دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

اصل حاکمیت قانون شریعت (بخش 14)

(متن کامل مطلب)

در اسلام ارزشها و ضد ارزشها، بایدها و نبایدها، احکام و مجازاتی وجود دارند که در قرآن و سنت صحیح نوع و میزان و کیفیت آن تعیین شده‌است، و باید ابزاری وجود داشته باشد که این احکام و این مجازاتها و حدود را در جامعه پیاده کند . به عنوان مثال :

•  الله تعالی به عنوان ابزاری جهت رسیدن به «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» امر می کند « خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا» (توبه / 103).  از اموال آنان زکات بگیر تا بدین وسیله ایشان را پاک و پاکیزه کنی.‏ و زکات در طلا و نقره، زراعات، میوه‌جات، حیوانات و معادن و مال التجارة (که جای اختلاف است) تعیین شده آنهم با حد نصاب و میزان مشخص و معلومی.   

 حالا چه کسی باید این حکم  و امر الله تعالی را اجرا کند؟ بخصوص در مورد کسانی که نمی خواهند این حق 8 گروه از اعضای دارالاسلام  را از موالشان جدا کنند و می خواهند به اصطلاح مال اینها را بخورند : إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ (توبه/ 60) «زکات مخصوص 1- فقراء، 2- مساکین، 3- کارگزاران آن ، 4- کسانی که جلب محبتشان (برای اسلام) می‌شود، 5- (آزاد کردن) بندگان  6- (پرداخت بدهی) بدهکاران ، 7- (صرف) در راه خدا(مثل جهاد، تبلیغ و رواج دین خدا و…) 8-  و به راه درماندگان در راه می‌باشد. این یک فریضه مهم الهی است و خدا دانا و حکیم است».

این امر واجب و فریضه یکی از ارکان و فرایض اسلام و حق الناسی است که کسی نمی تواند از زیر بار پرداخت آن فرار کند: از ابن عمر روایت است که  رسول الله  صلی الله علیه و سلم فرمود : بُنِيَ الإِسْلامُ عَلَى خَمْسٍ: شَهَادَةِ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامِ الصَّلاةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالْحَجِّ، وَصَوْمِ رَمَضَانَ «اسلام از پنج رکن تشکیل شده است، شهادتین(لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ) و برپاداشتن نمازو دادن زکات و حج و روزه رمضان»[1] حالا اگر کسی گفت من این زکات واجب که حق این 8 گروه  است را نمی دهم و این رکن و فریضه متعلق به حق الناس را انجام نمی دهم  چه ابزاری باید این حق را از این مجرمِ مال مردم خور بگیرد؟

قطعاً این کار افراد متفرقه و گروههای متفرق نیست، بلکه تنها کار دولت و قدرت حکومتی است.

• الله تعالی در مورد فریضه ی جهاد با کفار و امر واجب ترساندن کفار با قدرت نظامی به عنوان ابزاری بازدارنده امر فرموده که : وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ برای ( جهاد با ) آنان تا آنجا که می‌توانید نیروو قوت و (از جمله) اسبهای ورزیده آماده سازید ،تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ (انفال/60) تا بدان ( آمادگی نظامی و ساز و برگ جنگی ) دشمنِ خدا و دشمن خویش را بترسانید ، و کسان دیگری جز آنان را نیز به هراس اندازید که ایشان را نمی‌شناسید و خدا آنان را می‌شناسد.

بعد در مورد مصارف خمس که یکی از ثمرات این جهاد است می فرماید : وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِن كُنتُمْ آمَنتُم بِاللَّهِ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا یَوْمَ الْفُرْقَانِ (أنفال /41) ( ای مسلمانان ! ) بدانید که همه غنائمی را که فراچنگ می‌آورید، یک پنجم آن متعلّق به خدا و پیغمبر و خویشاوندان و یتیمان ومسکینها و در راه ماندگان است . اگر به خدا و بدانچه بر بنده خود در روز جدائی ( کفر از ایمان ، یعنی در جنگ بدر) نازل کردیم ایمان دارید.

حالا این ارتش و امور نظامی و تهیه سلاح و صدها حکم متعلق به جهاد و امور جنگی و اسراء و غیره را چه کسی باید اداره کند و امور آن را بچرخاند؟ آیا چنین کار بزرگی از عهده ی اشخاص و گروههای متفرق بر می آید؟ قطعاً نه . و تنها قدرت حکومتی است که می تواند این ماموریت استراتژیک و سیستماتیک را انجام دهد.

علاوه بر این الله تعالی حدودی را تعیین کرده و فرموده : تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَقْرَبُوهَا (بقره/187) این ( احکام) حدود و مرزهای الهی است و بدانها نزدیک نشوید یا «تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا» (بقره/229) اینها حدود و مرزهای (احکام) الهی است و از آنها تجاوز نکنید، حالا اگر کسی حد و مرزها را رعایت نکرد و مرز را شکست الله تعالی در موردش می فرماید ظالم است: وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (بقره/229). و هرکس از حدود و مرزهای الهی تجاوز کند بی‌گمان این چنین کسانی ستمگرند.

ادامه خواندن اصل حاکمیت قانون شریعت (بخش 14)

Шариат қонунининг асли хокимияти. (14 бўлим)

(5-қисм)  

Ахли китоб кофирлари билан қилинадиган муносабатда хам улардан жизъя олинади, хукуматдан ташқари қайси ташкилот мана бу жизъяни олади? Ғайри исломий хукуматларда жизъя хукмини ижро қилса бўладими? Аслида жизъя шундай бир замонда ўзини маъносини топадики, исломий хукумат мавжуд бўлиши  ва бу хукумат кофирларнинг мана бу дастаси билан қарордод имзолаши керак. Агар хукумат қудрати мавжуд бўлмайдиган бўлса, бошқа ўнлаб хукмларни ижро қилиб бўлмаганидек,жизъяни хам ижро қилиб бўлмайди.

Мана бу дастадаги иқтисодий , хавфсизилик, харбий қонунлар ва қазоий хукмлар, жиноятларни жазоси,хуқуқбузарликлар,жазолар ва муомалага тегишли қонунлар, шахсий ахволлар ва халқаро ишларга тегишли қонунлар ва…….қандай маънога эга бўлади?

Қуръон ва суннатда келган юзлаб хукмлар баланд овоз билан фарёд уриб турибдики: албатта хукумат ташкил қилиниши керак ва мана бу хукуматни хокимиятини чорчўпида мана бу ахкомлар пиёда қилиниши лозим, агар хукумат мавжуд бўлмайдиган бўлса мана бу ахкомлар бекор бўлади, чунки мана бундай ахкомларни  хукумат доирасидан ва хукуматни ижроий қудратидан  ташқарида ижро қилиб бўлмайди, мана бу худудларни,қасосларни,хуқуқбузарликларни ижро қилинмайдиган бўлса, дин ўзини тўрт маъноси ва мафхуми англатмайди ва  мўъминларни дунёси хам   мухофизат қилинмаган бўлади.

