَرْضاً لَّمْ تَطَؤُوهَا وَکَانَ اللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیراً ‏(احزاب/27)

Ва сизларни уларнинг ерларига, ховли-жойларига, молу мулкларига ва (хали) сизларнинг оёқларингиз етмаган ерларга ворис қилди. Аллох хар бир нарсага қодир бўлган зотдир.

Бу ерда аллох таоло ишора қилаётган кофирларнинг ер юзига хукмронлик қилишлари аслида ўткинчи,вақтинчалик нарсадир, аслида моликият аллох таолоникидир, эътиборли суратда мўъминларни ва муттақинларни ихтиёрига берган,мўъминлар учун худди дарёдаги балиққа ўхшаш чегара мавжуд эмас. Мана бу ерларда туғилган ва бир неча аср давомида сокин бўлган кофирларнинг мавжудлиги, уларнинг бу ерда хақлари борлигига далолат қилмайди,чунки:

وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ ‏(انبیاء/105)

Дархақиқат биз (лавхул махфузда) зикр қилгандан сўнг забурда: “албатта (жаннатнинг) ерига менинг солих бандаларим ворис бўлурлар”,деб ёзиб қўйгандирмиз.

(давоми бор…..)

توُرلِی – هِیل اِسلامِی مَذهَبلَردَگِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفرنِی تَعرِیفِی.

(3- قیسم)

بُو حالَتدَه سِکوُلارِیستلَرنِینگ (مُشرِکلَر) اِسلامِی عَقِیدَه نِی مَوجُودِیَتِینِی بَرابَرِیدَگِی شَخصِیَت عامِلِی صِیفَتِیدَگِی وَطَنپَرَستلِیک، مِللَتپَرَستلِیک شِیعارلَرِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلوُوچِیلَرگه قَرشِی آدَملَرنِی جَنگگه قوُزغَتِیشلَرِی یَنگِی پَیدا بُولگن نَرسَه اِیمَس، بَلکِی بُو آفَت جُودَه قَدِیمِیدِیر.

اَمّا بُو یِیر اَلله گه تِیگِیشلِیدِیر وَ اَلله نِی قانوُنلَرِی اوُندَه حُکمرانلِیک قِیلِیشِی لازِم وَ اَلله تَعالَی دِیننِی سَقلَش اوُچُون اوُزِینِی یِیرِینِی بِیر قِیسمِیدَن باشقَه بِیر قِیسمِیگه هِجرَت قِیلِیشگه اَمر قِیلَدِی: «…قَالْوَاْ أَلَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِیهَا …» (نساء/97) دَرحَقِیقَت اِنساندَگِی یِیر یُوزِیگه اِیگه لِیک قِیلِیش بُویِیچَه حَققِینِی اِنساندَن تارتِیب آلَدِی وَ اِنساننِینگ یِیر یُوزِیدَه هِیچ قَندَی حَققِی یوُقلِیگِینِی کوُرسَتَدِی. اِنسان بِیر مُسافِر بوُلِیب مَعلوُم بِیر مُددَتدَن سُونگرَه مَنَه بُو یِیرنِی تَرک قِیلِیشِی لازِم وَ اوُزِگه تِیگِیشلِی تَعیِینلَنگن یِیرگه کِیتِیشِی کِیرَک. بِیر مُسافِرخانَه دَه مَعلوُم مُددَتگچَه وَقتِینچَه اوُتِیرگن کِیشِینِینگ مَنَه بُو مُسافِرخانَه گه اِیگه مَن، دِیب اِدَّعا قِیلِیشِی حَقِیقَتگه توُغرِی کِیلمَیدِیگن نَرسَه.

مَنَه بُو یِیر یُوزِی اَلله نِی مُلکِی اِیکَنِی حَقِیقَتدِیر، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِی وَاسِعَةٌ فَإِیَّایَ فَاعْبُدُونِ (عنکبوت/56)‏ اِی اِیمان کِیلتِیرگن بَندَه لَرِیم، شَک- شُبهَه یُوقکِی، مِینِینگ یِیرِیم کِینگ، کَتتَه دِیر. بَس، سِیزلَر مِینگه گِینَه عِبادَت قِیلِینگِیز! ؛ اَمّا “حاضِرگِی وَضِیعیَتگه” قَرَگن پَیتِیمِیزدَه اَلله نِی یِیرِیگه کافِرلَر اِیگه لِیک قِیلَیاتگنِیگه گوُواه بُولَمِیز، اوُلَر یِیر “بِیزلَرنِی یِیرِیمِیز” دِییِیشَدِی، اَلله تَعالَی هَم اوُلَردَگِی “مَوجُود وَضِیعیَتگه” مُناسِب رَوِیشدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: وَأَوْرَثَکُمْ أَرْضَهُمْ وَدِیَارَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ وَأَرْضاً لَّمْ تَطَؤُوهَا وَکَانَ اللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیراً ‏(احزاب/27) وَ سِیزلَرنِی اوُلَرنِینگ یِیرلَرِیگه، حاولِی- جایلَرِیگه، مالوُ- مُکلَرِیگه وَ (هَلِی) سِیزلَرنِینگ آیاقلَرِینگِیز یِیتمَگن یِیرلَرگه وارِث قِیلَدِی. اَلله هَر بِیر نَرسَه گه قادِر بوُلگن ذاتدِیر.