Мана бу худудларни,қасосни,хуқуқбузарликларни ижро қилмасликни оқибатида соддалик билан мўъминларни дини,жони,номуси,ақли,моли хатарга,хавфга тушиб қолади ва  харбий,хукумат қудратига эга бўлмаслик билан дорул исломни устида   хам хатар,нобуд бўлиш хавфи  соя солади, дорул ислом ва хукумат қудрати мавжуд бўлмагандан сўнг шиддатли амалга ва куч ишлатишга хатто харбий қуролли ишларга эхтиёжи бўлган  амр ба маъруф ва нахий аз мункар ишини баъзи мархалаларини  хам амалга ошириб бўлмайди;   

Ва нихоят бутун жахон бўйича аллохни шариатидаги қонунларга амал қилиш озодлиги учун йўлни текислаш,очиш ва ерни ошкор “олтиталик кофирларни” чангалидан озод қилишлик, таклифлар ва насихатлар ,ахлоқий пандлар хам  амалга ошмайди, мана бу ерда майдонга хукумат келиши керак ва ошкор “олтиталик кофирларнинг”  ер юзидаги хокимиятига хотима ясаши лозим, чунки мана бу дин бутун ер юзида хокимият ўрнатиши керак, бу хақида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: 

أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أحَدٌ قَبْلِي:

менга бешта нарса берилганки, мендан олдин булар хеч бир пайғамбарга берилган эмас эди:

نُصِرْتُ بالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ،

1-Бир ойлик масофадан душманларимни қалбига қўрқув ва вахшат солинади.

وَجُعِلَتْ لِيَ الأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًافَأَيْنَمَا أَدْرَكَ الرَّجُلَ مِنْ أُمَّتِي الصَّلاَةُ يُصَلِّي (فأيُّما رَجُلٍ مِن أُمَّتي أدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ فَلْيُصَلِّ،)

2-Ерни мен учун масжид ва пок қилиб берилди. Шунинг учун қаерда намоз вақти бўлса умматларим ўша ерда намоз ўқий олишади.

 وأُحِلَّتْ لي المَغَانِمُ ولَمْ تَحِلَّ لأحَدٍ قَبْلِي،3

3-Мол ва ғанимат мен учун халол қилинди, мендан олдин  хеч бир пайғамбарга халол бўлмаган эди,

 وأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ،.

4-Менга шафоат қилиш хаққи иноят қилинди

وكانَ النبيُّ يُبْعَثُ إلى قَوْمِهِ خَاصَّةً وبُعِثْتُ إلى النَّاسِ عَامَّةً.^[1]

5-Хар бир пайғамбар фақат ўзини қавмига жўнатилган, мен эса бутун дунё учун юборилдим.

 Мана буларни ёнида исломий хукуматни ташкил қилиш заруратини фарёд уришади, дорул исломни дорул куфрдан ажратиб ташхис бериш учун меъёр, мезон,ўлчов “асосий қонунлардир” ва дорул исломга таъйинланадиган рахбар маълум шартларга эга бўлиши ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчи бўлиши керак, чунки танхо хукумат қудратини соясидагина ўзини вазифаларига амал қила олади ва мана бу хукумат хам шўро ва умумий назорат билан олдинга сари харакат қилади.

Мана бу холатда жуда кўп шаръий масалалар: худудларни ижроси, қасос ва……дорул исломни ва давлатни, исломий хукуматни, имомни, рахбарни мавжудиятига боғлиқдир, ва қуйидаги қоидага биноан:

“مَالایتِمُّ الوَاجُبُ إِلّابِهِ فَهُوَ وَاجِب”

Давлатни ва исломий хукуматни иқома қилиш ва дорул ислом учун  мужтахид,фақих рахбариятни таъйин қилиш хам вожибдир.

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Шариат қонунининг асли хокимияти. (14 бўлим)

شَرِیعَت قانوُنِینِینگ اَصلِی حاکِیمِیَتِی. (14 بوُلِیم)

(5-قیسم)

اَهلِی کِتاب کافِرلَرِی بِیلَن قِیلِینَدِیگن مُناسَبَتدَه هَم اوُلَردَن جِزیَه آلِینَدِی، حُکوُمَتدَن تَشقَرِی قَیسِی تَشکِلاتلَر مَنَه بُو جِزیَه نِی آلَدِی؟  غَیرِی اِسلامِی حُکوُمَتلَردَه جِزیَه حُکمِینِی اِجرا قِیلسَه بوُلَدِیمِی؟ اَصلِیدَه جِزیَه شوُندَی بِیر زَماندَه اوُزِینِی مَعناسِینِی تاپَدِیکِی، اِسلامِی حُکوُمَت مَوجُود بُولِیشِی وَ بُو حُکوُمَت کافِرلَرنِینگ مَنَه بُو دَستَه سِی بِیلَن قَرارداد اِیمضالَشِی کِیرَک. اَگر حُکوُمَت قُدرَتِی مَوجُود بوُلمَیدِیگن بُولسَه، باشقَه اوُنلَب حُکملَرنِی اِجرا قِیلِیب بُولمَگنِیدِیک، جِزیَه نِی هَم اِجرا قِیلِیب بُولمَیدِی.

 مَنَه بُو دَستَه دَگِی اِقتِصادِی، حَوفسِیزلِیک، حَربِی قانوُنلَر وَ قَضائِی حُکملَر، جِنایَتلَرنِی جَزاسِی، حُقوُقبوُزَرلِیکلَر، جَزالَر وَ مُعامَلَه گه تِیگِیشلِی قانوُنلَر، شَخصِی اَحواللَر وَ حَلقَرا اِیشلَرگه تِیگِیشلِی قانوُنلَر وَ ……قَندَی مَعناگه اِیگه بوُلَدِی؟

قُرآن وَ سُنَّتدَه کِیلگن یوُزلَب حُکملَر بَلَند آواز بِیلَن فَریاد اوُرِیب توُرِیبدِیکِی: اَلبَتَّه حُکوُمَت تَشکِیل قِیلِینِیشِی کِیرَک وَ مَنَه بُو حُکوُمَتنِی حاکِمِیَتِینِی چارچوُپِیدَه مَنَه بُو اَحکاملَر پِیادَه قِیلِینِیشِی لازِم، اَگر حُکوُمَت مَوجُود بوُلمَیدِیگن بوُلسَه مَنَه بُو اَحکاملَر بِیکار بوُلَدِی، چوُنکِی مَنَه بوُندَی اَحکاملَرنِی حُکوُمَت دائِرَه سِیدَن وَ حُکوُمَت اِجرائِی قُدرَتِیدَن تَشقَرِیدَه اِجرا قِیلِیب بُولمَیدِی، مَنَه بُو حُدُودلَرنِی ، قَصاصلَرنِی، حُقوُقبُوزَرلِیکلَرنِی اِجرا قِیلِینمَیدِیگن بُولسَه، دِین اوُزِینِی توُرت مَعناسِی وَ مَفهُومِینِی اَنگلَتمَیدِی وَ مُؤمِنلَرنِی دُنیاسِی هَم مُخافِظَت قِیلِینمَگن بُولَدِی.