بُو یِیردَه اَلله تَعالَی اِیشارَه قِیلَیاتگن کافِرلَرنِینگ یِیر یوزِیگه حُکمرانلِیک قِیلِیشلَرِی اَصلِیدَه اوُتکِینچِی،وَقتِینچَه لِیک نَرسَه دِیر، اَصلِیدَه مالِکِیَت اَلله تَعالَی نِیکِیدِیر، اِعتِبارلِی صُورَتدَه مُؤمِنلَرنِی وَ مُتَّقِینلَرنِی اِیختِیارِیگه بِیرگن، مُؤمِنلَر اوُچُون حُوددِی دَریادَگِی بَلِیققَه اوُحشَش چِیگرَه مَوجُود اِیمَس. مَنَه بُو یِیرلَردَه توُغِیلگن وَ بِیر نِیچَه عَصر دَوامِیدَه ساکِن بُولگن کافِرلَرنِینگ مَوجُودلِیگِی، اوُلَرنِینگ بُو یِیردَه حَقلَرِی بارلِیگِیگه دَلالَت قِیلمَیدِی، چوُنکِی: وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ ‏(انبیاء/105) دَرحَقِیقَت بِیز (لَوحُ المَخفُوظدَه) ذِکر قِیلگندَن سُونگ زَبُوردَه: “اَلبَتَّه (جَنَّتنِینگ) یِیرِیگه مِینِینگ صالِح بَندَه لَرِیم وارِث بوُلوُرلَر”، دِیب یازِیب قوُیگندِیرمِیز.

(دوامی بار…..)

تعریف دارالاسلام و دارالکفر در مذاهب مختلف اسلامی

(3-قسمت)

در این صورت شعار وطن گرائی و ملی گرائی سکولاریستها (یا به زبان عربی این مشرکین) که به عنوان یک عامل هویت بخشی در برابر هویت عقیدتی اسلامی و بسیج مردم جهت جنگ با مجریان قانون شریعت الله مورد استفاده قرار می گیرد و مطرح می شود چیز جدیدی نیست، بلکه پدیده و آفتی است بسیار قدیمی و باستانی .

اما این زمین متعلق به الله است و باید قوانین الله بر آن حاکمیت یابند و زمانی که الله تعالی به خاطر حفظ دین از بخشی از زمینش به بخشی دیگر از زمینش امر به هجرت می کند «…قَالْوَاْ أَلَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِیهَا …» (نساء/97)  در واقع  هر گونه حق مالکیت حقیقی و واقعی انسان بر زمین را  از انسانها می گیرد و نشان می دهد که انسان هیچ حقی بر زمین الله ندارد. انسان مسافری است که با « مالکیت اعتباری» بعد از مدتی باید این زمین را ترک کند و به جائی که به آن تعلق دارد برود . کسی بعد از مدتی نشستن در مسافرخانه ای بر مسافرخانه ادعای مالکیت حقیقی و واقعی ندارد.

این یک واقعیت است که زمین مال الله تعالی است چنانچه الله تعالی می فرماید:  یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِی وَاسِعَةٌ فَإِیَّایَ فَاعْبُدُونِ (نساء/56)‏ ای بندگان مؤمن من ! زمین من فراخ است و تنها مرا عبادت کنید؛ اما زمانی که «وضع موجود» را می بینم  متوجه می شویم که کفار مدعی زمین الله هستند و می گویند زمین ما « أَرْضِنَا » و الله تعالی نیز بر اساس همین «وضع موجود» ی که وجود دارد می فرماید : وَأَوْرَثَکُمْ أَرْضَهُمْ وَدِیَارَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ وَأَرْضاً لَّمْ تَطَؤُوهَا وَکَانَ اللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیراً ‏(احزاب/27) و زمین آنها و دیار آنها و  اموال و دارائی آنها، و همچنین زمینی را که هرگز بدان گام ننهاده بودید، به چنگ شما انداخت. بی‌گمان خداوند بر هر چیزی توانا است.‏

این مالکیت کفار بر زمین که الله تعالی به آن اشاره می کند در واقع مالکیتی طاری، عارضی  و گذرااست و مالکیت در اصل مال الله تعالی است که الله تعالی آن را به صورت اعتباریدر اختیار مومنین و متقین قرار داده است و برای مومنین همچون ماهی در دریا مرزی وجود ندارد. در اینجا متولد شدن و سکونت چند قرنه ی کفار در زمین باز باعث نمی شود که اینها حقی بر این زمین داشته باشند چون :وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ ‏(انبیاء/105) ما علاوه بر قرآن، در تمام کتب (انبیاء پیشین) نوشته‌ایم که بی‌گمان (سراسر روی) زمین را بندگان شایسته ما به ارث خواهند برد (و آن را به دست خواهند گرفت) .‏

(ادامه دارد….)