مَنَه بُو حُدُودلَرنِی، قَصاصنِی، حُقوُقبُوزَرلِیکلَرنِی اِجرا قِیلمَسلِیکنِی عاقِبَتِیدَه ساددَه لِیک بِیلَن مُؤمِنلَرنِی دِینِی، جانِی،ناموُسِی، عَقلِی، مالِی خَطَرگه ،حَوفگه توُشِیب قالَدِی وَ حَربِی، حُکوُمَت قُدرَتِیگه اِیگه بوُلمَسلِیک بِیلَن دارُ الاِسلامنِی اوُستِیدَه هَم خَطَر، نابوُد بوُلِیش حَوفِی سایَه سالَدِی، دارُالاِسلام وَ حُکوُمَت قُدرَتِی مَوجُود بُولمَگندَن سُونگ شِددَتلِی عَمَلگه  وَ کوُچ اِیشلَتِیشگه حَتّی حَربِی قوُراللِی اِیشلَرگه اِیختِیاجِی بُولگن اَمر بَه مَعرُوف وَ نَهِی اَز مُنکَر اِیشِینِی بَعضِی مَرحَلَه لَرِینِی هَم عَمَلگه آشِیرِیب بُولمَیدِی؛

وَنِهایَت بوُتوُن جَهان بُویِیچَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه عَمَل قِیلِیش آزادلِیگِی اوُچُون یوُلنِی تِیکِیسلَش، آچِیش وَ یِیرنِی آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَرنِی” چَنگلِیدَن آزاد قِیلِیشلِیک، تَکلِیفلَر وَ نَصِیحَتلَر، اَخلاقِی پَندلَر هَم عَمَلگه آشمَیدِی، مَنَه بُو یِیردَه مَیدانگه حُکوُمَت کِیلِیشِی کِیرَک وَ آشکار”آلتِیتَه لِیک کافِرلَرنِینگ” یِیر یوُزِیدَگِی حاکِمِیَتِیگه خاتِیمَه یَسَشِی لازِم، چوُنکِی مَنَه بُو دِین بوُتوُن یِیر یوُزِیدَه حاکِمِیَت اوُرنَتِیشِی کِیرَک، بُو حَقِیدَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أحَدٌ قَبْلِي: مِینگه بِیشتَه نَرسَه بِیرِیلگنکِی، مِیندَن آلدِین بُولَر هِیچ بِیر پَیغَمبَرگه بِیرِیلگن اِیمَس اِیدِی:  نُصِرْتُ بالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ، 1- بِیر آیلِیک مَسافَه دَن دُشمَنلَرِیمنِی قَلبِیگه قوُرقوُ وَ وَحشَت سالِینَدِی.  وَجُعِلَتْ لِيَ الأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًافَأَيْنَمَا أَدْرَكَ الرَّجُلَ مِنْ أُمَّتِي الصَّلاَةُ يُصَلِّي (فأيُّما رَجُلٍ مِن أُمَّتي أدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ فَلْيُصَلِّ،) 2- یِیرنِی مِین اوُچُون مَسجِد وَ پاک قِیلِیب بِیرِیلدِی. شوُنِینگ اوُچُون قَیِیردَه نَماز وَقتِی بُولسَه اوُمَّتلَرِیم اوُشَه یِیردَه نَماز اوُقِیی آلِیشَدِی. وأُحِلَّتْ لي المَغَانِمُ ولَمْ تَحِلَّ لأحَدٍ قَبْلِي،3 – مال وَغَنِیمَت مِین اوُچُون حَلال قِیلِیندِی، مِیندَن آلدِین هِیچ بِیر پَیغَمبَرگه حَلال بُولمَگن اِیدِی، وأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ،. 4- مِینگه شَفاعَت قِیلِیش حَققِی عِنایَت قِیلِیندِی ،وكانَ النبيُّ يُبْعَثُ إلى قَوْمِهِ خَاصَّةً وبُعِثْتُ إلى النَّاسِ عَامَّةً.^[1] 5- هَر بِیر پَیغَمبَر فَقَط اوُزِینِی قَومِیگه جُونَتِیلگن، مِین اِیسَه بوُتوُن دُنیا اوُچُون یُوبارِیلدِیم.

مَنَه بُولَرنِی یانِیدَن اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِیش ضَرُورَتِینِی فَریاد اوُرِیشَدِی، دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفردَن اَجرَتِیب تَشخِیص بِیرِیش اوُچُون مِعیار، مِعزان، اوُلچاو “اَساسِی قانوُنلَردِیر” وَ دارُ الاِسلامگه تَعیِینلَنَدِیگن رَهبَر مَعلوُم شَرطلَرگه اِیگه بُولِیشِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلوُچِی بوُلِیشِی کِیرَک، چوُنکِی تَنها حُکوُمَت قُدرَتِینِی سایَه سِیدَگِینَه اوُزِینِی وَظِیفَه لَرِیگه عَمَل قِیلَه آلَدِی وَ مَنَه بُو حُکوُمَت هَم شُورا وَ عُمُومِی نَظارَت بِیلَن آلدِینگه سَرِی حَرَکَت قِیلَدِی.

 مَنَه بُو حالَتدَه جُودَه کوُپ شَرعِی مَسَلَه لَر: حُدُودلَرنِی اِجراسِی، قَصاص وَ …..دارُ الاِسلامنِی وَ دَولَتنِی، اِسلامِی حُکوُمَتنِی، اِمامنِی رَهبَرنِی مَوجُودِیَتِیگه باغلِیقدِیر وَ قوُیِیدَگِی قائِدَه گه بِینائاً: “مَالایتِمُّ الوَاجُبُ إِلّابِهِ فَهُوَ وَاجِب” دَولَتنِی وَ اِسلامنِی حُکوُمَتِی اِقامَه قِیلِیش وَ دارُ الاِسلام اوُچُون مُجتَهِد،فَقِیه رَهبَرِیَتنِی تَعیِین قِیلِیش هَم واجِبدِیر.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن شَرِیعَت قانوُنِینِینگ اَصلِی حاکِیمِیَتِی. (14 بوُلِیم)

اصل حاکمیت قانون شریعت (بخش 14)

(5-قسمت)

در برخورد با کفار اهل کتاب هم از آنها جزیه گرفته می شود، چه نهادی غیر از حکومت می تواند این جزیه را بگیرد؟ مگر ممکن است در حکومتی غیر اسلامی این حکم جزیه را اجراء کرد؟ اصلاً جزیه زمانی معنی پیدا می کند که دولت و حکومتی اسلامی وجود داشته باشد که با این دسته از کفار قراردادی بسته باشد. بدون وجود قدرت حکومتی جزیه مثل دهها حکم دیگر قابل اجرا نیست.

این دسته از قوانین اقتصادی و امنیتی و نظامی و احكام قضائی ومجازاتهای جرایم وتخلفات و تعزیرات و و قوانین متعلق به معاملات، احوال شخصی وقوانین متعلق به امور بین المللی و… چه معنی می تواند داشته باشد؟

صدها حکمی که در قرآن و سنت صحیح آمده اند با صدای رسا فریاد می زنند كه : باید حكومتی تشكیل گردد تا در چهار چوبه ی حاکمیت این حكومت این احکام پیاده شوند، و بدون داشتن حکومت تمام این احکام تعطیل می شوند، چون اینگونه احکام خارج از دایره ی حکومتی و قدرت اجرائی حکومتی قابل اجراء نیستند و بدون اجرای این حدود و قصاص و تعزیرات نه دین کامل با آن چهار معنی و مفهومش محافظت می شود و نه دنیای مومنین .