Турли –хил исломий мазхаблардаги дорул ислом ва дорул куфрни таърифи.

(2-қисм)

Моликий мазхаби: моликийлар дорул куфр хақида айтишадики: кофирларни хукми зохир ва жорий бўладиган диёрдир. Табиатан исломий ахкомлар зохир бўлиб ижро мархаласига етган бўлса,бу ерларни дорул ислом дейилади. ^[1]

Мана бу заминада имоми Молик   фатхдан олдинги мушрикларни хокимияти остидага макка хақида айтадики:

وَكَانَتْ الدَّارُ يَوْمئِذٍ دَارَ الْحَرْبِ لِأَنَّ أَحْكَامَ الْجَاهِلِيَّةِ كانَتْ ظَاهِرَةً يَوْمئِذٍ.^[2]

макка мана бу замонда дорул харб эди, чунки жохилият ахкомлари у ерда хокимият юргизар эди.

Шофеъий мазхаби: имоми Шофеъий рохимахуллох шундай фикрдаги, ер юзи ягона “дар” бўлиб мана бу тақсимот аслга хилоф бўлган ишдир. Бундан мақсад шуни айтмоқчи бўляптики, ер юзи аллохга тегишлидир ва ягонадир,у дорул куфрга айлантирилмайди. Ер юзи аслида ислом учун ягона дардир, дорул исломни тақсимланмаслиги керак, ер юзини икки дарга тақсимланиши бегона ва аслга хилоф иш, кофирларнинг ислом хокимиятини эгаллаб олдик деган саркашликлари сабабли вужудга келгандир.

Аллох таоло мархамат қиладики:

وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا (مائده/17)

Аллох мана бу ерни яратгандан сўнг уни молики хам у зотни ўзидир, яъни мутасаррифи таквинийдир

«لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» (مائده/120)

Аллохдан ўзгаси ер юзида мутасаррифи ташриъий бўлмаслиги хам жуда хам табиий ишдир. Халқ қилиш яратиш аллохникидир, амр ва хукм хам аллох таолони ўзиникидир.

أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ. (اعراف/54)

Имоми Шофеъий рохимахуллохни назари бўйича жахонни “дорул ислом” ва “дорул куфр”га тақсим бўлиши башар жахонига юкланган вазият сабаблидир,бу  ислом талаб қилган нарса хам эмас ва ислом бу тақсимотга рози хам бўлмайди,машруъ хам  эмас ,аммо мавжуддир; охирги пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васалламни шариатлари хамма инсонларга хокимият қилиш учун келган, чунки бу шариатда  хаммага хос бўлиш хислати бор, исломни охирги мақсади хам инсон жамиятини вохид қудрат остига жамлашдир.

-Аллох таоло қуйидагича мархамат қилади:

«وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا» (سبأ/ 28)  «قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا » (اعراف/ 158)

яъни росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хос  бир қавм ва минтақага эмас, барча инсонлар учун жўнатилгандир.

-Аллох таоло мархамат қиладики:

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ (نور/55)

Яъни ер юзига хоким бўлиш исломни ва  аллох таолони охирги шариатига мўъмин бўлганларни хаққидир.

Мана бу исломни охирги хадафи ва армонидир, аммо охирги хадафни қўлга киритгунча исталмаган ишларга, ногахоний холатларга дуч келамиз ва зарурат хукми бўйича бу нарсаларни йўлдан олиб ташлангунгача уларни вужудини қабул қилишга мажбурмиз, агар биз уларни қабул қилмасак хам аммо улар мавжуддир ва улар бир офатдек  йўлдан олиб ташланиши лозим. Масалан ўша дорул куфрга ўхшаган нарсалар.

Имоми Шофеъий рохимахуллохни мана бу назарини янада кўпроқ кўриб чиқишга рухсат берасизлар: яхудийлар аллох таолони қўлини баъзи масалаларда боғлиқ деб эътиқод қилишарди.

وَقَالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللّهِ مَغْلُولَةٌ (مائده/64)

Секуляристлар хам ижтимоъий ва хукуматга оид  ва жамиятни ижроъий ишларида мана шу асосга кўра муносабатда бўлишади, улар жуда кўп масалалар бўйича аллох таолони қўлини боғлиқ деб ўйлашади, бундай масалалар бўйича ер юзида ўзларидан бошқа хеч кимни муносиб кўришмайди ва хукумат,қонун ишлаб чиқариш ва одамларни устида хукмронлик қилиш бўйича ўзларини аллох таолодан кўра яхшироқ,юқорироқ деб хисоблашади. Шу сабабли хам ер юзини ўзларини мулки деб санашади, фиръавн хам шу фикрда бўлган эди:

 قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يَا مُوسَىٰ (طه/57)

Яъни ер юзи Мусоники эмас  уларникидир, мана бу ерда Мусони хеч қандай хаққи йўқ, фақатгина бир фуқаро бўлиб яшаш хаққи бор холос, энди бу хам агар унга бериладиган бўлса,яъни у агар мана бу жамиятга хоким бўлган хокимиятга ва қонунларга эргашган тақдирда берилади, агар секуляристик қонунларга ва секуляристларни хокимиятига эргашмайдиган бўлса аслида аллохни мулки бўлган ,аммо кофирлар ишғол қилиб олган ерни ташлаб кетиши лозим:

وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُم مِّنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا (ابراهیم/13)(давоми бор…..