بدون اجرای این حدود و قصاص و تعزیرات به سادگی دین، جان و ناموس و عقل و مال مومنین در معرض تهدید قرار می گیرد و بدون داشتن قدرت نظامی و حکومتی خود دارالاسلام نیز در معرض خطر و نابودی قرار می گیرد، و بدون داشتن دارالاسلام و قدرت حکومتی بعضی از مراحل امر به معروف ونهی از منكر  که نیاز  به شدت عمل وتوسل به زور، وحتی اقدام مسلحانه  نظامی دارد  طی نمی شود؛  ودر نهایت بازکردن و هموار کردن راه جهت آزادی عمل به قانون شریعت الله در سراسر جهان و آزاد سازی زمین از تسلط «کفار6گانه»ی آشکار، هرگزبا توصیه ونصیحت واندرزهای اخلاقی انجام نمی شود، این حكومت است كه باید به میدان بیاید و به حاکمیت «کفار6گانه»ی آشکار بر زمین خاتمه بدهد، چون این دین باید بر تمام زمین حاکمیت داشته باشد چنانچه رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أحَدٌ قَبْلِي: پنج چيز به من عطا شده است كه قبل از من، به هيچ پيامبري عطا نشده‏است:  نُصِرْتُ بالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ،1ـ از مسافت يك ماه، دشمنانم دچار ترس و وحشت ميشوند.  وَجُعِلَتْ لِيَ الأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا فَأَيْنَمَا أَدْرَكَ الرَّجُلَ مِنْ أُمَّتِي الصَّلاَةُ يُصَلِّي (فأيُّما رَجُلٍ مِن أُمَّتي أدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ فَلْيُصَلِّ،) 2- زمين براي من مسجد و پاك قرار داده شده است. بنابر اين، هر كجا وقت نماز فرارسيد، امتيانم مي توانند همانجا و ‏نماز بخوانند.  وأُحِلَّتْ لي المَغَانِمُ ولَمْ تَحِلَّ لأحَدٍ قَبْلِي،3- مال غنيمت براي من حلال گردانده شده است در حالي كه قبل از من، براي هيچ پيامبري، حلال نبوده است وأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ،. 4 – حق شفاعت به من عنايت شده است وكانَ النبيُّ يُبْعَثُ إلى قَوْمِهِ خَاصَّةً وبُعِثْتُ إلى النَّاسِ عَامَّةً.^[1] 5- هر پيامبري فقط براي قوم خودش فرستاده شده است در حالي كه من براي تمام مردم دنيا مبعوث شده ام.

در کنار اینها که ضرورت تشکیل حکومت اسلامی را فریاد می زنند، ملاک و معیار و مناط تشخیص دارالاسلام از دارالکفر «قانون اساسی» است و رهبری هم که بر دارالاسلام تعیین می شود باید دارای شروطی باشد و مجری قانون شریعت الله باشد که تنها در سایه ی قدرت حکومتی می تواند به این وظایف عمل کند  و این حکومت هم با شورا و نظارت عمومی به پیش می رود.

در این صورت بسیاری از مسایل شرعی از قبیل: اجرای حدود، قصاص و…موقوف به موجودیت دارالاسلام و دولت و حکومت اسلامی و امام  و رهبر بسته است، وطبق قاعده ی:”مَالایتِمُّ الوَاجُبُ إِلّابِهِ فَهُوَ وَاجِب” اقامه ی دولت و حکومت اسلامی و تعیین رهبریت مجتهد و فقیه برای دارالاسلام نیز واجب است.

(ادامه دارد…….)

ادامه خواندن اصل حاکمیت قانون شریعت (بخش 14)

Шариат қонунининг асли хокимияти. (14 бўлим)

(4-қисм)

-Ёки аллох таоло турмуш қурган бўлиб туриб зино қилган шахс хақида мархамат қиладики:

 الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ (نور/2)

Зинокор аёл ва зинокор эркак – улардан хар бирини юз даррадан уринглар. Агар сизлар аллохга ва охират кунига иймон келтирган бўлсангизлар аллохни (бу ) хукмида (яъни зинокорларни дарралашда) сизларни уларга нисбатан рахм-шафқат (туйғулари) тутмасин!

Шахс ва гурухлар қозини ўрнига ўтиб мана бундай оғир жиноятни исбот қила олишадими? Жиноятни исботлагандан сўнг шахс ва гурухлар мана бу хукмни ижро қилишга қодирми? Албатта йўқ. Бундай хадни ижро қилиш фақат хукумат қудратини қўлидан келадиган иш.

-Ёки аллох таоло маст қилувчи ичимликлар ичган киши хақида мархамат қиладики:

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (مائده/90)

Эй мўъминлар, ароқ (маст қиладиган ичимлик ичиш), қимор (ўйнаш), бутлар (яъни уларга сиғиниш) ва чўплар (яъни чўплар билан фолбинлик қилиш) шайтон амалидан бўлган харом ишдир. Бас, нажот топишингиз учун уларнинг хар биридан узоқ бўлингиз!

Агар шахс маст қилувчи шароблардан ва мана бу жиноятлардан четланмаса,уларни қилиб юрса нима бўлади? Аллох таолонинг мана бу жиноятчиларни устидаги  ахкомларини қайси ташкилот ижро қилади?

Мана булар аллох таолонинг худудлари бўлиб, у  суд  аппаратини мавжудлигига нихоятда қаттиқ боғланган, мутлақо хеч қандай кечирим,шафоат ё махсусан уни ўрнига бошқа бир нарсани келтириб қўйишга хеч қандай эхтиёжи йўқ, чунки мана булар аллох таолони хаққи бўлади; жохилларни бир гурухи махсусан мунофиқлар тўдаси шариат мақсадларидаги истелохларни ўртага ташлаш билан, аллох таолони мана бу хақларини ўрнига бошқа нарсаларни қўйишга ва одамларни махаллий секуляр кофирларни хокимиятидан рози холда ушлаб туришга  харакат қилишади, аммо аллохни мана бу хақларини ўрнига бошқа нарсани қўйишлик, худди намозни ўрнига бошқа нарсани олиб келганга ўхшайди, мана бундай иш хар қандай шароитда мумкин эмас. Аммо бизлар мана бу худудлар ва хақларни ёнида қасосга ўхшаган жиноятларга хам дуч келамиз,  бу ўринда қасосни дия тўлашга алмашиши ёки бўлмасам қасосдан ва диядан воз кечиб бутунлай кечирилишини имкони мавжуд, чунки қасос инсонни хаққи хисобланади.

Аллох таоло қасос хақида мархамат қиладики:

  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ   الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنثَىٰ بِالْأُنثَىٰ ۚ   فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ   ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ   فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ (بقره/178)

(Эй мўъминлар) сизларга ўлдирилган кишилар учун  озод киши муқобилига озод кишидан,қул учун қулдан, аёл киши учун аёлдан қасос олиш фарз қилинди. Энди кимга биродари томонидан бир оз авф қилинса ( яъни қотилдан қасос олиш ўрнига товон олишга рози бўлинса), у холда яхшилик билан бўйинсиниш ва чиройли суратда товон тўлаш лозимдир. ** Бу (хукм) парвардигорингиз томонидан енгиллик ва рахм- шафқатдир. Бас, кимки шундан кейин хаддан ошса ( масалан, товон тўлагандан кейин хам қотилни ўлдирса),  унинг учун аламли азоб бордир.

Кўриб турганимиздек аллох таоло шариатида бизларга равшан қилиб берадики, агар бир киши бошқа бир шахсни хавфсизлигига рахна солса жазоланиши керак ва уни худудларини мушаххас қилиб беради; аллохни худудида енгиллик, кечирим, ўрнига бошқа нарсани қўйиш мавжуд эмаслигини кўрсатади, инсонларни хаққида эса буни акси бўлиб унда енгиллик хам, ўрнига бошқа нарсани қўйиш хам мавжуд. 

 Бошқа бир нуқта шуки: бу ерда аллох таоло қотил,зинокор, тухматчи ва…….учун умумий қоидаларни таъйин қилган, аммо биз аллохнинг қотил,ўғри,тухматчи қайси шахс эканини айтишини кутиб ўтирмаслигимиз керак? Аллохни шариатида  айтиладики, масалан агар қасддан қотиллик содир бўладиган бўлса,қотилни қасос қилса бўлади ё дия олинади ё кечириб юборилади. Энди бу ерда қотилни кимлигини фахмлаш учун қидирув бўлимларига борилиши ёки янги кашф қилиш  равишлари  орқали  жиноят билан танишиш лозим ва уни суд  аппаратини ихтиёрига қўйиш керак. Энди мана бу суд  аппарати ёки суд хукуматдан ташқари қайси ташкилот томонидан ўзини вазифасига амал қила олади?

(давоми бор…..)

شَرِیعَت قانوُنِینِینگ اَصلِی حاکِیمِیَتِی. (14 بوُلِیم)

(4-قیسم)

• یاکِی اَلله تَعالَی توُرمُوش قوُرگن بوُلِیب توُرِیب زِنا قِیلگن شَخص حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ (نور/2) زِناکار عَیال وَ زَناکار اِیرکَک – اوُلَردَن هَر بِیرِینِی یُوز دَررَه دَن اوُرِینگلَر. اَگر سِیزلَر اَلله گه وَ آخِیرَت کوُنِیگه اِیمان کِیلتِیرگن بُولسَنگِیزلَر اَلله نِی( بُو ) حُکمِیدَه (یَعنِی زِناکارلَرنِی دَررَه لَشدَه ) سِیزلَرنِی اوُلَرگه نِسبَتاً رَحم – شَفقَت (توُیغوُلَرِی) توُتمَسِین!

شَخص وَ گوُرُوهلَر قاضِینِی اوُرنِیگه اوُتِیب مَنَه بوُندَی آغِیر جِنایَتنِی اِثبات قِیلَه آلِیشَدِیمِی؟ جِنایَتنِی اِثباتلَگندَن سُونگ شَخص وَ گوُرُوهلَر مَنَه بُو حُکمنِی اِجرا قِیلِیشگه قادِرمِی؟ اَلبَتَّه یُوق. بوُندَی حَدنِی اِجرا قِیلِیش فَقَط حُکوُمَت قُدرَتِینِی قوُلِیدَن کِیلَدِیگن اِیش. 

• یاکِی اَلله تَعالَی مَست قِیلوُچِی اِیچِیملِیکلَر اِیچگن کِیشِی حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (مائده/90) اِی مُؤمِنلَر، عَراق (مَست قِیلَدِیگن اِیچِیملِیکلَر اِیچِیش)، قِیمار (اوُینَش)، بوُتلَر (یَعنِی اوُلَرگه سِیغِینِیش) وَ چوُپلَر ( یَعنِی چوُپلَر بِیلَن فالبِینلِیک قِیلِیش) شَیطان عَمَلِیدَن بوُلگن حَرام اِیشدِیر. بَس، نَجات تاپِیشِینگِیز اوُچُون اوُلَرنِینگ هَر بِیرِیدَن اوُزاق بوُلِینگِیز!

اَگر شَخص مَست قِیلوُچِی شَرابلَردَن وَمَنَه بُوجِنایَتلَردَن چِیتلَنمَسَه، اوُلَرنِی قِیلِیب یُورسَه نِیمَه بُولَدِی؟ اَلله تَعالَی نِینگ مَنَه بُو جِنایَتچِیلَرنِی اوُستِیدَگِی اَحکاملَرِینِی قَیسِی تَشکِیلات اِجرا قِیلَدِی؟

مَنَه بُولَر اَلله تَعالَی نِینگ حُدُودلَرِی بوُلِیب، اوُ سوُد اَپپَه رَتِینِی مَوجوُدلِیگِیگه نِهایَتدَه قَتتِیق باغلَنگن، مُطلَقا هِیچ قَندَی کِیچِیرِیم، شَفاعَت یا مَخصُوصاً اوُنِی اوُرنِیگه باشقَه بِیر نَرسَه نِی کِیلتِیرِیب قوُیِیشگه هِیچ قَندَی اِیخِتیاجِی یُوق، چوُنکِی مَنَه بُولَر اَلله تَعالَی نِی حَققِی بُولَدِی؛ جاهِللَرنِی بِیر گوُرُوهِی مَخصُوصاً مُنافِقلَر تُودَه سِی شَرِیعَت مَقصَدلَرِیدَگِی اِصطِلاحلَرنِی اوُرتَگه تَشلَش بِیلَن، اَلله تَعالَی نِی مَنَه بوُ حَقلَرِینِی اوُرنِیگه باشقَه نَرسَه لَرنِی قوُیِیشگه وَ آدَملَرنِی مَحَلِّی سِکوُلار کافِرلَرنِی حاکِیمِیَتِیدَن راضِی حالدَه اوُشلَب توُرِیشگه حَرَکَت قِیلِیشَدِی، اَمّا اَلله نِی مَنَه بُو حَقلَرِینِی اوُرنِیگه باشقَه نَرسَه نِی قوُیِیشلِیک، حوُددِی نَمازنِی اوُرنِیگه باشقَه نَرسَه نِی آلِیب کِیلگنگه اوُحشَیدِی، مَنَه بوُندَی اِیش هَر قَندَی شَرائِطدَه مُومکِین اِیمَس. اَمّا بِیزلَر مَنَه بُو حُدوُدلَر وَ حَقلَرنِی یانِیدَه قَصاصگه اوُحشَگن جِنایَتلَرگه هَم دوُچ کِیلَمِیز، بُو اوُرِیندَه قَصاصنِی دِییَه توُلَشگه اَلمَشِیشِی یاکِی بوُلمَسَم قَصاصدَن وَ دِییَه دَن واز کِیچِیب بوُتوُنلَی کِیچِیرِیلِیشِینِی اِمکانِی مَوجُود، چوُنکِی قَصاص اِنساننِی حَققِی حِسابلَنَدِی.