ادامه خواندن Турли –хил исломий мазхаблардаги дорул ислом ва дорул куфрни таърифи.

توُرلِی – هِیل اِسلامِی مَذهَبلَردَگِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفرنِی تَعرِیفِی.

(2-قیسم)

شافِیعِی مَذهَبِی: اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله شُوندَی فِکردَکِی یِیر یُوزِی یَگانَه “دارُ” بوُلِیب مَنَه بُو تَقسِیمات اَصلگه خِلاف بُولگن اِیشدِیر. بُوندَن مَقصَد شوُنِی اَیتماقچِی بوُلیَپتِیکِی، یِیر یُوزِی اَلله گه تِیگِیشلِیدِیر وَ یَگانَه دِیر، اوُ دارُ الکُفرگه اَیلَنتِیرِیلمَیدِی. یِیر یُوزِی اَصلِیدَه اِسلام اوُچُون یَگانَه داردِیر، دارُ الاِسلامنِی تَقسِیملَنمَسلِیگِی کِیرَک، یِیر یُوزِینِی اِیککِی دارگه تَقسِیملَنِیشِی بِیگانَه وَ اَصلگه خِلاف اِیش، کافِرلَرنِینگ اِسلام حاکِمِیَتِینِی اِیگللَب آلدِیک دِیگن سَرکَشلِیکلَرِی  سَبَبلِی وُجُودگه کِیلگندِیر.

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا (مائده/17) اَلله مَنَه بُو یِیرنِی یَرَتگندَن سُونگ اوُنِی مالِیکِی هَم اوُ ذاتنِی اوُزِیدِیر، یَعنِی مُتَصَرِّفِی تَکوِینِیدِیر «لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» (مائده/120) اَلله دَن اوُزگه سِی یِیر یُوزِیدَه مُتَصَرِّفِ تَشرِیعِی بوُلمَسلِیگِی هَم جُودَه هَم طَبِیعِی اِیشدِیر. حَلق قِیلِیش یَرَتِیش اَلله نِیکِیدِیر، اَمر وَ حُکم هَم اَلله تَعالَی نِی اوُزِینِیکِیدِیر. أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ. (اعراف/54)

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله نِی نَظَرِی بُویِیچَه جَهاننِی “دارُالاِسلام” وَ “دارُ الکُفر”گه تَقسِیم بُولِیشِی بَشَر جَهانِیگه یُوکلَنگن وَضِیعیَت سَبَبلِیدِیر، بُو اِسلام طَلَب قِیلگن نَرسَه هَم اِیمَس وَ اِسلام بُو تَقسِیماتگه راضِی هَم بوُلمَیدِی، مَشرُوع هَم اِیمَس، اَمّا مَوجُوددِیر؛ آخِیرگِی پَیغَمبَرِیمِیز صلی الله علیه وسلمنِی شَرِیعَتلَرِی هَمَّه اِنسانلَرگه حاکِیمِیَت قِیلِیش اوُچُون کِیلگن، چُونکِی بُو شَرِیعَتدَه هَمَّه گه خاص بوُلِیش خِصلَتِی بار، اِسلامنِی آخِیرگِی مَقصَدِی هَم اِنسان جَمِیعَتِینِی واحِد قُدرَتنِی آستِیگه جَملَشدِیر.

• اَلله تَعالَی قوُیِیدَگِیچَه مَرحَمَت قِیلَدِی: «وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا» (سبأ/ 28)  «قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا » (اعراف/ 158) یَعنِی رَسُول الله صلی الله علیه وسلم خاص بِیر قَوم وَ مِنطَقَه گه اِیمَس، بَرچَه اِنسانلَر اوُچُون جُونَتِیلگندِیر.
• اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ (نور/55) یَعنِی یِیر یُوزِیگه حاکِم بُولِیش اِسلامنِی وَ اَلله تَعالَی نِی آخِیرگِی شَرِیعَتِیگه مُؤمِن بوُلگنلَرنِی حَققِیدِیر.