اَلله تَعالَی قَصاص حَقِیدَه مَرحَمَت   قِیلَدِیکِی:    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ   الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنثَىٰ بِالْأُنثَىٰ ۚ   فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ   ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ   فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ (بقره/178)  (اِی مُؤمِنلَر) سِیزلَرگه اوُلدِیرِیلگن کِیشِیلَر اوُچُون آزاد کِیشِی مُقابِیلِیگه آزاد کِیشِیدَن، قوُل اوُچُون قوُلدَن، عَیال کِیشِی اوُچُون عَیالدَن قَصاص آلِیش فَرض قِیلِینَدِی. اِیندِی کِیمگه بِیرادَرِی تامانِیدَن بِیر آز عَوف قِیلِینسَه ( یَعنِی قاتِیلدَن قَصاص آلِیش اوُرنِیگه تاوان آلِیشگه راضِی بُولِینسَه)، اوُ حالدَه یَحشِیلِیک بِیلَن بُویسِینِیش وَ چِیرایلِی صُورَتدَه تاوان توُلَش لازِمدِیر. ** بُو (حُکم) پَروَردِیگارِینگِیز تامانِیدَن یِینگِیللِیک وَ رَحم- شَفقَتدِیر. بَس، کِیمکِی شوُندَن کِییِین حَددَن آشسَه (مَثَلاً، تاوان توُلَگندَن  کِییِین هَم قاتِیلنِی اوُلدِیرسَه)، اوُنِینگ اوُچُون اَلَملِی عَذاب باردِیر.

 کوُرِیب توُرگنِیمِیزدِیک اَلله تَعالَی شَرِیعَتِیدَه بِیزلَرنِی رَوشَن  قِیلِیب بِیرَدِیکِی، اَگر بِیر کِیشِی باشقَه بِیر شَخصنِی حَوفسِیزلِیگِیگه رَهنَه سالسَه جَزالَنِیشِی کِیرَک وَ اوُنِی حُدوُدلَرِینِی مُشَخَّص قِیلِیب بِیرَدِی؛ اَلله نِی حُدوُدِیدَه یِینگِیللِیک، کِیچِیرِیم، اوُرنِیگه باشقَه نَرسَه نِی قوُیِیش مَوجُود اِیمَسلِیگِینِی کوُرسَتَدِی، اِنسانلَرنِی حَققِیدَه اِیسَه بُونِی عَکسِی بوُلِیب اوُندَه یِینگِیللِیک هَم،اوُرنِیگه باشقَه نَرسَه نِی قوُیِیش هَم مَوجُود.

باشقَه بِیر نوُقطَه شوُکِی: بُو یِیردَه اَلله تَعالَی قاتِیل، زِناکار، توُحمَتچِی وَ …..اوُچُون عُموُمِی قائِدهَ لَرنِی تَعیِین قِیلگن، اَمّا بِیز اَلله نِینگ قاتِیل، اوُغرِی، توُحمَتچِی قَیسِی شَخص اِیکَنِینِی اَیتِیشِینِی کوُتِیب اوُتِیرمَسلِیگِیمِیز کِیرَک؟ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَه اَیتِیلَدِیکِی، مَثَلاً اَگر قَصددَن قاتِیللِیک صادِر بوُلَدِیگن بُولسَه، قاتِیلنِی قَصاص قِیلسَه بُولَدِی یا دِییَه آلِینَدِی یا کِیچِیرِیب یُوبارِیلَدِی.اِیندِی بُو یِیردَه قاتِیلنِی کِیملِیگِینِی فَهملَش اوُچُون قِیدِیرُو بُولِیملَرِیگه بِیرِیلِیشِی یاکِی یَنگِی کَشف قِیلِیش رَوِیشلَرِی آرقَلِی جِنایَت بِیلَن تَنِیشِیش لازِم وَ اوُنِی سوُد اَپپَه رَتِینِی اِیختِیارِیگه قوُیِیش کِیرَک. اِیندِی مَنَه بُو سُود اَپپَه رَتِی یاکِی سُود حُکوُمَتدَن تَشقَرِی قَیسِی تَشکِلات تامانِیدَن اوُزِینِی واظِیفَه سِیگه عَمَل قِیلَه آلَدِی؟

(دوامی بار……)

اصل حاکمیت قانون شریعت (بخش 14)

(4-قسمت)

• یا الله تعالی در مورد شخص زناکار  غیر محصن می فرماید: الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ (نور/2) هر یک از زن و مرد زناکار (آزاد و ازدواج ناکرده ) را صد تازیانه بزنید و در ( اجرای قوانین وحدود) دین خدا رأفت ( و رحمت) نسبت بدیشان نداشته باشید، اگر به الله و روز قیامت ایمان دارید.

آیا افراد و گروهها می تواند به جای قاضی چنین جرم سنگینی را ثابت کنند؟ بعد از اثبات جرم آیا افراد و گروهها می توانند مجری این حکم شوند؟ قطعاً نه . اجرای این حد تنها از عهده ی قدرت حکومتی بر می آید.

• یا الله تعالی در مورد کسی که مرتکب نوشیدن مشروبات مست کننده شده می فرماید: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (مائده/90) ای مؤمنان ! خمر (مشروبات الکلی) و قماربازی و بتان و تیرها (بخت‌آزمائی) پلیدند وعمل شیطان می‌باشند . پس از ( این کارهای ) پلید دوری کنید تا این که رستگار شوید .‏

اگر کسی از نوشیدن مست کننده و این جرمها دوری نکرد و آن را انجام داد چه ؟ چه نهادی باید این احکام الله تعالی را در مورد این مجرمین اجرا کند؟

اینها حدود الله تعالی هستند و  نیاز حیاتی به وجود دستگاه قضائی دارند و مطلقاً هیچ گونه عفو و گذشت و شفاعتی  یا بخصوص جایگزینی جایز نیست، چون اینها حق الله تعالی هستند؛ عده ای از جاهلان و بخصوص دارودسته ی منافقین با مطرح کردن اصطلاح مقاصد شریعت سعی دارند برای این حقهای الله تعالی جایگزینی قرار دهند و مردم را به حاکمیت کفار سکولار محلی راضی کنند اما جایگزینی برای این حقهای الله مثل جایگزنی برای نماز است و چنین کاری تحت هیچ شرایطی جایز نیست . اما در کنار این حدود و حقهای الله ما شاهد جرائم دیگری چون  قصاص هستیم که امکان اینکه با دیه تغییر کند یا حتی بدون مقابل و دیه ای از آن کلاً گذشت شود وجود دارد، چون قصاص حق انسان است.

الله تعالی در مورد قصاص فرموده : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ ای کسانی که ایمان آورده‌اید!، قصاص بر شما فرض شده است: الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنثَىٰ بِالْأُنثَىٰ ۚ آزاد در برابر آزاد ، و برده در برابر برده ، و زن در برابر زن است . فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ پس اگر کسی از ناحیه برادر ( دینی ) خود ، گذشتی شد باید نیک رفتاری شود و پرداخت ( دیه ) با نیکی انجام گیرد. ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ این تخفیف و رحمتی است از سوی پروردگارتان . فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ (بقره/178) پس اگر کسی بعد از آن تجاوز کند ( و از قاتل انتقام بگیرد ) او را عذاب دردناکی خواهد بود .‏

دیدیم که الله تعالی در شریعتش برای ما روشن می کند که اگر کسی امنیت شخص دیگری را خدشه‌دار کرد باید مجازات شود و حدود آن را مشحص می‌کند؛ و مشخص می کند که در حدود الله تخفیف و بخشش و جایگزینی وجود ندارد بر خلاف حق الناس که هم تخفیف در آن وجود دارد و هم ججایگزینی و هم بخشش .

نکته ی دیگر اینکه : در اینجا الله تعالی برای قاتل و زناکار و تهمت زن و … قواعد کلی را تعیین کرده است، اما نباید انتظار داشت که الله به ما بگوید قاتل یا دزد یا تهمت زن و غیره کدام شخص است؟. شریعت الله می گوید مثلاً اگر قتلی به شکل عمدی اتفاق افتاد، قاتل را می‌شود قصاص کرد یا دیه گرفت یا بخشید. حالا برای اینكه بفهمید قاتل کیست، باید بروید دانشکده‌ی پلیس تأسیس کنید و با شیوه‌های جدید کشف جرم آشنا شوید و آن را در اختیار دستگاه قضائی قرار دهید . حالا این دستگاه قضائی توسط چه نهادی غیر از حکومت می تواند به وظایفش عمل کند؟

(ادامه دارد……)

Шариат қонунининг асли хокимияти. (14 бўлим)

(3-қисм)  

 Бир шахс ўғирликда муттахам бўлган бўлса уни жиноятини исбот қилиш учун қазоват бўйича ташкилот лозим бўлмайдими? Энди агар уни жинояти исбот бўлган тақдирда хам, мана бу ўғрини қўлини ким кесади? Хар қандай шахс ё гурух мана бу ишни қила оладими? Албатта йўқ.  Мана бу иш фақат хукумат қудратини ва унга тегишли қазоват қилувчи ижроий ташкилотларни қўлидан келади.

-Ёки аллох таоло қароқчилар хақида мархамат қиладики:

• –          إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا  أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا  أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلَافٍ   أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ،  ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ (مائده/33)

Албатта, аллох ва пайғамбарига қарши урушадиган ва ерда бузғунчилик қилиш харакатида юрадиган кимсаларнинг жазоси – ўлдирилиш ё дорга осилиш, ёки оёқ – қўллари тескарисига ( яъни ўнг қўл ва чап оёқ ёки чап қўл ва ўнг оёқ) кесилиши, ёхуд ўз ерларидан сургун қилинишларидир. Бу жазо улар учун бу дунёда расволик- шармандалик бўлур. Охиратда эса эса  улар учун улуғ азоб бордир.

Сизни назарингизда мана бундай шахслар билан жанг қилиш ё уларни қўлга олиш ва бу шахсларни судларини ўтказиш ва мана бу жиноятчиларни устида хукмларни ижро қилиш оддий шахсларни ё гурухларни қўлидан келадими? Албатта йўқ. Мана бу фақат шахс ва гурухлардан юқорида жойлашган  хукумат қудратини қўлидан келадиган ишдир.

-Ёки аллох таоло бағий ахли хақида мархамат қиладики:

 وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ‏ (حجرات/9)

(Эй мўъминлар), агар мўъминлардан бўлган икки тоифа (бир-бирлари ) билан урушиб қолсалар дархол уларнинг ўртасини ўнглаб қўйинглар! Эди агар улардан бирови иккинчисининг устига тажовуз қилса, бас то (тажовузкор тоифа) аллохнинг амрига қайтгунича сизлар тажовуз қилган (тоифа)  билан урушинглар!

Хукумат қудратидан ташқари шахслар ё гурухлар ахли бағий билан жанг қила оладими? Албатта йўқ. Фақатгина хукумат қудрати билан ахли бағийга қарши жанг қилса бўлади холос. Шофеъий мазхабидаги Мовардий рохимахуллох айтадики: мана бу ахли бағийга қарши жангда фойдаланса бўладиган аслий оятдир. Ибни Обидин ханафий хам айтадики: ахли бағий шундай кишиларки, хато таъвил сабабли адолат ахлига қарши қўзғалон қилган кишилар бўлишади, агар ўртада таъвил масаласи бўлмаганда улар таъвил қилишмаганда, мана бу холатда улар қароқчи,йўлтўсар хисобланишган бўларди. Ахли бағий амирал мўъминин Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху улар хақида қуйидаги сўзларни айтган хаворижларга ё ахли жамалга ўхшаган кишилардир:  [1]

إخْوَانُنَا بَغَوْا عَلَيْنَا.[2]

Ёки саффайн ахлига ўхшаганлардир.

(давоми бор……)

ادامه خواندن Шариат қонунининг асли хокимияти. (14 бўлим)

شَرِیعَت قانوُنِینِینگ اَصلِی حاکِیمِیَتِی. (14 بوُلِیم)

(3-قیسم)

بِیر شَخص اوُغِیرلِیکدَه مُتَّحَم بُولگن بُولسَه اوُنِی جِنایَتِینِی اِثبات قِیلِیش اوُچُون قَضاوَت بُویِیچَه تَشکِیلات لازِم بُولمَیدِیمِی؟  اِیندِی اَگر اوُنِی جِنایَتِی اِثبات بوُلگن تَقدِیردَه هَم، مَنَه بُو اوُغرِینِی قوُلِینِی کِیم کِیسَدِی؟ هَر قَندَی شَخص یا گوُرُوه مَنَه بُو اِیشنِی قِیلَه آلمَیدِی؟ اَلبَتَّه یوُق. مَنَه بُو اِیشنِی فَقَط حُکوُمَت قُدرَتِینِی وَ اوُنگه تِیگِیشلِی قَضاوَت قِیلوُچِی اِجرائِی تَشکِیلاتلَرنِی قوُلِیدَن کِیلَدِی.

• یاکِی اَلله تَعالَی قَراقچِیلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا  أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا  أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلَافٍ   أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ،  ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ (مائده/33) اَلبَتَّه، اَلله وَ پَیغَمبَرِیگه قَرشِی اوُرِیشَدِیگن وَ یِیردَه بوُزغوُنچِیلِیک قِیلِیش حَرَکَتِیدَه یوُرَدِیگن کِیمسَه لَرنِینگ جَزاسِی اوُلدِیرِیلِیش یا  دارگه آسِیلِیش، یاکِی آیاق – قوُللَرِی تِیسکَرِیسِیگه ( یَعنِی اوُنگ قوُل وَ چَپ آیاق یاکِی چَپ قوُل وَ اوُنگ آیاق) کِیسِیلِیشِی ، یاهوُد اوُز یِیرلَرِیدَن سُورگوُن قِیلِینِیشلَرِیدِیر. بُو جَزا اوُلَر اوُچُون بُو دُنیادَه رَسوالِیک- شَرمَندَه لِیک بوُلوُر. آخِیرَتدَه اِیسَه اوُلَر اوُچُون اوُلوُغ عَذاب باردِیر.