مَنَه بُو اِسلامنِی آخِیرگِی هَدَفِی وَ اَرمانِیدِیر،آما آخِیرگِی هَدَفنِی قوُلگه کِیرِیتگوُنچَه اِیستَلمَگن اِیشلَرگه ،ناگهانِی حالَتلَرگه دُوچ کِیلَمِیز وَ ضُرُورَت حُکمِی بُویِیچَه بُو نَرسَه لَرنِی یوُلدَن آلِیب تَشلَنگوُنگچَه اوُلَرنِی وُجُودِینِی قَبُول قِیلِیشگه مَجبُورمِیز،اَگر بِیز اوُلَرنِی قَبُول قِیلمَسَک هَم اَمّا اوُلَر مَوجُوددِیر وَ اوُلَر بِیر آفَتدِیک یوُلدَن آلِیب تَشلَنِیشِی لازِم. مَثَلاً اوُشَه دارُ الکُفرگه اوُحشَگن نَرسَه لَر.

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله مَنَه بُو نَظَرِینِی یَنَدَه کوُپراق کوُرِیب چِیقِیشگه رُحصَت بِیرَسِیزلَر: یَهُودِیلَر اَلله تَعالَی نِی قوُلِینِی بَعضِی مَسَلَه لَردَه باغلِیق دِیب اِعتِقاد قِیلِیشَردِی.  وَقَالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللّهِ مَغْلُولَةٌ (مائده/64) سِکوُلارِیستلَر هَم اِجتِمائِی وَ حُکوُمَتگه آئِد وَ جَمِیعَتنِی اِجرائِی اِیشلَرِیدَه مَنَه شُو اَساسگه کوُرَه مُناسَبَتدَه بُولِیشَدِی، اوُلَر جُودَه کوُپ مَسَلَه لَر بُویِیچَه اَلله تَعالَی نِی قوُلِینِی باغلِیق دِیب اوُیلَشَدِی، بوُندَی مَسَلَه لَر بُویِیچَه یِیر یُوزِیدَه اوُزلَرِیدَن باشقَه هِیچ کِیمنِی مُناسِب کوُرِیشمَیدِی وَ حُکوُمَت، قانوُن اِیشلَب چِیقَرِیش وَ آدَملَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیش بُویِیچَه اوُزلَرِینِی اَلله تَعالَی دَن کوُرَه یَحشِیراق، یوُقارِیراق دِیب حِسابلَشَدِی. شُو سَبَبلِی هَم یِیر یُوزِینِی اوُزلَرِینِی مُلکِی دِیب سَنَشَدِی، فِرعَون هَم شوُ فِکردَه بُولگن اِیدِی:  قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يَا مُوسَىٰ (طه/57)

یَعنِی یِیر یُوزِی مُوسَی نِیکِی اِیمَس اوُلَرنِیکِیدِیر، مَنَه بُو یِیردَه مُوسَی نِی هِیچ قَندَی حَققِی یُوق، فَقَطگِینَه بِیر فُقَرا بُولِیب یَشَش حَققِی بار حالاص، اِیندِی بُو هَم اَگر اوُنگه بِیرِیلَدِیگن بوُلسَه،یَعنِی اوُ اَگر مَنَه بُو جَمِیعَتگه حاکِم بُولگن حاکِمِیَتگه وَ قانوُنلَرگه اِیرگشگن تَقدِیردَه بِیرِیلَدِی، اَگر سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرگه وَ سِکوُلارِیستلَرنِی حاکِمِیَتِیگه اِیرگشمَیدِیگن بُولسَه اَصلِیدَه اَلله نِی مُلکِی بوُلگن، اَمّا کافِرلَر اِیشغال قِیلِیب آلگن یِیرنِی تَشلَب کِیتِیشِی لازِم: وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُم مِّنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا (ابراهیم/13)

(دوامی بار…..)

تعریف دارالاسلام و دارالکفر در مذاهب مختلف اسلامی

(2- قسمت)

مذهب شافعی : امام شافعی رحمه الله بر این باور است که زمین «دار» واحدی است و این تقسیمات امری طارئ (خلاف اصل و پيشامد ناگهانى) است. و می خواهد بگوید که سرزمین متعلق به الله است و یکی است و تبدیل به دارالکفر نمی شود، و زمین در اصل دار  واحدی برای اسلام است، و در دارالاسلام نباید تقسیمی صورت گیرد و این تقسیم زمین به دارین حالتی طارئ، (بیگانه، خلاف اصل و پيشامد ناگهانى) است که به خاطرعناد کفار در اقرار به حاکمیت اسلام به وجود آمده است. 

الله تعالی می فرماید : وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا (مائده/17)  زمانی که الله زمین را خلق کرده و مالک آن هم خودش است و در آن متصرف تکوینی است «لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» (مائده/120) خیلی طبیعی است که نباید کسی غیر از الله در زمین متصرف تشریعی باشد. خلق مال الله است امر و حکم هم مال الله تعالی است. أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ. (اعراف/54)

در نگاه امام شافعی رحمه الله این تقسیم جهان به «دارالاسلام» و «دارالکفر» به دلیل وضعیتی است که بر جهان بشری تحمیل شده، بی آن که مطلوب نظر اسلام باشد و اسلام به این تقسیمات راضی نیست و مشروع نیست اما وجود دارد؛ شریعت پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم آمده است که بر همه انسانها حاکمیت کند چون این شریعت خاصیت همگانی دارد و هدف نهائی اسلام این است که جامعه ی انسانی را تحت قدرت واحدی درآورد.