سِیزنِی نَظَرِینگِیزدَه مَنَه بوُندَی شَخصلَر بِیلَن جَنگ قِیلِیش یا اوُلَرنِی قوُلگه آلِیش وَ بُو جِنایَتچِیلَرنِی اوُستِیدَه حُکملَرنِی اِجرا قِیلِیش عاددِی شَخصلَرنِی یا گوُرُوهلَرنِی قوُلِیدَن کِیلَدِیمِی؟ اَلبَتَّه یُوق. مَنَه بُو فَقَط شَخص وَ گوُرُوهلَردَن یوُقارِیدَه جایلَشگن حُکوُمَت قُدرَتِینِی قوُلِیدَن کِیلَدِیگن اِیشدِیر.

• یاکِی اَلله تَعالَی بَغِی اَهلِی حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ‏ (حجرات/9) (اِی مُؤمِنلَر)، اَگر مُؤمِنلَردَن بُولگن اِیککِی طائِفَه (بِیر- بِیرلَرِی) بِیلَن اوُرِیشِیب قالسَه لَر دَرحال اوُلَرنِینگ اوُرتَسِینِی اوُنگلَب قوُیِینگلَر! اِیندِی اَگر اوُلَردَن بِیراوِی اِیککِینچِیسِینِینگ اوُستِیگه تَجاوُز قِیلسَه، بَس تا (تَجاوُزکار طائِفَه ) اَلله نِینگ اَمرِیگه قَیتگوُنِیچَه سِیزلَر تَجاوُز قِیلگن (طائِفَه) بِیلَن اوُرِیشِینگلَر!

حُکوُمَت قُدرَتِیدَن تَشقَرِی شَخصلَر یا گوُرُوهلَر اَهلِی بَغِی بِیلَن جَنگ قِیلَه آلَدِیمِی؟ اَلبَتَّه یوُق. فَقَطگِینَه حُکوُمَت قُدرَتِی بِیلَن اَهلِی بَغِیگه قَرشِی جَنگ قِیلسَه بوُلَدِی حالاص. شافِیعِی مَذهَبِیدَگِی ماوَردِی رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: مَنَه بُو اَهلِی بَغِیگه قَرشِی جَنگدَه فایدَلَنسَه بوُلَدِیگن اَصلِی آیَتدِیر. اِبنِ عابِدِین حَنَفِی هَم اَیتَدِیکِی: اَهلِی بَغِی شوُندَی کِیشِیلَرکِی خَطا تَعوِیل سَبَبلِی عَدالَت اَهلِیگه قَرشِی قوُزغَلان قِیلگن کِیشِیلَر بُولِیشَدِی، اَگر اوُرتَدَه تَعوِیل مَسَلَه سِی بوُلمَگندَه اوُلَر تَعوِیل قِیلِیشمَگندَه، مَنَه بُو حالَتدَه اوُلَر قَراقچِی، یوُلتوُسَر حِسابلَنِیشگن بُولَردِی. اَهلِی بَغِی اَمِیر المُؤمِنِین عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ اوُلَر حَقِیدَه قوُیِیدَگِی سُوزلَرنِی اَیتگن خَوارِیجلَرگه یا اَهلِی جَمَلگه اوُحشَگن کِیشِیلَردِیر:[1]  إخْوَانُنَا بَغَوْا عَلَيْنَا.[2]  یاکِی صَفَّین اَهلِیگه اوُحشَگنلَردِیر.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن شَرِیعَت قانوُنِینِینگ اَصلِی حاکِیمِیَتِی. (14 بوُلِیم)

اصل حاکمیت قانون شریعت (بخش 14)

(3-قسمت)

در صورتی که شخصی متهم به دزدی شد آیا نهادی قضائی برای اثبات جرم لازم نیست؟ حالا اگر جرم هم اثبات شد چه کسی باید دست این دزد را قطع کند؟ آیا هر فردی یا گروهی می تواند این کار را انجام دهد؟ قطعاً نه . این کار تنها از عهده ی قدرت حکومتی و نهاد قضائی و اجرائی آن بر می آید.

• یا الله تعالی در مورد حکم راه زنان می فرماید: إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا کیفر کسانی که ( بر حکومت اسلامی و قانون شریعت الله در قرآن و سنت می‌شورند به این شکل) با خدا و پیغمبرش می‌جنگند ، و در روی زمین دست به فساد می‌زنند ، این است که أَنْ يُقَتَّلُوا(در برابر کشتن مردم) کشته شوند ،  أَوْ يُصَلَّبُوا یا ( در برابر کشتن مردم و غصب اموال ) به دار زده شوند، أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلَافٍ یا ( در برابر راهزنی و غصب اموال ، تنها ) دست و پای آنان در جهت عکس یکدیگر بریده شود أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ، و یا این که ( به خاطر راهزنی و تهدید، تنها ) از جائی به جائی تبعید شوند. ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ (مائده/33) این رسوائی آنان در دنیا است ، و برای ایشان در آخرت مجازات بزرگی است .‏

به نظر شما جنگیدن با این اشخاص یا دستگیر کردن این اشخاص و دادگاهی کردن این اشخاص و اجرا کردن این احکام بر این اشخاص مجرم کار افراد متفرقه و گروههای متفرق است؟ قطعاً نه . این تنها کار قدرت حکومتی است بالاتر از افراد و گروههاست .

• یا الله تعالی در مورد اهل بغی می فرماید: وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ‏ (حجرات/9) هرگاه دو گروه از مؤمنان با هم به جنگ پرداختند، در میان آنان صلح برقرار سازید. اگر یکی از آنان در حق دیگری بغی کند و تعدی ورزد ( و صلح را پذیرا نشود )، با آن دسته‌ای که بغی  و تعدی می کند بجنگید تا زمانی که به سوی اطاعت از فرمان خدا برمی‌گردد و حکم او را پذیرا می‌شود.

آیا غیر از قدرت حکومتی افراد یا گروههای دیگر می توانند با اهل بغی بجنگند؟ قطعاً نه . تنها با قدرت حکومتی می توان با قدرت اهل بغی وارد جنگ شد. ماوردی شافعی رحمه الله می گوید: این آیه اصلی است که در جنگ با اهل بغی می توان از آن استفاده کرد. و ابن عابدین حنفی هم می گوید:اینها اهل بغی کسانی هستند که به خاطر تاویل اشتباه بر علیه اهل عدل شورش می کنند و اگر مساله ی تاویل نبود و تاویلی نداشتند در این صورت اینها قطاع و راه زن هستند.[1] اهل بغی مثل خوارج یا اهل جمل که امیر مومنین علی ابن ابی طالب رضی الله عنه در موردشان گفته : إخْوَانُنَا بَغَوْا عَلَيْنَا.[2] یا مثل اهل صفین.

(ادامه دارد…..)

ادامه خواندن اصل حاکمیت قانون شریعت (بخش 14)