• زمانی که الله تعالی می فرماید: «وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا» (سبأ/ 28)  و می فرماید : «قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا » (اعراف/ 158) یعنی رسول الله صلی الله علیه وسلم برای تمام انسانها فرستاده شده است نه قوم و منطقه ی خاصی .
• و زمانی که الله تعالی می فرماید: وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ (نور/55) یعنی حاکمیت بر زمین از آن اسلام و مومنین به آخرین شریعت الله تعالی است.

این هدف نهائی و آرمان اسلام است، اما تا زمان رسیدن به هدف نهائی با امور ناخواسته و پیش آمدهای ناگهانی و تحمیلی  مواجه می شویم که به حکم ضرورت تا زمان برداشته شدن آنها باید وجود آنها را بپذیریم، هر چند قبولشان نداریم اما وجود دارند و باید مثل یک آفت برداشته شوند. مثل دارالکفر.

اجازه دهید این نگرش امام شافعی رحمه الله را بیشتر بررسی کنیم : یهودی ها بر این باور بودند که دست الله تعالی در بعضی از مسائل بسته است . وَقَالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللّهِ مَغْلُولَةٌ (مائده/64)سکولاریستها نیز در امور اجتماعی و حکومتی و اجرائی جامعه بر همین اساس برخورد می کنند و بر این باورند که دستان الله تعالی در بسیاری از مسائل بسته است و در این گونه مسائل در زمین بالاتر از خودشان نمی بینند و خودشان را در مسائل حکومتی و قانونگذاری و حاکمیت بر مردم بالاتر و بهتر از الله تعالی می دانند.  به همین دلیل زمین را نیز مال خودشان می دانند همچنانکه فرعون گفت: قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يَا مُوسَىٰ (طه/57)

یعنی زمین مال آنها است نه مال موسی و موسی هیچ حقی در این زمین ندارد الا حق شهروندی و این حق شهروندی هم زمانی که به او داده می شود که تابع حاکمیت و قوانین حاکم بر جامعه باشد و گرنه اگر تابع قوانین سکولاریستی و حاکمیت این سکولاریستها (یا به زبان عربی این مشرکین) نمی شود باید زمینی که مال الله تعالی است و این کفار اشغالش کرده اند را رها کند : وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُم مِّنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا (ابراهیم/13)

(ادامه دارد….)

Турли –хил исломий мазхаблардаги дорул ислом ва дорул куфрни таърифи.

(1-қисм)

Бисмиллах валхамдулиллах. Аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллох ва барокатух

 Қуръон ва суннатдаги ва сахобаларни сўзларидаги “дар” мавзусини кўриб чиққанимиздан сўнг, икки диёрга тақсим қилиниши исломий турли-хил мазхаблардаги фуқахолар асридан ва ижтимоъий фиқх вужудга келишидан  ва ахли фиқхни ўртасида миллатлараро алоқаларга тегишли масалалар девон қилинишидан олдин мавжуд бўлганини тушуниб олдик, энди исломий турли-хил мазхаблар дорул ислом ва дорул куфр хақида нима дейишгани билан танишамиз.

Ханафий мазхаби: ханафий мазхабидаги Сархисий рохимахуллох мана бу мазхабни катта кишилари бўлмиш Абу Юсуф ва Мухаммад Шайбоний рохимахуллохдан нақл қиладики дорул ислом яъни: ислом хукми хоким бўлган жой хисобланади

«وَكُلُّ مَوْضِعٍ كَانَ الظَّاهِرُ فِيهِ حُكْمُ الْإِسْلَامِ[1]

Сархисий рохимахуллох бошқа бир ўринда айтадики: бир диёрда исломий ахкомлар ва қонунлар ижро қилиниши билан “дорул муслимин”га мусулмонларни диёрига  айланади.[2].

Косоний рохимахуллох хам айтадики: хар қандай “дар” ё исломга қўшилади ё куфрга, агар унда исломий ахкомлар татбиқ қилинадиган бўлса бунда “дар” исломга қўшилади, агар куфр ахкомлари татбиқ қилинадиган бўлса у “дар” куфрга қўшилади,…..зеро ислом ва куфрни зохир бўлиши уларнинг  ахкомларини зохир бўлишига боғлиқ.^[3]

Ханафий мазхабидаги ибни Обидин айтадики: дорул харбда исломий ахкомлар ижро қилиниши билан дорул исломга айланади. [4]

Косоний “бадоиус саноъий”да айтадики: бизларни асхобларимизни ўртасида (яъни ханафий мазхабидагиларни орасида) агар дорул куфрга ислом ахкомлари татбиқ қилинадиган бўлса бу диёр дорул исломга айланиши хақида ихтилоф мавжуд эмас. [5]

Шу шаклда ханафийлар дорул куфрни таърифи хақида айтишадики: кофирларнинг раисини амри ва хукми ижро қилинадиган диёрда мусулмонлар кофирлардан қўрқишади, шунингдек дорул куфрда салтанат мусулмонлар учун эмас ва у ерда куфр ахкомлари ғолибдир. [6]

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Турли –хил исломий мазхаблардаги дорул ислом ва дорул куфрни таърифи.

توُرلِی – هِیل اِسلامِی مَذهَبلَردَگِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفرنِی تَعرِیفِی.

(1-قیسم)

بسم الله والحمدلله. امّا بعد: السلام علیکم و رحمة الله و براکاته

قُرآن وَ سُنَّتدَگِی وَ صَحابَه لَرنِی سُوزلَرِیدَگِی “دارُ” مَوضُوعسِینِی کوُرِیب چِیققَه نِیمِیزدَن سُونگ، اِیککِی دِیارگه تَقسِیم قِیلِینِیشِی اِسلامِی توُرلِی- هِیل مَذهَبلَردَگِی فُقَهالَر عَصرِیدَن وَ اِجتِمائِی فِقه وُجُودگه کِیلِیشِیدَن وَ اَهلِی فِقهنِی اوُرتَسِیدَه مِللَتلَر اَرا عَلاقَه لَرگه تِیگِیشلِی مُسُلَه لَر دِیوان قِیلِینِیشِیدَن آلدِین مَوجُود بوُلگنِینِی توُشوُنِیب آلدِیک، اِیندِی اِسلامِی توُرلِی- هِیل مَذهَبلَر دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفر حَقِیدَه نِیمَه دِییِیشگنِی بِیلَن تَنِیشَه مِیز.

حَنَفِی مَذهَبِی: حَنَفِی مَذهَبِیدَگِی سَرخِیسِی رَحِمَهُ الله مَنَه بُو مَذهَبنِی کَتتَه کِیشِیلَر بُولمِیش اَبُو یُوسُف وَ مُحَمد شَیبانِی رَحِمَهُ الله دَن نَقل قِیلَدِیکِی دارُ الاِسلام یَعنِی: اِسلام حُکمِی حاکِم بُولگن جای حِسابلَنَدِی «وَكُلُّ مَوْضِعٍ كَانَ الظَّاهِرُ فِيهِ حُكْمُ الْإِسْلَامِ[1]سَرخِیسِی رَحِمَهُ الله باشقَه بِیر اوُرِیندَه اَیتَدِیکِی: بِیر دِیاردَه اِسلامِی اَحکاملَر وَ قانوُنلَر اِجرا قِیلِینِیشِی بِیلَن “دارُ المُسلِمِین”گه مُسُلمانلَرنِی دِیارِیگه اَیلَنَدِی. [2]

کاسانِی رَحِمَهُ الله هَم اَیتَدِیکِی: هَر قَندَی “دار” یا اِسلامگه قوُشِیلَدِی یا کُفرگه، اَگر اوُندَه اِسلامِی اَحکاملَر طَتبِیق قِیلِینَدِیگن بوُلسَه بُوندَه “دار” اِسلامگه قوُشِیلَدِی، اَگر کُفر اَحکاملَرِی طَتبِیق قِیلِینَدِیگن بُولسَه اوُ “دار” کُفرگه قوُشِیلَدِی، …..زِیرا اِسلام وَ کُفرنِی ظاهِر بُولِیشِی اوُلَرنِینگ اَحکاملَرِینِی ظاهِر بوُلِیشِیگه باغلِیق. ^[3]

حَنَفِی مَذهَبِیدَگِی اِبنِ عابِیدِین اَیتَدِیکِی: دارُ الحَربدَه اِسلامِی اَحکاملَر اِجرا قِیلِینِیشِی بِیلَن دارُ الاِسلامگه اَیلَنَدِی. کاسانِی “بَدائِعُ الصَّنائِعی”دَه اَیتَدِیکِی: بِیزلَرنِی اَصحابلَرِیمِیزنِی اوُرتَسِیدَه ( یَعنِی حَنَفِی مَذهَبِیدَگِیلَرنِی آرَسِیدَه) اَگر دارُ الکُفرگه اِسلام اَحکاملَرِی طَتبِیق قِیلِینَدِیگن بوُلسَه بُو دِیار دارُ الاِسلامگه اَیلَنِیشِی[4]حَقِیدَه اِیختِلاف مَوجُود اِیمَس. [5]

شُو شَکلدَه حَنَفِیلَر دارُ الکُفرنِی تَعرِیفِی حَقِیدَه اَیتِیشَدِیکِی: کافِرلَرنِینگ رَئِیسِینِی اَمرِی وَ حُکمِی اِجرا قِیلِینَدِیگن دایِرَدَه مُسُلمانلَر کافِرلَردَن قوُرقِیشَدِی، شوُنِینگدِیک دارُ الکُفردَه سَلَطَنت مُسُلمانلَر اوُچُون اِیمَس وَ اوُ یِیردَه کُفر اَحکاملَرِی غالِبدِیر. [6]

مالِکِی مَذهَبِی: مالِکِیلَر دارُ الکُفر حَقِیدَه اَیتِیشَدِیکِی: کافِرلَرنِی حُکمِی ظاهِر وَ جارِی بوُلَدِیگن دِیاردِیر. طَبِیعَتاً اِسلامِی اَحکاملَر ظاهِر بُولِیب اِجرا مَرحَلَه سِیگه یِیتگن بُولسَه، بُو یِیرلَرنِی دارُ الاِسلام دِییِیلَدِی. ^[7]

مَنَه بُو زَمِینَه دَه اِمامِی مالِک فَتحدَن آلدِینگِی مُشرِکلَرنِی حاکِیمِیَتِی آستِیدَگِی مَککَه حَقِیدَه اَیتَدِیکِی: وَكَانَتْ الدَّارُ يَوْمئِذٍ دَارَ الْحَرْبِ لِأَنَّ أَحْكَامَ الْجَاهِلِيَّةِ كانَتْ ظَاهِرَةً يَوْمئِذٍ.^[8] مَککَه مَنَه بُو زَماندَه دارُ الحَرب اِیدِی، چوُنکِی جاهِلِیَت اَحکاملَرِی اوُ یِیردَه حاکِمِیَت یُورگِیزَر اِیدِی.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن توُرلِی – هِیل اِسلامِی مَذهَبلَردَگِی دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفرنِی تَعرِیفِی.

تعریف دارالاسلام و دارالکفر در مذاهب مختلف اسلامی

(1-قسمت)

بسم الله  و الحمد لله . اما بعد:  السلام علیکم و رحمه الله و برکاته/ بخش: 3

بعد از بررسی «دار» در قرآن و سنت صحیح و آراء صحابه متوجه شدیم که  این تقسیم «دارین» قبل از عصر فقهای مذاهب مختلف اسلامی و تولد فقه اجتماعی و تدوین مسائل متعلق به روابط بین المل در میان اهل فقه وجود داشته، و شایسته است بدانیم که مذاهب مختلف اسلامی  هم در تعریف دارالاسلام و دارالکفر چه گفته اند؟

مذهب حنفی :السرخسی حنفی مذهب رحمه الله  از بزرگان این مذهب چون ابویوسف و محمد شیبانی رحمهما الله نقل می کند که دار الاسلام یعنی: هر جائی که در آن حکم اسلام حاکم باشد «وَكُلُّ مَوْضِعٍ كَانَ الظَّاهِرُ فِيهِ حُكْمُ الْإِسْلَامِ[1]السرخسیرحمه الله  در جای دیگری می گوید:و سرزمینی با اجرای احکام و قوانین اسلامی تبدیل می شود به «دارالمسلمین» سرزمین مسلمین[2].

الکساني رحمه الله  نیز می گوید:هر «دار» يا به اسلام مضافمیگردديابهكفر،وداربهاسلاماضافهمیشودهنگامیكهدرآناحکام اسلام تطبيقشود،وبهكفراضافهمیشودهنگامیكهدرآناحکام كفرتطبيقشود،… زيراظهوراسلاموياكفربخاطرظهوراحکامشاناست.^[3]

ابن عابدين حنفی مذهب می گوید: دارالحرب تبدیل به دارالاسلام می شود با اجراء کردن احکام اسلامیدر آن.  [4]

الكاساني در “بدائع الصّنائع” می گوید: در بین اصحاب ما (یعنی در بین حنفی مذهبها) در اینکه دارالکفر با مسلط شدن احکام اسلامتبدیل به دارالاسلام می شود اختلافی وجود ندارد.[5]

به این شکل حنفی ها در تعریف دارالکفر هم می گویند: سرزمينیكهدرآنجاامر و حکمرئيسكافرانجاریمی شودودرآنجامسلمانانازكفار می ترسند،بنابرايندارالکفرآنسرزمينیاستكهدرآنجاسلطانبرایحاكممسلماننيست (یعنی حکومت اسلامی وجود ندارد) و غلبه در آنجا برای احکام کفراست.[6]

مذهب مالکی :مالکی ها نیز در مورد دارالکفر می گویند:سرزمينیكهدرآنجااحکامكفارظاهروجاریمی شود. و طبعاً هر سرزمینی که در آن احکام اسلامیظاهر و به مرحله ی اجراء در بیایند آن سرزمین هم دارالاسلام است.^[7]

در اين زمينه الإمام مالك از مكة قبل ازفتح و تحت حاکمیت مشرکین می گوید : وَكَانَتْ الدَّارُ يَوْمئِذٍ دَارَ الْحَرْبِ لِأَنَّ أَحْكَامَ الْجَاهِلِيَّةِ كانَتْ ظَاهِرَةً يَوْمئِذٍ.^[8] مکه در آن زمان دارالحرب بود چون احکام جاهلی بر آنجا حاکمیت داشتند.

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن تعریف دارالاسلام و دارالکفر در مذاهب مختلف اسلامی